ဘေရိသဒ္ဒါဒီနဉ္စ၊ စည်ကြီးသံ အစရှိသည်တို့၏လည်း။
ဝါဒိတသဒ္ဒတ္တာ၊ တီးအပ်သော အရာဝတ္ထု၏ အသံတို့၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝုတ္တာဝသေသာနန္တိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ။
အမနုဿဝစနေန၊ အမနုဿသဒ္ဒါဖြင့်။
မနုဿေဟိ၊ လူတို့မှ။
အညေ၊ အခြားကုန်သော။
ပါဏိနောဧဝ၊ သက်ရှိသတ္တဝါတို့ကိုသာ။
န ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်သည် မဟုတ်သေး။
အထခေါ၊ စင်စစ်ကား။
ကဋ္ဌာဒယောပိ၊ ထင်းအစရှိသည် တို့ကိုလည်း။
(ဂဟိတာ)၊ [သစ်သားဖြင့် ပြုအပ်သော "ဘေရီ"စသည်တို့ကို ရည်ရွယ်၍ "ကဋ္ဌာဒယော"ဟု ဆိုဟန်တူ၏။ အာဒိဖြင့် "ကံသ-ကြေး"အစရှိသည်တို့ကို ယူ။]
ဣတိ အဓိပ္ပာယေန၊ ဤသို့သော အလိုဖြင့်။
သေသော သဗ္ဗောပီတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ။
ဧဝံသန္တေပိ၊ ဤသို့ သက်ရှိ, သက်မဲ့အားလုံးကို ယူအပ်ပါသော်လည်း။
ဝတ္ထု၊ပေ၊ဝသေန၊ အသံ၏တည်ရာ ဝတ္ထုအထူးကို ပြောဆိုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။
အနာဂတော၊ မလာသော။
တထာ၊ ထိုဝတ္ထုကိတ္တန၏ အစွမ်းဖြင့်။
ကိတ္တေတဗ္ဗော၊ ပြောဆိုထိုက်သော အသံဟူသမျှကို။
ယေဝါပနာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ(အယံ)၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ သင်္ဂဟအဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဝိဿဂန္ဓောတိ၊ ကား။
ဝိရူပေါ၊ ဖောက်ပြန်သော။
မံသာဒိဂန္ဓော၊ အသားအစရှိသည်တို့၏ အနံ့တည်း။ (ပုပ်သောအသား အစရှိသည်တို့၏ အနံ့တည်း။)
လမ္ဗိလန္တိ၊ - ကား။
မဓုရမ္ဗိလံ၊ ချိုချဉ်သောအရသာတည်း။ [မဓု၌ "မဓုရမ္ဗိလန္တိ မနုညံ လမ္ဗိလန္တိ အတ္ထော"ဟု ဖွင့်၏။]
ဧတေန၊ ဤအမှတ်အသားဖြင့်။
သဉ္ဇာနန္တိ၊ အမှတ်ပြု၍ သိကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သဉ္ဇာနနံ၊ မည်၏။
ဥပလက္ခဏံ၊ အမှတ်အသားတည်း။
သကေန သကေန၊ မိမိ မိမိ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ကမ္မစိတ္တာဒိနာ၊ ကံ, စိတ် အစရှိသော [အာဒိဖြင့် ဥတု အာဟာရကို ယူ]
ပစ္စယေန၊ အကြောင်းကြောင့်။
သမုဋ္ဌိတာနိ၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ရကုန်သည်။
(သမာနာနိ)ပိ၊ ဖြစ်ပါကုန်သော်လည်း။
ဝါ၊ ဖြစ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒီနိ၊ ဣတ္ထိလိင်္ဂ အစရှိသည်တို့ကို။ (ဝုတ္တာနိ၌ စပ်၊)
ဝါ၊ တို့သည်။ (ဥပ္ပဇ္ဇမာနာနိ, သမုဋ္ဌဟန္တိတို့၌ စပ်)
ဣန္ဒြိယသဟိတေ၊ ဣတ္ထိန္ဒြေနှင့်တကွဖြစ်သော။
သရီရေ၊ ကိုယ်၌။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။
တံတဒါကာရာနိ၊ ထိုထိုအခြင်းအရာ (ပုံသဏ္ဌာန်)ရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ န်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဣတ္ထိန္ဒြိယံ ပဋိစ္စ သမုဋ္ဌဟ န္တီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာနိ။
စ၊ ဆက်။
ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒီသု ဧဝ၊ ဣတ္ထိလိင်္ဂ အစရှိသည်တို့၌ပင်။
အဓိပတိဘာဝါ၊ အကြီးအကဲ၏အဖြစ်ကြောင့်၊ (အစိုးရသည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊)
ဧတဿ၊ ဤဘာဝရုပ်၏။
ဣန္ဒြိယတာ၊ ဣန္ဒြိယ၏အဖြစ်ကို၊ (ဣန္ဒြိယအမည်ကို၊)
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (ကသ္မာ၊)
ဣန္ဒြိယသဟိတေ၊ သော။
သန္တာနေ၊ ခန္ဓာအစဉ်၌။
ဣတ္ထိ ၊ပေ၊ ပစ္စယာနံ၊ ဣတ္ထိ,လိင်္ဂအစရှိသော အခြင်းအရာရှိသော ရုပ်တို့၏အကြောင်းတို့ကို။
အညထာ၊ (ဣတ္ထိလိင်္ဂအစရှိသောအခြင်းအရာမှ) တစ်ပါးသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ့၊ ဣတ္ထိန္ဒြေ၏ ရှိခြင်းမှတစ်ပါး မရှိခြင်းဟူသော အခြင်းအရာကြောင့်။
အနုပ္ပါဒနတော၊ မဖြစ်စေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
ဣတ္ထိဂ္ဂဟဏဿ၊ ဣတ္ထိဟုယဓကြောင်းစိတ်၏။ (သိတတ်သောစိတ်၏၊)
တေသံ ရူပါနံ၊ ထိုဣတ္ထိလိင်္ဂအစရှိသော အခြင်းအရာရှိသောရုပ်တို့၏။
ပစ္စယဘာဝတော စ၊ အကြောင်းတို့၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒီသု ၊ပေ၊ ဘာဝတော။ ။ အဘယ်ကြောင့် ဣတ္ထိဘာဝရုပ်ကို ဣတ္ထိန္ဒြိယဟု ခေါ်နိုင်သနည်း"ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒီသု ၊ပေ၊ ဝုတ္တာ"ဟု မိန့်သည်၊ "ဣတ္ထိလိင်္ဂစသည်တို့၌သာ အစိုးရသောကြောင့် ဣတ္ထိန္ဒြိယဟု ဆိုအပ်ပါသည်" ဟူလို၊ ထိုအစိုးရခြင်း၏အကြောင်းကို ပြလို၍ "ဣန္ဒြိယသဟိတေ ၊ပေ၊ အနုပ္ပာဒနတော"ဟု မိန့်သည်၊ ဣတ္ထိန္ဒြေနှင့် တကွဖြစ်သော ခန္ဓာအစဉ်ဝယ် ဣတ္ထိလိင်္ဂစသော အခြင်းအရာရှိသော ရုပ်တို့၏ အကြောင်းတို့ကို ဣတ္ထိလိင်္ဂစသည်မှ တစ်ပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့် မဖြစ်စေခြင်းကြောင့် ထိုဣတ္ထိလိင်္ဂစသည်ကို အစိုးရသည်ဟု ဆိုရပေသည်။
အာကာရ ၊ပေ၊ အနုပ္ပာဒနတော ။ ။ "ဣတ္ထိလိင်္ဂစသော အခြင်းအရာရှိသောရုပ်တို့၏အကြောင်း"ဟူသည် ယောကျ်ားနှင့်မိန်းမတို့ မတူအောင် ရုပ်တို့၏ စုဝေးတည်နေပုံ သဏ္ဌာန်, နိမိတ္တတွင်ပါဝင်သော ဆံထုံးပုံ, အဝတ်ဝတ်ပုံနှင့် ကစားပုံ, သွားလာပုံ စသည်ကို ဖြစ်စေတတ်သော ကံ စိတ် ဥတု အာဟာရဟူသော အကြောင်းတို့တည်း။ ထို အကြောင်းတို့ကို ဣတ္ထိဘာဝရုပ်က အခြားသော နည်းအားဖြင့် မဖြစ်စေဘဲ ဤနည်းအတိုင်းသာ များသောအားဖြင့် ဖြစ်စေသောကြောင့် ဘာဝရုပ်ကို "ဣတ္ထိန္ဒြိယရုပ်"ဟု ခေါ်ရသည်၊ [အညထာတိ ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒိ အာကာရတော အညထာ၊ ဣတ္ထိန္ဒြိယာဘာဝေ ဝါ၊- အနု။]
ဣတ္ထိဂ္ဂဟဏဿ ၊ပေ၊ ဘာဝတောစ ။ ။ ဣတ္ထိန္ဒြိယရုပ်ဟု ခေါ်ရခြင်း၏အကြောင်းကို ထပ်၍ပြသော စကားတည်း၊ ဣတ္ထိလိင်္ဂ ဣတ္ထိနိမိတ္တ စသည်ကိုကြည့်၍ "ဤသူဟာ ဣတ္ထိဘဲ"ဟု သိသောစိတ် ဖြစ်၏၊ ထိုစိတ်၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်း "ဣတ္ထိဘာဝ- ဣတ္ထိန္ဒြိယ"ဟု ခေါ်ရသည်။
အာကာရ ၊ပေ၊ အနုပ္ပာဒနတော ။ ။ "ဣတ္ထိလိင်္ဂစသော အခြင်းအရာရှိသောရုပ်တို့၏အကြောင်း"ဟူသည် ယောကျ်ားနှင့်မိန်းမတို့ မတူအောင် ရုပ်တို့၏ စုဝေးတည်နေပုံ သဏ္ဌာန်, နိမိတ္တတွင်ပါဝင်သော ဆံထုံးပုံ, အဝတ်ဝတ်ပုံနှင့် ကစားပုံ, သွားလာပုံ စသည်ကို ဖြစ်စေတတ်သော ကံ စိတ် ဥတု အာဟာရဟူသော အကြောင်းတို့တည်း။ ထို အကြောင်းတို့ကို ဣတ္ထိဘာဝရုပ်က အခြားသော နည်းအားဖြင့် မဖြစ်စေဘဲ ဤနည်းအတိုင်းသာ များသောအားဖြင့် ဖြစ်စေသောကြောင့် ဘာဝရုပ်ကို "ဣတ္ထိန္ဒြိယရုပ်"ဟု ခေါ်ရသည်၊ [အညထာတိ ဣတ္ထိလိင်္ဂါဒိ အာကာရတော အညထာ၊ ဣတ္ထိန္ဒြိယာဘာဝေ ဝါ၊- အနု။]
ဣတ္ထိဂ္ဂဟဏဿ ၊ပေ၊ ဘာဝတောစ ။ ။ ဣတ္ထိန္ဒြိယရုပ်ဟု ခေါ်ရခြင်း၏အကြောင်းကို ထပ်၍ပြသော စကားတည်း၊ ဣတ္ထိလိင်္ဂ ဣတ္ထိနိမိတ္တ စသည်ကိုကြည့်၍ "ဤသူဟာ ဣတ္ထိဘဲ"ဟု သိသောစိတ် ဖြစ်၏၊ ထိုစိတ်၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်း "ဣတ္ထိဘာဝ- ဣတ္ထိန္ဒြိယ"ဟု ခေါ်ရသည်။
ပန၊ ဆက်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဘာဝဒသကေပိ၊ ဘာဝဒသက၌သော်မှလည်း။
ရူပါနံ၊ ကလာဘ်တူရုပ်တို့ကို။
ဣတ္ထိန္ဒြိယံ၊ ဣတ္ထိန္ဒြေသည်။
န ဇနကံ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ်စေနိုင်။
နာပိ အနုပါလကံ၊ စောင့်လည်း မစောင့်ရှောက်နိုင်။
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
(နာပိ) ဥပတ္ထမ္ဘကံ၊ ထောက်လည်း မထောက်ပံ့နိုင်။
အညကလာပရူပါနံ စ၊ အခြားသော ကလာပ်၌ဖြစ်သော ရုပ်တို့ကိုလည်း၊
(န ဇနကံ, နာပိ အနုပါလကံ, ဝါ၊ တစ်နည်း။ နာပိဥပ္ပတ္ထမ္ဘကံ)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုဣန္ဒြေကို။
ဇီဝိတိန္ဒြိယံဝိယ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကဲ့သို့။
သကလာပရူပါနံ၊ မိမိကလာပ်၌ဖြစ်သောရုပ်တို့၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
အာဟာရော ဝိယ၊ အာဟာရရုပ်ကဲ့သို့။
ကလာပန္တရရူပါနံစ၊ ကလာပ်တစ်ပါး၌ဖြစ်ကုန်သော ရုပ်တို့၏လည်းကောင်း။
ဣန္ဒြိယအတ္ထိ အဝိဂတပစ္စယောတိ၊ ဣန္ဒြိယပစ္စည်း, ဣန္ဒြိယအတ္ထိပစ္စည်း, ဣန္ဒြိယအဝိဂတပစ္စည်းဟူ၍၊
(ဘဂဝတာ) န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မမူအပ်၊
ပုရိသိန္ဒြိယေပိ၊ ၌လည်း။
ဧသ(ဧသော)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်သည်။
နယော၊ သိကြောင်းအစီအရင်တည်း။
လိင်္ဂါဒိအာကာရေသု၊ လိင်္ဂအစရှိသော အခြင်းအရာရှိကုန်သော။
ရူပေသု၊ ရုပ်တို့၌။
ရူပါယတနဿ၊ ၏။
စက္ခုဝိညေယျတ္တာ၊ စက္ခုဝိညာဏ်သည် သိထိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
လိင်္ဂါဒီနံ၊ လိင်္ဂအစရှိသည်တို့၏။
စက္ခုဝိညေယျတာ၊ စက္ခုဝိညေယျတို့၏အဖြစ်ကို၊
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊ ပြီ။
ယသ္မာ ပန ၊ပေ၊ ပစ္စယောတိ န ဝုတ္တံ ။ ။ ဣတ္ထိဘာဝရုပ်က ဣတ္ထိလိင်္ဂစသော အခြင်းအရာရှိသော ရုပ်တို့ကိုဖြစ်စေရာ၌ အကြောင်းတစ်ပါးဖြစ်လျှင် အဘယ့်ကြောင့် ဣန္ဒြိယပစ္စည်း, ဣန္ဒြိယတ္ထိပစ္စည်း, ဣန္ဒြိယအဝိဂတပစ္စည်း အဖြစ်ဖြင့် မဟောအပ်ပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ယသ္မာ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်၊ ပဋ္ဌာန်း ပစ္စည်းတပ်ရာ၌ ဇနကသတ္တိ, ဥပတ္ထမ္ဘကသတ္တိ, (အနုပါလကသတ္တိ) တစ်မျိုးမျိုးရှိရ၏၊ ဤဣတ္ထိဘာဝရုပ်သည် ကလာပ်တူဖြစ်သော ဘာဝဒသက၌သော်မှ ထိုရုပ်တို့ကိုဖြစ်စေတတ်သော ဇနကသတ္တိမရှိ, ဇီဝိတိန္ဒြေသည် ကလာပ်တူရုပ်များကို စောင့်ရှောက်တတ်သကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်တတ်သော အနုပါလကသတ္တိလည်းမရှိ, အာဟာရသည် အခြားကလာပ်၌ ရှိသောရုပ်များကို ထောက်ပံ့တတ်သကဲ့သို့ ထောက်ပံ့တတ်သော ဥပတ္ထမ္ဘကသတ္တိလည်းမရှိ, ထို့ကြောင့် ဣန္ဒြိယ, အတ္ထိ, အဝိဂတ ပစ္စည်းအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မမူအပ်။
ဥဘယမ္ပိ ၊ပေ၊ ကုသလေန ပတိဋ္ဌာတီတိ၊ ဟူသော စကားကို။
သုဂတိံ၊ သုဂတိဘဝကို။
သန္ဓါယ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ဟိ၊ မှန်၊
(တစ်နည်း, ကသ္မာ ညာယမ္ပိ ၊ပေ၊ ကုသလေန ပတိဋ္ဌာတိ၊ ဟူသောစကားကို။
သုဂတိံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ ဣတိ, ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ နည်း၊)
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်၊
ဒုဂ္ဂတိယံ၊ ဒုဂ္ဂတိဘဝ၌။
ပဋိသန္ဓိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။
အကုသလေနေဝ၊ အကုသိုလ်ကြောင့်သာ။
(ဘဂတိ၊) ဣတိ၊ ကြောင့်။
တဒါ၊ ထိုလိင်ပြန်ရာအခါ၌။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနော၊ သော။
ဘာဝေါပိ၊ ဘာဝရုပ်သည်လည်း။
ပဋိသန္ဓိယံ ဝိယ၊ ပဋိသန္ဓေအခါ၌ကဲ့သို့။
ပဝတ္တေပိ၊ ပဝတ္တိအခါ၌လည်း။
အကုသလေနေဝ၊ အကုသိုလ်ကြောင့်သာ။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ဥဘယမ္ပိ ၊ပေ၊ ကုသလေန ပတိဋ္ဌာတီတိ၊ ကို။
သုဂတိံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊)
တယိဒံ ဒွယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော ဣန္ဒြေသည်၊
ယသ္မာ, သန္တာနေ၊ သတ္တဝါတစ်ယောက်၏ သန္တာန်၌။
သဟ၊ အတူတကွ။
