**ဂါထာအဖွင့်**။ ။ အဝိဇ္ဇာနိဝုတာတိ အဝိဇ္ဇာယ နိဝါရိတာ ပိဟိတာ၊ ပိယရူပါဘိနန္ဒိ နောတိ ပိယရူပံ သာတရူပံ အဘိနန္ဒမာနာ တုဿမာနာ၊ သာဒယန္တီတိ ဂဏှန္တိ၊ အဝိဒ္ဒသူတိ အန္ဓဗာလာ၊ သရဇာတိ သကိလေသရဇာ၊ မဂါတိ မိဂသဒိသာ၊ တသ္မိံ တသ္မိံ ဝိသယေ, ဘဝေ ဝါ နေတီတိ နေတ္တိ၊ တဏှာယေတံ အဓိဝစနံ၊ တာယ သဟ+ ဝတ္တန္တီတိ သနေတ္တိယာ၊ ဋီကာ။ [စတုက္ကင်္ဂုတ္တရ, ပဌမဆုံးသုတ်အဖွင့် ဋီကာ၌ကား နေတ္တိပုဒ်ကို ကရဏသာဓန ပြု၍ အဓိပ္ပာယ် တစ်မျိုးဖွင့်ထား၏။]
ဝါ၊ ထိုထိုဘဝသို့ ဆွဲဆောင်တတ်သော တဏှာတည်းဟူသော ကြိုးနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော သာမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် ။ထို့နောက် အရှင်ယသသည် ဝါဝေယျကတိုင်း၌ နေသော ရဟန်းတို့၏လည်းကောင်း၊ အဝန္တိဒက္ခိဏာပထတိုင်း၌ နေသော ရဟန်းတို့၏ လည်းကောင်း အထံသို့ အဓမ္မစသည်တို့ မထွန်းကားမီ အဓိကရုဏ်းကို ယူဖို့ရန် တမန်ကို စေလွှတ်ပြီ။ တေန သမယေန, သာဏဝါသီ၊ သာဏအရပ်၌ သီးတင်းသုံးလေ့ရှိသော။ အာယသ္မာ သမ္ဘူတော၊ အရှင်သမ္ဘူတသည်။ အဟောဂင်္ဂေ၊ အဟောဂင်္ဂမည်သော။ ပဗ္ဗတေ၊ တောင်၌။ ပဋိဝသတိ၊ နေ၏။ အရှင်ယသသည် အဟောဂင်္ဂတောင် အရှင်သမ္ဘူတရှိရာသို့ သွား၍ ဝဇ္ဇီပုတ္တကရဟန်းတို့၏ ဒသဝတ္ထုပြကြပုံကိုလည်းကောင်း, အဓမ္မစသည် မထွန်းကားမီ ဤအဓိကရုဏ်းကို ယူဖို့ရန် ကိုလည်းကောင်း လျှောက်သည်၊ အရှင်သမ္ဘူတက လက်ခံတော်မူသည်။
ထိုအခါ ခြောက်ကျိပ်အတိုင်းအရှည်ရှိကု်သော ပါဝေယျက တိုင်း၌ နေကုန်သော အားလုံးပင် အာရညကင်ဓုတင်ဆောင်, ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်, ပံသုကူဓုတင်ဆောင်, တိစီဝရိတ်ဓုတင်ဆောင် ဖြစ်၍ ရဟန္တာချည်းဖြစ်သော ရဟန်းတော်တို့သည် အဟောဂင်္ဂတောင်၌ စည်းဝေးတော်မူကြကုန်ပြီ၊ ရှစ်ကျိပ်အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော အဝန္တိ ဒက္ခိဏာပထတိုင်း၌ နေကုန်သော အချို့ အာရညကဓုတင်ဆောင်, အချို့ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်, အချို့ ပံသုကူဓုတင်ဆောင်, အချို့ တိစီဝရိက်ဓုတင်ဆောင်ဖြစ်၍ ရဟန္တာချည်း ရဟန်းတော်တို့သည် အဟောဂင်္ဂဆောင်၌ စည်းဝေးကြကုန်ပြီ။
**သမ္ဗဟုလာ ၊ပေ၊ နာနုပေါသထံ**။ ။ "သမာနသီမာ- တူသော သိမ်ရှိကုန်သော၊ သမ္ဗဟုလာ - ကုန်သော၊ အာဝါသာ- ကျောင်းတို့သည်၊ ဝါ- ကျောင်းနေရဟန်းတို့သည်၊ နာနုပေါသထံ- အသီးသီးသော ဥပုသ်ကို၊ ကာတုံ- ငှာ၊ ကပ္ပတိ- အပ်ကုန်သလော" ဟု ရှေးနိဿယ၌ အနက်ပေး၏၊ "ဤအရာ၌ ဗဟုဝုစ်ကတ္တားကို ငဲ့၍ ကပ္ပတိဟူသော ကြိယာပုဒ်၌ တိဝိဘတ် သည် ဗဟုဝုစ် အနက်၌ သက်သည်" ဟု မှာ၏၊ ဒုတိယသံဂါယနာအစ, အာဝါသကကပ္ပောပုဒ်အဖွင့် သာရတ္ထဋီကာ၌ "ဧကသီမာယံန နာနာသေနာ သနေသု ဝိသုံ ဝိသုံ ဥပေါသထာဒီနိ သံဃသမ္မာနိ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ဖွင့်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကာတုံ စသော တုံပစ္စယန္တ ပုဒ်တို့နှင့် တွဲရာ အဝုတ္တကတ္တား နေရိုးရှိသာကြောင့်လည်းကောင်း ထိုရှေးနိဿယယထာ စကားကိုစဉ်းစားပါ။