Issues
Select Version
paññananda-ပညနန္ဒ
မြန်မာဘာသာ
Jātaka-aṭṭhakathā(Pañcamo bhāgo 17-21)
Jātaka-aṭṭhakathā(Pañcamo bhāgo 17-21)

[534] 2. Mahāhaṃsajātakavaṇṇanā

Author: paññananda-ပညနန္ဒ @ IAPT

သတ္တာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ ဧတေဟံသာပက္ကမန္တီတိဣဒံ၊ "ဧတေဟံသာပက္ကမန္တီ"အစရှိသောဂါထာပုဒ်ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်သောဤမဟာဟံသဇာတ်တော်ကို။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌။ ဝိဟရန္တော၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဥ်။ အာနန္ဒထေရဿ၊ အရှင်အာနန္ဒမထေရ်၏။ ဇီဝိတပရိစ္စာဂမေဝ၊ အသက်ကိုစွန့်ခြင်းကိုပင်လျှင်။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဝတ္ထု၊ ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုသည်။ ဟေဌာ၊ အောက်စူဠဟံသဇာတ်၌။ ဝုတ္တသဒိသမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်နှင့်တူသည်သာလျှင်ကတည်း။ ပန၊ အထူးကား။ ဣဓ၊ ဤမဟာဟံသဇာတ်၌။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ အတီတံ၊ အတိတ်ကို။ အာဟရန္တော၊ ဟောတော်မူသည်ရှိသော်။ ဣဒံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာဟရိ၊ ဟောတော်မူပြီ။
အတီတေ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ၌။ ဗာရာဏသီယံ၊ ဗာရာဏသီပြည်၌။ သံယမဿနာမ၊ သံယမအမည်ရှိသော။ ဗာရာဏသိရညော၊ ဗာရာဏသီမင်း၏။ ခေမနာမ၊ ခေမာအမည်ရှိသော။ အဂ္ဂမဟေသီ၊ မိဘုရားကြီးသည်။ အဟောသိ၊ ရှိပြီ။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းဟင်္သာမင်းသည်။ နဝုတိဟံသသဟဿပရိဝုတော၊ ကိုးသောင်းသောဟင်္သာတို့သည်ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ စိတ္တကူဋေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်၌။ ဝိဟာသိ၊ နေတော်မူပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။ ခေမာဒေဝီ၊ ခေမာမိဖုရားကြီးသည်။ ပစ္စူသသမယေ၊ မိုးလင်းသောအခါ၌။ သုပိနံ၊ အိပ်မက်ကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်မက်ပြီ။
သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ အာဂန္တွာ၊ လာကုန်၍။ ရာဇပလ္လင်္ကေ၊ ရာဇပလ္လင်၌။ နိသီဒိတွာ၊ နေ၍။ မဓုရဿရေန၊ သာယာစွာသောအသံဖြင့်။ ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။ ကထေသုံ၊ ဟောကုန်ပြီ။
ဒေဝိယာ၊ ခေမာမိဘုရားကြီးသည်။ သာဓုကာရံ၊ သာဓုခေါ်ခြင်းကို။ ဝါ၊ ကောင်းချီးကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ သုဏန္တိယာ၊ နာစဥ်။ ဓမ္မဿဝနေန၊ တရားကိုနာခြင်းဖြင့်။ အတိတ္တာယဧဝ၊ မရောင့်ရဲသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ရတ္တိ၊ ညဥ့်သည်။ ဝိဘာယိ၊ လင်းပြီ။
ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ကထေတွာ၊ ဟောပြီး၍။ သီဟပဉ္ဇရေန၊ ခြင်္သေ့ရုပ်ခံသောလေသာနန်းတံခါးဖြင့်။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ အဂမံသု၊ သွားကုန်ပြီ။
သာ၊ ထိုခေမာမိဘုရားကြီးသည်။ ဝေဂေန၊ လျင်မြန်စွာ။ ဥဌာယ၊ ထ၍။ "ပလာယမာနေ၊ ပြေးသွားကုန်သော။ ဟံသေ၊ ဟင်္သာတို့ကို။ ဂဏှထ၊ ဖမ်းကြပါကုန်လော့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဟတ္ထံ၊ လက်ကို။ ပသာရေန္တီယေဝ၊ ဆန့်စဥ်ပင်လျှင်။ ပဗုဇ္စျိ၊ နိုးပြီ။
တဿာ၊ ထိုမိဖုဘုရားကြီး၏။ ကထံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ ပရိစာရိကာယော၊ အလုပ်အကျွေးမောင်းမတို့သည်။ "ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ထောကံ၊ အတန်ငယ်။ အဝဟသိံသု၊ ပြက်ရယ်ပြုကြကုန်ပြီ။
သာ၊ ထိုခေမာမိဖုရားကြီးသည်။ တသ္မိံခဏေ၊ ထိုခဏ၌။ သုပိနဘာဝံ၊ အိပ်မက်၏အဖြစ်ကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။ (ကိံစိန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ကြံသနည်း။)
"အဟံ၊ ငါသည်။ အဘူတံ၊ မဟုတ်မမှန်သောအရာကို။ နပဿာမိ၊ မမြင်မက်ရာ။ အဒ္ဓါ၊ မချွတ်ဧကန်။ ဣမသ္မိံလောကေ၊ ဤလောက၌။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ရှိကုန်လတ္တံ့။ ခေါပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ 'သုဝဏ္ဏဟံသာနံ၊ ရွှေဟင်္သာတို့၏။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သောတုကာမာ၊ နာခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။' ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာနံ၊ အရှင်မင်းကြီးကို။ သစေဝက္ခာမိ၊ အကယ်၍လျှောက်တင်အံ့။ (ဧဝံသန္တေ၊ ဤသို့လျှောက်တင်လတ်သော်။) 'အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။ သုဝဏ္ဏဟံသာနာမ၊ ရွှေဟင်္သာမည်သည်တို့ကို။ နဒိဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌မမြင်အပ်ဘူးကုန်။ ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာတို့၏။ ကထာနာမစ၊ တရားစကားမည်သည်လည်း။ အဘူတာယေဝ၊ မဖြစ်ဖူးသည်သာလျှင်တည်း။' ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ နိရုဿုက္ကော၊ အားထုတ်ခြင်းမရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ 'ဒေါဟဠော'တိ၊ ချင်ခြင်းဖြစ်၏ဟု။ ဝုတ္တေပန၊ လျှောက်တင်အပ်သော်ကား။ ယေနကေနစိ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော။ ဥပါယေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ ပရိယေသိဿတိ၊ ရှာတော်မူလတ္တံ့။" ဧဝံ၊ ဤသို့ရှာတော်မူလတ်သော်။ မေ၊ ငါ၏။ မနောရထာ၊ စိတ်၏အလိုသည်။ သမိဇ္စျိဿတိ၊ ပြည့်စုံလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေ၊ ကြံပြီ။
သာ၊ ထိုမိဘုရားကြီးသည်။ ဂိလာနာလယံ၊ လူနာအသွင်(ဖျားနာဟန်)ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ပရိစာရိကာနံ၊ အလုပ်အကျွေးမောင်းမတို့အား။ သညံ၊ အမှတ်ကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ နိပဇ္ဇိ၊ အိပ်ပြီ။
ရာဇာ၊ သာဂလမင်းသည်။ ရာဇာသနေ၊ မင်း၏နေရာ၌။ နိသိန္နော၊ နေသည်ရှိသော်။ တဿာ၊ ထိုမိဖုရားအား။ ဒဿနဝေလာယ၊ မြင်သင့်ရာအခါ၌။ တံ၊ ထိုမိဖုရားကြီးကို။ အဒိသွာ၊ မမြင်၍။ "ခေမာဒေဝီ၊ ခေမာမိဖုရားကြီးသည်။ ကဟံ၊ အဘယ်မှာနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးတော်မူ၍။ "ဂိလာနာ"တိ၊ ဖျားနားပါ၏ဟု။ သုတွာ၊ ကြား၍။ တဿ၊ ထိုမိဘုရားကြီး၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ သယနေကဒေသေ၊ အိပ်ရာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအရပ်၌။ နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်နေတော်မူ၍။ ပိဌိံ၊ ကျောကို။ ပရိမဇ္ဇန္တော၊ သုံးသပ်လျက်။ "တေ၊ သင်မိဖုရားအား။ ကိံ၊ အဘယ်အရာသည်။ အဖာသုကန္တိ၊ မချမ်းသာသနည်းဟု။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းကြီး။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ အဖာသုကံ၊ မချမ်းသာခြင်းမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပါ။ မေ၊ ငါအား။ ဒေါဟဌောပန၊ ချင်ခြင်းသည်ကား။ ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ လျှောက်တင်ပြီ)။
ဒေဝိ၊ ရှင်မိဘုရား။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ဘဏ၊ ငါအားပြောဆိုလော။ (တွံ၊ သင်မိဘုရားသည်။) ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ ဣစ္ဆိသိ၊ အလိုရှိ၏။ တံ၊ ထိုဝတ္ထုကို။ တေ၊ ရှင်မိဖုရားအား။ သီဃံ၊ လျင်စွာ။ ဥပနမေဿာမိ၊ ပို့ဆောင်စေအံ့။ ဝါ၊ ဆက်သစေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းကြီး။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ သမုဿိတသေတစ္ဆတ္တေ၊ ကောင်းစွာစိုက်ထောင်အပ်သောထီးဖြူရှိသော။ ရာဇပလ္လင်င်္ကေ၊ ရာဇပလ္လင်၌။ နိသိန္နဿ၊ နေသော။ ဧကဿ၊ တစ်ကောင်သော။ သုဝဏ္ဏဟံသဿ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းအား။ ဂန္ဓမာလာဒီဟိ၊ နံ့သာပန်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပူဇံ၊ ပူဇော်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သာဓုကာရံ၊ ကောင်းချီးကို။ ဒဒမာနာ၊ ပေးလျက်။ ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။ သောတုံ၊ နာခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိပါ၏။ ဣစ္စေတံ၊ ဣတိဧတံ= ထိုသို့တရားနာခြင်းကို။ သစေလဘာမိ၊ အကယ်၍ရအံ့။ ကုသလံ၊ ကောင်း၏။ နောစေ(လဘာမိ)၊ အကယ်၍မရအံ့။ မေ၊ ငါ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ လျှောက်တင်ပြီ)။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုမိဖုရားကြီးကို။ ရာဇာ၊ သာဂလမင်းသည်။ "မနုဿလောကေ၊ လူ့ပြည်၌။ သစေအတ္ထိ၊ အကယ်၍ရှိအံ့။ လဘိဿသိ၊ ရလတ္တံ့။ မာစိန္တယိ၊ မစိုးရိမ်လင့်။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အဿာသေတွာ၊ (မိဖုရားကြီးကို)နှစ်သိမ့်စေ၍။ သိရိဂဗ္ဘတော၊ ကျကက်သရေရှိသောတိုက်ခန်းမှ။ နိက္ကမ္မ၊ ထွက်တော်မူ၍။ အမစ္စေဟိ၊ အမတိတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
"အမ္ဘော၊ အိုအမတ်တို့။ ခေမာဒေဝီ၊ ခေမာမိဖုရားကြီးသည်။ သုဝဏ္ဏဟံသဿ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။ သောတုံ၊ နာခြင်းငှာ။ လဘန္တီ၊ ရသည်ရှိသော်။ ဇီဝိဿာမိ၊ အသက်ရှင်အံ့။ အလဘန္တိယာ၊ မရသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ လျှောက်တင်၏။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ အတ္ထိနုခေါ၊ ရှိကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မန္တေသိ၊ တိုင်ပင်တော်မူပြီ။
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အမှေဟိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ နေဝဒိဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌မမြင်အပ်ဖူးပါကုန်။ နသုတပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌မကြားအပ်ဖူးပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟံသု၊ လျှောက်တင်ကုန်ပြီ။)
ကေပန၊ အဘယ်သူတို့သည်ကား။ ဇာနေယျုံ၊ သိကုန်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြန်ပြီ။)
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းကြီး။ ဗြဟ္မဏာ၊ ပုဏ္ဏားတို့သည်။ (ဇာနေယျုံ၊ သိကုန်ရာ၏။)
ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ ဗြာဟ္မဏေ၊ ပုဏ္ဏားတို့ကို။ ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေ၍။ သက္ကာရံ၊ ပူဇော်သက္ကာရကို။ ကတွာ၊ ပြုတော်မူ၍။
အာစရိယာ၊ ဆရာတို့။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ ဟောန္တိနုခေါ၊ ရှိကုန်၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေး‌တော်မူပြီ။
မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အာမ၊ ရှိပါကုန်၏။ အမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ မန္တေသု၊ ဗေဒင်ကျမ်းတို့၌။ မစ္ဆာ၊ ငါးတို့သည်လည်းကောင်း။ ကက္ကဋကာ၊ ပုဇွန်လုံးတို့သည်လည်းကောင်း။ ကစ္ဆပါ၊ လိပ်တို့သည်လည်းကောင်း။ မိဂါ၊ သမင်တို့သည်လည်းကောင်း။ မောရာ၊ ဥဒေါင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဆ၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော။ တိရစ္ဆာနဂတာ၊ တိရစ္ဆာန်၌ပါဝင်ကုန်သော။ ဝါ၊ တိရစ္ဆာန်အဖြစ်သို့ရောက်ကုန်သော။ ဧတေ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဂတာ၊ လာပါကုန်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုတိရစ္ဆာန်တို့၌။ ဓတရဌကုလဟံသာနာမ၊ ဓတရဌမျိုးဖြစ်ကုန်သောရွှေဟင်္သာတို့မည်သည်ကား။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်၏။ ဉာဏသမ္ပန္နာ၊ ဉာဏ်နှင့်ပြည့်စုံကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။ မနုဿေဟိ၊ လူတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သတ္တ၊ ခုနစ်မျိုးကုန်သောတိရစ္ဆာန်တို့သည်။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟံသု၊ လျှောက်တင်ကြကုန်ပြီ။)
တံ၊ ထိုလျှောက်တင်သောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ အတ္တမနော၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အာစရိယာ၊ ဆရာတို့။ ဓတရဌဟံသာ၊ ဓတရဌမျိုးဖြစ်ကုန်သောရွှေဟင်္သာတို့သည်။ ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ ဝသန္တိနုခေါ၊ နေကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးတော်မူ၍။ မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ (မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။) နဇာနာ‌မ၊ မသိပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆရာတို့လျှောက်တင်အပ်သော။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဝါ၊ ဆရာတို့မသိကုန်သည်ရှိသော်။ ကေပန၊ အဘယ်သူတို့သည်ကား။ ဇာနိဿန္တိ"တိ၊ သိပါကုန်အံ့နည်းဟု။ ဝတွာ၊ မေးတော်မူ၍။ လုဒ္ဒပုတ္တာ၊ မုဆိုးသားတို့သည်။ (ဇာနိဿန္တိ၊ သိပါကုန်လတ္တံ့။)" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆရာတို့လျှောက်တင်အပ်သည်ရှိသော်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝိဇိတေ၊ တိုင်းနိုင်ငံ၌။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ လုဒ္ဒကေ၊ မုဆိုးတို့ကို။ သန္နိပါ‌တာပေတွာ၊ စည်းဝေး၍။
တာတာ၊ အမောင်တို့။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဓတရဌကုလဟံသာနာမ၊ ဓတရဌမျိုးဖြစ်ကုန်သောဟင်္သာတို့မည်သည်ကား။ ကတံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ ဝသန္တိ၊ နေကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။ လုဒ္ဒေါ၊ မုဆိုးသည်။ ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ ဟိမဝန္တေ၊ ဟိမဝန္တာအရပ်၌။ စိတ္တကူဋပဗ္ဗတေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်၌။ (ဝသန္တိ) ကိရ၊ နေကုန်သတတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နော၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ ကုလပရမ္ပရာယ၊ အမျိုးအစဥ်အဆက်မှ။ ကထေန္တိ၊ ပြောဆိုကြပါကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်တင်ပြီ။
နေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့ကို။ ဂဟဏူပါယံ၊ ဖမ်းယူခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဇာနာသိပန၊ သင်သိ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။)
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ နဇာနာမိ၊ အကျွန်ုပ်မသိပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ လျှောက်တင်ပြီ။)
ကေပန၊ အဘယ်သူတို့သည်ကား။ ဇာနိဿန္တိ၊ သိကုန်အံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။)
ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။ ဗြာဟ္မဏာ၊ ပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဇာနိဿန္တိ၊ သိကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ လှောက်တင်ပြီ။)
သော၊ ထိုသာဂလမင်းသည်။ ဗြာဟ္မဏပဏ္ဍိတေ၊ ပုဏ္ဏားပညာရှိတို့ကို။ ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေတော်မူ၍။ စိတ္တကူဋပဗ္ဗတေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်၌။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာတို့၏။ အတ္ထိဘာဝံ၊ ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ အာရောစေတွာ၊ ပြောကြား၍။ တေသံ၊ ‌ထိုရွှေဟင်္သာတို့ကို။ ဂဟဏူပါယံ၊ ဖမ်းယူခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဇာနာထနုခေါ၊ သိကြကုန်၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။
မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ တေဟိ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့ကို။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဂဟိတေဟိ၊ ဖမ်းယူအပ်ခြင်းတို့ဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ဥပါယေန၊ နည်းလမ်းဖြင့်။ တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့ကို။ နဂရသမီပံ၊ မြို့တော်၏အနီးသို့။ အာနေတွာ၊ သွေးဆောင်၍။ ဂဟေဿာမ၊ ဖမ်းယူပါကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟံသု၊ လျှောက်တင်ကြကုန်ပြီ။) ဥပါယော၊ နည်းလမ်းသည်။
ကောပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။)
မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ နဂရတော၊ မြို့တော်မှ။ အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေးသော။ တိဂါဝုတမတ္တေ၊ သုံးဂါဝတ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ဥတ္တရေန၊ မြောက်အရပ်၌။ တိဂါဝုတပ္ပမာဏံ၊ သုံးဂါဝုတ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ခေမံနာမ၊ ခေမာအမည်ရှိသော။ (နှာ-၃၇၉)သရံ၊ အိုင်ကို။ ကာရာပေတွာ၊ တူးစေ၍။ ဥဒကဿ၊ ရေဖြင့်။ ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ နာနာဓညာနိ၊ အထူးထူးသောစပါးအမျိုးတို့ကို။ ရောပေတွာ၊ စိုက်ပျိုးစေ၍။ ပဉ္စဝဏ္ဏပဒုမသဉ္ဆန္နံ၊ ငါးပါးသောအဆင်းရှိသောကြာပဒုမ္မာတို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသည်ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ပြုစေ၍။ ဧကံ၊ တစ်ယောက်သော။ ပဏ္ဍိတံ၊ ပညာရှိသော။ နေသာဒံ၊ မုဆိုးကို။ ပဋိစ္ဆာပေတွာ၊ လက်ခံစေ၍။ ဝါ၊ အပ်နှင်း၍။ မနုဿာနံ၊ လူတို့အား။ ဥပဂန္တုံ၊ ချဥ်းကပ်ခြင်းငှာ။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ စတူသုကဏ္ဏေသု၊ အိုင်လေးထောင့်တို့၌။ ဌိတေဟိ၊ တည်ကုန်သောသူတို့ကို။ အဘယံ၊ ဘေးမဲ့ပေးခြင်းကို။ ဃောသာပေထ၊ ကြွေးကြော်စေတော်မူကုန်လော့။ တံ၊ ထိုဘေးမဲ့ကြွေးကြော်သံကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ နာနာသကုဏာ၊ အထူးထူးသောငှက်တို့သည်။ ဒသဒိသာ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ။ သြတရိသန္တိ၊ ဆင်းသက်ကြကုန်လတ္တံ့။ တေပိဟံသာ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့သည်လည်း။ ပရမ္ပရာယ၊ အဆင့်ဆင့်ဖြင့်။ တဿသရဿ၊ ထိုအိုင်၏။ ခေမာဘာဝံ၊ ဘေးမရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အာဂစ္ဆိဿန္တိ၊ လာကုန်လတ္တံ့။ အထ၊ ထို့သို့လာကုန်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ထိုအခါ၌။ နေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့ကို။ ဝါလပါသေဟိ၊ သားမြီးဖျားဖြင့်ပြုလုပ်အပ်သောကျော့ကွင်းတို့ဖြင့်။ ဗန္ဓာပေတွာ၊ ထောင်စေ၍။ ဂဏှာပေယျာထ၊ ဖမ်းယူတော်မူကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟံသု၊ လျှောက်တင်ကြကုန်ပြီ။)
တံ၊ ထိုလျှောက်တင်သောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ တေဟိ၊ ထိုပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဝုတ္တေပဒေသေ၊ လျှောက်တင်အပ်သောအရပ်၌။ ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအခြင်းအရာရှိသော။ သရံ၊ အိုင်ကို။ ကာရာပေတွာ၊ တူးစေပြီး၍။ ဆေကံ၊ လိမ္မာသော။ နေသာဒံ၊ မုဆိုးတစ်ယောက်ကို။ ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေတော်မူ၍။ တဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ သဟဿံ၊ အသပြာတစ်ထောင်ကို။ ဒါပေတွာ၊ ပေးစေ၍။ တွံ၊ သင်သည်။ ဣတော၊ ဤနေ့မှ။ ပဌာယ၊ စ၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ မာကရိ၊ မပြုပါလင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ ပေါသေဿာမိ၊ ကျွေးမွေးအံ့။ တွံ၊ သင်သည်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။ ခေမံသရံ၊ ခေမာအိုင်ကို။ ရက္ခန္တော၊ စောင့်လျှောက်လျက်။ မနုဿေ၊ လူတို့ကို။ ပဋိက္ကမာပေတွာ၊ ရှောင်ခွာစေ၍။ စတူသုကဏ္ဏေသု၊ အိုင်လေးထောင့်တို့၌။ အဘယံ၊ ဘေးမဲ့ကို။ ဃောသာပေတွာ၊ ကြွေးကြော်စေ၍။ အာဂတာဂတေ၊ လာတိုင်းလာတိုင်းကုန်သော။ သကုဏေ၊ ငှက်တို့ကို။ မမ၊ ငါအား။ အာစိက္ခေယျာသိ၊ ပြောကြားရာ၏။ သုဝဏ္ဏဟံသေသု၊ ရွှေဟင်္သာတို့သည်။ အာဂတေသု၊ လာကုန်သည်ရှိသော်။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ သက္ကာရံ၊ ပူဇော်သက္ကာရကို။ လဘိဿသိ၊ ရလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၍။ တံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ အဿာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ ခေမံ၊ ခေမာမည်သော။ သရံ၊ အိုင်ကို။ ပဋိစ္ဆာပေသိ၊ လက်ခံစေတော်မူပြီ။
သော၊ ထိုမုဆိုးသည်။ တတော၊ ထိုနေ့မှ။ ပဌာယ၊ စ၍။ ရညာ၊ သာဂလမင်းသည်။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ မိန့်မှာတော်မူအပ်သည့်နည်းဖြင့်သာလျှင်။ တတ္ထ၊ ထိုအိုင်၌။ ပဋိပဇ္ဇိ၊ ကျင့်ပြီ။ ခေမံ၊ ခေမာမည်သော။ သရံ၊ အိုင်ကို။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။ ဣတိစ(တသ္မာစ)၊ ထိုသို့ခေမာအိုင်ကိုစောင့်ရှောက်သောကြောင့်လည်း။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ "ခေမနေသာဒေါ"တွေဝ၊ ခေမာမုဆိုးဟူ၍သာလျှင်။ နာမံ၊ အမည်သည်။ ဥဒဒါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ တတော၊ ထိုအခါမှ။ ပဌာယ၊ စ၍။ နာနပ္ပကာရာ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိကုန်သော။ သကုဏာ၊ ငှက်တို့သည်။ ဩတရိံသု၊ ဆင်းသက်ကြကုန်ပြီ။ "သရံ၊ ခေမာအိုင်သည်။ ခေမံ၊ ငြိမ်းချမ်းသာယာ၏။ နိဗ္ဘယံ၊ ဘေးမရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရမ္ပရာဃောသေန၊ အဆင့်ဆင့်ကြွေးကြော်သံကြောင့်။ နာနာဟံသာ၊ အမျိုးမျိုးသောဟင်္သာတို့သည်။ အာဂမိံသု၊ လာကုန်ပြီ။
တာဝ၊ အစဥ်အတိုင်း။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ တိဏဟံသာ၊ တိဏဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အာဂမိံသု၊ လာကုန်ပြီ။ တေသံ၊ ထိုတိဏဟင်္သာတို့၏။ ဃောသေန၊ ကြွေးကြော်သံကြေင့်။ ပဏ္ဍုဟံသာ၊ ပဏ္ဍုဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အာဂမိံသု၊ လာကြကုန်ပြီ။ တေသံ၊ ထိုပဏ္ဍုဟင်္သာတို့၏။ ဃောသေန၊ ကြွေးကြော်သံကြောင့်။ မနောသိလာဝဏ္ဏာ၊ မနောသိလာမျိုးဖြစ်ကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သာ်။ အာဂမိံသု၊ လာကုန်ပြီ။ တေသံ၊ ထိုမနောသိလာမျိုးဖြစ်ကုန်သောဟင်္သာတို့၏။ ဃောသေန၊ ကြွေးကြော်သံကြောင့်။ တေသဟံသာ၊ သေတဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အာဂမိံသု၊ လာကြကုန်ပြီ။
တေသံ၊ ထိုသေတဟင်္သာမျိုးတို့၏။ ဃောသေန၊ ကြွေးကြော်သံကြောင့်။ ပါကဟံသာ၊ ပါကဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အာဂမိံသု၊ လာကုန်ပြီ။ တေသု၊ ထိုပါကဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အာဂတေသု၊ လာကုန်သည်ရှိသော်။ ခေမာကော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ရညော၊ မင်းအား။ အာရောစေသိ၊ လျှောက်ကြားပြီ။ (ကိံအာရောစေသိ၊ နည်း။)
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ ပဉ္စဝဏ္ဏာ၊ အမျိုးငါးပါးရှိကုန်သော။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ အာဂန္တွာ၊ လာကုန်၍။ သရေ၊ အိုင်၌။(ရေကန်၌) ဂေါစရံ၊ ကျက်စားရာကို။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။ ပါကဟံသာနံ၊ ပါကဟင်္သာမျိုးတို့၏။ အာဂတတ္တာ၊ လာကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကတိပါဟေနေဝ၊ နှစ်ရက်,သုံးရက်ဖြင့်သာလျှင်။ သုဝဏ္ဏဟံသာ၊ ရွှေဟင်္သာတို့သည်။ အာဂမိဿန္တိ၊ လာပါကုန်လတ္တံ့။ ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ မာစိန္တယိတ္ထ၊ စိုးရိမ်တော်မမူလင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာရောစေသိ၊ လျှောက်တင်ပြီ။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ သာဂလမင်းသည်။ အညေန၊ ခေမာမုဆိုးမှတစ်ပါးသောသူသည်။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ နဂန္တဗ္ဗံ၊ မသွားအံ့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဂစ္ဆိဿတိ၊ သွားအံ့။ (သော၊ ထိုသူတို့သည်။) ဟတ္ထပါဒဆေဒနဉ္စ၊ ခြေလက်ဖြတ်ခြင်းသို့လည်းကောင်း။ ဃရဝိလောပဉ္စ၊ အိမ်ဖျက်ဆီးခြင်းသို့လည်းကောင်း။ ပါပုဏိဿတိ၊ ရောက်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နဂရေ၊ မြို့တော်၌။ ဘေရိံ၊ စည်ကို။ စရာပေသိ၊ လည်စေတော်မူပြီ။
တတော၊ ထိုအခါ၌။ ပဌာယ၊ စ၍။ တတ္ထ၊ ထိုအိုင်သို့။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည်။ နဂစ္ဆတိ၊ မသွား။
စိတ္တကုဋဿ၊ စိတ္တကူဋ်တောင်၏။ အဝိဒူရေပန၊ မနီးမဝေး၌ကား။ ကဉ္စနဂုဟာယံ၊ ရွှေဂူ၌။ ပါကဟံသာ၊ ပါကဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ ဝသန္တိ၊ နေကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုပါကဟင်္သာမျိုးတို့သည်လည်း။ မဟဗ္ဗလာ၊ ကြီးသောခွန်အားရှိကုန်၏။
ဓတရဌကုလေန၊ ဓတရဌဟင်္သာမျိုးနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ တေသံ၊ ထိုပါကဟင်္သာမျိုးတို့၏။ သရီရဝဏ္ဏောဝ၊ ကိုယ်အဆင်းသည်သာလျှင်။ ဝိသေသော၊ ထူး၏။
ပါကဟံသရညော၊ ပါကဟင်္သာမင်း၏။ ဓီတာပန၊ သမီးသည်ကား။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်အတူသောအဆင်းရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
သော၊ ထိုပါကဟင်္သာမင်းသည်။ တံ၊ ထိုသမီးကို။ ဓတရဌမဟိဿရဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းအား။ အနုရူပါ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ တဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာအား။ ပါဒပရီစာရိကံ၊ ခြေရင်းအလုပ်အကျွေးကို။ ဝါ၊ မိဖုရားကြီးကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပေသေသိ၊ ဆက်စေပြီ။
သာ၊ ထိုပါကဟင်္သာမင်း၏သမီးတော်ကို။ ဝါ၊ သည်။ တဿ၊ ထိုဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ပိယာ၊ ချစ်နှစ်သက်အပ်သည်။ မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကိုပွါးစေတတ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ စ၊ ဆက်ဦးအံ့။ တေနေဝကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ တာနိဟံသကုလာနိ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမျိုးတို့သည်။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဝိဿာသိကာနိ၊ အကျွမ်းဝင်ကုန်သည်။ ဇာတာနိ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။ ဗောဓီသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပရိဝါရဟံသာ၊ အခြံအရံဟင်္သာတို့သည်။ ပါကဟံသေ၊ ပါကဟင်္သာတို့ကို။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဣမေသုဒိဝသေသု၊ ဤနေ့တို့၌။ ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ ဂေါစရံ၊ ကျက်စားရာကို။ ဂဏှထ၊ ယူကြကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိံသု၊ မေးကုန်ပြီ။
မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဗာရာဏသိတော၊ ဗာရာဏသီပြည်မှ။ အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေးသောအရပ်၌။ ခေမသရေ၊ ခေမာအမည်ရှိသောအိုင်၌။ ဂေါစရံ၊ ကျက်စားရာကို။ ဂဏှာမ၊ ယူကြကုန်၏။ တုမှေပန၊ သင်တို့သည်ကား။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ အာဟိဏ္ဍထ၊ လှည့်လည်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို။ (ပုစ္ဆိံသု၊ မေးကုန်ပြီ။)(မယံ= ငါတို့သည်။)
အသုကံနာမ၊ ထိုမည်သောအရပ်သို့။ (အာဟိဏ္ဍမ၊ လှည့်လည်ကြကုန်၏။) ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်သော်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ခေမသရံ၊ ခေမာအိုင်သို့။ နဂစ္ဆထ၊ သင်တို့မသွားကြကုန်သနည်း။ ဟိ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ သောသရော၊ ထိုခေမာအိုင်သည်။ ရမဏီယော၊ စိတ်ကိုမွေ့လျော်စေတတ်၏။ နာနာသကုဏသမာကိဏ္ဏော၊ အထူးထူးသောငှက်မျိုးတို့ဖြင့်‌ရောပြွမ်း၏။ ပဉ္စဝဏ္ဏပဒုမသဉ္ဆန္နော၊ ကြာမျိုးငါးပါးတို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းအပ်၏။ နာနာဓညဖလသမ္ပန္နော၊ အထူးထူးသောစပါးတို့ဖြင့်ပြည့်စုံ၏။ နာနပ္ပကာရာဘမရဂဏနိကူဇိတော၊ အထူးထူးပြားပြားရှိသောပျားပိတုန်းအပေါင်းတို့ဖြင့်ကျူးရင့်ရွှင်မြူးရာလည်းဖြစ်၏။ စတူသုကဏ္ဏေသု၊ အိုင်လေးထောင့်တို့၌။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ပဝတ္တအဘယဃောသနော၊ ဖြစ်သောဘေးမဲ့ကြွေးကြော်သံလည်းရှိ၏။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည်။ နံ၊ ထိုခေမာအိုသို့။ ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ချဥ်းကပ်ခြင်းငှာ။ သမတ္ထောနာမ၊ စွမ်းနိုင်သောသူမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ဥပဒ္ဒဝံ၊ ဘေးရန်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ပဂေဝ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိအံ့နည်း။ (နိဗ္ဘယောယေဝ၊ ဘေးရန်မရှိသည်သာတည်း။) သောသရော၊ ထိုခေမာအိုင်သည်။ ဧဝရူ‌ပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ခေမသရံ၊ ခေမာအိုင်ကို။ ဝဏ္ဏယိံသု၊ ချီးမွမ်းကြကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏အခြံအရံတို့သည်။ တေသံ၊ ထိုပါကဟင်္သာတို့၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ ဗာရာဏသိယာ၊ ဗာရာဏသီပြည်၏။ သမီပေ၊ အနီး၌။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ခေမောနာမ၊ ခေမာအမည်ရှိသော။ သရော၊ အိုင်သည်။ အတ္ထိကိရ၊ ရှိပါသတတ်။ ပါကဟံသာ၊ ပါကဟင်္သာတို့သည်။ တ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။ တုမှေပိ၊ အရှင်တို့သည်လည်း။ ဓတရဌမဟိဿရဿ၊ ဓတရဌဟင်္သာမင်းအား။ အာရောစေထ၊ လျှောက်တင်ကုန်လော့။ သစေအနုဇာနာတိ၊ အကယ်၍ခွင့်ပြုတော်မူအံ့။ မယမ္ပိ၊ ငါတို့သည်လည်း။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ ဂဏှေယျာမ၊ မယူပါကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုမုခဿ၊ သုမုခစစ်သူကြီးအား။ ကထေသုံ၊ လျှောက်ကြားကုန်ပြီ။
သုမုခေါ၊ သုမုခစစ်သူကြီးသည်။ ရညော၊ မိမိအရှင်ဓတရဌဟင်္သာမင်းအား။ အာရောစေသိ၊ (ထိုအကြောင်းကို)လျှောက်တင်ပြီ။
မနုဿာနာမ၊ လူတို့မည်သည်ကား။ ဗဟုမာယာ၊ များသောမာယာရှိကုန်၏။ ခရမန္တော၊ ကြမ်းသောအတိုင်အပင်ရှိကုန်၏။ ဥပါယကုသလာ၊ နည်းလမ်း၌လိမ္မာကုန်၏။ ဧတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်၌။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှလောက်သော။ ကာလံ၊ ကာလပတ်လုံး။ ဧသောသရော၊ ဤအိုင်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အမှာကံ၊ ငါတို့ကို။ ဂဟဏတ္ထာယ၊ ဖမ်းခြင်းအကျိုးငှာ။ ကတော၊ ပြုအပ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံတော်မူပြီ။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂမနံ၊ သွားခြင်းကို။ မာရုစ္စထ၊ မနှစ်သက်ကုန်လင့်။ သောသရော၊ ထိုခေမာအိုင်ကို။ တေဟိ၊ ထိုလူတို့သည်။ သုဓမ္မတာယ၊ ကောင်းသောသဘောရှိသည်၏အဖြစ်ငှာ။ နကတော၊ မပြုအပ်။ အမှာကံ၊ ငါတို့ကို။ ဂဟဏတ္ထာယေဝ၊ ဖမ်းယူခြင်းအကျိုးငှာသာလျှင်။ ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။ မနုဿာနာမ၊ လူတို့မည်သည်ကား။ ဗဟုမာယာ၊ များသောမာယာရှိကုန်၏။ ခရမန္တာ၊ ကြမ်းတမ်းသောအတိုင်အပင်ရှိကုန်၏။ ဥပါယကုသလာ၊ နည်းပရိယာယ်၌လိမ္မာကုန်၏။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သကေ၊ မိမိတို့ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဂေါဏရေယေဝ၊ ကျက်စားရာ၌သာလျှင်။ စရထ၊ ကျက်စားကြကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုမုခံ၊ သုမုခစစ်သူကြီးကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
သုဝဏ္ဏဟံသာ၊ ရွှေဟင်္သာတို့သည်။ ခေမံသရံ၊ ခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တုကာမာ၊ သွားခြင်းငှာအလိုရှိကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ပါကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ တတိယမ္ပိ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခအား။ အာရောစေသုံ၊ လျှောက်ကြားကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခသည်။ တေသံ၊ ထိုအခြံအရံရွှေဟင်္သာတို့၏။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တုကာမတံ၊ သွားခြင်းငှာအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ မဟာသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းအား။ အာရောစေ၊ လျှောက်တင်ပြီ။
အထ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခလျှောက်တင်သောအခါ၌။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ဉာတကာ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ မာကိလမန္တု၊ မပင်ပန်းစေကုန်လင့်။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ဂစ္ဆာမ၊ သွားကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၍။ နဝုတိဟံသသဟဿပရီဝုတော၊ ကိုးသောင်းသောရွှေဟင်္သာတို့ကိုခြံရံလျက်။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တွာ၊ ကြွသွားတော်မူ၍။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဟံသကီဠံ၊ ဟင်္သာတို့၏ကစားတူးမြူခြင်းကို။ ကီဠီတွာ၊ ကစားတော်မူ၍။ စိတ္တကုဋမေဝ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့သာလျှင်။ ပစ္စာဂမိ၊ တစ်ဖန်ပြန်သွားတော်မူပြီ။
ခေမာကော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့၏။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ စရိတွာ၊ ကျက်စားပြီး၍။ ဂတကာလေ၊ ပြန်သွားသောအခါ၌။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့၏။ အာဂတဘာဝံ၊ လာသည်၏အဖြစ်ကို။ ရညော၊ သာဂလမင်းအား။ အာရောစေသိ၊ လျှောက်ကြားပြီ။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။ တုဌစိတ္တော၊ နှစ်သက်တော်မူသောစိတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အမ္မခေမက၊ အချင်းခေမာမုဆိုး။ ဧကံဝါ(ဟံသံ)၊ တစ်ကောင်သောရွှေဟင်္သာကိုလည်းကောင်း။ ဒွေဝါဟံသေ၊ နှစ်ကောင်ကုန်သောရွှေဟင်္သာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂဏှိတုံ၊ ဖမ်းယူခြင်းငှာ။ (တွံ၊ သင်သည်။) ဝါယမ၊ လုံ့လပြုပါလော့။ တေ၊ သင်အား။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ ဒဿာမိ၊ ငါပေးအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ပရိဗ္ဗယံ၊ စားနပ်ရိက္ခာကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ တံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ ဥယျောဇေသိ၊ လွှတ်တော်မူလိုက်ပြီ။
သော၊ ထိုမုဆိုးသည်။ တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ စာဋိပဉ္ဇရေ၊ အိုးစရည်းအတွင်း၌။ နိသီဒိတွာ၊ နေ၍။ ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာတို့၏။ စရဏဌာနံ၊ ကျက်စားရာအရပ်ကို။ ဝီမံသိ၊ စုံစမ်းပြီ။
ဗောဓိသတ္တာနာမ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းတို့မည်သည်ကား။ နိလ္လောလုပ္ပစာရိနော၊ လျှပ်ပေါ်လော်လည်မှုမရှိဘဲသွားလာလေ့ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ဩတိဏ္ဏဌာနတော၊ ဆင်းသက်ရာအရပ်မှ။ ပဌာယ၊ စ၍။ သပဒါနံ၊ အစဥအတိုင်း။ သာလိံ၊ သလေးစပါးကို။ ခါဒန္တော၊ စားလျက်။ အဂမာသိ၊ သွားပြီ။
သေသော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမှကြွင်းကုန်သောဟင်္သာတို့သည်။ ဣတောစိတောစ၊ ထိုမှဤမှ။ ခါဒန္တာ၊ စားကုန်လျက်။ ဝိစရီံသု၊ လှည့်လည်သွားကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ လုဒ္ဒပုတ္တော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ အယံဟံသော၊ ဤရွှေဟင်္သာသည်။ နိလ္လောလုပ္ပစာရီ၊ လျှပ်ပေါ်လော်လည်သောကျက်စားလေ့မရှိ။ ဣမံ၊ ဤရွှေဟင်္သာကို။ ဗန္တိတုံ၊ ထောင်ခြင်းငှာ။ ဝါ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ ပုနဒိဝသေ၊ နက်ဖြန်နေ့၌။ ဟံသေသု၊ ရွှေဟင်္သာတို့သည်။ သရံ၊ အိုင်သို့။ အနောတိဏ္ဏေသုယေဝ၊ မဆင်းသက်ကုန်မီပင်။ စာဋိပဉ္ဇရေ၊ အိုးစရည်းအတွင်း၌။ နိသိန္နော၊ နေလျက်။ တံဌာနံ၊ ထိုအရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေးသော။ ပဉ္ဇရေ၊ မြက်သိုက်(ချိုင့်)၌။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ဆိဒ္ဒေန၊ အပေါက်ဖြင့်။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လျက်။ အစ္ဆိ၊ နေပြီ။
တသ္မိံခဏေ၊ ထိုခဏ၌။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ နဝုတိဟံသသဟဿပုရက္ခတော၊ ကိုးသောင်းသောဟင်္သာတို့ကိုခြံရံလျက်။ ဟိယျော၊ ယမန်နေ့၌။ ဩတိဏ္ဏဌာနေယေဝ၊ ဆင်းသက်ရာအရပ်၌သာလျှင်။ ဩတရိတွာ၊ ဆင်းသက်တော်မူ၍။ ဩဓိယံ၊ အပိုင်းအခြားအတွင်း၌။ နိသီဒိတွာ၊ နေ၍။ သာလိံ၊ သလေးစပါးကို။ ခါဒန္တော၊ စားလျက်။ ပါယာသိ၊ သွားပြီ။
နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ပဉ္ဇရဆိဒ္ဒေန၊ မြက်သိုက်ပေါက်ဖြင့်။ ဝါ၊ ချိုင့်ပေါက်ဖြင့်။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လတ်သော်။ တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ရူပသောဘဂ္ဂပ္ပတ္တံ၊ အဆင်း၏လှပတင့်တယ်ခြင်းသို့ရောက်သော။ အတ္တဘာဝံ၊ ကိုယ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။ အယံဟံသော၊ ဤရွှေဟင်္သာသည်။ သကဋနာဘိပ္ပမာဏသရီရော၊ လှည်းပုံးတောင်းအတိုင်းအရှည်ရှိသောကိုယ်ရှိ၏။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိ၏။ တီဟိ၊ သုံးကြောင်းကုန်သော။ ရတ္တရာဇီဟိ၊ နီသောအရေးတို့ဖြင့်။ ဂီဝါယံ၊ လည်တိုင်၌။ ပရိက္ခိတ္တော၊ ခြံရံအပ်ပြီ။ တိဿော၊ သုံးကြောင်းကုန်သော။ ရာဇိယော၊ အရေးတို့သည်။ ဂလေန၊ လည်တိုင်မှ။ ဩတရိတွာ၊ ဆင်းသက်၍။ ဥရန္တရေန၊ ရင်ဘတ်ကြားဖြင့်။ ဂတာ၊ သွားကုန်ပြီ။ ရတ္တကမ္ဗလသုတ္တသိက္ကာယ၊ နီသောကမ္ဗလာချည်ဖြင့်ဖွဲ့အပ်သောဆိုင်း၌။ ဌပိတကဉ္စနက္ခန္ဓောဝိယ၊ ထားအပ်သောရွှေတုံးကဲ့သို့။ အတိရောစတိ၊ အလွန်တင့်တယ်၏။ ဣမိနာ၊ ဤရွှေဟင်္သာသည်။ ဧတေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့၏။ ရညာ၊ မင်းသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣမမေဝ၊ ဤရွှေဟင်္သာကိုလျှင်။ ဂဏှိဿာမိ၊ ငါးဖမ်းအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။
ဟံသာရာဇာပိ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်လည်း။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ စရိတွာ၊ ကျက်စားပြီး၍။ ဇလကီဠံ၊ ရေကစားခြင်းကို။ ကီဠိတွာ၊ ကစား၍။ ဟံသဂဏပရိဝုတော၊ ဟင်္သာအပေါင်းသည်ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ စိတ္တကုဋမေဝ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့သာလျှင်။ အဂမာသိ၊ သွားတော်မူပြီ။
ဣမိနာနိယာမေနေဝ၊ ဤနည်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ပဉ္စဒိဝသေ၊ ငါးရက်တို့ပတ်လုံး။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ ဂဏှိ၊ ယူတော်မူပြီ။
ဆဌေဒိဝသေ၊ ခြောက်ရက်မြောက်သောနေ့၌။ ခေမကော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ကာဠအဿဝါလမယံ၊ မည်းနက်သောမြင်းမြီးဖြင့်ပြီးသော။ ဒဠှံ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော။ မဟာရဇ္ဇုံ၊ ကြီးစွာသောကြိုးကို။ ဝဋ္ဋိတွာ၊ ရစ်၍။ ယဌိယာ၊ ကိုင်းဖြတ်ကိုင်းတံ၌။ ပါသံ၊ ကျော့ကွင်းကို။ ကတွာ၊ ဖွဲ့၍။ သွေ၊ နက်ဖြန်၌။ ဟံသရာဇာ၊ ဟင်္သာမင်းသည်။ ဣမသ္မိံဩကာသေ၊ ဤအရပ်၌။ ဩတရိဿတိ၊ ဆင်းသက်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တထတော၊ ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့်။ ဉတွာ၊ သိ၍။ အန္တောဥဒကေ၊ ရေထဲ၌။ ယဌိပါသံ၊ ကိုင်းဖြတ်ကိုင်းတံ၌ဖွဲ့အပ်သောကျော့ကွင်းကို။ ဩဍ္ဍိ၊ ထောင်ပြီ။
ပုနဒိဝသေ၊ နက်ဖြန်နေ့၌။ ဟံသရာဇာ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ဩတရန္တော၊ ဆင်းသက်သည်ရှိသော်။ ပါဒံ၊ ခြေကို။ ပါသေ၊ ကျော့ကွင်း၌။ ပဝသန္တော‌ယေဝ၊ သွတ်သွင်းလျက်သာလျှင်။ ဩတရိ၊ သက်မိပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပါဒံ၊ ခြေကို။ ပါသော၊ ကျော့ကွင်းသည်။ အယပဋ္ဋကေန၊ သံပြားဖြင့်။ ကၒ္ဍန္တောဝိယ၊ ဆွဲငင်သကဲ့သို့။ အာဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။ ဂဏှိ၊ ယူပြီ။
သော၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ နံ၊ ထိုကျော့ကွင်းကို။ ဆိန္ဒိဿာမိ၊ ဖြတ်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဝေဂံ၊ အဟုန်ကို။ ဇနေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ကၒ္ဍိတွာ၊ ဆွဲငင်၍။ ပါတေသိ၊ ချ၍။(ကျစေပြီ)။
ပဌမဝါရေ၊ ရှေးဦးစွာဆွဲငင်သောအကြိမ်၌။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသော။ စမ္မံ၊ အရေသည်။ ဆိဇ္ဇိ၊ ပြတ်ပြီ။ ဒုတိယဝါရေ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်ဆွဲငင်ရာ၌။ ကမ္ဗလဝဏ္ဏံ၊ ကမ္ဗလာနီအဆင်းနှင့်တူသော။ မံသံ၊ အသားသည်။ ဆိဇ္ဇိ၊ ပြတ်ပြီ။ တတိယဝါယေ၊ သုံးကြိမ်မြောက်ဆွဲငင်ရာ၌။ နှာရု၊ အကြောသည်။ ဆိဇ္ဇိ၊ ပြတ်ပြီ။ စတုတ္ထဝါရေပန၊ လေးကြိမ်မြောက်ဆွဲငင်ရာ၌ကား။ ပါဒါ၊ ခြေတို့သည်။ ဆိဇ္ဇေယျုံ၊ ပြတ်ကုန်ရာ၏။ ရညော၊ မင်းအား။ ဟီနင်္ဂတာနာမပန၊ အင်္ဂါချို့တဲ့သူ၏အဖြစ်မည်သည်ကား။ အနနုစ္ဆဝိကာ၊ မလျောက်ပတ်။ ဣတိ၊ (တသ္မာ)= ထို့ကြောင့်။ ဝါယာမံ၊ အားထုတ်ခြင်းလုံ့လကို။ နအကာသိ၊ ပြုတော်မမူပြီ။ ဗလဝဝေဒနာစ၊ အားကြီးသောဝေဒနာတို့သည်လည်း။ ပဝတ္တိံသု၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဗဒ္ဓရဝံ၊ ကျော့ကွင်းမြည်သောအသံကို။ သစေရဝိဿာမိ၊ အကယ်၍မြည်အံ့။ မေ၊ ငါ၏။ ဉာတကာ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်။ ဥတြသ္တာ၊ စိတ်နှလုံးထိတ်လန့်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ အဂ္ဂဟေတွာ၊ မယူမှု၍။ ဆာတဇ္စျတ္တာဝ၊ ဆာလောင်ခြင်းသည်နှိပ်စက်အပ်သောကိုယ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ပလာယန္တော၊ ပြေးကုန်လျက်။ ဒုဗ္ဗလတ္တာ၊ အားနည်းကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌။ ပတိဿန္တိ၊ ကျကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံတော်မူပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းဟင်္သာမင်းသည်။ ဝေဒနံ၊ ကြီးစွာသောဝေဒနာကို။ အဓိဝါသေတွာ၊ သည်းခံတော်မူ၍။ ပါသဝသေ၊ ကျော့ကွင်းအလို၌။ ဝတ္တေတွာ၊ လိုက်ရ၍။ သာလိံ၊ သလေးစပါးကို။ ခါဒန္တောဝိယ၊ စားသကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ တေသံ၊ ထိုဟင်္သာအပေါင်းတို့၏။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ စရိတွာ၊ စားပြီး၍။ ဟံသကီဠံ၊ ဟင်္သာတို့၏မြူးထူးခြင်းကို။ ကီဠနကာလေ၊ မြူးထူးသောအခါ၌။ မဟန္တေန၊ ကြီးစွာသော။ သဒ္ဒေန၊ အသံဖြင့်။ ဗန္ဓရဝံ၊ ကျော့ကွင်းမိသောအသံကို။ ရဝိ၊ မြည်ပြီ။
တံ၊ ထိုအသံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာတို့သည်။ မရဏဘယတဇ္ဇိတာ၊ သေဘေးမှကြောက်ကုန်သည်။ ဝဂ္ဂဝဂ္ဂါ၊ အစုအစုတို့သည်။ စိတ္တကူဋာဘိမုခါ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့ရှေးရှူကုန်သည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။) ပုရိမနယေနေဝ၊ ရှေးနည်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ပက္ကမိံသု၊ ဖဲသွားကြကုန်ပြီ။
သုမုခေါပိ၊ သုမုခစစ်သူကြီးသည်လည်း။ ဟေဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ ဝိစိနိတွာ၊ စူးစမ်းရှာဖွေ၍။ တီသုပိ၊ သုံးခုလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ကောဌာသေသု၊ အစုတို့၌။ မဟာသတ္တံ၊ မိမိအရှင်ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အဒိသွာ၊ မမြင်၍။ အဒ္ဓါ၊ မချွတ်ဧကန်။ ဣဒံဘယံ၊ ဤဘေးသည်။ တဿေဝ၊ ထိုအရှင်မင်းကြီးဟင်္သာမင်းအားသာလျှင်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လှည့်၍။ အာဂတော၊ လာလည်သည်ရှိသော်။ ပါသေန၊ ကျော့ကွင်းဖြင့်။ ဗန္ဓံ၊ ဖွဲ့မိသော။ လောဟိတမက္ခိတံ၊ သွေးဖြင့်လိမ်းကျံအပ်သော။ ဒုက္ခာတုရံ၊ ဒုက္ခသည်နှိပ်စက်အပ်သော။ ပင်္ကပိဌေ၊ ညွန်ပျောင်းအပြင်၌။ နိပန္နံ၊ လျောင်းလျက်နေသော။ မဟာသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းကြီး။ မာဘာသိ၊ ကြောက်တော်မမူလင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ မမ၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်၍။ တုမှေ၊ အရှင်မင်းကြီးတို့ကို။ မောစေဿာမိ၊ လွတ်ပါစေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တော၊ ဆိုလျက်။ ဩတရိတွာ၊ ကောင်းကင်မှဆင်းသက်၍။ မဟာသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းဟင်္သာမင်းကို။ အဿာသေန္တော၊ နှစ်သိမ့်စေလျက်။ ပင်္ကပိဌေ၊ ညွန်ပျောင်းအပြင်၌။ နိသီဒိ၊ နေပြီ။
မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ နဝုတိဟံသသဟဿေသု၊ ကိုးသောင်းကုန်သောဟင်္သာအပေါင်းတို့သည်။ မံ၊ ငါကို။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။ ပလာယန္တေသု၊ ပြေးသွားကုန်သည်ရှိသော်။ အယံ၊ သုမုခေါ= ဤသုမုခစစ်သူကြီးသည်။ ဧကကောဝ၊ တစ်ဦးတည်းသာလျှင်။ အာဂတော၊ လာပြီ။ ကိံနုခေါ၊ အဘယ်သို့နည်း။ လုဒ္ဒပုတ္တဿ၊ မုဆိုး၏။ အာဂတကာလေ၊ လာသောအခါ၌။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။ ပလာယိဿတိ၊ ပြေးသွားလတ္တံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝီမံသနဝသေန၊ စုံစမ်းသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ လောဟိတမက္ခိတော၊ သွေးဖြင့်လိမ်းကျံအပ်သည်ဖြစ်၍။ ပါသယဌိယံ၊ ကျော့ကွင်းထံ၌။ ဩလမ္ဗန္တောယေဝ၊ တွဲလျားဆြွလျက်ပင်။
ဧတေဟံသာပက္ကမန္တိ။ပ။ကာမံသုမုခပက္ကမာတိ၊ ဧတေဟံသာပက္ကမန္တိ။ပ။ကာမံသုမုခဟူကုန်သော။ တိဿောဂါထာ၊ သုံးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိ၊ ဆိုတော်မူပြီ။
ဟရိတ္တစ၊ ရျွေသောအရေရှိသော။ သုမုခ၊ ကောင်းသောမျက်နှာရှိသောအမောင်သုမုခ။ ဝက္ကင်္ဂါ၊ ကောက်သောလည်ရှိကုန်သော။ ဧတေဟံသာ၊ ထိုကိုးသောင်းသောဟင်္သာအပေါင်းတို့သည်။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ဧကံ၊ တစ်ယောက်ထီးတည်း။ ပါသဝသံ၊ ကျော့ကွင်းနိုင်ငံသို့။ ဂတံ၊ လိုက်ရသော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဉာတိဂဏာ၊ ကိုးသောင်းသောဆွေမျိုးဟင်္သာအပေါင်းတို့သည်။ ဩဟာယ၊ စွန့်ကုန်၍။
အနပေက္ခမာနာ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ပျံသွားလေကုန်၏။ ဟေမဝဏ္ဏ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသော။ သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ဧကော၊ အမောင်တစ်ယောက်တည်း။ ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။ အဝဟီယသိ၊ ကျန်ရစ်ဘိသနည်း။
ပတတံ၊ ပျံသွားတတ်သောဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ သေဌ၊ အထူးသဖြင့်မြတ်သော။ သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ပတေဝံ၊ ပျံသွားလေလော့။ ဗဒ္ဓေ၊ ကျော့ကွင်းမိသောငါ၌။ သဟာယတာ၊ အပေါင်းအဖော်အဆွေခင်ပွန်း၏အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။
ပတတံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ သေဌ၊ အထူးသဖြင့်မြတ်သော။ သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ အနီဃာယ၊ ဆင်းရဲမှုမရှိခြင်းငှာ။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်သော။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ မာဟာပေသိ၊ မယုတ်စေလင့်။ ကာမံ၊ အလိုအတိုင်း။ ပက္ကမံ၊ အလိုအတိုင်း။ ပက္ကမံ၊ ပျံသွားပါလော့။
တတ္ထ၊ ထိုဧတေဟံသာစသောဂါထာတို့၌။ ဘယမေရိတာတိ၊ ဘယမေရိတာဟူသည်ကား။ ဘယေန၊ သေဘေးကြောင့်။ ဧရိတာ၊ တုန်လှုပ်ကုန်သော။ ဘယဋ္ဋိတာ၊ သေဘေးသည်နှိပ်စက်အပ်ကုန်သော။ ဘယစလိတာ၊ ဘေးကြောင့်လှုပ်ရှားကုန်သော။
တတိယပဒေ၊ ဂါထာ၌တတိယပါဒ၌။ ဟရီတိပိ၊ ဟရိဟူသည်လည်း။ ဟေမန္တိပိ၊ ဟေမံဟူသည်လည်း။ သုဝဏ္ဏဿေဝ၊ ရွှေ၏သာလျှင်။ နာမံ၊ အမည်တည်း။
စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ သော၊ ထိုသုမုခဟင်္သာသည်။ ဟရိတ္တစတာယ၊ ရွှေကဲ့သို့သောအရေအဆင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဟေမဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
သုမုခါတိ၊ သုမုခဟူသည်ကား။ သုန္ဒရမုခ၊ ကောင်းသောမျက်နှာရှိသူ။
အနပေက္ခမာနာတိ၊ အနပေက္ခမာနာဟူသည်ကား။ တဝ၊ သင်၏။ ဉာတကာ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ အနောလောကေန္တော၊ မကြည့်ကုန်သည်။ နိရာလယာ၊ တွယ်တာခြင်းကင်းကုန်သည်။ ဝါ၊ တပ်ခြင်းကင်းကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။
ပတေဝါတိ၊ ပတေဝဟူသည်ကား။ ဥပ္ပတာဟိယေဝ၊ ပျံသာပျံလော့။
မာအနီဃာယာတိ၊ မာအနီဃာယဟူသည်ကား။ ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပတ္တဗ္ဗာယ၊ ရောက်ထိုက်သော။ နိဒုက္ခဘာဝါယ၊ ဆင်းရဲမရှိသည်၏အဖြစ်အကျိုးငှာ။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။ မာဟာပေသိ၊ မယုတ်လျော့စေလင့်။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ အယံဟံသရာဇာ၊ ဤဟင်္သာမင်းသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ပိယမိတ္တဘာဝံ၊ ချစ်လှစွာသောအဆွေခင်ပွန်း၏အဖြစ်ကို။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ မံ၊ ငါ့ကို။ အနုပ္ပိယဘာဏီ၊ အလိုလိုက်အကြိုက်ကိုသာချစ်ဖွယ်စကားကို‌ြေပာဆိုတတ်သော။ မိတ္တောတိ၊ အဆွေခင်ပွန်းဟူ၍။ သလ္လက္ခေတိ၊ ထင်မှတ်၏။ အဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းအား။ သိနေဟဘာဝံ၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေဿာမိ၊ ငါပြအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ နာဟံဒုက္ခပရေတောပိ။ပ။နာနရိယံကတ္တုမုဿဟေတိ၊ နာဟံဒုက္ခပရေတောပိ။ပ။နာနရိယံကတ္တုမုဿဟေဟူကုန်သော။ စတဿောဂါထာ၊ လေးဂါထာတို့ကို။ အဘာသိ၊ ဆိုပြီ။
ဓတရဌ၊ ဓတရဌအနွယ်တော်ဖြစ်သော။ မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဒုက္ခပရေတောပိ၊ ဆင်းရဲနှိပ်စက်အပ်သော်လည်း။ တုဝံ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို။ နဇဟေ၊ မစွန့်ရာ။
မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။ ဇီဝိတံဝါ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ မရဏံဝါ၊ သေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တယာ၊ အရှင်မင်းမြတ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွသာလျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံံ။
ဓတရဌ၊ ဓတရဌအမည်တော်ရသော။ မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဒုက္ခပရေတောပိ၊ ဆင်းရဲခြင်းနှိပ်စက်အပ်သော်လည်း။ တုဝံ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို။ နဇဟေ၊ မစွန့်ရာ။
မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ တွံ့၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ အနရိယသံယုတ္တေ၊ သူတော်မဟုတ်သူယုတ်တို့၏သဘောနှင့်ယှဥ်သော။ ကမ္မေ၊ အမှု၌။ ယောဇေတုံ၊ ယှဥ်စေခြင်းငှာ။ နအရဟသိ၊ မထိုက်။
ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ ပဝရုတ္တမ၊ အလွန်မြတ်တော်မူသော။ မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ သကုမာရော၊ တစ်ပြိုင်နက်ပဋိသန္ဓေယူဖက်ကြီးပွါးဖက်ဖြစ်သော။ သခါ၊ လကျာ်မျက်စိနှင့်တူသောချစ်မြတ်နိုးသောအဆွေခင်ပွန်းစစ်သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ သစိတ္တေ၊ စိတ်အလို၌။ ဌိတောစ၊ တည်သည်လည်း။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ သေနာပတိ၊ စစ်သူကြီးဟူ၍။ ဉာတော၊ ထင်ရှားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
ဓတရဠ၊ ဓတရဠအမည်တော်ရသော။ မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဂတော၊ သွားသော။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဉာတိမဇ္စျေ၊ ဆွေမျိုးတို့၏အလယ်၌။ ဝိကတ္တိဿံ၊ ပြောရပါအံ့နည်း။ တံ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို။ ဟိတွာ၊ စွန့်၍။ ဣတော၊ ဤအရှင်မင်းမြတ်ခြေတော်ရင်းမှ။ ဂတော၊ သွား၍။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ ပဝတ္တိံ၊ အကြောင်းကို။ ကိံဝက္ခာမိ၊ အသို့ပြောဆိုရအံ့နည်း။ ပတတံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ သေဌ၊ အထူးသဖြင့်မြတ်တော်မူသော။ မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ဣဓ၊ ဤအရှင်မင်းမြတ်ခြေတော်ရင်း၌။ ပါဏံ၊ အသက်ကို။ စဇိဿာမိ၊ စွန့်ပါအံ့။ အနရိယံ၊ သူတော်မဟုတ်သူယုတ်တို့၏အမှုကို။ ကတ္တုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ဥဿဟေ၊ မဝံ့ပါ။
တတ္ထ၊ ထို'နာဟံ'စသောဂါထာတို့၌။ နာဟန္တိ၊ နာဟံဟူသည်ကား။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကာယိကစေတသိကေန၊ ကိုယ်စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသည်။ ဖုဌောပိ၊ ထိတွေ့အပ်ပါသော်လည်း။ တံ၊ သင့်ကို။ နဇဟာမိ၊ မစွန့်။
အနရိယသံယုတ္တေတိ၊ အနရိယသံယုတ္တေဟူသည်ကား။ မိတ္တဒုဗ္ဘီဟိ၊ ကျေးဇူးကိုချေဖျက်ကုန်သူတို့သည်။ အဟိရိကေဟိ၊ မကောင်းမှု၌အရှက်မရှိကုန်သောသူတို့သည်။ ကတ္တဗ္ဗတာယ၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အနရိယဘာဝေန၊ မမြတ်သည်၏အဖြစ်နှင့်။ သံယုတ္တေ၊ ယှဥ်သော။
ကမ္မေတိ၊ ကမ္မေဟူသည်ကား။ တံ၊ သင့်ကို။ ဇဟိတွာ၊ စွန့်၍။ ပက္ကမနကမ္မေ၊ ဖဲခွါသွားသောအမှု၌။
သကုမာရောတိ၊ သကုမာရောဟူသည်ကား။ သမာနကုမာရော၊ အရွယ်တူဖြစ်သော။ ဧကဒိဝသေနေဝ၊ တစ်နေ့တည်းဖြင့်ပင်လျှင်။ ပဋိသန္ဓေိံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဧကဒိဝသေ၊ တစ်နေ့တည်း၌။ အဏ္ဍကောသံ၊ ဥခွံကို။ ပဒါလေတွာ၊ ဖောက်၍။ ဧကတော၊ တစ်ပြိုင်နက်။ ဝၒ္ဍိတကုမာရော၊ ကြီးထွားသောငှက်သည်။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သခါတျ'သ္မီတိ၊ သခါတျ'သ္မိဟူသည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ တေ၊ သင်၏။ ဒက္ခိဏက္ခိသမော၊ ညာမျက်လုံးနှင့်တူသော။