န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်နိုင်။
(ကသ္မာ ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ယဿ ၊ပေ၊ နောတိအာဒိဝစနတော၊ ယဿဣတ္ထိန္ဒြိယံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ၊ပေ၊ နော အစရှိသောစကားကို ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်၊
တသ္မာ၊ ကြောင့်၊ (သတ္တဝါ တစ်ယောက်သန္တာန်၌ အတူတကွမဖြစ်နိုင်ခြင်းကြောင့်၊)
ဥဘတောဗျဉ္ဇနကဿပိ၊ ဥဘတောဗျည်း၏ သန္တာန်၌လည်း၊ ["ယသ္မာစဿ"၌ အဿကို ယူ၌ "ဥဘတောဗျဉ္စနကဿပိ"ဟု ဆိုထားသည်၊]
ဧကမေဝ၊ တစ်ခုလျှင်ဖြစ်သော။
ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြေသည်။ ဟောတိ,
ဣတိ၊ သို့၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ။
ဧကန္တံ၊ စင်စစ်။
ကာယဝိညတ္တိယံ၊ ၌။
ကာယဝေါဟာရဿ၊ ကာယဟူသော အခေါ်အဝေါ်၏။
ပဝတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ ဖြစ်ပုံကို ပြခြင်းအကျိုးငှာ။
ကာယေန ၊ပေ၊ သာဓူတိ၊ ဟူသော။
သာဓကသုတ္တံ၊ ကို။
(သင်္ဂဟကာရေန) အာဟဋံ၊ ထုတ် ဆောင်အပ်ပြီ၊
[ကာယေန၊ ကာယဒွါရဖြင့်၊
သံဝရော၊ စောင့်စည်းခြင်းသည်၊
သာဓု၊ ကောင်း၏၊]
ဘာဝဿ၊ အလိုကို။
ဂမနံ၊ သိစေတတ်သော။
ပကာသနံ၊ ထင်ရှားပြတတ်သော အရာဝတ္ထုသည်။
စောပနံ၊ နမည်၏၊ [စောပနသင်္ခါတော ကာယော၌ စောပနကို ဖွင့်သည်၊ ထို့ကြောင့် ကာယနှင့်အရတူအောင် ကတ္တုသာဓ်အနက် ပေးလိုက်ပါသည်။]
ထမ္ဘနာတိ၊ ကား။
ဝါယောဓါတု အဓိကာနံ၊ လွန်ကဲသော ဝါယောဓာတ်ရှိကုန်သော။
ဘူတာနံ၊ မဟာဘုတ်တို့ကို။
ထမ္ဘနာကာရော၊ ထောက်ခံခြင်းဟူသော အခြင်းအရာသည်။
ဝိညတ္တိ၊ ဝိညတ်တည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဥဒ္ဓင်္ဂမဝါတာဒယော၊ အထက်သို့ ဆန်တတ်သောလေ အစရှိသည်တို့သည်၊
(ဝါတာဓိကာ၊ လွန်ကဲသော ဝါယောဓာတ်ရှိကုန်သော၊
ကလာပါ၊ ကလာပ်တို့သည်၊
ဟောန္တိ)
ဝိယ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ဝါတာဓိကော၊ လွန်ကဲသော ဝါယောဓာတ်ရှိသော၊ (ဝါယောဓာတ်လွန်ကဲသော၊)
ယော ကလာပေါ၊ သည်၊ (အတ္ထိ၊)
တတ္ထ၊ ထိုဝါယောဓာတ်လွန်ကဲသော ကလာပ်၌။
ဘူတာနံ၊ မဟာဘုတ်တို့၏။
ဝိညတ္တိအာကာရတာ၊ ဝိညတ်ဟူသောအခြင်းအရာရှိကုန်သည်၏အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏၊
တေနေဝ၊ ကြောင့်ပင်။
ကာယံ ၊ပေ၊ ထမ္ဘနာတိ၊ ဟူ၍။
ဝါယော ၊ပေ၊ ဝသေန၊ ဝါယောဓာတ်၏ ကိစ္စ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝိညတ္တိ၊ ဝိညတ်ကို။
ဝုတ္တာ။ [ဝိညတ်ကိုယ်တိုင် တောင့်တင်းအောင် မလုပ်နိုင်၊ ဝါယောဓာတ်ကသာ တောင့်တင်းအောင် လုပ်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် ဝါယောဓာတ်၏ ထမ္ဘနကိစ္စကို ယူ၍ "ကာယံ ထဒ္ဓံ ကရောတိ"ဟု ဆိုထားသည်၊]
စ၊ ဆက်။
တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်ပင်။
ဝါယောဓါတုယာ၊ ဝါယောဓာတ်၏။
အာကာရော၊ ထူးခြားသောအမူအရာကို။
ကာယဝိညတ္တီတိစ၊ ကာယဝိညတ်ဟူ၍လည်း။
ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
တထာ၊ တူ။
ပထဝီဓါတုယာ၊ ၏။
(အာကာရော၊ ကို၊)
ဝစီဝိညတ္တီတိ၊ ဟူ၍။
(ဝတ္တုံ ဝဋ္ဋတိ၊) (ကသ္မာ၊ နည်း၊)
ပထဝီဓါတုအဓိကဘူတဝိကာရတော၊ လွန်ကဲသော ပထဝီဓာတ်ရှိသော မဟာဘုတ်တို့၏ ထူးခြားသော အမူအရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊ [ဝါယောဓာတ် လွန်ကဲသော မဟာဘုတ်တို့၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို ကာယဝိညတ်, ပထဝီဓာတ် လွန်ကဲသော မဟာဘုတ်တို့၏ထူးခြားသော အမူအရာကို ဝစီဝိညတ်ဟု ဆိုလိုသည်- ဟူလို။]
ပဘေဒဂတာ ဝါစာ ဧဝါတိ၊ ကား။
တိဿ၊ တိဿ။
ဖုဿ၊ ဖုဿ။
ဣတိ၊ သို့။
ပဘေဒဂတာ၊ (စကားလုံးအားဖြင့်) ကွဲပြားခြင်းသို့ ရောက်သော၊
(ဝါစာဧဝ၊ စကားသည်ပင်၌ စပ်၊)
အထဝါ၊ ထို့ပြင် တစ်နည်းကား။ (အဋ္ဌကထာနည်းမှ တစ်နည်းကား၊)
ဝစီသင်္ခါရေဟိ၊ စကားသံကို ပြုစီမံတတ်ကုန်သော၊
ဝိတက္က ဝိစာရေဟိ၊ ဝိတက်, ဝိစာရတို့သည်။
ပရိဂ္ဂဟိတာ၊ သိမ်းယူအပ်သော၊ [ဝိတက်, ဝိစာရတို့သည် ကြံစည်အပ်သော။]
သဝနဝိသယဘာဝံ၊ သောတဝိညာဉ်၏ အာရုံ၏အဖြစ်သို့။
အနုပနီတတာယ၊ မကပ်ဆောင်အပ်သေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အဘိန္နာ၊ မကွဲပြားသေးသော။
တဗ္ဘာဝံ၊ ထိုသောတဝိညာဏ်၏အာရုံအဖြစ်သို့။
နီယမာနာ၊ ကပ်ဆောင်အပ်သော။
ဝါစာ၊ စကားကို။
ဝစီဘေဒေါတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။ [အဘိန္နာ၊ နှုတ်က လွှတ်၍ မရွတ်မဆို မကွဲပြားသော စကားဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏"ဟု ရှေးနိဿယ၌ ပေးသတတ်၊]
အထဝါ ၊ပေ၊ ဝုစ္စတိ။ ။ အဋ္ဌကထာနည်းမှ တစ်နည်းကို ပြလို၍ "အထဝါ"စသည်မိန့် [အတ္တနောမတိယာ အတ္ထံ ဒဿေတုံ အထဝါအာဒိမာဟ၊-မဓု။] စကားသံကို ပြုစီမံတတ်သည်ဖြစ်၍ "ဝစီသင်္ခါရ"ဟု ခေါ်ဆိုရသော ဝိတက်, ဝိစာရတို့ဖြင့် မည်သည့် စကားကို ပြောဆိုမည်ဟု ကြံစည်နေခိုက်၌ အသံမထွက်မီ တလှုပ်လှုပ် လှုပ်နေစေကာမူ သောတဝိညာဏ်၏အာရုံအဖြစ်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ကွဲကွဲပြားပြား မရှိရကား "ဝစီ"ဟုသာ ခေါ်ရ၏၊ "ဝစီဘေဒ"ဟု မခေါ်နိုင်၊ သောတဝိညာဏ်၏ အာရုံအဖြစ်သို့ရောက်မှ စကားသံ ကွဲကွဲပြားပြားဖြစ်သောကြောင့် "ဝစီဘေဒ"ဟု ခေါ်ရသည်။
ဣရိယာပထမ္ပိ ဥပတ္ထမ္ဘေန္တီတိ၊ ကား။
ယထာပဝတ္တံ၊ အကြင်အကြင် ဖြစ်မြဲတိုင်းသော။
ဣရိယာပထံ၊ ကို။
ဥပတ္ထမ္ဘေန္တိ၊ ထောက်ပံ့နိုင်ကုန်၏။ [ဤစိတ်တို့က စ၍ ဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်၊ အခြားသောစိတ်တို့ကြောင့်ဖြစ်နေသော ဣရိယာပုထ်ကို ထောက်ပံ့ရုံသာ ထောက်ပံ့နိုင်ကြသည်၊]
ဟိ၊ ထင်ရှားအောင် ပြဦးအံ့။
အဗ္ဗောကိဏ္ဏေ၊ ဝီထိစိတ်တို့နှင့် မရောနှောသော။
ဘဝင်္ဂေ၊ သည်။
ဝတ္တမာနေ၊ ဖြစ်လတ်သော်၊ [အိပ်ပျော်နေသော အခါမျိုးကို ဆိုသည်။]
အင်္ဂါနိ၊ လက်,ခြေအင်္ဂါတို့သည်။
ဩသီဒန္တိ၊ ဆုတ်နစ်ကုန်၏။
ပဝိဋ္ဌာနိဝိယ၊ အတွင်းသို့ဝင်ရောက်နေကုန်သကဲ့သို့။
ဟောန္တိယထာ၊ ကဲ့သို့၊ [အိပ်ပျော်နေပုံကို ဆိုသည်။]
ဧဝံ၊ တူ။
ဒွတ္တိံသ ဆဗ္ဗီသာတိ၊ ဒွတ္တိံ သဆဗ္ဗီသဟူ၍။
ဝုတ္တေသု၊ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော။
ဇာဂရဏစိတ္တေသု၊ နိုးကြားကြောင်းစိတ်တို့သည်။
ဝတ္တမာနေသု၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ (အင်္ဂါနိ) န (ဩသီဒန္တိ၊ ပဝိဋ္ဌာနိ ဝိယ၊) န (ဟောန္တိ၊)
ပန၊ အနွယကား။
တေသု၊ ထို စိတ်တို့သည်။
ဝတ္တမာနေသု၊ န်လတ်သော်။
အင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။
ဥပတ္ထဒ္ဓါနိ၊ ထောက်ပံ့အပ်ကုန်သည်၊ (တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိကုန်သည်။ (ဟုတွာ၊)
ယထာ ၊ပေ၊ နေဝ၊ အကြင် အကြင် ဖြစ်မြဲတိုင်းသော ဣရိယာပုထ်၏အဖြစ်ဖြင့်သာ။
ပဝတ္တန္တိ၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ခီဏာ ၊ပေ၊ စိတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝိသေသေတွာ၊ ခီဏာသဝါနံဟု အထူးပြု၍၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုအပ်ပါသော်လည်း။
ကာမာဝစရာနံ ၊ပေ၊ နိရုဇ္ဈိဿတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။
အညေသမ္ပိ၊ ရဟန္တာမှတစ်ပါး အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်း။
စုတိစိတ္တံ၊ သည်။
ရူပံ၊ ကို။
န သမုဋ္ဌာပေတိ၊ မဖြစ်စေ။
ဣတိ ဝိညာယတိ၊ ၏။
[ကာမာဝစရာနံ၊ ကာမာဝစရပုဂ္ဂိုလ်တို့၏၊
ပစ္ဆိမစိတ္တဿ၊ ပစ္ဆိမစိတ်၏၊
ဥပ္ပာဒက္ခဏေ၊ ဥပါဒ်ခဏ၌လည်းကောင်း၊ (စုတိစိတ်၏ ဥပါဒ်ခဏ၌လည်းကောင်း၊)
ယဿ စိတ္တဿ၊ အကြင်စိတ်၏။
အနန္တရာ၊ အခြားမဲ့၌၊
ကာမာဝစရာနံ၊ တို့၏။
ပစ္ဆိမစိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ၊
တဿ စိတ္တဿ၊ ၏။
ဥပ္ပာဒက္ခဏေ၊ ၌လည်းကောင်း၊
ရူပါဝစရေ၊ ရူပါဝစရဘုံ၌လည်းကောင်း။
အရူပါဝစရေ၊ ၌လည်းကောင်း။
ပစ္ဆိမဘဝိကာနံ၊ တို့၏လည်းကောင်း၊
ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၊
ရူပါဝစရံ၊ ရူပါဝစရဘုံသို့လည်းကောင်း၊
အရူပါဝစရေ၊ သို့လည်းကောင်း။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။
ပရိနိဗ္ဗာယိဿန္တိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုကုန်လတ္တံ့၊
တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း၊
စဝန္တာနံ၊ စုတေဆဲဖြစ်ကုန်သော။
တေသံ၊ ထိုဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း၊
ဝစီသင်္ခါရော၊ သည်။
နိရုဇ္ဈဿတိ၊ ချုပ်လတ္တံ့၊
တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏၊
ကာယသင်္ခါရော၊ သည်။
နော စ နိရုဇ္ဈဿတိ၊ မချုပ်လတ္တံ့၊- သင်္ခါရယမိုက်။]သင်္ခါရယမိုက် ။ ။ ဤပါဠိတော်ကိုထောက်၍ "အလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စုတိစိတ်သည် အဿာသ ပဿာသကို မဖြစ်စေနိုင်သကဲ့သို့ အဿာသ ပဿာသနှင့် ရုပ်ချင်းတူသော အခြားရုပ်များကိုလည်း မဖြစ်စေနိုင်"ဟု ဆိုလိုသည်၊ ထို့ကြောင့် "ခီဏာသဝါနံ"ဟု အထူးပြုဖွယ် မလိုပါ- ဟူလို။
မဓုဋီကာ ။ ။ ထို အဆိုကို မဓုဋီကာ၌ ချေပထား၏၊ ချေပပုံကား- စုတိစိတ်သည် အလွန်အားသေး၏၊ အဿာသ ပဿာသကား အလွန်ထင်ရှား၏၊ သင်္ခါရယမိုက်၌ အဿာသ ပဿာသကို မဖြစ်စေပုံကို ဟောတော်မူသော်လည်း အခြားရုပ်ကိုလည်း မဖြစ်စေနိုင်ဟု မယူသင့်ပါ၊ မူလဋီကာဆရာက "စုတိစိတ်သည် ရုပ်ကို ဖြစ်စေနိုင်၏" ဟူသော ပါဠိမရှိကြောင်းကို နောက်၌ ဆို၏၊ ထိုပါဠိ မရှိသကဲ့သို့ "စုတိစိတ်သည် ရုပ်ကို မဖြစ်စေနိုင်"ဟူသော ပါဠိလည်း မရှိပါ"ဟု ချေပသွားလေသည်။
မဓုဋီကာ ။ ။ ထို အဆိုကို မဓုဋီကာ၌ ချေပထား၏၊ ချေပပုံကား- စုတိစိတ်သည် အလွန်အားသေး၏၊ အဿာသ ပဿာသကား အလွန်ထင်ရှား၏၊ သင်္ခါရယမိုက်၌ အဿာသ ပဿာသကို မဖြစ်စေပုံကို ဟောတော်မူသော်လည်း အခြားရုပ်ကိုလည်း မဖြစ်စေနိုင်ဟု မယူသင့်ပါ၊ မူလဋီကာဆရာက "စုတိစိတ်သည် ရုပ်ကို ဖြစ်စေနိုင်၏" ဟူသော ပါဠိမရှိကြောင်းကို နောက်၌ ဆို၏၊ ထိုပါဠိ မရှိသကဲ့သို့ "စုတိစိတ်သည် ရုပ်ကို မဖြစ်စေနိုင်"ဟူသော ပါဠိလည်း မရှိပါ"ဟု ချေပသွားလေသည်။
ဟိ၊ မှန်။
ရူပသမုဋ္ဌာပကစိတ္တဿ၊ ရုပ်ကိုဖြစ်စေတတ်သောစိတ်၏၊
ဂဗ္ဘဂမနာဒိ ၊ပေ၊ ဘာဝေ၊ အမိဝမ်း၌ဖြစ်ခြင်း အစရှိသော အဿာသ ပဿာသကို တားမြစ်တတ်သောအကြောင်း၏ မရှိခြင်းသည်၊
(သတိ၊ သော်၊) ["ဘာဝေန" ဟုလည်းရှိ၏၊ "အကြောင်း၏မရှိခြင်းကြောင့်"ဟု ပေးပါ၊]
ကာယ ၊ပေ၊ သမုဋ္ဌာပနံ၊ ကာယသင်္ခါရဟူသော အဿာသ ပဿာသကို မဖြစ်စေနိုင်ခြင်းသည်၊
န အတ္ထိ၊ မရှိ။
စ၊ ဆက်ဦးအံ့။
စုတော စ၊ စုတေလည်း စုတေဆဲ။
အဿ၊ ထို စုတေသူ၏။
စိတ္တသမုဋ္ဌာနံစ၊ စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်သည်လည်း။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ ဧတံ ဒွယံ၊ ဤနှစ်မျိုးသည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
စုတိစိတ္တံ၊ သည်။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
သမုဋ္ဌာပေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဣတိ ပါဠိပိ၊ ဤသို့သော ပါဠိတော်သည်လည်း။
န အတ္ထိ, ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဂဗ္ဘဂမနာဒိ ။ ။ အာဒိဖြင့် "အမိဝမ်းဖြစ်, ရေငုပ်နစ်တည်း, တွက်စစ်လေပါ, ဗြဟ္မာဟူသမျှ, နိရောဓနှင့် စတုတ္ထဈာန်နေ, တွေဝေလေသူ, သေသသူဟု, မှတ်ယူ ဤမျှ, ခုနစ်ဝ, မရ ထွက်သက် ဝင်သက်တည်း" ဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင် ရေနစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်စသူကို ယူပါ။
