ဧကံသမယံ၊ တရံရောအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့၌။
ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ကိသ္မိံ၊ အဘယ်သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။
“ဝါတာ၊ လေ (အစစ်) တို့သည်။
န ဝါယန္တိ၊ မတိုက်ကုန်။
နဇ္ဇော၊ မြစ် (အစစ်)တို့သည်။
န သန္ဒန္တိ၊ မစီးကုန်။
ဂဗ္ဘိနိယော၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမ (အစစ်) တို့သည်။
န ဝိဇာယန္တိ၊ သားမဖွားကုန်။
စန္ဒိမသူရိယာ၊ လ, နေ (အစစ်)တို့သည်။
န ဥဒေန္တိ ဝါ၊ ထွက်လည်း မထွက်ကုန်။
န အပေန္တိ ဝါ၊ ဝင်လည်း မဝင်ကုန်။
ဧသိကဋ္ဌာယိဋ္ဌိတာတိ၊ တံခါးတိုင်တည်သကဲ့သို့ ခိုင်မြဲစွာတည်ကုန်၏
၁။ဧဝံ ကိရ တေသံ ဒိဋ္ဌိ ယေပိ ဧတေ ရုက္ခသာခါဒီနိ ဘဉ္ဇန္တာ ဝါတာ ဝါယန္တိ၊ န ဧတေ ဝါတာ၊ ဝါတ လေသော နာမေသော။ ဝါတော ပန ဧသိကတ္ထမ္ဘော ဝိယ ပဗ္ဗတကူဋံ ၀ိယ စ ဌိတော။ဋ္ဌ။န ဧကေ ဝါတာတိ
ယေ ဣမေ ရုက္ခသာဝါဒိဘဉ္ဇနကရာ၊ ဧတေ သတ္တကာယတ္တာ ဝါတာ နာမ န ဟောန္တိ၊ တေ ဟိ နိစ္စာ ဓုဝါ
သဿတာ၊ တေနာဟ “ဝါတော ပနာ” တိ အာဒိ။ တေန သတ္တသု ကာယေသု စတုတ္ထံ ကာယမာဟ ရုက္ခသာ ခါဝိဘဉ္ဇနကော ဧသော ဝါတလေသော နာမ၊ ဝါတသဒိသောတိ အတ္ထော။ ဧသိကတ္ထမ္ဘော ဝိယာတိ ဣမိနာ နိစ္စလဘာဝမေဝ ဒဿေတိ၊ ပဗ္ဗာတကူဋံ ၀ိယာတိ ဣမိနာ ပန သဿတိသမံဝါပိ။ အယဉှိ ဝါယုကာယဿ နိစ္စတံ အဘိနိဝိဿ ဌိတော “မာ စ အနိစ္စတာ ပရော ဟောတူ” တိ န ဝါတာ ဝါယန္တီတိ ဗာဓတိ၊ဋီ။ သစ်ကိုင်း ကျိုးအောင်တိုက်သော လေတို့သည် လေစစ်မဟုတ် , လေအတုတို့သာတည်း၊ လေအစစ်မှာ တိတ္ထိတို့ကြံဆသောကာယ ၇-မျိုးတွင် စတုတ္ထကာယဖြစ်သောကြောင့် တံခါးတိုင်ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့၍ တောင်ထွတ်ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့ရုံမက
အမြဲတည်တံ့၏ဟု ယူကြသည်ဟူလို။ ဤအယူရှိသူသည် ဝါယောကာယ၏ မြဲသည်၏အဖြစ်ကို မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း တည်နေလျက် “မမြဲသောသဘောသည် တစ်ပါးအရာမဖြစ်ပါစေလင့်” ဟု တောင့်တ၍ “လေအစစ်တို့မတိုက်ကုန် ” ဟု လေအစစ်ကို တားမြစ်ကန့်ကွက်သည်၊ ဝါတလေသ၊ လေအတုတို့တိုက်ကြသည်ဟုတစ်မျိုးယူဆလေ၏။ နဒီ, ဂမ္ဘိနီ, စန္ဒိမသူရိယတို့၌လည်း ဤနည်းယူဆကြ၏။ ဤဋီ၌ပါသော “မာ စ အနိစ္စတာ
ပရော ဟောတု” ဟူသော ပါဠိကို “အနိစ္စတာပရော” ဟု သမာသ်အဖြစ်ကြ၍ “(လေသည်) မမြဲသည် အဖြစ်ပြဓန်းသည် မဖြစ်ပါစေလင့်” ဟုသော်၎င်း၊ သို့မဟုတ် “မာ စ နိစ္စတာပရော ဟောတု” ဟုသော်၎င်း ပြင်လျှင် သင့်ရာ၏။
ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒိဋ္ဌိ၊ အယူသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဖြစ်၏” ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အရင်းမူလရှိပါကုန်၏။
ပ။
ဓာရေဿန္တိ၊ ဆောင်ကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ကုန်ပြီ။
(ပေယျာလကို စာပိုဒ် ၁၅ဝ-အဇ္ဈတ္တသုတ်ကို ရှု၍ဖော်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူ။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
မနသိကရောထ၊ နှလုံးသွင်းကြကုန်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို။
ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရားဟူ၍။
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှူနာယူကြကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်—
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်သည်။
သတိ၊ သော်။
ပ။
ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
(ဝေဒနာ စသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ထိုငါဘုရားမိန့်တော်မူအပ်မည့်စကားကို။
ကိံ မညထ၊ အသို့မှတ်ထင်ဖြေဆိုကုန်မည်နည်း။
ရူပံ၊ သည်။
နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲလေသလော။
အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲလေသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။
ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
တံ၊ ထိုရုပ်သည်။
ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲလေသလော။
သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာလေသလော။
ဣတိ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
၀ိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။
တံ၊ ထိုရုပ်ကို။
အနုပါဒါယ၊ မစွဲလမ်းသည်ရှိသော်။
“န ဝါတာ ဝါယန္တိ၊
ပ။
ဧသိကဋ္ဌာယိဋ္ဌိတာတိ၊ ဌိတာ” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိ နု၊ ဖြစ်ရာသလော။
ဣတိ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤဖြစ်ခြင်းသည်။
နော ဟိ၊ မပါ။
(ဝေဒနာ စသည်၌လည်း ဤနည်း။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော ခေါ အရိယသာဝကဿ၊ အကြင်အရိယသာဝကသည်။
ဣမေသု စ ဌာနေသု၊ ဤ ၆-ဌာတို့၌လည်း။
ကင်္ခါ၊ ယုံမှားခြင်းကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
ဒုက္ခေပိ၊ ဆင်းရဲ (ဒုက္ခသစ္စာ)၌လည်း။
ကင်္ခါ၊ ကို။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
ဒုက္ခသမုဒယေပိ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်း (သမုဒယသစ္စာ) ၌လည်း။
ကင်္ခါ၊ ကို။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓေပိ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာ (နိရောဓသစ္စာ) ၌လည်း။
ကင်္ခါ၊ ကို။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာသို့ရောက်ကြောင်းအကျင့် (မဂ္ဂသစ္စာ) ၌လည်း။
ကင်္ခါ၊ ကို။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ အရိယသာဝကော၊ ဤ အရိယသာဝကကို။
အဝိနိပါတဓမ္မော၊ အလိုအာသာကင်းလျက် ကျရောက်ခြင်းသဘောမရှိသော။
နိယတော၊ မဂ္ဂနိယာမအားဖြင့် မြဲသော။
သမ္ဗောဓိပရာယနော၊ အထက်မဂ် ၃-ပါးလျှင် လည်းလျောင်းရာရှိသော။
သောတာပန္နော၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
(သာဝတ္ထိနိဒါနံ မှ နော ဟေတံ ဘန္တေ အထိ လွယ်ပြီ။)
ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်သော။
သုတံ၊ ကြားအပ်သော။
မုတံ၊ တွေ့အပ်သော။
ဝိညာတံ၊ သိအပ်သော။
ပတ္တံ၊ ရောက်အပ်သော။
ပရိယေသိတံ၊ ရှာမှီးအပ်သော။
မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
အနုဝိစရိတံ၊ အဖန်ဖန် သုံးသပ်အပ်သော။
ယမ္ပိ ဣဒံ၊ အကြင်အာရုံသည်လည်း။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တမ္ပိ၊ ထိုအာရုံသည်လည်း။
နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲလေသလော။
အနိစ္စံဝါ၊ မမြဲလေသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။
(ကြွင်းအားလုံးတူပြီ။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်လည်း မထူးပြီ။
သော အတ္တာ စသော အာကာရဝါကျ၏အနက်ကို ဒိဋ္ဌိဝဂ်စာပိုဒ် ၁၅၂-သောအတ္တာသုတ်၌ ပြခဲ့ပြီ။)
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။
(ဤသုတ်လည်း တူပြီ။
နော စဿံစသော အာကာရဝါကျ၏အနက်ကို ဒိဋ္ဌိဝဂ်စာပိုဒ် ၁၅၃ နောစမေသိယာသုတ်၌ ပြခဲ့ပြီ။)
