၉၄။ သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ ဤဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။
အဒန္တာ၊ မဆုံးမအပ်ကုန်သည်။
အဂုတ္တာ၊ မလုံခြုံစေအပ်ကုန်သည်။
အရက္ခိတာ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်။
အသံဝုတာ၊ မပိတ်ဆို့အပ်ကုန်သည်။
(ဟောန္တာ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ )
ဒုက္ခာဓိဝါဟာ၊ လွန်ကဲသော ဆင်းရဲသို့ ရွက်ဆောင်တတ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဆ၊ ခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒဟုဆိုအပ်သော။
ဖဿာယတနံ၊ ဖဿ၏တည်ရာသည်။
ဝါ၊ (တနည်းကား။)
ဖဿာယတနံ၊ ဖဿ၏ တည်ရာဖြစ်သော။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
အဒန္တံ၊ အပ်သည်။
အဂုတ္တံ၊ စေအပ်သည်။
အရက္ခိတံ၊ အပ်သည်။
အသံဝုတံ၊ အပ်သည်။
(ဟောန္တိ၊ ဖြစ်လတ်သော်။)
ဒုက္ခာဓိဝါဟံ၊ လွန်ကဲသောဆင်းရဲကို ရွက်ဆောင်တတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ဖ
ပ။ ဖဿာယတနံ၊ သော။
ဇိဝှါ၊ ဇိဝှါပသာဒသည်။
ဖဿာယတနံ၊ သော။
မနော၊ သည်။
(ဤမျှသာ ထူးသည် အကြွင်းလွယ်၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဆ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ တို့သည်။
အဒန္တာ၊ အပ်ကုန်သည်။
အဂုတ္တာ၊ စေအပ်ကုန်သည်။
အရက္ခိတာ၊ အပ်ကုန်သည်။
အသံဝုတာ၊ အပ်ကုန်သည်။
(ဟောန္တာ၊ လတ်သော်။)
ဒုက္ခာဓိဝါဟာ၊ တတ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဆ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဖဿာယတနာ၊ ဤဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။
သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်ကုန်သည်။
သုဂုတ္တာ၊ ကောင်းစွာလုံခြုံစေအပ်ကုန်သည်။
သုရက္ခိတာ၊ ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်။
သုသံဝုတာ၊ ကောင်းစွာပိတ်ဆို့အပ်ကုန်သည်။
(ဟောန္တာ၊ လတ်သော်။)
သုခါဓိဝါဟာ၊ လွန်ကဲသော ချမ်းသာသို့ ရွက်ဆောင်တတ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဆ၊ တို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဖဿာယတနံ၊ သော။
စက္ခု၊ သည်။
သုဒန္တံ၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်သည်။
သုဂုတ္တံ၊ စေအပ်သည်။
သုရက္ခိတံ၊ အပ်သည်။
သုသံဝုတံ၊ အပ်သည်။
(ဟောန္တံ၊ လတ်သော်။)
သုခါဓိဝါဟံ၊ လွန်ကဲသောချမ်းသာကို ရွက်ဆောင်တတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပ။ သုခါဓိဝါဟာ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ပ။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
“သဠေဝ ဖဿာယတနာနိ ဘိက္ခဝေါ။ပ။ ဘဝတ္ထ ဇာတိမရဏဿ ပါရဂါတိ၊ သဠေဝ။ပ။ ပါရဂါ"ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။
ဖဿာယတနာနိ၊ ဖဿ၏တည်ရာတို့သည်။
သဠေဝ၊ ခြောက်ပါးတို့သည်သာလျှင်တည်း။
ယတ္ထ၊ အကြင်ခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့၌။
အသံဝုတော၊ စောင့်စည်းခြင်းမှကင်းသောသူသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့။
နိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။
တေသံ၊ ထိုခြောက်ပါးသော ဖဿ၏တည်ရာတို့ကို။
သံဝရဏံ၊ စောင့်စည်းခြင်းကို။
အဝေဒိသုံ၊ ရကုန်ပြီ။
သဒ္ဓါဒုတိယာ၊ သဒ္ဓါတရားတည်းဟူသော အဖော်ရှိကုန်သော။
(တေ၊ ထိုသူတို့သည်။)
အနဝဿုတာ၊ ရာဂဖြင့် မစိုစွတ်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။)
ဝိဟရန္တိ၊ နေရကုန်၏။
မနောရမာနိ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်ကုန်သော။
ရူပါနိ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
ဝါ၊ အဆင်းတို့ကို။
ဒိသွာန၊ မြင်၍၎င်း။
ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်၎င်း။
အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။
အမနောရမာနိ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာမဟုတ်ကုန်သော။
ရူပါနိ၊ တို့ကို။
ဒိသွာန၊ မြင်၍၎င်း။
ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်၎င်း။
မနောရမေ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်သော။
(ရူပေ၊ ရူပါရုံ၌။)
ရာဂပထံ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းတည်းဟူသော ခရီးလမ်းကြောင်းကို။
ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။
(အမနောရမေ၊ သော။
ရူပေ၊ ၌။)
မေ၊ ငါသည်။
အပ္ပိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မနံ၊ စိတ်ကို။
န စ ပဒေါသယေ၊ မဖျက်ဆီးရာ။
ပိယာပ္ပိယံ၊ နှစ်သက်အပ် မနှစ်သက်အပ်သော။
ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံသော။
သဒ္ဒဉ္စ၊ အသံကိုလည်း။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ပိယမှိ၊ နှစ်သက်အပ်သော။
ဝါ၊ နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော။
သဒ္ဒေ၊ ၌။
သမုစ္ဆိတော၊ အလွန်တွေဝေမိန်းမောသည်။
နသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
အပ္ပိယေ၊ မနှစ်သက်အပ်သော။
ဝါ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။
(သဒ္ဒေ၊ ၌။)
ဒေါသဂတံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းကို။
ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။
(အပ္ပိယေ၊ ၌။)
မေ၊ သည်။
အပ္ပိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မနံ၊ ကို။
နစ ပဒေါသယေ၊ ရာ။
သုရဘိံ၊ ကောင်းသော။
မနောရမံ၊ စိတ်နှလုံး၏မွေ့လျော်ရာဖြစ်သော။
ဂန္ဓဉ္စ၊ ဂန္ဓာရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ အနံ့ကိုလည်း။
ဃတွာ၊ နမ်း၍။
အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။
အသုစိံ၊ မစင်ကြယ်သော။
အကန္တိယံ၊ မနှစ်သက်အပ်သော။
ဝါ၊ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော။
(ဂန္ဓဉ္စ၊ ကိုလည်း။)
ဃတွာ၊ နမ်း၍။
အကန္တိယသ္မိံ၊ သော။
ဂန္ဓေ၊ ၌။
ပဋိဃံ၊ အမျက်ဒေါသကို။
ဝိနောဒယေ၊ ပယ်ဖျောက်ရာ၏။
ကန္တိယေ၊ သော။
ဂန္ဓေ၊ ၌။
ဆန္ဒာနုနီတော၊ (ဂန္ဓာရုံ၌)တပ်ခြင်းတဏှာသို့ အစဉ်လိုက်သည်။
နစသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
အသာဒိတဉ္စ(အသာဒဝန္တဉ္စ)၊ သာယာဖွယ်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
သာဒုံစ(မဓုရသဉ္စ)၊ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သည်လည်း ဖြစ်သော။
ရသဉ္စ၊ အရသာကိုလည်း။
ဘောတွာန၊ စား၍။
အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။
ဧကဒါ၊ တရံတခါ၌။
အသာဒုံ၊ မချိုမြိန်မကောင်းမွန်သော။
(ရသံ၊ ကို။)
ဘောတွာန၊ စား၍။
သာဒုံ၊ ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သော။
ရသံ၊ ကို။
အဇ္ဈောသာယ၊ လွန်ကဲသောတဏှာဖြင့်။
နဘုဉ္ဇေ၊ မစားရာ။
အသာဒုသု၊ မချိုမြိန် မကောင်းမွန်ကုန်သော။
(ရသေသု၊ တို့၌။)
ဝိရောဓံ၊ ဒေါသကို။
နော ပဒံသယေ၊ မပြရာ။
သုခေန၊ ချမ်းသာသော။
ဖဿေန၊ အတွေ့ဖြင့်။
ဖုဋ္ဌောပိ၊ တွေ့ထိအပ်သော်လည်း။
န မဇ္ဇေ၊ မမေ့လျော့ရာ။
ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသော။
(ဖဿေန၊ ဖြင့်။)
ဖုဋ္ဌောပိ၊ တွေ့ထိအပ်သော်လည်း။
နသမ္ပဝေဓေ၊ မတုန်လှုပ်ရာ။
သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲဖြစ်သော။
ဖဿဒွယံ၊ အတွေ့နှစ်ပါးအပေါင်းကို။
ဥပေက္ခေ၊ လျစ်လျူရှုရာ၏။
ကေနစိ၊ တစုံတခုသော ချမ်းသာဆင်းရဲဖြစ်သော အတွေ့နှင့်။
အနာနုရုဒ္ဓေါ၊ မနှစ်သက်သည်။
အဝိရုဒ္ဓ(အဝိရုဒ္ဓေါ)၊ မဆန့်ကျင်သည်။
(ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။)
သညိနော၊ ဂေဟသိတသညာဖြင့် သညာရှိကုန်သော။
ဣတရီတရာ၊ ယုတ်ညံ့ကုန်သော။
နရာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
ပပဉ္စသညာ၊ ပပဉ္စသညာရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။)
ပပဉ္စယန္တာ၊ သံသရာကို ချဲ့ထွင်ကုန်လျက်။
ဝါ၊ သံသရာ၌ ကြာမြင့်ခြင်းကို ပြုကုန်လျက်။
(နောက်အနက်ကား ပပဉ္စယန္တာတိ သံသာရေ ပပဉ္စံ စိရာယနံ ကရောန္တာဟူသော ဋီကာအရ ပေးသောအနက်တည်း။)
(ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲသို့။)
ဥပယန္တိ၊ ကပ်ရကုန်၏။
သဗ္ဗဉ္စ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။
ဂေဟသိတံ၊ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်တည်းဟူသော အိမ်၌မှီသော။
မနောမယံ၊ အလုံးစုံသော စိတ်ဖြင့်ပြီးသော။
(ဝိတက္ကံ၊ မှားသော အကြံအစည်ကို။)
ပနုဇ္ဇ၊ ပယ်နှုတ်၍။
(သဗ္ဗဉ္စ၊ သော။)
နေက္ခမ္မသိတံ၊ ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၌မှီသော။
(ပဋိပတ္တိံ၊ အကျင့်ကို။)
ဣရီယတိ၊ ကျင့်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မနော၊ စိတ်ကို။
ဆဿု၊ ခြောက်ပါးသော အာရုံတို့၌။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
သုဘာဝိတော၊ ကောင်းစွာပွားစေအပ်၏။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ဖုဋ္ဌဿ၊ ချမ်းသာသော အတွေ့, ဆင်းရဲသော အတွေ့ဖြင့် တွေ့ထိသောသူ၏။