န ကဿတီတိ၊ ကား။
န ဝိလေခိယတိ၊ မရေးခြစ်အပ်။
ဂတံတိ၊ ကား။
ဝိညာတံ၊ သိအပ်၏။
စတူဟိ မဟာဘူတေဟီတိ၊ ကား။
ယသ္မိံ ကလာပေ၊ အကြင် ရုပ်ကလာပ်၌။
ဘူတာနံ၊ မဟာဘုတ်တို့၏။
ပရိစ္ဆေဒေါ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားသည်၊ (အတ္ထိ၊)
(တသ္မိံ ကလာကေ၊ ၌၊)
တေဟေဝ၊ ထို မဟာဘုတ်တို့သည်ပင်။
အသမ္ဖုဋ္ဌံ၊ မထိအပ် မထိနိုင်၊ [အာကာသဓာတ်ကို ထိုမဟာဘုတ်တွေကလည်း မထိနိုင်၊]
ဟိ၊ ချဲ့။
ကလာပန္တရဘူတာနံ၊ ကလာပ်တစ်ပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော မဟာဘုတ်တို့၏၊ (ဘာဝ၌ စပ်၊)
ကလာပန္တရဘူတသမ္ဖုဋ္ဌဘာဝေ၊ ကလာပ်တစ်ပါး၌ဖြစ်သော မဟာဘုတ်တို့သည် ထိအပ်ကုန်သည်၏အဖြစ်သည်၊
ဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ ထင်ရှားရှိပါသော်လည်း၊ (ဆက်စပ်နေသော ကလာပ်နှစ်ခုဝယ် မဟာဘုတ်ချင်းချင်း ထိခိုက်နေပါသော်လည်း၊)
တံတံဘူတဝိဝိတ္တတာ၊ ထိုထို မဟာဘုတ်တို့မှ ကင်းဆိတ်သည်၏အဖြစ်ဟုဆိုအပ်သော၊
ရူပပရိယန္တော၊ ရုပ်ကလာပ်တို့၏ အဆုံးအပိုင်းအခြားသည်။
အာကာသော၊ အာကာသတည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ယေသံ၊ အကြင် မဟာဘုတ်တို့၏။
ယော ပရိစ္ဆေဒေါ၊ အကြင် အဆုံးအပိုင်းအခြားသည်။
(အတ္ထိ)၊ တေဟိ၊ ထို မဟာဘုတ်တို့သည်။
သော (ပရိစ္ဆေဒေါ)၊ ကို။
အသမ္ဖုဋ္ဌောဝ၊ မထိအပ် မထိနိုင်သည်သာ။
အညထာ၊ မဟာဘုတ်တို့၏ မထိအပ်သည်၏အဖြစ်မှတစ်ပါး ထိအပ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊)
(အတ္ထေ၊ ကို။
ဂယှမာနေ၊ သော်၊)
ပရိစ္ဆိန္နဘာဝေါ၊ နှစ်ကလာပ်၌ရှိသော ရုပ်တို့၏ ပိုင်းခြားအပ်ကုန်သည်၏အဖြစ်သည်။
န သိယာ၊ မဖြစ်တော့ရာ၊
(ကသ္မာ၊ နည်း၊)
တေသံ ဘူတာနံ၊ ထို ကလာပ်နှစ်ခု၌ရှိသော မဟာဘုတ်တို့၏။
ဗျာပိတဘာဝါပတ္တိတော၊ ပျံ့နှံ့ခြင်း ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းကြောင့်တည်း၊ (ကသ္မာ, ဗျာပိတ ဘာဝါပတ္တိ, ဟောတိ- နည်း၊
ဟိ (ယသ္မာ) အဗျာပိတာ၊ မဟာဘုတ်တို့၏ ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိကုန်သည်၏အဖြစ်သည်၊
အသမ္ဖုဋ္ဌတာ၊ အာကာသ၏ မထိအပ်သည်၏အဖြစ်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (ဗျာပိတဘာဝါပတ္တိ ဟောတိ)။
လဟုတာဒီနံ၊ လဟုတာအစရှိသော ရုပ်တို့၏။
အညမညာဝိဇဟနေန၊ အချင်းချင်းကို မစွန့်ခြင်းကြောင့်။
ဒုဗ္ဗိညေယျနာနတ္တတာ၊ ခဲယဉ်းစွာ သိအပ်သော အထူးရှိကုန်သည်တို့၏အဖြစ်ကို။
ဝုတ္တာ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။
တံတံဝိကာရာဓိကရူပေဟိ၊ ထိုထို လွန်ကဲသော ဝိကာရရှိသောရုပ်တို့ဖြင့်၊
တံတံနာနတ္တပ္ပကာသနတ္ထံ၊ ထိုထို ထူးကုန်သည်၏အဖြစ်ကို ပြခြင်းအကျိုးငှာ။
ဧဝံ သန္တေပီတိ အာဒိံ၊ ကို၊ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
စ၊ ဆက်။
ယထာဝုတ္တာ၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော၊
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့ကို။
တံတံဝိကာရဿ၊ ထိုထို ဝိကာရရုပ်၏။
ဝိသေသပစ္စယဘာဝတော၊ ထူးသောအကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ဝုတ္တာ၊ ပြီ။
ပန၊ စင်စစ်ကား။
အဝိသေသေန၊ အထူးမမ သာမညအားဖြင့်။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော အကြောင်းတို့သည်။
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသောရုပ်တို့၏။
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့တည်း။
ဣတိ၊ မှတ်အပ်၏။ယထာဝုတ္တာ စ ၊ပေ၊ သဗ္ဗေသံ ပစ္စယာ ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ "ရူပဒန္ဓတ္တကရ ဓာတုက္ခေါဘပဋိပက္ခပစ္စယ, ရူပထဒ္ဓတ္တကရဓာတုက္ခေါဘပဋိပက္ခပစ္စယ, သရီရ ကိရိယာနံ အနနုကူလကရဓာတုက္ခေါဘပဋိပက္ခပစ္စယ"ဟု လဟုတာနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းကတစ်မျိုး, မုဒိတာနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းကတစ်မျိုး, ကမ္မညတာနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းကတစ်မျိုး, ဤသို့ ကိုယ့်အကြောင်းနှင့်ကိုယ် ပြထားခြင်းမှာ ထိုလဟုတာစသော ဝိကာရရုပ်များ၏ အထူးအကြောင်းအဖြစ်ဖြင့် ပြထားခြင်းတည်း၊ သာမညအားဖြင့်ကား ထိုအကြောင်းသုံးမျိုးလုံးသည် ထိုလဟုတာစသော ရုပ်သုံးမျိုး၏အကြောင်းသာမဟုတ်, အားလုံးရုပ်များ၏ အကြောင်းများ ဖြစ်ကြသည်၊
မှန်၏- "ဒန္ဓတ္တကရဓာတုက္ခေါဘ" ဟူသည် ဖွဲ့စည်းခြင်းသဘောရှိသော အာပေါဓာတ်၏ လွန်ကဲဖောက်ပြန်ခြင်းတည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ အာပေါဓာတ် လွန်ကဲသော ဓာတ်ကြီးလေးပါးတို့ဖောက်ပြန်သောအခါ လေးလံထိုင်းမှိုင်း၏၊ သွက်သွက်လက်လက်သဘောရှိသော လဟုတာ မဖြစ်၊ ထိုသို့ ဓာတ်ကြီးလေးတန် ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ပဋိပက္ခအကြောင်းကား စိတ်ချမ်းသာခြင်း, ဥတု အာဟာရတို့ မျှတခြင်းတည်း၊ ထိုအခါ ဓာတ်လေးပါး ညီညွတ်သဖြင့် အာပေါဓာတ်လည်း မဖောက်ပြန်တော့ရကား ခန္ဓာကိုယ်၏ ပေါ့ပါးခြင်းသဘောရှိသော လဟုတာဖြစ်သည်၊ ဤသို့ စိတ်, ဥတု, အာဟာရတို့၏ ကောင်းမွန်မျှတခြင်းဟူသော အကြောင်းသည် လဟုတာ၏ အကြောင်းသာမဟုတ်, ရုပ်အားလုံးတို့၏အကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဓာတုက္ခေါဘ ဖြစ်ပုံ, ဓာတုသမ ဖြစ်ပုံကို သင်္ဂြိုဟ်ဘာသာဋီကာ၌ ပြခဲ့ပြီ။
မှန်၏- "ဒန္ဓတ္တကရဓာတုက္ခေါဘ" ဟူသည် ဖွဲ့စည်းခြင်းသဘောရှိသော အာပေါဓာတ်၏ လွန်ကဲဖောက်ပြန်ခြင်းတည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ အာပေါဓာတ် လွန်ကဲသော ဓာတ်ကြီးလေးပါးတို့ဖောက်ပြန်သောအခါ လေးလံထိုင်းမှိုင်း၏၊ သွက်သွက်လက်လက်သဘောရှိသော လဟုတာ မဖြစ်၊ ထိုသို့ ဓာတ်ကြီးလေးတန် ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ပဋိပက္ခအကြောင်းကား စိတ်ချမ်းသာခြင်း, ဥတု အာဟာရတို့ မျှတခြင်းတည်း၊ ထိုအခါ ဓာတ်လေးပါး ညီညွတ်သဖြင့် အာပေါဓာတ်လည်း မဖောက်ပြန်တော့ရကား ခန္ဓာကိုယ်၏ ပေါ့ပါးခြင်းသဘောရှိသော လဟုတာဖြစ်သည်၊ ဤသို့ စိတ်, ဥတု, အာဟာရတို့၏ ကောင်းမွန်မျှတခြင်းဟူသော အကြောင်းသည် လဟုတာ၏ အကြောင်းသာမဟုတ်, ရုပ်အားလုံးတို့၏အကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဓာတုက္ခေါဘ ဖြစ်ပုံ, ဓာတုသမ ဖြစ်ပုံကို သင်္ဂြိုဟ်ဘာသာဋီကာ၌ ပြခဲ့ပြီ။
အာဒိတော၊ အစ၌။
ဝါ၊ အစစွာ။
စယော၊ စီခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။
အာစယော၊ အာစယမည်၏။
ပဌမုပ္ပတ္တိ၊ ရှေးဦးစွာဖြစ်ခြင်းတည်း။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ဝါ၊ နောက်ထပ်၊
စယော၊ သည်။
ဥပစယော၊ ဥပစယမည်၏။
ပဗန္ဓေါ၊ အဆက်မပြတ် ဖွဲ့စပ်ခြင်းသည်။
သန္တတိ၊ သန္တတိမည်၏၊
(ဣတိ၊ ကား။
ဣမေသံ တိဏ္ဏန္နံ၊ ဤ အာစယ, ဥပစယ, သန္တတိ သုံးပါးတို့၏။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း၊)[ဤသို့ထည့်ရမည်ဟု မဓု၌ဆို၏။]
တတ္ထ၊ ထို အဋ္ဌကထာ၌၊ (တိဿံ အဋ္ဌကထာယံ-မဓု၊ အာဟ၌စပ်၊)
ဥဒ္ဒေသေ၊ ဥဒ္ဒေသ၌ (အကျဉ်းပြရာ ဥဒ္ဒေသတုန်းက)
အဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၊ (သမာနော)
ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
အာစယော၊ အာစယကို။
ဥပစယသဒ္ဒေနေဝ၊ ဥပစယသဒ္ဒါဖြင့်ပင်။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်သိနိုင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
ယော အာယတနာနံ ၊ပေ၊ ဥပစယောတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ။
တတ္ထ ဥဒ္ဒေသေ ၊ပေ၊ အာဟ ။ ။ ဥဒ္ဒေသတုန်းက အာစယကို ဘုရားရှင်ဟောတော်မမူခဲ့၊ ဥပစယနှင့် သန္ထတိကိုသာ ဟောတော်မူခဲ့၏။ သို့သော် ဥပစယ၌ ဥပသဒ္ဒါသည် အာဒိအနက်, ဥပရိအနက် နှစ်ချက်ကို ဟောနိုင်ရကားထို ဥပစယသဒ္ဒါ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အာဒိစယ- ဥပရိစယ နှစ်နက်ကို သိနိုင်သောကြောင့် အဋ္ဌကထာဆရာသည် အာဒိစယဖြစ်သော အာစယကိုပါ ထည့်၍ဆိုသည်- ဟူလို။
ပန၊ ဆက်။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။
ဥပသဒ္ဒေါ၊ ဥပသဒ္ဒါသည်။
ပဌမတ္ထော၊ ပဌမအနက်ရှိသည်လည်းကောင်း။
ဥပရိအတ္ထော၊ ဥပရိအနက်ရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
အာဒိစယော၊ အစ၌ စီခြင်းဟူသော။
ဥပစယော၊ ဥပစယ၊
ဥပရိစယော၊ အထက်၌စီခြင်းဟူသော။
ဥပစယော၊ ဥပစယ။
ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ပါဠိယံ ပန ၊ပေ၊ ဝိညာယတီတိ ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်သောစကားကို ပါဠိတော်နှင့်ယှဉ်စပ်၍ ပြလိုသောကြောင့် "ပါဠိယံ ပန ၊ပေ၊ ဝိညာယတိ"ဟု မိန့်သည်၊ [ယော အာယတနာနံ အာဒိစယတ္တာ အာစယော ပုနပ္ပုနံ နိဗ္ဗတ္တမာနာနံ၊ သောဝ ရူပဿဥပရိစယတ္တာ ဥပစယောတိ အဓိပ္ပေတံ အတ္ထံ ပါဠိယာ ယောဇေတွာ ဒဿေတုံ ပါဠိယံ ပနာတိအာဒိ ဝုတ္တံ၊-အနု] ပါဠိတော်၌ အာစယသဒ္ဒါကို ဥဒ္ဒေသဝယ် မဟောအပ်ပါသော်လည်း ဥပစယော၌ ဥပသဒ္ဒါက ပဌမအနက် ဥပရိအနက်နှစ်မျိုးကိုဟောသောကြောင့် အာဒိစယဖြစ်သော ဥပစယ, ဥပရိစယဖြစ်သော ဥပစယ, ဤသို့ အနက်နှစ်မျိုးကို သိနိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် "ယော အာယတနာနံ အာဒိစယတ္တာ အာစယော ပုနပ္ပုနံ နိဗ္ဗတ္တမာနာနံ"ဖြင့် အာဒိအနက်ဟော ဥပစယကို ပြ၏၊ "သောဝရူပဿဥပရိစယတ္တာ ဥပစယော"ဖြင့် ဥပရိအနက်ဟော ဥပစယကို ပြသည်၊ [စာအုပ်များ၌ "ဥပရိစယောသန္တတိ"ဟု တွေ့ရ၏၊ ဥပစရိယသည် သန္တတိမဟုတ်သေး၊ ဥပစယ၏နောက်၌ အဆက်ဆက်ဖြစ်ခြင်းကိုသာ သန္တတိဟု ခေါ်၏၊ ထို့ကြောင့် "အာဒိ စယော ဥပစယော, ဥပရိစယော ဥပစယောတိ"ဟု ရှိသင့်၏၊ ထိုသို့ ရှိသင့်ကြောင်းကို "အညထာ ဟိ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇေယျ"ဟူသော နောက်လဒ္ဓဒေါသဝါကျကို ထောက်လျှင် သာ၍ သိသာပါသည်။]
ဟိ၊ လဒ္ဓဒေါသ ထင်ရှားပြအံ့၊
အညထာ၊ အာဒိအနက်မှ တစ်ပါးသော ဥပရိအနက်ကိုသာ ယူခြင်းသည်၊ (သတိ-သော်)
အာစယသင်္ခါတဿ၊ အာစယဟုဆိုအပ်သော။
ပဌမုပ္ပါဒဿ၊ အစစွာ ဖြစ်ခြင်း၏။
ဝါ၊ အစစွာ ဖြစ်ခြင်းကို။
အဝုတ္တတာ၊ ဟောတော်မမူအပ်သည်၏အဖြစ်သည်။
အာပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဧဝန္တိ၊ ကား။
ယော ၊ပေ၊ နိဒ္ဒေသေန၊ ယော အာယတနာနံ အာစသော ဤသို့ အစရှိသော နိဒ္ဒေသဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အနက်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
အာယတနေန၊ အာယတနသဒ္ဒါဖြင့်။
အာစယော၊ အာစယကို။
ကထိတော၊ ပြီ။
ဧဝန္တိယော ၊ပေ၊ ကထိတော ။ ။ ဤစကားသည် အဋ္ဌကထာ စကားအတိုင်း ပြသော စကားတည်း။ ဤစကားကို ခိုင်မြဲစေလို၍ "အာစယူပစယ ၊ပေ၊ အာစယော ကထိတော"ဟု မိန့်သည်။ အာစယ, ဥပစယ, သန္တတိ"တို့သည် ဖြစ်ခြင်းသဘောချည်း ဖြစ်ရကား အာစယအမည် ရကြကုန်သည်သာ၊ ထို့ကြောင့် "ယော အာယတနာနံ အာစယော ၊ပေ၊ သန္တတိ" တိုင်အောင်သော ပါဠိတော်ပါဌ်ဝယ် "အာယတနံ"၌ အာယတနသဒ္ဒါဖြင့် အာစယစသည်ကို ထင်ရှားပြပြီး ဖြစ်ရကား "အာယတနတို့ဖြင့် အာစယကို ဟောတော်မူအပ်ပြီ"ဟု ဆိုသည်၊ [အာယတနရုပ်တို့ကို ဟောတော်မူလိုက်လျှင် ထိုရုပ်တို့၏ ဥပါဒ်ဟူသော အာစယကိုလည်း ဌာနူပစာရအားဖြင့် ထင်ရှားပြပြီးဖြစ်သည်ကို "အာယတနေဟိ အာစယာဒီနံပကာသိတတ္တာ"ဟု ဆိုသည်။]