ဒက္ခိဏက္ခိ၊ လက်ယာမျက်လုံး။ လက်ယာမျက်လုံးနှင့်တူသောညီအစ်ကို။ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်းခင်မင်ရင်းနှီးမှုကိုဖော်ပြရာ၌အသုံးပြုသောစကားလုံးဖြစ်သည်။ ပိယသဟာယော၊ ချစ်အပ်သောမိတ်ဆွေသည်။ (အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။)

သစိတ္တေတိ၊ သစိတ္တေဟူသည်ကား။ တဝ၊ သင်၏။ သကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။ စိတ္တေ၊ စိတ်၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဌိတော၊ တည်လျက်။ တဝ၊ သင်၏။ ဝသေ၊ အလို၌။ ဝတ္တာမိ၊ ဖြစ်အံ့။ တယိ၊ သင်သည်။ ဇီဝန္တေ၊ အသက်ရှင်သည်ရှိသော်။ ဇီဝါမိ၊ အသက်ရှင်အံ့။ နဇီဝန္တေ၊ အသက်မရှင်သည်ရှိသော်။ နဇီဝါမိ၊ အသက်မရှင်အံ့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သံစိတ္တေတိပိ၊ သံစိတ္တေဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ (ဘဝိတိ၊ ဖြစ်၏။)။ တဝ၊ သင်၏။ စိတ္တေ၊ စိတ်၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ သဏ္ဌိတော၊ တည်သူတည်း။ သုဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဌိတော၊ တည်သူတည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဉာတောတိ၊ ဉာတောဟူသည်ကား။ သဗ္ဗဟံသာနံ၊ အလုံးစုံသောဟင်္သာတို့၏။ အန္တရေ၊ အကြား၌။ ပညာတော၊ ထင်ရှားသူသည်။

ဝိကတ္တိဿန္တိ၊ ဝိကတ္တိဿံဟူသည်ကား။

ဝိကတ္ထိဿံ၊ ဆဌမူ၌ဝိကတ္တိဿံ= ဟုပါဌ်ရှိ၏။ ဝိ၊ ရှေ့ရှိသော ကတ္ထ၊ ဓာတ်။ သိလာဃာယံ၊ ချီးမွမ်းခြင်းအနက်ဟုဓာတ်ကျမ်း၌ဆိုသောကြောင့် တ္ထ၊ နှင့်ရှိသောပါဌ်ကသင့်သည်။ လိမ်ညာကြွားဝါခြင်းကိုဟော၏။ ဟံသရာဇာ၊ ဟင်္သာမင်းသည်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတော၊ အမေးခံရသော။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကိန္တိ၊ အသို့လျှင်။ ကထေဿာမိ၊ ဖြေဆိုရအံ့နည်း။

ကိံတေဝက္ခာမီတိ၊ ကိံတေဝက္ခာမိဟူသည်ကား။ တေတေဝ၊ သင်၏။ ပဝတ္တိံ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ ပုစ္ဆန္တေ၊ မေးသည်ရှိသော်။ ဟံသဂဏေ၊ ဟင်္သာအပေါင်း၌။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ဝက္ခာမိ၊ ဆိုရအံ့နည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုမုခေန၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ စတူဟိဂါထာဟိ၊ လေးဂါထာတို့ဖြင့်။ သီဟနာဒေ၊ ရဲရင့်သောစကားကို။ နဒိတေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ တဿ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခ၏။ ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ပကာသေန္တော၊ သဘောအားဖြင့်ထင်ရှားပြလိုသည်ဖြစ်၍။
ဧသောဟိဓမ္မောသုမုခ။ပ။ဧဝံဘူတဿဇီဝိတန္တိ၊ "ဧသောဟိဓမ္မောသုမုခ။ပ။ဧဝံဘူတဿဇီဝိတံ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာ၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို)။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။ သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ယောတွံ၊ အကြင်သင်သည်။ အရိယပထေ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏သွားရာလမ်းခရီး၌။ ဌိတော၊ တည်သည်ဖြစ်၍။
ဘတ္တာရဥ္စ၊ အရှင်လည်းဖြစ်သော။ သခါရဥ္စ၊ အဆွေခင်ပွန်းလည်းဖြစ်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပရိစ္စတ္တုံ၊ စွန့်ခြင်းငှာ။ ယံနဥဿဟေ၊ အကြင်မဝံ့။ (တဿတေ၊ ထိုသင်၏။) ဧသောဟိ၊ ဤသို့မဝံ့ခြင်းသည်လျှင်။ ဓမ္မော၊ သူတော်ကောင်းတို့၏သဘောတည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ တံ၊ သင့်ကို။ ပေက္ခမာနဿ၊ မြင်ရသော။ မေ၊ ငါ့အား။ ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းသည်။ နတွေဝဇာယတိ၊ မဖြစ်သလျှင်ကတည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဆင်းရဲကြီးစွာ။ ဘူတဿ၊ ဖြစ်သော။ မယှံ၊ ငါ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ အဓိဂစ္ဆသိ၊ ရစေလတ္တံ့။
တတ္ထ၊ ထိုဧသောစသောဂါထာတို့၌။ ဧသောဓမ္မောတိ၊ ဧသောဓမ္မောဟူသည်ကား။ ဧသ၊ ဤသည်ကား။ ပေါရာဏကပဏ္ဍိတာနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သောပညာရှိတို့၏။ သဘာဝေါ၊ သဘောတည်း။
ဘတ္တာရံသခါရံမန္တိ၊ ဘတ္တာရံသခါရံမံဟူသည်ကား။ သာမိကဥ္စ၊ အရှင်လည်းဖြစ်သော။ သဟာဘဥ္စ၊ သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။
ဘယန္တိ၊ ဘယံဟူသည်ကား။ စိတ္တုတြာသော၊ စိတ်၏ထိတ်လန့်ခြင်းသည်။ မယှံ၊ ငါ့အား။ နဇာယတိ၊ မဖြစ်။ စိတ္တကုဋပဗ္ဗတေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်၌။ ဟံသဂဏမဇ္စျေ၊ ဟင်္သာအပေါင်း၏အလယ်၌။ ဌိတောဝိယ၊ တည်ဘိသကဲ့သို့။ ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။
မယှန္တိ၊ မယှံဟူသည်ကား။ မမ၊ ငါ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ လဘာပေဿသိ၊ ရစေလတံ့။လဘာပေဿသိ၊ ပါဠိ၌အဓိဂစ္ဆသိ= ဟုရှိ၏။ ၎င်းကိုလဘာပေဿသိ၊ ဟုကာရိုတ်ပစ္စည်းထည့်၍ဖွင့်ပြသည်။ သင်သည်ငါ့ကိုအသက်ရှင်အောင်ပြုနိုင်လိမ့်မည်၊ ဟုဆိုလိုသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေသံ၊ ထိုဘုရားလောင်းနှင့်စစ်သူကြီးသုမုခတို့သည်။ ကထေန္တာနညေဝ၊ ပြောဆိုကြစဥ်သာလျှင်။ လုဒ္ဒပုတ္တော၊ မုဆိုးသားသည်။ သရပရိယန္တေ၊ အိုင်၏အနား၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ တီဟိခန္ဓေဟိ၊ သုံးစုသုံးဖွဲ့တို့ဖြင့်။ ပလာယန္တေ၊ ပြေးသွားကြကုန်သော။ ဟံသေ၊ ဟင်္သာတို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ကိံနုခေါတိ၊ အဘယ်သို့နည်းဟု။ ပါသဌာနံ၊ ကျော့ကွင်းထောင်ရာကို။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လတ်သော်။ ပါသယဌိယံ၊ ကျော့ကွင်းကိုင်းဖြတ်တံ၌။ ဩလမ္ဗန္တံ၊ တွဲလောင်းနေသော။ ဗောဓိသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သဉ္ဇာတသောမနဿော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒံဠှံ၊ မြဲမြံစွာ။ ကစ္ဆံဗန္ဓိတွာ၊ ခါးတောင်းကျိုက်၍။ မုဂ္ဂရံ၊ ဆောက်ပုတ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ကပ္ပုဌာနဂ္ဂိဝိယ၊ ကမ္ဘာဖျက်မီးကဲ့သို့။

ကပ္ပုဌာနဂ္ဂိ၊ ကမ္ဘာဖျက်မီးသည်လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့၍လောင်ကျွမ်း၏။ ထိုမီးကဲ့သို့လွှမ်းမိုး၍ဟုဆိုလိုသည်။ အဝတ္ထရမာနော၊ လွှမ်းမိုးလျက်။ ပဏှိယာ၊ ဖနောင့်ဖြင့်။ အက္ကန္တကလလေ၊ နင်းအပ်သောရွှံ့ညွန်တို့ကို။ ဥပရိသီသေန၊ ဦးခေါင်းအထက်ဖြင့်။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပုရတော၊ ရှေ့မှ။ ပတန္တေ၊ ကျသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဝေဂေန၊ လျင်မြန်စွာ။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဥ်းကပ်လေပြီ။

တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဣစ္စေဝံမန္တယန္တာနံ။ပ။ခိပ္ပံပါသာပမောက္ခသီတိ"၊ "ဣစ္စေဝံမန္တယန္တာနံ။ပ။ခိပ္ပံပါ‌သာပမောက္ခသိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာတိဿောဂါထာ၊ ဤသုံးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣစ္စေဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ အရိယဝုတ္တိနံ၊ မြတ်သောအကျင့်ရှိကုန်သော။ အရိယာနံ၊ မြတ်သောရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့၏။ မန္တယန္တာနံ၊ တိုင်ပင်ပြောဟောကုန်စဥ်။
နေသာ‌ဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ဒဏ္ဍံ၊ လှံတံကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ တုရိတော၊ အဆောတလျင်။ ဘုသံ၊ ပြင်းစွာ။ အာပတီ၊ လာလတ်၏။
အာပတန္တံ၊ လာလတ်သော်။ တံ၊ ထိုခေမာမုဆိုးကို။ ဒိသွာန၊ မြင်၍။ သုမုခေါ၊ သုမုခအမည်ရှိသော။ ဟံသော၊ ရွှေဟင်္သာစစ်သူကြီးသည်။ ဗျထံ၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သောရွှေဟင်္သာမင်းကို။
ဝိဿာသယံဝိဿာသယန္တော၊ သက်သာရာရစေလျက်။ ရညော၊ ရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ အဌာသိ၊ ရပ်ပြီ။ အတိဗြူဟယိ၊ ပြင်းစွာသောအသံကိုမြွက်ပြီ။
ပတတံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ သေဌ၊ မြတ်တော်မူသော။ မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ မာဘာယိ၊ ကြောက်တော်မမူလင့်။ တာဒိသာ၊ အရှင်မင်းမြတ်နှင့်တူသောသူတို့သည်။ နဟိဘာယန္တိ၊ မကြောက်ကုန်။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ယုတ္တံ၊ သင့်လျော်သော။ ဓမ္မူပသဉှိတံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။ ယောဂံ၊ ဉာဏ်ဝီရိယနှင့်ယှဥ်သောလုံ့လကို။ ပယုဉ္ဇိဿံ၊ အားထုတ်ပါအံ့။
တေနပရိယာပဒါနေန၊ ထိုသို့အကျွန်ုပ်သည်ယှဥ်စေအပ်သောစင်ကြယ်သောလုံ့လကြောင့်။ ခိပ္ပံ၊ လျင်စွာ။ တွံ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ပါသာ၊ ကျော့ကွင်းမှ။ ပမောက္ခသိ၊ လွတ်ပါလတ္တံ့။
တတ္ထ၊ ထိုဣစ္စေဝံစသောဂါထာတို့၌။ အရိယဝုတ္တိနန္တိ၊ အရိယဝုတ္တိနံဟူသည်ကား။ အရိယာစာရေ၊ အရိယာတို့၏အကျင့်၌။ ဝတ္တမာနာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
ဘုသန္တိ၊ ဘုသံဟူသည်ကား။ ဒဠှံ၊ ပြင်းစွာ။ ဗလဝံ၊ အားကောင်းစွာ။
အတိဗြူဟယီတိ၊ အတိဗြူဟယိဟူသည်ကား။ အနန္တရဂါထာယ၊ အခြားမဲ့ဂါထာ၌။ အာဂတံ၊ လာသော။ "မာဘာယီ'တိ၊ မာဘာယိဟူသော။ ဝစနံ၊ စကားကို။ ဝဒန္တော၊ ဆိုလျက်။ အတိဗြူဟေသိ၊ အော်ဆိုခဲ့ပြီ။ မဟာသဒ္ဒံ၊ ကျယ်စွာသောအသံကို။ နိစ္ဆာရေသိ၊ မြွက်ဆိုခဲ့ပြီ။
အဌာသီတိ၊ အဌာသိဟူသည်ကား။ သစေ၊ အကယ်၍။ နေသာဒေါ၊ မုဆိုးသည်။ ရာဇာနံ၊ ဟင်္သာမင်းကို။ ပဟရိဿတိ၊ ပုတ်ခတ်အံ့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိဿာမိ၊ ခံယူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်၍။ ပုရတော၊ ရှေ့မှ။ အဌာသိ၊ ရပ်တည်ခဲ့ပြီ။
ဝိဿာသယန္တိ၊ ဝိဿာသယံဟူသည်ကား။ ဝိဿာသေန္တော၊ သက်သာရာရစေလျက်။ အဿာသေန္တော၊ အသက်ရှူချောင်စေလျက်။
ဗျထန္တိ၊ ဗျထံဟူသည်ကား။ ဗျထိတံ၊ တုန်လှုပ်သော။ ဘီတံ၊ ကြောက်သော။ ရာဇာနံ၊ ဟင်္သာမင်းကို။ "မာဘာယီ"တိ၊ မာဘာယီဟူသော။ ဣမိနာဝစနေန၊ ဤစကားဖြင့်။ ဝိဿာသေန္တော၊ သက်သာရာရစေလျက်။
တာဒိသာတိ၊ တာဒိသာဟူသည်ကား။ တုမှာဒိသာ၊ သင်ကဲ့သို့ရှုအပ်ကုန်သော။ ဉာဏဝီရိယသမ္ပန္နာ၊ ဉာဏ်ဝီရိယနှင့်ပြည့်စုံကုန်သော။
ယောဂန္တိ၊ ယောဂံဟူသည်ကား။ ဉာဏဝီရိယယောဂံ၊ ဉာဏ်ဝီရိယနှင့်ယှဥ်သောအမှုကို။
ယုတ္တန္တိ၊ ယုတ္တံဟူသည်ကား။ အနုစ္ဆဝိကံ၊ လျောက်ပတ်သော။
ဓမ္မူပသဉှိတန္တိ၊ ဓမ္မူပသဉှိတံဟူသည်ကား။ ကာရဏနိဿိတံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။
တေနပရိယာပဒါနေနာတိ၊ တေနပရိယာပဒါနေနဟူသည်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ပယုတ္တေန၊ ယှဥ်စပ်အပ်သော။ ပရိသုဒ္ဓေန၊ စင်ကြယ်သော။ တေနယောဂေန၊ ထိုအားထုတ်မှုကြောင့်။
ပမောက္ခသီတိ၊ ပမောက္ခသိဟူသည်ကား။ မုစ္စိဿသိ၊ လွတ်မြောက်လတံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ မဟာသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အာသာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ လုဒ္ဒပုတ္တဿ၊ မုဆိုး၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ မဓုရံ၊ ချိုသာစွာသော။ မာနုသိံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။ ဝါစံ၊ ဘာသာစကားကို။ နိစ္ဆာရေန္တော၊ မြွက်ဆိုလိုသည်ဖြစ်၍။ "သမ္မ၊ အဆွေမုဆိုး။ တွံ၊ သင်သည်။ ကောနာမော၊ အဘယ်အမည်ရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်သနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ "သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏဟံသရာဇ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသောဟင်္သာမင်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ခေမာကောနာမ၊ ခေမာမုဆိုးအမည်ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်သော်။ "သမ္မခေမက၊ အဆွေခေမာမုဆိုး။ 'တယာ၊ သင်သည်။ ဩဍ္ဍိတဝါလပါသေ၊ ထောင်အပ်သောသားမြီးကျော့ကွင်း၌။ ဗ‌ဒ္ဓေါ၊ ဖွဲ့မိသော။ ဟံသော၊ ဟင်္သာသသည်။ ယောဝါသောဝါ'တိ၊ ဟင်္သာမည်ကာမျှတည်းဟု။ သညံ၊ အမှတ်သညာကို။ မာကရိ၊ သင်မပြုလင့်။ နဝုတိယာဟံသသဟသာနံ၊ ကိုးသောင်းသောဟင်္သာတို့ထက်။ ပဝ‌ရော၊ မြတ်တော်မူသော။ ဓတရဌဟံသရာဇာ၊ ဓတရဌအမည်တော်ရသောရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ တေ၊ သင်၏။ (နှာ-၃၈၅)ပါသေ၊ ကျော့ကွင်း၌။ ဗဒ္ဓေါ၊ မိပြီ။ ဉာဏသီလာစာရသမ္ပန္နော၊ ဉာဏ်ပညာအကျင့်သီလနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ သင်္ဂါဟကပက္ခေ၊ ချီးမြှောက်မှုသင်္ဂဟတရားလေးပါးအဖို့၌။ ဌိတော၊ တည်တော်မူ၏။ တံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ မာရေတုံ၊ သတ်ခြင်းငှာ။ နယုတ္တော၊ မသင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣမိနာ၊ ဤကိုယ်ဖြင့်။ တဝ၊ သင်၏။ ကတ္တဗ္ဗကိစ္စံ၊ ပြုအပ်သောအမှုကြီးငယ်ကို။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။ အယမ္ပိ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်လည်း။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏော၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိ၏။ အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ တထေဝ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကဲ့သို့ဗရွှအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိ၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧတဿ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်း၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ပရီစ္စဇိဿာမိ၊ စွန့်ပါအံ့။ တွံ၊ အသင်မုဆိုးသည်။ ဧတဿ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပတ္တာနိ၊ အတောင်တို့ကို။ ဂဏှိတုကာမော၊ ယူခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ သစေအသိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ မမ၊ ငါ၏။ မတ္တာနိ၊ အတောင်တို့ကို။ ဂဏှ၊ ယူပါလော့။ အထောပိ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း။ စမ္မမံသနှာရုအဌီနံ၊ အရေအသားအကြောအရိုးတို့တွင်။ အညတရံ၊ တစ်ခုခုကို။ ဂဏှိတုကာမော၊ ယူခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်အံ့။ မမေဝ၊ ငါ၏သာလျှင်။ သရီရတော၊ ကိုယ်မှ။ ဂဏှ၊ ယူလော့။ အထ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ နံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ကီဠာဟံသံ၊ ကစားစရာဟင်္သာကို။ ကာတုကာမော၊ ပြုခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ (သစေ)အသိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ မညေဝ၊ ငါ့ကိုသာလျှင်။ ကရ၊ ပြုပါလော့။ ဇီဝန္တမေဝ၊ အသက်ရှင်လျက်သာလျှင်ဖြစ်သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဝိက္ကိဏိတွာ၊ ရောင်းချ၍။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ ဥပ္ပါဒေဟိ၊ ဖြစ်စေလော့။ ဉာဏာဒိဂုဏသံယုတ္တံ၊ ဉာဏ်ပညာအစရှိသောဂုဏ်ကျေးဇူးတို့နှင့်ယှဥ်သော။ ဧတံဟံသရာဇာနံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကို။ မာအဝဓိ၊ မသတ်ပါလင့်။ ဟိ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ နံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သစေဝဓိဿတိ၊ အကယ်၍သတ်အံ့။ နိရယာဒီဟိ၊ ငရဲအစရှိသည်တို့မှ။ နမုစ္စိဿသိ၊ သင်မလွတ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တံ၊ ထိုခေမာမုဆိုးကို။ နိရယာဒိဘယေန၊ ငရဲအစရှိသောဘေးမှ။ သန္တဇ္ဇေတွာ၊ ခြိမ်းခြောက်၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ မဓုရကထံ၊ ချိုသာစွာသောတရားစကားကို။ ဂဏှာပေတွာ၊ ယူစေပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဗောဓိသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ တံ၊ ထိုဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အဿာသေန္တော၊ နှစ်သိမ့်စေလျက်။ အဌာသိ၊ တည်ပြီ။
နေသာဒေါ၊ မုဆိုးသည်။ တဿ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခ၏။ ကထံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ တိရစ္ဆာနဂတော၊ တိရစ္ဆာန်၌ဖြစ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ မနုဿေဟိပိ၊ လူတို့သည်လည်း။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျံ၊ မတတ်နိုင်သော။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ မိတ္တဓမ္မံ၊ မိတ်ဆွေသဘောကို။ ကရောတိ၊ ပြုဘိ၏။ မနုဿာပိ၊ လူတို့သည်လည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မိတ္တဓမ္မေ၊ မိတ်ဆွေသဘော၌။ ဌာတုံ၊ တည်ခြင်းငှာ။ နသက္ကောန္တိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။ ဧသ၊ ဧသော=ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အဟော၊ အံ့ဖွယ်ရှိစွ။ ဉာဏသမ္ပန္နော၊ ဉာဏ်နှင့်ပြည့်စုံပေ၏။ မဓုရကထော၊ ချိုသာစွာသောတရားစကားကိုပြောတတ်ပေ၏။ ဓမ္မိကော၊ တရားရှိပေစွတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ သကလသရီရံ၊ အလုံးစုံသောကိုယ်ကို။ ပီတိသောမနဿပရိပုဏ္ဏံ၊ ပီတိသောမနဿနှင့်ပြည့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပဟဌလောမော၊ ထသောကြက်သီးမွေးညင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒဏ္ဍံ၊ လှံတံကို။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။ သိရသိ၊ ဦးခေါင်း၌။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပတိဌပေတွာ၊ တင်ထား၍။ သူရိယံ၊ နေမင်းကို။ နမဿန္တောဝိယ၊ ရှိခိုးသကဲ့သို့။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခ၏။ ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ကိတ္တေန္တော၊ ပြောဆိုလျက်။ အဌာသိ၊ တည်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "တဿတံဝစနံသုတွာ။ပ။ကိံဧကောအဝဟီယသီ"တိ၊ "တဿတံဝစနံသုတွာ။ပ။ကိံဧကောအဝဟီယသိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာတိဿောဂါထာယော၊ ဤသုံးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ တဿသုမုခဿ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခ၏။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာပြောဆိုအပ်သော။
တံဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ပဟဌလောမော၊ ရွှင်သောကြက်သီးမွေးညင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ အဿ၊ ထိုသုမုခအား။ အဉ္ဇလီ၊ လက်အုပ်ချီလျက်။ ပဏာမယိ၊ ရှိခိုးပြီ။
သမ္မ၊ အဆွေဟင်္သာ။ ဝက္ကင်္ဂေါ၊ ကောက်သောလည်ရှိသော။ ဒိဇော၊ ငှက်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ အဟော၊ အံ့ဖွယ်ရှိစွတကား။ အရိယံ၊ ကောင်းသော။ မာနုသိံ၊ လူတို့၏ဘာသာဖြစ်သော။ ဝါစံ၊ စကားကို။
ဗြူဝါနော၊ ပြောဆိုသော။ မာနုသိံ၊ လူ၏ဘာသာဖြစ်သော။ ဂိရံ၊ စကားကို။ စဇန္တော၊ မြွက်ဟပြောဆိုသော။ တွံ၊ သင့်ကို။ ဒါနိ၊ ယခု။ မယာ၊ ငါသည်။ ဒိဌော၊ မြင်ရ၏။ ဣတော၊ ဤအခါမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဒိဇော၊ ငှက်ဖြစ်လျက်။ မာနုသိံ၊ လူ၏ဘာသာစကားကို။ ဘာသန္တော၊ ပြောဆိုသည်ကို။ မေ၊ ငါသည်။ နသုတံဝါ၊ ကြားလည်းမကြားစဖူး။ နဒိဌံဝါ၊ မြင်လည်းမမြင်စဖူး။
သမ္မ၊ အဆွေဟင်္သာ။ မုတ္တော၊ ကျော့ကွင်းမှလွတ်သောသင်သည်။ ဗဒ္ဓံ၊ ကျော့ကွင်းမိသော။ ယံဒိဇံ၊ အကြင်ရွှေဟင်္သာမင်းသို့။ ဥပါသသိ၊ ချဥ်းကပ်ပြီ။
အယံဒိဇော၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ တာ၊ သင်နှင့်။ ကိန္နုဟောတိ၊ အသို့တော်သနည်း။ သကုဏာ၊ သင်မှတစ်ပါးသောဟင်္သာတို့သည်။ ဩဟာယ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းကိုစွန့်ကုန်၍။ ယန္တိ၊ သွားကြကုန်၏။ ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဧကော၊ သင်တစ်ယောက်တည်း။ အဝဟီယဘိ၊ ကျန်ရစ်ဘိသနည်း။
တတ္ထ၊ ထိုတဿတံစသောဂါထာတို့၌။ အဉ္ဇလိ'ဿပဏာမယီတိ၊ အဉ္ဇလိ'ဿပဏာမယိဟူသည်ကား။ အဿ၊ ထိုသုမုခအား။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ဥပနာမယိ၊ မြှောက်ချီပြီ။ "နမေ"တိ၊ နမေအစရှိသော။ ဂါထာယ၊ ဂါထာဖြင့်။ အဿ၊ ထိုသုမုခအား။ ထုတိံ၊ ချီးမွမ်းခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ မာနုသိန္တိ၊ မာနုသိံဟူသည်ကား။ မနုဿဝါစံ၊ လူစကားကို။
အရိယန္တိ၊ အရိယံဟူသည်ကား။ သုန္ဒရံ၊ ကောင်းသော။ နိ‌ဒ္ဒေါသံ၊ အပြစ်ကင်းသော။
စဇန္တောတိ၊ စဇန္တောဟူသည်ကား။ ဝိဿဇ္ဇေန္တော၊ လွှတ်သော။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္မ၊ အဆွေ။ တွံ၊ သင်သည်။ ဒိဇော၊ ငှက်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ မယာ၊ ငါနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ မာနုသိံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသန္တော၊ ဆိုသော။ နိဒ္ဒေါသံ၊ အပြစ်ကင်းသော။ ဗြူဝါနော၊ ဆိုသော။ မာနုသိံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။ ဂိရံ၊ အသံကို။ စဇန္တော၊ လွှတ်သော။ (ဒိဇော၊ ငှက်ကို။) ပစ္စက္ခတော၊ မျက်မှောက်အားဖြင့်။ ဒိဌော၊ မြင်အပ်ပြီ။ ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဣတော၊ ဤကာလမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဣဒံအစ္ဆရိယံ၊ ဤကဲ့သို့သောအံ့ဖွယ်ကို။ (နှာ- ၃၈၆)မယာ၊ ငါသည်။ နေဝသုတံ၊ ကြားလည်းမကြားဘူး။ နဒိဌံ၊ မြင်လည်းမမြင်ဖူး။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ကိံနုတာ'ယန္တိ၊ ကိံနုတာ'ယံဟူသည်ကား။ ယံဧတံ၊ အကြင်ငှက်သို့။ တွံ၊ သင်သည်။ ဥပါသသိ၊ ချဥ်းကပ်ခဲ့ပြီ။ အယံ၊ ဤဟင်္သာငှက်သည်။ တေ၊ သင်၏။ ကိံနု၊ အဘယ်သို့တော်စပ်သူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ တုဌစိတ္တေန၊ နှစ်သက်စွာသောစိတ်ဖြင့်။ နေသာဒေန၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ပုဌော၊ မေးအပ်သော။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "အယံ၊ ဤမုဆိုးသည်။ မုဒုကော၊ စိတ်နူးညံ့သည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ ဘိယျောသောမတ္တာယ၊ အတိုင်းထက်အလွန်။ မုဒုဘာဝတ္ထံ၊ နူးညံ့သည်၏အဖြစ်အကျိုးငှာ။ မမ၊ ငါ၏။ ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ဒဿေဿာမိ၊ ပြဆိုအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "ရာဇာမေသောဒိဇာမိတ္တ။ပ။ဘတ္တာ'ယံအဘိတောရမေ"တိ၊ "ရာဇာမေသောဒိဇာမိတ္တ။ပ။ဘတ္တာ'ယံအဘိတောရမေ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဒိဇာမိတ္တ၊ အဆွေမုဆိုး။ ဧသောဒိဇော၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မေ၊ ငါ၏။ ရာဇာ၊ မင်းတည်း။ ဧသော၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အဿမေ၊ ထိုငါအား။ သေနာပစ္စံ၊ စစ်သူကြီး၏အဖြစ်ကို။ ကာရယိံ၊ ပြုပေပြီ။
ဝိဟင်္ဂါဓိပံ၊ ရွှေဟင်္သာတို့၏မင်းဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုငါတို့၏အရှင်ရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အာပဒေ၊ ဘေးရန်ရှိရာ၌။ ပရိစ္စတ္တုံ၊ စွန့်ခြင်းငှာ။ နဥဿဟေ၊ ငါမဝံ့။
သမ္မ၊ အဆွေမုဆိုး။ မေ၊ ငါ၏။ ဘတ္တာ၊ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မဟာဂဏာယ၊ များသောဟင်္သာအပေါင်း၏။ ဘတ္တာ၊ အရှင်ဖြစ်၏။ သမ္မနေသာဒ၊ အဆွေမုဆိုး။ ဧကော၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ မာအဂါ၊ မရောက်စေသတည်း။
ယထာ၊ အကြင်ခြင်းရာအားဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝဒါမိ၊ ဆိုအံ့။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ တံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဇာနာဟိ၊ သိလော့။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မေ၊ ငါ၏။ ဘတ္တာ၊ အရှင်တည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ တဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏။ အဘိတော၊ အထံ၌။ ရမေ၊ မွေ့လျော်၏။
တတ္ထ၊ ထို'ရာဇာမေ'စသောဂါထာတို့၌။ နု'ဿဟေတိ၊ နုဿဟေဟူသည်ကား။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ နအမှိ၊ မဖြစ်။
မဟာဂဏာယာတိ၊ မဟာဂဏာယဟူသည်ကား။ မဟတော၊ များစွာသော။ ဟံသဂဏဿ၊ ဟင်္သာအပေါင်း၏။
မာဧကောတိ၊ မာဧကောဟူသည်ကား။ မာဒိသေ၊ ငါကဲ့သို့သော။ သေဝကေ၊ မှီဝဲဆည်းကပ်တတ်သူသည်။ ဝိဇ္ဇမာနေ၊ ရှိပါလျက်။ ဧကကော၊ တယောက်တည်း။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ မာအဂါ၊ မရောက်ပါစေလင့်။
တထာတန္တိ၊ တထာတံဟူသည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝဒါမိ၊ ဆို၏။ တထေဝ၊ ထိုငါဆိုသည့်အတိုင်းသာ။ တံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ (ဇာနာဟိ၊ သိလော့။)
သမ္မာတိ၊ သမ္မာဟူသည်ကား။ ဝယဿ၊ အရွယ်တူဖြစ်သောအဆွေ။
ဘတ္တာ'ယံအဘိတောရမေတိ၊ ဘတ္တာ'ယံအဘိတောရမေဟူသည်ကား။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ဘတ္တာ၊ အရှင်တည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏။ အဘိတော၊ အထံ၌။ ရမေ၊ မွေ့လျော်၏။ သန္တိကေ၊ အနီး၌။ ရမာမိ၊ မွေ့လျော်၏။ နဥက္ကဏ္ဌာမိ၊ မငြီးငွေံ။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတေထာ၊ အနက်တည်း။
နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ တဿ၊ ထိုသုမုခစစ်သူကြီး၏။ ဓမ္မနိဿိတံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။ တံမဓုရကထံ၊ ထိုသာယာစွာသောတရားစကားကို။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ သောမနဿပ္ပတ္တော၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ရောက်သည်။ ပဟဌလောမော၊ ရွှင်သောကြက်သီးမွေးညင်းရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။) "အဟံ၊ ငါသည်။ သီလာဒိဂုဏသံယုတ္တံ၊ သီလအစရှိသောဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့်ယှဥ်သော။ ဧတံဟံသရာဇာနံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သစေဝဓိဿာမိ၊ အကယ်၍သတ်ငြားအံ့။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ အပါယေဟိ၊ အပါယ်တို့မှ။ နမုစ္စိဿာမိ၊ မလွတ်လတ္တံ့။ ရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ မံ၊ ငါကို။ ယဒိစ္ဆတိ၊ အကြင်အမှုကိုအလိုရှိ၏။ တံ၊ ထိုအမှုကို။ ကရောတု၊ ပြုလော့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧတံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခအား။ ဒါယံ၊ မြတ်သောပေးခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဝိဿဇ္ဇေဿာမိ၊ လွှတ်အံ့။" ဣတိ၊ စိန္တေတွာ= ဤသို့ကြံ၍။ "အရိယဝတ္တ'သိဝက္ကင်္ဂ။ပ။ဂစ္ဆထူ'ဘောယထာသုခ"န္တိ၊ "အရိယဝတ္တ'သိဝက္ကင်္ဂ။ပ။ဂစ္ဆထူ'ဘောယထာသုခံ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဝက္ကင်္ဂ၊ ရွှေဟင်္သာမြတ်။ ယောတွံ၊ အကြင်သင်သည်။ ပိဏ္ဍံ၊ ထမင်းသခင်ဖြစ်သောရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အပစာယသိ၊ အရိုအသေပြု၏။ သောတွံ၊ ထိုသင်သည်။ အရိယဝတ္တော၊ သူတော်ကောင်းတို့၏ကျင့်ဝတ်နှင့်ပြည့်စုံသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။
တေ၊ သင်၏။ ဘတ္တရံ၊ အရှင်ဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ စဇာမိ၊ ငါလွှတ်အံ့။ ဥဘော၊ ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့သည်။ ယထာသုခံ၊ အလိုတော်ရှိတိုင်း။ ဂစ္ဆထ၊ သွားတော်မူကုန်လော့။
တတ္ထ၊ ထို'အရိယဝတ္တသိ'စသောဂါထာတို့၌။ အရိယဝတ္တ'သီတိ၊ အရိယဝတ္တ'သိဟူသည်ကား။ မိတ္တဓမ္မရက္ခဏသင်္ခါတေန၊ မိတ်ဆွေတို့၌ကျင့်အပ်သောတရားကိုစောင့်ရှောက်ခြင်းဟုဆိုအပ်သော။ အာစာရအရိယာနံ၊ အကျင့်အားဖြင့်မြတ်ကုန်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝတ္တေန၊ ကျင့်ဝတ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။
ပိဏ္ဍမပစာယသီတိ၊ ပိဏ္ဍမပစာယသိဟူသည်ကား။ ဘတ္တု၊ အရှင်၏။ သန္တိကာ၊ အထံမှ။ လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သော။ ပိဏ္ဍံ၊ အစာကို။ သေနာပတိဌာနံ၊ စစ်သူကြီး၏အရာကို။ ပူဇေသိ၊ ပူဇော်ပြီ။
ဂစ္ဆထူဘောတိ၊ ဂစ္ဆထူ'ဘောဟူသည်ကား။ ဒွေပိ၊ နှစ်ကောင်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဇနာ၊ ဟင်္သာမင်းတို့သည်။ အဿုမုခေ၊ မျက်နှာ၌မျက်ရည်ရှိကုန်သော။ ဉာတိသံဃေ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ကို။ ဟာသယမာနာ၊ ရယ်ရွှင်စေကုန်လျက်။ ယထာသုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ ဂစ္ဆထ၊ သွားကြပါလော့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ မုဒုစိတ္တေန၊ နူးညံ့သောစိတ်ဖြင့်။ မဟာသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဥ်းကပ်၍။ ယဌိံ၊ လှံတံကို။ ဩနာမေတွာ၊ ညွတ်စေ၍။ ပင်္ကပိဌေ၊ ညွန်ပျောင်းအပြင်၌။ နိသီဒါပေတွာ၊ နေစေ၍။ ပါသယဌိယာ၊ ကျော့ကွင်းကိုင်းဖြတ်တံမှ။ မောစေတွာ၊ ဖြေ၍။ ဝါ၊ လွတ်မြောက်စေ၍။ တံ၊ ထိုဘုရားလောင်းဟင်္သာမင်းကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ ချီ၍။ သရတော၊ အိုင်မှ။ နီဟရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်ဆယ်တင်၍။ တရုဏဒဗ္ဗတိဏပိဌေ၊ နုပျိုသောနေဇာမြက်အပြင်၌။ နိသီဒါပေတွာ၊ နေစေ၍။ ပါဒေ၊ ခြေ၌။ (နှာ-၃၇၈)ဗဒ္ဓပါသံ၊ မိသောကျော့ကွင်းကို။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်းဆေးဆေး။ မောစေတွာ၊ လွတ်မြောက်စေ၍။ ဝါ၊ ဖြေ၍။ မဟာသတ္တေ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၌။ ဗလဝသိနေဟံ၊ အားကြီးစွာသောချစ်ခြင်းကို။ ပစ္စုပဌာပေတွာ၊ ရှေးရှုဖြစ်စေ၍။ မေတ္တစိတ္တေန၊ မေတ္တာစိတ်ဖြင့်။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ လောဟိတံ၊ သွေးကို။ ဓောဝိတွာ၊ ဆေးပြီး၍။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ပရိမဇ္ဇိ၊ သုံးသပ်ပြီ။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုခေမာမုဆိုး၏။ မေတ္တာနုဘာဝေန၊ မေတ္တာ၏အာနုဘော်ကြောင့်။ သိရာယ၊ အကြောသည်။ သိရာ၊ အကြောကို(အကြောချင်း)။ မံသေန၊ အသားသည်။ မံသံ၊ အသားကို။ စမ္မေန၊ အရေသည်။ စမ္မံ၊ အရကို(အရေချင်း)။ ဃဋိတံ၊ ဆက်စပ်အပ်မိပြီ။ ပါဒေါ၊ ဘုရားလောင်းရျွေဟင်္သာမင်းခြေသည်။ ပါကတိကော၊ ပင်ကိုပကတိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတရေန၊ ကျော့ကွင်းမမိသောခြေနှင့်။ နိဗ္ဗိဝိသေသော၊ အထူးမရှိ။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုခပ္ပတ္တော၊ ချမ်းသာခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပကတိဘာဝေန၊ ပင်ကိုသဘောအားဖြင့်။ နိသီဒိ၊ နေတော်မူပြီ။
သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ရညော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ သုခိတဘာဝံ၊ ချမ်းသာသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သဉ္ဇာတသောမနဿော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။(ကိံစိန္တေသိ= အဘယ်သို့ကြံသနည်း။)
ဣမိနာ၊ ဤမုဆိုးသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ မဟာဥပကာရော၊ များစွာကျေးဇူးပြုခြင်းကို။ ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။ အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။ ဧတဿ၊ ဤမုဆိုးအား။ ကတော၊ ပြုအပ်သော။ ဥပကာရောနာမ၊ ကျေးဇူးပြုသည်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧသ၊ ဧသော= ဤမုဆိုးသည်။ ရာဇရာဇမဟာမတ္တာနံ၊ မင်း,မင်း၏အမတ်ကြီးတို့၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ သစေဂဏှိ၊ အကယ်၍ဖမ်းယူအံ့။ တေသံ၊ ထိုမင်း,မင်း၏အမတ်ကြီးတို့၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ နေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ လဘိဿတိ၊ ရလတ္တံ့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ (အမှေ၊ ငါတို့ကို။) သစေဂဏှိ၊ အကယ်၍ဖမ်းယူအံ့။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ဝိက္ကဏိတွာ၊ ရောင်းချ၍။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ လဘိဿတေဝ၊ ရလတ္တံ့သာလျှင်တည်း။ နံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ပုစ္ဆိဿာမိ၊ မေးအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ (စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။)
အထ၊ ထိုသို့ကြံသောအခါ၌. နံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ ဥပကာရံ၊ ကျေးဇူးကို။ ကာတုကာမတာယ၊ ပြုခြင်းငှာအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလိုသည်ဖြစ်၍။ "သစေအတ္တပ္ပယောဂေန။ပ။ထေယျံကယိရာသိလုဒ္ဒကာ"တိ၊ "သစေအတ္တပ္ပယောဂေန။ပ။ထေယျံကယိရာသိလုဒ္ဒက"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာ၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သမ္မလုဒ္ဒက၊ အဆွေမုဆိုး။ သစေ၊ အကယ်၍။ အတ္တပ္ပယောဂေန၊ မိမိ၏အလိုဖြင့်။ ဟံသပက္ခိနံ၊ ဟင်္သာနှင့်တကွတစ်ပါးသောငှက်တို့အား။ ပါသော၊ ကျော့ကွင်းကို။ ဩဟိတော၊ ထောင်အပ်အံ့။
တေ၊ သင်၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ ပဋိဂ္ဂဏှာမ၊ ခံကုန်အံ့။ ဧတံ၊ ဤခေမာအိုင်သည်။ အဘယဒက္ခိဏံ၊ ဘေးမဲ့ပေးရာဖြစ်၍မြတ်သောအိုင်တည်း။
လုဒ္ဒက၊ မုဆိုး။ စေ၊ အကယ်၍။ အတ္တပ္ပယောဂေန၊ မိမိအလိုဖြင့်။ ဟံသပက္ခိနံ၊ ဟင်္သာနှင့်တကွတစ်ပါးသောငှက်တို့အား။ ပါသော၊ ကျော့ကွင်းကို။ ဩဟိတော၊ သင်ထောင်အပ်သည်။ နော၊ မဟုတ်ငြားအံ့။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။
အနိဿရော၊ အစိုးမရသည်ဖြစ်၍။ မုဥ္စံမုဥ္စန္တော၊ လွှတ်သည်ရှိသော်။ ထေယျံ၊ ခိုးယူမှုကို။ တွံ၊ သင်သည်။ ကယိရာသိ၊ ပြုသည်မည်ရာ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသစေစသောဂါထာတို့၌။ သစေတိ၊ သစေဟူသည်ကား။ သမ္မနေသာဒ၊ အဆွေမုဆိုး။ သစေ၊ အကယ်၍။ တယာ၊ သင်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပယောဂေန၊ အားထုတ်မှုဖြင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အတ္တာယ၊ အကျိုးငှာ။ ဟံသာန‌‌‌ဉ္စေဝ၊ ဟင်္သာတို့၏လည်းကောင်း။ သေသပက္ခီနဉ္စ၊ ကြွင်းသောငှက်တို့၏လည်းကောင်း။ ပါသော၊ ကျော့ကွင်းကို။ ဩဟိတော၊ ထောင်အပ်သည်ဖြစ်အံ့။
အနိဿရောတိ၊ အနိဿရောဟူသည်ကား။ အနိဿရော၊ အစိုးမရသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ မုဉ္စန္တော၊ လွှတ်သည်ရှိသော်။ ယေန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဏတ္တော၊ စေခိုင်းအပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ သန္တကံ၊ ဥစ္စာကို။ ဂဏှန္တော၊ ယူသည်ဖြစ်၍။ ထေယျံ၊ ခိုးမှုကို။ ကယိရာသိ၊ ပြုရာရောက်၏။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ "အဟံ၊ ငါသည်။ အတ္တနော၊ ငါ၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ တုမှေ၊ အရှင်ဟင်္သာမင်းတို့ကို။ နဂဏှိံ၊ မဖမ်းပြီ။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ သံယမေန၊ သံယမမင်းအမည်တော်ရှိသော။ ဗာရာဏသိရညာ၊ ဗာရာဏသီမင်းမြတ်သည်။ ဂဏှာပိတော၊ ဖမ်းစေတော်မူအပ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ‌ပြောဆို၍။ ဒေဝိယာ၊ ခေမာမိဖုရားကြီးသည်။ ဝါ၊ ၏။ ဒိဌသုပိနကာလတော၊ အိပ်မက်မြင်မက်အပ်ပြီးရာအခါမှ။ ပဌာယ၊ စ၍။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ ရညာ၊ သံယမမင်းသည်။ (ဥယျောဇိတဘာဝေါ၊ ၌စပ်) တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းတို့၏။ အာဂတဘာဝံ၊ လာကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ "သမ္မခေမက၊ အချင်းခေမက။ ဧကံဝါ(ဟံသ)၊ တစ်ကောင်သောဟင်္သာကိုလည်းကောင်း။ ဒွေဝါဟံသေ၊ နှစ်ကောင်သောဟင်္သာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂဏှိတုံ၊ ဖမ်းယူခြင်းငှာ။ (တွံ၊ သင်သည်။) ဝါယမ၊ အားထုတ်ပါလော့။ တေ၊ သင်အား။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ ဒဿာမိ၊ ငါပေးအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ပရိဗ္ဗယံ၊ စားနပ်ရိက္ခာကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ဥယျောဇိတဘာဝေါ၊ စေလွှတ်အပ်သည်၏အဖြစ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ပဝတ္တိံ၊ အကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ (စစ်သူကြီးသုမုခအား)လျှောက်ကြားပြီ။
တံ၊ ထိုခေမာမုဆိုးလျှောက်ကြားသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "ဣမိနာနေသာဒေန၊ ဤခေမာမုဆိုးသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ အဂဏေတွာ၊ မရေတွက်မူ၍။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ဝိဿဇ္ဇေန္တေန၊ လွှတ်သဖြင့်။ ဒုက္ကတံ၊ ဤအရပ်မှ။ စိတ္တကူဋံ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့။ သစေဂမိဿာမ၊ အကယ်၍သွားကုန်ငြားအံ့။ ဓတရဌရညော၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပညာနုဘာဝေါ၊ ပညာ၏အစွမ်းအာနုဘော်သည်လည်း။ ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။ နေဝဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ မယှံ၊ ငါသည်။ မိတ္တဓမ္မော၊ မိတ်ဆွေသဘောသည်လည်း။ ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။ နဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ လုဒ္ဒပုတ္တော၊ မုဆိုးသားသည်လည်း။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ နလစ္ဆတိ၊ မရလတ္တံ့။ ရာဇာ၊ သံယမမင်းကြီးသည်လည်း။ ပဥ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ နပတိဌဟိဿတိ၊ မတည်လတ္တံ့။ ဒေဝိယာ၊ ခေမာမိဖုရားကြီး၏။ မနောရထော၊ စိတ်အလိုသည်လည်း။ မတ္ထကံ၊ အပြီးအဆုံးသို့။ နပါပုဏိဿတိ၊ မရောက်လတ္တံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ (နှာ-၃၈၈)စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "သမ္မ၊ အဆွေခေမာမုဆိုး။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သန္တေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ဝိဿဇ္ဇေတုံ၊ လွှတ်ခြင်းငှာ။ နလဘသိ၊ မရလတ္တံံ့။ နော၊ ငါတို့ကို။ ရညော၊ သံယမမင်းကြီးအား။ ဒဿေဟိ၊ ပြလော့။ သော၊ ထိုသံယမမင်းကြီးသည်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ယထာရုစိံ၊ အလိုတော်ရှိတိုင်း။ ကရိဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ဣမမတ္ထံ၊ ဣမံအတ္ထံ= ဤအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ခေမာမုဆိုးအား။ ထင်ရှားပြလိုသည်ဖြစ်၍။ "ယဿတွံဘတကောရညော။ပ။ယထာဘိညံကရိဿတီ"တိ၊ "ယဿတွံဘတကောရညော။ပ။ယထာဘိညံကရိဿတိ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သမ္မလုဒ္ဒက၊ အဆွေမုဆိုး။ တွံ၊ သင်သည်။ ယဿရညော၊ အကြင်မင်း၏။ ဘတကော၊ ကျွန်တည်း။ ကာမံ၊ စင်စစ်။ တဿေဝရညော၊ ထိုသင်တို့အရှင်မင်း၏သာလျှင်။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ပါပယ၊ ပို့လော့။
တတ္ထ၊ ထိုမင်း၏နန်းတော်၌။ သံယမနော၊ သံယမအမည်ရှိသော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ ယထာဘိညံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ကရိဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့။
တတ္ထ၊ ထို'ယဿတွံ'စသောဂါထာတို့၌။ တဿေဝါတိ၊ တဿေဝါဟူသည်ကား။ တဿေဝ၊ ထိုမင်း၏သာလျှင်။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ နေဟိ၊ ဆောင်လော့။
တတ္ထာတိ၊ တတ္ထဟူသည်ကား။ တသ္မိံရာဇနိဝေသနေ၊ ထိုမင်းနေအိမ်၌။