ဝါ၊ ချမ်းသာသော အတွေ့, ဆင်းရဲ သောအတွေ့သည် တွေ့ထိအပ်သောသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ကွစိ၊ တစုံတခုသော ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံ၌။
န ဝိကမ္မတေ၊ မတုန်လှုပ်။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။
တေ ရာဂဒေါသေ၊ ထိုရာဂ ဒေါသတို့ကို။
အဘိဘုယျ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်၍။
ဇာတိမရဏဿ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း, သေခြင်း၏။
ပါရဂါ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကမ်းတစ်ဖက်သို့ သွားတတ်ကုန်သည်။
ဘဝတ္ထ၊ ဖြစ်ကြကုန်လော့။
ဣတိ၊ ၏။
(ဣတိတလုံးအကြေကြံ)၊
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၉၅။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ၊ ရှည်သော သက်တော်ရှိသော။
မာလုကျပုတ္တော၊ မာလုကျပုတ္တသည်။
ယေန၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တေန၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ပ၊
(ဧကမန္တံ-မှ ဝိဟရေယျန္တိ အထိ စာပိုဒ် ၆၄-ဒုတိယမိဂဇာလသုတ်အတိုင်း ပေးမြဲ။)
၁။ မာလုကျဗြာဟ္မဏိယာ ပုတ္တော၊ဋ္ဌ။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
ဧတ္ထ၊ ဤသင်၏အဆုံးအမကို တောင်းရာ၌။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
(မယံ၊ ငါတို့သည်။)
“ဘိက္ခု၊ ရဟန်းဖြစ်သော။
ဇိဏ္ဏော၊ အိုမင်းသော။
ဝုဒ္ဓေါ၊ ကြီးရင့်သော။
မဟလ္လကော၊ အမျိုးစည်းစိမ်အားဖြင့် ကြီးမြတ်သော။
အဒ္ဓဂတော၊ ရှည်မြင့်စွာသော ကာလသို့ ရောက်သော။
ဝါ၊ မင်းနှစ်ဆက် သုံးဆက်ကို လွန်သော။
ဝယောအနုပ္ပတ္တော၊ ပစ္ဆိမအရွယ်သို့ ရောက်သော။
ယတြ ဟိ (ယောဟိ) တွံ၊ အကြင်သင်သည်။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဩဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။
ယာစသိ နာမာတိ၊ တောင်းဘိ”၏ဟူ၍။
ဒဟရေ၊ ငယ်ကုန်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။
ကိံ ဝက္ခာမ၊ အသို့ ဟောရပါကုန်အံ့နည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဇိဏ္ဏော၊ သည်။
ဝုဒ္ဓေါ၊ သည်။
မဟလ္လကော၊ သည်။
အဒ္ဓဂတော၊ သည်။
ဝယောအနုပ္ပတ္တော၊ သည်။
ကိဉ္စာပိ ဟောမိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ပါပေ၏။
(ပန၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပါသော်လည်း။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ၊ တပည့်တော်အား။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတု၊ ဟောတော်မူပါလော့။
သုဂတော၊ ကောင်းသေစကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည်။
(မေ၊ အား။)
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတု၊ လော့။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သောတရားတော်၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
အပ္ပေဝ နာမ အာဇာနေယျံ၊ သိငြားအံ့လည်း မသိ။
အဟံ၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်၏။
ဒါယာဒေါ၊ အမွေခံသည်။
အပ္ပေဝ နာမ အဿံ၊ အဖြစ်ငြား အံ့လည်း မသိ။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။
မာလုကျပုတ္တ၊ မာလုကျပုတ္တ။
တံ၊ ထိုငါဆိုအပ်လတ္တံ့ သော စကားကို။
တွံ၊ သင်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်သို့။
မညသိ၊ အောက်မေ့မှတ်ထင်ဘိသနည်း။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ယေ တေ ရူပါ၊ အကြင်ရူပါရုံတို့ကို။
အဒိဋ္ဌာ၊ ဤဘဝ၌ မမြင်အပ်ဘူးကုန်။
အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မမြင်အပ်ဘူးကုန်။
န စ ပဿသိ၊ ယခုလည်း မြင်ဆဲမဟုတ်။
တေ၊ သင်အား။
ပဿေယျတ္တိ၊ မြင်လို၏ဟူ၍။
န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုရူပါရုံတို့၌။
တေ၊ သင့်အား။
ဆန္ဒော ဝါ၊ လိုချင်ခြင်းသည်၎င်း။
ရာဂေါ ဝါ၊ တပ်မက်ခြင်းသည်၎င်း။
ပေမံ ဝါ၊ ချစ်ခြင်းသည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤ လိုချင်ခြင်းစသည်ဖြစ်ခြင်းသည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။)
သောတဝိညေယျာ၊ သောတဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ယေ တေ သဒ္ဒါ၊ အကြင်သဒ္ဒါရုံ တို့ကို။
အဿုတာ၊ ဤဘဝ၌ မကြားအပ်ဘူးကုန်။
အဿုတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မကြားအပ်ဖူးကုန်။
န စ သုဏာသိ၊ ယခုလည်းကြားဆဲမဟုတ်။
တေ၊ အား။
သုဏေယျန္တိ၊ ကြားလို၏ဟူ၍။
န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံတို့၌။
တေ၊ သင်အား။
ဆန္ဒော ဝါ၊ သည်၎င်း။
ရာဂေါဝါ၊ သည်၎င်း။
ပေမံ ဝါ၊ သည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ သည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။
(ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။ )
ဃာနဝိညေယျာ၊ ဃာနဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ဂန္ဓာ၊ အကြင်ဂန္ဓာရုံတို့ကို။ အဃာယိတာ၊ ဤဘဝ၌မနမ်းအပ်ဖူးကုန်။ အဃာဟိတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်းမနမ်းအပ်ဖူးကုန်။ ၁။ အဒိဋ္ဌာ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာတိ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝ အဒိဋ္ဌာ အတီတေပိ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ။ န စ ပသီတိ ဧတရဟိပိ န ပဿသိ။ဋ္ဌ။
နစ ဃာယသိ၊ ယခုလည်းနမ်းဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ ဃာယေယျန္တိ၊ နမ်းလို၏ဟူ၍။ န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုဂန္ဓာရုံတို့၌။ တေ၊ အား။ (အကြွင်းပေးမြဲ။)
ဇိဝှါဝိညေယျာ၊ ဇိဝှါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ယေ တေ ရသာ၊ အကြင်ရသာရုံတို့ကို။
အသာယိတာ၊ ဤဘဝ၌မလျက်အပ်ဖူးကုန်။
အသာယိတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မလျက်အပ်ဖူးကုန်။
နစ သာယသိ၊ ယခုလည်း လျက်ဆဲမဟုတ်။
တေ၊ အား။
သာယေယျန္တိ၊ လျက်လို၏ဟူ၍။
နစဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုရသာရုံတို့၌။
တေ၊ အား။
(အကြွင်းပေးမြဲ။)
ကာယဝိညေယျာ၊ ကာယဝိဉာဏ်ဖြင့်သိအပ်ကုန်သော။
ယေ တေ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာ၊ အကြင်ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့ကို။
အသံဖုဋ္ဌာ၊ ဤဘဝ၌မတွေ့ထိအပ်ဖူးကုန်။
အသံဖုဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မထိအပ်ဖူးကုန်။
နစဖုသသိ၊ ယခုလည်းတွေ့ထိဆဲမဟုတ်။
တေ၊ အား။
ဖုသေယျန္တိ၊ တွေ့ထိလို၏ဟူ၍။
နစဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့၌။
တေ၊ အား။
(အကြွင်းပေးမြဲ၊ )
မနောဝိညေယျာ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့်သိအပ်ကုန်သော။
ယေ တေ ဓမ္မာ၊ အကြင်ဓမ္မာရုံတို့ကို။
အဝိညာတာ၊ ဤဘဝ၌ မသိအပ်ဘူးကုန်။
အဝိညာတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မသိအပ်ဘူးကုန်။
နစဝိဇာနာသိ၊ ယခုလည်းသိဆဲမဟုတ်။
တေ၊ အား။
ဝိဇာနေယျ န္တိ၊ သိလို၏ဟူ၍။
န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုဓမ္မာရုံတို့၌။
တေ၊ အား။
(အကြွင်းပေးမြဲ။)
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
တေ၊ သင်သည်။
ဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတဗ္ဗေသု၊ မြင်အပ်, ကြားအပ် တွေ့ထိအပ်, သိအပ်ကုန်သော။
ဧတ္ထ(ဧတေသု)ဓမ္မေသု၊ ဤတရားတို့တွင်။
ဒိဋ္ဌေ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့်ရူပါရုံကို မြင်အပ်သည်ရှိသော်။
ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ မြင်အပ်ကာမျှသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
သုတေ၊ သောတဝိဉာဏ်ဖြင့် သဒ္ဒါရုံကို ကြားအပ်သည်ရှိသော်။
သုတမတ္တံ၊ ကြားအပ်ကာမျှသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
မုတေ၊ ဃာနဝိဉာဏ်, ဇိဝှါဝိဉာဏ်,ကာယဝိဉာဏ်ဖြင့် ဂန္ဓာရုံ, ရသာရုံ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့ကို တွေ့ထိအပ်သည်ရှိသော်။
မုတမတ္တံ၊ တွေ့ထိအပ်ကာမျှသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဝိညာတေ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့် ဓမ္မာရုံကို သိအပ်သည်ရှိသော်။
ဝိညာတမတ္တံ၊ သိအပ်ကာမျှသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
တေ၊ သင်သည်။
ဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတဗ္ဗေသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။
ဒိဋ္ဌေ၊ သော်။
ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
သုတေ၊ သော်။
သုတမတ္တံ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မုတေ၊ သော်။
မုတမတ္တံ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ဝိညာတေ၊ သော်။
ဝိညာတမတ္တံ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
တတော၊ ထိုအခါ၌။
တွံ၊ သင်သည်။
တေန၊ ထိုရာဂ, ဒေါသ, မောဟဖြင့် (တပ်မက်ပြစ်မှား တွေဝေသည်)။
နဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။
တနည်းကား...
