အကပ္ပိယစီဝရကထာယံ၊ ၌။
“နန္ဒိယံ ကုသစီရံ ဖလကစီရံ ကေသကမ္ဗလံ ဝါဠ ကမ္ဗလံ ဥလူကပက္ခိကံ အဇိနက္ခိပ”န္တိ၊
ဣမာနိပဒါနိ၊ ဟူသောဤပုဒ်တို့သည်။
တိတ္ထိယသမာ ဒါနတ္တာ၊ တိတ္ထိတို့ဆောက်တည်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ထုလ္လစ္စယဝတ္ထုနိ၊ ထုလ္လပစ္စည်း ဝတ္ထုတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝတာ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးသခင် ဘုရားရှင်သည်။
ပဋိက္ခိတ္တာနိ၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်ကုန်၏။
တတ္ထ တသ္မိံ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။
နန္ဒိယန္တိ၊ ကား။
နဂ္ဂဘာဝေါ၊ အချည်းနှီး၏အဖြစ်တည်း။
အစေလကဘာဝေါ၊ အဝတ်မရှိ သည်၏အဖြစ်တည်း။
ကုသစိရန္တိ၊ ကား။
ကုသေန၊ သမန်းမြက်ဖြင့်။
ဂန္တေတွာ၊ ထုံး၍။
ကတစီဝရံ၊ ပြုအပ်သောသင်္ကန်းတည်း။
ဝါကစီရန္တိ၊ ကား။
တာပသာနံ၊ ရသေ့တို့၏။
ဝက္ကလံ၊ လျှော်တေပုဆိုးတည်း။
ဖလကစီရန္တိ၊ ကား။
ဖလကသဏ္ဌာနာနိ၊ ပျဉ်ချပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ကုန်သော။
ဖလကာနိ၊ ပျဉ်ပြားတို့ကို။
သိဗ္ဗိတွာ၊ ချုပ်စပ်၍။
ကတစီဝရံ၊ ပြုအပ်သောသင်္ကန်း တည်း။
ကေသကမ္ဗလန္တိ၊ ကား။
ကေသေဟိ၊ ဆံပင်တို့ဖြင့်။
တန္တေ၊ ယက္ကန်းသည်တို့ကို။
ဝါယိတွာ၊ ရက်စေ၍။
ကတကမ္ဗလံ၊ ပြုအပ်သောကမ္ဗလာပုဆိုးတည်း။
ဥလူကပက္ခိကန္တိ၊ ကား။
ဥလူကသကုဏဿ၊ ခင်ပုတ်ငှက်၏။
ပက္ခဟိ၊ အတောင်တို့ဖြင့်။
ကတနိဝါသနံ၊ ပြု၍ဝတ်အပ်သောပုဆိုးတည်း။
အဇိနက္ခပန္တိ၊ ကား။
သလောမံ၊ အမွေးနှင့်တကွသော။
သခုရံ၊ ခွါနှင့်တကွသော ။
အဇိနမိဂစမ္မံ၊ သားကောင်၏အရေတည်း။
တာနိ တိတ္ထိယဒ္ဓ- ဇဘူတာနိ၊ ထိုတိတ္ထိတို့၏ဥစ္စာဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သောအဝတ်ပုဆိုးတို့သည်။
အစီဝရဘာဝေန၊ သင်္ကန်းမဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပါကဋာနိ၊ ထင်ရှားကုန်၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အာစရိယေန၊ အဋ္ဌကထာဆရာသည်။
ဣဓ၊ ဤအကပ္ပိယစီဝရကထာ၌။
န ဝုတ္တာနိ၊ မိန့်ဆို တော်မမူအပ်ကုန်။
ပေါတ္ထကော ပန၊ စာပေသည်ကား။
အပါကဋော၊ မထင်ရှား။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တံ၊ ထိုမထင်ရှားသောစာပေကို။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
သဗ္ဗနီလကာဒီနိ၊ အလုံးစုံသော အညိုစသည်တို့ကို။
ဒုက္ကဋဝတ္ထုကာနိ၊ ဒုက္ကဋ်ဝတ္ထုတို့ဟူ၍။
ဝုတ္တာနိ၊ မိန့်ဆိုအပ်ကုန်၏။
“တိပဋစီဝရဿ ဝါ မဇ္ဈေ ဒါတဗ္ဗာနီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ မိန့်ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တိပဋစီဝရံ၊ ၃-လွှာသောသင်္ကန်းကို။
ဓာရေတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ ဣမံ အတ္ထိ၊ ဤသို့သောအနက်သည်။
သိဒ္ဓံ၊ ပြီး၏။
တိပဋာဒီနဉ္စ၊ ၃-လွှာ ရှိသောသင်္ကန်း တို့၏လည်းကောင်း။
ဗဟုပဋစီဝရာနံ၊ များသောအလွှာရှိသောသင်္ကန်းတို့၏ လည်းကောင်း။
အန္တရေ၊ အကြား၌။
ဤဒိသာနိ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သာ။
အသာရုပ္ပဝဏ္ဏာနိ၊ မသင့်တော် သောအဆင်းရှိကုန်သော။
ပဋပိလောတိကာနိ၊ အစာမချရသေးသောပုဆိုးတို့ကို။
ကာတဗ္ဗာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။
ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သောအနက်ကို။
ဒဿတိ၊ ပြတော်မူ၏။
သီသတော၊ ဦးခေါင်းမှ။
ပဋိမုစ္ဆိတွာ၊ စွပ်၍။
ကာယာရုဠဝတ္ထံ၊ ကိုယ်ကိုခြုံသော အဝတ်သည်။
ကဉ္စကံနာမ၊ ကကမည်၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
“ဖာဠေတွာ ရဇိတွာ ပရိဘုဉ္စိတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ဟူ၍။
အာစရိယော၊ သည်။
အာဟ၊ ပြီ။
သီသဝေဋ္ဌနံ၊ ဦးရစ်ပေါင်းခြင်းသည်။
ဝေဌနန္တိ- ဝေဌနံနာမ၊ ဝေဌနမည်၏။
မကုဋေ၊ မကိုဋ်သည်။
တိရိဋန္တိ-တိရိတံနာမ၊ တီရိဋမည်၏။
တဿ၊ ထိုမကိုဋ်၏။
ဝိသေသံ၊ အထူးကို။
ဒဿေတုံ၊ ပြတော်မူခြင်းငှာ။
တိရီဋကံ ပနာတိ အာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော ဝါကျကို။
အာစရိယော၊ သည်။
အာဟ၊ မိန့်ဆိုလေပြီ။