Issues
Select Version
Kovidābhivaṃsa-ကောဝိဒါဘိဝံသ
မြန်မာဘာသာ
Jātaka-aṭṭhakathā(Catuttho bhāgo)
Jātaka-aṭṭhakathā(Catuttho bhāgo)

[468] 5. Janasandhajātakavaṇṇanā

Author: Kovidābhivaṃsa-ကောဝိဒါဘိဝံသ @ IAPT

ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု- သတ္တာ၊ သည်။ **“ဒသ ခလူ”**တိအာဒိနာ၊ သော။ ဂါထာပဒေန၊ ဖြင့်။ ပဋိမဏ္ဍိတံ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော။ ဣဒံ၊ ဤဇနသန္ဓဇာတ် ကို။ ဇေတဝနေ၊ ၌။ ဝိဟရန္တော၊ စဉ်။ ကောသလရညော၊ အား။ ဩဝါဒတ္ထာယ၊ ဆုံးမခြင်းအလို့ငှာ။ ကထေသိ၊ ပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ ဧကသ္မိံ ကာလေ၊ အခါတစ်ပါး၌။ ရာဇာ၊ သည်။ ဣဿရိယမဒမတ္တော၊ အစိုးရခြင်းမာန်ယစ်သည် ဖြစ်၍။ ကိလေသ သုခနိဿိတော၊ ကိလေသာချမ်းသာကို မှီသည် ဖြစ်၍။ ဝိနိစ္ဆယမ္ပိ၊ တရား ဆုံးဖြတ်ခြင်းကိုလည်း။ န ပဋ္ဌပေသိ၊ မဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ ဗုဒ္ဓုပဋ္ဌာနမ္ပိ၊ ဘုရားအား ခစားခြင်း ကိုလည်း။ ပမဇ္ဇိ၊ မေ့လျော့ပြီ။
သော၊ သည်။ ဧကဒိဝသေ၊ ၌။ ဒသဗလံ၊ အားဆယ်ပါး သခင် ဘုရားရှင်ကို။ အနုဿရိတွာ၊ အောက်မေ့၍။ “သတ္ထာရံ၊ ကို။ ဝန္ဒိဿာမိ၊ ရှိုးခိုးအံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဘုတ္တပါတရာသော၊ နံနက်စာ စားပြီးသည်ရှိသော်။ ရထဝရံ၊ မြတ်သော ရထားကို။ အာရုယှ၊ စီး၍။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထို ကောသလမင်းကြီးကို။ သတ္ထာ၊ သည်။ “မဟာရာဇ၊ မြတ်သော မင်းကြီး။ ကိံ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ န ပညာယသိ၊ မထင်ရှားသနည်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နော အမှာကံ၊ တို့အား။ ဗဟုကိစ္စတာ၊ ကိစ္စများသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓုပဋ္ဌာနဿ၊ အရှင်ဘုရားအား ခစားခြင်း၏။ ဩကာသော၊ အခွင့်အလမ်းသည်။ န ဇာတော၊ မဖြစ်ခဲ့ပါ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်သည်ရှိသော်။ “မဟာရာဇ၊ မင်းကြီး။ မာဒိသေ နာမ၊ ငါကဲ့သို့ ရှုအပ်သည် မည်သော။ ဩဝါဒဒါယတေ၊ အဆုံးအမကို ပေးတတ်သော။ သဗ္ဗညုဗုဒ္ဓေ၊ သည်။ ဓုရဝိဟာရေ၊ အဦးဖြစ်သော ကျောင်း၌။ ဝိဟရန္တေ၊ နေပါလျက်။ တဝ၊ သင်မင်းကြီးအား။ ပမဇ္ဇိတုံ၊ မေ့လျော့ခြင်းငှာ။ အယုတ္တံ၊ မသင့်။ ရညာ နာမ၊ မင်း မည်သည်ကား။ ရာဇကိစ္စေသု၊ မင်းတို့ ပြုလုပ်သင့် ပြုလုပ်ထိုက်သော ကိစ္စတို့၌။ အပ္ပမတ္တေန၊ မမေ့မလျော့သည်။ ဘဝိတဗ္ဗေ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။ ရဋ္ဌဝါသီနံ၊ တိုင်းနိုင်ငံ၌ နေလေ့ရှိကုန်သော သူတို့၏။ မာတာပိတုသမေန၊ မိဘနှင့် တူသဖြင့်။ အဂတိဂမနံ၊ အဂတိတရားလေးပါးသို့ လိုက်ခြင်းကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ဒသရာဇဓမ္မေ၊ မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးတို့ကို။ အကောပေန္တေန၊ မပျက်စီးစေသဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ကာရေတုံ၊ ပြုစေခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ရညော၊ မင်း၏။ ဓမ္မိကဘာဝေ၊ တရားစောင့်သည်၏အဖြစ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ အဿ၊ ထိုတရားစောင့်သော မင်း၏။ ပရိသာပိ၊ တို့သည်လည်း။ ဓမ္မိကာ၊ တရားစောင့်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ မယိ၊ ငါဘုရားသည်။ အနုသာသန္တေ၊ ဆုံးမသည် ရှိသော်။ တွံ၊ သည်။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ ကို။ ယံ ကရေယျာသိ၊ အကြင် ပြုရာ၏။ ခေါ ပန၊ စင်စစ်။ ဧတံ၊ ဤတရားသဖြင့် မင်းပြုခြင်းသည်။ အနစ္ဆရိယံ၊ မအံ့ဩလောက်ပေ။ ပေါရာဏကပဏ္ဍိတာ၊ တို့သည်။ အနုသာသကအာစရိယေ၊ ဆုံးမတတ်သော ဆရာသည်။ အဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ မရှိသော်လည်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ မတိယာဝ၊ အသိဉာဏ်ပညာဖြင့်သာလျှင်။ တိဝိဓသုစရိတဓမ္မေ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော သုစရိုက် တရား၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ တည်၍။ မဟာဇနဿ၊ အား။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတွာ၊ ဟော၍။ သဂ္ဂပထံ၊ နတ်ပြည်ခရီးကို။ ပူရယမာနာ၊ ပြည့်စေကုန်လျက်။ အဂမံသု၊ သွားကြဖူးပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တေန၊ ထိုကောသလမင်းကြီးသည်။ ယာစိတော၊ သည်ဖြစ်၍။ အတီတံ၊ ကို။ အာဟရိ၊ ပြီ။
အတိတ်ဝတ္ထု- အတီတေ၊ ၌။ ဗာရာဏသိယံ၊ ၌။ ဗြဟ္မဒတ္တေ၊ သည်။ ရဇ္ဇံ၊ ကို။ ကာရေန္တေ၊ ပြုသည်ရှိသော်။ ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။ တဿ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း၏။ အဂ္ဂမဟေသိယာ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏။ ကုစ္ဆိမှိ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။ အဿ၊ ထိုမင်းသားလေး၏။ နာမံ၊ ကို။ “ဇနသန္ဓကုမာရော”တိ၊ ဟူ၍။ ကရိံသု၊ မှည့်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုဇနသန္ဓမင်းသားသည်။ ဝယပ္ပတ္တဿ၊ အရွယ်ရောက်လတ်သော်။ တက္ကသီလတော၊ မှ။ သဗ္ဗသိပ္ပါနိ၊ တို့ကို။ ဥဂ္ဂဏှိတွာ၊ သင်ယူပြီး၍။ အာဂတကာလေ၊ ပြန်လာသော အခါ၌။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဗန္ဓနာဂါရာနိ၊ နှောင်အိမ်တို့ကို။ သောဓာပေတွာ၊ သုတ်သင်စေ၍။ ဥပရဇ္ဇံ၊ အိမ်ရှေ့မင်းအရာကို။ အဒါသိ၊ ပေးပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်း ဇနသန္ဓ မင်းသားသည်။ အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။ ပိတု၊ ခမည်းတော်ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သဖြင့်။ ရဇ္ဇေ၊ မင်းအဖြစ်၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ တည်၍။ စတူသု နဂရဒွါရေသု စ၊ မြို့တံခါးလေးပေါက်တို့၌လည်းကောင်း။ နဂရမဇ္ဈေ စ၊ မြို့၏အလယ်၌ လည်းကောင်း။ ရာဇဒွါရေသု စ၊ မင်း၏နန်းတော်တံခါး၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဆ ဒါနသာလာယော၊ ခြောက်ဆောင်ကုန်သော အလှူတင်းကုတ်တို့ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ဆောက်လုပ်စေ၍။ ဒိဝသေ ဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ ဆ သတသဟဿာနိ၊ ခြောက်သိန်းကုန်သော ဥစ္စာတို့ကို။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်၍။ သကလဇမ္ဗုဒီပံ၊ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းအလုံးကို။ သင်္ခါဘေတွာ၊ ချောက်ချားစေ၍။ မဟာဒါနံ၊ အလှူကြီးကို။ ပဝတ္တေန္တော၊ ဖြစ်စေတော်မူလျက်။ ဗန္ဓနာဂါရာနိ၊ နှောင်အိမ်တို့ကို။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ဝိဝဋာနိ၊ ဟင်းလင်း ပွင့်သည်တို့ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ပြုစေပြီးလျှင်။ ဓမ္မဘဏ္ဍိကံ၊ တရားဘဏ္ဍာတိုက်ကို။ သောဓာပေတွာ၊ သုတ်သင်စေ၍။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သင်္ဂဟဝတ္ထူဟိ၊ သင်္ဂဟတရားတို့ဖြင့်။ လောကံ၊ လူအပေါင်းကို။ သင်္ဂဏှန္တော၊ သင်္ဂြိုဟ်တော်မူလျက်။ ပဉ္စသီလာနိ၊ ငါးပါးသော သီလတို့ကို။ ရုက္ခန္တော၊ စောင့်ရှောက်လျက်လည်းကောင်း။ ဥပေါသထဝါသံ၊ ဥပုသ်သီတင်းစောင့်လျက် နေခြင်းကို။ ဝသန္တော၊ နေလျက်လည်းကောင်း။ ဓမ္မေန၊ နှင့်။ သမေန၊ ညီညွတ်သဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ကာရေသိ၊ ပြုတော်မူပြီ။
အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌လည်း။ ရဋ္ဌဝါသိနော၊ တိုင်းသူပြည်သား တို့ကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ “ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒေထ၊ ပေးလှူကြကုန်။ သီလံ၊ ကို။ သမာဒိယထ၊ ဆောက်တည်ကြကုန်။ ဘာဝနံ၊ ဘာဝနာကို။ ဘာဝေထ၊ ပွားများကြကုန်။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ ကမ္မန္တေ စ၊ ညီသောအမှုတို့ကို လည်းကာင်း။ ဝေါဟာရေ စ၊ ရောင်းဝယ်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပယောဇေထ၊ ယှဉ်စေကြကုန်။ ဒဟရကာလေယေဝ၊ ငယ်သော အခါကပင်။ သိပ္ပါနိ၊ အတတ်တို့ကို။ ဥဂ္ဂဏှထ၊ သင်ယူကြကုန်။ ဓနံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေထ၊ ဖြစ်စေကြကုန်။ ဂါမကူဋကမ္မံ၊ စဉ်းလဲသော သက်သေအမှုကိုလည်းကောင်း။ ပိသုဏဝါစာကမ္မံ ဝါ၊ ကုန်းတိုက်စကား ဆိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ မာ ကရိတ္ထ၊ မပြုကုန်လင့်။ စဏ္ဍာ၊ ကြမ်းတမ်းကုန်သည်။ ဖရုသာ၊ ကြမ်းကြုတ်ကုန်သည်။ မာ အဟုဝတ္ထ၊ မဖြစ်ကြကုန်လင့်။ မာတုပဋ္ဌာနံ၊ အမိအား ရိုသေစွာ လုပ်ကျွေးခြင်း ဝတ်အကျင့်ကိုလည်းကောင်း။ ပိတုဋ္ဌာနံ၊ အဖအား ရိုသေစွာ လုပ်ကျွေးခြင်း ဝတ်အကျင့်ကိုလည်းကောင်း။ ပူရေထ၊ ဖြည့်ကျင့်ကြ ကုန်လော့။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ဇေဋ္ဌာပစာယိနော၊ ကြီးသောသူတို့အား ရိုသေခြင်း ရှိကြသည်။ ဘဝထ၊ ဖြစ်ကုန်လော့။” ဣတိ၊ သို့။ မဟာဇနေ၊ တို့ကို။ သုစရိတဓမ္မေ၊ သုစရိုက်တရားတို့၌။ ပတိဋ္ဌာပေသိ၊ တည်စေတော်မူပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ ဧကဒိ၀သံ၊ ၌။ ပန္နရသီ ဥပေါသထေ၊ ပန္နရသီဥပုသ်နေ့၌။ သမာဒိန္ဓုပေါသထော၊ ဥပုသ်ဆောက်တည်သည် ဖြစ်၍။ “မဟာဇနဿ၊ အား။ ဘိယျော၊ လွန်စွာ။ ဟိတသုခတ္ထာယ၊ စီးပွားချမ်းသာ အကျိုးငှာ။ အပ္ပမာဒဝိဟာရတ္ထာယ၊ မမေ့လျော့ ခြင်းအကျိုးငှာ။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောအံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ နဂရေ၊ မြို့၌။ ဘေရိံ၊ စည်ကို။ စရာပေတွား လည်စေ၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဩရောဓေ၊ ကိုယ်လုပ်မောင်းမတို့ကို။ အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။ သဗ္ဗနဂရဇနံ၊ မြို့သူမြို့သား အားလုံးကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ ရာဇင်္ဂဏေ၊ မင်းရင်ပြင်၌။ အလင်္ကရိတွာ၊ တန်ဆာဆင်၍။ အလင်္ကတရတနမဏ္ဍပမဇ္ဈေ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သောရတနာမဏ္ဍပ်၏အလယ်၌။ သုပညတ္တဝရပလ္လင်္ကေ၊ ကောင်းစွာ ခင်းအပ်သော ရာဇပလ္လင်၌။ နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်နေပြီး၍။ “အမ္ဘော နဂရဝါသိနော၊ အိုပြည်သူ အပေါင်းတို့။ တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။ တပနီယေ၊ ပူလောင်စေတတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ အတပနီယေ၊ မပူလောင် မပူပန်စေတတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောပေအံ့။ အပ္ပမတ္တာ၊ မမေ့လျော့ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ကုန်၍။ ဩဟိတသောတာ၊ ထောင်သော နားရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ကုန်၍။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ သုဏာထ၊ နားစိုက်ထောင်ကုန်လော့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေသိ၊ ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။ သစ္စပရိဘာဝိတံ၊ သစ္စာဖြင့် ထုံအပ်သော။ မုခရတနံ၊ ရတနာ ခံတွင်းတော်ကို။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်လှစ်၍။ တံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ထိုတရားဒေသနာတော်ကို။ မဓုရေန၊ ချိုမြိန်သာယာသော။ သရေန၊ အသံတော်ဖြင့်။ ကောသလရညော၊ အား။ အာဝိကရောန္တော၊ ထင်စွာပြုလိုသည်ဖြစ်၍။ ဣမာ ဂါထာ၊ တို့ကို။ အာဟ၊ ပြီ။