တေန၊ ထိုမြင်ခြင်း စသည်နှင့်စပ်သော ရာဂ, ဒေါသ, မောဟနှင့် တကွ။
န ဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့ ။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
ယတော၊ ၌။
တွံ၊ သည်။
တေန၊ ထိုရာဂ, ဒေါသ,မောဟဖြင့် (တပ်မက်, ပြစ်မှား, တွေဝေသည်။)၁။ ဤကား န တေနာတိ တေန ရာဂေန ဝါ ရတ္တော, ဒေါသေန ဝါ ဒုဋ္ဌော မောဟေန ဝါ မူဠှော န ဘဝိဿတိ ဟူသော ဤအဋ္ဌကထာအဖွင့်အလိုတည်း။ ဘဝိဿတိ-ဟု ရှိသော်လည်း ပါဠိတော်ပါတွံ-ကိုငဲ့၍ ဘဝိဿတိ ဖြစ်သင့်၏။
၂။ ဤအနက်ကား-တေနာတိ တေန ဒိဋ္ဌာဒိနာ ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒနာ ဝါ။ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ပ။ တသ္မိံ ကာလေ တေန ဝါ ကာရဏေန ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒိနာ သဟ န ဘဝိဿသိ-ဟူသော ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာ စာမျက်နှာ ၈၂-အလိုပေးသော အနက်တည်း။
၂။ ဤအနက်ကား-တေနာတိ တေန ဒိဋ္ဌာဒိနာ ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒနာ ဝါ။ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ပ။ တသ္မိံ ကာလေ တေန ဝါ ကာရဏေန ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒိနာ သဟ န ဘဝိဿသိ-ဟူသော ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာ စာမျက်နှာ ၈၂-အလိုပေးသော အနက်တည်း။
နဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
တတော၊ ထိုအခါ၌။
တွံ၊ သည်။
တတ္ထ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတအာရုံ၌။
(ပဋိဗဒ္ဓေါ၊ စပ်သော။
ပတိဋ္ဌိတောနာမ၊ တည်ခြင်းမည်သည်။)
န ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
ယတော၊ ၌။
တွံ၊ သည်။
တတ္ထ၊ ၌။
(ပဋိဗဒ္ဓေါ၊ သော။
ပတိဋ္ဌိတောနာမ၊ သည်။)
န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
တတော၊ ၌။
တွံ၊ သည်။
ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန် လောက၌။
နေဝ ဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။
ဟုရံ၊ တမလွန်လောက၌။
န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။
ဥဘယန္တရေန၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် နှစ်ပါးစုံသောလောက၌။
န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။
ဧသေဝ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန် နှစ်ပါးစုံသော လောက၌ မဖြစ်ခြင်းသည်သာလျှင်။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲအပေါင်း၏။
အန္တော၊ အဆုံးမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဣမဿ၊ ဤစကား၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့။
အာဇာနာမိ၊ သိပါသနည်း။)
ရူပံ၊ အဆင်းကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်။
ပိယံ၊ ချစ်နှစ်သက်ဖွယ်သော။
နိမိတ္တံ၊ ယောက်ျား မိန်းမစသော အမှတ်နိမိတ်ကို။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသောသူအား။
သတိ၊ သတိသည်။
မုဋ္ဌာ၊ ကင်းပျောက်၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။
တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
တဿ၊ ထိုသူအား။
အနေကာ၊ တပါးမကများစွာကုန်သော။
ရူပသမ္ဘဝါ၊ ရူပါရုံကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့သည်။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ သူတပါး၏ စည်းစိမ်ကို ရှေးရှုကြံစည်ခြင်းဖြင့်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ ညှဉ်းဆဲလိုခြင်းဖြင့်၎င်း။
အဿ၊ ထိုသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။
(တနည်းကား) တဿ၊ ထိုသူအား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
ရူပသမ္ဘဝါ၊ ကုန်သော။
ဝေဒနာ စ၊ ဝေဒနာ တို့သည်၎င်း။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏၁။ ဤအနက်ကား မ-ဋ္ဌ ၄-စာပိုဒ် ၃၉၃၊၂၃၂-နှာ၊ ဆန္နောဝါဒသုတ်အဖွင့်နှင့် ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာစာပိုဒ် ၁၀-ဗာဟိယသုတ်အဖွင့် စာမျက်နှာ ၈၃-ပဌမနည်းအရ ပေးသောအနက်တည်း။ ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာလာ အပရေ
ဆရာတို့အလို ဣဓ၊ ဤကာမဘဝ၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ အရူပဘဝ၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။ ဥဘယ မန္တရေန၊ ကာမဘဝ အရူပဘဝ နှစ်ပါးစုံတို့၏ အကြား ရူပဘဝ၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ -ဟူ၍ပေး။
အညေဆရာတို့အလို- ဣဓ၊ ဤအဇ္ဈိတ္တိကာယတန ခြောက်ပါး၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ဗာဟိရာယတနခြောက်ပါး၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့။ ဥဘယမန္တရေန၊ စိတ် စေတသိက်၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ - ဟူ၍၎င်း။ ဣဓ၊ ဤအကြောင်းတရား၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့- ဟုရံ၊ အကျိုးတရား၌။န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ဥဘယမန္တရေန၊ ပညတ်တရား၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့ ဟူ၍၎င်း ပေးလေ။ သို့သော် တံ သဗ္ဗံ အဋ္ဌကထာသု နတ္ထိ ဟု အဋ္ဌကထာ၌ မိန့်၏။
၂။ ဤအနက်ကား အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟိံသာယ စ - ဟူသောအဋ္ဌကထာ ပဌမနည်း။ အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ ကရဏတ္ထေ ပစ္စတ္တဝစနန္တိ အာဟ “အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟေသာယ စာ"တိ ဟူသော ဋီကာကို ရှု၍ပေးသော အနက်တည်း။ (အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) အဿ၊ ထိုသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ ညှဉ်းဆဲအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။ ဝါ၊ တိုးပွါးစေသောသူမှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဝါ၊ ကို။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အညေဆရာတို့အလို- ဣဓ၊ ဤအဇ္ဈိတ္တိကာယတန ခြောက်ပါး၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ဗာဟိရာယတနခြောက်ပါး၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့။ ဥဘယမန္တရေန၊ စိတ် စေတသိက်၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ - ဟူ၍၎င်း။ ဣဓ၊ ဤအကြောင်းတရား၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့- ဟုရံ၊ အကျိုးတရား၌။န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ဥဘယမန္တရေန၊ ပညတ်တရား၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့ ဟူ၍၎င်း ပေးလေ။ သို့သော် တံ သဗ္ဗံ အဋ္ဌကထာသု နတ္ထိ ဟု အဋ္ဌကထာ၌ မိန့်၏။
၂။ ဤအနက်ကား အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟိံသာယ စ - ဟူသောအဋ္ဌကထာ ပဌမနည်း။ အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ ကရဏတ္ထေ ပစ္စတ္တဝစနန္တိ အာဟ “အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟေသာယ စာ"တိ ဟူသော ဋီကာကို ရှု၍ပေးသော အနက်တည်း။ (အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) အဿ၊ ထိုသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ ညှဉ်းဆဲအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။ ဝါ၊ တိုးပွါးစေသောသူမှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဝါ၊ ကို။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဝါ၊ ကြားသည်ရှိသော်။
ဝါ၊ ကြားသောကြောင့်။
ပိယံ၊ သော။
နိမိတ္တံ၊ ကို။
မနသိကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသူအား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
သဒ္ဒသမ္ဘဝါ၊ သဒ္ဒါရုံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ အသံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့သည်။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
အဿ၊ ထိုသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။
ဝါ၊ တိုးပွါးစေသောသူမှ။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။
ဃတွာ၊ နမ်း၍။
ပိယံ၊ သော။
နိမိတ္တံ၊ ကို။
မနသိကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။
ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။
တဉ္စ၊ ထိုဂန္ဓာရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ ထိုအနံ့ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
ဂန္ဓသမ္ဘဝါ၊ ဂန္ဓာရုံလျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိကုန်သော။
ဝေဒနာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။
အဿ၊ ၏။
စိတ္တံ၊ ကို။
(အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။)
ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။
ဝါ၊ ပွါးစေသောသူမှ။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ရသံ၊ အရသာကို။
ဘောတွာ၊ သုံးဆောင်၍။
ပိယံ၊ သော။
နိမိတ္တံ၊ ကို။
မနသိ ကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။
ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။
တဉ္စ၊ ထိုရသာရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ ထိုအနံ့ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
ရသသမ္ဘဝါ၊ ရသာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်း ရှိကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ တို့သည်။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
အဿ၊ ၏။
စိတ္တံ၊ ကို။
ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အာစိနတော၊ မှ။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။၁။ ဤအနက်ကား အထဝါ"တဿ ဝဍ္ဎန္တီတိ ပဒေနာပိ သဒ္ဓိံ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာစာတိ ဣမေဟိ ဒွေ ဓမ္မာ တဿ ဝဍ္ဎန္တီတိ အတ္ထော- ဟူသော အဋ္ဌကထာ ဒုတိယနည်းအရ ပေးသော အနက်တည်း။
၂။ အာရာ နိဗ္ဗာနံ ဝုစ္စတီတိ ဧဝရူပဿ ပုဂ္ဂလဿ နိဗ္ဗာနံ နာမ ဒူရေ ပဝုစ္စတိ-ဖွင့်သော ဤအဋ္ဌကထာအရ အာစိနတော-ပုဒ်ဝယ် ပဉ္စမျတ္ထ၌ ဆဋ္ဌီသက်၍ ဒူရတ္ထ ယောဂတ္ထပေးသော အနက်တည်း။ အာရကာ မန္ဒဗုဒ္ဓီနံ။ သဒ္ဒနီတိသုတ္တမာလာ၊ ၁၃၄-နှာ၊ ဝိသုဒ္ဓိ ဋီ၊ ၂၂၈-နှာ။