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိသ္မိံ၊ အဘယ်သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။
“ဒိန္နံ၊ အလှူ၏အကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ယိဋ္ဌံ၊ အလှူကြီး၏ အကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟုတံ၊ အလှူငယ်၏ အကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သုကတဒုက္ကဋာနံ ကမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်ကံ, အကုသိုလ်ကံတို့၏။
ဖလံ၊ အကျိုးဖျား (အာနိသင်) သည်။
ဝိပါကော၊ အကျိုးရင်း (အကျိုး)သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အယံ လောကော၊ ဤမျက်မှောက်လောကသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပရော လောကော၊ တစ်ပါးသော လောကသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
မာတာ၊ အမိ၌ အကောင်းအဆိုးပြုကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပိတာ၊ အဖ၌ အကောင်းအဆိုးပြုကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဩပပါတိကာ၊ စုတေပြီး၍ ပဋိသန္ဓေ နေခြင်းရှိကုန်သော။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ယေ၊ အကြင် ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဣပဉ္စ လောကံ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောကကို၎င်း။
ပရဉ္စ လောကံ၊ တစ်ပါးသောလောကကို၎င်း။
အဘိညာ၊ ထူးသောပညာဖြင့်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
သစ္ဆိကတွာ၊ ပျက်မှောက်ပြု၍။
ပဝေဒေန္တိ၊ သိကုန်, သိစေကုန်၏။
သမ္မဂ္ဂတာ၊ ညီညွတ်ခြင်းသို့ရောက်ကုန်သော။
သမ္မာပဋိပန္နော၊ ကောင်းစွာ ကျင့်ကုန်သော။
တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်၁။ယိဋ္ဌံ ဝုစ္စတိ မဟာယာဂေါ၊ ဟုတန္တိ ပဟေဏကသက္ကာရော။ဋ္ဌ။ မဟာယာဂေါတိ သဗ္ဗသာဓာရဏံမဟာဒါနံ၊ ပဟေဏကသက္ကာရာတိ ပါဟုနကာနံ ကာတဗ္ဗသက္ကာရော၊ဋီ။ ဒိန္န , ယိဋ္ဌ, ဟုတ, မာတာ, ပိတာတို့၌ အလှူ ဒါန စသည် မရှိဟု မယူ, ၎င်းတို့၌ ပြုကျိုးမရှိဟု ယူသည်။
ဖလန္တိ အာနိသံသာလံ နိဿန္ဒဖလဉ္စ။ ဝိပါကောတိ သဒိသဝလံ။ဋီ။
နတ္ထိ အယံ လောကောတိ ပရလောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထိ။ နတ္ထိ ပရော လောကောတဣဓ လောကေ ဌိတဿာပိ ပရော လောကော နတ္ထိ၊ သဗ္ဗေ တတ္ထ တတ္ထေဝ ဥစ္ဆိဇ္ဇန္တီတိ ဒဿန္တိ။ဋ္ဌ။ ပရ-လောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထတိ ပရလောကေ ဌိတဿ ကမ္မုနာ လဒ္ဓဗ္ဗော အယံ လောကောန ဟောတိ၊ဋီ။ တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော လောက၌ရောက်နေသူတို့မှာ ကံကြောင့် ရထိုက်သော ဤမျက်မှောက်လောကလူ့ဘဝမျိုး မရှိ၊ ထိုအတူ ဤလူ့လောက လူ့ဘဝရောက်နေသူမှာလည်း ကံကြောင့်ရထိုက်သော တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော ဘဝမရှိ။ ထိုထိုရရှိဆဲဘဝ၌ သာလျှင် သေသောအခါ လုံးဝပြတ်စဲသွားကြ၏။ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပွါးခြင်းမရှိပဲ ပျက်စီးသွားကြ၏ဟု ယူလေသည်။
သမဏေန နာမ ယာထာဝတော ဇာနန္တေန ကဿစိ အကထေတွာ သညတေန ဘဝိတဗ္ဗံ၊ အညထာ အာဟောပုရိသိကာ နာမသိယာ။ ကဉှိ ပရော ပရဿ ကရိဿတိ၊ တထာ စ အတ္တနော သမ္ပာဒနဿ ကဿစိ အဝဿယော ဧဝ န သိယာ တတ္ထ တတ္ထေ၀ ဥစ္ဆိဇ္ဇနတောတိ အာဟ “ယေ။ပ။ပဝေဒေန္တီ” တိ။ ဋီ။ ရဟန်းဆိုလျှင် ဟုတ်မှန်စွာမိမိသိမြင်သော် မည်သူအားမျှ မဟောကြားမူ၍ နှုတ်စောင့်ရသည်။ သို့မဟုတ်က အံ့ဖွယ်ကိုဖြစ်စေသည်မည်ရာ၏။ ထိုထိုဘဝ၌သာလျှင် ပြတ်သောကြောင့် တစ်ယောက်သူသည် တစ်ယောက်သူအား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်၊ မိမိပြည့်စုံလျှင် အခြားသူ၏ အားထားရာဖြစ်ဖို့မလိုဟု ကြံဆ၍ သမ္မာပဋိပန္နသမဏဗြာဟ္မဏမရှိဟုယူသည်။ ။
ဖလန္တိ အာနိသံသာလံ နိဿန္ဒဖလဉ္စ။ ဝိပါကောတိ သဒိသဝလံ။ဋီ။
နတ္ထိ အယံ လောကောတိ ပရလောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထိ။ နတ္ထိ ပရော လောကောတဣဓ လောကေ ဌိတဿာပိ ပရော လောကော နတ္ထိ၊ သဗ္ဗေ တတ္ထ တတ္ထေဝ ဥစ္ဆိဇ္ဇန္တီတိ ဒဿန္တိ။ဋ္ဌ။ ပရ-လောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထတိ ပရလောကေ ဌိတဿ ကမ္မုနာ လဒ္ဓဗ္ဗော အယံ လောကောန ဟောတိ၊ဋီ။ တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော လောက၌ရောက်နေသူတို့မှာ ကံကြောင့် ရထိုက်သော ဤမျက်မှောက်လောကလူ့ဘဝမျိုး မရှိ၊ ထိုအတူ ဤလူ့လောက လူ့ဘဝရောက်နေသူမှာလည်း ကံကြောင့်ရထိုက်သော တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော ဘဝမရှိ။ ထိုထိုရရှိဆဲဘဝ၌ သာလျှင် သေသောအခါ လုံးဝပြတ်စဲသွားကြ၏။ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပွါးခြင်းမရှိပဲ ပျက်စီးသွားကြ၏ဟု ယူလေသည်။
သမဏေန နာမ ယာထာဝတော ဇာနန္တေန ကဿစိ အကထေတွာ သညတေန ဘဝိတဗ္ဗံ၊ အညထာ အာဟောပုရိသိကာ နာမသိယာ။ ကဉှိ ပရော ပရဿ ကရိဿတိ၊ တထာ စ အတ္တနော သမ္ပာဒနဿ ကဿစိ အဝဿယော ဧဝ န သိယာ တတ္ထ တတ္ထေ၀ ဥစ္ဆိဇ္ဇနတောတိ အာဟ “ယေ။ပ။ပဝေဒေန္တီ” တိ။ ဋီ။ ရဟန်းဆိုလျှင် ဟုတ်မှန်စွာမိမိသိမြင်သော် မည်သူအားမျှ မဟောကြားမူ၍ နှုတ်စောင့်ရသည်။ သို့မဟုတ်က အံ့ဖွယ်ကိုဖြစ်စေသည်မည်ရာ၏။ ထိုထိုဘဝ၌သာလျှင် ပြတ်သောကြောင့် တစ်ယောက်သူသည် တစ်ယောက်သူအား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်၊ မိမိပြည့်စုံလျှင် အခြားသူ၏ အားထားရာဖြစ်ဖို့မလိုဟု ကြံဆ၍ သမ္မာပဋိပန္နသမဏဗြာဟ္မဏမရှိဟုယူသည်။ ။
အယံ ပုရိသော၊ ဤသတ္တဝါသည်။
စာတုမဟာဘူတိကော၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါးတို့ဖြင့် ပြီး၏။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
ကာလံ၊ အတ္တဘောကို ပစ်ချခြင်းကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
(သေ၏ဟူလို။)
ပထဝီ၊ အဇ္ဈတ္တ ပထဝီသည်။
ပထဝီကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓပထဝီသို့ (ကာယ အနက်မဲ့)။
အနုပေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။
အနုပဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်ကပ်၏။
အာပေါ၊ အဇ္ဈတ္တအာပေါသည်။
အာပေါကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့။
ပ။