ဟိ၊ မှန်။
အာစယူ ၊ပေ၊ ယော၊ အာစယ, ဥပစယ, သန္တတိတို့သည်၊
နိဗ္ဗတ္တိဘာဝေန၊ ဖြစ်ခြင်းသဘော၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အာစယော ဧဝ၊ အာစယချည်းသာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အာယတနေဟိ၊ အာယတနတို့ဖြင့်။
အာစယာဒီနံ၊ အာစယ အစရှိသည်တို့၏။
ဝါ၊ တို့ကို။
ပကာသိတတ္တာ၊ ထင်ရှားပြအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေဟိ၊ ထိုအာယတနတို့ဖြင့်။
အာစယော၊ အာစယကို။
(ဘဂဝတာ) ကထိတော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အာယတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။
အာစယာဒိဝစနေနေဝ၊ အာစယ အစရှိသည်ကို ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်ပင်။ (ကထိတာနိ၌စပ်၊)
အာစယသဘာဝါနိ၊ အာစယသဘောရှိကုန်သော။
ဥပ္ပါဒဓမ္မာနိ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိကုန်သော။ ["အာစယသဘာဝါနိကို ဥပ္ပာဒဓမ္မာနိ"ဟု ထပ်ဖွင့်သည်။]
အာယတနာနိ၊ အာယတနတရားတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။
အာစယေန၊ အာစယဖြင့်။
တံပကတိကာနိ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိကုန်သော။
အာယတနာနိ၊ တို့ကို။
ကထိတာနိ၊
အာယတနာနံ ၊ပေ၊ ကထိတာနိ ။ ။ ဤစကားသည် အဋ္ဌကထာဝယ် အာစယေန အာယတနံ ကထိယံ၏အဖွင့်တည်း။ ပါဠိတော်ဝယ် "ယော အာယတနာနံ အာစယော" စသော ပါဌ်ဖြင့် အာစယ, ဥပစယ, သန္တတိတို့ကို ပြတော်မူ၏။ ထို စကားတော်ဝယ် အာယတနတို့၏ ဖြစ်ခြင်းဟူသော အာစယစသည်ကို မိန့်တော်မူသောကြောင့် "အာယတနတို့သည် ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသောတရားများ ဖြစ်ကြ၏"ဟု သိသာ၏၊ ထို့ကြောင့် "အာစယဖြင့် ထိုဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသော အာယတနတို့ကို ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏"ဟု အဋ္ဌကထာဆိုသည်။
ဟိ၊ မှန်၊ (တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ= ကြောင့်။
ဥပ္ပာဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။
လက္ခဏံ၊ ရုပ်တို့၏ အမှတ်အသားသာတည်း။
ရူပရူပံ၊ ရူပရုပ်တည်း။ (ရုပ်အစစ်သည်၊)
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (အာစယေန တံပကတိကာနိ အာယတနာနိ ကထိတာနိ၊) [ဥပစယသန္တတိသည် နိပ္ဖန္နရုပ်, ရူပရုပ်တို့၌ မပါ၊ ထိုရုပ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းလက္ခဏာမျှသာ ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် လက္ခဏရုပ်ဟု ခေါ်ထားသည်၊]
လက္ခဏံဟိ ၊ပေ၊ ဟောန္တီတိ ။ ။ ဤကား ဆိုအပ်ပြီးသော စကားကို ထပ်၍ ခိုင်မြဲစေသော စကားတည်း၊ "အာစယ" အရဖြစ်ခြင်းဟူသည် အမှတ်လက္ခဏာသာတည်း၊ ရုပ်အစစ် ပရမတ္ထတရားမဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဓိပ္ပာယ်အတိုင်းပင် "အာစယဖြင့် အာယတနကို ဟောတော်မူအပ်ပြီ" ဟု အဋ္ဌကထာဆိုသည်၊ ထိုစကားကိိုမြဲစေလို ထင်ရှားစေလို၍ "အာစယံ ဟိ လက္ခဏံ"စသည်ကို မိန့်သည်။
တေနေဝါဓိပ္ပါယေန၊ ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့်ပင်။
အာယတနမေဝ ကထိတန္တိ၊ ဟူ၍၊
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ပြီ။
ဟိ၊ မှန်၏။ (မဓု၌ကား "ဝိဘာဝေတုံ"ဟု ဖွင့်၏၊)
အာစယံ၊ အာစယဟူသော။
လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။
ကထယန္တေန၊ ဟောတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
တံလက္ခဏာနိ၊ ထိုလက္ခဏာရှိကုန်သော။
အာယတနာနေဝ၊ အာယတနတို့ကိုသာ။
ကထိတာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ ၊ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဧဝမ္ပိ ၊ပေ၊ ဟောတီတိ၊ ကား။
အာယတနာစယေဟိ၊ အာယတနဟူသော အာစယတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ (အာယတန နာမည်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သော အာစယတို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊)
အာစယာယတနေဟိ၊ အာစယဟူသော အာယတနတို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊) (အာစယနာမည်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သော အာယတနာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊)
အာစယမေဝ၊ အာစယကိုသာလည်းကောင်း။
အာယတနမေဝ၊ အာယတနကိုသာလည်းကောင်း။
ကထေန္တေန၊ ဟောတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥဒ္ဒေသေ၊ ဥဒ္ဒေသ၌လည်းကောင်း။
နိဒ္ဒေသေစ၊ နိဒ္ဒေသ၌လည်းကောင်း။
အာစယောတိ ဣဒမေဝ၊ အာစယောဟူသော ဤပုဒ်ကိုသာ။
အဝတွာ၊ မဟောမူ၍။
ဥပစယသန္တတိယော၊ ဥပစယ, သန္တတိတို့ကို။
ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ သရုပ်အားဖြင့် ပြတော်မူပြီး၍။
တေသံ၊ ထို ဥပစယ, သန္တတိတို့ကို။
ဝိဘဇနဝသေန၊ ဝေဖန်တော်မူခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
အာယတနေန အာစယကထနာဒိနာ၊ အာယတနဖြင့် အာစယကို ဟောတော်မူခြင်း အစရှိသည်ဖြင့်။
ကိံ၊ အဘယ်အနက်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ကထိတံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏အလိုတည်း၊ [ဤဝါကျ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နိဿယ၌ ပြထားပြီ၊]ဥဒ္ဒေသေ ၊ နိဒ္ဒေသေ စ ။ ။ ဥဒ္ဒေသကို "ဥပစယသန္တ တိယော ဥဒ္ဒိသိတွာ"၌စပ်၊ "ဥဒ္ဒေသ၌ ဥပစယသန္တိ တိသာမက သရုပ်ထုတ်ပြတော်မူ၍"ဟူလို၊ နိဒ္ဒေသေကို "ဣဒ မေဝ အဝတွာ တေသံ ဝိဘဇနဝသေန"၌ စပ်၊ နိဒ္ဒေသေကို "ဣဒမေဝ အဝတွာ တေသံ ဝိဘဇနဝသေန"၌စပ်၊ နိဒ္ဒေသ၌လည်း "အာစယော"ဟူသော ဤပုဒ်ကိုသာ ဟောတော်မူရုံသာမက, ဥပစယသန္တတိကိုလည်း အကျယ်ဝေဖန်"ဟူလို။
အာစယော ၊ပေ၊ အာဟ ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ "စတုသန္တ တိရူပါနံ အာစယော ဥပစယော နိဗ္ဗတ္တိဝဍ္ဎကထိတာ"ဟု ဆိုထား၏၊ ထိုစကား၌ အာစယောအရ ဥပစယကိုယူပါ၊ ထို ဥပစယကိုပင် နိဗ္ဗတ္တိဟု ဖွင့်သည်၊ ဥပစယောအရ သန္တတိကို ယူပါ၊ ထို သန္တတိကိုပင် ဝဍ္ဎိဟု ဖွင့်သည်။
အာစယော ၊ပေ၊ အာဟ ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ "စတုသန္တ တိရူပါနံ အာစယော ဥပစယော နိဗ္ဗတ္တိဝဍ္ဎကထိတာ"ဟု ဆိုထား၏၊ ထိုစကား၌ အာစယောအရ ဥပစယကိုယူပါ၊ ထို ဥပစယကိုပင် နိဗ္ဗတ္တိဟု ဖွင့်သည်၊ ဥပစယောအရ သန္တတိကို ယူပါ၊ ထို သန္တတိကိုပင် ဝဍ္ဎိဟု ဖွင့်သည်။
အာစယောတိ၊ ပါဌ်ဖြင့်။
ဥပစယံ၊ ကို။
အာဟ၊ ဥပစယောတိစ၊ ပါဌ်ဖြင့်လည်း။
သန္တတိံ၊ ကို။ (အာဟ)
တဒေဝုဘယံ၊ ထို ဥပစယ,သန္တတိ နှစ်ပါးကိုပင်၊
ယထာက္ကမံ၊ တိုင်း၊
ဝိဝရန္တော၊ ဖွင့်လိုသည်၊ (ဟုတွာ)
နိဗ္ဗတ္တိ ၊ပေ၊ ကထိတာတိ၊ ဟူ၍၊ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ။
ဟိ၊ မှန်၊
ဥပစယသန္တတိယော၊ ဥပစယသန္တတိတို့သည်၊
အတ္ထတော၊ လိုရင်း အနက်အားဖြင့်၊
ဧကတ္တာ၊ တူကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊
အာစယောဝ၊ အာစယချည်းသာတည်း၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
တဒုဒ္ဒေသဝိဘဇနဝသေန၊ ထို ဥပစယ,သန္တ တိတို့၏ ဥဒ္ဒေသကို ဝေဖန်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်၊
အာယတနေန အာစယကထနာဒိနာ၊ အာယတနဖြင့် အာစယကို ဟောတော်မူခြင်း အစရှိ သည်ဖြင့်၊
အာစယဿ၊ ၏၊
နိဗ္ဗတ္တိဝနိအာကာရနာနတ္တံ၊ ဖြစ်ခြင်း တိုးပွားခြင်း ဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ထူးသည်၏အဖြစ်ကို၊ (ဘဂဝတာ) ကထိတံ၊ ဣတိ အတ္ထော၊
ဣမေ၀အတ္ထ၊ ဤအနက်ကိုပင်၊
ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်စွာပြခြင်းငှာ၊
အတ္ထတောဟီတိအာဒိ၊ ကိုး (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
စ၊ ဆက်၊
ယသ္မာ၊ ကြောင့်၊
ဧတံ ဥဘယမ္ပိ၊ ဤ နှစ်ပါးစုံသော ဥပစယသန္တ တိသည်လည်း၊
ဇာတိရူပဿဝ၊ ဇာတိရုပ်၏သာ၊
အဓိဝစနံ၊ တည်း၊
တသ္မာ၊ ကြောင့်၊
ဇာတိ ရူပဿ၊ ဇာတိရုပ်၏၊
လက္ခဏာဒိဝိသေသေသု၊ လက္ခဏာအစရှိသော အထူးရှိ ကုန်သော၊
အာစယာဒီသု၊ အာစယ အစရှိသည်တို့တွင်လည်းကောင်း၊
ပဝတ္တိ အာဒီသုစ၊ ပဝတ္တိအာစရှိသည်တို့တွင်လည်းကောင်း၊
ဥပစယော၊ သည်၊
အာစယာဒိလက္ခဏာဒိကော၊ အာစယအစရှိသော လက္ခဏာအစရှိသည် ရှိ၏၊
သန္တတိ၊ သည်၊
ပဝတ္တိအာဒိလက္ခဏာဒိကာ၊ ပ၀တ္တိအစရှိသော လက္ခဏာအစ ရှိသည် ရှိ၏၊
ဣတိ၊ ဤသို့၊
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏၊ ဣတိ အတ္ထော။
ဇာတိရူပဿ၊ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗာ ။ ။ အာစယာဒိ၌ အာဒိဖြင့် အဋ္ဌကထာ၌ လာသော “ဥမ္ဗုဇ္ဇာပန, နိယျာတန, ပရိပုဏ္ဏဘာဝ, ဥပစိတရူတို့ကို ယူ၊ ပဝတ္တိအာဒိ၌ အာဒိဖြင့် အနုပ္ပဗန္ဓ, အနုပ္ပစ္ဆေဒ, အနုပ္ပဗန္ဓရူပတို့ကို ယူ။ [လက္ခဏာဒိ၌ အာဒိဖြင့် ရသ ပစ္စုပဋ္ဌာန် ပဒဋ္ဌာန်တို့ကို ယူ၊ “အာစယလက္ခဏေ ရူပဿဥပစယော”အစရှိသော လက္ခဏ ရသ ပစ္စုပဋ္ဌာန်တို့သည် ဇာတိရုပ်၏ လက္ခဏာ စသည်များ ဖြစ်ကြ၏၊ ထို့ကြောင့် “ဇာတိရူပဿလက္ခဏာဒိ ဝိသေသေသု”ဟု ဆိုသည်။
ပကတိနိဒ္ဒေသာတိ၊ ကား၊
ဖလဝိပစ္စနပကတိယာ၊ အာယုသံဟာနိ စသော အကျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းသဘောကို၊
နိဒ္ဒေသာ၊ ညွှန်ပြကြောင်းသဒ္ဒါတို့ တည်း၊
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ဇရာယ၊ ဇရာကြောင့်၊
ပါပုဏိတဗ္ဗံ၊ ရောက်ထိုက်သော၊
ဖလမေဝ၊ “အာယုသံဟာနိ စသော အကျိုးသည်ပင်၊
ပကတိ၊ ပကတိမည်၏။
န စ၊ပေ၊ ဇရာတိ၊ ကား၊
ကလလကာလတော၊ ကလလရေကြည်အခါမှ၊
ပဘုတိ၊ စ၍၊
ပုရိမရူပါနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော ရုပ်တို့၏၊
ဇရာပတ္တက္ခဏေ၊ ဇရာသို့ရောက်ရာ ခဏ၌၊
ဥပ္ပဇ္ဇမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော၊
ပစ္ဆိမရူပါနိ၊ နောက်၌ ဖြစ်သော ရုပ်တို့သည်၊
ပရိပက္တရူပါနုရူပါနိ၊ ရင့်ကျက်သော ရှေ့ရုပ်သို့ အစဉ် လိုက်သော နောက်ရုပ်တို့သည်၊
ပရိဏတပရိဏတာနိ၊ ရင့်ကျက်, သာ၍ ရင့်ကျက်ကုန်သော ရုပ်တို့သည်၊(ဟုတွာ)ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ ၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
အနုက္ကမေန၊ အစဉ်အားဖြင့်၊
သုပရိဏတရူပပရိပါကကာလေ၊ အလွန်ရင့်ကျက်သော ရုပ်တို့ ၏ ရင့်ကျက်ရာ ဟာနိဒသကအခါ၌၊
ဥပ္ပဇ္ဇမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်၊
ခဏ္ဍိစ္စာဒိသဘာဝါနိ၊ ကျိုးသော သွားရှိသူ၏အဖြစ် အစရှိသော သဘောရှိကုန် သည်၊ (ဟုတွာ)
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ န်၏၊
တာနိ၊ ထိုရုပ်တို့သည်၊
ဥဒကာဒိမဂ္ဂေသု၊ ရေအစရှိသည်တို့၏ လမ်းတို့၌၊
တိဏ၊ ပေ၊ ဝိယ၊ မြက်သစ်ပင်တို့၏ ကျိုးပြတ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကဲ့သို့၊
ပရိပါကဂတမဂ္ဂသင်္ခါတေသု၊ ရင်ကျက် သော ဇရာ၏ သွားအပ်သောလမ်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော၊
ပရိပက္ကရူပေသု၊ ရင့်ကျက်သော ရုပ်တို့၌၊
ဥပ္ပန္နာနိ၊ ဖြစ်သော ရုပ်တို့ကို၊
ဇရာယ၊ ဇရာ၏၊
ဂတမဂ္ဂေါဣစ္စေဝ၊ သွားအပ်သော လမ်းဟူ၍သာ၊ ဝုတ္တာနိ၊
ဇရာ၊ သည်၊
န၊ မဟုတ်၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