၂။ အာရာ နိဗ္ဗာနံ ဝုစ္စတီတိ ဧဝရူပဿ ပုဂ္ဂလဿ နိဗ္ဗာနံ နာမ ဒူရေ ပဝုစ္စတိ-ဖွင့်သော ဤအဋ္ဌကထာအရ အာစိနတော-ပုဒ်ဝယ် ပဉ္စမျတ္ထ၌ ဆဋ္ဌီသက်၍ ဒူရတ္ထ ယောဂတ္ထပေးသော အနက်တည်း။ အာရကာ မန္ဒဗုဒ္ဓီနံ။ သဒ္ဒနီတိသုတ္တမာလာ၊ ၁၃၄-နှာ၊ ဝိသုဒ္ဓိ ဋီ၊ ၂၂၈-နှာ။
ဖဿံ၊ အတွေ့အထိကို။
ဖုဿ၊ တွေ့ထိ၍။
ပိယံ၊ သော။
နိမိတ္တံ၊ ကို။
မနသိကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။
ဝေဒေဟိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ ထိုအတွေ့အထိကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
ဖဿသမ္ဘဝါ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်း ရှိကုန်သော။
ဝေဒနာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။
အဿ၊ ၏။
စိတ္တံ၊ ကို။
(အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။)
ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အာစိနတော၊ မှ။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
အာရာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ပိယံ၊ သော။
နိမိတ္တံ၊ ကို။
မနသိကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။
ဝေဒေတိ ၏။
တဉ္စ၊ ထိုဓမ္မာရုံကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။
အနေကာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မသမ္ဘဝါ၊ ဓမ္မာရုံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ဓမ္မာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်းရှိကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ သည်။
ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။
အဿ၊ ၏။
စိတ္တံ၊ ကို။
(အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။)
ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အာစိနတော၊ မှ။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။
(ငါ၊ အဆင်းကို။)
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ပဋိဿတော၊ ထင်သောသတိရှိသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ရူပေသု၊ ရူပါရုံတို့၌။
ဝါ၊ အဆင်းတို့၌။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ ထိုအဆင်းကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းကင်းသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။
တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။
ဝါ၊ ထိုအဆင်းကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။
ဝါ၊ အဆင်းကို။
ပဿတော၊ မြင်သော။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
သေဝတော၊ မှီဝဲသော။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။၁။ စနှင့်အပိကို ချန်၍ပြန်သော အထက်ပါအနက်သည် “သေဝတော စာပီတိ ဧတ္ထ စ-သဒ္ဓေါ စ နိပါတ မတ္တန္တိ သေန္တဝဿ ဣစ္စေဝ အတ္ထော ဝုတ္တော”ဟူသော ဋီကာနှင့်အညီ ပြန်အပ်သော အနက်ဖြစ်သည်။ ပါဠိတော်၌ ထင်ရှားရှိသော ထို စ-သဒ္ဒါနှင့် အပိ-သဒ္ဒါပါ အနက်ရစေလိုလျှင် ဤသို့ ပြန်အပ်၏။ “ယထာ၊ ဖြင့်။ ရူပံ၊ ကို။ ပဿတော စာပိ၊ မြင်လည်း မြင်သော်လည်း။ ဝေဒနံ၊ (စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော) ဝေဒနာ ကို။ ( အဋ္ဌကထာ၌ စတုမဂ္ဂသမ္ပယုတ္တဝေဒနာကို ဆိုသည်မှာ ဥက္ကဋ္ဌနည်းပေတည်း၊ ဤ၌ကား ရူပံ ဒိသွာ ပဿတော ရူပံ-တို့ကို ထောက်၍ အဆင်းကို မြင်ဆဲ၌ဖြစ်သောဝေဒနာကိုသာ ယူသင့်၏) သေဝတောစာပိ၊ မှီဝဲလည်း မှီဝဲသော်လည်း” ဟု ဤသို့ပြန်အပ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ မြင်အပ်သော ရူပါရုံ၌ မြင်ရုံမျှတည်အောင် ရှုသော ယောဂီရဟန်းသည်လည်း စက္ခုဒွါရ၌ ရူပါရုံထင်သောအခါ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့ပင် ထိုအဆင်း ရူပါရုံကို မြင်လည်းမြင်၏။ စက္ခုသမ္ဖဿဇာ ဝေဒနာဟု ခေါ်သော စက္ခုဒွါရိကဝေဒနာကိုလည်း ခံစား၏။ ၎င်းဝေဒနာလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ရူပါရုံကို မြင်၍ ဝေဒနာကို ခံစားသော်လည်း ဝိပဿနာမရှိသော သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာကဲ့သို့ အဝိဇ္ဇာ တဏှာစသော ကိလေသာဆင်းရဲသည်၎င်း၊ ထိုကိလေသာမှ ဆက်၍ ဖြစ်နိုင်သော ကံနှင့် ဝိပါက်ဆင်းရဲသည်၎င်းမဖြစ်ပွါးရ၊ ချုပ်သာချုပ်သည်ဟု ဆိုလို၏။ ထို့ကြောင့်ပင် “ခီယတိ နောပစီယတိ" ဟု ဟောတော်မူပေသည်။ ဤသို့ အနက်ပြန်ရာ၌ စ-သဒ္ဒါဖြင့် ပဿနနှင့် သေဝနတို့ကို အပြန် အလှန်ဆည်း၏၊ အပိ-သဒ္ဒါဖြင့် ထိုသို့ပင် မြင်၍ ခံစားငြားသော်လည်းဟု သမ္ဘာဝနာပြု၏၊ အလွန်ပင် သင့်လျော်ကောင်းမြတ်သော အနက်ဖြစ်ပေသည်။ အဋ္ဌကထာ၌ကား စနှင့် အပိတို့၏ ဤသမုစ္စည်းသမ္ဘာ ဝနာအနက်တို့ကို ဥတ္တာနတ္ထဖြစ်သောကြောင့် မဖွင့်ပဲ ချန်ထားခဲ့သည် ဖြစ်ရာ၏။ နောက်ဂါထာတို့၌လည်း နည်းတူပင် မှတ်ယူအပ်၏။
ခီယတိ၊ ( ဝဋ်ဆင်းရဲ ကိလေသာဆင်းရဲသည် ) ကုန်ခြင်းသို့ရောက်၏။
နောပစီယတိ၊ ပွါးစီးခြင်းသို့မရောက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
စရတီ၊ ကျင့်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အပစိနတော၊ ဖျက်ဆီးသောသူမှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
ဝါ၊ ကို။
သန္တိကေ၊ နီး၏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
သဒ္ဒံ၊ သဒ္ဒါရုံကို။
ဝါ၊ အသံကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ပဋိဿတော၊ ထင်သောသတိရှိသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
သော၊ သည်။
သဒ္ဒေသု၊ တို့၌။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
သဒ္ဒံ၊ ကို။
သုဏတော၊ ကြားသော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။
ခီယတိ၊ ၏။
နောပစီယတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
သော၊ သည်။
သတော၊ ဖြစ်၍။
စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အပစိနတော၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
သန္တိကေ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
ဂန္ဓံ၊ ဂန္ဓာရုံကို။
ဝါ၊ အနံ့ကို။
ဃတွာ၊ နမ်း၍။
ပဋိဿတော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ သည်။
ဂန္ဓေသု၊ တို့၌။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ဂန္ဓံ၊ ကို။
ဃာယတော၊ နမ်းသော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။
ခီယတိ၊ ၏။
နောပစီယတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
သော၊ သည်။
သတော၊ ဖြစ်၍။
စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အပစိနတော၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
သန္တိကေ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
ရသံ၊ ကို။
ဘောတွာ၊ သုံးဆောင်၍။
ပဋိဿတော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ သည်။
ရသေသု၊ တို့၌။
နရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ရသံ၊ ကို။
သာယတော၊ လျက်သော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။
ခီယတိ၊ ၏။
နောပစီယတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
သော၊ သည်။
သတော၊ ဖြစ်၍။
စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အပစိနတော၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
သန္တိကေ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
ဖဿံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။
ဝါ၊ အတွေ့အထိကို။
ဖုဿ၊ တွေ့ထိ၍။
ပဋိဿာတော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ သည်။
ဖဿေသု၊ တို့၌။
နရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ဖဿံ၊ ကို။
ဖုသတော၊ တွေ့ထိသော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတာ၊ သော။
အဿ၊ အား။
ခိယတိ၊ ၏။
နောပစီယတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
သော၊ သည်။
သတော၊ ဖြစ်၍။
စရတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အပစိနတော၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
သန္တိကေ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ပဋိဿတော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ သည်။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။
ဝေဒေတိ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အဇ္ဈောသ၊ ၍။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဇာနတော၊ သိသော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။
ခီယတိ၊ ၏။
နောပစီယတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
သော၊ သည်။
သတော၊ ဖြစ်၍။
စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
အပစိနတော၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။
သန္တိကေ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ အပ်သော။
ဣမဿ၊ ၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
အဟံ၊ သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော စကား၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
တွံ၊ သင်သည်။
သာဓု ခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
ရူပံ ဒိသွာ သတိမုဋ္ဌာ။ပ။ သန္တိကေ နိဗ္ဗာန ဝုစ္စတီတိ၊ ရူပံ ဒိသွာ သတိမုဋ္ဌာ။ပ။သန္တိကေ နိဗ္ဗာန ဝုစ္စတိ၊ ဟူ၍။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာဇာနာသိ၊ သိ၏။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။
မယာ၊ သည်။
သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။
ဘာသိတဿ၊ အပ်သော။
ဣမဿ၊ ၏။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိတ္တာရေန၊ အားဖြင့်။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ ကို။
အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။
အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။
အာသနာ၊ နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ အလွန်ရိုသေစွာရှိခိုး၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာရစ်လှည့်လည်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။
