**၄၊ စတုတ္ထသံဃာဒိသေသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
၆၉၄။ စတုတ္ထေ၊ ၌။
"ကာရကဂဏဿာ"တိ၊ ဟူသောစကားကို။
ဣမဿ၊ ဤရဟန်းအား။
ကမ္မံ၊ ကံကို။
ကာတဗ္ဗန္တိ၊ ပြုအပ်၏ဟူ၍။
ယေဟိ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
သန္နိဋ္ဌာနံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကမ္မဝါစက္ခဏေ စ၊ ကမ္မဝါစာခဏ၌လည်း။
သဟဌိတေ၊ တကွတည်သော ရဟန်းတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ကေစိ၊ တို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
နေတ္ထာရဝတ္တေ-တိ၊ ဟူသည်ကား။
နိတ္ထရဏဟေတုမှိ၊ ထွက်မြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။
ဝတ္တေ၊ ဝတ်၌။
(၇၄) ၆၉၈။ ပါဠိယံ၊ ၌။
"အသန္တေ ကာရကသံဃေ"တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဝိဇ္ဇမာနံ၊ ထင်ရှားရှိသော ကာရကသံဃာကို။
သုဒူရမ္ပိ၊ အလွန်ဝေးရာအရပ်သို့လည်း။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
အာပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ပန်အပ်၏။
အန္တရာ-ယေ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ဝတ္တန္တံ၊ ကျင့်အပ်သောရဟန်းကို။
ဩသာရေတုံ၊ သွင်းခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဓမ္မကမ္မေန၊ ဖြင့်။
ဥက္ခိတ္တတာ၊ နှင်ထုတ်အပ်သောအဖြစ်လည်းကောင်း။
အနနုညာတကာရဏာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော အကြောင်းမရှိပဲ။
ဩသာရဏံ၊ သွင်းခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဒွေ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
စတုတ္ထသံဃာဒိသေသသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။