ယထာဘိညန္တိ၊ ယထာဘိညံဟူသည်ကား။ ယထာဓိပ္ပါယံ၊ အလိုရှိသည်အားလျော်စွာ။ ယထာရုစိံ၊ နှစ်သက်သည်အားလျော်စွာ။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ "ဘဒ္ဒန္တေ၊ အရှင်တို့။ ဝေါ၊ အရှင်တို့သည်။ ရာဇဒဿနံ၊ မင်းအားပြုခြင်းကို။ မာရုစ္စိတ္ထ၊ နှစ်သက်တော်မမူအပ်ပါကုန်လင့်။ ရာဇာနောနာမ၊ မင်းတို့မည်သည်ကား။ သပ္ပဋိဘယာ၊ ဘေးနှင့်တကွဖြစ်ကုန်၏။ ဝေါ၊ အရှင်တို့အား။ ကီဠာဟံသေ၊ ကစားဖွယ်ဟင်္သာတို့ကို။ ကရေယျုံဝါ၊ ပြုမူလည်းပြုကုန်ရာ၏။ မာရေယျုံဝါ၊ သတ်မူလည်းသတ်ကုန်ရာ၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အထ၊ ထိုသို့ဆိုသောအခါ၌။ နံ၊ ထိုခေမာမုဆိုးကို။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "အမ္မလုဒ္ဒက၊ အဆွေမုဆိုး။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ဝါ၊ ငါတို့ကို။ မာစိန္တယိ၊ သင်မစိုးရိမ်လင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ တာဒိသဿ၊ သင်ကဲ့သို့သောရှုအပ်သော။ ကက္ခဠဿ၊ ကြမ်းကြုတ်သောသူအား။ ဓမ္မကထာယ၊ တရားစကားဖြင့်။ မဒ္ဒဝံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်၏အဖြစ်ကို။ ဇနေသိံ၊ ဖြစ်စေနိုင်ပြီ။ ရညော၊ မင်းအား။ ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။ (မဒ္ဒဝံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်၏အဖြစ်ကို) နဇနေဿာမိ၊ မဖြစ်စေနိုင်အံ့နည်း။ ဟိ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်၏။ သုဘာသိတဒုဗ္ဘာသိတညူ၊ ကောင်းသောစကား,မကောင်းသောစကားကိုသိတတ်ကုန်၏။ ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။ နော၊ ငါတို့ကို။ ရညော၊ မင်း၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ နေဟိ၊ ဆောင်ယူလော့။ စ၊ သည်သာမကသေး။ နယန္တော၊ ဆောင်ယူသည်ရှိသော်။ ဗန္ဓနေန၊ နှောင်ဖွဲ့သဖြင့်။ မာနယိ၊ မဆောင်ယူလင့်။ ပုပ္ဖပဉ္ဇရံ၊ ပန်းလှောင်ချိုင့်၌။ ကရောန္တော၊ ပြုလုပ်သည်ရှိသော်။ ဓတရဌဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းအတွက်။ မဟန္တံ၊ ကြီးစွာသော။ သေတပဒုမသဉ္ဆန္နံ၊ ကြာပဒုမ္မာဖြူဖြင့်ဖုံးလွှမ်းအပ်သောလှောင်ချိုင့်ကို။ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။ မမ၊ ငါ့အတွက်။ ခုဒ္ဒကံ၊ ငယ်သော။ ရတ္တပဒုမသဉ္ဆန္နံ၊ ကြာပဒုမ္မာနီဖြင့်ဖုံးလွှမ်းအပ်သောလှောင်ချိုင့်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဓတရဌံ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ပုရတော၊ ရှေ့မှ။ မမံ၊ ငါကို။ ပစ္ဆတော၊ နောက်၌။ နီစတရံ၊ အထူးသဖြင့်နိမ့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။ နေတွာ၊ ဆောင်၍။ ရညော၊ မင်းအား။ ဒဿေဟိ၊ ပြလော့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သော၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ တဿ၊ ထိုသုမုခစစ်သူကြီး၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ "သုမုခေါ၊ သုမုခစစ်သူကြီးသည်။ ရာဇာနံ၊ မင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရသည်ရှိသော်။ မမ၊ ငါအား။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ ဒါတုကာမော၊ ပေးခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ သဉ္ဇာတသောမနဿော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ မုဒူဟိ၊ နူးညံ့ကုန်သော။ လတာဟိ၊ နွယ်တို့ဖြင့်။ ပဉ္ဇရေ၊ လှောင်ချိုင့်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြုလုပ်၍။ ပဒုမေဟိ၊ ကြာပဒုမ္မာတို့ဖြင့်။ ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ အဂမာသိ၊ သွားလေပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဣစ္စေဝံဝုတ္တောနေသာဒေါ။ပ။လုဒ္ဒေါအာဒါယပက္ကမီ"တိ၊ "ဣစ္စေဝံဝုတ္တောနေသာဒေါ။ပ။လုဒ္ဒေါအာဒါယပက္ကမိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣစ္စေဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ဝုတ္တော၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်ဆိုအပ်သော။ နေသာဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ဟေမဝဏ္ဏေ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟရိတ္တစေ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအရေရှိကုန်သော။
ဥဘော၊ ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ ဟတ္ထေဟိ၊ လက်နှစ်ဖက်တို့ဖြင့်။ သင်္ဂယှ၊ ချီ၍။ ပဉ္ဇရေ၊ လှောင်ချိုင့်၌။ အဇ္စျဝေါဒဟိ၊ ထားပြီ။
ဘဿရဝဏ္ဏိနေ၊ အရောင်အဆင်းနှင့်ပြည့်စုံကုန်သော။ ဥဘော၊ နှစ်ကောင်ကုန်သော။ တေပက္ခီ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းတို့သည်။ ပဉ္ဇရဂတေ၊ လှောင်ချိုင့်၌တည်ကုန်သည်ရှိသော်။
လုဒ္ဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ သုမုခဥ္စ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကိုလည်းကောင်း။ ဓတရဌဥ္စ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကိုလည်းကောင်း။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပက္ကမိ၊ သွားလေပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'ဣစ္စေဝံ'စသောဂါထာတို့၌။ အဇ္စျဝေါဒဟီတိ၊ အဇ္စျဝေါဒဟိဟူသည်ကား။ ဩဒဟိ၊ ထားပြီ။ ဌပေသိ၊ တည်စေပြီ။
ဘဿရဝဏ္ဏိနေတိ၊ ဘဿရဝဏ္ဏိနေဟူသည်ကား။ ပဘာသမ္ပန္နဝဏ္ဏေ၊ အရောင်နှင့်ပြည့်စုံသောအဆင်းရှိကုန်သော။
(နှာ-၃၈၉)ဧဝံ၊ ဤသို့။ လုဒ္ဒဿ၊ ခေမာမုဆိုး၏။ တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ အာဒါယ၊ ဆောင်ယူ၍။ ပက္ကမနကာလေ၊ ဖဲသွာ‌းသောအခါ၌။ ဓတရဌော၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ပါကဟံသရာဇဓီတရံ၊ ပါကဟင်္သာမင်း၏သမီးတော်ဖြစ်သောမိဖုရားကြီးကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဘရိယံ၊ မယားကို။ သရိတွာ၊ အောက်မေ့၍။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ အာမန္တေတွာ၊ ခေါ်၍။ ကိလေသဝသေန၊ ကိလေသာ၏အစွမ်းဖြင့်။ ဝိလပိ၊ မြည်တမ်းတော်မူပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဟရီယမာနောဓတရဌော။ပ။ကပဏာနူနရုစ္ဆတီ"တိ၊ "ဟရီယမာနောဓတရဌော။ပ။ကပဏာနူနရုစ္ဆတိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဟရီယမာနော၊ ခေမာမုဆိုးသည်ဆောင်ယူသွားအပ်သော။ ဓတရဌော၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဗြဝိ၊ ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ လက္ခဏူရုယာ၊ လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသောပေါင်ရှိသော။ သာမာယ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသောရွှေဟင်္သာမ၏။ မရတော၊ သေခြင်းမှ။ ဗာဠှံ၊ လွန်စွာ။ ဘယာမိ၊ ငါကြောက်၏။
အသ္မာကံ၊ ငါတို့အတွက်။ ဝဓမညာယ၊ အသတ်ခံရပြီဟုအမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ မေ၊ ငါ၏။ ပိယသာမိကေ၊ ချစ်လင်ဖြစ်သောရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မတေ၊ သေသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါအား။ ဇီဝိတေန၊ အသက်ရှင်သဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အထ၊ ထိုအခါ၌) အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဝဓိဿတိ၊ သတ်၍သေလတ္တံ့။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ပါကဟံသာစ၊ ပါကဟင်္သာမင်း၏သမီးတော်လည်းဖြစ်ထသော။ ဟေမသုတ္တစာ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအလွန်တင့်တယ်သောအရေလည်းရှိထသော။ သုဟေမာ၊ သုဟေမာအမည်ရှိသောမိဖုရားကြီးသည်။
ကောဉ္စီ၊ ကြိုးကြာငှက်မသည်။ သမုဒ္ဒတီရေ၊ သမုဒ္ဒရာကမ်းနား၌။ ကပဏာ၊ အထီးကျန်သည်ဖြစ်၍။ ရုစ္ဆတိဣဝ၊ ငိုကြွေးသကဲ့သို့။ နူန၊ စင်စစ်။ ရုစ္ဆတိ၊ ငိုကြွေးလိမ့်သည်တကား။
တတ္ထ၊ ထို'ဟရီယမာနော'စသောဂါထာတို့၌။ ဘာယာမီတိ၊ ဘာယာမိဟူသည်ကား။ မရဏတော၊ သေဘေးမှ။ ဘာယာမိ၊ ကြောက်၏။
သာမာယာတိ၊ သာမာယဟူသည်ကား။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏာယ၊ ရွှေအဆင်းကဲ့သို့သောအဆင်းရှိသော။
လက္ခဏူရုယာတိ၊ လက္ခဏူရုယာဟူသည်ကား။ လက္ခဏသမ္ပန္နဦရုယာ၊ လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသောပေါင်ရှိသော။
ဝဓမညာယာတိ၊ ဝဓမညာယဟူသည်ကား။ ဝဓံ၊ သတ်ခြင်းကို။ ဇာနိတွာ၊ သိ၍။ "မမ၊ ငါ၏။ ပိယသာမိကော၊ ချစ်အပ်သောလင်သည်။ မာရိတော၊ အသတ်ခံရပြီ။" ဣတိ၊ ဤသို့။ သညီ၊ သိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝဓိဿတီတိ၊ ဝဓိဿတိဟူသည်ကား။ ပိယသာမိကေ၊ ချစ်အပ်သောလင်သားသည်။ မတေ၊ သေသည်ရှိသော်။ ဇီဝိတေန၊ အသက်ရှင်သဖြင့်။ မေ၊ ငါ့အား။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ မရိဿတိ၊ သတ်၍သေလတံ့။
ပါကဟံသာတိ၊ ပါကဟံသာဟူသည်ကား။ ပါကဟံသရာဇဓီတာ၊ ပါကဟင်္သာမင်း၏သမီးသည်။
သုဟေမာတိ၊ သုဟေမာဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့သုဟေမာဟူ၍။ နာမိကာ၊ အမည်ရှိသော။
ဟေမသုတ္တစာတိ၊ ဟေမသုတ္တစာဟူသည်ကား။ ဟေမသဒိသသုန္ဒရတစာ၊ ရွှေနှင့်တူသောကောင်းသောအရေအဆင်းရှိသော။
ရုစ္ဆတီတိ၊ ရုစ္ဆတိဟူသည်ကား။ လောဏိသင်္ခါတံ၊ လောဏိဟုဆိုအပ်သော။ သမုဒ္ဒံ၊ သမုဒ္ဒရာသို့။ ဩတရိတွာ၊ သက်၍။ ပတိမှိ၊ လင်သည်။ မတေ၊ သေသည်ရှိသော်။ ကောဥ္စီသကုဏိကာ၊ ကြိုကြာငှက်မသည်။ ကပဏာ၊ အထီးကျန်သည်။ (ဟုတွာ-၊ ဖြစ်၍) ရောဒတိယထာ၊ ငိုကြွေးသကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သာ၊ ထိုသုဟေမာမည်သောဟင်္သာမသည်။ ရောဒိဿတိနူန၊ ငိုလိမ့်ယောင်တကား။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္တော၊ အနက်တည်း။
တံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းမြည်တမ်းသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "အယံဟံသရာဇာ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အညေ၊ တစ်ပါးကုန်သောသူတို့ကို။ ဩဝါဒိတုံ၊ ဆုံးမခြင်းငှာ။ ယုတ္တော၊ သင့်ပါလျက်။ မာတုဂါမံ၊ မိန်းမကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ကိလေသဝသေန၊ ကိလေသာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိလပတိ၊ မြည်တမ်းဘိ၏။ ဥဒကဿ၊ ရေကို။ အာဒိတ္တကာလောဝိယစ၊ မီးလောင်အပ်သောအခါကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဝတိယာ၊ စောင်ရန်းသည်။ ဥဌာယ၊ ထ၍။ ကေဒါရခါဒနကာလောဝိယ၊ လယ်၌ရှိသောစပါးကိုစားသောအခါကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။ ယန္နူန၊ စင်စစ်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အတ္တနော၊ ငါ၏။ ဗလေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ မာတုဂါမဿ၊ မိန်းမ၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ပကာသေတွာ၊ ပြ၍။ ဧတံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သညာပေယျံ၊ ကောင်းစွာသိစေအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "ဧဝံမဟန္တောလောကဿ။ပ။သောနရေသုနရာဓမော"တိ၊ "ဧဝံမဟန္တောလောကဿ။ပ။သောနရေသု နရာဓမော"ဟူကုန်သော။ (ဣမာပဉ္စဂါထာယော၊ ဤငါးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဓတရဌ၊ ဓတရဌအမည်တော်ရှိသော။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ လောကဿ၊ ဟင်္သာလောက၏။ မဟန္တာ၊ ကြီးမြတ်သူသည်။ အပ္ပမေယျော၊ နှိုင်းယှဥ်စရာဥပမာမရှိသောသူသည်။ မဟာဂဏီ၊ များစွာသောအပေါင်း‌အဖော်ရှိသူသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်ပါလျက်။)
ဧကိတ္ထိံ၊ မိန်းမတစ်ယောက်ကို။ ယံအနုသောစေယျ၊ အကြင်စိုးရိမ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံသောစနံ၊ ဤစိုးရိမ်ခြင်းသည်။ နပညာဝတံဣဝ၊ ပညာရှိမဟုတ်သကဲ့သို့ထင်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝါတော၊ လေသည်။ ဆေကပါပကံ၊ ကောင်းမကောင်းဖြစ်သော။ ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးသော။ ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။ အာဒေတိဣဝ၊ ယူဆောင်လေသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ လောလော၊ အစာ၌လျှပ်ပေါ်သော။
ဗာလော၊ သူမိုက်သည်။ အာမကပက္ကံ၊ အစိမ်းအမှည့်ဖြစ်သောသစ်သီးကို။ ခါဒတိဣဝ၊ စားသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ လောလော၊ အစာ၌လျှပ်ပေါ်သော။ အန္ဓော၊ သူကန်းသည်။ အာမိသံ၊ ယင်နားသော,ယင်မနားသောအစာဟူသမျှကို။ ခါဒတိဣဝ၊ စားသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသောအယုတ်အမြတ်ဖြစ်သောယောကျာ်းသို့။ ဘဇန္တိ၊ ချဥ်းကပ်တတ်ကုန်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အတ္ထေသု၊ အကြောင်းဟုတ်သည်မဟုတ်သည်တို့၌။ အဝိနိစ္ဆယညု၊ အဆုံးအဖြတ်ကိုမသိသော။ မန္ဒောဝ၊ ပညာနုံသောသူကဲ့သို့။ မံမမ၊ အကျွန်ုပ်၏။ (ဉာဏေ၊ ဉာဏ်၌။) ပဋိဘာသိ၊ ထင်၏။
ကာလပရိယာယံ၊ သေရအံ့သောအလှည့်သို့။ သမ္ပတ္တော၊ ရောက်ပြီးလျက်။ ကိစ္စာကိစ္စံ၊ ပြုသင့်မပြုသင့်ကို။ တွံ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ နဇာနာသိ၊ သိတော်မမူ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့ကို။ သေယျာ၊ မြတ်ကုန်၏ဟူ၍။ မညသိ၊ ထင်မှတ်အံ့။ သော၊ ထိုမိန်းမတို့ကိုအမြတ်ဟုမှတ်သောသူသည်။ အၒ္ဍမ္မတ္တော၊ သေသောက်ကြူး၍တစ်ပိုင်းရူးသောသူသည်။ ဥဒီရေသိဣဝ၊ မြည်တမ်းသကဲ့သို့တည်း။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
ဧတာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ သောဏ္ဍာနံ၊ သေသောက်ကြူးတို့၏။ သုရာဃရံဣဝ၊ သေတင်းကုပ်ကဲ့သို့။ ဗဟုသာဓာရဏာ၊ ယောကျာ်းများနှင့်ဆက်ဆံတတ်ကုန်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧတာ၊ ဤမိန်းမတို့သည်။ မာယာဣဝ၊ လှည့်ပတ်တတ်သောကြောင့်မျက်လှည့်သည်နှင့်တူကုန်၏။ မရီစီစ၊ တံလျှပ်နှင့်တူကုန်၏။ သောကာ၊ စိုးရိမ်ခြင်းကိုပြုတတ်ကုန်၏။ ‌ရောဂါ၊ အနာရောဂါကိုပြုတတ်ကုန်ၑ။ ဥပဒ္ဒဝါစ၊ ဘေးရန်လည်းများကုန်၏။ ဧတာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။
ခရာစ၊ ဒေါသကြီးသောကြောင့်ခက်ထန်ခိုင်မာကြမ်းတမ်းကုန်၏။ ဗန္ဓနာစ၊ နှောင်ဖွဲခြင်း၏အကြောင်းလည်းဖြစ်ကုန်၏။ မစ္စုပါသာ၊ သေမင်း၏ကျော့ကွင်းလည်းဖြစ်ကုန်၏။ ဂုဟာသယာ၊ ကိုယ်တည်းဟူသောလိုဏ်၌နေကုန်၏။ (အဌကထာဖွင့်ပုံအရပါဠိတော်၌"မစ္စုနာမဂုဟာသယာ"ပါဌ်ရှိပုံရသည်။)
ယောပေါသော၊ အကြင်ယောကျာ်းသည်။ တာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ဝိဿသေ၊ အကျွမ်းဝင်အံ့။ သောပေါသော၊ ထိုယောကျာ်းသည်။ နရေသု၊ ယောကျာ်းတကာတို့တွင်။ နရာဓမော၊ ယောကျာ်းယုတ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထို'ဧဝံမဟန္တော'စသောဂါထာတို့၌။ မဟန္တောတိ၊ မဟန္တောဟူသည်ကား။ မဟန္တော၊ များပြားသောအခြံအရံရှိသည်။ သမာနော၊ ဖြစ်ပါလျက်။
လောကဿာတိ၊ လောကဿဟူသည်ကား။ ဟံသလောကဿ၊ ဟင်္သာလောက၏။
အပ္ပမေယျောတိ၊ အပ္ပမေယျောဟူသည်ကား။' ဂုဏေဟိ၊ ဂုဏ်တို့ဖြင့်။ ပမေတုံ၊ နှိုင်းယှဥ်ခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျော၊ မတတ်ကောင်းသောသူသည်။
မဟာဂဏီတိ၊ မဟာဂဏီဟူသည်ကား။ မဟန္တေန၊ များစွာသော။ ဂဏေန၊ ဟင်္သာအပေါင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူသည်။ ဂဏသတ္ထာ၊ ဂိုဏ်းဆရာသည်။
ဧကိတ္ထိန္တိ၊ ဧကိ'တ္ထိံဟူသည်ကား။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ယံဘဝံ၊ အကြင်အရှင်သည်။ ဧကံ၊ တစ်ယောက်သော။ ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။ အနုသောစေယျ၊ ပူပန်၍နေငြားအံ့။ ဣဒံအနုသောစနံ၊ ဤပူပန်ခြင်းသည်။ နပညဝတံဣဝ၊ ပညာရှိမပီသရာရောက်၏။ ဝါ၊ ပညာရှိတို့သဘောမဟုတ်သကဲ့သို့တည်း။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဇ္ဇ၊ ယခု။ တံ၊ သင့်ကို။ ဗာလောတိ၊ လူမိုက်ဟူ၍။ မညာမိ၊ မှတ်ထင်၏။ ဣတိအဓိပ္ပါယေန၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ဖြင့်။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အာဒေတီတိ၊ အာဒေတိဟူသည်ကား။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။
ဆေကပါပကန္တိ၊ ဆေကပါပကံဟူသည်ကား။ သုန္ဒရာသုန္ဒရံ၊ အကောင်းအဆိုးကို။
အာမကပက္ကန္တိ၊ အာမကပက္ကံဟူသည်ကား။ အာမကဉ္စ၊ အစိမ်းကိုလည်းကောင်း။ ပက္ကဥ္စ၊ အမှည့်ကိုလည်းကောင်း။
လောလောတိ၊ လောလောဟူသည်ကား။ ရသလောလော၊ အရသာ၌လျှပ်ပေါ်သော။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဝါတော၊ လေသည်။ ပဒုမသရာဒီနိ၊ ပဒုမ္မာကြာအိုင်အစရှိသည်တို့ကို။ ပဟရိတွာ၊ တိုက်ခတ်၍။ သုဂန္ဓမ္ပိ၊ ကောင်းသောအနံ့တို့ကိုလည်းကောင်း။ သင်္ကာရဌာနာဒီနိ၊ အမှိုက်စုရာအရပ်အစရှိသည်တို့ကို။ ပဟရိတွာ၊ တိုက်ခတ်၍။ ဒုဂ္ဂန္ဓမ္ပိ၊ မကောင်းသောအနံ့တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံသော။ ဆေကပါပကံ၊ အကောင်းအဆိုးဖြစ်သော။ ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။ အာဒိယတိ၊ ယူ၏။ ဝါ၊ သယ်ဆောင်၏။ ယထာစ၊ ဥပမာတစ်မျိုးကား။ ဗာလော၊ ဉာဏ်မဲ့သော။ ကုမာရကော၊ ကလေးသည်။ အမ္ဗဇမ္ဗူနံ၊ သရက်ပင်သပြေပင်တို့၏။ ဟေဌာ၊ အောက်၌။ နိသိန္နော၊ နေလျက်။ ဟတ္တံ၊ လက်ကို။ ပသာရေတွာ၊ ဆန့်တန်း၍။ ပတိတပတိတံ၊ ကျလာကျလာသော။ အာမကမ္ပိ၊ အစိမ်းလည်းဖြစ်သော။ ပက္ကမ္ပိ၊ အမှည့်လည်းဖြစ်သော။ ဖလံ၊ အသီးကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ခါဒတိ၊ စား၏။ ယထာစ၊ ဥပမာနောက်တစ်မျိုးကား။ ရသလောလော၊ အရသာ၌လျှပ်ပေါ်သော။ အန္ဓော၊ သူကန်းသည်။ ဘတ္တေ၊ ထမင်းပွဲကို။ ဥပနီတေ၊ အနီးသို့ဆောင်အပ်သည်ရှိသော်။ ယံကိဥ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သမက္ခိကမ္ပိ၊ ယင်ကောင်နှင့်တကွလည်းဖြစ်သော။ နိမ္မက္ခိကမ္ပိ၊ ယင်ကောင်မရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အာမိသံ၊ အစာကို။ အာဒိယတိယထာ၊ ယူ၍စားသကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဣတ္ထိယောနာမ၊ မိန်းမတို့မည်သည်။ ကိလေသဝသေန၊ ကိလေသာ၏အစွမ်းဖြင့်။ အၒ္ဍမ္ပိ၊ ကြွယ်ဝသူကိုလည်းကောင်း။ ဒုဂ္ဂတမ္ပိ၊ ဆင်းရဲသူကိုလည်းကောင်း။ ကုလီနမ္ပိ၊ အမျိုးမြတ်သူကိုလည်းကောင်း။ အကုလီနမ္ပိ၊ အမျိုးမမြတ်သူကိုလည်းကောင်း။ အဘိရူပမ္ပိ၊ အဆင်းလှသူကိုလည်းကောင်း။ ဝိရူပမ္ပိ၊ အဆင်းမလှသူကိုလည်းကောင်း။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။ ဘဇန္တိ၊ ချဥ်းကပ်ကုန်၏။ တာဒိသာနံ၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။ ပါပဓမ္မာနံ၊ ယုတ်ညံသောသဘောရှိကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့အတွက်။ ကိံကာရဏာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ မဟာရာဇာ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ဝိပ္ပလပသိ၊ မြည်တမ်းသနည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အတ္ထေသူတိ၊ အတ္ထေသုဟူသည်ကား။ ကာရဏာကာရဏေသု၊ အကြောင်းဟုတ်သည်မဟုတ်သည်တို့၌။
မန္ဒေါတိ၊ မန္ဒောဟူသည်ကား။ အန္ဓဗာလော၊ ဉာဏ်အားဖြင့်ကန်းသောလူမိုက်သည်။
ပဋိဘာသိမန္တိ၊ ပဋိဘာသိမံဟူသည်ကား။ မမ၊ ငါ၏။ (ဉာဏေ၊ ဉာဏ်၌။) ဥပဌာသိ၊ ကပ်ထင်၏။
ကာလပရိယာယန္တိ၊ ကာလပရိယာယံဟူသည်ကား။ ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ မရဏကာလံ၊ သေရာအချိန်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ "ဣမသ္မိံကာလေ၊ ဤအချိန်အခါ၌။ ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ နကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုအပ်။ ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ နဝတ္တဗ္ဗံ၊ မဆိုအပ်။ "ဣတိ၊ ဤသို့။ နဇာနသိ၊ မသိ။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အၒ္ဍုမ္မတ္တောတိ၊ အၒ္ဍုမ္မတ္တောဟူသည်ကား။ အၒ္ဍုမ္မတ္တကောမညေ၊ ထက်ဝက်ရူးသွပ်သူကဲ့သို့။
ဥဒီရေသီတိ၊ ဥဒီရေသိဟူသည်ကား။ သုရံ၊ သေကို။ ပိဝီတွာ၊ သောက်၍။ နာတိမတ္တော၊ အလွန်မယစ်သော။ ပုရိသော၊ ယောကျာ်းသည်။ ယံဝါတံဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညားသောစကားကို။ ပလပတိယထာ၊ ပြောသကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ (တွံ၊ သင်သည်)။ ပလပသိ၊ ‌ပြောဆိုဘိ၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သေယျာတိ၊ သေယျာဟူသည်ကား။ ဝရာ၊ မြတ်ကုန်၏။ ဥတ္တမာ၊ မြတ်ကုန်၏။
(နှာ- ၃၉၁)"မာယာစာ"တိအာဒီသု၊ မာယာစဤသို့အစရှိသောပုဒ်တို့၌။ ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။ ဧတာဣတ္ထိယောနာမ၊ ထိုမိန်းမတို့မည်သည်။ ဝဥ္စနဌေန၊ လှည့်ပတ်တတ်သောသဘောကြောင့်။ မာယာ၊ မျက်လှည့်နှင့်တူကုန်၏။ အဂယှုပဂဌေန၊ ယူအပ်သည်သို့မရောက်သောအနက်သဘောကြောင့်။ မရီစီ၊ တံလျှပ်နှင့်တူကုန်၏။ သောကာဒီနံ၊ သောကအစရှိသည်တို့၏။ ပစ္စယတ္တာ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သောကာ၊ စိုးရိမ်ခြင်းတို့ဖြစ်ကုန်၏။ ရောဂါ၊ အနာရောဂါတို့ဖြစ်ကုန်၏။ အနေကပ္ပကာရာ၊ များသောအပြားရှိကုန်သော။ ဥပဒ္ဒဝါ၊ ဘေးရန်များကုန်၏။ ကောဓာဒီဟိ၊ အမျက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ထဒ္ဓဘာဝေနေဝ၊ ခက်ထန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ခရာ၊ ကြမ်းတမ်းကုန်၏။
ဟိ၊ မှန်၏။ တာ၊ ထိုမိန်းမတို့ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ အန္ဒုဗန္ဓနာဒီဟိ၊ အချုပ်အနှောင်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဗန္ဓနတော၊ နှောင်ဖွဲ့တတ်သောကြောင့်။ ဧတာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ ဗန္ဓနာစ၊ အနှောင်အဖွဲ့တို့လည်းဖြစ်ကုန်၏။ ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။ ဧတာဣတ္ထိယောနာမ၊ ထိုမိန်းမတို့မည်သည်။ သရီရဂုဟာသယဝသေနေဝ၊ ကိုယ်တည်းဟူသောဂူ၌ကိန်းအောင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ မစ္စုနာမ၊ သေမင်းတို့မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
"ကာမဟေတု၊ ကာမဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ကာမနိဒါနံ၊ ကာမဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ကာမာဓိကရဏံ၊ ကာမဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ကာမာဓိကရဏံ၊ ကာမဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ကာမာနမေဝ၊ ကာမတို့၏ပင်လျှင်။ ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ စောရံ၊ ခိုးသူကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်း၍။" ဣတိ၊ ဤသို့သော။ သုတ္တေနပိ၊ သုတ်ဖြင့်လည်း။ ဧသဧသောအတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။
တတော၊ ထို့နောင်မှ။ ဓတရဌော၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မာတုဂါမေ၊ အမျိုးသမီး၌။ ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တတာယ၊ တပ်မက်သောစိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ "တွံ၊ သင်သည်။ မာတုဂါမဿ၊ အမျိုးသမီး၏။ ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ နဇာနာသိ၊ မသိ။ ပဏ္ဍိတာဧဝ၊ ပညာရှိတို့သည်သာလျှင်။ ဧတံ၊ ဤဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။ ဟိ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ ဧတာ၊ ထိုအမျိုးသမီးတို့ကို။ နဂဟိတဗ္ဗာ၊ မကဲ့ရဲ့အပ်ကုန်။" ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ဒီပေန္တော၊ အမျိုးသမီးတို့၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုပြလိုသည်ဖြစ်၍။ "ယံဝုဒ္ဓေဟိဥပညာတံ။ပ။အတ္ထံဂဏှာဟိမာမုခ"န္တိ၊ "ယံဝုဒ္ဓေဟိဥပညာတံ။ပ။အတ္ထံဂဏှာဟိမာမုခံ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာသတ္တဂါထာယော၊ ဤခုနစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ယံ၊ အကြင်မိန်းမတို့၏အကြောင်းကို။ ဝုဒ္ဓေဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဥပညာတံ၊ ကပ်၍သိအပ်၏။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ တံ၊ ထိုမိန်းမကို။ နိန္ဒိတုံ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းငှာ။ အရဟတိ၊ ထိုက်အံ့နည်း။
လောကသ္မိံ၊ လောက၌။ ဣတ္ထိယောနာမ၊ မိန်းမတို့မည်သည်ကား။ မဟာဘူတာ၊ များမြတ်သောဂုဏ်ကျေးဇူးရှိကုန်၏။ ပဌမံ၊ ကမ္ဘာဦးအစကာလ၌ပဌမရှေးဦးစွာ။ ဥဒပဇ္ဇိံသု၊ ထင်ရှားဖြစ်ကုန်ပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တျာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ခိဍ္ဍာ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့၏မြူးထူးခြင်းတို့သည်။ ပဏိဟိတာ၊ တည်ကုန်၏။ တျာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ရတိ၊ ကာမဂုဏ်ဖြင့်မွေ့လျော်ခြင်းသည်။ ပတိဌိတာ၊ တည်၏။
တျာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ဗီဇာနိ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါအရိယာသာဝကစကြဝတေးမန္ဓာတ်အစရှိသောမျိုးစေ့တို့သည်။ ရူဟန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ယဒိဒံယေဣမေသတ္ထာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တေသတ္ထာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ တာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၏ဝမ်း၌။ ပဇာယရေ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ပါဏိဘိ၊ မိမိအသက်တို့ဖြင့်။ ပါဏံ၊ မိန်းမတို့၏အသက်ကို။ အာသဇ္ဇ၊ ကပ်၍။ ကောပေါသော၊ အဘယ်ယောကျာ်းသည်။ တာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ နိဗ္ဗိဒေ၊ ငြီးငွေ့နိုင်အံ့နည်း။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တွမေဝ၊ သင်သည်သာလျှင်။ ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ အတ္ထေသု၊ အကြောင်းတို့၌။ ယုဉ္ဇသိ၊ ယှဥ်ဘိ၏။ အညော၊ သင်မှတစ်ပါးသောသူသည်။ နယုဇ္ဇတိ၊ မယှဥ်။
အဇ္ဇ၊ ယခု။ တဿတေ၊ ထိုသင့်အား။ ဘယေ၊ ဘေးသည်။ ဇာတေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဘီတေန၊ ကြောက်သဖြင့်။ မတိ၊ မိန်းမအပြစ်ကိုပြခြင်း၌သိမ်မွေ့သောပညာသည်။ ဇာယတေ၊ ဖြစ်ပေ၏။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသောသူသည်။ သံသယံ၊ တွေးတောယုံမှားခြင်းသို့။ ပတ္တော၊ ရောက်၏။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။ ဘီရူ၊ ကြောက်လန့်သည်။ (ဟုတွာပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။) ဘယံ၊ ဘေးကို။ တိတိက္ခတိ၊ သည်းခံတတ်၏။
ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်သော။ မဟန္တာနောစ၊ သူမြတ်တို့သည်သာလျှင်။ ဒုယျုဇေ၊ ယှဥ်နိုင်ခဲသော။ အတ္ထေ၊ ကိစ္စ၌။ ယုဉ္ဇန္တိ၊ ယှဥ်ကုန်၏။
ဧတဒတ္ထာယ၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီးသောအမှုကိုပြုစိမ့်သောငှာ။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ မန္တိနံ၊ အတိုင်ပင်ခံပညာရှိသော။ သူရံ၊ ရဲရင့်သောသူကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ ယံအာပဒံ၊ အကြင်ဘေးရန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ အာပဒံ၊ ထိုဘေးရန်ကို။ သူရော၊ ရဲရင့်သောသူသည်။ ပဋိဗာဟတိ၊ တားမြစ်နိုင်၏။ အတ္တပရိယာယံ၊ ကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ။ ကရောတိ၊ ပြုနိုင်၏။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ရညော၊ မင်း၏။ သူဒါ၊ စဖိုသည်တို့သည်။ မဟာနသေ၊ စဖိုအိမ်၌။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ နော၊ ငါတို့ကို။ မာဝိကန္တိံသု၊ မဖြတ်စေကုန်သတည်း။
ဝေဠုံ၊ ဝါးပင်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဖလံ၊ ဝါးသီးသည်။ တံဝေဠုံ၊ ထိုဝါးပင်ကို။ ဝဓိဣဝ၊ သတ်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပတ္တာနံ၊ အတောင်တို့၏။ ဝဏ္ဏောဟိ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းသည်သာလျှင်။ တဉ္စ၊ သင့်ကိုလည်းကောင်း။ မဉ္စ၊ ငါ့ကိုလည်းကောင်း။ မာဝဓိ၊ မသတ်စေလင့်။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တွံ၊ သင်သည်။ မုတ္တောပိ၊ ကျော့ကွင်းမှလွတ်ပါလျက်လည်း။ ဥဍ္ဍေတုံ၊ ပျံသွားခြင်းငှာ။ နဣစ္ဆိ၊ အလိုမရှိ။ သယံ၊ မိမိသည်။ ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဗန္ဓံ၊ မိခြင်းသို့။ ဥပါဂမိ၊ ကပ်လာပြီ။
သောပိအဟံ၊ ထိုငါသည်လည်း။ အဇ္ဇ၊ ယခုအခါ၌။ သံသယံ၊ အသက်ရှည်ခြင်း၌ယုံမှားခြင်းသို့။ ပတ္တော၊ ရောက်ရ၏။ အတ္ထံ၊ ငါတို့အစီးအပွါးကို။ ဂဏှာဟိ၊ သင်ယူလော့။ မုခံ၊ မိန်းမတို့အားကဲ့ရဲ့သောအကြောင်းကို။ မာစိန္တေသိ၊ သင့်မကြံလင့်။
တတ္ထ၊ ထို'ယံဝုဒ္ဓေဟိ'စသောဂါထာတို့၌။ ယန္တိ၊ ယံဟူသည်ကား။ မာဟုဂါမသင်္ခါတံ၊ မာတုဂါမဟုဆိုအပ်သော။ ယံဝတ္ထု၊ အကြင်အရာကို။ ပညာဝုဒ္ဓေဟိ၊ ပညာကြီးသူတို့သည်။ ဉာတံ၊ သိအပ်၏။ တေသမေဝ၊ ထိုပညာကြီးမားသူတို့အားသာလျှင်။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှား၏။ ဗာလာနံ၊ ဉာဏ်မဲ့သူတို့အား။ နပါကဋံ၊ မထင်ရှား။
မဟာဘူတာတိ၊ မဟာဘူတာဟူသည်ကား။ မဟာဂုဏာ၊ ကြီးမားသောဂုဏ်ရှိကုန်၏။ မဟာနိသံသာ၊ ကြီးမားသောစွမ်းအင်ရှိကုန်၏။
ဥဒပဇ္ဇိသုန္တိ၊ ဥဒပဇ္ဇိသုံဟူသည်ကား။ (နှာ-၃၉၂)ပဌမကပ္ပိကကာလေ၊ ကမ္ဘာဦးကာလ၌။ ဣတ္ထိလိင်္ဂဿေဝ၊ ဣတ္ထိလိင်၏သာလျှင်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ပါတုဘူတတ္ထာ၊ ထင်ရှားဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တျာသူတိ၊ တျာသုဟူသည်ကား။ သုမုခ၊ သုမုခ။ တာသုဣတ္ထီသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ကာယဝစီခိဍ္ဍာစ၊ ကိုယ်ဖြင့်မြူးထူးခြင်းနှုတ်ဖြင့်မြူးထူးခြင်းတို့သည်လည်း။ ပဏိဟိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။ ဩဟိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။ ကာမဂုဏရတိစ၊ ကာမဂုဏ်၌မွေ့လျော်ခြင်းသည်လည်း။ ပတိဌိတာ၊ တည်၏။
ဗီဇာနီတိ၊ ဗီဇာနီဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓအရိယာသာဝကစက္ကဝတ္တိအာဒိဗီဇာနိ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါအရိယာတပည့်စကြဝတေးမင်း အစရှိသောမျိုးစေ့တို့သည်။ တာသု၊ ထိုမိန်းမတို့၌။ ရုဟန္တိ၊ ပေါက်ရောက်ကုန်၏။
ယဒိဒန္တိ၊ ယဒိဒံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယေဧတေသတ္ထာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။
ပဇာယရေတိ၊ ပဇာယရေဟူသည်ကား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သောသတ္တဝါတို့သည်။ တာသညေဝ၊ ထိုမိန်းမတို့၏သာလျှင်။ ကုစ္ဆိမှိ၊ ဝမ်း၌။ သံဝဒ္ဓါ၊ ကြီးပွါးရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
နိဗ္ဗိဒေတိ၊ နိဗ္ဗိဒေဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ ငြီးငွေ့ရာ၏။
ပါဏမာသဇ္ဇပါဏိဘီတိ၊ ပါဏ'မာသဇ္ဇပါဏိဘိဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပါဏေဟိပိ၊ အသက်တို့ဖြင့်လည်း။ တာသံ၊ ထိုမိန်းမတို့၏။ ပါဏံ၊ အသက်ကို။ အာသာဒေတွာ၊ သက်သာရာရစေ၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ စဇန္တောပိ၊ စွန့်၍လည်း။ တာ၊ ထိုမိန်းမတို့ကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ ကော၊ အဘယ်မည်သော။ (ပေါသော၊ ယောကျာ်းသည်။) နိဗ္ဗိန္ဒေယျ၊ ငြီးငွေ့ပါအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
နညောတိ၊ နညောဟူသည်ကား။ အညော၊ အခြားသူသည်။ န၊ မဟုတ်။ သုမုခ၊ သုမုခ။ မယာ၊ ငါသည်။ စိတ္တကူဋတလေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်အပြင်၌။ ဟံသဂဏမဇ္စျေ၊ ဟင်္သာအပေါင်း၏အလယ်၌။ နိသိန္နေန၊ ထိုင်နေလျက်။ တံ၊ သင့်ကို။ အဒိသွာ၊ မမြင်၍။ "သုမုခေါ၊ သုမုခသည်။ ကဟံနု၊ အဘယ်မှာနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ "ဧသ၊ ထိုသုမုခသည်။ မာတုဂါမံ၊ မာတုဂါမကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ကဉ္စနဂုဟာယံ၊ ရွှေဂူ၌။ ဥတ္တမရတိံ၊ မြတ်သောမွေ့လျော်ခြင်းကို။ အနုဘောတိ၊ ခံစား၍နေ၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ လျှောက်တင်ကြကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ တွမေဝ၊ သင်သည်ပင်။ ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ အတ္ထေသု၊ ကိစ္စတို့၌။ ယုဉ္ဇေသိ၊ အားထုတ်ဘိ၏။ ယုတ္တပယုတ္တော၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်သူသည်။ ဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ အညော၊ အခြားသောသူသည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တဿတျ'ဇ္ဇာတိ၊ တဿတျ'ဇ္ဇဟူသည်ကား။ တဿတေ၊ ထိုသင့်အား။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ မရဏဘယေ၊ သေဘေးသည်။ ဇာတေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဘီတေန၊ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းသော။ ဣမိနာမရဏဘယေန၊ ဤသေဘေးဖြင့်။ ဘီတော၊ ကြောက်သည်ဖြစ်၍။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ ဒေါသဒဿနေ၊ အပြစ်ကိုပြခြင်း၌။ နိပုဏာ၊ သိမ်မွေ့သော။ အယံမတိ၊ ဤအသိဉာဏ်သည်။ ဇာယတေမညေ၊ ဖြစ်ဟန်ထင်၏။ ဣတိအဓိပ္ပါယေနေဝ၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ဖြင့်သာလျှင်။ (ဓတရဌော၊ ဓတရဌဟင်္သာမင်းသည်။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သဗ္ဗောဟီတိ၊ သဗ္ဗောဟိဟူသည်ကား။ ယောဟိကောစိ၊ အလုံးစုံသောသူသည်။
သံသယပတ္တောတိ၊ သံသယပတ္တောဟူသည်ကား။ ဇီဝိတသံသယပ္ပတ္တော၊ အသက်ရှင်အံ့လောမရှင်အံ့လောဟုယုံမှားခြင်းသို့ရောက်သည်ရှိသော်။
ဘီရူတိ၊ ဘီရူဟူသည်ကား။ ဘီရူ၊ ကြောက်သည်။ ဟုတွာပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။ ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းကို။ အဓိဝါသေတိ၊ သည်းခံ၏။
မဟန္တာနောတိ၊ မဟန္တာနောဟူသည်ကား။ ယေပန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်ကား။ ပဏ္ဍိတာစ၊ ပညာရှိကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ မဟန္တေ၊ ကြီးမားသော။ ဌာနေ၊ ရာထူးဌာနန္တရ၌။ ဌိတာစ၊ တည်ကုန်သည်လည်း။ (ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။) မဟန္တာနော၊ ကြီးမြတ်ကုန်သော။ တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဒုယျုဇေ၊ အားထုတ်နိုင်ခဲသော။ အတ္ထေ၊ အမှုကိစ္စ၌။ ယုဉ္ဇန္တိ၊ အားထုတ်ကုန်၏။ ဃဋေန္တိ၊ ကြိုးပမ်းကုန်၏။ ဝါယမန္တိ၊ အားထုတ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ "မာဘာယိ၊ မကြောက်လင့်။ ဓီရော၊ တည်ကြည်သူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်လော့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အာပဒန္တိ၊ အာပဒံဟူသည်ကား။ သာမိနော၊ အရှင်၏။ အာဂတံ၊ ရောက်လာသော။ အာပဒံ၊ ဘေးရန်ကို။ ဧသသူရော၊ ဤရဲရင့်သောသူသည်။ ပဋိဗာဟတိ၊ တားမြစ်တတ်၏။ ဧတဒတ္ယာယ၊ ဤသို့တားမြစ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ သူရံ၊ ရဲရင့်သူကို။ မန္တိနံ၊ ဉာဏ်ရှိသူကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကြကုန်၏။
အတ္တပရိယာယန္တိ၊ အတ္တပရိယာယံဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပရိတ္တာဏမ္ပိစ၊ အရံအတားကိုလည်းကောင်း။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။
ဝိကန္တိံသူတိ၊ ဝိကန္တိံသုဟူသည်ကား။ ဆိန္ဒိံသု၊ ဖြတ်ကုန်၏။

ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္မသုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တွံ၊ သင်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အနန္တရေ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။ ဌာနေ၊ ရာထူး၌။ ဌပိတော၊ ထားအပ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်ပြုသည်ရှိသော်။ ရညော၊ မင်း၏။ သူဒါ၊ စားဖိုသည်တို့သည်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ မံသတ္ထာယ၊ အသားအလို့ငှာ။ နဝိကန္တိံသု၊ မဖြတ်တောက်ကုန်။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ကရောဟိ၊ ပြုလော့။ ဟိ၊ အကြောင်းကား။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ပတ္တဝဏ္ဏော၊ အတောင်၏အဆင်းသည်။

အမှာကံပတ္တဝဏ္ဏော၊ ရွှေဟင်္သာငှက်တို့၏အတောင်မှာရွှေအဆင်းရှိသဖြင့်လူတို့နှစ်သက်ကြ၏။ ထိုရွှေအဆင်းရှိသောအတောင်ကိုရည်ရွယ်၍ငါတို့၏အတောင်သည်ဝါးသီးနှင့်တူသောသဘောရှိ၏ဟုဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ တာဒိသော၊ ထိုကဲ့သို့သဘောရှိ၏။

တံဝဓိတိ၊ တံဝဓိဟူသည်ကား။ သွာယံဝဏ္ဏော၊ ထိုငါတို့၏အဆင်းသည်။ ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဝေဠုံ၊ ဝါးပင်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။ ဖလံ၊ ဝါးသီးသည်။ ဝေဠုမေဝ၊ ဝါးပင်ကိုပင်လျှင်။ ဝဓတိ၊ သတ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ တံ၊ သင့်ကို။ မာဝဓိ၊ မသတ်စေလင့်။ တဉ္စ၊ သင့်ကိုလည်းကောင်း။ မဉ္စ၊ ငါ့ကိုလည်းကောင်း။ မာဝဓိ၊ မသတ်ပါလင့်။ ဣတိအဓိပ္ပါယေနေဝ၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ဖြင့်သာလျှင်။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
(နှာ- ၃၉၃)မုတ္တောပီတိ၊ မုတ္တောပိဟူသည်ကား။ ယထာသုခံ၊ ချမ်းသာသည်အားလျော်စွာ။ စိတ္တကူဋပဗ္ဗတံ၊ စိတ္တကူဋ်တောင်သို့။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ လုဒ္ဒပုတ္တေန၊ မုဆိုးသည်။ မယာ၊ ငါနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်သည်။ ဝိဿဇ္ဇိတော၊ လွှတ်အပ်သည်။ သမာနောပိ၊ ဖြစ်ပါလျက်လည်း။ ဥဍ္ဍိတုံ၊ ပျံတက်ခြင်းငှာ။ နဣစ္ဆိ၊ အလိုမရှိခဲ့။
သယန္တိ၊ သယံဟူသည်ကား။ ရာဇာနံ၊ မင်းကို။ ဒဌုကာမော၊ တွေ့မြင်လိုသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သယမေဝ၊ အလိုလိုပင်။ ဗန္ဓံ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်းသို့။ ဥပဂတော၊ ကပ်ရောက်ခဲ့။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဣဒံဘယံ၊ ဤဘေးသည်။ တံ၊ သင့်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ အာဂတံ၊ ရောက်လာ၏။
သောပဇ္ဇာတိ၊ သောပ'ဇ္ဇဟူသည်ကား။ သောပိ၊ ထိုသင်သည်လည်း။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ဇီဝိတသံသယံ၊ အသက်၌ယုံမှားခြင်းသို့။ ပတ္တော၊ ရောက်ခဲ့ပြီ။
အတ္ထံဂဏှာဟိမာမုခန္တိ၊ အတ္ထံဂဏှာဟိမာမုခံဟူသည်ကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ မုဉ္စနကာရဏံ၊ လွတ်မြောက်ခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဂဏှ၊ ယူလော့။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်ပြုသည်ရှိသော်။ မုစ္စာမ၊ လွတ်မြောက်ကုန်အံ့။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝါယမ၊ အားထုတ်လော့။ "ဝါတောဝဂန္ဓမာဒေတီ"တိအာဒီနိ၊ ဝါတေဝဂန္ဓမာဒေတိဤသို့အစရှိသောစကားတို့ကို။ ဝဒန္တော၊ ဆိုလျက်။ ဣတ္ထိဂရဟတ္ထာယ၊ မိန်းမတို့ကိုကဲ့ရဲ့ခြင်းအကျိုးငှာ။ မုခံ၊ ပါးစပ်ကို။ မာပသာရယိ၊ မဖွင့်လင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မာတုဂါမံ၊ မိန်းမတို့၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ဝါ၊ မိန်းမကို။ ဝဏ္ဏေတွာ၊ ချီးမွမ်းတော်မူ၍။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ အပ္ပဋိဘာဏံ၊ စကားဆိုရာမရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ပြုတော်မူ၍။ တဿ၊ ထိုသုမုခစစ်သူကြီး၏။ အနတ္တမနဘာဝံ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သောစိတ်မရှိသည်၏အဖြဖစ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ နံ၊ ထိုသုမုခကို။ ပဂ္ဂဏှန္တော၊ ချီးမြှောက်တော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ "ဧသာတံယောဂံပယုဉ္ဇဿု။ပ။မမပါဏေသနံစရာ"တိ၊ "ဧသာတံယောဂံပယုဉ္ဇဿု။ပ။မမပါဏေသနံစရ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ သောတွံ၊ ထိုသင်သည်။ ယုတ္တံ၊ သင့်လျော်သော။ ဓမ္မူပသဥှိတံ၊ အကြောင်းနှင့်ယှဥ်သော။ တံယောဂံ၊ ထိုလုံ့လကို။ ပယုဉ္ဇဿု၊ အားထုတ်ပါလော့။
တဝ၊ သင်၏။ ပရိယာပဒါနေန၊ စင်ကြယ်သောလုံ့လဖြင့်။ မမ၊ ငါ၏။ ပါဏေသနံ၊ အသက်ကိုရှာခြင်းကို။ စရ၊ ကျင့်ပါလော့။
တတ္ထ၊ ထို'သောတံ'စသောဂါထာ၌။ သောတိ၊ သောဟူသည်ကား။ သမ္မသုမုခ၊ အဆွေ= သုမုခ။ သောတွံ၊ ထိုသင်သည်။
တံယောဂန္တိ၊ တံယောဂံဟူသည်ကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ "အဟံယောဂံပယုဉ္ဇိဿံ,ယုတ္တံဓမ္မူပသံဟိတ"န္တိ၊ အဟံယောဂံပယုဉ္ဇိဿံ။ ယုတ္တံဓမ္မူပသံဟိတံဟူသော။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ အဝစာသိ၊ ဆိုခဲ့ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ၊ ထိုတရားနှင့်စပ်ယှဥ်သောအားထုတ်မှုကို။ ပယုဉ္ဇဿု၊ အားထုတ်လော့။

တဝပရိယာပဒါနေနာတိ၊ တဝပရိယာပဒါနေနဟူသည်ကား။

ပရိယာပဒါနေန၊ ဤပုဒ်ကိုဦးဟုတ်စိန်အဘိဓာန်၌စင်ကြယ်သောအားထုတ်ခြင်း= ဟုအနက်ဖွင့်၏ဤဇာတ်အဌကထာကိုကြည့်၍ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဌကထာအဖွင့်မှာအဓိပ္ပါယတ္ထသာဖြစ်၏။ ပါဠိအင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်၌အားထုတ်ခြင်း။ လှည့်စားခြင်း၊ပရိယာယ်၊ ဟူ၍သုံးနက်ဖော်ပြ၏။ပရိ+အပဒါန==ဟုလည်းပုဒ်ခွဲပြသည်။ ဤအဌကထာရှေ့နားတွင်သုမုခ၏စိတ်ဖြင့်ကြုံးဝါးပုံကိုဖော်ပြရာ၌၊ မမဉာဏဗလံဇာနိဿာမိ=ဟုပြဆို၏။ ထို့ကြောင့်ပရိယာပဒါန၊ ပုဒ်အရပရိယာယ်ဉာဏ်စွမ်း=ဟုအနက်ယူသင့်၏။ ပရိယာယ်ဆိုသည်လိမ်ညာခြင်းမဟူတ်။ ထို့ကြောင့်စင်ကြယ်သောအားထုတ်ခြင်းဟုအဌကထာဖွင့်ပုံရသည်။ သင်၏ပရိယာယ်ဉာဏ်စွမ်းဖြင့်ငါ့ကိုလွတ်မြောက်အောင်လုပ်ပါ၊ ဟုဆိုလိုသည်။ တဝ၊ သင်၏။ ပရိသုဒ္ဓေန၊ စင်ကြယ်သော။ တေနယောဂေန၊ ထိုအားထုတ်မှုဖြင့်။

"ပရိယောဒါတေနာ"တိပိ၊ ပရိယောဒါတေနဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ (ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏)။ ပရိတ္တာဏေန၊ အရံအတားဖြင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ (ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။) တယာ၊ သင်သည်။ ကတတ္တာ၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တဝ၊ သင်၏။ သန္တကေန၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ပရိတ္တာဏေန၊ အရံအတားဖြင့်. မမ၊ ငါ၏။ ဇီဝိတပရိယေသနံ၊ အသက်ကိုရှားမှီးခြင်းကို။ စရ၊ ကျင့်လော့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ မရဏဘယဘီတော၊ သေဘေးမှကြောက်သည်ဖြစ်၍။ မမ၊ ငါ၏။ ဉာဏဗလံ၊ ဉာဏ်အစွမ်းကို။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ ရာဇာနံ၊ ဗာရာဏသီမင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ထောကံ၊ အနည်းငယ်သော။ ကထံ၊ စကားဟောပြောခြင်းကို။ လဘိတွာ၊ ရသည်ရှိသော်။ ဇာနိဿာမိ၊ သိရလတ္တံ့။ နံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ အဿာသေဿာမိ၊ နှစ်သိမ့်စေအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "မာဘာယိပတတံသေဌ။ပ။ခိပ္ပံပါသာမမောက္ခသီ"တိ၊ "မာဘာယိပတတံသေဌ။ပ။ ခိပ္ပံပါသောမမောက္ခသိ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ပတတံ၊ ကောင်းကင်သို့ပျံသွားတတ်သောဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ သေဌ၊ အထူးသဖြင့်မြတ်သော။ မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ မာဘာယိ၊ ကြောက်တော်မမူလင့်။ တာဒိသာ၊ အရှင်မင်းမြတ်နှင့်တူကုန်သောသူတို့သည်။ နဟိဘာယန္တိ၊ မကြောက်ကုန်သလျှင်ကတည်း။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ယုတ္တံ၊ သင့်လျော်သော။ ဓမ္မူပသဥှိတံ၊ အကြောင်းနှင့်ယှဥ်သော။ ယောဂံ၊ လုံ့လကို။ ပယုဥ္ဇိဿံ၊ အားထုတ်ပါအံ့။

မမ၊ အကျွန်ုပ်၏။ ပရိယာပဒါနေန၊ စင်ကြယ်စွာသောလုံ့လဖြင့်။

ပရိယာပဒါနေန၊ ဤပုဒ်ကိုဦးဟုတ်စိန်အဘိဓာန်၌စင်ကြယ်သောအားထုတ်ခြင်း= ဟုအနက်ဖွင့်၏ဤဇာတ်အဌကထာကိုကြည့်၍ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဌကထာအဖွင့်မှာအဓိပ္ပါယတ္ထသာဖြစ်၏။ ပါဠိအင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်၌အားထုတ်ခြင်း။ လှည့်စားခြင်း၊ပရိယာယ်၊ ဟူ၍သုံးနက်ဖော်ပြ၏။ပရိ+အပဒါန==ဟုလည်းပုဒ်ခွဲပြသည်။ ဤအဌကထာရှေ့နားတွင်သုမုခ၏စိတ်ဖြင့်ကြုံးဝါးပုံကိုဖော်ပြရာ၌၊ မမဉာဏဗလံဇာနိဿာမိ=ဟုပြဆို၏။ ထို့ကြောင့်ပရိယာပဒါန၊ ပုဒ်အရပရိယာယ်ဉာဏ်စွမ်း=ဟုအနက်ယူသင့်၏။ ပရိယာယ်ဆိုသည်လိမ်ညာခြင်းမဟူတ်။ ထို့ကြောင့်စင်ကြယ်သောအားထုတ်ခြင်းဟုအဌကထာဖွင့်ပုံရသည်။ သင်၏ပရိယာယ်ဉာဏ်စွမ်းဖြင့်ငါ့ကိုလွတ်မြောက်အောင်လုပ်ပါ၊ ဟုဆိုလိုသည်။ တွံ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။ ပါသာ၊ ဆင်းရဲခြင်းတည်းဟူသောကျော့ကွင်းမှ။ ပမောက္ခသိ၊ လွတ်တော်မူပါလတ္တံ့။

တတ္ထ၊ ထို'မာဘာယိပတတံ'အစရှိသောပါထာ၌။ ပါသာတိ၊ ပါသာဟူသည်ကား။ ဒုက္ခပါသတော၊ ဆင်းရဲခြင်းတည်းဟူသောကျော့ကွင်းမှ။ (ပမောက္ခသိ၊ ၌စပ်။)
ဣတိ၊ ဤသို့။ တေသံ၊ ထိုဓတရဌ,သုမုခရွှေဟင်္သာမင်းတို့သည်။ သကုဏဘာသာယ၊ ဟင်္သာငှက်ဘာသာဖြင့်။ ကထေန္တာနံ၊ စကားပြောကြကုန်စဥ်။ လုဒ္ဒပုတ္တော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ ကိဥ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ။ နအညာသိ၊ မသိ။ ကေဝလံပန၊ သက်သက်သော်ကား။ တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ ကာဇေန၊ ထမ်းပိုးဖြင့်။ အာဒါယ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဗာရာဏသိံ၊ ဗာရာဏသီမြို့သို့။ ပါဝိသိ၊ ဝင်လေပြီ။
အစ္ဆရိယဗ္ဘုတဇာတေန၊ အံ့ဩဖွယ်မဖြစ်စဖူးအထူးအဆန်းဖြစ်သော။ မဟာဇနေန၊ လူအများသည်။ အဥ္ဇလိနာ၊ လက်အုပ်ဖြင့်။ အနုဂ္ဂစ္ဆမာနော၊ ချီလျက်နောက်မှလိုက်ပို့သည်ဖြစ်၍။ သော၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ ရာဇဒွါရံ၊ မင်း၏နန်းတော်တံခါးသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အာဂတဘာဝံ၊ လာရောက်သည်၏အဖြစ်ကို။ ရညော၊ မင်းကြီးအား။ အာရောစာပေသိ၊ လျှောက်တင်စေပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "သောလုဒ္ဒေါဟံသကာဇေန။ပ။ဓတရဌာ'ယ'မဂတာတိ၊ "သောလုဒ္ဒေါဟံသကာဇေန။ပ။ဓတရဌာ'ယ'မာဂတော"ဟူသော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
(နှာ-၃၉၄)ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သောလုဒ္ဒေါ၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ ဟံသကာဇေန၊ ဟင်္သာထည့်သောထမ်းပိုးဖြင့်။ ရာဇဒွါရံ၊ နန်းတော်တံခါးသို့။ ဥပါဂမိ၊ ချဥ်းကပ်ပြီ။
ဘော၊ အိုအချင်းတို့။ ခေမကော၊ ခေမကမုဆိုးသည်။ အာဂတော၊ လာပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မံ၊ ငါ့ကို။ ရညော၊ အရှင်မင်းမြတ်အား။ နိဝေဒေထ၊ သိစေကြလော့။ အယံဓတရဌော၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အာဂတော၊ လာရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိဝေဒေထ၊ တင်လျှောက်ကြကုန်လော့။
တတ္ထ၊ ထို'သောလုဒ္ဒေါ'စသောဂါထာ၌။ ပဋိဝေဒေထမန္တိ၊ ပဋိဝေဒေထမံဟူသည်ကား။ ခေမကော၊ ခေမကမုဆိုးသည်။ အာဂတော၊ ရောက်လာပြီ။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ မံ၊ ငါ့ကို။ ရညော၊ မင်းအား။ နိဝေဒေထ၊ သိစေကြလော့။
ဓတရဌာယန္တိ၊ ဓတရဌာယံဟူသည်ကား။ အယံဓတရဌော၊ ဤဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ အာဂတော၊ ရောက်လာပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိဝေဒေထ၊ လျှောက်တင်ကြလော့။
ဒေါဝါရိကော၊ တံခါးစောင့်သည်။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပဋိဝေဒေသိ၊ မင်းအားလျှောက်တင်စေပြီ။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။ သဉ္ဇာတသောမနဿော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ "ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။ အာဂစ္ဆတု၊ လာစေလောံ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူ၍။ အမစ္စဂဏပရိဝုတော၊ အမတ်အပေါင်းသည်ခြံရံအပ်ပြီးသည်ဖြစ်၍။ သမုဿိတသေတစ္ဆတ္တေ၊ ကောင်းစွာစိုက်ထောင်အပ်သောထီးဖြူရှိသော။ ရာဇပလ္လင်္ကေ၊ ရာဇပလ္လင်၌။ နိသိန္နော၊ နေတော်မူလျက်။ ဟံသကာဇံ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့၏ထမ်းပိုးကို။ အာဒါယ၊ ထမ်းယူ၍။ မဟာတလံ၊ နန်းတော်ပြာသာဒ်အပြင်သို့။ အဘိရုဠှံ၊ တက်လာသော။ ခေမကံ၊ ခေမာမုဆိုးကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏေ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်သော။ ဟံသေ၊ ဓတရဌ,သုမုခရွှေဟင်္သာမင်းတို့ကို။ ဩလောကေတွာ၊ ကြည့်တော်မူ၍။ "မေ၊ ငါ၏။ မနောရထော၊ စိတ်အလိုတော်သည်။ သမ္ပုဏ္ဏော၊ ပြည့်စုံပြီ။" ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ တဿ၊ ထိုခေမာမုဆိုးအား။ ကတ္တဗ္ဗကိစ္စံ၊ ပြုအပ်သောကိစ္စကို။အမစ္စေ= အမတ်တို့ကို။ အာဏာပေသိ၊ စေခိုင်းတော်မူပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "တေဒိသွာပုညသင်္ကာသေ။ပ။ယာဝန္တောဧသဣစ္ဆတီ"တိ၊ "တေဒိသွာပုညသင်္ကာသေ။ပ။ယာဝန္တောဧသဣစ္ဆတိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာ၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပုညသံကာသေ၊ မိမိဘုန်းကံနှင့်တူသောဘုန်းကံပါရမီရှိကုန်သော။ လက္ခဏသမ္မတေ၊ အမြတ်ယူ၍သမုတ်အပ်ကုန်သော။ တေဥဘော၊ ထိုဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။
သံယမနော၊ သံယမအမည်တော်ရှိသော။ ရာဇာ၊ ဗာရာဏသီပြည့်ရှင်မင်းမြတ်သည်။ ခလု၊ စင်စစ်။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ အမစ္စေ၊ မှုးတော်မတ်တော်တို့ကို။ အဇ္စျဘာသထ၊ ဤသို့ဆိုလေပြီ။
ဘောန္တောအမစ္စယော၊ အိုအမတ်တို့။ လုဒ္ဒဿ၊ ခေမာမုဆိုးအား။ ဝတ္တာနိစ၊ အဝတ်ပုဆိုးအထည်မျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း။ အန္နပါနဥ္စ၊ ထမင်းအဖျော်ကိုလည်းကောင်း။ ဘောဇနဥ္စ၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒေထ၊ ပေးကြကုန်လော့။
ဧသဧသော၊ ဤမုဆိုးသည်။ ယာဝန္တော၊ အကြင်မျှလောက်။ ဟိရညံ၊ ရွှေကို။ ဣစ္ဆိတိ၊ အလိုရှိ၏။ တာဝတတ္တကံ၊ ထိုမျှလောက်သော။ (ဟိရညံ၊ ရွှေကို)။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ ဒေထ၊ ပေးကြလော့။ ကာမံကရော၊ အလိုရှိတိုင်းပြုသူသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေသတည်း။
တတ္ထ၊ ထို'တဒိသွာ'စသောဂါထာတို့၌။ ပုညသင်္ကာသေတိ၊ ပုညသင်္ကာသေဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပုညသဒိသေ၊ ဘုန်းကံနှင့်တူကုန်သော။
လက္ခဏသမ္မတေတိ၊ လက္ခဏသမ္မတေဟူသည်ကား။ သေဌသမ္မတေ၊ အမြတ်ဟုသမုတ်အပ်ကုန်သော။ အဘိညာတေ၊ ထင်ရှားကုန်သော။
ခလူတိ၊ ခလုဟူသည်ကား။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ တဿ၊ ထိုနိပါတ်ပုဒ်၏။ "တေခလုဒိသွာ"တိ၊ တေခလုဒိသွာဟူသော။ ပုရိမပဒေန၊ ရှေ့ပုဒ်နှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
"ဒေထာ"တိအာဒီနိ၊ ဒေထအစရှိသောစကားတို့ကို။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ ပသန္နာကာရံ၊ ကြည်ညိုသောအခြင်းအရာကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလိုသည်ဖြစ်၍။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုစကားရပ်၌။ ကာမံကရောဟိရည'ဿာတိ၊ ကာမံကရောဟိရညဿဟူသည်ကား။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ ဟိရညံ၊ ရွှေကို။ ကာမကိရိယာ၊ အလိုရှိတိုင်းပြုခြင်းသည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်စေ။
ယာဝန္တောတိ၊ ယာဝန္တောဟူသည်ကား။ ဧသ၊ ဤမုဆိုးသည်။ ယတ္တကံ၊ အကြင်မျှလောက်သောရွှေကို။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ တတ္တကံ၊ ထိုမျှလောက်သော။ ဟိရညံ၊ ရွှေကို။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ ဒေထ၊ ပေးလော့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ပသန္နာကာရံ၊ ကြည်ညိုသောအခြင်းအရာကို။ ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။ ပီတိသောမနဿသမုဿာဟိတော၊ နှစ်သက်,ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။ "ဂစ္ဆထ၊ သွားကြကုန်။ နံ၊ ထိုခေမာမုဆိုးကို။ အလင်္ကရိတွာ၊ တန်ဆာဆင်၍။ အာနေထ၊ ဆောင်ခဲ့ကြကုန်လော့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ အမစ္စာ၊ အမတ်တို့သည်။ ရာဇနိဝေသနာ၊ မင်းနန်းတော်မှ။ ဩတာရေတွာ၊ ဆင်းသက်စေ၍။ ကပ္ပိတကေသမဿုံ၊ ရိတ်အပ်ပြီးသောဆံမုတ်ဆိတ်ရှိသည်ကို။ နှာတာနုလိတ္တံ၊ ရေချိုးပြီး,နံ့သာလိမ်းကျံအပ်ပြီးသည်ကို။ သဗ္ဗာလင်္ကာရပဋိမဏ္ဍိတံ၊ အလုံးစုံသောတန်ဆာတို့ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်ပြီးသည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ရညော၊ မင်းအား။ ဒဿေသုံ၊ ပြကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမုဆိုးအား။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ သံဝစ္ဆရေ၊ တစ်နှစ်တစ်နှစ်၌။ သတသဟဿုဌာနကေ၊ အခွန်တစ်သိန်း တစ်သိန်းထွက်ကုန်သော။ ဒွါဒသဂါမေစ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ရွာတို့ကိုလည်းကောင်း။ အာဇညယုတ္တံ့၊ အာဇာနည်မြင်းကယှဥ်အပ်သော။ ရထဥ္စ၊ ရထားကိုလည်းကောင်း။ အလင်္ကတမဟာဂေဟဥ္စ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သောကြီးစွာသောအိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ ဒါပေသိ၊ ပေးတော်မူပြီ။
သော၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ မဟန္တံ၊ များစွာသော။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကမ္မံ၊ ဆောင်ရွက်ရသောအမှုကို။ ပကာသေတုံ၊ ထင်ရှားပြခြင်းငှာ။ "ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်အတွက်။ ယောဝါသောဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညားသော။ ဝါ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော။ ဟံသော၊ ဟင်္သာကို။ နအာနီတော၊ မဆောင်ယူအပ်။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ နဝုတိယာဟံသသဟဿာနံ၊ ကိုးသောင်းကုန်သောဟင်္သာအပေါင်းတို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းဖြစ်သော။ ဓတရဌောနာမ၊ ဓတရဌအမည်တော်ရသောရွှေဟင်္သာမင်းတည်း။ အယံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုမုခေါနာမ၊ သုမုခအမည်ရှိသော။ သေနာပတိ၊ ဟင်္သာစစ်သူကြီးတည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ (နှာ- ၃၉၅)အာဟ၊ လျှောက်တင်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုမုဆိုးကို။ ရာဇာ၊ မင်းကြီးသည်။ "သမ္မ၊ အမောင်မုဆိုး။ တေ၊ သင်သည်။ ဧတေ၊ ဤရွှေဟင်္သာတို့ကို။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဂဟိတာ၊ ဖမ်းယူအပ်ကုန်သနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဒိသွာလုဒ္ဒံပသန္နတ္တံ။ပ။နိမ္မဇ္စျိမံကထံဂဟီ"တိ၊ ဒိဿွာလုဒ္ဒံပသန္နတ္တံ။ပ။နိမ္မဇ္စျိမံကထံဂတိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကာသိရာဇာ၊ ကာသိတိုင်းအရျင်ဖြစ်သောဗာရာဏသီမင်းသည်။ ပသန္နတ္တံ၊ နှစ်သက်ခြင်းသို့ရောက်သော။ လုဒ္ဒံ၊ ခေမာမုဆိုးကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ တံဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဗြဝိ၊ ပြောဆိုပြီ။
သမ္မခေမက၊ အမောင်ခေမာမုဆိုး။ အယံ၊ ဤငါတို့ခေမာအိုင်သည်။ ဟံသေဟိ၊ ဟင်္သာတို့ဖြင့်။ ပုဏ္ဏာ၊ ပြည့်သည်ဖြစ်၍။ ယဒိတိဌတိ၊ အကယ်၍တည်၏။
မဇ္စျဂတံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့၏အလယ်၌ဖြစ်သော။ ရုစိံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသောရျွေဟင်္သာမင်းကို။ ပါသဟတ္ထော၊ ကျော့ကွင်းလက်စွဲသောသင်သည်။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ ဥပါဂမိ၊ ချဥ်းကပ်သနည်း။
ဉာတိသင်္ဃေဟိ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ဖြင့်။ ဩကိဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသော။ နိမ္မဇ္စျိမံ၊ ကြီးမြတ်သောရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ ဂဟိ၊ သင်ဖမ်းယူသနည်း။

တတ္ထ၊ ထို'ဒိသွာ'စသောဂါထာတို့၌။ ပသန္နတ္တန္တိ၊ ပသန္နတ္တံဟူသည်ကား။ ပသန္နဘာဝံ၊ စိတ်ကြည်လင်သည်၏အဖြစ်သို့။

ပသန္နတ္တံ၊ ပသန္နဘာဝံ= ဟုအဌကထာဖွင့်ပြသည်။ ပသန္နတ္တံ၊ ၌တ္တ-ကိုဘာဝ= ပစ္စည်းဟုကြံဆပုံရသည်။ သောမနဿပ္ပတ္တံ- မှာအဓိပ္ပါယတ္ထ၊ ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့်ဖွင့်သည်ကိုထောက်၍လုဒ္ဒံ၊ ပုဒ်ကိုအထူးပြုလိုပုံရသည်။ မိုးထိမူနိဿယ၌"ပသန္နတ္တံ၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍"အနက်ပေးထားသည်။ ပသန္နတ္တံ၊ ပုဒ်ကိုကာသိရာဇ= ပုဒ်နှင့်ဝိဘတ်တူကြံပုံရသည်။ ထိုသို့ကြံဆလျှင်ဝိဘတ္တိဝိပ္ပလ္လာသ၊ ဟုကြံရမည်။ မိမိအနေဖြင့်ပသန္နတ္တံ၊ ကိုပသန္နအတ္တဟုပုဒ်ခွဲ၍အတ္တ=သဒ္ဒါစိတ်အနက်ဟောယူပြီး= ကြည်လင်ရွှင်ပြသောစိတ်ရှိသော= ဟုအနက်ယူ၍လုဒ္ဒံ= ပုဒ်ကိုစပ်လိုသည်။ ဖမ်းမိရန်အလွန်ခက်ခဲသောရွှေဟင်္သာမင်းကိုရအောင်ဖမ်းဆီးနိုင်သဖြင့်မုဆိုး၏မျက်နှာကြည်လင်ရွှင်ပြနေသည်ဟုအနက်ယူမှပို၍အဓိပ္ပါယ်မိသည်။ (ပတ္တံ၊ ရောက်သော။) သောမနဿပတ္တံ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ရောက်သော။

ယဒျာယန္တိ၊ ယဒျာယံဟူသည်ကား။ သမ္မခေမက၊ ခေမကမုဆိုး။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ အယံပေါက္ခရဏီ၊ ဤရေကန်သည်။ နဝုတိဟံသသဟဿေဟိ၊ ဟင်္သာကိုးသောင်းတို့ဖြင့်။ ပုဏ္ဏာ၊ ပြည့်လျက်။ ယဒိတိဠတိ၊ အကယ်၍ကားတည်၏။
ကထံရုစိမဇ္စျဂတန္တိ၊ ကထံရုစိမဇ္စျဂတံဟူသည်ကား။ ဧဝံသန္တေ၊ ဤသို့ဖြစ်ပါလျက်။ တွံ၊ သင်သည်။ ရုစီနံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းကုန်သော။ ပိယဒဿနာနံ၊ ချစ်ခင်ဖွယ်အဆင်းရှိကုန်သော။ တေသံဟံသာနံ၊ ထိုဟင်္သာတို့၏။ မဇ္စျဂတံ၊ အလယ်သို့ရောက်သော။ ဉာတိသံဃေတိ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့နှင့်။ ဩကိဏ္ဏံ၊ ရောပြွမ်းသော။ ဧတံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။
နိမ္မဇ္စျိမန္တိ၊ နိမ္မဇ္စျိမံဟူသည်ကား။ နေဝမဇ္စျိမံ၊ အလတ်စားလည်းမဟုတ်သော။ နေဝကနိဌံ၊ အညံ့စားလည်းမဟုတ်သော။ ဥတ္တမံ၊ အမြတ်စားဖြစ်သော။ ဟံသရာဇာနံ၊ ဟင်္သာမင်းကို။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ ပါသဟတ္ထော၊ မုဆိုးသည်။ ဥပါဂမိ၊ ချဥ်းကပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။ ကထံ၊ အသို့လျှင်။ ဂဏှိ၊ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သနည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
သော၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ တဿ၊ ထိုမင်းအား။ ကထေန္တော၊ လျှောက်ကြားလိုသည်ဖြစ်၍။ "အဇ္ဇမေသတ္တမာရတ္တိ။ပ။ဧဝံတံဒိဇ'မဂ္ဂဟိ"န္တိ၊ "အဇ္ဇမေသတ္တမာရတ္တိ။ပ။ဧဝံတံဒိဇ'မဂ္ဂဟိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
မဟာရာဖ၊ မင်းမြတ်။ အဒနာနိ၊ ဟင်္သာတို့ကျက်စားရာအရပ်တို့သို့။ ဥပါသတော၊ ကပ်ရောက်လာသော။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ သတ္တမာရတ္တိ၊ ခုနစ်ညဥ့်ရှိပြီ။
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။ ဃဋဿိတော၊ အိုးစရည်းလှောင်ချိုင့်ကိုမှီသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ အိုးစရည်းဝမ်းတွင်းကိုမှီသည်ဖြစ်၍။ ဧတဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပဒံ၊ ခြေရာကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ အနွေသံ၊ အနွေသန္တော= ရှာမှီးခဲ့သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဒနေသနံ၊ အစာကိုရှာလျက်။ စရတော၊ ကျက်စားသော။ အဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပဒံ၊ ခြေရာကို။ အဒ္ဒက္ခိံ၊ အကျွန်ုပ်မြင်ရပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုနင်းသောခြေရာကိုမြင်ရာ၌။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ပါသံ၊ ကျော့ကွင်းကို။ ဩဒဟိံ၊ ထောင်ပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ထောင်သဖြင့်။ တံဒိဇံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အဂ္ဂဟိံ၊ ဖမ်းယူပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'အဇ္ဇမေ'စသောဂါထာတို့၌။ အဒနာနီတိ၊ အဒနာနိဟူသည်ကား။ အာဒါနာနိ၊ ကျက်စားရာအရပ်တို့သို့။ ဂေါစရဂ္ဂဟဏဌာနာနိ၊ အစာကိုရယူရာအရပ်တို့သို့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အယမေဝဝါ၊ ဤအာဒါနာနိဟူသောပုဒ်သည်ပင်လျှင်။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ (ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဥပါသတောတိ၊ ဥပါသတောဟူသည်ကား။ ဥပဂစ္ဆန္တဿ၊ ကပ်ရောက်သော။
ပဒန္တိ၊ ပဒံဟူသည်ကား။ ဂေါစရဘူမိယံ၊ ကျက်စားရာမြေ၌။ အက္ကန္တပဒံ၊ နင်းသောခြေရာကို။

ဃဋဿိတောတိ၊ ဃဋဿိတောဟူသည်ကား။ စာဋိပဥ္ဇရေ၊ အိုးစရည်းတည်းဟူသောလှောင်ချိုင့်၌။

စာဋိပဥ္ဇရေ၊ လူတစ်ယောက်ဝင်ဆန့်သောအိုးအကြီးစားတစ်လုံးကိုဟင်္သာငှက်တို့နေရာရေကန်ထဲသို့ချ၍ထိုအိုးထဲသို့လူဝင်နေပြီးအပေါ်၌ကြာဖက်စသည်ဖုံးအုပ်၍ဟိုဟိုသည်သည်ရွေ့လျားလျက်ဟင်္သာမင်း၏ခြေရာကိုစုံစမ်းသည်။ နိဿိတော၊ မှီသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။