ဧကော၊ တယောက်အထီးတည်း။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်၍။
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သောလုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။
ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရန္တော၊ နေသည်ရှိသော်။
န စိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။
ယဿ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။
သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ယာတည်ထောင် လူ၏ဘောင်မှ။
အနဂါရိယံ၊ အိမ်ယာမထောင်, ရဟန်းဘောင်၌။
ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ရှင်ရဟန်းပြုကုန်၏။
အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။
ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏ အဆုံးဖြစ်သော။
တံ၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို။
(သစ္ဆိကတွာ၌စပ်။)
ဝါ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့။
(ဥပသမ္ပဇ္ဇ၌စပ်။)
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌သာလျှင်။
ဝါ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌ သာလျှင်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဝါ၊ မိမိအလိုလို။
အဘိညာ (အဘိညာယ)၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဉာသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။
ဝါ၊ ရောက်၍။
ဝိဟာသိ၊ နေပြီ။
“(မေ၊ ငါ့အား။)
ဇာတိ၊ သည်။
ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
(မေ၊ ငါသည်။)
ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုသိတံ၊ အပ်ပြီ။
ကရဏီယံ၊ ကို။
ကတံ၊ အပ်ပြီ။
ဣတ္ထတ္တာယ၊ ငှါ။
အပရံ၊ သည်။
န အတ္ထိ၊ မရှိ”။
ဣတိ၊ သို့။
အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။
အရဟတံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
အညတရော၊ တပါးအပါအဝင်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ဣတိ၊ ၏။
ဣတိ-တလုံး အကြေကြံ။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၉၆။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
(အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။)
ပရိဟာနဓမ္မဉ္စ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောကို၎င်း။
အပရိဟာနဓမ္မဉ္စ၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောကို၎င်း။
ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
အဘိဘာယတနာနိစ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သော အာယတနတို့ကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောပေအံ့။
တံ၊ ထို (ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘော, မဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘော, ခြောက်ပါးသော လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သော အာယတန) တရားကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပရိဟာနဓမ္မော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
စက္ခုနာ၊ စက္ခုပသာဒဖြင့်။
ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်, ကြံစည်တတ်ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်တရားတို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
တံ၊ ထိုဖြစ်သော ကိလေသာအပေါင်းကို။၁။ ဤ၌ အဘိဘာယတနသည် အဘိဘာယတနဈာန် ရှစ်ပါးနှင့် အနက်မတူပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဈာန် အဘိဘာယတနအရာ၌ "အဘိဘာယတနာနီတိ အဘိဘဝနကာရဏာနိ၊ကိံ အဘိဘဝန္တိံပစ္စနီကဓမ္မေပိ အာရမ္မဏာနီပိ" စသည်ဖြင့် လွှမ်းမိုးကြောင်းအနက်၊ လွှမ်းမိုးတတ်သောအနက်တို့ကို အဋ္ဌကထာ၌ ဖွင့်ပြသော်လည်း ဤအရာ၌ ကား ထိုသို့မဖွင့်မူ၍ “အဘိဘဝိတာနိ အာယတနာနိ”ဟူ၍၎င်း၊ “အဘိဘဝိတံ အာယတနံ”ဟူ၍၎င်း လွှမ်းမိုးအပ်သော အာယတနဟူ၍သာ ဖွင့်ထားပေသည်။ ထိုအဘိဘာယတနတို့မှာလည်း တရားကိုယ်အားဖြင့် သရသင်္ကပ္ပ ဟု ဆိုအပ်သော အကုသိုလ်ကိလေသာတို့၏ မဖြစ်ရာ ရူပ, သဒ္ဒစသော ဗာဟိရာယတန ခြောက်ပါးတို့ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ ကြောင့် ဋီကာ၌ အဘိဘဝိတံ အာယတနန္တိ ကထိတံ အနဓိဝါသနာဒိနာ”ဟု ကရိုဏ်း ထည့်စွက်လျက် ဖွင့်ပြတော် မူပေသည်။ ထိုအာရုံနှင့်ကိလေသာအပေါင်းကို လက်မခံခြင်းစသည်ဖြင့် လွှမ်းမိုးအပ်သော အာယတန ဟု ဆိုအပ်သည်ဟုဆိုလို၏။ ဤ၌လွှမ်းမိုးဟူသည်မှာလည်း ထိုအာယတနနှင့်စပ်၍ ကိလေသာမဖြစ်အောင် စောင့်စည်းအုပ်ချုပ် နိုင်ခြင်း နိုင်နင်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤ၌ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သော အာယတန ဟု အနက်ပြန်သည်။
၂။ နှာ ၂၉၅-ဒုက္ခဓမ္မသုတ်နှင့်၎င်း၊ သီမူနှင့်၎င်း အညီ ဓမ္မာပုဒ်မပါသော ရှိရင်းပါဌ်အတိုင်း အနက်ပေးလျှင် “အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်သော အကြံအစည်တို့သည်” ဟူ၍ အနက် ပေးရာ၏။ အကြောင်းမူကား အကုသလာ-ပုဒ်သည် အပ္ပဓာနဝိသေသနမျှသာဖြစ်၍ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်သည်သာလျှင်ပဓာနဝိသေသျ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်တည်း။ ဝါ၊ ထိုရူပါရုံကို။ စေ အဓိဝါသေတိ၊ အကယ်၍ လက်ခံငြားအံ့။ စေ နပ္ပဇဟတိ၊ အကယ်၍မစွန့်ငြားအံ့။ စေန ဝိနောဒေတိ၊ အကယ်၍မပယ်ဖျောက်ငြားအံ့။ စေနဗျန္တီကရောတိ၊ အကယ်၍ ကင်းအောင်မပြုငြားအံ့။ အနဘာဝံ၊ နောင်တဖန် မဖြစ်ခြင်းသို့။ စေန ဂမေတိ၊ အကယ်၍မရောက်စေငြားအံ့။ (ဧ၊ ဝံဤသို့မရောက်စေသည်ရှိသော်။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို လက်ခံခြင်း မစွန့်ခြင်း မပယ်ဖျောက်ခြင်း, ကင်းအောင်မပြုခြင်း နောင်တဖန်မဖြစ်ခြင်းသို့မရောက်စေခြင်းကို။ “(အဟံ၊ ငါသည်) ကုသလေဟိ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့မှ။ ပရိဟာယာမိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။ ဟိ၊ မှန်ပေ၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကိုလက်ခံခြင်းကို။ ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူ၍။ ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်”ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ပ၊
၂။ နှာ ၂၉၅-ဒုက္ခဓမ္မသုတ်နှင့်၎င်း၊ သီမူနှင့်၎င်း အညီ ဓမ္မာပုဒ်မပါသော ရှိရင်းပါဌ်အတိုင်း အနက်ပေးလျှင် “အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်သော အကြံအစည်တို့သည်” ဟူ၍ အနက် ပေးရာ၏။ အကြောင်းမူကား အကုသလာ-ပုဒ်သည် အပ္ပဓာနဝိသေသနမျှသာဖြစ်၍ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်သည်သာလျှင်ပဓာနဝိသေသျ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်တည်း။ ဝါ၊ ထိုရူပါရုံကို။ စေ အဓိဝါသေတိ၊ အကယ်၍ လက်ခံငြားအံ့။ စေ နပ္ပဇဟတိ၊ အကယ်၍မစွန့်ငြားအံ့။ စေန ဝိနောဒေတိ၊ အကယ်၍မပယ်ဖျောက်ငြားအံ့။ စေနဗျန္တီကရောတိ၊ အကယ်၍ ကင်းအောင်မပြုငြားအံ့။ အနဘာဝံ၊ နောင်တဖန် မဖြစ်ခြင်းသို့။ စေန ဂမေတိ၊ အကယ်၍မရောက်စေငြားအံ့။ (ဧ၊ ဝံဤသို့မရောက်စေသည်ရှိသော်။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို လက်ခံခြင်း မစွန့်ခြင်း မပယ်ဖျောက်ခြင်း, ကင်းအောင်မပြုခြင်း နောင်တဖန်မဖြစ်ခြင်းသို့မရောက်စေခြင်းကို။ “(အဟံ၊ ငါသည်) ကုသလေဟိ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့မှ။ ပရိဟာယာမိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။ ဟိ၊ မှန်ပေ၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကိုလက်ခံခြင်းကို။ ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူ၍။ ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်”ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ပ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
ဇိဝှါယ၊ ဇိဝှါပသာဒဖြင့်။
ရသံ၊ ရသာရုံကို။
သာယိတွာ၊ လျက်၍။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ပ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
မနသာ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။
ဝိညာယ၊ သိ၍။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ၊ ကို။
ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ပရိဟာနဓမ္မော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အပရိဟာနဓမ္မော၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။
ရူပံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ၊ ထိုဖြစ်သော ကိလေသာအပေါင်းကို။
ဝါ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ နာဓိဝါသေတိ၊ အကယ်၍ လက်မခံငြားအံ့။
စေပဇဟတိ၊ အကယ်၍စွန့်ငြားအံ့။
စေ ဝိနောဒေတိ၊ အကယ်၍ပယ်ဖျောက်ငြားအံ့။
စေ ဗျန္တီကရောတိ၊ အကယ်၍ကင်းအောင်ပြုငြားအံ့။
အနဘာဝံ၊ နောင်တဖန်မဖြစ်ခြင်းသို့။
စေ ဂမေတိ၊ အကယ်၍ရောက်စေငြားအံ့။
(ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို လက်မခံခြင်း စွန့်ခြင်း, ပယ်ဖျောက်ခြင်း, ကင်းအောင်ပြုခြင်းနောင် တဖန်မဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းကို။
"(အဟံ၊ သည်။)
ကုသလေဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။
န ပရိဟာယာမိ၊ မဆုတ်ယုတ်။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကိုလက်မခံခြင်းကို။
အပရိဟာနံ၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူ၍။