“ဒသ ခလု ဣမာနိ ဌာနာနိ၊ တာနိ ပုဗ္ဗေ အကရိတွာ။"

"သ ပစ္ဆာ မနုတပ္ပတိ၊ ဣစ္စေဝါဟ ဇနသန္ဓော။"

ဂါထာအနက်- မဟာရာဇ၊ ကြီး။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ယာနိ ဣမာနိ ဌာနာနိ၊ အကြင်အကြောင်းတို့ကို။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အကရိတွာ၊ မပြုသည်ရှိသော်။ သော၊ ထိုသူသည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တ တစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဇနသန္ဓော၊ သည်။ အာဟ ခလု၊ ဟောသတတ်။

"အလဒ္ဓါ ဝိတ္တံ တပ္ပတိ၊ ပုဗ္ဗေ အသမုဒါနိတံ။"

"န ပုဗ္ဗေ ဓနမေသိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သော။ ဝိတ္တံ၊ ဥစ္စာကို။ အလဒ္ဓါ၊ မရသည်ရှိသော်။ တပ္ပတိ၊ စိုးရိမ်ရတတ်၏။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ အသမုဒါနိတံ၊ မဆည်းပူးမိလေ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးငယ်သော အခါ၌။ ဓနံ၊ ကို။ န ဧသိဿံ၊ ငါမရှာမိလေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်အခါ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။

"သကျရူပံ ပုရေ သန္တံ၊ မယာ သိပ္ပံ န သိက္ခိတံ။"

"ကိစ္ဆာ ဝုတ္တိ အသိပ္ပဿ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- ပုရေ သန္တံ၊ ရှေးငယ်သောအခါ၌။ မယာ၊ ငါသည်။ သကျရူပံ၊ အလုံးစုံသော ဆင်စီး မြင်းစီးအစရှိသော။ သိပ္ပံ၊ အတတ်ကို။ န သိက္ခိတံ၊ မသင်မိလေ။ အသိပ္ပဿ၊ အတတ်မရှိသူအား။ ဝုတ္တိ၊ အသက်မွေးခြင်း သည်။ ကိစ္ဆာ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောင်အိုသောအခါ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။

"ကူဋဝေဒီ ပုရေ အာသိ၊ ပိသုဏော ပိဋ္ဌိမံသိကော။"

"စဏ္ဍော စ ဖရုသော စာပိ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- ပုရေ၊ ရှေးငယ်သောအခါ၌။ ကူဋဝေဒီ၊ စဉ်းလဲမိသည်။ အာသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ပိဋ္ဌိမံသိကော၊ သူတစ်ပါးတို့၏ ကျောက်ကုန်းသားကို စားတတ်သော။ ပိသုဏော စ၊ ချောပစ်သော စကားကို ဆိုခြင်းသည်။ အာသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ အဟံ၊ သည်။ စဏ္ဍော စ၊ ကြမ်းတမ်းသည်လည်းကောင်း။ ဖရုသော စ၊ ကြမ်းကြုတ်သည်လည်းကောင်း။ အာသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။

"ပါဏာတိပါတီ ပုရေ အာသိ၊ လုဒ္ဓေါ စာပိ အနာရိယော။"

"ဘူတာနံ နာပစာယိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- အဟံ၊ သည်။ ပုရေ၊ ရှေး၌။ ပါဏာတိပါတီ၊ သူ့အသက်ကို သတ်လေ့ရှိသည်။ အာသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ လုဒ္ဓေါ စ၊ ကြမ်းကြုတ်သည် လည်း။ အာသိံ၊ ပြီ။ အနရိယော၊ သူယုတ်သည်။ အာသိံ၊ ပြီ။ ဘူတာနံ၊ သတ္တဝါ တို့ကို။ နာပစာယိဿံ၊ သည်းခံခြင်း သနားခြင်းအစွမ်းဖြင့် နှိမ့်ချသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည် မဖြစ်ခဲ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္ဆာ၊ ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ ၏။

"ဗဟူသု ဝတ သန္တိသု၊ အနာပါဒါသု ဣတ္ထိယာ။"

"ပရဒါရံ အသေဝိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- အနာပါဒါသု၊ သူတစ်ပါးတို့သည် မသိမ်းဆည်းအပ်ကုန်သော။ ဗဟူသု၊ များစွာကုန်သော။ ဣတ္ထီသု၊ မိန်းမတို့သည်။ သန္တီသု၊ ရှိကုန်လျက်။ ပရဒါရဉ္စ၊ သူ့မယားကိုသာလျှင်။ အသေဝိဿံ ဝတ၊ မှီဝဲချေမိ၏တကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ ၏။

"ဗဟုမှိ ဝတ သန္တမှိ၊ အန္နပါနေ ဥပဋ္ဌိတေ။"

"န ပုဗ္ဗေ အဒဒံ ဒါနံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- ဥပဋ္ဌိတေ၊ ဖြစ်သော။ ဗဟုမှိ၊ များစွာသော။ အန္နပါနေ၊ ထမင်း အဖျော်သည်။ သန္တမှိ၊ ရှိပါလျက်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ အဒဒံ ဝတ၊ မလှူမိခဲ့ချေတကား။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္ဆာ၊ နောင်အိုသော ကာလ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ ၏။

"မာတရံ ပိတရံ စာပိ၊ ဇိဏ္ဏကံ ဂတယောဗ္ဗနံ။"

"ပဟု သန္တော န ပေါသိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- ဇိဏ္ဏကံ၊ အိုမင်းသည်ဖြစ်၍။ ဂတယောဗ္ဗနံ၊ ကြီးသော အရွယ်သို့ ရောက်သော။ မာတရံပိ၊ အမိကိုလည်းကောင်း။ ပိတရဉ္စာပိ၊ အဖ ကိုလည်းကောင်း။ ပဟု၊ ဥစ္စာအား ကိုယ်အားဖြင့် စွမ်းနိုင်သည်။ သန္တော၊ ဖြစ်ပါ လျက်။ န ပေါသိဿံ၊ ငါမမွေးကျွေးမိလေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်အခါ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တတဖန် ပူပန်ရတတ်၏။