အဝိညာယမာနန္တ ရဇရာ၊ မသိအပ်သော အထူးရှိသော ဇရာသည်၊
အဝီစိ ဇရာ၊ အဝီစိဇရာ မည်၏၊
မရဏေ၊ သေခြင်း၌၊
ဝါ၊ သို့၊
ဥပနယနရသာ၊ ကပ်ဆောင်ခြင်းကိစ္စ ရှိ၏။
တံ ပတွာတိ၊ ကား၊
အတ္တနော ဧ၀၊ မိမိဟူသော ဇရာ၏ပင်၊
ခယဝယသင်္ခါတံ၊ ကုန်ခြင်း, ကင်းခြင်းဟု ဆိုအပ်သော၊
တံ သဘာဝံ၊ ထို သဘောသို့၊
ပတွာ၊ ရောက်၍၊
ဝါ၊ ရောက်လတ်သော်၊
ရူပံ၊ ရုပ်သည်၊
ခီယတိ၊ ကုန်၏၊
ဝေတိ၊ ကင်း၏၊
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏၊
ပေါထေတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍၊
ပါတိတဿ၊ ကျစေအပ်သူ၏၊ (လဲကျစေအပ်သူ၏၊)
ဒုဗ္ဗလတာ၊ အားမရှိသည် ၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း၊
ပရာဓီနတာ၊ သူတစ်ပါး၏စပ်သော ဥစ္စာ၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း၊ (သူတစ်ပါးနှင့် စပ်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်း ကောင်း၊)
သယနပရာယဏတာစ၊ အိပ်ရာဟူသော လည်းလျောင်းရာရှိသည် ၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း၊
ဟောတိ၊ ၏၊
တထာ၊ တူ၊
ဇရာဘိဘူတဿ၊ ဇရာသည် နှိပ်စက်အပ်သူ၏၊
(ဒုဗ္ဗလတာ၊ လည်းကောင်း၊ ပရာဓနတာ သယန ပရာယဏတာစ ဟောတိ၊)
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ဇရာ၊ သည်၊
ပေါထကသဒိသီ၊ ပုတ်ခတ်တတ်သူနှင့် တူ၏။
ကတ္တဗ္ဗတောတိ၊ ကား၊
ကတ္တဗ္ဗသဘာဝတော၊ ပြုထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောအားဖြင့်၊ [ကတ္တဗ္ဗသဘာဝတောတိ မူလဖလာဒီနံ ဣဓာဓိပွေတအာဟာရဝတ္ထူနံ မုခေန အသနာဒိကတ္တဗ္ဗသဘာဝတော၊-အနု။]
တရစ္ဆေခေဠတေမိတာနံ၊ အောင်းတို့၏ တံတွေးဖြင့် စိုစေအပ်ကုန်သော၊
ဝိသာဏာဒီနံ၊ ဦးချိုအစရှိသည်တို့၏၊
ပါသာဏာနံ၊ ကျောက်ခဲတို့၏၊ (ထဒ္ဓ ဘာဝေါ)
ဝိယ၊ ခက်မာကုန်သည်၏အဖြစ်ကဲ့သို့၊
ထဒ္ဓဘာဝါဘာဝတော၊ ခက်မာ ကုန်သည်၏အဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊
အဟိဝိစ္ဆိကာနံ၊ မြွေ, ကင်းမြီးကောက်တို့၏၊
(သဝိသတ္တံ)ဝိယ၊ အဆိပ်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကဲ့သို့၊
သဝိသတ္တာဘာဝတောစ၊ အဆိပ်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်တို့၏ အဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊
သုခုမတာ၊ သိမ်မွေ့သည်တို့၏ အဖြစ် ကို၊ ဝုတ္တာ။
ဩဇာလက္ခဏောတိ ဧတ္ထ၊ ၌၊
အင်္ဂမင်္ဂါနုသာရိနော၊ အင်္ဂါကြီးငယ်သို့ အစဉ်လိုက်သော၊
ရသဿ၊ အရသာ၏၊ (ချို, ချဉ်,စပ်,ဖန်,ခါး,အငန် ၆တန် သော အရသာ၏၊)
သာရော၊ အနှစ်သာရဟူသော၊
ဥပတ္ထမ္ဘဗလကရော၊ ထောက်ပံ့တတ်သော အားကိုပြုတတ်သော၊
ဘူတနိဿိတော၊ ဘူတရုပ်ကို မှီသော၊ [ဥပါဒါရုပ်ကို ဆိုသည်။]
ဧကော၊ တစ်ခုသော၊
ဝိသေသော၊ ရုပ်အထူး ဟူသော၊
သြဇာ၊ သြဇာတည်း၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဥပါဒါဘာဇနီယကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်၊ နိဋ္ဌိတာ။
န ဥပါဒိယတေဝါတိ၊ ကား၊
န နိဿယတိဧဝ၊ မှီရုံသာ မှီတတ် သည် မဟုတ်၊
ကိန္တု၊ စင်စစ်ကား၊
နိဿယတိစ၊ မှီလည်း မှီတတ်၏၊
နိဿီယတိစ၊ မှီလည်း မှီအပ်၏၊ ဣတိ အတ္ထော။
ပုရိမာပနာတိ၊ ဟူသော စကားကို၊ (ဝုတ္တံ၌စပ်၊)
ပဉ္စဝိဓသင်္ဂဟေ၊ ပဉ္စဝိသေင်္ဂဟ၌၊ (နောက်လာမည့် ပဉ္စ ဝိဓသင်္ဂဟ၌ )
ပထဝီ၊ပေ၊ ဝါယောဓာတူနံ၊ တို့တွင်၊
ပုရိမဒ္ဒေသဝသေန၊ တေဇော ဝါယောဓာတ်တို့မှ ရှေးဦးစွာ ညွှန်ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
(ပုရိမုဒ္ဒေသ ဝသေန၊ တေဇော, ဝါယောဓာတ်တို့မှ ရှေးဦးစွာ ညွှန်ပြခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
[ပုရိမုဒ္ဒေသဝသေနာတိ ဣဒံ တေဇောဝါယော ဓာတူဟိ အာပေါဓာတုယာ ပုရိမတံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ မဓု၊]
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနနိဒ္ဒေသေ၊ ၌၊
ဝုတ္တာနံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်သော၊
ပထဝီ ဓာတုအာဒီနံ၊ ပထဝီဓာတ်အစရှိသည်တို့၏၊
ပုရိမာ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော၊
ဥဒ္ဒေသေ၊ ဥဒ္ဒေသ၌၊
ဝါ၊ ဥဒ္ဒေသတုန်းက၊
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သော၊
အာပေါဓာတု၊ သည်၊ (ပဂ္ဃရဏလက္ခဏာ စသည်၌ စပ်၊)
ဣတိ၊ ကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ဝုတ္တဿ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနဿ၊ ၏၊
အတီတတာယ၊ လွန်ပြီး၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ပစ္ဆိမတာ၊ နောက်၏အဖြစ် ကိုလည်းကောင်း၊
အနာဂတတာယ၊ အနာဂတ်၏အဖြစ်ကြောင့်၊
အာပေါ ဓာတုယာ၊ ၏၊
ပုရိမတာစ၊ ရှေ့၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊
ဣတိ၊ သို့၊
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။
ဖောဋ္ဌဗ္ဗ ၊ပေ၊ ဝါ ။ ။ ဤဒုတိယနည်း၌ နောပါဒါနိဒ္ဒေသနေရာဝယ် ဥဒ္ဒေသတုန်းက ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနကို ရှေးဦးစွာ ပြသော်လည်း နိဒ္ဒေသရောက်သောအခါ ဥဒ္ဒေသတွင်းက အာပေါဓာတ်သည် နိဒ္ဒေသထက် ရှေ့ကျ၏၊ ထိုသို့ ရှေ့ကျသော အာပေါဓာတ်ကို ရည်ရွယ်၍ “ပုရိမာ ပန”စသည်ကို မိန့်သည်။
အာယူတိ၊ ကား၊
ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ရုပ်နာမ်နှစ်ထွေ ဇီဝိတိန္ဒြေတည်း၊ (အာယုသဟဂတော၌ အာယုကို ခွဲ၍ ဖွင့်သည်၊)
ကမ္မဇ တေဇံ၊ ကမ္မဇတေဇောသည်၊
ဥသ္မာ၊ ဥသ္မာမည်၏၊ [ဥသ္မာသဟဂတော၌ ဥသ္မာကို ခွဲ၍ဖွင့်သည်။]
ယံကိဉ္စိ ၊ပေ၊ နုပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ကား၊
ဧကသ္မိံ ခဏေ၊ တစ်ခုတည်းသော ခဏ၌၊
အနေကာသု၊ တစ်ပါးမက များစွာကုန်သော၊
အာပါထဂတာသု၊ ရှေးရှု ကျရောက်ကုန်သော၊
တာသု တာသု ပထဝီသု၊ ထိုထို ပထဝီဓာတ်တို့၌၊
သဟ၊ တစ်ပြိုင်နက်၊
(ကာယဝိညာဏံ၊ သည်၊)
နပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်၊
တေဇဝါယူသု၊ တေဇောဓာတ်, ဝါယောဓာတ်တို့၌လည်း၊
တထာ၊ ထို့အတူတည်း၊ [ထို့အတူ ကာယဝိညာဏ် မဖြစ်- ဟူလို၊] ဣတိ အတ္ထော၊
အနေကေသု၊ န်သော၊
အာရမဏေသု၊ တို့သည်၊
သန္နိပတိတေသု၊ ပေါင်းဆုံကျရောက်ကုန်လတ်သော်၊
အာဘုဇိတဝသေန၊ နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊
အာရမဏ ၊ပေ၊ ဝသေနစ၊ အာရုံ၏ လွန်ကဲသည်၏အဖြစ်, ပသာဒ၏ လွန်ကဲ သည်၏အဖြစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊
ပဌမံ၊ စွာ၊
ကတ္ထစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အာရုံ၌၊
ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၊
ဒဿိတာ၊ (အဋ္ဌကထာ၌) ပြအပ်ပြီ၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ရှေးဦးစွာဖြစ်ပုံကို ပြအပ်ပါသော်လည်း၊
အညတ္ထစ၊ အခြားသော အာရုံတို့၌လည်း၊ (အာဘုဇိတလည်း မဟုတ်, ပသာဒအာရုံတို့၏ အဓိမတ္တလည်း မဟုတ်သော အခြားအာရုံတို့၌လည်း၊)
ဥပ္ပတ္တိ၊ သည်၊
အတ္ထိ ဧဝ၊ ရှိသည်သာ၊ [အဋ္ဌကထာဝယ် အာဘုဇိတ စသည်မဟုတ်သော အခြား အာရုံများ၌လည်း နောက်ထပ် ဆက်လက်၍ ဖြစ်နိုင်ပါသေး၏-ဟူလို။]
အာရမဏတော၊ အာရုံမှ၊
သာယံ အာရမဏန္တရသင်္ကန္တိ၊ ထိုအာရုံတစ်ပါးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည်၊
ယေန ဥပါယေန၊ အကြင် နည်းလမ်းဖြင့်၊ ဟောတိ၊
တဿ၊ ထို နည်းလမ်းကို၊
ဝိဇာနနတ္ထံ၊ သိခြင်းအကျိုးငှာ၊
ကထံ၊ ပေ၊ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍၊
ပုစ္ဆတိ၊ ၏။
အယောပိဏ္ဍိအာဒီသု၊ သံတွေခဲ အစရှိသည်တို့၌၊
ပထဝီဓာတု၊ သည်၊
တာဒိသာယ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော၊ (အခဲဖြစ်အောင် ဖွဲ့စည်းတတ် သော၊)
အာပေါဓာတုယာ၊ သည်၊
အနာဗဒ္ဓါ၊ မဖွဲ့စည်းအပ်သည်၊
သန္တိ၊ ဖြစ်လတ်သော်၊
ဝိသရေယျ၊ ပြန့်ကြဲနေရာ၏၊
တသ္မာ, တာနိ၊ ပေ၊ ကရောတီတိ၊ ဟူ၍၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
ဟိ၊ ဥပမာဆောင် ထင်အောင် ပြအံ့၊
ယုတ္တပ္ပမာဏံ၊ သင့်လျော်သော ပမာဏရှိသော၊
ဥဒကံ၊ သည်၊
ပံသု စဏ္ဏာနိ၊ မြေမှုန့်တို့ကို၊ အာဗန္ဓိတွာ= ဖွဲ့စည်း၍၊
မတ္ထိကာပိဏ္ဍံ၊ မြေညက်စိုင်ကို၊
ကတွာ၊ ဌပေတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့ [ရေက နည်းနေလျှင်လည်း ဖွဲ့မထားနိုင်၊ ရေက များလွန်းနေလျှင်လည်း အရည် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် “ယုတ္တပ္ပမာဏံ”ဟု ဆိုသည်]
ဧဝံ၊ တူ၊
အယောပိဏ္ဍိအာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း
တဒနုရူပပစ္စယေဟိ၊ ထိုအခဲဖြစ်ခြင်းအားလျော်သော အကြောင်းတို့ကြောင့်၊
တတ္တေ၊ ထိုအခဲ၌ပင်၊
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သော၊ (ပါဝင်သော၊)
အာပေါဓာတု၊ သည်၊
တထာ၊ ထို အခဲ၏အဖြစ်ဖြင့်၊
အာဗန္ဓိတွာ ဌပေတိ၊ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။
တဒနုရူပပစ္စယေဟိ ။ ။ အတ္တနော အာဗန္ဓနာနုရူပဂုဏေဟိ အာဗန္ဓိယမာနေဟိ သန္ဓာရဏာဒိ ကိစ္စေဟိ ပုရိမေတိစ ပထဝီအာဒီဟိ- အနု၊ မိမိဟူသော အာပေါဓာတ်၏ ဖွဲ့စည်းခြင်းကိစ္စအားလျော်သော ဂုဏ်ရှိကုန်သော (အာပေါဓာတ်က) ဖွဲ့စည်းဖွယ် ဖြစ်ကုန်သော သန္ဓာရဏစသော ကိစ္စရှိကုန်သော ထိုကလာပ်တွင်ပါဝင်သော ပထဝီ စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း, (ထိုကလာပ်မဖြစ်မီ) ရှေ့၌ ဖြစ်ကုန်သော ပထဝီဓာတ် စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း “တဒနုရူပပစ္စယ”ဟု ဆိုသည်။
အဖုသိတွာ၊ ပေ၊ ဟောတီတိ၊ စကားကို၊
အာပေါဓာတုယာ၊ ၏၊
အဖောဋ္ဌဗ္ဗ ဘာဝတော၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝုတ္တံ၊ (“အဖုသိတွာ”ဟု ဆိုအပ်သည်-ဟူလို၊)
အဖုသိတွာ၀ အာဗန္ဓတီတိ၊ စကားကို၊
တထာ၊ တူ (အာပေါဓာတုယာ အဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝတော ဝုတ္တံ၊)
ဟိ၊ မှန်၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတူနံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြစ်သော ဓာတ်သုံးပါးတို့၏၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝေန၊ တွေ့ထိထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်၊
အညမညနိဿယတာ၊ အချင်းချင်းမှီရာ၏ အဖြစ်သည်၊ (ဟောတိ ယထာ)
ဧဝံ၊ တူ၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတူနံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတ်, ဖောဋ္ဌဗ္ဗမဟုတ်သော အာပေါဓာတ်တို့၏၊ (ဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝေန အညမညနိဿယတာ) န ဟောတိ၊
ဣတိ၊ သို့၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုကို၊ ဝေဒိတဗ္ဗော၊
ဟိ၊ ဆက်၊
အဝိနိဗ္ဗောဂပုတ္တိသု၊ အသီးအသီး ခွဲခြား၍ဖြစ်ခြင်း မရှိကုန်သော၊
အညမညပစ္စယဘူတေသု၊ အညမညပစ္စည်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော၊
ဘူတေသု၊ မဟာဘုတ်တို့၌၊ (ဤစကားဖြင့် ဥပါဒါရုပ်များကို ကန့်သည်၊)
အညမည နိဿယတာ၊ သည်၊
ဝါ၊ ကို၊
နိဝါရေတုံ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ၊ န သက္ကာ၊
အဝိနိမ္ဘောဂတာယ၊ အဝိနိမ္ဘောဂရုပ်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
ဧကီဘူတေသု၊ တပေါင်းတည်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော၊
သဟဇာတေသုပိ၊ တကွဖြစ်သော ရုပ်တို့၌လည်း၊ [ဤစကားဖြင့် ဥပါဒါရုပ်တို့ကို ပါဝင်စေသည်]