၁။ ဆုတ်ယုတ်၏ ဟူသော ပုဂ္ဂလာ ဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတရားကိုပြသည်ဟု မှတ်အပ်၏။ ထို့ကြောင့် ဝေဒိတဗ္ဗမေတံနှင့် ပရိဟာယာမီတိ ဟု စပ်၍ယူလျှင် ဓမ္မာဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့် “ဤရူပါရုံကို လက်ခံခြင်းစသည်ကို ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတရားဟု သိအပ်၏”ဟူသော အနက်ကိုရပေသည်။ ထိုတွင် မစွန့်ခြင်း စသည်မှာ လက်ခံခြင်း၏ပရိယာယ် ချည်းသာတည်း။ ထိုကြောင့် ဝေဒိတဗ္ဗမေတံ-၌ ဧတံ-ပုဒ်ကို အတိုချုပ် အနက်ပေးလိုလျှင် “ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို လက်ခံခြင်းကို”ဟူ၍သော်၎င်း၊ “ရူပါရုံကို လက်ခံခြင်းစသည်ကို”ဟူ၍သော်၎င်း အနက်ပေးရာ၏။ ပရိဟာယာမိ ဟူသော ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကို “ဆုတ်ယုတ်ခြင်း”ဟု ဓမ္မာဓိဋ္ဌာန်ယူရာ၌ သာဓကကား “ဣဓ ဓမ္မံ ပုစ္ဆိတွာ ဝိဘဇန္တေန ပုဂ္ဂလေန ဓမ္မော ဒဿိတော”ဟူသောဤသုတ်၏ အဋ္ဌကထာနှင့်“ကထဉ္စ ဘိက္ခဝေ ပရိဟာနဓမ္မော ဟောတီတိ ဓမ္မံ ပုစ္ဆိတာ တံ ဝိဘဇန္တေန ဘဂဝတာ‘တဉ္စေ ဘိက္ခု အဓိဝါသေတီ'တိအာဒိနာ ပုဂ္ဂလေန ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနေန ဓမ္မော ဒဿိတော" ဟူသော ၎င်းအဖွင့်ဋီကာတို့ပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဆ၊ ကုန်သော။
အဘိဘာယတနာနိ၊ တို့သည်။
ကတမာနိ စ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။
ရူပံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ တို့သည်။
နုပ္ပဇ္ဇတ္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။
ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာရူပါရုံကို။
“ဧတံ အာယတနံ၊ ဤရူပါရုံဟူသောအာယတနကို။
အဘိဘူတံ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်ပေ၏။
ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ အာယတနကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အဘိဘာယတနံ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သော အာယတနဟူ၍။
ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်”ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ပ၊
ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်”ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
( ပုန စပရံ ဘိက္ခဝေ ဇိဝှါယ ရသံ။ပ။ အပရိဟာနဓမ္မော ဟောတိ- ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
မနသာ၊ ဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဝိညာယ၊ သိ၍။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကုန်သော။
သံယောဇနိယ၊ ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
နုပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ ဓမ္မာရုံကို။
“ဧတံ အာယတနံ၊ ဤဓမ္မာရုံဟူသောအာတယတနကို။
အဘိဘူတံ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်ပြီ။
ဟိ၊ ၏။
ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ အာယတနကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အဘိဘာယတနံ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သောအာယတနဟူ၍။
ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်”ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမာနိ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို။
ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
အဘိဘာယတနာနီတိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်နင်းအပ်သော အာယတနတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။၁။ ဤစာပိုဒ်၌လည်း ရှိရင်းအတိုင်း “အကုသလာ၊ ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ တို့သည်” ဟု အနက်ပေးခဲ့လျှင် “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာရူပါရုံကို”ဟု အနက်ပေးရာ၏။ နောက်၌လည်း “အကုသိုလ် မဖြစ်ရာအာယတနကို” ဟူရာတို့၌ “အကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာ အာယတနကို”ဟူ၍ နည်းတူပင်ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။
၂။ ရှေးဝါရများနှင့်အညီ ဤအရာ၌ ဓမ္မာဟူသော ဤပုဒ်မရှိသင့်။ သရသင်္ကပ္ပါ ဟူသော ပုဒ်သည်သာလျှင် ပဓာနဝိသေယျပုဒ် ဖြစ်သင့်၏။ ထိုကြောင့် ဤ၌လည်း “အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်သော အကြံအစည်တို့သည်”ဟူ၍သာလျှင် အနက်ပေးသင့်၏။
၃။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌ “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာဓမ္မာရုံကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။
၄။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌လည်း “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာအာယတနကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ထိုအတူပင် နိဂုံး၌ “ဣမာနိ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို" ဟူရာ၌လည်း “ဣမာနိ၊ ဤ အကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို”ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ဤသုတ်၌ ဆိုလိုရင်းအတိုချုပ်မှာ ဒွါရခြောက်ပါး၌ ထင်ပေါ်လာသော အာရုံခြောက်ပါးကို ဝိဉာဏ်ခြောက်ပါးဖြင့်သိပြီးလျှင် ကိလေသာ နှင့်တကွ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို မပယ်ပဲလက်ခံလျှင် ဆုတ်ယုတ်၏။ လက်မခံပဲ ပယ်နိုင်လျှင် မဆုတ်ယုတ်။ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို လက်မခံပဲ ပယ်ခြင်းဖြင့် အကုသိုလ်ကိလေသာမဖြစ်လျှင် ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို နိုင်နင်း အပ်သော အဘိဘာယတန- ဟု ဆိုအပ်သည် ဟူ၍ ဆိုလိုပေ၏။
၂။ ရှေးဝါရများနှင့်အညီ ဤအရာ၌ ဓမ္မာဟူသော ဤပုဒ်မရှိသင့်။ သရသင်္ကပ္ပါ ဟူသော ပုဒ်သည်သာလျှင် ပဓာနဝိသေယျပုဒ် ဖြစ်သင့်၏။ ထိုကြောင့် ဤ၌လည်း “အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်သော အကြံအစည်တို့သည်”ဟူ၍သာလျှင် အနက်ပေးသင့်၏။
၃။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌ “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာဓမ္မာရုံကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။
၄။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌လည်း “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာအာယတနကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ထိုအတူပင် နိဂုံး၌ “ဣမာနိ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို" ဟူရာ၌လည်း “ဣမာနိ၊ ဤ အကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို”ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ဤသုတ်၌ ဆိုလိုရင်းအတိုချုပ်မှာ ဒွါရခြောက်ပါး၌ ထင်ပေါ်လာသော အာရုံခြောက်ပါးကို ဝိဉာဏ်ခြောက်ပါးဖြင့်သိပြီးလျှင် ကိလေသာ နှင့်တကွ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို မပယ်ပဲလက်ခံလျှင် ဆုတ်ယုတ်၏။ လက်မခံပဲ ပယ်နိုင်လျှင် မဆုတ်ယုတ်။ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို လက်မခံပဲ ပယ်ခြင်းဖြင့် အကုသိုလ်ကိလေသာမဖြစ်လျှင် ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို နိုင်နင်း အပ်သော အဘိဘာယတန- ဟု ဆိုအပ်သည် ဟူ၍ ဆိုလိုပေ၏။
၉၇။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
(အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။)
ပမာဒဝိဟာရိဉ္စ၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူကို၎င်း။
အပ္ပမာဒဝိဟာရိဉ္စ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုတရားကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပမာဒဝိဟာရီ၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုန္ဒြိယံ၊ စက္ခုန္ဒြေကို။
အသံဝုတဿ၊ မစောင့်စည်းသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတော၊ နေသောသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
စက္ခုဝိညေယျေသု၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ရူပေသု၊ ရူပါရုံတို့၌။
ဗျာသိဉ္စတိ၊ ကိလေသာဖြင့် စွတ်စို၏။
ဗျာသိတ္တစိတ္တသာ၊ ကိလေသာတို့သည် သွန်းလောင်းအပ်သော စိတ်ရှိသော။
တဿ၊ ထိုသူအား။
ပါမောဇ္ဇံ၊ အားနည်းသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပါမောဇ္ဇေ၊ အားနည်းသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိလတ်သော်။
ပီတိ၊ အားကြီးသော နှစ်သက်ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပီတိယာ၊ အားကြီးသော နှစ်သက်ခြင်းသည်။
အသတိ၊ သော်။
ပဿဒ္ဓိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ ငြိမ်းခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပဿဒ္ဓိယာ၊ သည်။
အသတိ၊ သော်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ခိနော၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိသော သူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
န သမာဓိယတိ၊ မတည်ကြည်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
အသမာဟိတေ၊ မတည်ကြည်သည်ရှိသော်။
ဓမ္မာ၊ သမထ,ဝိပဿနာတရားတို့သည်။
န ပါတုဘဝန္တိ၊ ထင်ရှားမဖြစ်ကုန်။
ဓမ္မာနံ၊ သမထ, ဝိပဿနာတရားတို့၏။
အပါတုဘာဝါ၊ ထင်ရှားမဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ပမာဒဝိဟာရီတွေဝ၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသော သူဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဇိဝှိန္ဒြိယံ၊ ဇိဝိန္ဒြေကို။
အသံဝုတဿ၊ မစောင့်စည်းသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရကော၊ နေသောသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဇိဝှါဝိညေယျေသု၊ ဇိဝှါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ရသေသု၊ ရသာရုံတို့၌။
ဗျာသိဉ္စတိ၊ ကိလေသာဖြင့် စွတ်စို၏။
ဗျာသိတ္တစိတ္တဿ၊ ကိလေသာတို့သည် သွန်းလောင်းအပ်သော စိတ်ရှိသော။
တဿ၊ ထိုသူအား။
ပ။ ပမာဒဝိဟာရီတွေဝ၊ သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ပမာမဝိဟာရီ၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အပ္ပမာဒဝိဟာရီ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုန္ဒြိယံ၊ စက္ခုန္ဒြေကို။
သံဝုတဿ၊ စောင့်စည်းသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတော၊ နေသောသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
စက္ခုဝိညေယျေသု၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ရူပေသု၊ ရူပါရုံတို့၌။
န ဗျာသိဉ္စတိ၊ ကိလေသာဖြင့် မစွတ်စို။
အဗျာသိတ္တစိတ္တဿ၊ ကိလေသာတို့သည် မသွန်းလောင်းအပ်သော စိတ်ရှိသော။
