သတ္တာ၊ သည်။
**ယော တေ ဣမံ ဝိသာလက္ခန္တိ**အာဒိနာ၊ သော။
ဂါထာပဒေန၊ ဖြင့်။
ပဋိမဏ္ဍိတံ၊ သော။
ဣဒံ၊ ဤစူဠဗောဓိဇာတ် ကို။
ဇေတဝနေ၊ ၌။
ဝိဟရန္တော၊ နေစဉ်။
ဧကံ၊ သော။
ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ကထေသိ၊ ပြီ။
ကိရ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
နိယျာနိကေ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်စေတတ်သော။
ဗုဒ္ဓသာသနေ၊ ၌။
ပဗ္ဗဇိတွာပိ၊ ရဟန်းပြု၍လည်း။
ကောဓံ၊ အမျက်ဒေါသကို။
နိဂ္ဂဟေတုံ၊ နှိပ်ကွပ်ခြင်းငှာ။
နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်ပြီ။
ကောဓနော၊ ပြင်းစွာအမျက်ထွက်တတ်သည်။
ဥပါယာသဗဟုလော၊ ကိုယ်ပင်ပန်းခြင်းစိတ်ပင်ပန်းခြင်းများသည်။
အပ္ပမ္ပိ၊ အနည်းငယ်သောစကားကိုလည်း။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လတ်သော်။
အဘိသဇ္ဇိ၊ အမျက်ဒေါသ၏အစွမ်းဖြင့်ငြိတွယ်ပြီ။
ကုပ္ပိ၊ အမျက်ထွက်ပြီ။
ဗျာပဇ္ဇိ၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
ပတိဋ္ဌယိ၊ ရပ်တည်ပြီ။
သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ကောဓနဘာဝံ၊ အမျက်ထွက်တတ်သည်၏အဖြစ်ကို။
သုတွာ၊ ၍။
ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေ၍။
“တွံ၊ သည်။
ကောဓနော၊ အမျက်ဒေါသကြီး၏ဟူသည်။
သစ္စံကိရ၊ မှန်သလော”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးတော်မူ၍။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ကောဓောနာမ၊ အမျက်ဒေါသမည်သည်ကို။
ဝါရေတဗ္ဗော၊ တားမြစ်အပ်၏။
ဟိ၊ မှန်၏။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသောအမျက်ဒေါသသည်။
ဣဓလောကေစ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌လည်းကောင်း။
ပရလောကေစ၊ တမလွန်လောက၌လည်းကောင်း။
အနတ္ထကာရကော၊ အကျိုးမဲ့ကိုပြုတတ်၏။
တွံ၊ သည်။
နိက္ကောဓဿ၊ အမျက်ဒေါသမရှိသော။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနေ၊ ၌။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ကုဇ္ဈသိ၊ အမျက်ထွက်ဘိသနည်း။
ပေါရာဏကပဏ္ဍိတာ၊ တို့သည်။
ဗာဟိရသာသနေ၊ သာသနာပ၌။
ပဗ္ဗဇိတွာပိ၊ ရသေ့ရဟန်းပြု၍လည်း။
ကောဓံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းကို။
န ကရိံသု၊ မပြုခဲ့ကြကုန်”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူ၍။
အတီတံ၊ ကို။
အာဟရိ၊ ဆောင်တော်မူပြီ။
အတီတေ၊ ၌။
ဗာရာဏသိယံ၊ ၌။
ဗြဟ္မဒတ္တေ၊ သည်။
ရဇ္ဇံ၊ ကို။
ကာရေန္တေ၊ ပြုလတ်သော်။
အညတရသ္မိံ၊ အမှတ်မရှိသော။
ကာသိနိဂမေ၊ ကာသိတိုင်းနိဂုံး၌။
ဧကော၊ သော။
အဍ္ဎော၊ ကြွယ်ဝကုံလုံသော။
မဟဒ္ဓနော၊ များသောဥစ္စာရှိသော။
မဟာဘောဂေါ၊ များသောအသုံးအဆောင်ရှိသော။
ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။
အပုတ္တကော၊ သားသမီးမရှိသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တဿ၊ ထိုပုဏ္ဏား၏။
ဗြာဟ္မဏီ၊ ပုဏ္ဏေးမသည်။
ပုတ္တံ၊ သားကို။
ပတ္ထေသိ၊ တောင့်တပြီ။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
ဗြဟ္မလောကာ၊ မှ။
စဝိတွာ၊ စုတေခဲ့၍။
တဿာ၊ ထိုပုဏ္ဏေးမ၏။
ကုစ္ဆိယံ၊ ဝမ်း၌။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တဿ၊ အား။
နာမဂ္ဂဟဏဒိဝသေ၊ နာမည်မှည့်သောနေ့၌။
“ဗောဓိကုမာရော”တိ၊ ဟူ၍။
နာမံ၊ ကို။
ကရိသု၊ မှည့်ခေါ်ကြကုန်ပြီ။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဝယပ္ပတ္တကာလေ၊ အရွယ်သို့ရောက်သောအခါ၌။
တက္ကသိလံ၊ တက္ကသိုလ်ပြည်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
သဗ္ဗသိပ္ပါနိ၊ ခပ်သိမ်းသောအတတ်တို့ကို။
ဥဂ္ဂဏှိတွာ၊ သင်၍။
ပစ္စာဂတဿ၊ တစ်ဖန်ပြန်လာသောမင်းသား၏။
အနိစ္ဆန္တဿေဝ၊ အလိုမရှိဘဲလျက်ပင်။
မာတာပိတရော၊ တို့သည်။
သမာနဇာတိကာ၊ တူသောအမျိုးရှိသော။
ကုလာ၊ အိမ်မှ။
ကုမာရိကံ၊ သတို့သမီးကို။
အာနေသုံ၊ ဆောင်ကြကုန်ပြီ။
သာပိ၊ သည်လည်း။