"အာစရိယ'မနုသတ္ထာရံ၊ သဗ္ဗကာမရသာဟရံ။"

"ပိတရံ အတိမညိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- အာစရိယံ၊ လက်ဦးဆရာဖြစ်သော။ အနုသတ္ထာနံ၊ အဖန်တလဲလဲ ဆုံးမအပ်သော။ သဗ္ဗကာမရသာဟရံ၊ အလုံးစုံသော ကာမရသကို ဆောင်၍ မွေးကျွေးပေးသော။ ပိတရံ၊ အဖကို။ အတိမညိဿံ၊ မထေမဲ့မြင် ငါပြုခဲ့မိ လေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္ဆာ၊ ၌။ အနုတပ္ပတိ၊ ၏။

"ဂသမဏေ ဗြာဟ္မဏေ စာပိ၊ သီလဝန္တေ ဗဟုဿုတေ။"

"န ပုဗ္ဗေ ပယိရူပါသိဿံ၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- သီလဝန္တေ၊ သီလရှိကုန်သော။ ဗဟုဿုတေ၊ များသော သုတ ရှိကုန်သော။ သမဏေ စာပိ၊ ရဟန်းတို့သို့လည်းကောင်း။ ဗြာဟ္မဏေ စာပိ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသောသူတို့သို့လည်းကောင်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ န ပယိရူပါသိဿံ၊ ပစ္စည်းလှူလျက် မဆည်းကပ်မိ။ ဣတိ၊ သို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ ၏။

"သာဓု ဟောတိ တပေါ စိဏ္ဏော၊ သန္တော စ ပယိရုပါသိတော။"

"န စ ပုဗ္ဗေ တပေါ စိဏ္ဏော၊ ဣတိ ပစ္ဆာနုတပ္ပတိ။"

ဂါထာအနက်- သန္တော၊ ငြိမ်သက်သော။ ပယိရုပါသိတော၊ ဆည်းကပ်အပ်သော။ တပေါ၊ ချိုးခြံသော။ စိဏ္ဏော၊ အလေ့အကျင့်သည်။ သာဓု၊ ကောင်း သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေးဦးကလျှင်။ မယာ၊ ငါသည်။ တပေါ၊ ခြိုးခြံသော အကျင့်ကို။ န အာစိဏ္ဏော၊ မကျင့်မိခဲ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ရတတ်၏။

"ယော စ ဧတာနိ ဌာနာနိ၊ ယောနိသော ပဋိပဇ္ဇတိ။"

"ကရံ ပုရိသကိစ္စာနိ၊ သ ပစ္ဆာ နာနုတပ္ပတီ”တိ။"

ဂါထာအနက်- ယော စ၊ အကြင်သူသည်ကား။ ဧတာနိ ဌာနာနိ၊ ဤအကြောင်း တို့ကို။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ကျင့်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ပုရိသကိစ္စာနိ၊ ယောကျာ်းတို့၏ ကိစ္စတို့ကို။ ကရံ ကရောန္တော၊ ပြုသည် ဖြစ်၍။ ပစ္ဆာ၊ ၌။ နာနုတပ္ပတိ၊ နောင်တမရှိပြီ။