တဿ၊ ထိုသူအား။
ပါမောဇ္ဇံ၊ အားနည်းသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ပမုဒိတဿ၊ အားနည်းသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသောသူအား။
ပီတိ၊ အားကြီးသော နှစ်သက်ခြင်းသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ပီတိမနဿ၊ ပီတိနှင့် ယှဉ်သော စိတ်ရှိသောသူအား။
ဝါ၊ ၏။
ကာယော၊ နာမကာယ ရူပကာယသည်။
ပဿမ္ဘတိ၊ ငြိမ်း၏။
ပဿဒ္ဓကာယော၊ ငြိမ်းပြီးသော နာမကာယ ရူပကာယရှိသောသူသည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။
သုခိနော၊ ချမ်းသာခြင်းရှိသောသူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
သမာဓိယတိ၊ တည်ကြည်၏။
စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။
သမာဟိတေ၊ တည်ကြည်သည်ရှိသော်။
ဓမ္မာ၊ သမထ, ဝိပဿနာတရားတို့သည်။
ပါတုဘဝန္တိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ကုန်၏။
ဓမ္မာနံ၊ သမထ, ဝိပဿနာတရားတို့၏။
ပါတုဘာဝါ၊ ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
အပ္ပမာဒ ဝိဟာရီတွေဝ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍ နေလေ့ရှိသောသူ ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အပ္ပမာဒဝိဟာရီ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍နေလေ့ရှိသောသူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၉၈။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
(အဟံ၊ သည်။)
သံဝရဉ္စ၊ စောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။
အသံဝရဉ္စ၊ မစောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုတရားကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အသံဝရော၊ မစောင့်စည်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။
မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။
ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သောသဘောရှိကုန်သော။
ကာမူပသံဟိတာ၊ ကာမဂုဏ်နှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော။
ရဇနီယာ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ အဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ နှစ်သက်ငြားအံ့။
စေ အဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွ ပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
စေ တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍တည်ငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို နှစ်သက်ခြင်း ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု ပြောဆိုခြင်းမျိုးမတတ် စွဲလမ်း၍တည်ခြင်းကို။
“(အဟံ၊ ငါသည်။)
ကုသလေဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။
ပရိဟာယာမိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။
ဟိ၊ ၏။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို နှစ်သက်ခြင်းကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ကြောင်းဟူ၍။
ဝုတ္တန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပေသည်” ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
(အကြွင်း နည်းမှီး၍ပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အသံဝရော၊ မစောင့်စည်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
သံဝရော၊ စောင့်စည်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။
ပ။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ ကုန်သော။
ရူပါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ နာဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မနှစ်သက်ငြားအံ့။
စေ နာဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု မပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ ၍။
စေ န တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍ မတည်ငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို မနှစ်သက်ခြင်း ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟုမပြောဆိုခြင်း, သက်ဝင်စွဲလမ်း၍မတည်ခြင်းကို။
အဟံ၊ သည်။
ကုသလေဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။
န ပရိဟာယာမိ၊ မဆုတ်ယုတ်။
ဟိ၊ ၏။
ဧတံ၊ ဤရူပါရုံကို မနှစ်သက်ခြင်းကို။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အပရိဟာနံ၊ မဆုတ်ယုတ်ကြောင်းဟူ၍။
ဝုတ္တန္တိ၊ အပ်ပေသည်”ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
(အကြွင်း နည်းမှီး၍ပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
သံဝရော၊ စောင့်စည်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့(မိန့်တော်မူပြီ)။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၉၉။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။
(စိတ်ကိုကောင်းစွာထားခြင်း ကို ဟူ၍သော်လည်းပေး။)
ဘာဝေထ၊ ပွားစေကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမာဟိတော၊ သမာဓိဖြင့်တည်ကြည်သောစိတ်ရှိသော။
ဝါ၊ ကောင်းစွာထားအပ်သော စိတ်ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။
(ဟုတ်မှန်သော အတိုင်း ဟူ၍သော်လည်း ပေး။)
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိသနည်း။
“စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
အနိစ္စ၊ မမြဲ”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
“ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
အနိစ္စာ”၊ မြဲကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
“စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
“စက္ခုသမ္ဖဿော၊ စက္ခုသမ္ဖဿသည်။
အနိစ္စော၊ မမြဲ”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
စက္ခုသမ္ဖဿ ပစ္စယာ၊ ကြောင့်။
ဝေဒယိတံ၊ ခံစားအပ်သော။
ယမ္ပိဒံ သုခံ ဝါ၊ အကြင် သုခဝေဒနာသည်၎င်း။
ယမ္ပဒံ ဒုက္ခံ ဝါ၊ အကြင်ဒုက္ခ ဝေဒနာသည်၎င်း။
ယမ္ပိဒံ အဒုက္ခမသုခံ ဝါ၊ အကြင်ဥပေက္ခာဝေဒနာ သည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်လည်း။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
(အကြွင်း ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
သမာဓိံ၊ ကို။
ဘာဝေထ၊ ပွါးစေကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမာဟိတော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ဣတိ၊ ၏။
ဆဋ္ဌမံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
ပဋိသလ္လာနေ၊ တယောက်အထီးတည်း ကိန်းအောင်းခြင်း၌။
ယောဂံ၊ ယှဉ်ခြင်းသို့။
(အားထုတ်ခြင်းသို့ ဟူ၍သော်လည်းပေး။)
အာပဇ္ဇထ၊ ရောက်ကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဋိသလ္လီနော၊ တယောက်အထီးတည်း ကိန်းအောင်းသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိသနည်း။
(အကြွင်း ပေးမြဲလွယ်၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဋိသလ္လာနေ၊ ၌။ ၏
ယောဂံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇထ၊ ကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဋိသလ္လီနော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
န (သန္တိကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုသဘောတရားကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။
တံ၊ ထိုသဘောတရားကို။
ပဟီနံ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းသည်။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
ဝါ၊ တို့၏။
ဟိတာယ၊ အစီးအပွါးအလို့ငှါ။
သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှါ။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိဉ္စိ၊ အဘယ်တရားသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
န (သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
န (သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။
တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။
ပဟီနံ၊ သည်။
ပ။ ဘဝိဿာတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
ပ။ စက္ခုသမ္ဖဿော၊ သည်။
ပ။ တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်လည်း။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
န (သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ လော့။
တံ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာကို။
ပဟီနံ၊ သည်။
ပ။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ။
ပ၊
ဇိဝှါ၊ ဇိဝှါပသာဒသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
န (သန္တိကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုဇိဝှါပသာဒ ကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။
သာ၊ ထိုဇိဝှါပသာဒကို။
ပဟီနာ၊ သည်။
ပ။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ရသာ၊ ရသာရုံတို့သည်။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
န (သန္တိကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တေ၊ ထိုရသာရုံတို့ကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ကုန်လော့။
တေ၊ ထိုရသာရုံတို့ကို။
ပဟီနာ၊ ကုန်သည်။
ပ။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
ဇိဝှါဝိဉာဏံ၊ သည်။။
ပ။ဇိဝှါသမ္ဖဿော၊ သည်။
ပ၊
မနော၊ စိတ်သည်။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
န (သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ကို။
(တုမှေ၊ တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ကုန်လော့။
သော၊ ထိုစိတ်ကို။
ပ။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ပ။ မနောဝိညာဏံ၊ သည်။
ပ။ မနောသမ္ဖဿော၊ သည်။
ပ။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာအဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ဣမသ္မိံ ဇေတဝနေ၊ ဤဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။