ဖုသနာ ဖုသနာနိ၊ ထိခြင်း, မထိခြင်းတို့ကို၊
ဝိစာရေတုံ၊ စိစစ်ခြင်းငှာ၊
န ယုတ္တာနိ၊ မသင့်ကုန်၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
နာပိ ၊ပေ၊ ယုတ္တာနီတိ ။ ။ “ထိခြင်း, မထိခြင်း”ဟူသည် ကလာပ်မတူသော ရုပ် များ၌ စိစစ်၍ ရကောင်းသော သဘောတည်း၊ တစ်ကလာပ်တည်း၌ကား ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ မဟာဘုတ်သုံးပါးနှင့် အာပေါမဟာဘုတ်တို့၏လည်းကောင်း, ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံမဟာဘုတ် အချင်းချင်းလည်းကောင်း ထိခြင်း, မထိခြင်းကို စိစစ်ခြင်းငှာ မသင့်ပါ၊ [ဤစကားဖြင့် “အဋ္ဌကထာ၌ ကလာပ်တူ မဟာဘုတ်တို့၏ ထိခြင်း, မထိခြင်း စိစစ်ပုံကို ဋီကာ ဆရာက မနှစ်သက်”ဟု ပြ၏။]
န ၊ပေ၊ ဈာယတီတိ၊ ပါဌ်ဖြင့်၊
တေဇောသဘာဝတံယေဝ၊ တေဇောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ကိုသာ၊
ပဋိပက္ခိပတိ၊ ပယ်မြစ်၏၊
သီတတ္တံ၊ အအေး၏ အဖြစ် ကို၊
န အနုဇာနာတိ၊ ခွင့်မပြု၊
စ၊ ဆက်၊
တေဇော၊ပေ၊ နေဝ၊ တေဇောဓာတ်၏ သဘောကို ပယ်မြစ်ကြောင်းဖြစ်သော “န ဥဏှာ ဟုတွာ ဈာယတိ”ဟူသော စကားဖြင့်ပင်၊
သီတတ္တံစ၊ သည်လည်း၊
ဝါ၊ ကိုလည်း၊
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်မြစ် အပ်ပြီးသည်၊
ဟောတိ၊ ဖြစ်တော့၏၊
န သီတတ္တံ အနုဇာနာတိ ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ “န ဥဏှာ ဟုတွာ ဈာယတိ” တေဇောဓာတ်က ပထဝီဓာတ်ကို လောင်ရာ၌ “ပထဝီဓာတ်သည် ဥဏှဖြစ်၍ လောင် သည် မဟုတ်”ဟု ဆိုသောကြောင့် “သီတဖြစ်၍ လောင်သည်”ဟု ခွင့်ပြုသကဲ့သို့ ထင်ရ၏၊ ထို့ကြောင့်“န သီတတ္တံ အနုဇာနာတိ”ဟု မိန့်သည်၊ “ခွင့်မပြုပါ”ဟူလို။
ဟိ၊ မှန်၊
တေဇောဧဝ၊ သည်ပင်၊
သီတံ၊ အအေးသည်၊ (ဟောတိ)၊ (ကသ္မာ ဝိညာယတိ)၊
ဟိမပါတသမယာဒီသု၊ ဆီနှင်းကျရာအခါ အစရှိသည်တို့၌၊
သီတဿ၊ သီတတေဇော၏၊
ပရိပါစကတာဒဿနတော၊ ထက်ဝန်းကျင် ချက်တတ်သည်၏အဖြစ်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့်၊ (ဝိညာယတိ)။
စ၊ ဆက်၊
သီတုဏှာနံ၊ သီတတေဇော, ဥဏှတေဇောတို့၏၊
အညမည ပဋိပက္ခဘာဝတော၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်တို့၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ဥဏှေန၊ ဥဏှတေဇောနှင့်၊
သဟ၊ တကွ၊
သီတံ၊ သီတဟူသော၊
ဘူတန္တ ရံ၊ မဟာဘုတ် တစ်မျိုးသည်၊
န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်နိုင်၊
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်၊
ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်မြတ်၏၊ (တေဇောဧဝ သီတံဟူသော စကားသည် သင့်မြတ်၏၊)
ပန၊ ဆက်၊
ဥဏှကလာပေ၊ ဥဏှတေဇောလွန်ကဲသော ရုပ်ကလာပ်၌၊
သီတဿ၊ သီတတေဇော ၏၊
အပ္ပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊
သီတကလာပေ၊ သီတတေဇော လွန်ကဲသော ကလာပ်၌၊
ဥဏှဿ၊ ဥဏှတေဇော၏၊
(အပ္ပဝတ္တိ)စ၊ မဖြစ်ခြင်း သည်လည်းကောင်း၊
ဒွိန္နံ၊ သီတတေဇော, ဥဏှတေဇောနှစ်ပါးတို့၏၊
အညမညပဋိပက္ခတ္တာ၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
တေဇောဝိသေသဘာဝေ၊ တေဇောအထူး၏အဖြစ်၌၊ (သီတ၏ တေဇောဓာတ်အထူး၏အဖြစ်၌၊)
ယုဇ္ဇတိ၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဘာဝညထတ္တန္တိ၊ ကား၊
ခရာနံ၊ ခက်မာကုန်သော၊
ဂုဠာဒီနံ၊ တင်လဲအစရှိ သည်တို့၏၊
ဒြဝတာ၊ အရည်၏အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊
မုဒုတာ၊ နူးညံ့သည်၏ အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊ (ဥပ္ပတ္တိ၌စပ်၊)
ရသာဒိနံ၊ ကြံရည်အစရှိကုန်သော၊
ဒြဝါနံ၊ အရည်တို့၏၊
ခရတာ၊ ခက်မာသည်၏အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊ (ဥပ္ပတ္တိ၌စပ်၊)
ပစ္စယဝိသေသေဟိ၊ အကြောင်းအထူးတို့ကြောင့်၊
သြမတ္တာ၊ပေ၊ ကာနံ၊ ညံ့သော အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်, လွန်ကဲသောအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော ပထဝီဓာတ် အစရှိသည်တို့၏၊
ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်၊
(ဘာဝညထတ္တံ၊ ဘာဝညထတ္တ မည်၏၊)
ကက္ခဠာ၊ပေ၊ ဇဟနံ၊ ကက္ခဠ အစရှိသော လက္ခဏာကို စွန့်ခြင်း သည်၊
လက္ခဏညထတ္တံ၊ လက္ခဏညထတ္တမည်၏၊
ဧတေသံ၊ ဤဓာတ်ကြီး လေးပါးတို့၏၊
တံ၊ ထို လက္ခဏညထတ္တသည်၊
န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊
ဩမတ္တာဓိမတ္တတာသင်္ခါတံ၊ ဩမတ္တ အဓိမတ္တ၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော၊
ဘာဝညထတ္တံယေဝ၊ ဘာဝညထတ္တသည်သာ၊) ဟောတိ၊
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အဓိပ္ပာယ်နက်။
အနု၊ပေ၊ ယေဝါတိ (ပဒဿ)၊ ၏၊
ဧကန္တ၊ပေ၊ ဒီနံ၊ ဧကန္တ အနုပါဒိန္နပုဒ်, ဧကန္တနစိတ္တသမုဋ္ဌာနပုဒ်တို့၏၊
နိဒ္ဒေသေသု၊ နိဒ္ဒေသဖြစ်ကုန် သော၊
ဂဟဏေသု၊ ယူကြောင်းစကားတို့၌၊ [ဂဟဏေသူတိ ဝစနေသု၊- မဓု၊]
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်ပြီ၊ (ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို ယူအပ်ကုန်ပြီ၊) ဣတိ အတ္ထော၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဤအနက်ဖြစ်ပါသော်လည်း၊
ယံ ဝါ ပနညမ္ပီတိ ဝစနေန၊ ယံ ဝါ ပနညမ္ပိဟူသော စကားဖြင့်၊
ပုရိမာနမ္ပိ၊ ရှေ့ဖြစ်သော ရုပ်တို့၏လည်း၊ (သဒ္ဒါယတနမှစ၍ အနိစ္စတာတိုင်အောင်သော ရုပ်တို့၏လည်း၊)
နကမ္မဿကတတ္တာဘာဝါဒိကံ၊ နကမ္မဿကတတ္တာ၏ အဖြစ် အစရှိသည်ကို၊
ဒီပေတိ၊ ပြ၏၊
ဟိ၊ မှန်၊
(တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ၊ တာ၊ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့သည်၊ (သိယုံ၌စပ်၊)
ဝါ၊ တို့ကို၊ (အဝတ္တဗ္ဗာ, ဝတ္တဗ္ဗာတို့၌စပ်၊)
အနု ၊ပေ၊ ဝစနာနံ၊ အနုပါဒိန္နအစရှိသောသဒ္ဒါ, နကမ္မဿ ကတတ္တာအစရှိသောသဒ္ဒါ တို့၏၊
သမာနတ္ထတ္တာ၊ တူသောအနက်ရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
ဧကေန၊ တစ်ခုသောသဒ္ဒါသည်၊
အဝတဗ္ဗတ္တေ၊ မဟောထိုက် ကုန်သည် အဖြစ်သည်၊
(သတိ၊ သော်၊)
ဣတရေနပိ၊ အခြားသောသဒ္ဒါသည် လည်း၊
အဝတ္တဗ္ဗာ၊ မဟောထိုက်ကုန်သည်၊ သိယုံ၊
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
(ဧကေန၊ သည်၊)
ဝတ္တဗ္ဗတ္တေ၊ သည်၊
(သတိ၊ သော်၊)
ဣတရေနပိ၊ သည်လည်း၊)
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဟောထိုက်ကုန်သည်၊ (သိယုံ၊)
ယံ ဝါ ပနညမွီတိ ပန၊ပေ၊သိယုံ ။ ။ ဤအဋ္ဌကထာဝယ် နကမ္မဿကတတ္တာ၏ နိဒ္ဒေသ၌ ဇရတာ, အနိစ္စတာ နှစ်ပါးကို ဟောတော်မမူခြင်း, အနုပါဒိန္န စသည်တို့၏ နိဒ္ဒေသတို့၌ ဟောတော်မူခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြထား၏၊ ထို အကြောင်းပြကို ဋီကာဆရာ မနှစ်သက်၊ ထို မနှစ်သက်ခြင်း၏အကြောင်းကို ပြလို၍ “အနုပါဒိန္နာဒိ နကမ္မဿကတတ္တာဒိဝစနာနံ သမာနတ္ထတ္တာ”ဟု မိန့်သည်။
တသ္မာ, ဧကန္တာ၊ပေ၊ သွေဝ၊ ဧကန်အကမ္မဇ ရုပ်တို့၌သာ၊
ဂဟေတဗ္ဗတ္တာ၊ ကြောင့်၊
တာ၊ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို၊
အနေကန္တေသု၊ အနေကန္တ ကမ္မဇ အစရှိသော ရုပ်တို့၌၊
န ဂဟိတာ၊ ယူတော် မမူအပ်ကုန်၊
ဣတိ, ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ န်၏၊ [တသ္မာစသည်ကား ဋီကာဆရာ၏ အဆုံးအဖြတ်တည်း၊ “ဧကန္တ အကမ္မဇတို့၌သာ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို ယူထိုက်သောကြောင့်၊ အနေကန္တအကမ္မဇတို့၌ ယူတော်မမူအပ်ကုန်”ဟု မှတ်ပါ-ဟူလို။]
ဧကန္တ စိတ္တသမုဋ္ဌာနာနိ၊ ဧကန် စိတ္တသမုဋ္ဌာန် ဖြစ်ကုန်သော၊
ဘူတာနိ၊ မဟာဘုတ်တို့ကို၊
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍၊
ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။
(ကသ္မာ၊ နည်း၊)
တေသံ၊ ထိုဧကန္တ စိတ္တသမုဋ္ဌာန် မဟာဘုတ်တို့၏၊
ဝိကာရတ္တာ၊ ထူးခြားသော အမူအရာတို့၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊
ပန၊ ဆက်၊
အနိပ္ဖန္နတ္တာ၊ အနိပ္ဖန္နရုပ်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ (ကံ, စိတ်,ဥတု,အာဟာရဟူသော အကြောင်းတို့ သည် ပြီးစေအပ်သော နိပ္ဖန္နရုပ်မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊)
တဿ၊ ထို ဝိညတ်ဒွေး၏၊
ဥပ္ပာဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းဟူသော ဥပါဒ်သည်၊
ဝါ၊ ကို၊
ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊
ဝတ္တု၊ ဆိုခြင်းငှာ၊ န သက္ကာ၊ [ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ “ဥပ္ပဇ္ဇတိ”ဟု မဆိုဘဲ “ပညာယတိ”ဟု ဆိုသည်၊]
ဣတိ၊ ဤကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဒုကနိဒ္ဒေသဝဏ္ဏနာ၊ သည်၊ နိဋ္ဌိတာ။
ပစ္ဆိမပဒဿာတိ၊ ကား၊
ဝိညာတပဒဿ၊ ဝိညာတပုဒ်၏ (ဘေဒါ ဘာဝေန၌စပ်၊)
ဟိ၊ မှန်၊
သဗ္ဗမေ၀၊ သော၊
ရူပံ၊ ရုပ်ကို၊
ဝိညာတံ၊ သိအပ်၏၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊ (ရုပ်အားလုံး ဝိညာတတွင် ပါဝင်နိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်)
တဿ၊ ထို ဝိညာတရုပ်၏၊
အဘိန္ဒိတဗ္ဗတ္တာ၊ မခွဲခြားထိုက်သည်၏အဖြစ် ကြောင့်၊ [“သိအပ်သောရုပ်,မသိအပ်သောရုပ်”ဟု နှစ်မျိုး မခွဲခြားထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊]
ဝိညာတတော၊ ဝိညာတရုပ်မှ၊
အညံ၊ သော၊
ဒိဋ္ဌိစ၊ ဒိဋ္ဌိရုပ် သည်လည်းကောင်း၊
သုတံစ၊ သုတရုပ်သည်လည်းကောင်း၊
မုတံစ၊ မုတရုပ် သည်လည်းကောင်း၊ န ဟောတိ၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ပုစ္ဆံ၊ အမေးကို၊
အကတွာဝ၊ ပြုတော်မမူဘဲသာလျှင်၊
ဝိသဇ္ဇိတံ၊ ဖြေတော်မူအပ်ပြီ၊
ဟိ၊ မှန်၊
ဝိညာတတော၊ ဝိညာတရုပ်မှ၊
အညံ၊ အခြားသောရုပ်သည်၊
ဝါ၊ ကို၊
ကတမံ ရူပံ ဒိဋ္ဌန္တိ၊ ဟူ၍၊
ပုစ္ဆိတုံ၊ ငှာ၊ န သက္ကာ၊
ဣတိ၊ ကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ တည်း၊
ဟိ၊ ဥပမာဆောင် ထင်အောင်ပြအံ့၊
ဒွီသု၊ နှစ်ပါးသောပုဒ်တို့ကို၊
ဥဒ္ဒိဋ္ဌေသု၊ အကျဉ်း ပြအပ်ပြီးကုန်လတ်သော်၊
နောပါဒတော၊ နောပါဒရုပ်မှ၊
အညတ္တံ၊ တစ်မျိုး တခြား၏အဖြစ်ကို၊
သန္ဓာယ၊ ၍၊
ကတမံ တံ ရူပံ ဥပါဒါတိ၊ ဟူ၍၊
ပုစ္ဆိတံယထာ၊ ကဲ့သို့၊
ဧဝံ၊ တူ၊
ဒိဋ္ဌာဒီသူ၊ ဒိဋ္ဌိအစရှိကုန်သော၊
စတုသူ၊ လေးပုဒ်တို့ကို၊
ဥဒ္ဒိဋ္ဌေသု၊ အကျဉ်းပြအပ်ပြီးကုန်လတ်သော်၊
သုတာဒီဟိ၊ သုတအစရှိကုန်သော၊
တီဟိပိ၊ သုံးပါးလုံးတို့မှလည်း၊
အညတ္တံ၊ တစ်မျိုးတခြား ၏အဖြစ်ကို၊
သန္ဓာယ၊ ၍၊
ကတမံ တံ ရူပံ ဒိဋ္ဌန္တိ၊ ဟူ၍၊
ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ သည်၊
သိယာ၊ တဒဘာဝေါ၊ ထိုတစ်မျိုးတခြားအဖြစ်၏မရှိခြင်းကြောင့်၊
န ပုစ္ဆိတံ၊ မေးတော်မမူအပ်၊
သုတာဒီသုပိ၊ သုတအစရှိသည်တို့၌လည်း၊
ဧဝံ၊ ဤအတူ တည်း၊
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ [“ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဝိညာတံ တစ်ပုဒ်တည်းဖြစ်သဖြင့် ဧကက၌ သွင်း၍ ဟောပါတော့လော”ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ “ဒဿနာဒိ”စသည် မိန့်၊]
ပန၊ ဆက်၊
ဒဿနာ၊ပေ၊ဝိသေသတော၊ မြင်ရခြင်း အစရှိသောအားဖြင့် ယူရခြင်း၏ ထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ [မြင်၍သိရခြင်း, ကြား၍သိရခြင်း အစရှိသောအားဖြင့် ထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊]