အထဿာတိ၊ အထဿဟူသည်ကား။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဆဌေ၊ ခြောက်ရက်မြောက်သော။ ဒိဝသေ၊ နေ့၌။ အဒနေသနံ၊ အစာရှာရာအရပ်သို့။ စရန္တဿ၊ သွားသော။ ဧတဿ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပဒံ၊ ခြေရာကို။ အဒ္ဒက္ခိံ၊ မြင်ခဲ့ပြီ။
ဧဝံတန္တိ၊ ဧဝံတံဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ တံဒိဇံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အဂ္ဂဟိံ၊ ဖမ်းမိခဲ့ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဂဟိတောပါယံ၊ ဖမ်းမိသောအကြောင်းအရာကို။ အာစိက္ခိ၊ ပြောကြားခဲ့ပြီ။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ "အယံ၊ ဤမုဆိုးသည်။ ဒွါရေ၊ တံခါး၌။ ဌတွာ၊ ရပ်၍။ ပဋိဝေဒေန္တောပိ၊ လျှောက်ကြားသော်လည်း။ ဓတရဌဿေဝ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏သာလျှင်။ အာဂမနံ၊ လာခြင်းကို။ ပဋိဝေဒေသိ၊ လျှောက်ကြားပြီ။ ဣဒါနိပိ၊ ယခုအခါ၌လည်း။ ဧကမေဝ၊ တစ်ကောင်တည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဧတံ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဂဏှိံ၊ ဖမ်းမိပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။ ကိံနုခေါ၊ အဘယ်နည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "လုဒ္ဒဒွေဣမေသသုဏာ။ပ။အဒုကိံနုဇိဂီသသီ"တိ၊ "လုဒ္ဒဒွေဣမေသသုဏာ။ပ။အဒုကိံနုဇိဂီသသိဟူ သော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
လုဒ္ဒ၊ အမောင်မုဆိုး။ ဣမေသကုဏာ၊ ဤရွှေဟင်္သာတို့သည်။ ဒွေ၊ နှစ်ခုတို့တည်း။ အထ၊ ထိုသို့နှစ်ခုဖြစ်လျက်။ ဧကောတိ၊ တစ်ခုဟူ၍သာလျှင်။ ဘာသသိ၊ သင်ပြောဆိုဘိ၏။
တေ၊ သင်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိပရိယတ္တံနု၊ ဖောက်ပြန်သလော။ အဒု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ဇိဂီသသိနု၊ ကြံသနည်း။
(နှာ-၃၉၆)တတ္ထ၊ ထို'လုဒ္ဒဒွေ'စသောဂါထာတို့၌။ ဝိပရိယတ္တန္တိ၊ ဝိပရိယတ္တံဟူသည်ကား။ ဝိပလ္လတ္တံ၊ ဖောက်ပြန်သည်။
အဒုကိံနုဇိဂီသသီတိ၊ အဒုကိံနုဇိဂီသသိဟူသည်ကား။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ကိံနု၊ အဘယ်ကို။ စိန္တေသိ၊ ကြံဘိသနည်း။ ဣတရံ၊ အခြားတစ်ကောင်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းမိ၍။ အညဿ၊ အခြားသူအား။ ဒါတုကာမော၊ ပေးလိုသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ စိန္တေသိကိံ၊ ကြံစည်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။
တတော၊ ထို့နောင်မှ။ လုဒ္ဒေါ၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ "ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိပလ္လတ္ထံ၊ ဖောက်ပြန်သည်။ န၊ မဟူတ်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣတရံ၊ တစ်ကောင်သောရွှေဟင်္သာကို။ အညဿ၊ အရှင်မင်းမြတ်မှတစ်ပါးသောသူအား။ ဒါတုကာမောပိ၊ ပေးခြင်းငှာအလိုရှိသည်လည်း။ န၊ မဟုတ်။ အပိစခေါပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ဩဟိတေ၊ ထောင်အပ်သော။ ပါသေ၊ ကျော့ကွင်း၌။ ဧကောဝ၊ ရွှေဟင်္သာတစ်ကောင်ကိုသာလျှင်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်ပြီ။" ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြောင်းကို။ အာဝိ၊ ထင်ရှားစွာ။ ကရောန္တော၊ ပြုလိုသည်ဖြစ်၍။ "ယဿလောဟိတကာတာလာ။ပ။စဇန္တောမာနုသိံဂိရ"န္တိ၊ "ယဿလောဟိတကာတာလာ။ပ။စဇန္တောမာနုသိံဂိရံ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ ယဿ၊ အကြင်ရွှေဟင်္သာမင်းအား။ လောဟိတကာ၊ နီကုန်သော။ တာလာ၊ သုံးခုကုန်သောအရေးအကြောင်းတို့သည်။ တပနီယနိဘာသုဘာ၊ ရွှေရောင်နှင့်တူသောအဆင်းရှိကုန်၏။
ဥရံ၊ ရင်ကို။ သံဟစ္စ၊ ဆိုက်၍။ တိဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ သော၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။ ဗန္ဓံ၊ ကျော့ကွင်းသို့။ ဥပါဂမိ၊ ကပ်လာပြီ။
မဟာရာဇ၊ အရျင်မင်းမြတ်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဗဒ္ဓေါ၊ ကျော့ကွင်းမမိသော။ ဘဿရော၊ ပြိုးပြိုးပြက်သောအရောင်ရှိသော။ အယံပက္ခီ၊ ဤရွှေဟင်္သာစစ်သူကြီးသည်။
အရိယံ၊ အာစာရအရိယာဖြစ်သော။ အာတုရံ၊ နာကျင်သော။ ဗန္ဓံ၊ ကျော့ကွင်းမိသောရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဗြုဝါနော၊ စကားပြောဆိုလျက်။ မာနုသိံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။ ဂိရံ၊ စကားကို။ စဇန္တော၊ မြွက်ဆိုလျက်။ အဌာသိ၊ တည်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'ယဿ'စသောဂါထာတို့၌။ လောဟိတကာတိ၊ လောဟိတကာဟူသည်ကား။ ရတ္တဝဏ္ဏာ၊ နီသောအဆင်းရှိကုန်သော။
တာလာတိ၊ တာလာဟူသည်ကား။ ရာဇိယော၊ အရေးအကြောင်းတို့သည်။
ဥရံသံဟစ္စာတိ၊ ဥရံသံဟစ္စဟူသည်ကား။ ဥရံ၊ ရင်သို့။ အာဟစ္စ၊ ရောက်၍။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းကြီး။ ယဿ၊ အကြင်ရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ရတ္တသုဝဏ္ဏသပ္ပဋိဘာဂါ၊ နီမြန်းသောရွှေအဆင်းနှင့်တူကုန်သော။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ လောဟိတကာ၊ အနီရောင်ရှိကုန်သော။ ဧတာရာဇိယော၊ ထိုအရေးအကြောင်းတို့သည်။ ဂီဝံ၊ လည်ကို။ ပရိက္ခိပိတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။ ဥရံ၊ ရင်သို့။ အာဟစ္စ၊ ရောက်၍။ တိဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ ဧကောဝ၊ တစ်ကောင်တည်းသာဖြစ်သော။ သော၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ မမ၊ ငါ၏။ ပါသေ၊ ကျော့ကွင်း၌။ ဗန္ဓံ၊ ဖွဲ့ခြင်းသို့။ ဥပါဂတော၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဘဿရောတိ၊ ဘဿရောဟူသည်ကား။ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်သော။ ပဘာသမ္ပန္နော၊ အရောင်နှင့်ပြည့်စုံသော။
အာတုရန္တိ၊ အာတုရံဟူသည်ကား။ ဂိလာနံ၊ နာကျင်သော။ ဒုက္ခိတံ၊ ဆင်းရဲသော။ (အရိယံ၊ မြတ်သောရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဗြူဝါနော၊ စကားဆိုလျက်။) အဌာသိ၊ တည်နေခဲ့ပြီ။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဓတရဌဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ဗဒ္ဓဘာဝံ၊ ကျော့ကွင်းမိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လည်၍။ ဧတံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သမဿာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ မမ၊ ငါ၏။ အာဂမနကာလေစ၊ လာသောအခါ၌လည်း။ ပစ္စုဂ္ဂမနံ၊ ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာကာသေယေဝ၊ ကောင်းကင်၌သာလျှင်။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ မဓုရပဋိသန္ထာရံ၊ သာယာစွာသောနွေးထွေးပျူငှာသောစကားကို။ ကတွာ၊ ဆို၍။ မနုသာဘာသာယ၊ လူ၏ဘာသာစကားဖြင့်။ ဓတရဌဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။ ကထေန္တော၊ ပြောဆိုလျက်။ အဌာသိ၊ တည်ပြီ။ မမ၊ ငါ၏။ ဟဒယံ၊ စိတ်နှလုံးကို။ မုဒုကံ၊ နူးညံ့သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဧတဿေဝ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်း၏သာလျှင်။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ အဌာသိ၊ တည်ပြီ။
ဒေဝ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခ၏။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာပြောဆိုအပ်သောတရားစကားကို။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ ပသန္နစိတ္တော၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဓတရဌံ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ဝိဿဇ္ဇေသိံ၊ လွှတ်ပြီ။ (လွတ်စေပြီ။) ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓတရဌဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ပါသတော၊ ကျော့ကွင်းမှ။ မောက္ခောစ၊ လွှတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဣမေဟံသေ၊ ဤရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ မမ၊ ငါ၏။ ဣဓ၊ ဤရွှေနန်းတော်သို့။ အာဂမနဥ္စ၊ လာခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သုမုခေနေဝ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်သာလျှင်။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဟ၊ ပြောဆိုပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။ သော၊ ထိုခေမာမုဆိုးသည်။ သုမုခဿ၊ သုမုခစစ်သူကြီး၏။ ဂုဏကထံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးစကားကို။ ကထေသိ၊ လျှောက်တင်ပြီ။
တံ၊ ထိုတင်လျှောက်သောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခ၏။ ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။ သောတုကာမော၊ နာခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
လုဒ္ဒပုတ္တဿ၊ ခေမာမုဆိုးအား။ ဝါ၊ သည်။ သက္ကာရံ၊ ပူဇော်သက္ကာရကို။ ကရောန္တဿေဝ၊ ပြုစဥ်ပင်လျှင်။ သူရိယော၊ နေသည်။ အတ္ထင်္ဂတော၊ ဝင်ပြီ။ ဒီပါ၊ ဆီမီးတို့ကို။ ပဇ္ဇလိတာ၊ ထွန်းလင်းတောက်ပစေအပ်ကုန်ပြီ။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ ခတ္တိယာဒယော၊ မင်းအစရှိကုန်သောသူတို့သည်။ သန္နိပတိတာ၊ စည်းဝေးကုန်ပြီ။ ခေမာ၊ ခေမာအမည်ရှိသော။ ဒေဝီပိ၊ မိဖုရားကြီးသည်လည်း။ ဝိဝိဓနာဋကပရိဝါရာ၊ အထူးထူးသောကချေသည်မောင်းမအပေါင်းခြံရံသည်ဖြစ်၍။ ရညော၊ မင်း၏။ ဒက္ခိဏပဿေ၊ လက်ယာဘေး၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
တသ္မိံခဏေ၊ ထိုခဏ၌။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ ကထာပေတုကာမော၊ စကားပြောစေခြင်းငှာအလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ "အထကိံဒါနိသုမုခ။ပ။ဘယာဘီတောနဘာသသီ"တိ၊ "အထကိံဒါနိသုမုခ။ပ။ဘယာဘီတောနဘာသသိ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ မိန့်ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တွံ၊ သင်သည်။ မဓုရကထော၊ ချိုသာသောစကားရှိသူသည်။ အဟောသိကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။ အထ၊ ထိုသို့။ ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဟနုံသံဟစ္စ၊ ခံတွင်းကိုပိတ်၍။ တိဌသိ၊ တည်ဘိသနည်း။
အဒု၊ အသို့နည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ပရိသံ၊ ပရိသတ်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဘယာ၊ ဘေးမှ။ ဘီတော၊ ကြောက်သည်ဖြစ်၍။ နဘာသသိ၊ မပြောဆိုသလော။
(နှာ-၃၉၇)တတ္ထ၊ ထို'အထကိံ'စသောဂါထာတို့၌။ ဟနုံသံဟစ္စာတိ၊ ဟနုံသံဟစ္စဟူသည်ကား။ တွံ၊ သင်သည်။ မဓုရကထောကိရ၊ ချိုသောစကားရှိသတတ်။ အထ၊ သို့ဖြစ်လျက်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မုခံ၊ နှုတ်ကို။ ပိဓာယ၊ ပိတ်၍။ တိဌသိ၊ တည်ဘိသနည်း။
အဒူတိ၊ အဒုဟူသည်ကား။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။
ဘယာဘီတောတိ၊ ဘယာဘီတောဟူသည်ကား။ ပရိသသာရဇ္ဇဘယေန၊ ပရိသတ်ကိုစွဲ၍ကြောက်ရွံ့ခြင်းတည်းဟူသောဘေးကြောင့်။ ဘီတော၊ ကြောက်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
တံ၊ ထိုမိန့်ဆိုသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ အဘီတဘာဝံ၊ မိမိမကြောက်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ မင်းအားပြလိုသည်ဖြစ်၍။ "နာဟံကာသိပတိဘီတော။ပ။ဝါကျံအတ္ထသ္မိတာဒိသေ"တိ၊ "နာဟံကာသိပတိဘီတော။ပ။ဝါကျံအတ္ထသ္မိတာဒိသေ"ဟူသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ကာသိပတိ၊ ကာသိတိုင်းအရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တဝ၊ သင်မင်းမြတ်၏။ ပရိသံ၊ ပရိသတ်သို့။ ဩဂယှ၊ ရောက်၍။ နဘီတော၊ မကြောက်။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဘယာ၊ ပရိတ်သတ်မှကြောက်သောကြောင့်။ နဘာသိဿံ၊ စကားမဆိုသည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ တာဒိသေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ အတ္ထသ္မိံ၊ အကျိုးစီးပွါးသည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဝါကျံ၊ စကားကို။ ဘာသိဿာမိ၊ ပြောဆိုအံ့။
တတ္ထ၊ ထို'နာဟံ'စသောဂါထာတို့၌။ တာဒိသေတိ၊ တာဒိသေဟူသည်ကား။ အပိစ၊ ထို့အပြင်။ ခေါပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ အတ္ထေ၊ အကျိုးစီးပွါးသည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ ဝါကျံ၊ စကားကို။ ဘာသိဿာမိ၊ ဆိုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနောကာသံ၊ စကားဆိုခွင့်ကို။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လျက်။ နိသိန္နော၊ နေသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ တဿ၊ ထိုသုမုခ၏။ ကထံ၊ ထိုစကားကို။ ဝၒ္ဍတုကာမတာယ၊ ပွားစေခြင်းငှာအလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိဟာသံ၊ ပြက်ရယ်ပြုခြင်းကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလိုသည်ဖြစ်၍။ "နတေအဘိသရံပဿေ။ပ။ဘာယိတဗ္ဗံနဘာယသီ"တိ၊ "နတေအဘိသရံပဿေ။ပ။ဘာယိတဗ္ဗံနဘာယသိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ တေ၊ သင်၏။ အဘိသရံ၊ လက်နက်စွဲကိုင်သူရဲကို။ နပဿေ၊ ငါမမြင်။ ရထေ၊ ရထားစီးသူရဲတို့ကိုလည်း။ နပဿေ၊ ငါမမြင်။ ပတ္တိကေ၊ ခြေသည်သူရဲတို့ကိုလည်း။ နာပိပဿေ၊ ငါမမြင်။
စမ္မံဝါ၊ မြားတားသားရေကိုလည်းကောင်း။ ကီဋံဝါ၊ အိုးခြမ်းလက်စွဲသောသူရဲကိုလည်းကောင်း။ ဝမ္မိတေ၊ ချပ်မိန်ညိုဝတ်ကုန်သော။ ဓနုဂ္ဂဟေစ၊ လေးသမားတို့ကိုလည်းကောင်း။ နပဿေ၊ ငါမမြင်။
ဟိရညံဝါ၊ သုံးဆောင်ပြီးသောရွှေကိုလည်းကောင်း။ သုဝဏ္ဏံဝါ၊ မသုံးဆောင်သောရွှေကိုလည်းကောင်း။ သုမာပိတံ၊ ကောင်းစွာတည်အပ်သော။ နဂရံဝါ၊ မြို့ကိုလည်းကောင်း။
ဩကိဏ္ဏံ၊ ရေဖြင့်ပြည့်သော။ ဒုဂ္ဂံ၊ ကူးနိုင်ခဲသော။ ပရိခံ၊ ကျုံးကိုလည်းကောင်း။ ဒဠှံ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော။ အဋ္ဋာလကောဌကံ၊ ပြအိုးပစ္စင်တံခါးမုခ်ကိုလည်းကောင်း။ နပဿေ၊ ငါမမြင်။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်သို့။ ပဝိဌော၊ ဝင်သောသင်သည်။ ဘာယီတဗ္ဗံ၊ ကြောက်အပ်သောအရာကို။ နဘာယသိ၊ မကြောက်။ တံ၊ ထိုသင်မကြောက်သောအကြောင်းကို။ နပဿေ၊ ငါမမြင်။
တတ္ထ၊ ထို'နတေ'စသောဂါထာတို့၌။ အဘိသရန္တိ၊ အဘိသရံဟူသည်ကား။ ရက္ခဏတ္ထာယ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။ ပရိဝါရေတွာ၊ ဝန်းရံ၍။ ဌိတံ၊ တည်သော။ အာဝုဓဟတ္ထံ၊ လက်နက်စွဲကိုင်သော။ တေ၊ သင်၏။ ပရိသံ၊ ပရိသတ်ကို။ နပဿာမိ၊ ငါမမြင်။
နာဿာတိဧတ္ထ၊ နာဿဟူသောဤအပုဒ်၌။ အဿာတိ၊ အဿဟူသည်ကား။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှတည်း။
စမ္မန္တိ၊ စမ္မံဟူသည်ကား။ သရပရိတ္တာဏစမ္မံ၊ မြားကိုကာကွယ်သောသားရေဒိုင်းကို။
ကီဋန္တိ၊ ကီဋံဟူသည်ကား။ စာဋိကပါလာဒိ၊ အိုးခြမ်းကွဲအစရှိသည်ကို။ ကီဋံ၊ ကီဋံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
စာဋိကပါလဟတ္ထာပိ၊ အိုးခြမ်းကွဲကိုကိုင်ဆွဲသောသူတို့သည်လည်း။ တေ၊ သင်၏။ သန္တိကေ၊ အနီး၌။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
ဝမ္မိတေတိ၊ ဝမ္မိတေဟူသည်ကား။ စမ္မသန္နဒ္ဓေ၊ သားရေဖြင့်ဖွဲ့ကြက်အပ်ကုန်သော။
နဟိရညန္တိ၊ နဟိရညံဟူသည်ကား။ ယံ၊ အကြင်ရွှေကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ နဘာယသိ၊ သင်မကြောက်။ တေ၊ သင်၏။ တံဟိရညမ္ပိ၊ ထိုမကြောက်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောရွှေကိုလည်း။ နပဿာမိ၊ ငါမမြင်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ရညာ၊ မင်းသည်။ "တေ၊ သင့်အား။ အဘာယနကာရဏံ၊ မကြောက်ခြင်း၏အကြောင်းကား။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ တံ၊ မကြောက်ခြင်း၏အကြောင်းကို။ ကထေန္တော၊ ပြောဆိုလိုသည်ဖြစ်၍။ "နမေအဘိသရေန'တ္ထော။ပ။ဘဏိတမ္ပိသုဘာသိတ"န္တိ၊ "နမေအဘိသရေန'တ္တော။ပ။ဘဏိတမ္ပိသုဘာသိတံ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာတိဿောဂါထာယော၊ ဤသုံးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ အဘိသရေန၊ အခြံအရံပရိသတ်ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကိစ္စသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ နဂရေနဝါ၊ မြို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓနေနဝါ၊ ဥစ္စာဖြင့်လည်းကောင်း။ အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။
အပထေန၊ ခြေကြောင်းခရီးမဟုတ်သဖြင့်။ ပထံ၊ ကောင်းကင်ခရီးသို့။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ယာမ၊ သွားကုန်၏။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ အန္တလိက္ခေ၊ ကောင်းကင်၌။ စရာ၊ သွားကုန်၏။
တေ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်၏ဟူ၍။ သုတာစ၊ ကြားအပ်ကုန်သည်လည်း၊။ အမှာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ နိပုဏာ၊ သိမ်မွေ့ကုန်သော။ အတ္ထစိန္တကာစ၊ အနက်ကိုလည်းကြံနိုင်ကုန်၏။
စ၊ အကယ်၍။ တွံ၊ သင်သည်။ သစ္စေ၊ သစ္စာ၌။ ပတိဌိတော၊ တည်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်အံ့။ အတ္ထဝတိံ၊ အကျိုးရှိသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသေမ၊ ပြောဆိုကုန်အံ့။
(နှာ- ၃၉၈)မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အသစ္စဿ၊ သစ္စာမစောင့်သော။ အနရိယဿ၊ သူတော်မဟုတ်သော။
မုသာဝါဒိဿ၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားကိုဆိုတတ်သော။ လုဒ္ဒဿ၊ ကြမ်းကြုတ်စွာသော။ တုယှံ၊ သင်မင်းမြတ်အား။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သောစကားကို။ ဘဏိတံပိ၊ ဆိုငြားသော်လည်း။ ကိဥ္စ၊ အဘယ်ကိုလျှင်။ ကရိဿတိ၊ ပြုလတ္တံ့နည်း။
တတ္ထ၊ ထို'နမေ'စသောဂါထာတို့၌။ အဘိသရေနာတိ၊ အဘိသရေနဟူသည်ကား။ အာရက္ခပရိဝါရေန၊ အစောင့်အရှောက်ကိုဟူသောအခြံအရံဖြင့်။
အတ္ထောတိ၊ အတ္ထောဟူသည်ကား။ ဧတေန၊ ထိုအစောင့်အရှောက်ကိုယူသောအခြံအရံဖြင့်။ မမ၊ ငါအား။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဘသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အပထေန၊ လမ်းမဟုတ်သော။ တုမှာဒိသာနံ၊ သင်ကဲ့သို့သောသူတို့၏။ အမဂ္ဂေန၊ လမ်းမဟုတ်သော။ ပထံ၊ လမ်းကို။ မာပေတွာ၊ ဖန်ဆင်း၍။ ယာမ၊ သွားကုန်၏။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ အာကာသစာရိနော၊ အာကာသ၌လှည့်လည်ကုန်၏။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။) ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ပဏ္ဍိတာတျ'မှာတိ၊ ပဏ္ဍိတာတျ'မှာဟူသည်ကား။ ပဏ္ဍိတာတိ၊ ပညာရှိကုန်၏ဟူ၍။ တယာ၊ သင်သည်။ သုတာ၊ ကြားအပ်ဖူးကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေနေဝကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ သန္တိကာ၊ အထံမှ။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သောတုကာမော၊ နာလိုသည်ဖြစ်၍။ နော၊ ငါတို့ကို။ ဂါဟာပေသိကိရ၊ ဖမ်းစေသတဲ့။
သစ္စေစဿာတိ၊ သစ္စေစဿဟူသည်ကား။ ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ သစေ၊ အကယ်၍။ တွံ၊ သင်သည်။ သစ္စေ၊ မှန်သောစကား၌။ ပတိဌိတော၊ တည်သူသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ အတ္ထဝတိံ၊ အကျိုးရှိသော။ ကာရဏနိဿိတံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသေယျာမ၊ ပြောဆိုကုန်ရာ၏။
အသစ္စဿာတတိ၊ အသစ္စဿဟူသည်ကား။ ဝစီသစ္စရဟိတဿ၊ မှန်သောစကားမှကင်းသော။ တဝ၊ သင့်အဖို့။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သောစကားသည်။ မုဏ္ဍဿ၊ ဦးပြည်းခေါင်းတုံးအား။ ဝါ၊ ဦးပြည်းခေါင်းတုံးအတွက်။ ဒန္တသူစိဝိယ၊ ဆံထိုးကဲ့သို့။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ကရိဿတိ၊ ပြုလတံ့နည်း။
တံ၊ ထိုသုမုခစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ "ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ မံ၊ ငါ့ကို။ မုသာဝါဒီ၊ မုသားဆိုတတ်သော။ အနရိယောတိ၊ သူယုတ်ဟူ၍။ (တွံ၊ သင်သည်။) ဝဒသိ၊ ဆိုသနည်း။ မယာ၊ ငါသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်သနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုမင်းကို။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "မဟာရာဇ၊ အရှင်မင်းမြတ်။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။ သုဏာဟိ၊ နာတော်မူလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။(တဿ= ထိုမင်း၏။ ပကာသေန္တော၊ မုသာဝါဒကိုပြလိုသည်ဖြစ်၍)။ "တံဗြာဟ္မဏာနံဝစနာ။ပ။အသာတံဥပပဇ္ဇတီ"တိ"တံဗြာဟ္မဏာနံဝစနာ။ပ။အသာတံဥပပဇ္ဇတိ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာစတဿောဂါထာယော၊ ဤလေးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တံတွံ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ဗြာဟ္မဏာနံ၊ ဆရာပုဏ္ဏားတို့၏။ ဝစနာ၊ စကားကြောင့်။ ဣမံခေမံ၊ ဤခေမာအိုင်ကို။ အကာရယိ၊ တူးစေတော်မူပြီ။
တယာ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ အဘယဥ္စ၊ ဘေးမဲ့ပေးခြင်းကိုလည်း။ ဣမာယောဒသဓာဒိသာ၊ ဤအရပ်ဆယ်မျက်နှာတို့၌။ ဃုဌံ၊ ကြွေးကြော်စေတော်မူအပ်ပြီ။
တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ ပေါက္ခရဏိံ၊ ခေမာအိုင်သို့။ ဩဂယှ၊ သက်၍။ အာဂတာနံ၊ လာကုန်သောဟင်္သာတို့၏။ သန္တိကာ၊ အထံမှ။ အယံ၊ ဤခေမာအိုင်သည်။ ဝိပ္ပသန္နောဒကံ၊ အလွန်ကြည်လင်သောရေရှိ၏။ သုစိံ၊ စင်ကြယ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုခေမာအိုင်၌။ အဒနံ၊ ခဲဖွယ်စားဖွယ်သည်။ ပဟူတံ၊ များစွာ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤခေမာအိုင်၌။ ပက္ခိနံ၊ ငှက်တို့အား။ အဟိံသာစ၊ ညဥ်းဆဲခြင်းလည်းမရှိ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣဒံနိဂ္ဃေါသံ၊ ဤဘေးမဲ့ကြွေးကြော်သံကို။ သုတွာန၊ ကြားရ၍။ တဝ'န္တိကေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏အထံသို့။ အာဂတာ၊ လာကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေမယံ၊ ထိုအကျွန်ုပ်တို့သည်။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။ ပါသေန၊ ကျော့ကွင်းဖြင့်။ ဗန္ဓသ္မာ၊ ဖွဲ့မိကုန်၏။ ဧတံမုသာ၊ ဤမုသာဝါဒကို။ တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်သည်။ ဘာသိတံ၊ ဆိုတော်မူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ မုသာဝါဒံစ၊ မုသားပြောဆိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာစွာသော။ ဣစ္ဆာလောဘဥ္စ၊ မကောင်းသောအလိုဟုဆိုအပ်သောလောဘကိုလည်းကောင်း။ ပုရက္ခတွာ၊ ရှေ့သွားပြုသည်ရှိသော်။
ဥဘောသန္ဓိံ၊ လူ့ပြည်နတ်ပြည်ဟုဆိုအပ်သောနှစ်ပါးသောပဋိသန္ဓေကို။ အတိက္ကမ္မ၊ လွန်၍။ အသာတံ၊ ငရဲ၌။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ရ၏။
တတ္ထ၊ ထို'တံဗြာဟ္မဏာနံ'စသောဂါထာတို့၌။ တန္တိ၊ တံဟူသည်ကား။ တွံ၊ သင်သည်။
ခေမန္တိ၊ ခေမံဟူသည်ကား။ ဧဝံနာမိကံ၊ ဤသို့ခေမာဟူ၍အမည်ရှိသော။ ပေါက္ခရဏိံ၊ ရေကန်ကို။
ဃုဌန္တိ၊ ဃုဌံဟူသည်ကား။ စတူသု၊ လေးခုကုန်သော။ ကဏ္ဏေသု၊ အထောင့်တို့၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ဃောသာပိတံ၊ ကြေငြာစေအပ်ပြီ။
ဒသဓာတိ၊ ဒသဓာဟူသည်ကား။ ဒသဓာ၊ ဆယ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဌိတာသု၊ တည်ကုန်သော။ ဣမာသုဒိသာသု၊ ဤအရပ်တို့၌။ တယာ၊ သင်သည်။ အဘယံ၊ ဘေးမဲ့ကို။ ဃုဌံ၊ ကြေငြာအပ်ပြီ။
ဩဂယှာတိ၊ ဩဂယှဟူသည်ကား။ ဩဂါဟေတွာ၊ ဆင်းသက်ပြီး၍။ အာဂတာနံ၊ ပြန်လာကုန်သောငှက်တို့၏။ သန္တိကာ၊ အထံမှ။
ပဟူတံစာဒနန္တိ၊ ပဟူတံစာ'ဒနံဟူသည်ကား။ ပဟူတဥ္စ၊ များစွာလည်းဖြစ်သော။ ပဒုမပုပ္ဖသာလိအာဒိကံ၊ ပဒုမ္မာကြာပန်းသလေးအစရှိသော။ အဒနံ၊ အစာသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ဣဒံသုတွာနာတိ၊ ဣဒံသုတွာနဟူသည်ကား။ တံပေါက္ခရဏိံ၊ ထိုရေကန်သို့။ ဩဂါဟေတွာ၊ သက်ဆင်းပြီး၍။ အာဂတာနံ၊ ပြန်လာကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုငှက်တို့၏။ သန္တိကာ၊ အထံမှ။ ဣဒံအဘယံ၊ ဤဘေးမဲ့ပေးသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ တဝ'န္တိကေ၊ သင်၏အနီး၌။ တဝ၊ သင်၏။ သမီပေ၊ အနီး၌။ တယာ၊ သင်သည်။ ကာရိတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပေါက္ခရဏိံ၊ ရေကန်သို့။ အာဂတာ၊ ရောက်လာကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
တေတေတိ၊ တေတေဟူသည်ကား။ တေမယံ၊ ထိုငါတို့သည်။ တဝ၊ င်၏။ ပါသေန၊ ကျော့ကွင်းဖြင့်။ ဗဒ္ဓါ၊ ဖွဲ့မိကုန်၏။
ပုရက္ခတွာတိ၊ ပုရက္ခတွာဟူသည်ကား။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ (နှာ- ၃၉၉)ကတွာ၊ ပြု၍။
ဣစ္ဆာလောဘန္တိ၊ ဣစ္ဆာလောဘံဟူသည်ကား။ ဣစ္ဆာသင်္ခါတံ၊ ဣစ္ဆာဟုဆိုအပ်သော။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ လောဘံ၊ လောဘကို။
ဥဘောသန္ဓိန္တိ၊ ဥဘောသန္ဓိံဟူသည်ကား။ ဒေဝလောကေစ၊ နတ်လောက၌လည်းကောင်း။ မနုဿလောကေစ၊ လူ့လောက၌လည်းကောင်း။ ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံသော။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။ ဣမေပါပဓမ္မေ၊ ဤမကောင်းသောတရားတို့ကို။ ပုရတော၊ ရှေး၌။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စရန္တော၊ ကျင့်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုဂတိပဋိသန္ဓိံ၊ သုဂတိပဋိသန္ဓေကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ ကျော်လွန်၍။ အသာတံ၊ ဆင်းရဲသော။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ရ၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပရိသမဇ္စျေယေဝ၊ ပရိသတ်၏အလယ်၌ပင်။ ရာဇာနံ၊ မင်းကို။ လဇ္ဇာပေသိ၊ ရှက်စေပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုသုမုခစစ်သူကြီးကို။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ "သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ အဟံ၊ ငါသည်။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ မာရေတွာ၊ သတ်၍။ မံသံ၊ အသားကို။ ခါဒိတုကာမော၊ စားခြင်းငှာအလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ နဂဏှာပေသိံ၊ ဖမ်းစေသည်မဟုတ်ပြီ။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဝေါ၊ သင်တို့၏။ ပဏ္ဍိတဘာဝံ၊ ပညာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဟောကြားအပ်သောတရားစကားကို။ သောတုကာမော၊ နာခြင်းငှာအလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ (အဟံ၊ ငါသည်။) ဂဏှာပေသိံ၊ ဖမ်းစေတော်မူပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ (တံ၊ ထိုအကြောင်းကို)။ ပကာသေန္တော၊ ပြလိုသောကြောင့်။ "နာပရဇ္စျာမသုမုခ။ပ။ဝုတ္တောသုမုခမဂ္ဂဟီ"တိ၊ "နာပရဇ္စျာမသုမုခ။ပ။ဝုတ္တောသုမုခမဂ္ဂဟိ" ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တုမှာကံ၊ သင်တို့ကို။ နာပရဇ္စျာမ၊ မသတ်ကုန်အံ့။ လောဘာဝ၊ လောဘကြောင့်သာလျှင်။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ နာပိအဂ္ဂဟိံ၊ ငါမဖမ်း။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ပဏ္ဍိတာတိစ၊ ပညာရှိကုန်၏ဟူ၍လည်း။ သုတာ၊ ကျော်စောထင်ရှားကုန်သည်။ အတ္ထ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ နိပုဏာ၊ သိမ်မွေ့ကုန်သော။ အတ္ထစိန္တကာတိစ၊ ဖုံးလွှမ်းသောအနက်ကိုကြံနိုင်ကုန်၏ဟူ၍လည်း။ သုတာ၊ ကျော်စောထင်ရှားကုန်သည်။ အတ္ထ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ အတ္ထဝတိံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။ ဝါစံ၊ တရားစကားကို။ ဣဓ၊ ဤငါတို့နန်းတော်သို့။ အာဂတာ၊ ရောက်လာသောပညာရှိတို့သည်။ အပ္ပေဝဗျာဟရေယျုံ၊ ဟောပါကုန်ငြားအံ့လည်းမသိ။
တံဝါစံ၊ ထိုသို့အကြောင်းကိုမှီသောတရားစကားကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ သုမဏာမ၊ နာလိုပါကုန်၏။ သမ္မသုမုခ၊ အဆွေသုမုခ။ တထာ၊ ထိုသို့သောအကြောင်းကိုမှီဗသာတရားစကားကိုနာလိုသောကြောင့်။ တံ၊ သင့်ကို။ ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သော။ နေသာဒေါ၊ မုဆိုးသည်။ အဂ္ဂဟိ၊ ဖမ်းယူပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'နာပရဇ္စျာမးစသောဂါထာတို့၌။ နာပရဇ္စျာမာတိ၊ နာပရဇ္စျာမဟူသည်ကား။ မာရေန္တော၊ သတ်သည်ရှိသော်။ အပရဇ္စျတိနာမ၊ ပြစ်မှားသည်မည်၏။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ နမာရေမ၊ မသတ်ပါကုန်။
လောဘာဝမဂ္ဂဟိန္တိ၊ လောဘာဝမဂ္ဂဟိံဟူသည်ကား။ မံသံ၊ အသားကို။ ခါဒိတုကာမော၊ စားလိုသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ လောဘာဝ၊ လောဘကြောင့်သာလျှင်။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ နအဂ္ဂဟိံ၊ ဖမ်းခဲ့သည်မဟုတ်။
ပဏ္ဍိတာတိ၊ ပညာရှိတို့ဟူ၍။ သုတာ၊ ထင်ရှားကုန်သည်။ အတ္ထ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အတ္ထစိန္တကာတိ၊ အတ္ထစိန္တကာဟူသည်ကား။ ပဋိစ္ဆန္နာနံ၊ ဖုံးလွှမ်းကုန်သော။ အတ္ထာနံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်တို့ကို။ စိန္တကာ၊ ကြံစည်တတ်သူတို့သည်။
အတ္ထဝတိန္တိ၊ အတ္ထဝတိံဟူသည်ကား။ ကာရဏနိဿိတံ၊ အကြောင်းကိုမှီသော။
တထာတိ၊ တထာဟူသည်ကား။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။
ဝုတ္တောတိ၊ ဝုတ္တောဟူသည်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သုမုခမဂ္ဂဟီတိ၊ သုမုခမဂ္ဂဟိဟူသည်ကား။ သုမုခါတိ၊ သုမုခဟူ၍။ အာလပတိ၊ ခေါ်ဝေါ်၏။ မ'ကာရော၊ မ'အက္ခရာသည်။ ပဒသန္ဓိကရော၊ ပုဒ်တို့၏စပ်ခြင်းကိုပြုတတ်၏။
အဂ္ဂဟီတိ၊ အဂ္ဂဟိဟူသည်ကား။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတုံ၊ ဟောခြင်းငှာ။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ ဂဏှိ၊ ဖမ်းယူခဲ့ပါပြီ။
တံ၊ ထိုသံသယမင်းပြောဆိုသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဟောကြားအပ်သောတရားစကားကို။ သောတုကာမေန၊ နာခြင်းငှာအလိုရှိသော။ တေ၊ သင်မင်းကြီးသည်။ အယုတ္တံ၊ မသင့်လျော်သည်ကို။ ကတံ၊ ပြုတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသိုံ. ဝတွာ၊ ဆို၍။ (တံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ပြလိုသောကြောင့်။) "နေဝဘီတာကာသိပတိ။ပ။ဟံသာနံဝရရုတ္တမန္တိ၊ "နေဝဘီတာကာသိပတိ။ပ။ဟံသာနံဝရရုတ္တမံ"ဟူ ကုန်သော။ (ဣမာဆဂါထာယော၊ ဤခြောက်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ကာသိပတိ၊ ကာသိတိုင်းအရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ သံယမ၊ မင်းမြတ်သံယမ။ ကာလပရိယာယံ၊ သေရအံ့သောအလှည့်သို့။ သမ္ပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်သည်ရှိသော်။
ဇီဝိတာ၊ မိမိအသက်သည်။ ဥပနီတသ္မိံ၊ သေမင်းနိုင်ငံသို့လိုက်ရသည်ရှိသော်။ ဘီတာ၊ ကြောက်ကုန်သောသတ္တဝါတို့သည်။ အတ္ထဝတိံ၊ အကြောင်းနှင့်ယှဥ်သော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ နေဝဘာသေမ၊ မဟောကုန်။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မိဂေန၊ သမင်တိန်ညင်ဖြင့်။ မိဂံ၊ တောသမင်ကို။ ဟန္တိ၊ သတ်တတ်၏။ ပက္ခိနာ၊ ငှက်တိန်ညင်ဖြင့်။ ပက္ခိံဝါပန၊ တောငှက်ကိုမူလည်း။ ဟန္တိ၊ သတ်တတ်၏။ တယာ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။
သုတေန၊ ကျော်စောထင်ရှားသောခေမာအိုင်ဖြင့်။ သုတံဝါ၊ ပညာရှိဖြစ်သောတရားဟောတတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။ ကိဏျာ၊ ဝယ်အပ်၏။ တတော၊ ထိုအရှင်မင်းကြီးအမှုထက်။ အနရိယတရံ၊ အလွန်ယုတ်မာသောအမှုသည်။ ကိံ၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယောစ၊ အကြင်သူသည်ကား။ အရိယရုဒံ၊ ကောင်းမြတ်သောတရားစကားသံကို။ ဘာသေ၊ နှုတ်ဖြင့်သာပြောဆို၏။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ အနရိယဓမ္မ'ဝဿိတော၊ ယုတ်မာသောအကျင့်ကိုကျင့်၏။
သော၊ ထိုနှုတ်ဖြင့်သာပြောဆို၍ကိုယ်ဖြင့်မကျင့်သောသူသည်။ ဣဓစေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌လည်းကောင်း။ ပရတ္ထစ၊ တမလွန်လောက၌လည်းကောင်း။ ဥပ္ပန္နောပိ၊ ဖြစ်ပြီး၍လည်း။ ဥဘောလောကာ၊ လောကနှစ်ပါးမှ။ ဓံသတေ၊ ပျက်စီးဆုတ်ယုတ်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယသံ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာအခြံအရံသို့။ ပတ္တော၊ ရောက်သောသူသည်။ နမဇ္ဇေထ၊ မမေ့လျော့ရာ။ ပတ္တသံသယံ၊ အသက်သေအံ့သောယုံမှားခြင်းသို့ရောက်ရှိသော်။ နဗျာဓေ၊ မပင်ပန်းရာ။
ကိစ္စေသုဧဝ၊ အမှုကိစ္စတို့၌သာလျှင်။ ဝါယမေထ၊ လုံ့လပြုရာ၏။ ဝိဝရာနိစ၊ တံခါးပေါက်တို့ကိုလည်း။ သံဝရေ၊ ပိတ်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယေဝုဒ္ဓေါ၊ အကြင်ပညာဂုဏ်ကြီးသောသူတို့သည်။ အဗ္ဘတိက္ကန္တာ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောကကိုလွန်ကုန်၏။ ကာလပရိယာယံ၊ သေခြင်းအလှည့်သို့။ သမ္ပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်သော်လည်း။
ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။ ဓမ္မံ၊ ကုသိုလ်တရားကို။ စရိတွာန၊ ကျင့်သောကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေ၊ ထိုပညာဂုဏ်ကြီးသောသူတို့သည်။ တိဒိဝံ၊ နတ်ပြည်သို့။ ဂတာ၊ ရောက်ရကုန်၏။
ကာသိပတိ၊ ကာသိတိုင်းအရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣဒံ၊ ဤအကျွန်ုပ်ဟောသောတရားကို။ သုတွာ၊ ကြားနာ၍။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ပါလယ၊ စောင့်ရှောက်တော်မူလော့။
ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာတို့၏။ ပဝရုတ္တမံ၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော။ ဓတရဌဥ္စ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကိုလည်း။ မုဥ္စာဟိ၊ လွှတ်တော်မူလော့။
တတ္ထ၊ ထို'နေဝဘီတာ'စသောဂါထာတို့၌။ ဥပနီတသ္မိန္တိ၊ ဥပနီတသ္မိံဟူသည်ကား။ မရဏသန္တိကံ၊ သေခြင်း၏အနီးသို့။ ဥပနီတေ၊ ကပ်ရောက်လတ်သော်။
ကာလပရိယာယန္တိ၊ ကာလပရိယာယံဟူသည်ကား။ မရဏကာလဝါရံ၊ သေချိန်တည်းဟူသောအလှည့်သို့။ သမ္ပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်သည်။ သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ နဘာသိဿာမ၊ စကားမဆိုကုန်။ ဟိ၊ မှန်၏။
ဓမ္မကထိကံ၊ ဓမ္မကထိကကို။ ဗန္ဓိတွာ၊ နှောင်ဖွဲ့၍။ မရဏဘယေန၊ သေဘေးဖြင့်။ တဇ္ဇေတွာ၊ ခြိမ်းခြောက်၍။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ နသုဏန္တိ၊ မနာကုန်။ တေ၊ သင်သည်။ အယုတ္တံ၊ မသင့်သည်ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
မိဂေနာတိ၊ မိဂေနဟူသည်ကား။ သုဌု၊ ကောင်းစွာ။ သိက္ခာပိတေန၊ သင်ကြားထားသော။ ဒီပကမိဂေန၊ တယ်သမင်ဖြင့်။
ဟန္တိတိ၊ ဟန္တိဟူသည်ကား။ ဟနတိ၊ သတ်၏။
ပက္ခိနာတိ၊ ပက္ခိနာဟူသည်ကား။ ဒီပကပက္ခိနာ၊ တယ်ငှက်ဖြင့်။
သုတေနာတိ၊ သုတေနဟူသည်ကား။ ခေမံ၊ ငြိမ်းချမ်း၏။ နိဗ္ဘယံ၊ ဘေးမရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဿုတေန၊ ထင်ရှားသော။ ဒီပကမိဂပက္ခိသဒိသေန၊ တယ်သမင်တယ်ငှက်နှင့်တူသော။ ပဒုမသရေန၊ ပဒုမ္မာရေအိုင်ဖြင့်။
သုတန္တိ၊ သုတံဟူသည်ကား။ "ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိ၏။ စိတြကထိ၊ ဆန်းကြယ်စောစကားရှိ၏။" ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ထင်ရှားသော။ ဓမ္မကထိကံ၊ ဓမ္မကထိကကို။
ကိဏျာတိ၊ ကိဏျာဟူသည်ကား။ "ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သောဿာမိ၊ နာအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ပါသဗန္ဓေနေန၊ ကျော့ကွင်းကိုထောင်သဖြင့်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ကိဏေယျဗာဓေယျ၊ ညှဥ်းဆဲရာ၏။
တတေတိ၊ တတောဟူသည်ကား။ တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ကိရိယတော၊ အပြုအမူထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ အညံ၊ အခြားသော။ အနရိယတရံနာမ၊ မမြတ်သောအပြုအမူမည်သည်။ ကိံအတ္ထိ၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း။
အရိယရုဒန္တိ၊ အရိယရုဒံဟူသည်ကား။ မုခေန၊ နှုတ်ဖြင့်။ အရိယဝစနံ၊ မြတ်သောစကားကို။ သုန္ဒရဝစနံ၊ ကောင်းသောစကားကို။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။
အနရိယဓမ္မဝဿိတောတိ၊ အနရိယဓမ္မဝဿိတေဟူသည်ကား။ ကမ္မေန၊ အမှုဖြင့်။ အနရိယဓမ္မံ၊ မမြတ်သောတရားကို။ အဝဿိတော၊ မှီခဲ့ပြီ။
ဥဘောတိ၊ ဥဘောဟူသည်ကား။ ဒေဝလောကာစ၊ နတ်လောကမှလည်းကောင်း။ မနုဿလောကာစ၊ လူ့လောကမှလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဘယမှာ၊ နှစ်ပါးစုံသောလောကမှ။
ဣဓစေဝါတိ၊ ဣဓစေဝဟူသည်ကား။ ဣဓ၊ ဤဘဝ၌။ ဥပ္ပန္နောပိ၊ ဖြစ်ပြီး၍လည်း။ ပရတ္ထ၊ တမလွန်လောက၌။ ဥပ္ပန္နောပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒွီဟ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ သုဂတိလောကေဟိ၊ သုဂတိလောကတို့မှ။ ဓံသိတွာ၊ ပျက်စီး၍။ နိရယမေဝ၊ ငရဲသို့သာလျှင်။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ရ၏။