တေဇော၊ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည်။ တေဇောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့။ ပ။ ဝါယော၊ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည်။ ဝါယောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့။ အနုပေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ အနုပဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်ကပ်၏၁။စာတုမဟာဘူတိကောတိ စတုမဟာဘူတမယော။ပထဝီ ပထဝီကာယန္တိ အဇ္ဈတ္တိကာ ပထဝီဓာတုဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုံ။ အနုပေတီတိ အနုယာတိ။ အနုပဂစ္ဆတီတိ တဿေဝ ဝေဝစနံ။ အနုဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ ဥဘယေနာပိ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒဿေန္တိ။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝ နယော။ဋ္ဌ။ စတူသုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တောတိ စာတုမဟာဘူတိကော၊ ယထာ ပန မတ္တိကာယ နိဗ္ဗတ္တံ ဘာဇနံ မတ္တိကာမယံ၊ ဧဝမယံ စတူဟိ မဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တောတိ အာဟ “စတုမဟာဘူတမယော” တိ။ အဇ္ဈတ္တိကာပထဝီဓာတူတိ သတ္တသန္တာနဂတာ ပထဝီဓာတု။ ဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုန္တိ ဗဟိဒ္ဓါ မဟာပထဝိံ၊ အနုယာတီတိ တဿ အနုရူပဘာဝေနယာတိ။ “ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီ” တိ ပုဗ္ဗေ ဗာဟိရပထဝီကာယတော တဒေကဒေသဘူတာ ပထဝီ အာဂန္တွာ အဇ္ဈတ္တိကဘာဝပ္ပတ္တိယာ သတ္တဘာဝေန သဏ္ဌိတာ ဣဒါနိ ဃဋာဒိ ပထဝီ ဝိယ တမေဝ ဗာဟိရပထဝီကာယံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတိ၊ သဗ္ဗသော တေန နိဗ္ဗိသေသတံ ဧကီဘာဝမေဝ ဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝနယောတိ ဧတ္ထ ပဇ္ဇုန္နေန မဟာသမုဒ္ဒတော ဂဟိတအာပေါ ဝိယ ဝဿောဒကဘာဝေန ပုနပိ မဟာသမုဒ္ဒံ, သူရိယရံသိတော ဂဟိတဣန္ဒဂ္ဂိသင်္ခါတတေဇော ဝိယ ပုနပိ သူရိယရံသိ, မဟာဝါယုခန္ဓတော နိဂ္ဂတမဟာဝါယော ဝိယ တမေဝ ဝါယုခန္ဓံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒိဋ္ဌိဂတိကော သယမေဝ အတ္တနော ဝါဒံ ဘိန္ဒတိ။ ဥမ္မတ္တကပစ္ဆိသဒိသဉှိ ဒိဋ္ဌိဂတိကဒဿနံ။ဋီ။
စတ္တာရော မဟာဘူတာ စတုမဟာဘူတာ၊ စတုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟုပြု။ စတုမဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟု သော်လည်းပြု။ သတ္တဝါတို့သန္တာန်၌ ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို အဇ္ဈတ္တိကပထဝီ, သတ္တဝါတို့သန္တာန်မှ တစ်ပါးသောအရာဝတ္ထု၌ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို ဗဟိဒ္ဓပထဝီဟုခေါ်သည်။ အဇ္ဈတ္တပထဝီသည် ဗဟိဒ္ဓပထဝီသို့ လိုက်ပုံမှာ-အဇ္ဈတ္တပထဝီဟူသည် သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သောကြမ်းတန်းခက်မာသော ဓာတ်သဘောမျှတည်း၊ ၎င်းပထဝီသည် ရှေး၌ မြေကြီးတောတောင်ဟူသောဗဟိဒ္ဓပထဝီ၏အစိတ်အပိုင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အဇ္ဈတ္တပထဝီအဖြစ်သို့ ရောက်လျက် သတ္တဝါ၏အဖြစ်ဖြင့် တည်၏။ ယခုအခါ၌ အိုးစသော ဗဟိဒ္ဓပထဝီသည် မြေကြီးသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ ဗဟိဒ္ဓပထဝီအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု ယူလေသည်။
အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် ဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့လိုက်ပုံ၌ မဟာသမုဒြာမှ ပဇ္ဇုန်နတ်မင်းခေါ် မိုးတိမ်သည် ယူအပ်သော အာပေါသည် မိုးရေအဖြစ်ဖြင့် တဖန်မဟာသမုဒြာသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ သတ္တဝါတို့၏သန္တာန်၌ဖြစ်သော အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် မဟာသမုဒြာဟူသောဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, နေရောင်ခြည်မှယူအပ်သော သက်တန့်ရောင်သည် တဖန် နေရောင်ခြည်သို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည် နေရောင်ခြည်ခေါ် ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, လေအစုကြီးမှ ဖဲထွက်လာသော တဖန် ထိုလေအဟုန်ကြီးသည် လေအစုသို့ကပ်ရောက်ရသကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည် ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း ယူလေသည်။ ။
တေဇော၊ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည်။ တေဇောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့။ ပ။ ဝါယော၊ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည်။ ဝါယောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့။ အနုပေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ အနုပဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်ကပ်၏၁။စာတုမဟာဘူတိကောတိ စတုမဟာဘူတမယော။ပထဝီ ပထဝီကာယန္တိ အဇ္ဈတ္တိကာ ပထဝီဓာတုဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုံ။ အနုပေတီတိ အနုယာတိ။ အနုပဂစ္ဆတီတိ တဿေဝ ဝေဝစနံ။ အနုဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ ဥဘယေနာပိ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒဿေန္တိ။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝ နယော။ဋ္ဌ။ စတူသုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တောတိ စာတုမဟာဘူတိကော၊ ယထာ ပန မတ္တိကာယ နိဗ္ဗတ္တံ ဘာဇနံ မတ္တိကာမယံ၊ ဧဝမယံ စတူဟိ မဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တောတိ အာဟ “စတုမဟာဘူတမယော” တိ။ အဇ္ဈတ္တိကာပထဝီဓာတူတိ သတ္တသန္တာနဂတာ ပထဝီဓာတု။ ဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုန္တိ ဗဟိဒ္ဓါ မဟာပထဝိံ၊ အနုယာတီတိ တဿ အနုရူပဘာဝေနယာတိ။ “ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီ” တိ ပုဗ္ဗေ ဗာဟိရပထဝီကာယတော တဒေကဒေသဘူတာ ပထဝီ အာဂန္တွာ အဇ္ဈတ္တိကဘာဝပ္ပတ္တိယာ သတ္တဘာဝေန သဏ္ဌိတာ ဣဒါနိ ဃဋာဒိ ပထဝီ ဝိယ တမေဝ ဗာဟိရပထဝီကာယံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတိ၊ သဗ္ဗသော တေန နိဗ္ဗိသေသတံ ဧကီဘာဝမေဝ ဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝနယောတိ ဧတ္ထ ပဇ္ဇုန္နေန မဟာသမုဒ္ဒတော ဂဟိတအာပေါ ဝိယ ဝဿောဒကဘာဝေန ပုနပိ မဟာသမုဒ္ဒံ, သူရိယရံသိတော ဂဟိတဣန္ဒဂ္ဂိသင်္ခါတတေဇော ဝိယ ပုနပိ သူရိယရံသိ, မဟာဝါယုခန္ဓတော နိဂ္ဂတမဟာဝါယော ဝိယ တမေဝ ဝါယုခန္ဓံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒိဋ္ဌိဂတိကော သယမေဝ အတ္တနော ဝါဒံ ဘိန္ဒတိ။ ဥမ္မတ္တကပစ္ဆိသဒိသဉှိ ဒိဋ္ဌိဂတိကဒဿနံ။ဋီ။
စတ္တာရော မဟာဘူတာ စတုမဟာဘူတာ၊ စတုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟုပြု။ စတုမဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟု သော်လည်းပြု။ သတ္တဝါတို့သန္တာန်၌ ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို အဇ္ဈတ္တိကပထဝီ, သတ္တဝါတို့သန္တာန်မှ တစ်ပါးသောအရာဝတ္ထု၌ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို ဗဟိဒ္ဓပထဝီဟုခေါ်သည်။ အဇ္ဈတ္တပထဝီသည် ဗဟိဒ္ဓပထဝီသို့ လိုက်ပုံမှာ-အဇ္ဈတ္တပထဝီဟူသည် သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သောကြမ်းတန်းခက်မာသော ဓာတ်သဘောမျှတည်း၊ ၎င်းပထဝီသည် ရှေး၌ မြေကြီးတောတောင်ဟူသောဗဟိဒ္ဓပထဝီ၏အစိတ်အပိုင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အဇ္ဈတ္တပထဝီအဖြစ်သို့ ရောက်လျက် သတ္တဝါ၏အဖြစ်ဖြင့် တည်၏။ ယခုအခါ၌ အိုးစသော ဗဟိဒ္ဓပထဝီသည် မြေကြီးသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ ဗဟိဒ္ဓပထဝီအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု ယူလေသည်။
အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် ဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့လိုက်ပုံ၌ မဟာသမုဒြာမှ ပဇ္ဇုန်နတ်မင်းခေါ် မိုးတိမ်သည် ယူအပ်သော အာပေါသည် မိုးရေအဖြစ်ဖြင့် တဖန်မဟာသမုဒြာသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ သတ္တဝါတို့၏သန္တာန်၌ဖြစ်သော အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် မဟာသမုဒြာဟူသောဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, နေရောင်ခြည်မှယူအပ်သော သက်တန့်ရောင်သည် တဖန် နေရောင်ခြည်သို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည် နေရောင်ခြည်ခေါ် ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, လေအစုကြီးမှ ဖဲထွက်လာသော တဖန် ထိုလေအဟုန်ကြီးသည် လေအစုသို့ကပ်ရောက်ရသကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည် ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း ယူလေသည်။ ။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင် ခြောက်ခုမြောက်ရှိကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။
အာကာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။
သင်္ကမန္တိ၊ ပြောင်းရွှေ့ပြေးဝင်ကုန်၏။
အာသန္ဒိပဉ္စမာ၊ သေရာညောင်စောင်းလျှင် ငါးယောက်မြောက်ရှိကုန်သော။
ပုရိသာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
မတံ၊ သေသူကို။
ယာဝ အာဠာဟနာ၊ သုသာန်သင်းချိုင်းတိုင်အောင်။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။
ပဒါနိ၊ ဂုဏ်အစုတို့သည် ( ကောင်းဂုဏ် မကောင်းဂုဏ်အားလုံးယူ)။
ဝါ၊ ကိုယ်တို့သည်
၁။ပဒါနီတိ.... ဂုဏာဂုဏပဒါနိ။ သရီရမေဝ ဝါ ဧတ္ထ ပဒါနီတိ အဓိပ္ပေတံ။ ဋ္ဌ။ ဂုဏာဂုဏပဒါနီတိဂုဏဒေါသကောဋ္ဌာသာ။ သရီရမေဝ ပဒါနီတိ သရီရေန တံတံကိရိယာယ ပဇ္ဇိတဗ္ဗတော။ဋီ။ ပဒသဒ္ဒါ ကောဋ္ဌာသတ္ထ၊ တနည်း သရိရတ္ထ။
။
ပညာယန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ကာပေါတကာနိ၊ ခိုတောင်အဆင်းရှိကုန်သော။
(ပါရာဝတပက္ခဝဏ္ဏာနိ။ဋ္ဌ။)
အဋ္ဌီနိ၊ အရိုးတို့သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အာဟုတိယော၊ လက်ဆောင်ပေးလှူ ပူဇော်ခြင်းတို့သည် (ပူဇော်ကြောင်းစေတနာတို့သည်)။
ဘဿန္တာ၊ ပြာလျှင်အဆုံးရှိကုန်၏။
ယဒိဒံ ဒါနံ၊ အကြင်အလှူပေးခြင်းသည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တံ ဒါနံ၊ ထိုအလှူပေးခြင်းသည်။)
ဒတ္တုပညတ္တံ၊ လူမိုက်တို့ပညတ်သော အရာတည်း
၂။ဒတ္တုပညတ္တန္တိ ဒတ္တူဟိ ဗာလမနုဿေဟိ ပညတ္တံ။ ဋ္ဌ။ ဒဗ္ဗန္တိ မုယှန္တီတိ ဒတ္တူ၊ မုဠှပုဂ္ဂလာ၊ တေဟိဒတ္တူ ဟိ ဗာလမနုဿေဟိ ပညတ္တံ။ ဋီ။
။
ယေ ကေစိ၊ အကြင် ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
အတ္ထိကဝါဒံ၊ အကြင် တမလွန်လောကရှိ၏ဟု ယူသော ဝါဒကို
၃။“ပရလောကော အတ္ထီ” တိ မတိ ယေသံ၊ တေ အတ္ထိကာ၊ တေသံဝါဒေါတိ အတ္ထိကဝါဒေါ၊ တံ အတ္ထိက-ဝါဒံ၊ ဒီ-ဋီ ၁၊ ၂၂၆-နှာ။
။
ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏ စကားသည်။
တုစ္ဆံ၊ အချည်းနှီးတည်း။
မုသာ၊ အမှားတည်း။
ဝိလာပေါ၊ ယောင်ယမ်းပြောဆိုခြင်းတည်း။
ဗာလေ စ၊ သူမိုက်တို့သည်၎င်း။
ပဏ္ဍိတေ စ၊ ပညာရှိတို့သည်၎င်း။
(ပဌမာယောကို ဧပြု။)
ကာယဿ၊ ဥပါဒိန္နက ကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ပျက်သည်မှ (နောက်၌)။
ဥစ္ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ကုန်၏။
ဝိနဿန္တိ၊ ပျက်စီးကုန်၏။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ အထက်၌။
န ဟောန္တီတိ၊ မဖြစ်ကုန်ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒိဋ္ဌိ၊ အယူသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူပြီ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
နော၊ တပည့်တော်တို့၏။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားသာလျှင် အကြောင်းရင်းမူလရှိပါကုန်၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်သည်။
သတိ၊ သော်။
ပ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
(ဝေဒနာစသည်၌လည်း ဤနည်းပေး။
ကြွင်းအားလုံး ဤဝဂ် ပဌမသုတ်ကို မှီး၍ သမ္ဗန်။)
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်၌ အာကာရဝါကျနက်တစ်ခုသာ ထူး၏။ အာကာရဝါကျနက်ကား—)
ကရောတော၊ ကိုယ်တိုင်ပြုသော သူသည်၎င်း။
ကာရယတော၊ ပြုစေသောသူသည်၎င်း။
ဆိန္ဒတော၊ (သူတစ်ပါးတို့၏ လက်ခြေစသည်တို့ကို) ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သောသူသည်၎င်း။
ဆေဒါပယတော၊ ဖြတ်စေသောသူသည်၎င်း။
ပစတော၊ တုတ် လှံတံဖြင့် ကိုယ်တိုင် ညှဉ်းပန်းသူသည်၎င်း။
(ပစတောတိ ဒဏ္ဍေန ပီဠေန္တဿ။ဋ္ဌ။
ပနံ ဒဟနံ ဝိဗာဓနန္တိ အာဟ “ဒဏ္ဍေန ပီဠေန္တဿာ” တိ။ဋီ။)
ပါစာပယတော၊ ညှဉ်းပန်းစေသူသည်၎င်း။
သောစယတော၊ ကိုယ်တိုင် သူတစ်ပါး စိုးရိမ်ခြင်းကို ပြုသူသည်၎င်း။
သောစာပယတော၊ သူတစ်ပါး စိုးရိမ်ခြင်းကို ပြုစေသူသည်၎င်း။
ကိလမတော၊ ကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းသူသည်၎င်း။
ကိလမာပယယော၊ ပင်ပန်းစေသူသည်၎င်း။
ဖန္ဒတော၊ ကိုယ်တိုင်တုန်လှုပ်သူသည်၎င်း။
ဖန္ဒာပယတော၊ တုန်လှုပ်စေသူသည်၎င်း။
ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။
အတိ ပါတယတော၊ ကိုယ်တိုင်ချသူ, ချစေသူသည်၎င်း
၁။ပါဏမတိပါတယတောတိ ပါဏံ ဟနန္တဿာပိ ဟနာပေန္တဿာပိ။ ဧဝံ သဗ္ဗတ္ထ ကရဏ ကာရာပန ဝသေနေဝ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။ဋ္ဌ။ အတိပါတယတောတိ ပဒံ သုဒ္ဓကတ္တုအတ္ထေ ဟေတုကတ္တုအတ္ထေစ ဝတ္တတိ။ ဋီတို့နှင့်အညီ သုဒ္ဓကာရိုက် ၂-ချက်ရ ဧကသိသ်ကြုံ၍ ပေးသည်။
။
အဒိန္နံ၊ သူတစ်ပါး မပေးအပ်သော ဥစ္စာကို။
အာဒိယတော၊ ကိုယ်တိုင်ယူသူ, ယူစေသူသည်၎င်း။
သန္ဓိံ၊ အိမ်အစပ် (နံရံ)ကို။
ဆိန္ဒတော၊ ကိုယ်တိုင်ပြတ်၍ ခိုးသူ, ဖြတ်၍ခိုးစေသူသည်၎င်း။
နိလ္လောပံ၊ အကြင်းမဲ့ လုယက်ခြင်းကို။
ဟရတော၊ ကိုယ်တိုင်လုယက်သူ, လုယက်စေသူသည်၎င်း။
ဧကာဂါရိကံ ကရောတော၊ တစ်အိမ်တည်းကို ဝန်းရံလုယက်သူ, လုယက်စေသူသည်၎င်း။
ပရိပန္ထေ တိဋ္ဌတော၊ ခရီးလမ်းတလျှောက်၌ တည်၍ လုယက်သူ, လုယက်စေသူသည်၎င်း။
ပရဒါရံ ဂစ္ဆတော၊ သူတစ်ပါး သားမယားကို သွားလာသူ, သွားလာစေသူသည်၎င်း။
မုသာ ဘဏတော၊ မဟုတ်မမှန်ပြောသူ, ပြောစေသူသည်၎င်း။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။
ကရောတော၊ ပြုသော်လည်း။
န ကရီယတိ၊ ပြုအပ်သည် မမည်။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
ခုရပရိယန္တေန၊ သင်ဓုန်းသွားတပ်သော။
စက္ကေန၊ စက် (ဘီး)ဖြင့်။
ဣမိဿာ ပထ၀ိယာ၊ ဤမြေအပြင်၌။
ပါဏေ၊ သတ္တဝါ တို့ကို။
ဧကမံသခလံ၊ တစ်ခုတည်းသော အသားစုကို။
ဧကမံသပုဉ္စံ၊ တစ်ခုတည်းသော အသားစိုင်ကို။
စေပိ ကရေယျ၊ အကယ်၍ ပြုလုပ်ငြားအံ့။
တတောနိဒါနံ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပါပဿ၊ မကောင်းမှု၏။
အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟနန္တော၊ ကိုယ်တိုင် သတ်သူသည်၎င်း။
ဃာတေန္တော၊ သတ်စေသူသည်၎င်း။
ဆိန္ဒန္တော၊ ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သူသည်၎င်း။
ဆေဒါပေန္တော၊ ဖြတ်စေသူသည်၎င်း။
ပစန္တော၊ ညှဉ်းပန်းသူသည်၎င်း။
ပါစေန္တော၊ ညှဉ်းပန်းစေသူသည်၎င်း။