ယံ တိဏကဋ္ဌသာခါပလာသံ၊ အကြင်မြက်, ထင်း, သစ်ခက် ,သစ်ရွက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တံ၊ ထိုမြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်ကို။
ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။
ဟရေယျ ဝါ၊ ဆောင်မူလည်းဆောင်ယူသွားရာ၏။
ဍဟေယျ ဝါ၊ မီးတိုက်မှုလည်းမီးတိုက်ရာ၏။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။
ကရေယျ ဝါ၊ ပြုမှုလည်း ပြုရာ၏။
(ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။)
တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။
“ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။
အမှေ၊ ငါတို့ကို။
ဟရတီတိ ဝါ၊ ဆောင်ယူ၏ဟူ၍၎င်း။
ဍဟတီတိ ဝါ၊ မီးတိုက်၏ဟူ၍၎င်း။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။
ကရောတီတိ ဝါ၊ ပြု၏ဟူ၍၎င်း"။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
အဿ အပိ နု၊ ဖြစ်ရာသလော။
(ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ထားပြီ။)
တံ၊ ထိုသို့မဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်မည်သော အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဧတံ၊ ဤ မြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်သည်။
နော၊ တပည့်တော်တို့၏။
အတ္တာ ဝါ၊ အတ္တသည်၎င်း။
အတ္တနိယံ ဝါ၊ အတ္တနှင့်စပ်သော ဥစ္စာသည်၎င်း။
န၊ မဟုတ်ပါ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။
(ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထား၏။)
(ဣတိ-တလုံး အကြေကြံ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
န(သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။
တံ၊ ကို။
ပဟီနံ၊ သည်။
ဝေါ၊ တို့အား။
ဟိတာယ၊ ငှါ။
သုခါယ၊ ငှါ။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့ ။
ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့ (မိန့်တော်မူပြီ)။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း ။
၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။
တုမှာကံ၊ သင်တို့။
န (သန္တကံ)၊ ဥစ္စာမဟုတ်။
တံ၊ ထိုသဘောတရားကို။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။
(အကြွင်း တူ၏၊ ပဌမနတုမှာကသုတ်အတိုင်းပေးလေ။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁၀၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရာမပုတ္တော၊ ရာမ၏သားဖြစ်သော။
ဥဒကော၊ ဥဒကသည်။
“ဇာတု၊ စင်စစ်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ဝေဒဂူ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ ရောက်သောသူသည်။
(အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။)
ဝါ၊ သိခြင်းသို့ရောက်သည်။
(အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။)
ဇာတု၊ စင်စစ်။
အဟံ၊ ငါသည်။
သဗ္ဗဇိ၊ အလုံးစုံသောဝဋ်ဆင်းရဲကို အောင်ပြီ။
(ဋီကာ။) ဇာတု၊ စင်စစ်။
အပလိခတံ၊ မတူးဖြိုအပ်သေးသော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ပလိခဏိန္တိ၊ တူးဖြိုအပ်ပြီ”ဟူသော။
ဧဝံ ဝါစံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရာမပုတ္တော၊ သော။
ဥဒကော၊ သည်။
အဝေဒဂူယေဝ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ မရောက်သည်သာလျှင်။
ဝါ၊ သိခြင်းသို့ မရောက်သည်သာလျှင်။
(ပညာရှိ မဟုတ်သည်သာလျှင် ပညာမရှိသည်သာလျှင်ဟူလို။)
သမာနော၊ ဖြစ်လျှက်။
“(အဟံ၊ ငါသည်။)
ဝေဒဂူ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ ရောက်သည်။
အသ္မီတိ၊ ဖြစ်၏”ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
(ခေါ ပန အနက်မဲ့။) ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
အသဗ္ဗဇိယေဝ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲကို မအောင်သည်သာလျှင်။
သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။
"(အဟံ၊ သည်။)
သဗ္ဗဇိ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲကို အောင်ပြီးသည်။
အသ္မီတိ၊ ဖြစ်၏”ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
အပလိခတံယေဝ၊ မတူးဖြိုအပ်သေးသည်သာလျှင်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်လျက်။)
“မေ၊ ငါသည်။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
ပလိခတန္တိ၊ တူးဖြိုအပ်ပြီ"ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤ ငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
“ဣဒံ ဇာတု ဝေဒဂူ၊ ဣဒံ ဇာတုသဗ္ဗဇီ၊ ဣဒံဇာတာ အပလိခတံ ဂဏ္ဍမူလံ ပလိခဏိန္တိ၊ ဣဒံ ဇာတု။ပ။လိခဏိံ"ဟူသော။
(အာကာရဝါကျပေးခဲ့ပြီ။)
တံ၊ ထိုစကားကို။
ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုသည်ရှိသော်။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုသည် မည်ရာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဝေဒဂူ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဖဿာယ တနာနံ၊ ဖဿ၏တည်ရာ(အာယတန)တို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။
အဿာဒဉ္စ၊ သာယာဖွယ်ကို၎င်း။
အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကို၎င်း။
နိဿရဏဉ္စ၊ ထွက်မြောက်ရာကို၎င်း။၁။ အနက်-၂-နည်းလုံး အဋ္ဌကထာအဖွင့်ချည်းပင်ဖြစ်သည်။ ငါသည် စင်စစ်ပညာရှိတည်းဟုဆိုလို၏။
၂။ ဣဒံ-သဒ္ဒါသုံးခုတို့ကို အဋ္ဌကထာပဌမနည်းအရ အနက်မဲ့ကြံလိုက်၏။ အဋ္ဌကထာဒုတိယနည်းအရ “ဣဒံ၊ ဤငါ၏စကားကို။ သုဏာထ၊ နားထောင်ကြကုန်လော့” ဟူ၍ ပေး ရမည်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
၂။ ဣဒံ-သဒ္ဒါသုံးခုတို့ကို အဋ္ဌကထာပဌမနည်းအရ အနက်မဲ့ကြံလိုက်၏။ အဋ္ဌကထာဒုတိယနည်းအရ “ဣဒံ၊ ဤငါ၏စကားကို။ သုဏာထ၊ နားထောင်ကြကုန်လော့” ဟူ၍ ပေး ရမည်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တတော၊ ထိုသို့ သိသောအခါ၌။)
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဝေဒဂူ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗဇီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဆန္နံ၊ ကုန်သော။
ပ။ နိဿရဏဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
အနုပါဒါ၊ တဏှာ, ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် တစုံတခုသောအာရုံကို မစွဲလမ်းမူ၍။
ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတော၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်သောအခါ၌။
ဧဝံခေါ၊ လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗဇီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
အပလိခတံ၊ မတူးဖြို အပ်သေးသော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
ပလိခတံ၊ တူးဖြိုအပ် သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
“ဂဏ္ဍောတိ ဧတံ၊ ဂဏ္ဍောဟူသော”ဤအမည် သည်။
မာတာပေတ္တိကသမ္ဘဝဿ၊ အမိအဘတို့မှဖြစ်သော သုက်သွေးကြောင့်ဖြစ်သော။
ဩဒနကုမ္မာသူပစယဿ၊ ထမင်း မုယောမုန့်တို့ဖြင့် ကြီးပွါးစေအပ်သော။
အနိစ္စုစ္ဆာဒန ပရိမဒ္ဒနဘေဒနဝိဒ္ဓံသနဓမ္မဿ၊ မမြဲသောသဘော, မကောင်းသောအနံ့ကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ နံ့သာတို့ဖြင့် လိမ်းကျံအပ်သောသဘော, အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏ ညောင်းညာကျင်နာခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ ဆုပ်နယ်အပ်သောသဘော ,ပျက်စီးခြင်း ဖရိုဖရဲကြဲခြင်းသဘောရှိသော။
စာတုမဟာဘူတိကဿ၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်တို့ဖြင့်ပြီးသော။
ဣမဿ ကာယဿ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
“ဂဏ္ဍမူလန္တိ ဧတံ၊ ဂဏ္ဍလံ”ဟူသော ဤအမည်သည်။
တဏှာယ၊ တဏှာ၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
တဏှာ၊ တဏှာကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ အမြစ်အရင်းကို ဖြတ်အပ်သည်။
တာလာဝတ္တုကတာ၊ ထန်းပင်၏တည်ရာ (ကျင်း)ကဲ့သို့ ပြုအပ်သည်။
အနဘာဝံကတာ၊ နောင်တဖန်မဖြစ်ခြင်းကို ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ မဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့ လျှင်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
အပလိခတံ၊ သော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ကို။
ပလိခတံ၊ အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ဥဒကော သုခံ ဘိက္ခဝေ။ပ။ ပလိခဏိန္တိ-ပေးမြဲ။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
သဠဝဂ္ဂေါ၊ သဠဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုသဠဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
သံဂယှာ စ၊ ကောင်းစွာသိမ်းကျုံး၍ ယူအပ်ကုန်သော အဒန္တအဂုတ္တသုတ်, မာလုကျပုတ္တသုတ်တို့၎င်း။
ပရိဟာနဉ္စ၊ ပရိဟာနဓမ္မသုတ်၎င်း။
ပမာဒဝိဟာရီစ၊ ပမာဒဝိဟာရီသုတ်၎င်း။
သံဝရော စ၊ သံဝရသုတ်၎င်း။
သမာဓိစ၊ သမာဓိသုတ်၎င်း။
ပဋိသလ္လာနဉ္စ၊ ပဋိသလ္လာနသုတ်၎င်း။
နတုမှာကေန၊ နတုမှာက-သဒ္ဒါဖြင့်။
(ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။)
ဒွေ၊ ပဌမနတုမှာကသုတ်, ဒုတိယနတုမှာကသုတ် နှစ်သုတ်တို့၎င်း။
ဥဒ္ဒကော၊ ဥဒကသုတ်၎င်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒသ၊ ဆယ်သုတ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
သဠာယတနဝဂ္ဂေ၊ သဠာယတနဝဂ်၌။
(ဝတ္တမာနော၊ ဖြစ်သော။)
ဒုတိယပဏ္ဏာသကာ၊ နှစ်ခုမြောက်သော ပဏ္ဏာသကသည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုဒုတိယပဏ္ဏာသက၏။
ဝဂ္ဂုဒ္ဒါနံ၊ ဝဂ်ဥဒ္ဒါန်းကား။
အဝိဇ္ဇာ စ၊ အဝိဇ္ဇာဝဂ်၎င်း။
မိဂဇာလဉ္စ၊ မိဂဇာလဝဂ်၎င်း။
ဂီလာနဉ္စ၊ ဂ်လာနဝဂ်၎င်း။
စတုတ္ထကံ၊ လေးခုမြောက်ဖြစ်သော။
ဆန္နဉ္စ၊ ဆန္ဒဝဂ်၎င်း။
သဠဝဂ္ဂေန၊ သဠဝဂ်ဖြင့်။
(ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။)
ပညာသံ၊ ငါးဆယ်မြောက်ဖြစ်သောသုတ်၎င်းတည်း။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်ကား။
ဒုတိယော၊ သော။
ပဏ္ဏာသတော၊ ပဏ္ဏာသကတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဆိုရာစကားတရပ် အပြီးသတ်သတည်း။
ပဌမသတကံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တစ်ရာသည်။
သမတ္တံ၊ ပြီးပြည့်စုံပြီ။