ဒိဋ္ဌာဒီဟိ၊ ဒိဋ္ဌ အစရှိသည်တို့မှ၊
အညဿ၊ အခြားသော၊ (ဒိဋ္ဌ,သုတ,မုတတွင် မပါဝင်သော၊)
ဝိညာတဿ၊ ဝိညာတရုပ်၏၊
သမ္ဘာဝတောစ၊ ထင်ရှားရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း၊
စတုက္ကော၊ စတုတ္ထကို၊
ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တေဇောဘာဝံ ဂတန္တိ၊ ပုဒ်၏၊
သဘာဝေနေဝ၊ သဘောအားဖြင့် သာလျှင်၊
တေဇောဘာဝံ၊ တေဇော၏အဖြစ်သို့၊
ပတ္တံ၊ ရောက်သော ရုပ်တည်း၊ ဣတိ အတ္ထော၊
ဝုတ္တဿပိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးလည်းဖြစ်သော၊
အညေန၊ သော၊
ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်၊
သင်္ဂဟာရဟဿ၊ သိမ်းယူခြင်းကို ထိုက်သော ရုပ်ကို၊
သင်္ဂဏှနံ၊ သိမ်းယူခြင်းကို၊
ဣဓ၊ ဤ ရူပကဏ္ဍအရာ၌၊
နယကရဏံ၊ နည်းကို ပြုခြင်းဟူ၍၊
ဒဋ္ဌဗ္ဗ၊ တယိဒံ၊ ထို နည်းပြုခြင်းကို၊
ဝိညာတန္တိ စတုက္ကပဒေပိ၊ ဝိညာတံဟု စတုတ္ထသင်္ဂဟဝယ်လာသော ပုဒ်၌လည်း၊ ယောဇေတဗ္ဗ၊
** ဝုတ္တဿပိ၊ပေ၊နယော** ။ ။ဆဗ္ဗိဓသင်္ဂဟ၌ “သဗ္ဗံ ရူပံ မနောဝိညေယျ ရူပံ”ဟု ဟောတော်မူ၏၊ ရှေ့၌ ဟောအပ်ပြီးသော ရူပါယတနစသည်တို့သည် ဤ သဗ္ဗရူပံအရ တွင်လည်း ပါဝင်နေ၏၊ ထိုသို့ ဟောအပ်ပြီးကို နောက်ဆုံးပုဒ်ဖြင့် သိမ်းယူခြင်းကို ဤ ရူပကဏ္ဍဝယ် ဟောနည်းပြုခြင်းတစ်မျိုးဟု မှတ်ရသည်၊ စတုတ္ထသင်္ဂဟ၌ ဟောအပ်ပြီး သော ရူပါယတန စသည်ကို နောက်ဆုံး ဝိညာတပုဒ်ဖြင့် ယူခြင်းသည်လည်း ဤ နယကရဏပင်တည်း၊ အဋ္ဌကသင်္ဂဟ၌ကား ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၏ “မနာပိယသုခသမ္ဖဿ, အမနာပိယဒုက္ခသမ္ဖဿ”ဟု ခွဲခြား၍ ဟောတော်မူခြင်းကို “နယကရဏတစ်မျိုး”ဟု မှတ်ပါ ။
ဖောဋ္ဌဗ္ဗဿ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗရုပ်၏၊
ဘေဒသမ္ဘာဝေါ၊ အကွဲအပြား၏ ထင်ရှားခြင်းသည်၊
အဋ္ဌကေ၊ အဋ္ဌကသင်္ဂဟ၌၊
နယော၊ နည်းတည်း။
နတ္ထိ နိဝရဏာတိ ဝစနေန၊ ဟူသော စကားဖြင့်၊
မိဒ္ဓဿပိ၊ မိဒ္ဓလည်းဖြစ်သော၊
နီဝရဏဿ၊ နိဝရဏကို၊
ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို၊ (သင်္ဂဟ ကာရေန) ဝုတ္တံ၊
စ၊ ဆက်၊
ရူပံ၊ ရုပ်ကို၊
ဝါ၊ ရုပ်မှန်လျှင်၊
န ပဟာတဗ္ဗံ၊ မပယ်ထိုက်၊ [ထို့ကြောင့် မိဒ္ဓကို ရုပ်ဟု မဆိုရ၊]
စ၊ ဆက်၊
မုနိနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏၊
ရူပကာယဂေလညံ၊ ရူပကာယတော်၏ မကျန်းမမာတော်မူ သည်၏အဖြစ်သည်၊ နတ္ထိ၊
ဣတိ၊ သို့၊
ဝတ္တံ၊ ဆိုခြင်းငှာ၊
န သက္ကာ၊ (ကသ္မာ၊ နည်း၊)
ပိဋ္ဌိ မေ၊ပေ၊ အာယမိဿာမီတိ၊ ဟူ၍၊
ဝစနတော၊ မိန့်တော်မူ ခြင်းကြောင့်တည်း၊
[မေ၊ ငါ၏၊
ပိဋ္ဌိ၊ ကျောက်ကုန်းတော်သည်၊
အာဂိလာယတိ၊ ညောင်းညာတော်မူ၏၊
တံ၊ ထို ကျောက်ကုန်းတော်ကို၊
အဟံ၊ သည်၊
အာယမိဿာမိ၊ ဆန့်တန်းတော်မူဦးအံ့။]
သဝိညာဏကသဒ္ဒါတိ၊ ကား၊
ဝိညာဏေန၊ ဝိညာဏ်သည်၊
ပဝတ္တိတော၊ ဖြစ်စေအပ်သော၊
ဝစီဃောသာဒိသဒ္ဓေါ၊ စကားသံ အစရှိသော သဒ္ဒတည်း [ဝမ်းတွင်း၌ ရုတ်ရုတ် မြည်သံသည် စိတ္တသမုဋ္ဌာန် မဟုတ်သောကြောင့် အဝိညာဏကသဒ္ဒပင် ဖြစ်၏။]
န ဟိ ဧတာနိ ဇာယန္တိတိ၊ ဟူသော စကားကို၊(ဝုတ္တံ၌စပ်၊)
ပရိပစ္စမာနဿ၊ ရင့်ဆဲဖြစ်သော၊
ရူပဿ၊ ရုပ်၏၊
ပရိပစ္စနံ၊ ရင့်ခြင်းသဘောသည်၊
ဇရာ၊ ဇရာတည်း၊(ဇရတာတည်း၊)
ခိယမာနဿ၊ ကုန်ဆဲဖြစ်သော၊
(ရူပဿ၊ ၏၊)
ခယော၊ ကုန်ခြင်းသဘောသည်၊
အနိစ္စတာ၊ တည်း၊
ဣတိ၊ သို့၊
ဧတာနိ၊ ဤ ဇရတာ, အနိစ္စတာရုပ်တို့သည်၊
ရူပဘာဝမတ္တာနိ၊ ရုပ်တို့၏ သဘောမျှတို့ တည်း၊ [“ ရူပသဘာဝမတ္တာနိ”ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏၊]
သယံ၊ ဇရတာ, အနိစ္စတာဟူသော မိမိကိုယ်တိုင်၊
သဘာဝဝန္တာနိ၊ ရင့်ခြင်း, ပျက်ခြင်းသဘောရှိသော ပရမတ္ထရုပ်တို့သည်၊
န၊ မဟုတ်ကုန်၊
ဣတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို၊ သန္ဓာယ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ။
တထာ၊ ထို့အတူ၊
ဇာယမာနဿ၊ ဖြစ်ဆဲရုပ်၏၊
ဇနနံ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်၊
ဇာတိ၊ ဇာတိတည်း၊
သာစ၊ ထိုဇာတိသည်လည်း၊
ရုပဘာဝေါဝ၊ ရုပ်၏သဘော မျှသာတည်း၊
သယံ၊ ဇာတိဟူသော မိမိကိုယ်တိုင်၊
သဘာဝဝတီ၊ သဘောရှိ သော ပရမတ္ထအစစ်သည်၊
န၊ မဟုတ်၊
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍၊
န၊ပေ၊ ဇာယတိတိ၊ ဟူ၍၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ။
ဧတိဿာ၊ ဤဇာတိ၏၊
တေသံ၊ ထိုရုပ်တရားတို့၏၊
ပစ္စယော၊ ကံစသော အကြောင်းသည်၊ (အတ္ထိ၊)
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
တပ္ပစ္စယာ၊ တပ္ပစ္စယမည်၏၊
တပ္ပစ္စယာယ၊ ထို ရုပ်တရားတို့၏ အကြောင်းရှိသော ဇာတိ၏၊
ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း၊
တပ္ပစ္စယဘာဝေါ၊ ဖြစ်၊
တပ္ပစ္စယဘာဝေန၊ ထို ရုပ်တရားတို့၏ အကြောင်းရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်၊
ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော၊
ဝေါဟာရော၊ သည်၊
တပစ္စယဘာဝဝေါဟာရော၊ မည်၏၊
တံ (တပ္ပစ္စယဘာဝဝေါဟာရံ)၊ ထို ရုပ် တရားတို့၏ အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ် ပြောဆိုခြင်းကို၊
လဘတိ၊ ၏။
အဘိနိဗ္ဗတ္တိဓမ္မက္ခဏသ္မိန္တိ (ဧတ္ထ)၊ ပါဌ်၌၊
အဘိနိဗ္ဗတ္တိယမာနဓမ္မက္ခဏသ္မိံ၊ ဖြစ်စေအပ်ဆဲဖြစ်သော တရားတို့၏ ဥပါဒ်ခဏ၌၊
ဣတိ၊ ကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း၊
ဟိ၊ မှန်၊
တဒါ၊ ထို ဥပါဒ်ခဏ၌၊
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုရုပ်တရားတို့သည်၊
န ဇာယန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သည်ကား၊
န၊ မဟုတ်ကုန်၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ဇာယမာနဘာဝေါဝ၊ ဖြစ်ဆဲသဘောသည်ပင်၊
ဇာတိ၊ ဇာတိ တည်း၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
တဿာ၊ ထိုဇာတိ၏၊
ကမ္မာဒိသမုဋ္ဌာနတာစ၊ ကမ္မာဒိ သမုဋ္ဌာန်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း၊
တံ နိဗ္ဗတ္တတာစ၊ ထို ကံစသော အကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း၊
ယုတ္တာ၊ သင့်မြတ်၏၊
ပန၊ ဆက်၊
တဒါ၊ ထို ဥပါဒ်ခဏ၌၊
တေ ဓမ္မာ၊ ထို ရုပ်တရားတို့ သည်၊
ဇီယန္တိ စ၊ ဆွေးမြေ့ကုန်သည်လည်းကောင်း၊
ခီယန္တိ စ၊ ကုန်ခန်းကုန် သည်လည်းကောင်း၊
န၊ မဖြစ်ကုန်၊
တသ္မာ, တေသံ၊ ထို ရုပ်တရားတို့၏၊
တေ ဇီရဏဘိဇ္ဇနဘာဝါ၊ ထို ရင့်ခြင်း, ပျက်ခြင်းသဘောတို့သည်၊
စိတ္တာဒိ သမုဋ္ဌာနာ၊ စိတ္တာဒိသမုဋ္ဌာန်တို့သည်လည်းကောင်း၊
တံ နိဗ္ဗတ္တာ စ၊ ထိုစိတ် စသည်တို့ကြောင့် ဖြစ်ကုန်သည်လည်းကောင်း၊ (ဟောန္တိ ၊)
ဣတိ၊ သို့၊
ဝစနံ၊ ပြောဆိုခြင်းကို၊
န အရဟန္တိ၊ ကုန်။
ဧဝမပိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပါသော်လည်း၊
ဥပါဒိန္နသဒ္ဒါ၊ ဥပါဒိန္နသဒ္ဒါသည်၊
ဥပေတေန၊ တဏှာ,ဒိဋ္ဌိတို့သည် ကပ်ရောက်အပ်သော၊
ကမ္မုနာ၊ ကံသည်၊
အာဒိန္နတံ၊ ယူအပ်သည်၏အဖြစ်ဟူသောအနက်ကို၊
ဝဒတိ၊ ဟော၏၊
နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်ခြင်းဟူသော အနက်ကို၊
န(ဝဒတိ)၊ မဟော၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ဥပါဒိန္နပါက ဘေဒါနံ၊ ဥပါဒိန္နကမ္မဇရုပ်တို့၏ ရင့်ခြင်း, ပျက်ခြင်းဟူကုန်သော၊
တေသံ၊ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့၏၊
ဥပါဒိန္နတာ၊ ဥပါဒိန္နတို့၏အဖြစ်ကို၊
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုထိုက်သည်မဟုတ်လော၊
ဣတိ စေ၊ ဤသို့ စောဒနာအံ့၊
ဧဝမပိ ၊ပေ၊ နု ပဝတ္တတီတိ ။ ။ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့၏ စိတ္တသမုဋ္ဌာန်စသော အမည် မရခြင်းကို လက်ခံပါသော်လည်း ဥပါဒိန္နအမည် မရခြင်းကို (ဥပါဒိန္နနှင့် သဘောတူသော ကမ္မသမုဋ္ဌာန်အမည် မရခြင်းကို) လက်မခံလိုသောကြောင့် “ဧဝမပိ” စသည်ကို မိန့်သည်၊ ဥပါဒိန္နသဒ္ဒါသည် “တဏှာ,ဒိဋ္ဌိတို့သည် ကပ်အပ်သောကံသည် အကျိုး၏အဖြစ်ဖြင့် ယူအပ်”ဟု သဒ္ဒတ္ထဖြစ်၏၊ “တဏှာ,ဒိဋ္ဌိတို့သည် ကပ်အပ်သော ကံကြောင့်ဖြစ်၏”ဟု သဒ္ဒတ္ထမဖြစ်၊ ထို့ကြောင့် ဥပါဒိန္နဖြစ်သော ကမ္မဇရုပ်တို့၏ ဇရတာ အနိစ္စတာကို ဥပါဒိန္န (ကမ္မဇ)ရုပ်ဟု ခေါ်ထိုက်သည် မဟုတ်ပါလောဟု စောဒနာသည်၊ ပရိဟာရ်ဆရာကား .... အာဒိန္နသဒ္ဒါသည် “ယူအပ်”ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်သော်လည်း “ဖြစ်ခြင်း”ဟူသော အဓိပ္ပာယတ္ထကို ဟောသောကြောင့် “ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့သည် ဥပါဒိန္နအမည် မရနိုင်”ဟု ဖြေသည်။
န၊ မဆိုထိုက်၊
(ကသ္မာ၊ နည်း၊)
အာဒိန္နဒ္ဒဿ၊ အာဒိန္နသဒ္ဓါ၏၊
နိဗ္ဗတ္တိဝါစကတ္တာ၊ ဖြစ်ခြင်း ဟူသောအနက်ကို ဟောနိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊
ဟိ၊ ချဲ့၊
ဥပေတေန၊ တဏှာ,ဒိဋ္ဌိတို့သည် ကပ်အပ်သော ကံကြောင့်၊
နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်သောရုပ်သည်၊
ဥပါဒိန္နံ၊ ဥပါဒိန္နတည်း၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ပစ္စယာနဘာဝက္ခဏဉ္စ၊ အကြောင်း တို့၏ အစွမ်းသတ္တိရှိရာခဏကိုလည်းကောင်း၊
နိဗ္ဗတ္တိဉ္စ၊ ဥပါဒိန္နသဒ္ဒါ၏ နိဗ္ဗတ္တိ အနက်ကိုလည်းကောင်း၊
ဂဟေတွာဝ၊ ယူ၍သာ၊
ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော၊
အယံ ဝေါဟာရော၊ ဤ ဥပါဒိန္နဟူသော အခေါ်အဝေါ်သည်၊
တဒါ၊ ထို ဌီခဏ, ဘင်ခဏ၌၊
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်၊
ဇရာမရဏေ၊ ဇရာ,မရဏ၌၊ (ဇရတာ, အနိစ္စတာ၌၊)
န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာနံ၊ အကြောင်းကိုစွဲ၍ ဖြစ်ကုန်သော၊
ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏၊
ဇရာမရဏတ္တာ၊ ဇရာ,မရဏတို့၏အဖြစ်ကြောင့်၊
တေသံ၊ ထို ပဋိစ္စသမုပ္ပန္န တရားတို့၏၊
ဥပ္ပာဒေ၊ ဖြစ်ခြင်းဥပါဒ်သည်၊
သတိ၊ ရှိလတ်သော်၊
ဇရာမရဏံ၊ ဇရာမရဏသည်၊
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊
ဝါ၊ ထင်ရှား၏၊
အသတိ၊ မရှိလတ်သော်၊
န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊
ဝါ၊ မထင်ရှား၊
ဟိ၊ မှန်၊
အဇာတံ၊ မဖြစ်သော-ရုပ်တရားသည်၊
ပရိပစ္စတိ၊ ရင့်သည်လည်းကောင်း၊
ဘိဇ္ဇတိဝါ၊ ပျက်သည်လည်းကောင်း၊
န၊ မဟုတ်ပါ၊
တသ္မာ, (ဇရာမရဏဿ၊ ၏။)
ဇာတိပစ္စယတံ၊ ဇာတိဟူသော အကြောင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကို၊
သန္ဓာယ၊ ၍၊
ဇရာမရဏံ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နန္တိ၊ ဟူ၍၊ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။
နိဿယပဋိဗဒ္ဓဝုတ္တိတောတိ(ဧတ္ထ)၊ ၌၊ (ဝုတ္တံ ဟောတိ၌စပ်၊)
ဇာယ၊ပေ၊ မာနာနံ၊ ဖြစ်ဆဲရုပ်, ရင့်ဆဲရုပ်, ပျက်ဆဲရုပ်တို့၏၊
ဇာယမာနာဒိဘာဝမတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်ဆဲရုပ် အစရှိသော သဘောမျှတို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ [သင်္ဂြိုဟ်၌လည်း “ဇာယမာနာဒိရူပါနံ သဘာဝတ္တာ”ဟု ဆို၏၊]
ဇာတိအာဒယော၊ ဇာတိအစရှိ သော ရုပ်တို့သည်၊
ဇာယမာနာဒိနိဿယပဋိဗဒ္ဓဝုတ္တိကာ၊ ဖြစ်ဆဲအစရှိသော မှီရာရုပ်တို့၌ စပ်သောဖြစ်ခြင်း ရှိကုန်၏၊
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
ယဒိဧဝံ၊ ယင်းသို့ဖြစ်လျှင်၊
ဥပါဒါယရူပါနံ၊ ဥပါဒါယရုပ်ဖြစ်ကုန်သော၊
စက္ခာယတနာ ဒီန စ၊ စက္ခာယတန အစရှိသည်တို့၏လည်း၊