ဂင်္ဂါယ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏။
ဒက္ခိဏံ တီရံ၊ တောင်ဖက်ကမ်းသို့၂။ဒက္ခိဏန္တိ ဒက္ခိဏတီရေ မနုဿာ ကက္ခဠာ ဒါရုဏာ၊ တေ သန္ဓာယ “ဟနန္တော” တိ အာဒိ ဝုတ္တံ။ ဥတ္တရန္တိ ဥတ္တရတီရေ သဒ္ဓါ ဟောန္တိ ပသန္နာ ဗုဒ္ဓမာမကာ ဓမ္မမာမကာ သံဃမာမကာ၊ တေ သန္ဓာယ “ဒဒန္တော” တိအာဒိ ဝုတ္တံ။ဋ္ဌ။ ဂင်္ဂါယ ဒက္ခိဏာ ဒိသာ အပ္ပတိရူပဒေသော၊ ဥတ္တရဒသာ ပတိရူပဒေသောတိ
အဓိပ္ပါယေန “ဒက္ခိဏဉ္စေပီ” တိအာဒိ ဝုတ္တန္တိ အာဟ “ဒက္ခိဏတီရေ မနုဿာ ကက္ခဠာ” တိ အာဒိ။ဋီ။
ဂင်္ဂါမြစ် တောင်ဖက်သားတို့သည် အပ္ပတိရူပအရပ်၌ဖြစ်သောကြောင့် ကြမ်းတန်းကုန်၏။ သို့အတွက် အကုသိုလ် အလုပ်ကို များစွာပြုလုပ်ကြ၏။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြောက်ဖက်သားတို့သည် ပတိရူပအရပ်၌ ဖြစ်သောကြောင့်ရတနာသုံးပါးကိုလေးစားရိုသေကြည်ညိုကြ၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကုန်၏။ သို့ဖြစ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုကြ ကုန်၏ ။ ။ စေပိ ဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍ သွားငြားအံ့။ ဝါ၊ သွားစေကာမူ ၃။သတ်ခြင်းစသည်ကိုပြုလျက် ထိုအရပ်သို့ သွား၍နေစေကာမူ— ဟု ဆိုလို၏။ ။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ပါပံ၊ မကောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပါပဿ၊ မကောင်းမှု၏။ အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဂင်္ဂါမြစ် တောင်ဖက်သားတို့သည် အပ္ပတိရူပအရပ်၌ဖြစ်သောကြောင့် ကြမ်းတန်းကုန်၏။ သို့အတွက် အကုသိုလ် အလုပ်ကို များစွာပြုလုပ်ကြ၏။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြောက်ဖက်သားတို့သည် ပတိရူပအရပ်၌ ဖြစ်သောကြောင့်ရတနာသုံးပါးကိုလေးစားရိုသေကြည်ညိုကြ၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကုန်၏။ သို့ဖြစ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုကြ ကုန်၏ ။ ။ စေပိ ဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍ သွားငြားအံ့။ ဝါ၊ သွားစေကာမူ ၃။သတ်ခြင်းစသည်ကိုပြုလျက် ထိုအရပ်သို့ သွား၍နေစေကာမူ— ဟု ဆိုလို၏။ ။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ပါပံ၊ မကောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပါပဿ၊ မကောင်းမှု၏။ အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဒဒန္တော၊ ကိုယ်တိုင် ပေးလှူသူသည်၎င်း။
ဒါပေန္တော၊ ပေးလှူစေသူသည်၎င်း။
ယဇန္တော၊ ကိုယ်တိုင် ယဇ်ကြီး ပူဇော်သူသည်၎င်း။
ယဇာပေန္တော၊ ယဇ်ကြီးပူဇော်စေသူသည်၎င်း။
ဂင်္ဂါယ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏။
ဥတ္တရံ တီရံ၊ မြောက်ဖက်ကမ်းသို့။
စေ
စေပိ ဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍သွားငြားအံ့။
ဝါ၊ သွားစေကာမူ
၄။ပေးလှူခြင်းစသည်ကိုပြုလျက် ထိုအရပ်သို့ သွား၍နေစေကာမူ—ဟု ဆိုလိုသည်။
။
တတော နိဒါနံ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။
ပုညံ၊ ကောင်းမှုသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပုညဿ၊ ကောင်းမှု၏။
အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဒါနေန၊ အလှူပေးခြင်းကြောင့်၎င်း။
ဒမေန၊ ဣန္ဒြေတို့ကို ဆုံးမခြင်း ဥပုသ်စောင့်သုံးခြင်းကြောင့်၎င်း။
( လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌ စသဒ္ဒါဖြင့် ဆည်းသည်။ ဋီ။)
သံယမေန၊ သီလစောင့်ထိမ်းခြင်းကြောင့်၎င်း။
သစ္စဝဇ္ဇေန၊ မှန်ကန်သော စကားကို ဆိုခြင်းကြောင့်၎င်း
၁။ယထာ ဟိ ပါပဓမ္မေသု မုသာဝါဒေါ ဂရု၊ ဧဝံ ပုညဓမ္မေသု သစ္စဝါစာ။ ဋီ။ ထို့ကြောင့် သစ္စဝါစာကို
သီးခြားယူ၏။
။
ပုညံ၊ ကောင်းမှုသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပုညဿ၊ ကောင်းမှု၏။
အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
(ဟူသည်တည်း။)
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်၌လည်း အာကာရဝါကျနက်မျှသာထူး၏။
၎င်းကား—)
သတ္တာနံ၊ သတ္တဝတို့၏။
သံကိလေသာယ၊ ညစ်ညူးခြင်းငှါ။
ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
အဟေတူ၊ အကြောင်းမရှိကုန်ပဲ။
အပ္ပစ္စယာ၊ အထောက်အပံ့မရှိကုန်ပဲ။
သံကိလိဿန္တိ၊ ညစ်ညူးကြရကုန်၏။
သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။
ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ ဖြူစင်ခြင်းငှါ။
ဟေတု၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပစ္စယော၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သတ္တာ၊ တို့သည်။
အဟေတူ၊ ကုန်ပဲ။
အပ္ပစ္စယာ၊ ကုန်ပဲ။
ဝိသုဇ္ဈန္တိ၊ ဖြူစင်ကြရကုန်၏။
ဗလံ၊ နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင်ဆောင်နိုင်သောအားသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဝီရိယံ၊ ရဲရင့်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပုရိသထာမော၊ ယောက်ျားတို့၏အစွမ်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပုရိသပရက္ကမော၊ ယောက်ျားတို့၏ အဆင့်ဆင့်တက်သောလုံ့လသည်
၂။နတ္ထိ ဗလန္တိ သတ္တာနံ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကနိဗ္ဗာနသမ္ပတ္တိအာဝဟံ ဗလံ နာမ ကိဉ္စိ နတ္ထိ။ဋီ။ ဗလစသည်တို့၏အထူး-တဿာ တဿာ ကိရိယာယ ဥဿန္န ဗလံ၊ သူရဝီရဘာဝါဝဟဋ္ဌေန ဝီရိယံ၊ တမေဝ ဒဠှဂ္ဂါဟ ဘာဝတော ပေါရိသံ ဓုရံ ဝဟန္တေန ပဝတ္တေတဗ္ဗတာ ပုရိသထာမော၊ ပရံ ပရံ ဌာနံ အက္ကမနပ္ပဝတ္တိယာ ပုရိသပရက္ကမောတိ ဝုတ္တောတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။ဋီ။
။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
သတ္တာ၊ ကပ်ငြိတတ်သော သတ္တဝါတို့သည်၎င်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ပါဏာ၊ ရှူရှိုက်တတ်သော သတ္တဝါတို့သည်၎င်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဘူတာ၊ ဖြစ်တတ်သော သတ္တဝါတို့သည်၎င်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဇီဝါ၊ အသက်ရှင်သကဲ့သို့ ကြီးပွါးသော သစ်ပင်တို့သည်၎င်း
၃။သတ္တ စသည်တို့၏အထူး— သတွယောဂတော, ရူပါဒီသု ဝါ သတ္တတာယ သတ္တာ၊ ပါဏနတော အဿာသနပဿာသနဝသေန ပဝတ္တိယာ ပါဏာ၊ အဏ္ဍကောသာဒီသု ဘဝနတော ဘူတာ၊ ဇီဝနတော ပါဏံ ဓာရေန္တော ဝိယ ဝဍ္ဎနတော ဇီဝါတိ သာလိယဝါဒိကေ ဝဒန္တိ။ ဋီ။
။
အဝသာ၊ မိမိတို့၏ အစွမ်းမရှိကြကုန်ပဲ။
အဗလာ၊ အားမရှိကြကုန်ပဲ။
အဝီရိယာ၊ ရဲရင့်မှု ဝီရိယ မရှိကြကုန်ပဲ။
နိယတိသင်္ဂတိဘာဝပရိဏတာ၊ မြဲခြင်း , ကပ်ရောက်ပေါင်းဆုံခြင်းပင်ကိုယ်သဘောတို့ဖြင့် ပြောင်းလွှဲကုန်သည်ဖြစ်၍
၄။နိယတီတိ နိယတတာ၊ သင်္ဂတီတိ ဆန္နံ အဘိဇာတီနံ တတ္ထ တတ္ထ ဂမနံ၊ ဘာဝေါတိ သဘာဝေါယေဝ၊ဧဝံ နိယတိယာ စ သင်္ဂတိယာ စ ဘာဝေန စ ပရိဏတာ နာနပ္ပကာရတံ ပတ္တာ။ဋ္ဌ။ တတ္ထ တတ္ထ ဂမနန္တိ ဆန္နံ အဘိဇာတီနံ ဝသေန တာသု တာသု ဂတီသု ဥပဂမနံ။ သမဝါယေန သမာဂမော သင်္ဂတိ။ဋီ။ ဆူး၏ အဖျားချွန်နေခြင်းစသည်သည် သူ့သဘောအတိုင်းဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်လောကလုံး သူ့သဘောအတိုင်း ဖြစ်နေကြသည်မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်မျှ ဖြစ်သည်မဟုတ်ကုန်ဟု ယူသည်။
