(၁၅) အဟံ၊ ငါသည်။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဒ၊ ထိုမြို့။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
သံဝုတာ၊ သီလကိုစောင့်သည်။
အာသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။
သမလံ၊ အနုသယနှင့်တကွသော။
တဏှံ၊ တပ်ခြင်းတဏှာကို။
အဗ္ဗုယှ၊ နှုတ်၍။
သီတိဘူတာ၊ ကိလေသာငြိမ်းသည်၏အဖြစ်သို့ရောက်သည်။
နိဗ္ဗုတာ၊ ဝိပါက်ကဋတ္တာရုပ်အကြွင်းမရှိသောနိဗ္ဗာနဓာတ်ဖြင့်ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ။
ဥတ္တရာ၊ ဥတ္တရာထေရီမသည်။
ဣမံဂါထံ၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။