ပတ္တသံသယန္တိ၊ ပတ္တသံသယံဟူသည်ကား။

ပတ္တသံသယံ၊ ၎င်းပုဒ်ကိုဇီဝိတသံသယမာပန္နံ= ဟုအဌကထာဖွင့်သည်။ ဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့်ဖွင့်သောကြောင့်ပတ္တသံသယ၊ အသက်၌ယုံမှားသောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နဗျာဒေ၊ မညှင်းဆဲပါနှင့်= ဟုအနက်ယူမှသင့်မည်။ ကျော့ကွင်းမိထားသောရွှေဟင်္သာမင်းသည်အသက်၌ယုံမှားရှိနေသူဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောပုဂ္ဂိုလ်ကိုမညှင်းဆဲပါနှင့်ပြန်လွှတ်ပေးပါဟုဆိုလိုသည်။ မိုးထိမူနိဿယ၌အသက်သေအံ့သောယုံမှားခြင်းသို့ရောက်သော်မပင်ပန်းရာ၊ ဟုအနက်ပေးထား၏ ဇီဝိတသံသယံ၊ အသက်၌ယုံမှားခြင်းသို့။ အာပန္နမ္ပိ၊ ရောက်သူကိုလည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ နကိလမေယျ၊ မပင်ပန်းစေရာ။

သံဝရေဝိဝရာနိစာတိ၊ သံဝရေဝိဝရာနိစဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဆိဒ္ဒါနိ၊ ပေါက်ကုန်သော။ ဒွါရာနိ၊ တံခါးတို့ကို။ သံဝရေယျ၊ စောင့်စည်းရာ၏။ ပိဒဟေယျ၊ ပိတ်ဆို့ရာ၏။
ဝုဒ္ဓါတိ၊ ဝုဒ္ဓါဟူသည်ကား။ ဂုဏဝုဒ္ဓါ၊ ဂုဏ်အားဖြင့်ကြီးကုန်၏။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်၏။
အဗ္ဘတိက္ကန္တာတိ၊ အဗ္ဘတိက္ကန္တာဟူသည်ကား။ ဣမံမနုဿလောကံ၊ ဤလူ့လောကကို။ အတိက္ကန္တာ၊ လွန်ကုန်၏။
ကာလပရိယာဘန္တိ၊ ကာလပရိယာယ့ဟူသည်ကား။ မရဏကာလပရိယာယံ၊ သေရာအချိန်သို့။ ပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။
ဧဝံတေဟိ၊ ဧဝံတေဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ဧတေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဣဒန္တိ၊ ဣဒံဟူသည်ကား။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အတ္ထနိဿိတံ၊ အကျိုး၌မှီသော။ ဣဒံဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဓမ္မန္တိ၊ ဓမ္မံဟူသည်ကား။ ပဝေဏိယဓမ္မမ္ပိ၊ အစဥ်အဆက်လာသောတရားကိုလည်း။ သုစရိတဓမ္မမ္ပိ၊ ကောင်းသောအကျင့်တရားကိုလည်း။
တံ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ရာဇာ၊ သံသယမင်းသည်။ "အာဟရန္တုဒကံပဇ္ဇံ။ပ။ပါဏသာဓာရဏောသခါ"တိ၊ "အာဟရန္တုဒကံပဇ္ဇံ။ပ။ပါဏသာဓာရဏောသခါ "ဟူကုန်သော။ (ဣမာတိဿောဂါထာယော၊ ဤသုံးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဘောန္တောအမစ္စာ၊ အိုအမတ်အပေါင်းတို့။ ဥဒကဥ္စ၊ ခြေဆေးရေကိုလည်းကောင်း။ ပဇ္ဇဥ္ဇ၊ ခြေသုတ်ပုဆိုးကိုလည်းကောင်း။ မဟာရဟံ၊ မြတ်သောသူတို့အားသာထိုက်သော။ အာသနဥ္စ၊ နေရာကိုလည်းကောင်း။ အာဟရန္တု၊ ဆောင်ခဲ့ကုန်လော့။
ယသဿိနံ၊ များသောအခြံအရံရှိသော။ ဓတရဌံ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကို။ ပဥ္ဇရတော၊ လှောင်ချိုင့်မှ။ ပမောက္ခာမိ၊ ငါလွှတ်အံ့။
ယောသေနာပတိ၊ အကြင်သုမုခအမည်ရှိသောစစ်သူကြီးသည်။ ရညေ၊ မိမိအရှင်ရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုခေ၊ ချမ်းသာသည်ရှိသော်။ သုခိတော၊ မိမိချမ်းသာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ခိတေ၊ မိမိအရှင်ရွှေဟင်္သာမင်းသည်ဆင်းရဲသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခိတော၊ မိမိဆင်းရဲသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဓိရံ၊ ပညာရှိသော။ နိပုဏံ၊ သိမ်မွေ့သော။ အတ္ထစိန္တကံ၊ လျှို့ဝှက်ခက်ခဲသောအနက်ကိုကြံနိုင်သော။ ရညော၊ ရွှေဟင်္သာမင်း၏။ တဥ္စသေနာပတိံ၊ ထိုစစ်သူကြီးသုမုခကိုလည်း။ ပမောက္ခာမိ၊ ငါလွှတ်အံ့။
ဘောန္တောအမစ္စ၊ အိုအမတ်တို့။ အယံသုမုခေါ၊ ဤစစ်သူကြီးသုမုခသည်။ ယထာယာဒိသော၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။ ရညော၊ မိမိအရှင်ရွှေဟင်္သာမင်း၏။
ပါဏသာဓာရဏော၊ ဆက်ဆံသောအသက်ရှင်ခြင်းရှိသော။ သခါ၊ အဆွေခင်ပွန်းအစစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဒိသော၊ ဤသို့သဘောရှိသူသည်။ ဘတ္ထုနော၊ အရှင်၏။ ပိဏ္ဍံ၊ ထမင်းကို။ အသ္နာတုံ၊ စားခြင်းငှာ။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
တတ္ထ၊ ထိုးအာဟရန္တု'စသောဂါထာတို့၌။ ဥဒကန္တိ၊ ဥဒကံဟူသည်ကား။ ပါဒဗ္ဘဥ္ဇနံ၊ ခြေနယ်ဆီကို။
ပဇ္ဇန္တိ၊ ပဇ္ဇံဟူသည်ကား။ ပါဒဗ္ဘဥ္ဇနံ၊ ခြေနယ်ဆီကို။
သုခေတိ၊ သုခေဟူသည်ကား။ သုခမှိ၊ ချမ်းသာသည်လည်း။ သတိ၊ ရှိသော်။
ရညော၊ သံယမမင်း၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ (အမစ္စာ၊ အမတ်တို့သည်။) တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အတွက်။ အာသနာနိ၊ နေရာတို့ကို။ အာဟရိတွာ၊ ခင်း၍။ တတ္ထ၊ ထိုနေရာ၌။ နိသိန္နာနံ၊ နေကုန်သောရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့၏။ ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။ ဂန္ဓောဒကေန၊ နံံ့သာရေဖြင့်။ ဓောဝိတွာ၊ ဆေး၍။ သတပါကေန၊ အကြိမ်တစ်ရာချက်သော။ တေလေန၊ ဆီဖြင့်။ အဗ္ဘဥ္ဇိံသု၊ ဆုပ်နယ်သုတ်လိမ်းကုန်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ပီဌဥ္စသဗ္ဗသောဝဏ္ဏံ။ပ။အဂ္ဂရညောပဝါသိတ"န္တိ၊ "ပီဌဥ္စသဗ္ဗသောဝဏ္ဏံ။ပ။အဂ္ဂရညောပဝါသိတံ"ဟူ ကုန်သော။ (ဣမာတိဿောဂါထာယော၊ ဤသုံးဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဓတရဌောစ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်ကား။ သဗ္ဗသောဝဏ္ဏံ၊ အလုံးစုံရွှေဖြင့်ပြီးသော။ အဌပါဒံ၊ ခြေရှစ်ချောင်းရှိသော။ မနောရမံ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ်ရှီသော။
မဌံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြေပြစ်သော။ ကာသိကမတ္ထန္နံ၊ ကာသိကရာဇ်တိုင်း၌ဖြစ်သောအဝတ်ပုဆိုးဖြင့်ခင်းထားသော။ ပီဌံ၊ အင်းပျဥ်သို့။ ဥပါဝိသိ၊ ကပ်လေပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သုမုခေါစ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်ကား။ ဓတရဌဿ၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်း၏။
အနန္တရာ၊ အခြားမဲ့၌။ ဝေယျဂ္ဃပရိသိဗ္ဗိတံ၊ ကျားသားရေဖြင့်ပြီးသော။ သဗ္ဗသောဝဏ္ဏံ၊ အလုံးစုံရွှေဖြင့်ပြီးသော။ ကောစ္ဆံ၊ ကပ်ကျစ်အခင်းနေရာသို့။ အဇ္စျူပါဝေက္ခိ၊ ကပ်နေပြီ။
တေသံဟံသာနံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အား။ ကဥ္စနပတ္တေဟိ၊ ရွှေခွက်တို့ဖြင့်။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပုထူ၊ များစွာကုန်သော။ ကာသိယော၊ ကာသိတိုင်းသူတို့သည်။
ရညော၊ ရွှေဟင်္သာမင်းအတွက်။ (ကာသိရညာ၊ ကာသိမင်းသည်။) ပဝါသိတံ၊ စေခိုင်းပို့လွှတ်အပ်သော။ အဂ္ဂံ၊ အထူးထူးသောမြတ်သောအရသာရှိသောခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို။ အဘိဟာရေသုံ၊ ဆက်ကပ်ကုန်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'ပီဌဥ္စ'စသောဂါထာတို့၌။ မဌန္တိ၊ မဌံဟူသည်ကား။ ကရဏပရိနိဌိတံ၊ ပြုလုပ်၍ပြီးဆုံးသော။
ကာသိကမတ္ထန္နန္တိ၊ ကာသိကမတ္ထန္နံဟူသည်ကား။ ကာသိကဝတ္ထေန၊ ကာသိတိုင်း၌ဖြစ်သောအဝတ်ဖြင့်။ အတ္ထတံ၊ ခင်းအပ်သော။
ကောစ္ဆန္တိ၊ ကောစ္ဆံဟူသည်ကား။ မဇ္စျေ၊ အလယ်၌။ သံခိတ္တံ၊ ကျဥ်းသောအခင်းကို။
ကဥ္စနပတ္တေဟီတိ၊ ကဥ္စနပတ္တေဟိဟူသည်ကား။ သုဝဏ္ဏဘာဇနေဟိ၊ ရွှေခွက်တို့ဖြင့်။
ပုထူတိ၊ ပုထူဟူသည်ကား။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ ဇနာ၊ လူတို့သည်။
ကာသိယောတိ၊ ကာသိယောဟူသည်ကား။ ကာသိရဌဝါသိနော၊ ကာသိတိုင်း၌နေကုန်သော။
အဘိဟာရေသုန္တိ၊ အဘိဟာရေသုံဟူသည်ကား။ ဥပနာမေသုံ၊ ဆက်ကပ်ကုန်ပြီ။

အဂ္ဂရညောပဝါသိတန္တိ၊ အဂ္ဂရညောပဝါသိတံဟူသည်ကား။

ပဝါသိတံ၊ ဤပုဒ်ကိုအဌကထာ၌ပေသိတံ= ဟုဖွင့်၏။ ပေသိတံမှာပ၊ ရှေးရှိသောဣသ= ဓာတ်။ ဣ= သရခံ၍ တ-ပစ္စည်းဆက်ထားသည်။ ပေးပို့အပ်သော-ဟုအနက်ရ၏။ ပဝါသိတံ၊ မှာထိုဓာတ်ဖြင့်ရုပ်ပြီးရန်မလွယ်ပေ။ ပါဠိအင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်၌ပဝါရိတံ၊ ပုဒ်မှအသံပြောင်းလွဲလာသောပုဒ်ဟုယူဆသည်။ ကာသိမင်းကသုံးဆောင်ပါဟုဖိတ်မန်အပ်သောမွန်မြတ်သောစားဖွယ်သောက်ဖွယ်ကိုဟုအနက်ယူလိုပုံရသည်။ တစ်နည်းပ- ရှေးရှိသောဝါသ- ဓာတ်။ အနံ့ထုံခြင်းအနက်ဖြင့်ရုပ်ပြီးကြံ၍အမွှေးနံ့သာတို့ဖြင့်မွှမ်းထုံထားအပ်သောမွန်မြတ်သောစားဖွယ်သောက်ဖွယ်ဟုအနက်ယူလျှင်လည်းသင့်သည်။ ပုဒ်အထူးတည်း။ ထို့အပြင်ပါဠိတော်၌ရညော- ဟုဆဌီဝိဘတ်ဖြင့်ရှိ၏။ အဌကထာ၌ရညာ-ဟုတတိယာဝိဘတ်ဖြင့်ဖွင့်သည်။ ထိုအစားစာမှာငှက်တို့အတွက်သီးသန့်စီစဥ်ထားသောအစာမဟုတ်။ မင်း၏စားတော်ပွဲထဲမှမွန်မွန်မြတ်မြတ်တို့ကိုကျွေးသည်ဖြစ်၍ရညော-ပုဒ်ကပို၍သင့်သည်ဟုယူဆမိသည်။ အဌသတပလသုဝဏ္ဏပါတိပရိက္ခိတ္တံ၊ အလေးချိန်တစ်ရာ့ရှစ်ပိုသောရွှေခွက်ဖြင့်ဖုံးအုပ်အပ်သော။ ဟံသရညော၊ ဟင်္သာမင်း၏။ ဝါ၊ ဟင်္သာမင်းအတွက်။ ပဏ္ဏာကာရတ္ထာယ၊ လက်ဆောင်အလို့ငှာ။ ကာသိရညာ၊ ကာသိမင်းသည်။ ပေသိတံ၊ ပို့စေအပ်သော။ နာနဂ္ဂရသဘောဇနံ၊ အထူးထူးသောကောင်းသောအရသာရှိသောဘောဇဥ်ကို။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ တသ္မိံ၊ ထိုအထူးထူးသောမြတ်သောအရသာရှိသောခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို။ ဥပနီတေ၊ အနီးသို့ဆောင်ယူအပ်သည်ရှိသော်။ ကာသိရာဇာပန၊ ကာသိမင်းသည်ကား။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အား။ သမ္ပဂ္ဂဟတ္ထံ၊ ကောင်းစွာချီးမြှောက်ခြင်းငှာ။ ဘယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ သုဝဏ္ဏပါတိံ၊ ရွှေခွက်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဥပနာမေသိ၊ အနီးသို့ညွတ်စေပြီ။ ဝါ၊ ဆက်ကပ်ပြီ။
တေ၊ ထိုဓတရဌသုမုခရွှေဟင်္သာမင်းတို့သည်။ တတော၊ ထိုရွှေခွက်မှ။ မဓုလာဇေ၊ ပျားရည်ရောသောပေါက်ပေါက်တို့ကို။ ခါဒိသွာ၊ စားကုန်၍။ မဓုရောဒကဥ္စ၊ ချိုမြိန်သောရေကိုလည်း။ ပိဝီံသု၊ သောက်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ရညော၊ သံယမမင်း၏။ အဘိဟာရဥ္စ၊ ဆောင်အပ်သောခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကိုလည်းကောင်း။ ပသာဒဥ္စ၊ ကြည်ညိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိသန္ထာရံ၊ နွေးထွေးပျူငှာလောကဝတ်ကို။ အကာသိ၊ ပြုတော်မူပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဒိသွာအဘိဟဋံအဂ္ဂံ။ပ။နယိဒံပညဝတာမိဝါ"တိ၊ "ဒိသွာအဘိဟဋံအဂ္ဂံ။ပ။နယိဒံပညဝတာမိဝ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာသတ္တရသဂါထာယော၊ ဤတစ်ဆယ့်ခုနစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကာသိရာဇေန၊ ကာသိတိုင်းရှင်ဖြစ်သောသံယမမင်းသည်။ ပေသိတံ၊ ပို့စေအပ်သော။ အဘိယဋ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော။ အဂ္ဂံ၊ မြတ်သောအရသာရှိသောခဲဖွယ်ဘောဇဥ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ခတ္တဓမ္မာနံ၊ မင်းကျင့်ဝတ်တို့၌။ ကုသလော၊ လိမ်မာသောရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ တတောတသ္မိံကာလေ၊ ထိုအခါ၌။ အနန္တရာ၊ အခြားမဲ့ဂါထာတို့ကို။ ပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ဘောတော၊ အရှင်မင်းကြီးအား။ ကုသလံနု၊ ကျန်းမာပါ၏လော။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ဘောတော၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာမယံ၊ အနာကင်းပါ၏လော။
ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ဣဒံရဌံ၊ ဤမဟိံသကတိုင်းပြည်တော်သည်။ ဇီတံ၊ ဝပြောသာယာ၏လော။ တွံ၊ အရှင်မင်းကြီးသည်။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်အညီ။ အနုသာသသိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏လော။
ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ မေ၊ ငါ့အား။ ကုသလဉ္စေဝ၊ ကျန်းလည်းမာပါ၏။ ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ အထော၊ ထိုမှတစ်ပါး။ အနာမယံ၊ ဆင်းရဲလည်းကင်းပေ၏။
အထော၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဣဒံရဌံ၊ ဤငါတို့မဟိံသကတိုင်းသည်။ ဇီတံ၊ ဝပြောသာယာပေ၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်အညီ။ အနုသာသိံ၊ ဆုံးမပါပြီ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ဘောတော၊ အရှင်မင်းကြီး၏။ အမစ္စေသု၊ မှူးတော်မတ်တော်တို့၌။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ ကင်းပါ၏လော။
ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တေအမစ္စာ၊ ထိုမှူးမတ်တို့သည်။ တဝ၊ အရှင်မင်းကြီး၏။ အတ္ထေသု၊ အမှုကိစ္စတို့သည်။ ဥပ္ပန္နေသု၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဇီဝိတံ၊ မိမိ၏အသက်ကို။ နာဝကင်္ခန္တိနု၊ အလိုမရှိပါကုန်၏လော။
ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ အထောပိ၊ ထို့ပြင်လည်း။ မေ၊ ငါ၏။ အမစ္စေသု၊ မှူးတော်မတ်တော်တို့၌။ ကောစိ၊ အနည်းငယ်သော။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိပေ။
အထောပိ၊ ထို့ပြင်လည်း။ မေ၊ ငါ၏။ တေ၊ ထိုမှူးမတ်တို့သည်။ မမ၊ ငါ၏။ အတ္ထေသု၊ အကျိုးစီးပွါးအမှုကိစ္စတို့သည်။ ဥပ္ပန္နသု၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဇီဝိတံ၊ မိမိတို့အသက်ကို။ နာဝကင်္ခန္တိ၊ အလိုမရှိပါကုန်။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တေ၊ သင်မင်းမြတ်အား။ သာဒိသီ၊ ဇာတ်အမျိုးအနွယ်တူကုန်သော။ ဘရိယာ၊ မိဖုရားတို့သည်။ အဿဝါ၊ လင်ဖြစ်သောအရှင်မင်းကြီး၏စကားတော်ကိုနားထောင်ပါကုန်၏လော။ ပိယဘာဏိနီ၊ ချစ်ဖွယ်သောစကားကိုပြောဆိုပါကုန်၏လော။
ပုတ္တရူပယသူပေတာ၊ သားသမီးအရောင်အဆင်းအခြံအရံနှင့်ပြည့်စုံကြပါကုန်၏လော။ တဝ၊ သင်မင်းမြတ်၏။ ဆန္ဒဝသာနုဂါ၊ အလိုဆန္ဒသို့လိုက်ကြပါကုန်၏လော။
ဟံသရာဇ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ မေ၊ ငါ၏။ သာဒိသီ၊ ဇာတ်အမျိုးအနွယ်တူကုန်သော။ ဘရိယာ၊ မယားတို့သည်။ အဿဝါ၊ လင်ဖြစ်သောငါ၏စကားကိုနားထောင်ကြပေကုန်၏။ ပိယဘာဏိနီ၊ ချစ်ဖွယ်သောစကားကိုလည်းပြောဆိုကြပေကုန်၏။
ပုတ္တရူပယသူပေတာ၊ သားသမီးအရောင်အဆင်း အခြံအရံနှင့်ပြည့်စုံကြပါကုန်၏လော။ တဝ၊ သင်မင်းမြတ်၏ဆန္ဒဝသာနုဂါ= အလိုဆန္ဒသို့လိုက်ကြပါကုန်၏လော။ တဝ၊ သင်မင်းမြတ်၏။ ဆန္ဒဝသာနုဂါ၊ အလိုဆန္ဒသို့လိုက်ကြပါကုန်၏လော။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ရဌ၊ တိုင်းပြည်ကို။ အနုပ္ပီဠံ၊ မညှဥ်းဆဲဘဲရှိပါ၏လော။ အကုတောစိဥပဒ္ဒဝံ၊ တစ်စုံတစ်ခုမှဘေးမရှိပါ၏လော။
အသာဟသေန၊ နိုင်ထက်ကလူမပြုမူဘဲ။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်။ သမေန၊ ညီစွာ။ အနုဘာသသိ၊ ဆုံးမပါ၏လော။
ဟံသရာဇ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ အထော၊ ထိုမှတစ်ပါး။ အဟံ၊ ငါသည်။ ရဌံ၊ တိုင်းပြည်ကို။ အနုပ္ပီဠံ၊ မညဥ်းဆဲ။ အကုတောစိဥပဒ္ဒဝံ၊ တစ်စုံတစ်ခုမှဘေးမရှိ။ အဟံ၊ ငါသည်။
အသာဟသေန၊ နိုင်ထက်ကလူမပြုမူဘဲ။ ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်။ သမေန၊ ညီစွာ။ အနုသာသိံ၊ ဆုံးမပါပြီ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တုမှေဟိ၊ သင်မင်းမြတ်တို့သည်။ သန္တော၊ သူတော်ကောင်းတို့သို့။ အပစိတော၊ ရိုသေစွာဆည်းကပ်အပ်ပါကုန်၏လော။ အသန္တော၊ သူယုတ်တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇိတာ၊ ကြဥ်ရှောင်အပ်ပါကုန်၏လော။
နောစေ၊ အကယ်၍။ ဓမ္မံ၊ ကုသိုလ်တရားကို။ နိရံကတွာ၊ စွန့်၍။ အဓမ္မံ၊ အကုသိုလ်တရားကို။ နောအနုဝတ္တသိ၊ မကျင့်ဘဲရှိပါ၏လော။
ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ မေ၊ ငါသည်။ သန္တောစ၊ သူတော်ကောင်းတို့ကိုသာလျှင်။ အပစိတာ၊ ရိုသေစွာဆည်းကပ်အပ်ပါကုန်၏။ အသန္တော၊ သူယုတ်တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇိတာ၊ ကြဥ်ရှောင်အပ်ပါကုန်၏။
ဓမ္မမေဝ၊ ကုသိုလ်တရားကိုသာလျှင်။ အနုဝတ္တာမိ၊ ကျင့်ပါ၏။ မေ၊ ငါသည်။ အဓမ္မော၊ အကုသိုလ်တရားကို။ နိရံကတော၊ စွန့်အပ်ပါ၏။
ခတ္တိယ၊ ရေမြေ့ရှင်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အနာဂတံ၊ နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သည်ကို။ ဒီဃံ၊ ရှည်စွာ။ သမဝေက္ခိသိနု၊ ရှုပါ၏လော။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။
မဒနီယေ၊ မေ့လျော့ခြင်း၏အကြောင်း၌။ မတ္တော၊ မေ့လျော့သလော။ ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကကို။ တွံ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။ နသန္တသိ၊ မကြောက်လန့်သလော။
ပက္ခိမ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဘေးကို။ ဒီဃံ၊ ရှည်စွာ။ သမဝေက္ခာမိ၊ ရှုပါ၏။
ဒသသုဓမ္မေသု၊ ရာဇဓံဆယ်ပါးတို့၌။ ဌိတော၊ တည်ပါ၏။ တေန၊ ထိုသို့ရာဇာဓံဆယ်ပါး၌တည်သောကြောင့်။ ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကကို။ နသန္တသေ၊ ငါမကြောက်လန့်။
ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ ဒါနံ၊ အလှူပေးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သီလံ၊ သီလဆောက်တည်ခြင်းလည်းကောင်း။ ပရိစ္စာဂံ၊ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းလည်းကောင်း။ အဇ္ဇံဝံ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ မဒ္ဒဝံ၊ နူးညံ့ခြင်းလည်းကောင်း။ တပံ၊ ဥပုသ်ဆောက်တည်ခြင်းလည်းကောင်း။
အကောဓံ၊ အမျက်မထွက်ခြင်းလည်းကောင်း။ အဝိဟိ့သဥ္စ၊ မညဥ်းဆဲခြင်းလည်းကောင်း။ ခန္တိဥ္စ၊ သည်းခံခြင်းလည်းကောင်း။ အဝိရောဓနဥ္စ၊ ပြည်သူတို့နှင့်မဆန့်ကျင်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတေကုသလေဓမ္မေ၊ ဤကုသိုလ်တရားတို့ကို။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ ဌိတေ၊ တည်သည်တို့ကို။ ပဿာမိ၊ ငါမြင်၏။
တတော၊ ထိုသို့မြင်သောကြောင့်။ မေ၊ ငါအား။ ပီတိ၊ နှစ်သက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အနပ္ပကံ၊ များစွာသော။ သောမနဿဥ္စ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဇာယတေ၊ ဖြစ်၏။
ဟံသ၊ ရွှေဟင်္သာမင်း။ ဝိဟင်္ဂမော၊ ကောင်းကင်သို့ပျံသွားတတ်သော။ အယံသုမုခေါ၊ ဤသုမုခသည်။ အစိန္တေတွာ၊ မကြံမူ၍။ အသ္မာကံ၊ ငါတို့၏။
ဘာဝ‌ဒေါသံ၊ စိတ်၌ဒေါသကို။ အနညာယ၊ မသိဘဲလျက်။ ဖရုသံ၊ ကြမ်းကြုတ်စွာသော။ ဂိရံ၊ စကားကို။ ဝိသဇ္ဇိ၊ လျွတ်ပြီ။
ဟံသ၊ ရွှေမင်ဟင်္သာမင်း။ သော၊ ထိုသုမုခသည်။ ကုဒ္ဓေါ၊ အမျက်ထွက်သည်ဖြစ်၍။ အယောနိသော၊ မသင့်သောအားဖြင့်။ ဖရုသံ၊ ကြမ်းကြုတ်စွာသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ နိစ္ဆာရေသိ၊ မြွက်ပြီ။
အသ္မာသု၊ ငါတို့၌။ ယာနိ၊ အကြင်အပြစ်တို့သည်။ နဝိဇ္ဇန္တိ၊ မရှိကုန်။ တာနိ၊ ထိုအပြစ်တို့ကို။ ဝဒသိ၊ ဆိုဘိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသုမုခစကားကို။ ပညာဝတာ၊ ပညာရှိသောသူတို့၏။ ဝစနံဣဝ၊ စကားကဲ့သို့။ နပညာယတိ၊ မထင်နိုင်။
တတ္ထ၊ ထို'ဒိသွာ'စသောဂါထာတို့၌။ ဒိသွာတိ၊ ဒိသွာဟူသည်ကား။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ တံအဂ္ဂပါနဘောဇနံ၊ ထိုမွန်မြတ်သောသောက်ဖွယ်စားဖွယ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ပေသိတန္တိ၊ ပေသိတံဟူသည်ကား။ အာဟရာပေတွာ၊ ဆောင်ယူစေ၍။ ဥပနီတံ၊ အနီးသို့ကပ်ဆောင်အပ်သော။
ခတ္ထဓမ္မာနန္တိ၊ ခတ္တဓမ္မာနံဟူသည်ကား။ ပဌမကာရဏေသု၊ ရှေးဦးစွာပြုအပ်သောအမှူတို့တွင်။ ပဌမကာရဏေသု၊ ဤအပုဒ်ကိုရှေးဦးစွာပြုအပ်သောအမှုကိစ္စ- ဟုအနက်ပေးထား၏။ ကရဏ၊ သဒ္ဒါသည်သာအမှုကိစ္စအနက်ကိုဟော၏။ ကာရဏ၊ သဒ္ဒါကားအကြောင်း၊လျောက်ပတ်ခြင်းဟူသောအနက်တို့ကိုဟော၏။ ပါတိမောက်၌ဥပုသ်မပြုမီရှေးဦးပြုအပ်သောအမှုကိစ္စကိုပုဗ္ဗကရဏ၊ ဟုဆို၏။ ထို့အတူဤ၌လည်းရောက်လာသောဧည့်သည်တို့အားရှေးဦးစွာပြုရသောကြိုဆိုခြင်း၊ နှုတ်ဆက်ခြင်း၊နေရာထိုင်ခင်းပေးခြင်း၊စားဖွယ်သောက်ဖွယ်တို့ဖြင့်ကမ်းလှမ်းခြင်းဟူသောအမှုကိစ္စတို့တွင်-ဟုအနက်ရသောကြောင့်ပဌမကရဏ-ဟုပါဌ်ရှိလျှင်ပို၍ကောင်း၏။ ပဋိသန္ထာရဓမ္မာနံ၊ နှုတ်ဆက်စကားပြောဆိုခြင်းတည်းဟူသောဧည့်သည်တို့အားကျင့်အပ်သောကျင့်ဝတ်တို့၌။ပဋိသန္ထာရ၊ သဒ္ဒါဧည့်ဝတ်ပျူငှာခြင်း၊စကားအစေ့အစပ်ဆိုခြင်း၊နှုတ်ခွန်းဆက်စကားပြောခြင်းအနက်တို့ကိုဟော၏၊၎င်းသည်ပင်ဧည့်သည်တို့အားပြုကျင့်ရသောကျင့်ဝတ်ဓမ္မဖြစ်သောကြောင့်ပဋိသန္ထာရဓမ္မဟု ဆိုသည်၊ကုသလော၊ ပုဒ်၌စပ်ရမည်ဖြစ်၍သတ္တမီအနက်ကြံ။
တတောပုစ္ဆိအနန္တရာတိ၊ တတောပုစ္ဆိအနန္တရာဟူသည်ကား။ တသ္မိံကာလေ၊ ထိုအခါ၌။ "ကစ္စိနုဘောတော"တိ၊ ကစ္စိနုဘောတောဤသို့အစရှိသော။ အနုပဋိပါဋိယာ၊ အစဥ်လျှောက်သောစကားဖြင့်။ ပုစ္ဆိ၊ မေးခဲ့ပြီ။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ တာဧတာဆဂါထာ၊ ထိုခြောက်ဂါထာတို့သည်။ ဟေဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တတ္ထာယေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်ရှိကုန်သည်သာ။
အနုပ္ပီဠန္တိ၊ အနုပ္ပီဠံဟူသည်ကား။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ရဌဝါသိနော၊ တိုင်းနိုင်ငံ၌နေသူတို့ကို။ ‌ယန္တေ၊ ကြံကြိတ်စက်၌။ ဥစ္ဆုံဝိယ၊ ကြံကိုကဲ့သို့။ နပီဌေသိ၊ မညှဥ်းဆဲဘိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။
အကုတောစိဥပဒ္ဒဝန္တိ၊ အကုတောစိဥပဒ္ဒဝံဟူသည်ကား။ ကုတောစိ၊ အဘယ်အရာမှ။ အနုပဒ္ဒဝံ၊ ဘေးရန်မရှိသည်ကို။
ဓမ္မေနသမေနမနုသာသသီတိ၊ ဓမ္မေနသမေနမနုသာသသိဟူသည်ကား။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တဝ၊ သင်၏။ ရဌံ၊ တိုင်းနိုင်ငံကို။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ သမေန၊ ညီညွတ်မျှတသဖြင့်။ အနုသာသသိ၊ ဆုံးမ၏လော။
သန္တောတိ၊ သန္တောဟူသည်ကား။ သီလာဒိဂုဏသံယုတ္တာ၊ သီလအစရှိသောဂုဏ်နှင့်ယှဥ်ကုန်သော။ သပ္ပုရိသာ၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။
နိရံကတွာတိ၊ နိရံကတွာဟူသည်ကား။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။
နာ'နာဂတံဒီဃန္တိ၊ နာ'နာဂတံဒီဃဟူသည်ကား။ အနာဂတံ၊ မရောက်လာသေးသော။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတပဝတ္တိံ၊ အသက်၏ဖြစ်ခြင်းကို။ "ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ဒီဃံ၊ ရှည်သလော။" ဣတိ၊ ဤသို့။ နသမဝေက္ခသိ၊ မကြည့်ရှု။ အာယုသင်္ခါရာနံ၊ အသက်ကိုပြုပြင်ကြောင်းဖြစ်သောတရားတို့၏။ ပရိတ္တဘာဝံ၊ နည်းသည်၏အဖြစ်ကို။ ဇာနာသိ၊ သိ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆာတိ၊ မေး၏။
မဒနီယေတိ၊ မဒနီယေဟူသည်ကား။ မဒါရဟေ၊ ယစ်မူးခြင်းငှာထိုက်သော။ ရူပါဒိအာရမ္မဏေ၊ ရူပါရုံအစရှိသောအာရုံ၌။
နသန္တသီတိ၊ နသန္တသိဟူသည်ကား။ နဘာယသိ၊ မကြောက်၏လော။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ ရူပါဒီသု၊ ရူပါရုံအစရှိကုန်သော။ ကာမဂုဏေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ အမတ္တော၊ မယစ်သည်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒါနာဒီနံ၊ ဒါနအစရှိကုန်သော။ ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ်တို့ကို။ ကတတ္တာ၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကကို။ နဘာယသိ၊ မကြောက်ဘဲရှိ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဒသသူတိ၊ ဒသသုဟူသည်ကား။ ဒသသု၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ရာဇဓမ္မေသု၊ မင်းကျင့်တရားတို့၌။
ဒါနာဒီသု၊ ဒါနအစရှိသည်တို့တွင်။ ဒသဝတ္ထုကာ၊ ဆယ်ပါးသောအကြောင်းကိုမှီသော။ စေတနာ၊ စေတနာသည်။ ဒါနံ၊ ဒါနမည်၏။ ပဉ္စသီလဒသသီလာနိ၊ ငါးပါးသီလဆယ်ပါးသီလတို့သည်။ သီလံ၊ သီလမည်၏။ ဒေယျဓမ္မာစာဂေါ၊ ပေးလှူအပ်သောဝတ္ထုကိုစွန့်ခြင်းသည်။ ပရိစ္စာဂေါ၊ ပရိစ္စာဂမည်၏။ ဥဇုဘာဝေါ၊ ဖြေင့်မတ်သောသဘောသည်။ အဇ္ဇဝံ၊ အဇ္ဇဝမည်၏။ မုဒုဘာဝေါ၊ နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သည်။ မဒ္ဒဝံ၊ မဒ္ဒဝမည်၏။ ဥပေါသထကမ္မံ၊ ဥပုသ်ကျင့်သုံးခြင်းအမှုသည်။ တပေါ၊ တပမည်၏။ မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ မေတ္တာစျာန်၏ရှေ့အဖို့ဖြစ်သောတရားသည်။ အက္ကောဓော၊ အက္ကောဓမည်၏။ ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ကရုဏာ၏ရှေ့အဖို့ဖြစ်သောတရားသည်။ အဝိဟိံသာ၊ အဝိဟိံသမည်၏။ အဓိဝါသနာ၊ သည်းခံခြင်းသည်။ ခန္တိ၊ ခန္တီမည်၏။ အဝိရောဓော၊ မဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။ အဝိရောဓနံ၊ အဝိရောဓနမည်၏။
အစိန္တေတွာတိ၊ အစိန္တေတွာဟူသည်ကား။ မမ၊ ငါ၏။ ဣမံဂုဏသမ္ပတ္တိံ၊ ဤဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံခြင်းကို။ အစိန္တေတွာ၊ မကြံမူ၍။
ဘာဝဒေါသန္တိ၊ ဘာဝဒေါသံဟူသည်ကား။ စိတ္တဒေါသံ၊ စိတ်၌ဖြစ်ပေါ်သောဒေါသကို။
အနညာယာတိ၊ အနညာယဟူသည်ကား။ အဇာနိတွာ၊ မသိမူ၍။ ဟိ၊ မှန်၏။
အသ္မာကံ၊ ငါတို့အား။ (နှာ-၄၀၄)စိတ္တဒေါသောနာမ၊ စိတ်၌ဖြစ်သောဒေါသမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧသ၊ ဤသုမုခသည်။ ယံ၊ အကြင်မင်း၏ဂုဏသမ္ပတ္တိကို။ ဇာနေယျ၊ သိရာ၏။ တံ၊ ထိုမင်း၏ဂုဏသမ္ပတ္တိကို။ အဇာနိတွာဝ၊ မသိမူ၍သာလျှင်။ ဖရုသံ၊ ရုန့်ရင်းသော။ ကက္ခဠံ၊ ကြမ်းတမ်းသော။ ဂိရံ၊ စကားကို။ ဝိဿဇ္ဇေသိ၊ ဆိုဘိ၏။
အယောနိသောတိ၊ အယောနိသောဟူသည်ကား။ အနုပါယေန၊ မသင့်သောအကြောင့်ဖြင့်။
ယာန'သ္မေသူတိ၊ ယာန'သ္မေသုဟူသည်ကား။ ယာနိဝဇ္ဇာနိ၊ အကြင်အပြစ်တို့သည်။ အမှေသု၊ ငါတို့၌။ နဝိဇ္ဇန္တိ၊ မရှိကုန်။ ကာနိ၊ ထိုအပြစ်တို့ကို။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။
နယိဒန္တိ၊ နယိဒံဟူသည်ကား။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသုမုခ၏။ ဣဒံဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ ပညဝတံဣဝ၊ ပညာရှိသောသူတို့၏စကားကဲ့သို့။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဧသဧသော၊ ဤသုမုခသည်။ မမ၊ ငါ၏။ (ဥာဏေ၊ ဉာဏ်၌။) ပဏ္ဍိတောဝိယ၊ ပညာရှိသောသူကဲ့သို့။ နဥပဌာတိ၊ မထင်။
တံ၊ ထိုစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ သုမုခေါ၊ စစ်သူကြီးသုမုခသည်။ "မယာ၊ ငါသည်။ ဂုဏသမ္ပန္နောဝ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့်ပြည့်စုံသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ရာဇာ၊ မင်းကို။ အပသာဒိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ပြီ။ သော၊ ထိုမင်းသည်။ မေ၊ ငါ့အား။ ကုဒ္ဓေါ၊ အမျက်ထွက်ပြီ။ နံ၊ ထိုမင်းကို။ ခမာပေသာမိ၊ သည်းခံစေအံ့။" ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ "အတ္ထိမေတံအတိသာရံ။ပ။ခမဿုရာဇကုဉ္ဇရာ"တိ၊ "အတ္ထိမေတံအတိသာရံ။ပ။ခမဿုရာဇကုဉ္ဇရ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
မနုဇာဓိပ၊ လူတို့အရှင်ဖြစ်တော်မူသော။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဓတရဌ၊ အကျွန်ုပ်အရှင်ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ဗဒ္ဓသ္မိံ၊ ကျော့ကွင်းမိသည်ရှိသော်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။
ဝိပုလံ၊ များစွာသော။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ဆင်းရဲသောကြောင့်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ဝေဂေန၊ လျင်စွာ။ တံအတိသာရံ၊ ထိုသို့ချွတ်ချော်သောစကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တွံ၊ သင်သည်။ နော၊ ငါတို့၏။ ပုတ္တာနံ၊ သားသမီးတို့၏။ ပိတာ'ဝ၊ အဘကဲ့သို့။ ဘူတာနံ၊ သတ္တဝါမြက်သစ်ပင်တို့၏။ ပတိဌာ၊ တည်ရာဖြစ်သော။ ဓရဏီရိဝ၊ မြေကြီးကဲ့သို့။ အဓိပန္နာနံ၊ အမျက်ဒေါသဖြင့်နှိပ်စက်လွှမ်းမိုးအပ်ကုန်သော။
အသ္မာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ အဝဿရော၊ ကိုးကွယ်ရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်တော်မူပါလော့။ ကုဉ္ဇရ၊ မင်းတကာတို့ထက်မြတ်တော်မူသော။ ရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ခမဿု၊ သည်းခံတော်မူပါလော့။