။
ဆသု၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော။
အဘိဇာတီသုဧဝ၊ အထူးထူးသော ဇာတ်တို့၌သာလျှင်။
သုခဒုက္ခံ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲကို။
ပဋိသံဝေဒေန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။
( ဟူသည်တည်း။)
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်၌လည်း အာကာရဝါကျမျှသာထူး၏။ ၎င်း၏အနက်ကား)—
အကဋာ၊ မပြုအပ်ကုန်သော။
အကဋဝိဓာ၊ မပြုအပ်သော အစီအရင်ရှိကုန်သော။
အနိမ္မိတာ၊ မဖန်ဆင်းအပ်ကုန်သော။
အနိမ္မာတာ၊ မဖန်ဆင်းစေအပ်ကုန်သော။
(အနိမ္မာတာတိ အနိမ္မာပိတာ။ဋ္ဌ။)
ဝဉ္ဈာ၊ မြုံကုန်သော။
ကူဋဋ္ဌာ၊ တောင်ထွတ်ကဲ့သို့တည်ကုန်သော။
ဧသိကဋ္ဌာယိဋ္ဌိတာ၊ တံခါးတိုင်ကဲ့သို့တည်ကုန်သော။
ဣမေ ကာယာ၊ ဤကာယတို့သည်။
သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးတို့တည်း။
တေ၊ ထိုကာယတို့သည်။
န ဣဉ္ဇန္တိ၊ မတုန်လှုပ်ကုန်။
န ဝိပရိဏမန္တိ၊ အချင်းချင်း။
န ဗျာဗာဓေန္တိ၊ မနှိပ်စက်ကုန်။
အညမညဿ၊ အချင်းချင်းအား။
သုခါယ ဝါ၊ ချမ်းသာအလို့ငှါ၎င်း။
ဒုက္ခာယ ဝါ၊ ဆင်းရဲအလို့ငှါ၎င်း။
သုခဒုက္ခာယ ဝါ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲအလို့ငှါ၎င်း။
နာလံ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်။
ကတမေ သတ္တ၊ အဘယ်ခုနစ်ပါးတို့နည်း။
ပထဝီကာယော၊ ပထဝီကာယ၎င်း။
အာပေါကာယော၊ ၎င်း။
တေဇောကာယော၊ ၎င်း။
ဝါယောကာယော၊ ၎င်း။
သုခေ၊ ချမ်းသာ၎င်း။
ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲ၎င်း။
သတ္တမေ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သော။
ဇီဝေ၊ အသက်ဇီဝိတိန္ဒြေ၎င်းတည်း။
(သိဝိဘတ်ကို ဧပြု။)
အကဋာ၊ မပြုအပ်ကုန်သော။
ပ။
ဣမေ သတ္တ ကာယာ၊ ဤခုနစ်ပါးသော ကာယတို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တေ၊ ထိုခုနစ်ပါးသော ကာယတို့သည်။
န ဣဉ္ဇန္တိ၊ မတုန်လှုပ်ကုန်။
န ဝိပရိဏမန္တိ၊ မဖောက်ပြန်ကုန်။
ပ။
နာလံ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်။
တတ္ထ၊ ထိုဇီဝလျှင် ခုနစ်ခုမြောက်သော ကာယတို့၌။
ဟန္တာ ဝါ၊ သတ်တတ်သူသည်၎င်း။
ဃာတေတာ ဝါ၊ သတ်စေတတ်သူသည်၎င်း။
သောတာ ဝါ၊ ကြားနာတတ်သူသည်၎င်း။
သာဝေတာ ဝါ၊ ကြားနာစေတတ်သူသည်၎င်း။
ဝိညာတာ ဝါ၊ သိတတ်သူသည်၎င်း။
ဝိညာပေတာ ဝါ၊ သိစေတတ်သူသည်၎င်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ယောပိ၊ အကြင်သူသည်လည်း။
တိဏှေန၊ ထက်လှစွာသော။
သတ္ထေန၊ ဓားလက်နက်ဖြင့်။
သီသံ၊ ဦးခေါင်းကို။
ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။
ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။
ကဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူကို။
ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။
န ဝေါရောပေတိ၊ မချနိုင်။
သတ္တန္နံ တွေဝ ကာယာနံ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော ကာယတို့၏သာလျှင်။
အန္တရေန၊ အကြားဖြင့်။
သတ္ထံ၊ ဓားလက်နက်သည်။
ဝိဝရံ၊ ဟင်းလင်းအပေါက်သို့။
အနုပဝိသတိ၊ ဝင်၏။
ပန၊ ထိုမှတစ်ပါး။
ဣမာနိ ခေါ စုဒ္ဒသ ယောနိပမုခသတသဟဿာနိ၊ ဤမြတ်သော ယောနိတို့၏ ၁-သန်း- ၄-သိန်းတို့သည်၎င်း။
သဋ္ဌိ စ သတာနိ၊ ၆ - ထောင်တို့သည်၎င်း။
ဆ စ သတာနိ၊ ၆ - ရာတို့သည်၎င်း။
ကမ္မုနော၊ ကံ၏။
ပဉ္စ သတာနိ စ၊ ၅- ရာတို့သည်၎င်း။
ပဉ္စ စ ကမ္မာနိ၊ ကံ ၅- ပါးတို့သည်၎င်း။
တီဏိ စ ကမ္မာနိ၊ ကံ၃-ပါးတို့သည်၎င်း။
ကမ္မေ စ၊ ကာယကံ ၀စီကံ သည်၎င်း။
အဍ္ဎကမ္မေ စ၊ ထက်ဝက်ဖြစ်သောမနောကံသည်၎င်း။
(မနောကမ္မံ အနောဠာရိကတ္တာ ဥပဍ္ဎကမ္မန္တိ လဒ္ဓိ။ဋီ။)
ဒွဋ္ဌိပဋိပဒါ၊ ၆၂-ပါးသော အကျင့်တို့သည်၎င်း။
(ဒွါသဋ္ဌိပဋိပဒါတိ ဝတ္တဗ္ဗေ သဘာဝနိရုတ္တိံ အဇာနန္တာ ဒွဋ္ဌိပဋိပဒါတိ ဝဒန္တိ။ဋီ။)
ဒွဋ္ဌန္တရကပ္ပါ၊ ၆၂-ပါးသော အန္တရကပ်တို့သည်။
(ဤ၌လည်း ဒွဋ္ဌိပဋိပဒါနည်းအတိုင်း ဒွါသဋ္ဌိ အန္တရကပ္ပါ ဟု ဆိုလို၏။)
ဆဠာဘိဇာတိယော၊ ၆-ပါးသော အဘိဇာတိတို့သည်၎င်း။
အဋ္ဌ ပုရိသဘူမိယော စ၊ ၈-ပါးသော ပုရိသဘူမိတို့သည်၎င်း။
ဧကူနပညာသ အာဇီ၀ကသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော (အာဇီဝက ခေါ် တက္ကတွန်း၏) အသက်မွေးမှုတို့သည်၎င်း။
ဧကူနပညာသ ပရိဗ္ဗာဇကသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော ပရိဗိုဇ်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ဧကူန ပညာသ နာဂါဝါသသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော နဂါးတို့၏ နေရာအရပ်တို့သည်၎င်း။
ဝီသေ ဣန္ဒြိယသတေ၊ ၂-ထောင်သော ဣန္ဒြေတို့သည်၎င်း။
တိံ သေ နိရယသတေ၊ ၃-ထောင်သော ငရဲတို့သည် ၎င်း။
ဆတ္တိံ သ ရဇောဓာတုယော၊ ၃၆-ပါးသော မြူဓာတ်တို့သည်၎င်း။
ဝါ၊ ၃၆-ပါးသော မြူကပ်ရာအရပ်တို့သည်၎င်း။
သတ္တ သညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။
သတ္တ အသညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာမရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။
သတ္တ နိဂဏ္ဌိဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော အဆစ်အဖု၌ဖြစ်သော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။
သတ္တ ဒေဝါ၊ ၇-ဦးသော နတ်တို့သည်၎င်း။
သတ္တ မာနုသာ၊ ၇ဦးသော လူတို့သည်၎င်း။
သတ္တ ပိသာစာ၊ ၇-ဦးသော မြေဘုတ်ဘီလူးတို့သည်၎င်း။
သတ္တ သရာ၊ ၇-ခုသော အိုင်ကြီးတို့သည်၎င်း။
သတ္တ ပဝုဋာ၊ ၇-ခုသော အဆစ်တို့သည်၎င်း။
သတ္တ ပပါတာ၊ ၇-ခုသော ကမ်းပါးပြတ်ကြီးတို့သည်၎င်း။
သတ္တ ပပါတသတာနိ၊ ၇-ရာသောကမ်းပါးပြတ်ငယ်တို့သည်၎င်း။
သတ္တ သုပိနာ၊ ၇-ပါးသော အိပ်မက်ကြီးတို့သည် ၎င်း။
သတ္တ သုပိနသတာနိ၊ ၇-ရာသော အိပ်မက်ငယ်တို့သည်၎င်း။
မဟာကပ္ပိနော၊ မဟာကပ်တို့၏။
(မဟာကပ္ပိနောတိ မဟာကပ္ပါနံ။ဋ္ဌ။)
ယာနိ စုလ္လာသီတိ သတသဟဿာနိ၊ အကြင် ဂ-သန်း ၄-သိန်းတို့ ကာလပတ်လုံး။
ဗာလေ စ၊ သူမိုက်တို့သည်၎င်း။
ပဏ္ဍိတေ စ၊ ပညာရှိတို့သည်၎င်း။
(ပဌမာယောဝိဘတ်ကို ဧပြု။)
သန္ဓာဝိတွာ၊ ပြေးသွားကုန်ပြီး၍။
သံသရိတွာ၊ ကျင်လည်ကုန်ပြီး၍။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
အန္တံ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။
ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြရကုန်လတ္တံ့။
(တာနိ စုလ္လာသီတိသတ သဟဿာနိ၊ ထို (မဟာကပ်တို့၏။)
၈-သန်း ၄-သိန်းတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တတ္ထ၊ ထိုမဟာကပ်တို့၏ အတွင်း၌။
“အဟံ၊ ငါသည်။
ဣမိနာ သီလေန ဝါ၊ ဤသီလဖြင့်၎င်း။
ဣမိနာ ဝတေန ဝါ၊ ဤအကျင့်ဖြင့်၎င်း။
ဣမိနာ တပေန ဝါ၊ ဤခြိုးခြံသော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။
ဣမိနာ ဗြဟ္မစရိယေန ဝါ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။
အပရိပက္ကံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော။
ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။
ပရိပါစေဿာမိ၊ ရင့်ကျက်စေအံ့။
ပရိပက္ကံ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော။
ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။
ဖုဿ ဖုဿ၊ တွေ့ရောက်၍ တွေ့ရောက်၍။
ဗျန္တိံ၊ ကင်းသောအပိုင်းအခြားရှိသည်ကို။
ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့” ဟူ၍။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
(ငါကား ပညာရှိဟူ၍ အကြား၌ စင်ကြယ်ခြင်း, ငါကား သူမိုက်ဟူ၍ ဆိုအပ်သော အတိုင်းအရှည် အပိုင်းအခြားကာလကို လွန်၍ သွားခြင်းမရှိ ဟူလို။)
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ခြင်းသည်လည်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသည်။
(သိဝိဘတ် ဧပြု။
နောက်လည်း ဤနည်း)။ ဒေါဏမိတေ၊ ခွက်ဖြင့် ခြင်အပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သံသာရေ၊ သံသရာသည်။ ပရိယန္တကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော အပိုင်းအခြားရှိ၏။ ဟာယနဝဍ္ဎနေ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း, တိုးပွါးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဥက္ကံသာဝကံသေ၊ အလွန် , အယုတ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧကူနပညာသ ပရိဗ္ဗာဇကသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော ပရိဗိုဇ်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။ ဧကူန ပညာသ နာဂါဝါသသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော နဂါးတို့၏ နေရာအရပ်တို့သည်၎င်း။ ဝီသေ ဣန္ဒြိယသတေ၊ ၂-ထောင်သော ဣန္ဒြေတို့သည်၎င်း။ တိံ သေ နိရယသတေ၊ ၃-ထောင်သော ငရဲတို့သည် ၎င်း။ ဆတ္တိံ သ ရဇောဓာတုယော၊ ၃၆-ပါးသော မြူဓာတ်တို့သည်၎င်း။ ဝါ၊ ၃၆-ပါးသော မြူကပ်ရာအရပ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ သညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ အသညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာမရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ နိဂဏ္ဌိဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော အဆစ်အဖု၌ဖြစ်သော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ဒေဝါ၊ ၇-ဦးသော နတ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ မာနုသာ၊ ၇ဦးသော လူတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပိသာစာ၊ ၇-ဦးသော မြေဘုတ်ဘီလူးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ သရာ၊ ၇-ခုသော အိုင်ကြီးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပဝုဋာ၊ ၇-ခုသော အဆစ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပပါတာ၊ ၇-ခုသော ကမ်းပါးပြတ်ကြီးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပပါတသတာနိ၊ ၇-ရာသောကမ်းပါးပြတ်ငယ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ သုပိနာ၊ ၇-ပါးသော အိပ်မက်ကြီးတို့သည် ၎င်း။ သတ္တ သုပိနသတာနိ၊ ၇-ရာသော အိပ်မက်ငယ်တို့သည်၎င်း။ မဟာကပ္ပိနော၊ မဟာကပ်တို့၏။ (မဟာကပ္ပိနောတိ မဟာကပ္ပါနံ။ဋ္ဌ။) ယာနိ စုလ္လာသီတိ သတသဟဿာနိ၊ အကြင် ဂ-သန်း ၄-သိန်းတို့ ကာလပတ်လုံး။ ဗာလေ စ၊ သူမိုက်တို့သည်၎င်း။ ပဏ္ဍိတေ စ၊ ပညာရှိတို့သည်၎င်း။ (ပဌမာယောဝိဘတ်ကို ဧပြု။) သန္ဓာဝိတွာ၊ ပြေးသွားကုန်ပြီး၍။ သံသရိတွာ၊ ကျင်လည်ကုန်ပြီး၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။ ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြရကုန်လတ္တံ့။ (တာနိ စုလ္လာသီတိသတ သဟဿာနိ၊ ထို (မဟာကပ်တို့၏။) ၈-သန်း ၄-သိန်းတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) တတ္ထ၊ ထိုမဟာကပ်တို့၏ အတွင်း၌။ “အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမိနာ သီလေန ဝါ၊ ဤသီလဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ ဝတေန ဝါ၊ ဤအကျင့်ဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ တပေန ဝါ၊ ဤခြိုးခြံသော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ ဗြဟ္မစရိယေန ဝါ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။ အပရိပက္ကံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော။ ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။ ပရိပါစေဿာမိ၊ ရင့်ကျက်စေအံ့။ ပရိပက္ကံ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော။ ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။ ဖုဿ ဖုဿ၊ တွေ့ရောက်၍ တွေ့ရောက်၍။ ဗျန္တိံ၊ ကင်းသောအပိုင်းအခြားရှိသည်ကို။ ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့” ဟူ၍။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ (ငါကား ပညာရှိဟူ၍ အကြား၌ စင်ကြယ်ခြင်း, ငါကား သူမိုက်ဟူ၍ ဆိုအပ်သော အတိုင်းအရှည် အပိုင်းအခြားကာလကို လွန်၍ သွားခြင်းမရှိ ဟူလို။) ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ခြင်းသည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသည်။ (သိဝိဘတ် ဧပြု။
နောက်လည်း ဤနည်း)။ ဒေါဏမိတေ၊ ခွက်ဖြင့် ခြင်အပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သံသာရေ၊ သံသရာသည်။ ပရိယန္တကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော အပိုင်းအခြားရှိ၏။ ဟာယနဝဍ္ဎနေ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း, တိုးပွါးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဥက္ကံသာဝကံသေ၊ အလွန် , အယုတ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
နောက်လည်း ဤနည်း)။ ဒေါဏမိတေ၊ ခွက်ဖြင့် ခြင်အပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သံသာရေ၊ သံသရာသည်။ ပရိယန္တကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော အပိုင်းအခြားရှိ၏။ ဟာယနဝဍ္ဎနေ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း, တိုးပွါးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဥက္ကံသာဝကံသေ၊ အလွန် , အယုတ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧကူနပညာသ ပရိဗ္ဗာဇကသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော ပရိဗိုဇ်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။ ဧကူန ပညာသ နာဂါဝါသသတေ၊ ၄-ထောင့် ၉-ရာသော နဂါးတို့၏ နေရာအရပ်တို့သည်၎င်း။ ဝီသေ ဣန္ဒြိယသတေ၊ ၂-ထောင်သော ဣန္ဒြေတို့သည်၎င်း။ တိံ သေ နိရယသတေ၊ ၃-ထောင်သော ငရဲတို့သည် ၎င်း။ ဆတ္တိံ သ ရဇောဓာတုယော၊ ၃၆-ပါးသော မြူဓာတ်တို့သည်၎င်း။ ဝါ၊ ၃၆-ပါးသော မြူကပ်ရာအရပ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ သညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ အသညီဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော သညာမရှိသော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ နိဂဏ္ဌိဂဗ္ဘာ၊ ၇-ပါးသော အဆစ်အဖု၌ဖြစ်သော ပဋိသန္ဓေတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ဒေဝါ၊ ၇-ဦးသော နတ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ မာနုသာ၊ ၇ဦးသော လူတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပိသာစာ၊ ၇-ဦးသော မြေဘုတ်ဘီလူးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ သရာ၊ ၇-ခုသော အိုင်ကြီးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပဝုဋာ၊ ၇-ခုသော အဆစ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပပါတာ၊ ၇-ခုသော ကမ်းပါးပြတ်ကြီးတို့သည်၎င်း။ သတ္တ ပပါတသတာနိ၊ ၇-ရာသောကမ်းပါးပြတ်ငယ်တို့သည်၎င်း။ သတ္တ သုပိနာ၊ ၇-ပါးသော အိပ်မက်ကြီးတို့သည် ၎င်း။ သတ္တ သုပိနသတာနိ၊ ၇-ရာသော အိပ်မက်ငယ်တို့သည်၎င်း။ မဟာကပ္ပိနော၊ မဟာကပ်တို့၏။ (မဟာကပ္ပိနောတိ မဟာကပ္ပါနံ။ဋ္ဌ။) ယာနိ စုလ္လာသီတိ သတသဟဿာနိ၊ အကြင် ဂ-သန်း ၄-သိန်းတို့ ကာလပတ်လုံး။ ဗာလေ စ၊ သူမိုက်တို့သည်၎င်း။ ပဏ္ဍိတေ စ၊ ပညာရှိတို့သည်၎င်း။ (ပဌမာယောဝိဘတ်ကို ဧပြု။) သန္ဓာဝိတွာ၊ ပြေးသွားကုန်ပြီး၍။ သံသရိတွာ၊ ကျင်လည်ကုန်ပြီး၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။ ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြရကုန်လတ္တံ့။ (တာနိ စုလ္လာသီတိသတ သဟဿာနိ၊ ထို (မဟာကပ်တို့၏။) ၈-သန်း ၄-သိန်းတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) တတ္ထ၊ ထိုမဟာကပ်တို့၏ အတွင်း၌။ “အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမိနာ သီလေန ဝါ၊ ဤသီလဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ ဝတေန ဝါ၊ ဤအကျင့်ဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ တပေန ဝါ၊ ဤခြိုးခြံသော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။ ဣမိနာ ဗြဟ္မစရိယေန ဝါ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ဖြင့်၎င်း။ အပရိပက္ကံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော။ ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။ ပရိပါစေဿာမိ၊ ရင့်ကျက်စေအံ့။ ပရိပက္ကံ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော။ ကမ္မံ ဝါ၊ ကံကိုလည်း။ ဖုဿ ဖုဿ၊ တွေ့ရောက်၍ တွေ့ရောက်၍။ ဗျန္တိံ၊ ကင်းသောအပိုင်းအခြားရှိသည်ကို။ ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့” ဟူ၍။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ (ငါကား ပညာရှိဟူ၍ အကြား၌ စင်ကြယ်ခြင်း, ငါကား သူမိုက်ဟူ၍ ဆိုအပ်သော အတိုင်းအရှည် အပိုင်းအခြားကာလကို လွန်၍ သွားခြင်းမရှိ ဟူလို။) ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ခြင်းသည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသည်။ (သိဝိဘတ် ဧပြု။
နောက်လည်း ဤနည်း)။ ဒေါဏမိတေ၊ ခွက်ဖြင့် ခြင်အပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သံသာရေ၊ သံသရာသည်။ ပရိယန္တကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော အပိုင်းအခြားရှိ၏။ ဟာယနဝဍ္ဎနေ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း, တိုးပွါးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဥက္ကံသာဝကံသေ၊ အလွန် , အယုတ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
သေယျထာပိ နာမ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာ ဥပမာကား။
သုတ္တဂုဠေ၊ ချည်လုံးကို။
ခိတ္တေ၊ ပစ်အပ်သည်ရှိသော်။
နိဗ္ဗေဌိယမာနမေဝ၊ (ချည်ရှိသရွေ့) ပြေ (ပြည်) လျက်သာလျှင်။
ပလေတိ၊ သွား၏။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဗာလေ စ၊ သူမိုက်တို့သည်၎င်း။
ပဏ္ဍိတေ စ၊ ပညာရှိတို့သည်၎င်း။
နိဗ္ဗေဌိယမာနာ၊ ပြေကုန်လျက်သာလျှင်။
သုခဒုက္ခံ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသို့။
ပလေန္တိ၊ သွားကုန်၏။
(ဟူသည်တည်း။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“လောကော၊ လောကသည်။
သဿတောတိ၊ မြဲ၏” ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“လောကော၊ လောကသည်။
အသဿတောတိ၊ မမြဲ” ဟူ၍။
(ဤမျှသာထူး၏။)
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“လောကော၊ လောကသည်။
အန္တဝါတိ၊ အဆုံးဖြစ်သော အပိုင်းအခြားရှိ၏” ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“လောကော၊ လောကသည်။
အနန္တဝါတိ၊ အဆုံးဖြစ်သော အပိုင်းအခြားမရှိ”ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
ဒါဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“ဇီဝံ၊ အသက်သည်။
တံ၊ ထိုကိုယ်တည်း။
သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။
တန္တိ၊ ထို အသက်တည်း” ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
တေရသမံ၊ တစ်ဆယ့်သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“ဇီဝံ၊ အသက်သည်။
အညံ၊ ကိုယ်မှတစ်ပါး တခြားတည်း။
သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။
အညန္တိ၊ အသက်မှတစ်ပါးတခြားတည်း” ဟူ၍။
(ဤမျှသာထူး၏။)
စုဒ္ဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်လေးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။
“တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဟောတီတိ၊ ဖြစ်၏ ရှိ၏” ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
ပန္နရသမံ၊ တစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
န ဟောတီတိ၊ မဖြစ်မရှိတော့” ဟူ၍။
(ဤမျှသာထူး၏။)
သောဠသမံ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဟောတိ စ၊ ဖြစ်လည်းဖြစ်၏။
န စ ဟောတီတိ၊ မဖြစ်လည်းမဖြစ်” ဟူ၍။
(ဤမျှသာ ထူး၏။)
သတ္တရသမံ၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
“တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
နေဝ ဟောတိ၊ ဖြစ်သည်လည်းမဟုတ်။
န န ဟောတီတိ၊ မဖြစ်သည်လည်းမဟုတ်” ဟူ၍။
(ဤမျှသာထူး၏။)
အဋ္ဌာရသမံ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သောတာပတ္တိဝဂ္ဂေါ၊ သောတာပတ္တိဝဂ်တည်း။
အဋ္ဌာရသဝေယျာကရဏံ၊ ၁၈-ပါးသော အဖြေသုတ်အပေါင်းသည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုသောတာပတ္တိဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—
ဝါတံ၊ ဝါတသုတ်၎င်း။
ဧတံမမ၊ ဧတံမမသုတ်၎င်း။
သောအတ္တာ၊ သောအတ္တာသုတ်၎င်း။
နောစမေသိယာ၊ နောစမေသိယာသုတ်၎င်း။
နတ္ထိ၊ နတ္ထိဒိန္နသုတ်၎င်း။
ကရောတော၊ ကရောတောသုတ်၎င်း။
ဟေတု စ၊ ဟေတုသုတ်၎င်း။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်သုတ်မြောက်ဖြစ်သော။
မဟာဒိဋ္ဌေန (မဟာဒိဋ္ဌိ)၊ မဟာဒိဋ္ဌိသုတ်၎င်း။
သဿတောလောကော စ၊ သဿတဒိဋ္ဌိသုတ်၎င်း။
အသဿတော စ၊ အသဿတဒိဋ္ဌိသုတ်၎င်း။
အန္တဝါ စ၊ အန္တဝါသုတ်၎င်း။
အနန္တဝါ စ၊ အနန္တဝါသုတ်၎င်း။
တံဇီဝံတံသရီရန္တိ၊ တံဇီဝံတံသရီရံသုတ်၎င်း။
အညံဇီဝံ အညံသရီရန္တိ စ၊ အညံဇီဝံအညံသရီရံသုတ်၎င်း။
ဟောတိတထာဂတောပရံမရဏာတိ၊ ဟောတိတထာဂတောသုတ်၎င်း။
နဟောတိတထာဂတောပရံမရဏာတိ၊ န ဟောတိတထာဂတောသုတ်၎င်း။
ဟောတိစနစဟောတိတထာဂတောပရံမရဏာတိ၊ ဟောတိစနစဟောတိတထာဂတောသုတ်၎င်း။
(ပါဠိ၌ ဤပုဒ်ကျပျောက်နေသည်။)
နေဝ ဟောတိနနဟောတိတထာဂတောပရံမရဏာတိ၊ နေဝဟောတိနနဟောတိ တထာဂတောသုတ်၎င်းတည်း။