Piṇḍacārikavattakathāvaṇṇanā
189. Piṇḍacārikavatte
V2.14 piṇḍitabbo saṅgharitabboti piṇḍo , piṇḍapāto .Piṇḍāya caraṇaṃ sīlamassāti piṇḍacārī , so eva piṇḍacāriko sakatthe kapaccayavasena .
Piṇḍacārikena vattitabbaṃ vattaṃ piṇḍacārikavattaṃ .
Tatrāyamanuttānapadavaṇṇanā – nivesanaṃ nāma itthikumārikādīnaṃ vasanaṭṭhānaṃ .
Yasmā pavisananikkhamanadvāraṃ asallakkhetvā sahasā pavisanto visabhāgārammaṇaṃ vā passeyya , parissayo vā bhaveyya , tasmā ‘‘ nivesanaṃ … pe … pavisitabban ’’ ti vuttaṃ .
Atidūre tiṭṭhanto apassanto vā bhaveyya ,‘‘ aññassa gehe tiṭṭhatī ’’ ti vā maññeyya .
Accāsanne tiṭṭhanto apassitabbaṃ vā passeyya , asuṇitabbaṃ vā suṇeyya , tena manussānaṃ agāravo vā appasādo vā bhaveyya , tasmā ‘‘ nātidūre nāccāsanne ṭhātabban ’’ ti vuttaṃ .
Aticiraṃ tiṭṭhanto adātukāmānaṃ
M2.19 manopadoso bhaveyya , aññattha bhikkhā ca parikkhayeyya , atilahukaṃ nivattanto dātukāmānaṃ puññahāni ca bhaveyya , bhikkhuno ca bhikkhāya asampajjanaṃ , tasmā ‘‘ nāticiraṃ ṭhātabbaṃ , nātilahukaṃ nivattitabbaṃ , ṭhitena sallakkhetabban ’’ ti vuttaṃ .Sallakkhaṇākāraṃ dasseti ‘‘ sace kammaṃ vā nikkhipatī ’’ tiādinā .
Tattha kammaṃ vā nikkhipatīti kappāsaṃ vā suppaṃ vā musalaṃ vā yañca gahetvā kammaṃ karonti , ṭhitā vā nisinnā vā honti , taṃ nikkhipati .
Parāmasatīti gaṇhāti .
Ṭhapeti vāti ‘‘ tiṭṭhatha bhante ’’ ti vadantī ṭhapeti nāma .
Avakkārapātīti atirekapiṇḍapātaṃ apanetvā ṭhapanatthāya ekā samuggapāti .
Ettha ca samuggapāti nāma samuggapuṭasadisā pāti .
Sesaṃ vuttanayameva .
Piṇḍacārikavattakathāvaṇṇanā niṭṭhitā .