(၃၃) ဥဗ္ဗရိ၊ ဥဗ္ဗရိ။ တွံ၊ သင်သည်။ အမ္မဇီဝါတိ၊ အမိအသက်ရှင်လောဟူ၍။ ဝနမှိ၊ တော၏အလယ်၌။ ကန္ဒသိ၊ ငိုကြွေးဘိ၏။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကိုသာလျှင်။ အဓိဂစ္ဆ၊ သိအောင်ပြုလော။ စုလ္လာသီတိသဟဿာနိ၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်ကုန်သော။ သဗ္ဗာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဇီဝသနာမိကာ၊ ဇီဝကဟူသောအမည်ရှိသောဆင်ထိန်း၏သမီးတို့ကို။ ဧတမှိအာဠဟနေ၊ ဤသင်္ချိုင်းရာတခုတည်း၌ပင်လျှင်။ ဒဍ္ဎာ၊ မီးတိုက်အပ်ကုန်ပြီ။ တာသံ၊ ထိုရှစ်သောင်းလေးထောင်သောဇီဝါတို့တွင်။ ကံ၊ အဘယ်သူကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ တွံ၊ သင်သည်။ အနုသောစသိ၊ စိုးရိမ်ဘိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ။

မယာ၊ ငါဥဗ္ဗရိသည်။ ဒုဒ္ဒသံ၊ မြင်နိုင်ခဲထသော။ ဟဒယနိဿိတံ၊ ငါ၏စိတ်၌မှီထသော။ သလ္လံ၊ စိုးရိမ်ခြင်းတည်းဟူသောငြောင့်ကို။ အဗ္ဗုဠှံဝတ၊ နှုတ်အပ်လေစွတကား။ ယံယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သောကပရေတာယ၊ စိုးရိမ်ခြင်းဖြင့်နှိပ်စက်အပ်သော။ မေ၊ ငါအား။ ဓီတုသောကံ၊ သမီး၌စိုးရိမ်ခြင်းကို။ ဗျပါနုဒိံ၊ အကြွင်းမဲ့နှုတ်ရပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အဗ္ဗုဠှံဝတ၊ နှုတ်အပ်လေစွ။ ။

သာအဟံ၊ ထိုငါသည်။ အဇ္ဇ၊ ယခု။ အဗ္ဗုဠှသလ္လာ၊ နှုတ်အပ်ပြီးသောငြောင့်ရှိသည်ဖြစ်၍။ နိစ္ဆာတာ၊ တဏှာတည်းဟူသောမွတ်သိပ်ခြင်းကင်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗုတာ၊ ကိလေသာငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။ မုနိံ၊ ခပ်သိမ်းသောတရားကိုသိတော်မူပြီးထသော။ ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း။ ဓမ္မဉ္စ၊ ကိုးပါးသောလောကုတ္တရာတရားတော်ကိုလည်းကောင်း။ သံဃဉ္စ၊ ရှစ်ယောက်သောအရိယာသံဃာတော်ကိုလည်းကောင်း။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာဟူ၍။ ဥပေမိ၊ ဆည်းကပ်ပါ၏။

ဥဗ္ဗရိ၊ ဥဗ္ဗရိထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။