တတ္ထ၊ ထို “ဒသခလု”စသော ဂါထာ၌။ **ဌာနာနီ**တိ၊ ဟူသည်ကား။ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းတို့ကို။
**ပုဗ္ဗေ**တိ၊ ကား။ ပဌမမေဝ၊ ရှေးဦးကသာလျှင်။ အကရိတွာ၊ မပြုမိခဲ့၍။
**သပစ္ဆာ မနုတပ္ပတီ**တိ၊ ကား။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ကတ္တဗ္ဗာနံ၊ ပြုအပ် ပြုသင့်ပြုထိုက်သော အမှုကိစ္စတို့ကို။ အကာရကော၊ မပြုမိသော။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ ဣဓ ဣမသ္မိံ လောကေပိ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ လည်းကောင်း။ ပရလောကေပိ၊ စုတိနောက်ချွန် တမလွန်လောက၌လည်းကောင်း။ တပ္ပတိ၊ စိုးရိမ်ရတတ်၏။ ကိလမတိ၊ ပင်ပန်းရ၏။
“ပစ္ဆာ ဝါ အနုတပ္ပတီ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်တစ်မျိုးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။
**ဣစ္ဆေဝါဟာ**တိ ပဒံ၊ ဣစ္ဆေဝါဟဟူသောပုဒ်ကို။ ဣတိ ဧဝံ အာဟာတိ ပဒစ္ဆေဒေါ၊ ဣတိ ဧဝံ အာဟ ဟု ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဇနသန္ဓော၊ သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဝေါစ၊ ဟောပြီ။
ဣစ္စဿုဟာတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်တစ်မျိုးသည်။ အတ္ထိ၊ အချို့ပေစာတွင် ရှိသေး၏။
တတ္ထ၊ ထိုဣစ္စဿုဟာဟူသော ပါဌ်၌။ အဿုကာရော၊ အဿုသဒ္ဒါသည်။ နိပါတမတ္တံ၊ အနက်မရ နိပါဌ်မျှ သာတည်း။ ဣတိ အဿု အာဟာတိ၊ ဣတိ အဿု အာဟဟူ၍။ ပဒစ္ဆေဒေါ၊ ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။
ဣဒါနိ၊ ၌။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ တာနိ တပနီယကာရဏာနိ၊ ထိုနောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်း၏အကြောင်းတို့ကို။ ပကာသေတုံ၊ ထင်ရှားပြခြင်းငှာ။ ဗောဓိသတ္တဿ၊ ဘုရားလောင်း၏။ ဓမ္မကထာ၊ တရားစကားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုအလဒ္ဓါ ဝိတ္တံ စသော ဂါထာ၌။ **ပုဗ္ဗေ**တိ၊ ကား။ ပဌမမေဝ၊ ရှေးဦးစွာသာလျှင်။ တရုဏကာလေ၊ ငယ်ရွယ်သော အခါ၌။ ပရက္ကမံ၊ လုံ့လကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ **အသမုဒါနိတံ**၊ ကောင်းစွာ မဆောင်အပ် သော။ အသမ္ဘတံ၊ မဆည်းပူးအပ်သော။ ဓနံ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာကို။ မဟလ္လကကာလေ၊ ကြီးရင့်သောအခါ၌။ အလဘိတွာ၊ မရ၍။ တပ္ပတိ၊ ၏။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်ရ၏။ စ၊ ဆက်ဦးအံ့။ သုခိတေ၊ ဖြစ်သော ချမ်းသာခြင်း ရှိကုန်သော။ ပရေ၊ ချမ်းသာနေသော သူတစ်ပါးတို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သယံ၊ မိမိသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ ဇီဝန္တော၊ အသက်မွေးလျက်။ “အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးငယ်ရွယ်စဉ်အခါ၌။ ဓနံ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာကို။ န ပရိယေသိဿံ၊ မရှာမိခဲ့လေခြင်း”ဟု။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ အနုတပ္ပတိ၊ အဖန်ဖန်စိုးရိမ် ပူပန်ရတတ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဟလ္လကကာလေ၊ ကြီးရင့်သောအခါ၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ ဇီဝိတုကာမာ၊ အသက် မွေးလိုကုန်သည်။ သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။ ဒဟရကာလေယေဝ၊ ငယ်ရွယ်စဉ် အခါ၌သာလျှင်။ ဓမ္မိကာနိ၊ တရားနှင့် ယှဉ်ကုန်သော။ ကသိကမ္မာဒီနိ၊ လယ်ယာ လုပ်ကိုင်ခြင်း ကုန်သွယ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဓနံ၊ တရားသဖြင့် ရှာဖွေရရှိသော ပစ္စည်းဥစ္စာကို။ ပရိယေသထ၊ ရှာမှီးကြကုန်လော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
**ပုရေ သန္တန္တိ**၊ ကား။ ပုရေ၊ ရှေးဖြစ်သော။ ဒဟရကာလေ၊ ငယ်ရွယ်စဉ်အခါ၌။ အာစရိယေ၊ ဆရာသမားတို့ကို။ ပယိရုပါသိတွာ၊ ဆည်းကပ်၍။ မယာ၊ ငါသည်။ သကျရူပံ၊ စွမ်းနိုင်သော သဘောရှိသည်။ သမာနံ၊ ဖြစ်လသော်။ ဟတ္ထိသိပ္ပါဒိကံ၊ ဆင်အတတ်အစရှိသော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သိပ္ပံ၊ အတတ်ကို။ န သိက္ခိတံ၊ မသင်အပ်မိခဲ့လေ။
**ကိစ္ဆာ**တိ၊ ကား။ မဟလ္လကကာလေ၊ ကြီးရင့်သော အခါ၌။ အသိပ္ပဿ၊ အတတ်ပညာ မရှိသူအား။ ဒုက္ခာ၊ သော။ ဇီဝိတဝုတ္တိ၊ အသက်မွေးရ ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုကြီးရင့်သော အခါ၌။ သိပ္ပံ၊ အတတ်ပညာကို။ သိက္ခိတုံ၊ သင်ခြင်းငှာ။ နေဝ သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဟလ္လကကာလေ၊ ကြီးရင့်သော အခါ၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ ဇီဝိတုကာမာ၊ အသက်မွေးလိုကုန်သည်။ သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ တရုဏကာလေ ယေဝ၊ နုပျိုစဉ်အခါ၌သာလျှင်။ သိပ္ပံ၊ ကို။ သိက္ခထ၊ သင်ကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
**ကူဋဝေဒီ**တိ၊ ကား။ ကူဋဇာနနကော၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော။ ဂါမကူဋကော ဝါ၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ရွာသူကြီးသည် လည်းကောင်း။ လောကဿ၊ လူအပေါင်းကို။ အနတ္ထကာရကော ဝါ၊ အကျိုးမဲ့ကို ပြုတတ်သောသူသည်လည်းကောင်း။ တုလာကူဋာဒိကာရကော ဝါ၊ ချိန်စဉ်းလဲ တင်းစဉ်းလဲ စသည်ကို ပြုတတ်သော သူသည်လည်းကောင်း။ ကူဋဋ္ဋကာရကော ဝါ၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲ၍ တရားဆုံးဖြတ်သော တရားသူကြီးသည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သည်ကား။ အတ္ထော၊ ကူဋဝေဒီပုဒ်၏ အနက်တည်း။
**အာသိန္တိ**၊ ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသည်။ အဟောသိံ၊ ပြီ။
**ပိသုဏော**တိ၊ ကား။ ပေသုညကာရကော၊ ချောပစ်ကုန်းကိုက်တတ်သူသည်။
**ပိဋ္ဌိမံသိကော**တိ၊ ကား။ လဉ္ဇံ၊ တံစိုးလက်ဆောင်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူပြီး၍။ အသာမိကေ၊ ဥစ္စာရှင်မဟုတ်သူ ဥစ္စာရှင်မဖြစ်ထိုက်သူတို့ကို။ သာမိကေ၊ ဥစ္စာရှင် တို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏။ ပိဋ္ဌိမံသခါဒကော၊ ကျောက်ကုန်းသားကို စားတတ်သူသည်။
**ဣတိ ပစ္ဆာ**တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရဏမဒ္ဓေ၊ သေရာညောင်စောင်း၌။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည် ဖြစ်၍။ အနုတပ္ပတိ၊ စိုးရိမ်ပူပန်ရတတ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ န ဝသိတုကာမာ၊ နေခြင်းငှာ အလိုမရှိကုန်သည်။ သစေ အတ္ထိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ကုန်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ သော်။ ဧဝရူပံ၊ သော။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကို။ မာ ကရိတ္တ၊ မပြုကုန်လင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဩဝဒတိ၊ ဆုံးမ၏။
**လုဒ္ဒေါ**တိ၊ ကား။ ဒါရုဏော၊ ကြမ်းကြုတ်သည်။
**အနာရိယော**တိ၊ ကား။ အရိယော၊ အရိယာသည်။ န၊ မဟုတ်။ နီစသမာစာရော၊ နိမ့်ကျသော အကျင့်ရှိ၏။
**နာပစာယိဿန္တိ**၊ ဟူသည်ကား။ ခန္တီမေတ္တာနုဒ္ဒယဝသေန၊ သည်းခံခြင်း ချစ်ခြင်း အစဉ်သနားခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ နီစဝုတ္တိကော၊ နှိမ့်ချသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည်။ နာဟောသိံ၊ မဖြစ်ခဲ့ပြီ။
သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော စကားရပ်ကို။ ပုရိမနယေနေဝ၊ ရှေးနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်စေအပ်၏။
**အနာပါဒါသူ**တိ၊ ကား။ အပါဒါနံ၊ သိမ်းဆည်းခြင်း။ အပါဒေါ၊ သိမ်းဆည်းခြင်း။ ပရိဂ္ဂဟော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ သိမ်းဆည်းခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ယာသံ၊ အကြင်မိန်းမ တို့အား။ အာပါဒေါ၊ သိမ်းဆည်းခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ အနာပါဒါ၊ အနာပါဒမည်ကုန်၏။ အညေဟိ၊ အခြားသော ယောက်ျားတို့သည်။ အကတပရိဂ္ဂဟာသု၊ မပြုအပ်သော သိမ်းဆည်းခြင်းရှိကုန်သော မိန်းမတို့၌။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ အနာပါဒါသုဟူသော ပုဒ်၏အနက်တည်း။
**ဥပဋ္ဌိတေ**တိ၊ ကား။ ပစ္စုပဋ္ဌိတေ၊ ရှေးရှုဖြစ်၍ ထင်သော။
**န ပုဗ္ဗေ**တိ၊ ကား။ ဣတော၊ ဤအခါမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ န အဒဒံ၊ မလှူမိ။
**ပဟု သန္တော**တိ၊ ကား။ ဓနဗလေနပိ၊ ဥစ္စာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကာယဗလေနပိ၊ ကိုယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပေါသိတုံ၊ မွေးမြူခြင်းငှာ။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ပဋိဗလော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။
**အာစရိယန္တိ**၊ ကား။ အာစာရေ၊ အကျင့်အာစာရ၌။ သိက္ခာပနတော၊ သင်စေတတ်သောကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤဂါထာ၌။ ပိတာ၊ ကို။ “အာစရိယော”တိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
**အနုသတ္ထာရန္တိ**၊ ကား။ အနုသာသကံ၊ အဖန်တလဲလဲ ဆုံးမတတ်သော။
**သဗ္ဗကာမရသာဟရန္တိ**၊ ကား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော ဝတ္ထုအာရုံ ကာမဂုဏ်ဟူသော အရသာတို့ကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ပေါသိတာရံ၊ မွေးကျွေးတတ်သော။
**အတိမညိဿန္တိ**၊ ကား။ တဿ၊ ထိုဆရာ၏။ ဩဝါဒံ၊ ကို။ အဂဏှန္တော၊ မနာယူသူသည်။ အတိက္ကမိတွာ၊ ကျော်လွန်၍။ မညိဿံ၊ အောက်မေ့မှတ်ထင်၏။
**န ပုဗ္ဗေ**တိ၊ ကား။ ဣတော၊ ဤအခါမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဓမ္မိကသမဏဗြာဟ္မဏေပိ၊ တရားရှိသော ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂိလာနာဂိလာနေပိ၊ မကျန်းမာသူ ကျန်းမာသူတို့ကိုလည်းကောင်း။ စီဝရာဒီနိ၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့ကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူ၍။ အပ္ပဋိဇဂ္ဂနေနပိ၊ ကျွေးမွေးသုတ်သင်သဖြင့်။ န ပယိရုပါသိဿံ၊ ပစ္စည်း လှူလျက် မဆည်းကပ်မိခဲ့။
**တပေါ**တိ၊ ဟူသည်ကား။ သုစရိတတပေါ၊ သုစရိုက် တည်းဟူသော ခြိုးခြံသော အကျင့်သည်။
**သန္တော**တိ၊ ဟူသည်ကား။ တီဟိ၊ သုံးပါး ကုန်သော။ ဒွါရေဟိ၊ ဒွါရတို့ဖြင့်။ ဥပသန္တော၊ ငြိမ်သက်သော။
ဣဒံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တိဝိဓသုစရိတသင်္ခါတော၊ သုံးပါးအပြားရှိသော သုစရိုက်တရားဟုဆိုအပ်သော။ တပေါ၊ ခြိုးခြံသော။ ဧဝရူပေါ စ၊ ဤသို့သဘော ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဥပသန္တော၊ ငြိမ်သက်သော။ ပယိရုပါသိတော နာမ၊ ဆည်းကပ်သည်မည်သော။ စိဏ္ဏော၊ အလေ့အကျင့်သည်။ သာဓု သုန္ဒရော၊ ကောင်း၏။
**န ပုဗ္ဗေ**တိ၊ ကား။ မယာ၊ သည်။ ဒဟရကာလေ၊ ငယ်ရွယ်သော အခါ၌။ ဧဝရူပေါ၊ သော။ တပေါ၊ ခြိုးခြံသော အကျင့်ကို။ န စိဏ္ဏော၊ မကျင့်မိခဲ့။ တုမှေ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ န သောစိတုကာမာ၊ စိုးရိမ်ခြင်းငှာ အလိုမရှိကုန်သည်။
သစေ ဟောထ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ကုန်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ တပကမ္မံ၊ ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ခြင်းအမှုကို။ ကရောထ၊ ပြုကျင့်ကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ၏။
**ယော စ ဧတာနီ**တိ၊ ကား။ ယော ပန၊ အကြင်သူသည်ကား။ ဒသ၊ ကုန်သော။ ဧတာနိ ကာရဏာနိ၊ ဤအကြောင်းတို့ကို။ ပဌမမေဝ၊ ရှေးဦးကသာလျှင်။ ဥပါယေန၊ ဥပါယ်တံမျဉ်ဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ကျင့်၏။ သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။ ဝတ္တတိ၊ ကျင့်၏။ ပုရိသေဟိ၊ တို့သည်။ ကတ္တဗ္ဗာနိ၊ ပြုထိုက်ကုန်သော။ ဓမ္မိကကိစ္စာနိ၊ တရားနှင့်ယှဉ်သော ကိစ္စတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုကျင့်သော။ အပ္ပမာဒဝိဟာရီ၊ မမေ့ မလျော့နေသော။ သော ပုရိသော၊ သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်ကာလ၌။ နာနုတပ္ပတိ၊ မပူပန်ရ။ သောမနဿပ္ပတ္တောဝ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်သည် ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။ မဟာသတ္တော၊ သည်။ အနွဒ္ဓမာသံ၊ လခွဲတစ်ကြိမ်။ ဣမိနာ နိယာမေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ မဟာဇနဿ၊ အား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေသိ၊ ပြီ။
မဟာဇနောပိ၊ လူများသည်လည်း။ အဿ၊ ဇနသန္ဓမင်းကြီး၏။ ဩဝါဒေ၊ ၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ဒသ၊ ကုန်သော။ တာနိ ဌာနာနိ၊ ထိုအကြောင်းတို့ကို။ ပူရေတွာ၊ ဖြည့်ကျင့်၍။ သဂ္ဂပရာယဏောဝ၊ နတ်ပြည်ဟူသော လဲလျောင်းရာရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဇာတ်ပေါင်း- သတ္ထာ၊ သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။ အာဟရိတွာ၊ ၍။ မဟာရာဇ၊ မင်းကြီး။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပေါရာဏကပဏ္ဍိတာ၊ ရှေးပညာရှိတို့သည်။ အနာစရိယကာပိ၊ ဆရာမရှိကုန်သော်လည်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ မတိယာဝ၊ ပညာဖြင့်သာလျှင်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေတွာ၊ ဟော၍။ မဟာဇနံ၊ များစွာသော လူအပေါင်းကို။ သဂ္ဂပထေ၊ နတ်ပြည်လမ်းမ၌။ ပတိဋ္ဌာပေသုံ၊ တည်စေခဲ့ဖူးကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ မူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာတကံ၊ ဇာတ်ကို။ သမောဓာနေသိ၊ ပေါင်းတော်မူပြီ။
“ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ဗုဒ္ဓပရိသာ၊ ငါဘုရား၏ ပရိသတ်တို့သည်။ တဒါ၊ ထိုစဉ်အခါ၌။ ပရိသာ၊ ဇနသန္ဓမင်းကြီး၏ ပရိသတ်တို့သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ခဲ့ကုန်ဖူးပြီ။ ဧတရဟိ ပန၊ ၌ကား။ အဟမေဝ၊ ငါဘုရားသည်သာလျှင်။ တဒါ၊ ၌။ ဇနသန္ဓရာဇာ၊ သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီ”။ ဣတိ ဣဒံ ပရိသမာပနံ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။
ပဉ္စမာ၊ သော။ ဇနသန္ဓဇာတကဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။