တတ္ထ၊ ထိုအတ္ထိမေစသောဂါထာတို့၌။ အတိသာရန္တိ၊ အတိသာရံဟူသည်ကား။

အတိသာရ၊ အတိ= ကျော်လွန်၍ ၊သာရ= သွားခြင်း၊စကားပြောရာတွင်စိတ်ကိုမထိန်းနိုင်၍ပြောသင့်သည်ထက်ပိုလွန်ပြောမိသောစကားကိုရ၏။ ထိုစကားသည်မှန်သောစကားမဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပက္ခလိတံ၊ ဟုအဌကထာဖွင့်သည်။ ပက္ခလိတံ၊ ချွတ်ချော်သောစကားကို။

ဝေဂေနာတိ၊ ဝေဂေနဟူသည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧတံကထံ၊ ထိုစကားကို။ ကထေန္တော၊ ပြောဆိုသည်ရှိသော်။ ဝေဂေန၊ လျင်စွာ။ သဟသာ၊ အဆောတလျှင်။ ကထေသိံ၊ ဆိုခဲ့ပြီ။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခံဟူသည်ကား။ စေတသိကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ မမ၊ ငါ့အား။ ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြောသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကောဓဝသေန၊ အမျက်၏အစွမ်းဖြင့်။ မယာ၊ ငါသည်။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ မေ၊ ငါ၏။ တံ၊ ထိုစကားကို။ ခမထ၊ သည်းခံလော့။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ပုတ္တာနန္တိ၊ ပုတ္တာနံဟူသည်ကား။ ပုတ္တာနံ၊ သားတို့အတွက်။ ပိတာဝီယ၊ အဖကဲ့သို့။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အတွက်။ (ပိတာဝိယ၊ အဖကဲ့သို့။ဟောတိ= ဖြစ်၏။)
ဓရဏီရိဝါတိ၊ ဓရဏီဝဟူသည်ကား။ ပထဝီ၊ မြေကြီးသည်။ ပါဏဘူတာနံ၊ သက်ရှိသတ္တဝါတို့အတွက်။ ပတိဌာဝိယ၊ တည်ရာဖြစ်သကဲ့သို့။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အတွက်။ အဝဿယော၊ မှီရာသည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
အဓိပန္နာနန္တိ၊ အဓိပန္နာနံဟူသည်ကား။ ဒေါသေန၊ ဒေါသသည်။ အပရာဓေန၊ ပြစ်မှားခြင်းသည်။ အဇ္စျောတ္ထဋာနံ၊ လွှမ်းမိုးအပ်ကုန်သောသူတို့အား။ ခမဿု၊ သည်းခံပါလော့။ ဣတိဣဒံဝစနံ၊ ဤစကားကို။ သော၊ ထိုသုမုခသည်။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဩရုယှ၊ ဆင်းသက်၍။ ပက္ခေဟိ၊ အတောင်တို့ဖြင့်။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုသုမုခကို။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အာလိင်္ဂိတွာ၊ ပွေ့ဖက်၍။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ သုဝဏ္ဏပီဌေ၊ ရွှေအင်းပျဥ်၌။ နိသီဒါပေတွာ၊ ထိုင်နေစေ၍။ အစ္စယဒေသနံ၊ အပြစ်ရှိကြောင်းတောင်းပန်စကားပြောကြားခြင်းကို။ ပဋိဂ္ဂဏှာန္တော၊ ခံယူလိုသည်ဖြစ်၍။ ဧတံတေအနုမောဒါမ။ပ။ဥဇုကောသိဝိဟင်္ဂမာ"တိ၊ "ဧတံတေအနုမောဒါမ။ပ။ဥဇုကောသိဝိဟင်္ဂမ"ဟူ သော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ပက္ခိ၊ အထောင်ရှိသော။ ဝိဟင်္ဂမ၊ ကောင်းကင်သို့ပျံသွားတတ်သော။ သုမုခ၊ အမောင်သုမုခ။ ယံယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဘာဝံ၊ စိတ်၌ဖုံးလွှမ်းအပ်သောအပြစ်ကို။ နနိဂူဟသိ၊ မဖုံးလွှမ်း။ တေ၊ သင်၏။ ဧတံ၊ ထိုသို့မဖုံးလွှမ်းခြင်းကို။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ အနုမောဒါမ၊ ဝမ်းမြောက်ပါကုန်၏။
ခိလံ၊ စိတ်နှလုံးငြောင့်တံသင်းကို။ ပဘိန္ဒသိ၊ ပယ်ဖျက်၏။ ဥဇုကော၊ ဖြေင့်မတ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်ပေ၏။ ဧတံ၊ ဤစိတ်၌ဖြစ်သောငြောင့်တံသင်းကိုပယ်နုတ်ခြင်းဖြေင့်မတ်ခြင်းကိုလည်း။ အနုမောဒါမ၊ ဝမ်းမြောက်ပါကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထို'ဧတံ'စသောဂါထာ၌။ အနုမောဒါမာတိ၊ အနုမောဒါမဟူသည်ကား။ တေ၊ သင်၏။ ဧတံဒေါသံ၊ ထိုအပြစ်ကို။ ခမာမ၊ ငါတို့သည်းခံပါကုန်၏။
ယန္တိ၊ ယံဟူသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စိတ္တပဋိစ္ဆန္နဘာဝံ၊ စိတ်၏ဖုံးလွှမ်းအပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ နနိဂူဟသိ၊ မလျှို့ဝှက်။
ခိလန္တိ၊ ခိလံဟူသည်ကား။ စိတ္တခိလံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သောငြောင့်ကို။ စိတ္တခါဏုကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သောငြောင့်ကို။
ပန၊ ဆက်ဦးအံ့။ ရာဇာ၊ သံယမမင်းသည်။ ဣဒဥ္စ၊ ဤစကားကိုလည်း။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ မဟာသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်း၏။ ဓမ္မကထာယစ၊ တရားစကား၌လည်းကောင်း။ သုမုခဿ၊ စစ်သူကြီးသုမုခ၏။ ဥဇုဘာဝေစ၊ ဖြောင့်မတ်သောအဖြစ်၌လည်းကောင်း။ ပသီဒိတွာ၊ ကြည်ညို၍။ "ပသန္နေနနာမ၊ ကြည်ညိုသောသူမည်သည်။ ပသန္နာကာရော၊ ကြည်ညိုသောအခြင်းအရာကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဥဘိန္နမ္ပိ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းတို့အား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ရဇ္ဇသိရိံ၊ မင်း၏စည်စိမ်ချမ်းသာဟူသောအသရေကို။ ဝါ၊ မင်းစည်းစိမ်နှင့်တကွသောဗရာဏသီမြို့ကို။ နိယျာဒေန္တော၊ အပ်နှင်းလိုသည်ဖြစ်၍။ "ယံကိဥ္စိရတနံအတ္ထိ။ပ။ဣဿရံဝိဿဇာမိဝေါ"တိ၊ "ယံကိဥ္စိရတနံအတ္ထိ။ပ။ဣဿရံဝိဿဇာမိဝေါ"ဟူ ကုန်သေဦ။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဟံသရာဇာ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းတို့။ ကာသိရာဇနိဝေသနေ၊ ကာသိမင်း၏နန်းတော်၌။ ယံကိဥ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ရတနံ၊ ရတနာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ရဇတံ၊ ငွေသည်လည်းကောင်း။ ဇာတရူပဥ္စ၊ ရွှေသည်လည်းကောင်း။ မုတ္တာ၊ ပုလဲတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝေဠုရိယာ၊ ကြောင်မျက်ရွဲတို့သည်လည်းကောင်း။ ဗဟူ၊ များစွာ။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဗဟု၊ များစွာကုန်သော။ မဏယော၊ ပတ္တမြားဘဏ္ဍာတို့သည်လည်းကောင်း။ သင်္ခမုတ္တာ၊ လက်ယာရစ်ခရုသင်းရတနာပုလဲရတနာတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝတ္ထကံ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောကာသိရာဇ်တိုင်းဖြစ်သောပုဆိုးသည်လည်းကောင်း။ ဟရိစန္ဒနံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသောစန္ဒကူးနီသည်လည်းကောင်း။ အဇိနံ၊ သစ်နက်ရေသည်လည်းကောင်း။ ဒန္တဘဏ္ဍဥ္စ၊ ဆင်စွယ်ဘဏ္ဍာသည်လည်းကောင်း။
ဗဟုံ၊ များစွာသော။ လောဟဥ္စ၊ ကြေးနီသည်လည်းကောင်း။ ကာဠာယသဥ္စ၊ ကြေးပုပ်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ။
ဧတံဝိတ္တံ၊ ဤဥစ္စာကို။ ဝေါ၊ သင်ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဒဒါမိ၊ ပေး၏။ ဣဿရံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ဝေါ၊ သင်ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အား။ ဝိဿာဇာမိ၊ စွန့်လွှတ်ပါ၏။
တတ္ထ၊ ထို'ယံကိဥ္စိ'စသောဂါထာတို့၌။ မုတ္တာတိ၊ မုတ္တာဟူသည်ကား။ ဝိဒ္ဓါဝိဒ္ဓမုတ္တာ၊ ထွင်းအပ်ပြီးမထွင်းအပ်သေးသောပုလဲတို့သည်။
မဏယောတိ၊ မဏယောဟူသည်ကား။ မဏိဘဏ္ဍကာနိ၊ ပတ္တမြားဖြင့်ပြုအပ်သောဥစ္စာတို့သည်။
သင်္ခမုတ္တာစာတိ၊ သင်္ခမုတ္တာစဟူသည်ကား။ ဒက္ခိဏာဝဋ္ဋသင်္ခရတနဥ္စ၊ လက်ယာရစ်လည်သောခရုသင်းရတနာသည်လည်းကောင်း။ အာမလကဝဋ္ဋမုတ္တရတနဥ္စ၊ သျှိသျှားသီးသဏ္ဌာန်လုံးသောပတ္တမြားရတနာသည်လည်းကောင်း။
ဝတ္ထကန္တိ၊ ဝတ္ထကံဟူသည်ကား။ သုမုခကာသိကဝတ္ထာနိ၊ နူးညံ့သောကာသိတိုင်းဖြစ်အဝတ်တို့သည်။
အဇိနန္တိ၊ အဇိနံဟူသည်ကား။ အဇိနမိဂစမ္မံ၊ သစ်နက်အရေသည်။
လောဟံကာဠာယသန္တိ၊ လောဟံကာဠာယသံဟူသည်ကား။ တမ္ဗလောဟဥ္စ၊ ကြေးနီသည်လည်းကောင်း။ ကာဠလောဟဥ္စ၊ ကြေးမည်းသည်လည်းကောင်း။

ဣဿရန္တိ၊ ဣဿရံဟူသည်ကား။ ကဥ္စနမာလေန၊ ရွှေပန်းကုံးရှိသော။

ကဥ္စနမာလ၊ အချို့နေရာ၌ကဥ္စနမလသေတစ္ဆတ္တ= ဟုပုဒ်တွဲစပ်လျက်ရှိ၏။ ‌ရွှေကိုပန်းကုံးသဖွယ်ပြုလုပ်၍ထီးဖြူ၌ချိတ်ဆွဲထားသောကြောင့်ဝိသေသနဝိသေသျကြံခြင်းကပို၍ကောင်းသည်။ သေတစ္ဆတ္တေန၊ ထီးဖြူနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ ဒွါဒသယောဇနိကေ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာရှိသော။ ဗာရာဏသိနဂရေ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။

ဧဝဥ္စ၊ ဤစကားကိုလည်း။ ဝတွာပန၊ ဆိုပြီး၍ကား။ ဥဘောပိ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေ၊ ထိုဓတရဌ,သုမုခရွှေဟင်္သာမင်းတို့ကို။ သေတစ္ဆတ္တေန၊ ထီးဖြူဖြင့်။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်၍။ ရဇ္ဇံ၊ ဗာရာဏသီမင်း၏အဖြစ်ကို။ ပဋိစ္ဆာပေသိ၊ အပ်နှင်းပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ မဟာသတ္ထော၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ရညာ၊ မင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သလ္လပန္တော၊ စကားပြောလိုသည်ဖြစ်၍။ "အဒ္ဓါအပစိတာတျ'မှာ။ပ။ဉာတိံပဿေမု'ရိန္ဒမာ"တိ၊ "အဒ္ဓါအပစိတာတျ'မှာ။ပ။ဉာတိံပဿေမု'ရိန္ဒမာ" ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာယော၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ရထေသဘ၊ ရထားစီးချင်းမင်းတကာတို့ထက်မြတ်တော်မူသော။ ရာဇိန္ဒ၊ မင်းများနတ်။ တေ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို။ အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။ အပစိတာ၊ အရိုအသေပူဇော်အပ်ကုန်သည်။ အမှာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ သက္ကတာ၊ အရိုအသေပြုကုန်သည်လည်း။ အမှာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ တွံ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။
ဓမ္မေသု၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားတို့၌။ ဝတ္တမာနာနံ၊ ကျင့်ကုန်သော။ နော၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ အာစရိယော၊ ဆရာသည်။ ဘဝ၊ ဖြစ်တော်မူလော့။
အာစရိယ၊ ဆရာ့အရာ၌တည်ပေသော။ အရိန္ဒမ၊ ရန်သူတို့ကိုဆုံးမတတ်သော။ မန္ဒိရိဿရ၊ ရွှေနန်းရှင်။ တယာ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။ မနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုအပ်ကုန်သော။ အနုမတာ၊ အလိုတော်ကိုသိကုန်သော။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
တံ၊ သင်မင်းမြတ်ကို။ ပဒက္ခိဏတော၊ လက်ယာရစ်လှည့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဉာတိံ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ကို။ ပဿေမု၊ မြင်လိုပါကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထို'အဒ္ဓါ'စသောဂါထာတို့၌။ ဓမ္မေသူတိ၊ ဓမ္မေသုဟူသည်ကား။ ကုသလကမ္မပထဓမ္မေသု၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားတို့၌။
အာစရိယောတိ၊ အာစရိယောဟူသည်ကား။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှေဟိ၊ ငါတို့ထက်။ ဗျတ္တတရော၊ ပို၍ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နော၊ ငါတို့၏။ အာစရိယော၊ ဆရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်လော့။ အပိစ၊ ထို့အပြင်။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ရာဇဓမ္မာနံ၊ မင်းကျင့်တရားတို့ကို။ ကထိတတ္ထာ၊ ဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သုမုခဿ၊ သုမုခ၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ အစ္စယပဋိဂ္ဂဟဏဿ၊ အပြစ်ကိုအပြစ်အားဖြင့်ခံယူခြင်းကို။ ကတတ္ထာပိ၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ အာစရိယောဝ၊ ဆရာပင်တည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဒါနိပိ၊ ယခုအခါ၌လည်း။ နော၊ ငါတို့၏။ အာစာရသိက္ခာပနေန၊ အကျင့်ကိုသင်ကြားပေးခြင်းဖြင့်။ အာစရိယော၊ ဆရာသည်။ ဘဝ၊ ဖြစ်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ပဿေမုရိန္ဒမာတိ၊ ပဿေမု'ရိန္ဒမဟူသည်ကား။ အရိန္ဒမ၊ အရိန္ဒမမင်းမြတ်။ ပဿေမု၊ တွေ့မြင်လိုကုန်၏။
သော၊ ထိုသံယမမင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းတို့အား။ ဂမနံ၊ သွားခြင်းကို။ အနုဇာနိ၊ ခွင့်ပြုတော်မူပြီ။ ဗောဓိသတ္တဿပိ၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ကထေန္တဿေဝ၊ တရားဟောစဥ်ပင်လျှင်။ အရုဏံ၊ အရုဏ်သည်။ ဥဌဟိ၊ တက်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "သဗ္ဗရတ္တိံစိန္တယိတွာ။ပ။ဟံသာနံပဝရုတ္တမ"န္တိ၊ "သဗ္ဗရတ္တိံစိန္တယိတွာ။ပ။ဟံသာနံပဝရုတ္တမံ"ဟူသော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ကာသိရာဇာ၊ ကာသိမင်းသည်။ တေဟိ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယထာကထံ၊ အလိုရှိတိုင်းသောစကားကို။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ ညဥ်သုံးယံပတ်လုံး။ စိန္တယိတွာ၊ ကြံစည်ပြီး၍။ မန္တယိတွာ၊ တိုင်ပင်ပြီး၍။
ဟံသာနံ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့ထက်။ ပဝရုတ္တမံ၊ အလွန်မြတ်သောရွှေဟင်္သာမင်းကို။ အနုညာသိ၊ ခွင့်ပြုပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုသဗ္ဗရတ္တိံ'စသောဂါထာတို့၌။ ယထာကထန္တိ၊ ယထာကထံဟူသည်ကား။ ယံကိဥ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ အတ္ထံ၊ အမှုကိစ္စကို။ တေဟိ၊ ထိုဟင်္သာမင်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ စိန္တေတဗ္ဗံ၊ ကြံစည်အပ်၏။ မန္တေတဗ္ဗဥ္စ၊ တိုင်ပင်လည်းတိုင်ပင်အပ်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တံ၊ ထိုအမှုကိစ္စကို။ စိန္တေတွာစ၊ ကြံစည်ပြီး၍လည်းကောင်း။ မန္တေတွာစ၊ တိုင်ပင်ပြီး၍လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အနုညာသီတိ၊ အနုညာသိဟူသည်ကား။ ဂစ္ဆထ၊ သွားကြလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုညာသိ၊ ခွင့်ပြုခဲ့ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေန၊ ထိုဗာရာဏသီပြည့်ရှင်သံယမမင်းသည်။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ရာဇာနံ၊ ဗာရာဏသီမင်းကို။ "အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်း၏အဖြစ်ကို။ ကာရေဟိ၊ ပြုစေလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဩဝဒိတွာ၊ ဆုံးမ၍။ ပဥ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ ပတိဌာပေသိ၊ တည်စေပြီ။
ရာဇာ၊ ဗရာဏသီမင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့အား။ ကဥ္စနဘာဇနေဟိ၊ ရွှေခွက်တို့ဖြင့်။ မဓုလာဇဥ္စ၊ ပျားရေဖြင့်ရောသောပေါက်ပေါက်ကိုလည်းကောင်း။ မဓုရောဒကဥ္စ၊ ချိုမြိန်သောရေကိုလည်းကောင်း။ ဥပနာမေတွာ၊ ဆက်ကပ်စေ၍။ နိဌိတာဟာရကိစ္စေ၊ ပြီးဆုံးပြီးသောစားသောက်ခြင်းကိစ္စရှိလတ်သော်။ ဂန္ဓမာလာဒီဟိ၊ နံ့သာ,ပန်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်၍။ ဗောဓိသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းကို။ သုဝဏ္ဏစင်္ကောဋကေန၊ ရွှေပန်းတောင်းဖြင့်။ သယံ၊ မင်းကြီးကိုယ်တိုင်။ ဥက္ခိပိ၊ ချီပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ သီဟပဥ္ဇရံ၊ ခြင်္သေ့ရုပ်ခံသောလေသာတံခါးကို။ ဥဂ္ဃါဋေတွာ၊ ဖွင့်၍။ သူရိယုဂ္ဂမနဝေလာယ၊ နေထွက်သောအခါ၌။ "သာမိနော၊ အရှင်ကောင်းတို့။ ဂစ္ဆထ၊ ကြွတော်မူကြကုန်လော့။" ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ဝိဿဇ္ဇေသုံ၊ လွှတ်တော်မူကြကုန်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "တတောရတျာဝိဝသာနေ။ပ။ဘဝနာတေဝိဂါဟိသု"န္တိ၊ "တတောရတျာဝိဝသာနေ။ပ။ဘဝနာတေဝိဂါဟိသုံ"ဟူသော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တတောတဒါကာလေ၊ ထိုအခါ၌။ ရတျာဝိဝသာနေ၊ ညဥ့်၏အဆုံး၌။ သူရိယုဂ္ဂမနံ၊ နေအရုဏ်တက်ခြင်းကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။
(ဝါ)အစပြု၍။ ကာသိရာဇဿ၊ ကာသိမင်း၏။ ဝါ၊ သည်။ ပေက္ခတော၊ ကြည့်ရှုစဥ်လျှင်။ ဘဝနာ၊ ရွှေနန်းတော်မှ။ တေသုဝဏ္ဏဟံသာ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့သည်။ အာကာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။ ဝိဂါဟိသုံ၊ ပျံသွားလေကုန်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို'တတော'စသောဂါထာတို့၌။ ဝိဂါဟိသုန္တိ၊ ဝိဂါဟိသုံဟူသည်ကား။ အာကာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။ ပက္ခန္ဒိံသု၊ ပျံတက်ကြကုန်ပြီ။
တေသု၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့တွင်။ မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုဝဏ္ဏစင်္ကောဋကတော၊ ရွှေပန်းတောင်းမှ။ ဥပ္ပတိတွာ၊ ပျံတက်၍။ အာကာသေ၊ ကောင်းကင်၌။ ဌတွာ၊ ရပ်၍။ "မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ မာစိန္တယိ၊ စိုးရိမ်တော်မမူလင့်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဩဝါဒေ၊ အဆုံးအမ၌။ ဝတ္တေယျာသိ၊ ကျင့်တော်မူလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာနံ၊ သံယမမင်းကို။ သမဿာသေတွာ၊ နှစ်သိမ့်စေ၍။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ အာဒါယ၊ ခေါ်၍။ စိတ္တကူဋမေဝ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်သို့သာလျှင်။ ဂတော၊ ကြွတော်မူပြီ။
တာနိပိခေါနဝုတိဟံသသဟဿာနိ၊ ထိုကိုးသောင်းကုန်သောဟင်္သာတို့သည်လည်း။ ကဥ္စနဂုဟတော၊ ရွှေဂူမှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ ပဗ္ဗတတလေ၊ စိတ္တကုဋ်တောင်အပြင်၌။ နိသိန္နာနိ၊ နေကုန်လျက်။ အာဂစ္ဆန္တေ၊ လာကုန်သော။ တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပစ္စုဂ္ဂန္တွာ၊ ခရီးဦးကြိုဆို၍။ ပရိဝါရေသုံ၊ ခြံရံကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့သည်။ ဉာတိဂဏပရိဝုတာ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းသည်ခြံရံအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ စိတ္တကူဋတလံ၊ စိတ္တကုဋု်တောင်အပြင်သို့။ ပဝိသိံသု၊ ဝင်ကုန်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "တေအရောဂေအနုပ္ပတ္တေ။ပ။အဏ္ဍဇာလဒ္ဓပစ္စယော"တိ၊ "တေအရောဂေအနုပ္ပတ္တေ။ပ။အဏ္ဍဇာလဒ္ဓပစ္စယာ"ဟူကုန်သော။ (ဣမာဒွေဂါထာ၊ ဤနှစ်ဂါထာတို့ကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဟံသာ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့သည်။ အရောဂေ၊ အနာကင်းကုန်သော။ အနုပ္ပတ္တေ၊ ရောက်လာကုန်သော။ ပရမေ၊ မြတ်ကုန်သော။ တေဒိဇေ၊ ထိုရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့ကို။ ဒိသွာန၊ မြင်၍။
ကေကာတိ၊ မိမိတို့ဘာသာဖြစ်သောကေကာဟူသောအသံကို။ အကရုံ၊ မြည်ကုန်ပြီ။ ပုထုသဒ္ဒေါ၊ များစွာသောအသံသည်။ အာဇာယထ၊ ဖြစ်လေပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဘတ္တုနာ၊ မိမိတို့အရှင်ဖြစ်သောရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ ပမုတ္တေန၊ ရန်သူလက်မှလွတ်သည်ရှိသော်။ ဘတ္တုဂါရဝါ၊ အရှင်ကိုရိုသေတတ်ကုန်သော။
တေအဏ္ဍာဇာ၊ ထိုရွှေဟင်္သာတို့သည်။ ပတီတာ၊ ဝမ်းမြောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ လဒ္ဓပစ္စယာ၊ ရအပ်သောတည်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ပရိကိရိံသု၊ ခြံရံကုန်ပြီ။
စ၊ ဆက်ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပရိဝါရေတွာပန၊ ခြံရံကုန်ပြီ၍ကား။ တေဟံသာ၊ ထိုဟင်္သာတို့သည်။ "မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သောအကြောင်းကြောင့်။ မုတ္တော၊ လွတ်တော်မူသည်။ အသိ၊ ဖြစ်သနည်း။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိံသု၊ မေးလျှောက်ကြကုန်ပြီ။
မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်။ သုမုခံ၊ စစ်သူကြီးသုမုခကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ မုတ္တဘာဝဥ္စ၊ လွှတ်သောအကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ သံယမရာဇလုဒ္ဒပုတ္တေဟိ၊ သံယမမင်းမုဆိုးတို့သည်။ ကတကမ္မဥ္စ၊ ပြုအပ်သောအမှုကိုလည်းကောင်း. ကထေသိ၊ ပြောဆိုတော်မူပြီ။
တံ၊ ထိုပြောဆိုသောစကားကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ ဟံသဂဏာ၊ ဟင်္သာအပေါင်းတို့သည်။ တုဌာ၊ နှစ်သက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ "သုမုခေါ၊ သုမုခအမည်ရှိသော။ သေနာပတိစ၊ စစ်သူကြီးသည်လည်းကောင်း။ ရာဇာစ၊ သံယမမင်းသည်လည်းကောင်း။ လုဒ္ဒပုတ္တောစ၊ မုဆိုးသားသည်လည်းကောင်း။ သုခိတာ၊ ချမ်းသာကုန်သည်။ နိဒ္ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲခြင်းကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ ဇီဝန္တု၊ အသက်ရှည်ပါစေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်ပြီ။
တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော။ သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။ "ဧဝံမိတ္တဝတံအတ္ထာ။ပ။ဉာတိသံဃမုပါဂမု"န္တိ၊ "ဧဝံမိတ္တဝတံအတ္ထာ။ပ။ ဉာတိသံဃမုဂါဂမုံ"ဟူသော။ (ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ မိတ္တဝန္တာ၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းရှိကုန်သော။ ဓတရဌာ၊ ဓတရဌအမျိုးဖြစ်ကုန်သော။ ဟံသာ၊ ရွှေဟင်္သာမင်းနှစ်ပါးတို့သည်။ ပဒက္ခိဏာ၊ အစီးအပွါးနှင့်ယှဥ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဉာတိံသင်္ဃံ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းသို့။ ဥပါဂမုံယထာ၊ ကပ်ရကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ မိတ္တဝတံ၊ အဆွေခင်ပွန်းကောင်းရှိသောသူတို့အား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အတ္ထာ၊ အကျိုးတို့သည်။ ပဒက္ခိဏာ၊ စီးပွါးနှင့်ယှဥ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုဂါထာသည်။ စူဠဟံသဇာတကေ၊ စူဠဟံသဇာတ်၌။ ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
သတ္ထော၊ ဘုရားရှင်သည်။ ဣမံဓမ္မဒေသနံ၊ ဤ"မဟာဟံသဇာတ်"တရားဒေသနာတော်ကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်တော်မူ၍။ "ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဒါနေဝ၊ ယခုအခါ၌သာလျှင်။ (အာနန္ဒော၊ အာနန္ဒာသည်။မမ= ငါဘုရား၏။အတ္ထာယ= အကျိုးငှာ။အတ္တနော= မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ န(ပရိစ္စဇိ)= စွန့်သည်မဟုတ်သေး)။ ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။ အာနန္ဒော၊ အာနန္ဒာသည်။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ ပရိစ္စဇိ၊ စွန့်ဖူးပြီ။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူ၍။ (ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။) ဆန္ဒော၊ ဆန္ဒမထေရ်သည်။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ လုဒ္ဒပုတ္တော၊ ခေမာမုဆိုးသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ (ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။) ခေမာ၊ ခေမာအမည်ရှိသော။ ဒေဝီ၊ မိဖုရားကြီးသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ (ဧတရဟိ၊ ၌။) သာရိပုတ္တော၊ သာရိပုတြာသည်။ တဒါ၊ ၌။ ရာဇာ၊ သံယမမင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ (ဧတရဟိ၊ ၌။) အာနန္ဒော၊ အာနန္ဒာသည်။ တဒါ၊ ၌။ သုမုခေါ၊ ရွှေဟင်္သာစစ်သူကြီးသုမုခသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ (ဧတရဟိ၊ ၌။) ဗုဒ္ဓပရိသာ၊ ဘုရားပရိသတ်တို့သည်။ တဒါ၊ ၌။ သေသပရိသာ၊ ကြွင်းသောပရိသတ်တို့သည်။ (အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။) (ဧတရဟိ၊ ၌) အဟမေဝ၊ ငါဘုရားသည်သာလျှင်။ တဒါ၊ ၌။ ဓတရဌဟံသရာဇာပန၊ ဓတရဌရွှေဟင်္သာမင်းသည်ကား။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ဖူးပြီ။" ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာတကံ၊ ဇာတ်တော်ကို။ သမောဓာနေသိ၊ ပေါင်းတော်မူပြီ။
ဒုတိယာ၊ နှစ်ခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ မဟာဟံသဇာတကဝဏ္ဏနာ၊ မဟာဧံသဇာတ်၏အဖွင့်သည်။ နိဌိတာ၊ ပြီးဆုံးခြင်းသို့ရောက်ပါပြီ။