(၂၁) သုမုတ္တိကေ၊ ကောင်းစွာလွတ်ပြီးသောရဟန်းမိန်းမ။ တွံ၊ သင်သည်။ သုမုတ္တိကာ၊ လူအဖြစ်မှကောင်းစွာလွတ်လေစွ။ အဟံ၊ ငါသုမင်္ဂလ၏အမိသည်။ မုသလဿ၊ ကျည်ပွေ့မှ။ သာဓုမုတ္တိကာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ မေ၊ ငါ၏။ အဟိရိကော၊ အရှက်မရှိသော။ သာမိကော၊ ဒေါင်းရွေးသမားလင်ကိုလည်းကောင်း။ ဆတ္တကံဝါပိ၊ ရောင်း၍အသက်မွေးခြင်းငှါပြုအပ်သောထီးကိုလည်းကောင်း။ မေမယာ၊ ငါသည်။ နရုစ္စတိ၊ မနှစ်သက်အပ်။ မေ၊ ငါ၏။ ဥက္ခလိကာ၊ လူဖြစ်စင်ကထမင်းအိုးသည်။ ဒလိဒ္ဒဘာဝါဒလိဒ္ဒဘာဝေန၊ ဆင်းရဲသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါယတိ၊ ရေမြွေအနံ့ကိုလှိုင်စေ၏။ တတော၊ ထိုထမင်းအိုးမှ။ သာဓုမုတ္တိကာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ။

အဟံ၊ ငါသုမင်္ဂလအမိသည်။ ရာဂဉ္စ၊ ကိလေသာတို့၏အကြီးဖြစ်သောရာဂကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသဉ္စ၊ ကိလေသာတို့၏အကြီးဖြစ်သောဒေါသကိုလည်းကောင်း။ ဝိစ္ဆိန္ဒိံ၊ ဖျက်ဆီးရပြီ။ ဣတိဣမိနာသဒ္ဒေန၊ ဤနှီးတို့ကိုယက်သောအသံစသည်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဝိဟနာမိ၊ ပယ်စွန့်ရပြီ။ သာအဟံ၊ ထိုငါသုမင်္ဂလအမိသည်။ ရုက္ခမူလံ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသစ်ပင်ရင်းသို့။ ဥပဂမ္မ၊ ကပ်လေ၍။ အဟောသုခန္တိ၊ ဪချမ်းသာစွဟုနှလုံးပြု၍။ သုခတော၊ ချမ်းသာသောအားဖြင့်။ ဈာယာမိ၊ လောကီဈာန်ဖိုလ်ဈာန်ကိုဝင်စား၏။ ။

အညတရာ၊ တစ်ယောက်သော။ အပညာတာ၊ မထင်ရှားသော။ ထေရီ၊ မထေလက္ခာဏာနှင့်ပြည့်စုံသော။ ဘိက္ခုနီ၊ သုမင်္ဂလ၏အမိဖြစ်သောရဟန်းမိန်းမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။