တိဝဿန္တရိကကထာယံ၊ ၌။
ဝစနတ္ထော၊ ကို။
ဧဝံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောနည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
တီဏိ၊ ၃-ပါးကုန်သော။
ဝဿာနိ၊ နှစ်တို့တည်း။
တိဝဿံ၊ ပါးသောနှစ်တို့။
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။
တီဏိ၊ ၃-ပါးကုန်သော။
ဝဿာနိ၊ နှစ်တို့တည်း။
တိ ဝဿာနိ၊ ၃-နှစ်တို့။
တိဝဿန္တာနံ၊ ၃-နှစ်တို့၏။
အန္တရံ၊ အတွင်းတည်း။
တိဝဿန္တရံ၊ ၃- နှစ်တို့၏အတွင်း။
တိဝဿန္တရေ၊ ၃-နှစ်တို့၏အတွင်း၌။
ဌိတော၊ တည်သည်တည်း။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တိဝဿန္တရော၊ တိဝဿန္တရမည်၏။
တေန ၀ိပဿန္တရေန၊ ထို ၃-ဝါ ၏အတွင်း၌။
အန္တရသဒ္ဒါ၊ အန္တရသဒ္ဒါသည်။
မဇ္ဈတ္ထဝါစကော၊ အလယ်ဟူသောအနက် ကိုဟော၏။
ကပစ္စယော၊ ကပစ္စည်းသည်။
ဌိတတ္ထိ၊ တည်ခြင်း, ရပ်ခြင်းဟူသောအနက် ၌။
ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝဇီရဗုဒ္ဓိဋီကာယံ၊ ၌။
“တိဝဿန္တရေနာတိ တိဏ္ဏ ဝဿာနံ အန္တော ဌိတေနာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မိန့်ဆိုလေပြီ။
အဋ္ဌကထာယံ ပန၊ အဋ္ဌ ကထာ၌ကား။
သရူပမေဝ၊ သရုပ်ကိုသာလျှင်။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုရကား။
“တိဝဿန္တရော နာမာ”တိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသောဝါကျကို။
အာစရိယော၊ သည်။
အာဟ၊ မိန့်ဆိုလေပြီ။
ဣမေ သဗ္ဗေတိ၊ ကား။
တိဝိဓာ၊ ၃-ပါးအပြားရှိကုန်သော။
သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။
သမာနာသနိကာ၊ တူမျှသောနေရာရှိကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သောစကားရပ်သည်။
သုဝိညေယျမေဝ၊ သိလွယ်တော့ သည်သာလျှင်တည်း။