ဥပ္ပာဒါဒိသဘာဝဘူတာ၊ ဖြစ်ခြင်း အစရှိသော သဘောဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော၊
ဇာတိအာဒယော၊ ဇာတိ အစရှိသည်တို့သည်၊
တန္နိဿိတာ၊ ထိုဥပါဒါရုပ်ကို မှီကုန်သည်၊ ဟောန္တိ ၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ဘူတနိဿိတာနံ၊ မဟာဘုတ်လေးပါးကို မှီကုန်သော၊
တေသံ လက္ခဏာနံ၊ ထို လက္ခဏရုပ်တို့၏၊
ဥပါဒါယဘာဝေါ၊ ဥပါဒါယရုပ်၏အဖြစ် သည်၊ (ဥပါဒါယရုပ် အမည်သည်၊
(ဟောတိ)ဝိယ၊ ကဲ့သို့၊
ဥပါဒါယရူပ နိဿိတာနံ၊ ဥပါဒါယရုပ်ကို မှီကုန်သော၊
(တေသံ လက္ခဏာနံ၊ ထို လက္ခဏ ရုပ်တို့၏၊)
ဥပါဒါယုပါဒါယဘာဝေါ၊ ဥပါဒါယုပါဒါယရုပ်၏အဖြစ်သည်၊ (ဥပါဒါယုပါဒါယ အမည်သည်၊)
အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော၊
ဣတိ စေ၊ ဤသို့ စောဒနာအံ့၊
ယဒိဝံ၊ပေ၊ဣတိစေ ။ ။ ဖြစ်ကြ, ရင့်ကြ, ပျက်ကြသော ရုပ်တို့၏ သဘောဖြစ်သောကြောင့် ဇာတိအစရှိသော ရုပ်တို့သည် မှီရာရုပ်တို့၌ စပ်သောဖြစ်ခြင်းရှိကြလျှင် မဟာဘုတ်တို့ကို မှီသော(မဟာဘုတ်တို့၌ စပ်သောဖြစ်ခြင်းရှိသော) လက္ခဏရုပ်တို့ကို ဥပါဒါယရုပ်ဟု ခေါ်ရသကဲ့သို့ စက္ခာယတနစသော ဥပါဒါယရုပ်တို့ကို မှီသော ထို လက္ခဏရုပ်တို့ကို “ဥပါဒါယုပါဒါယရုပ်”ဟု အမည်ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်လောဟု စောဒနာသည်။
န၊ မဖြစ်၊
(ကသ္မာ၊ နည်း၊)
ဘူတပ္ပဋိဗဒ္ဓဥပါဒါယရူပ လက္ခဏာနံစ၊ မဟာဘုတ်လေးပါးတို့၌စပ်သော ဥပါဒါယရုပ်တို့၏ လက္ခဏ ရုပ်တို့၏လည်း၊
ဘူတပဋိဗဒ္ဓဘာဝဿ၊ မဟာဘုတ်လေးပါးတို့၌ စပ်သည်၏ အဖြစ်၏၊
အနိဝတ္တနတော၊ မဆုတ်နစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
န၊ပေ၊အနိဝတ္တနတော ။ ။မဟာဘုတ်လေးပါးကို မှီ၍ဖြစ်ရသော ဥပါဒါရုပ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်း, ရင့်ခြင်း, ပျက်ခြင်းဟူသော လက္ခဏရုပ်တို့၏လည်း အရင်းခံဖြစ်သော မဟာဘုတ်လေးပါးတို့၌ စပ်နေသည်၏အဖြစ်ကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် “ဥပါဒါယုပါဒါယ ရုပ်”ဟု အမည်မရနိုင်၊ ဆိုလိုရင်းကား …“ကာရဏကာရဏမ္ပိ ကာရဏန္ဒေဝ ဝုစ္စတိ” ဟူသော ပရိဘာသာနှင့်အညီ အကြောင်း၏ မူလအကြောင်းကိုလည်း အကြောင်းဟု ပင် ဆိုထိုက်ရကား မဟာဘုတ်လေးပါးကိုမှီသော စက္ခာယတနစသော ဥပါဒါရုပ်တို့၌ စပ်၍ဖြစ်ရသော ဇာတိစသော လက္ခဏရုပ်တို့၏လည်း အရင်းခံ မဟာဘုတ်တို့၌ စပ်သည့်အဖြစ်ကို မစွန့်သောကြောင့် မဟာဘုတ်ကိုမှီသော ဥပါဒါရုပ်ဟုသာ ဆိုသင့် ၏၊ စက္ခာယတန စသော ဥပါဒါရုပ်၌စပ်သော ဥပါဒါယုပါဒါယရုပ်ဟု မဆိုသင့်ပါ- ဟူလို။
အပိစ၊ သည်သာမကသေး၊
ဧကကလာပပရိယာပန္နာနံ၊ တစ်ခုသော ကလာပ်၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော၊
ရူပါနံ၊ ရုပ်တို့၏၊
သဟေ၀၊ တစ်ပြိုင်နက်သာ လျှင်၊
ဥပ္ပာဒါဒိပ္ပဝတ္တိတော၊ ဥပါဒ်အစရှိသည်တို့၏ဖြစ်ခြင်းကြောင့်၊
ဧကဿ၊ တစ်ခုသော၊
ကလာပဿ၊ ကလာပ်၏။
ဥပ္ပာဒါဒယော၊ ဥပါဒ်အစရှိသည်တို့သည်၊ (ဥပါဒ်, ဌ, ဘင်တို့သည်၊)
ဧကေကာဝ၊ တစ်ခုတစ်ခုတို့သည်သာ၊ ဟောန္တိ ၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ဇကေကဿ၊ တစ်ခုတစ်ခုသော၊
ကလာပဿ၊ ကလာပ်၏၊
ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကို၊
ကလာပါနုပါလကံ၊ ကလာပ်ကို စောင့်ရှောက်တတ်သော၊
ဥပါဒါယရူပန္တိ၊ ဟူ၍၊
ဝစ္စတိယထာ၊ ဧဝံ၊ တူ၊
ကလာပုပ္ပာဒါဒိသဘာဝါ၊ ကလာပ်၏ ဥပါဒ်ခြင်းအစရှိသော သဘောဖြစ်ကုန် သော၊
ဇာတိအာဒယော၊ ဇာတိ အစရှိသည်တို့ကို၊
ဥပါဒါယရူပါနိစ္စေဝ၊ ဥပါဒါယရုပ်တို့ဟူ၍သာ၊ ဝုစ္စန္တိ၊ [ဧဝဖြင့် “ဥပါဒါယုပါဒါယရုပ်”ကိုကန့်၊]
အပိစ၊ပေ၊ဝုစ္စန္တိ ။ ။ဆိုအပ်ပြီးသော စကားဝယ် ကလာပ်တစ်ခုတစ်ခု၌ ရုပ်များ သလောက် ဇာတိ,ဇရတာ,အနိစ္စတာတို့ အများရှိသည်ဟု ထင်မှားဖွယ် ရှိနေရကား ထိုအထင်ကို ပယ်ရှားလို၍ “အပိစ”စသည်မိန့်၊ ကလာပ် တစ်ခုတစ်ခု၌ (ဥပမာ- စက္ခုဒသကကလာပ်၌)ရုပ်ပေါင်း ၁ဝ ပါးပါ၏၊ထိုရုပ်ပေါင်း ၁ဝခုအတွက် ဥပါဒ် ၁ဝ ခု, ဋီ ၁ဝ ခု, ဘင် ၁ဝ ခု,(ဇာတိ ၁၀ ခု, ဇရတာ ၁၀ ခု, အနိစ္စတာ ၁ဝ ခု) ရှိသည်ဟု မမှတ်ရ၊ ထို ကလာပ်တစ်ခုလုံးအတွက် ဥပါဒ် ၁ ခု, ဋီ ၁ ခု, ဘင် ၁ ခုသာ (ဇာတိ ၁ ခု, ဇရတာ ၁ ခု, အနိစ္စတာ ၁ ခုသာ) ဖြစ်ရိုးတည်း၊ ထို့ကြောင့် ကလာပ်တစ်ခု၌ စောင့်ရှောက်ဖို့ရန် ဇီဝိတိန္ဒြေဟူသော ဥပါဒါယရုပ် ၁ ခုသာ ပါသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း, ရင့်ခြင်း, ပျက်ခြင်းသဘောတို့လည်း ၁ ခုစီသာ ပါဝင်ကြ၏၊ ထို ၁ ခုစီကိုပင် ဇာတိဥပါဒါယရုပ်, ဇရတာဥပါဒါယရုပ်, အနိစ္စတာဥပါဒါယရုပ်ဟု ခေါ်ဆိုရသည်၊ ပိညတ်ဟူသော ဝိကာရရုပ်များလည်း ၁ ခုစီသာ ပါရှိပုံ, ရုပ်ကလာပ် နှစ်ခု စပ်သောအခါ ပရိစ္ဆေဒဥပါဒါယရုပ် ၁ ခုစီသာ ပါရှိပုံကိုလည်း သိပါ။
ဧဝံ၊ တူ၊
ဝိကာရပရိစ္ဆေဒရူပါနိစ၊ ဝိကာရရုပ်, ပရိစ္ဆေဒရုပ်တို့ကိုလည်း၊ ယောဇေတဗ္ဗာနိ။
ကမ္မသမုဋ္ဌာနသမ္ဗန္နံ၊ ကံကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်နှင့် စပ်ခြင်းရှိသော၊
ဥတု သမုဋ္ဌာနံ၊ ဥတုဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိသော ရုပ်ကို၊(ဝုတ္တံ၌စပ်၊)
ဝါ၊ သည်၊ (ဟောတိ၌စပ်၊)
ကမ္မဝိသေသေန၊ ကံအထူးကြောင့်၊
သုဝဏ္ဏ၊ပေ၊ ဝိသေသံ၊ ကောင်းသော အဆင်း, မကောင်းသော အဆင်း, ကောင်းသော သဏ္ဌာန်, မကောင်းသော သဏ္ဌာန် အစရှိသော အထူးရှိသည်၊ ဟောတိ၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
ကမ္မပစ္စယန္တိ၊ ဟူ၍၊ ဝုတ္တံ။
ကမ္မဝိပါကာနုဘဝနဿ၊ ကံ၏ အကျိုးကို ခံစားရခြင်း၏၊
ကာရဏဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော၊
ဗာဟိရဥတုသမုဋ္ဌာနံ၊ ပြင်ပဥတုကြောင့်ဖြစ်သောရုပ်သည်၊
ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာန မည်၏၊ [ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနံပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကို ပြလို၍ “ကမ္မသဟာယော”စသည်မိန့်၊]
ကမ္မသဟာယော၊ ကံဟူသော အဖော်ရှိသော၊
ပစ္စယော၊ အကြောင်းတည်း၊
(ကမ္မပစ္စယော၊ ကံဟူသော အဖော်ရှိသော အကြောင်း၊)
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ကမ္မဿ၊ ကံ၏၊ သဟာယဘူတော-အဖော်ဖြစ်၍ဖြစ်သော၊
ပစ္စယော၊ အကြောင်းတည်း၊
ကမ္မပစ္စယော၊ ကံ၏ အဖော်ဖြစ်၍ဖြစ်သော အကြောင်း၊
သောဝ၊ ထို ကဟူသော အဖော်ရှိသော အကြောင်းသည်ပင်၊
ဥတု၊ ဥတုတည်း၊
ကမ္မပစ္စယဥတု၊ ကံဟူသော အဖော်ရှိသော အကြောင်းဥတု။
ဝါ၊ ကံ၏ အဖော်ဖြစ်သောအကြောင်းဥတု၊
ဧတဿ၊ ဤရုပ်၏၊
သော၊ ထိုကမ္မပစ္စယဥတု ဟူသော၊
သမုဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ကြောင်းသည်၊ (အတ္ထိ)၊
ဣတိ၊ ကြောင့်၊
(တံ၊ ထို ရုပ်သည်၊)
ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနံ၊ မည်၏၊
ဣတိ၊ ကား၊
ဝစနတ္ထော၊ ဝစနတ္ထတည်း။
သီတေဝါ၊ အအေးမူလည်းဖြစ်သော၊
ဥဏှေဝါ၊ အပု မူလည်းဖြစ်သော၊
ကိသ္မိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော၊
ဥတုမှိ၊ ဥတုသည်၊
သမာဂတေ၊ အဇ္ဈတ္တဥတုနှင့် ပေါင်းမိလတ်သော်၊
တတော၊ ထို ပဌမဥတုကြောင့်၊
သုဒ္ဓဋ္ဌကံ၊ သုဒ္ဓဋ္ဌက ကလာပ်သည်၊
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ တဿ၊ ထို သုဒ္ဓဋ္ဌကကလာပ်၏၊
သော ဥတု၊ ထို ပဌမဥတုသည်၊
သမုဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း၊
ဒုတိယဿ၊ နှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော၊
ဥတုသမုဋ္ဌာနိကပဋိဗန္ဓကဿ၊ ဥတုကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်အစဉ်ကို ဆက်စပ်တတ်သော၊
သုဒ္ဓဋ္ဌကဿ၊ သုဒ္ဓဋ္ဌကကလာပ်၏၊
ပုရိမော၊ ရှေးဖြစ်သော၊
သော ဧဝ ဥတု၊ ထို ပဌမဥတုသည်ပင်၊
ပစ္စယော၊ အကြောင်းတည်း၊
ပန၊ ကား၊
တတိယံ၊ သော၊
သုဒ္ဓဋ္ဌကံ၊ ကို၊
ပုရိမဥတုသဟာယေန၊ ရှေး၌ဖြစ်သော ပဌမဥတုဟူသော အဖော်ရှိသော၊
ဥတုနာ၊ ဒုတိယဥတုကြောင့်၊
နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ပုဗ္ဗေ၊ ၌၊ (ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနံ ပုဒ်၌၊)
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ သာလျှင်၊
ဥတုပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍၊ ဝုတ္တံ။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်၊
ပုရိမော၊ သော၊
အယံ ဥတု၊ ဤ ဥတုသည်၊
တိဿော၊ သုံးဆက်ကုန်သော၊
သန္တတိယော၊ အစဉ်တို့ကို၊
ဃဋေတိ၊ ဆက်စပ်၏၊
တတော၊ ထိုပဌမဥတုမှ၊
ပရံ၊ ၌၊
အညဥတုသမာဂမေ၊ အခြားဥတုနှင့် ပေါင်းဆုံခြင်းသည်၊
(သတိ၊ ဖြစ်လတ်သော်)
အညသန္တတိတ္တယံ၊ အခြားသော အစဉ်သုံးဆက် အပေါင်းသည်၊ (ဟောတိ)၊
တတော၊ ထို ဒုတိယသန္တတိ၏ အရင်းခံဥတုမှ၊
ပရံ၊ ၌၊
အညေန၊ အခြားဥတုကြောင့်၊
အညံ၊ အခြားသော သန္တတိသုံးပါး အပေါင်းသည်၊ (ဟောတိ)၊
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့၊
ပဝတ္တိ၊ သန္တတိ အဆက်ဆက်ဖြစ်ပုံကို၊ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊
တဒေတံ၊ ထိုသန္တတိသုံးခုအပေါင်းကို၊(ဝေဒိတဗ္ဗံ ၌စပ်၊)
သီတုဏှာနံ၊ အအေး,အပူတို့၏၊
အပ္ပဗဟုဘာဝေ၊ နည်းကုန်သည်၏ အဖြစ်, များကုန်သည်၏အဖြစ်သည်၊
(သတိ၊ သော်၊)
တံ သမ္ဖဿဿ၊ ထို ဥတုအတွေ့၏၊
အစိရပ္ပဝတ္တိယာ၊ မကြာမြင့်သော အဆက်၏ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊
စိရပ္ပဝတ္တိယာစ၊ ကြာမြင့်သောအဆက်၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ [ဤဝါကျများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အဋ္ဌကထာ နိဿယ၌ ပြထားပြီ။]
အနုပါဒိန္နေန၊ အနုပါဒိန္နရုပ်ဖြင့်၊
ဒီပနာ၊ ပြခြင်းကို၊
သန္တတိက္ကယဝသေန၊ သန္တတိသုံးခု အပေါင်း၏အစွမ်းဖြင့်၊
န (ဒဋ္ဌဗ္ဗာ)၊ မမှတ်ထိုက်၊
အထ ခေါ၊ စင်စစ်ကား၊
မေဃသမုဋ္ဌာပကမူလဥတုဝသေန၊ မိုးတိမ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော မူလဥတု၏အစွမ်းဖြင့်၊
ပကာရန္တရေန၊ နည်းတစ်မျိုးအားဖြင့်၊
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏၊
တံ၊ ထို နည်းတစ်မျိုးကို၊
ဒဿေတုံ၊ ငှာ၊
ဥတု၊ ပေ၊ အာဒိ၊ ကို၊ (သင်္ဂဟ ကာရော) အာဟ။
ရူပရူပါနံ၊ ရူပရုပ်တို့၏၊ (နိပ္ဖန္နရုပ်တို့၏၊)
ဝိကာရာဒိမတ္တဘာဝတော၊ ထူးခြားသော အမူအရာ အစရှိသည်မျှတို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
အပရိနိဗ္ဗန္နတာ၊ အပရိနိပ္ဖန္နရုပ်၏အဖြစ်ကို၊
ဝုတ္တာ၊
ဟိ၊ မှန်၊
တေသံ၊ ထို. ရူပရုပ်တို့၏၊
ရူပဝိကာရာဒိဘာဝတော၊ ရုပ်တို့၏ ထူးခြားသောအမူအရာ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
ရူပတာ၊ ရုပ်၏အဖြစ်သည်၊ (ရုပ်အမည်သည်၊) (ဟောတိ)၊
ဣတိ၊ ကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း၊
ပန၊ ဆက်၊
ရူပဝိကာရာဒိဘာဝတော ဧဝ၊ ရုပ်တို့၏ ထူးခြားသော အမူအရာ အစရှိသည်တို့၏အဖြစ်ကြောင့်ပင်၊
ရူပေ၊ နိပ္ဖန္နရုပ်သည်၊
သတိ၊ သော်၊
သန္တိ၊ အနိပ္ဖန္နရုပ် များလည်း ထင်ရှားရှိကုန်၏၊
(ရူပေ၊ နိပ္ဖန္နရုပ်သည်၊)
အသတိ၊ သော်၊
န သန္တိ၊ အနိပ္ဖန္နရုပ်များလည်း ထင်ရှားမရှိကုန်၊
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်၊
အသင်္ခတဘာဝ နိဝါရဏတ္ထံ၊ အသင်္ခတ၏အဖြစ်ကို တားမြစ်ခြင်း အကျိုးငှာ၊
ပရိနိဗ္ဗန္နတာ၊ ပရိနိပ္ဖန္နရုပ်၏အဖြစ်ကို၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ရူပကဏ္ဍဝဏ္ဏနာ၊ သည်၊ နိဋ္ဌိတာ။