ဗြဟ္မလောကာ၊ မှ။
စုတာဝ၊ စုတေလာသူပင်တည်း။
ဥတ္တမရူပဓရာ၊ မြတ်သောအဆင်းကိုဆောင်၏။
ဒေဝစ္ဆရပဋိဘာဂါ၊ နတ်သမီးနှင့်တူ၏။
တေသံ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သောသူတို့၏။
အနိစ္ဆမာနာနညေဝ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲသာလျှင်။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
အာဝါဟဝိဝါဟံ၊ ထိမ်းမြားခြင်းမင်္ဂလာကို။
ကရိံသု၊ ပြုကုန်ပြီ။
ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။
ဧတေသံပန၊ ထိုသူတို့အားကား။
ကိလေသသမုဒါစာရောနာမ၊ ကိလေသာဖြစ်ခြင်းမည်သည်။
နဘူတပုဗ္ဗော၊ ရှေး၌မဖြစ်စဖူး။
သံရာဂဝသေန၊ ပြင်းစွာသောရာဂ၏အစွမ်းဖြင့်။
အညမညဿ၊ တစ်ယောက်သည်တစ်ယောက်ကို။
ဩလောကနံနာမ၊ ကြည့်ခြင်းမည်သည်။
နာဟောသိ၊ မဖြစ်စဖူး။
သုပိနေပိ၊ အိပ်မက်၌လည်း။
မေထုနဓမ္မောနာမ၊ မေထုန်အကျင့်မည်သည်ကို။
နဒိဋ္ဌပုဗ္ဗော၊ ရှေး၌မမြင်စဖူး။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပရိသုဒ္ဓသီလာ၊ စင်ကြယ်သောသီလရှိကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ၌။
အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
မာတာပိတူသု၊ မိဘတို့သည်။
ကာလကတေသု၊ သေလွန်ကုန်သည်ရှိသော်။
တေသံ၊ ထိုမိဘတို့၏။
သရီရကိစ္စံ၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကိစ္စကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
တံ၊ ထိုမယားကို။
ပက္ကောသိတွာ၊ ခေါ်၍။
“ဘဒ္ဒေ၊ ရှင်မ။
တွံ၊ သင်သည်။
အသီတိကောဋိဓနံ၊ ကုဋေရှစ်ဆယ်သောဥစ္စာကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
သုခေန၊ ချမ်းသာသဖြင့်။
ဇီဝါဟိ၊ အသက်မွေးလေလော့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
အယျပုတ္တ၊ အရှင့်သား။
တုမှေပန၊ သင်တို့သည်ကား။
ကိံ၊ အသို့။
ကရိဿထ၊ ပြုကုန်မည်နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ၊ ပြီ။
မယှံ၊ ငါ့အား။
ဓနေန၊ ဥစ္စာဖြင့်။
ကိစ္စံ၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟိမဝန္တပဒေသံ၊ ဟိမဝန္တာအရပ်သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်ကို။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ပတိဋ္ဌံ၊ ထောက်တည်ရာကို။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ပြီ။
အယျပုတ္တ၊ အရှင့်သား။
ပဗ္ဗဇ္ဇာနာမ၊ ရဟန်းအဖြစ်မည်သည်။
ပုရိသာနညေဝ၊ ယောက်ျားတို့အားသာလျှင်။
ဝဋ္ဋတိ ကိံ ပန၊ အပ်သလော။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။
ဘဒ္ဒေ၊ ရှင်မ။
ဣတ္တီနမ္ပိ၊ မိန်းမတို့အားလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တေနဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
တုမှေဟိ၊ အရှင်တို့သည်။
ဆဋ္ဋိတခေဠံ၊ ထွေးအပ်သော တံတွေးပေါက်နှင့်တူသော ဥစ္စာကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
န ဂဏှိဿာမိ၊ မယူအံ့။
မယှမ္ပိ၊ ငါ့အားလည်း။
ဓနေန၊ ဥစ္စာဖြင့်။
ကိစ္စံ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အဟမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ပဗ္ဗဇိဿာမိ၊ ရဟန်းပြုအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဘဒ္ဒေ၊ ရှင်မ။
သာဓု၊ ကောင်းပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
တေ ဥဘောပိ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သောသူတို့သည်လည်း။
မဟာဒါနံ၊ အလှူကြီးကို။
ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။
နိက္ခမိတွာ၊ အိမ်မှထွက်၍။
ရမဏီယေ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ရှိသော။
ဘူမိဘာဂေ၊ မြေအဖို့၌။
အဿမံ၊ သင်္ခမ်းကျောင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရသေ့ရဟန်းပြု၍။
ဥဉ္ဆာစရိယာယ၊ ဆွမ်းခံအကျင့်ဖြင့်။
ဖလာဖလေဟိ၊ သစ်သီးကြီးငယ်တို့ဖြင့်။
ယာပေန္တာ၊ မျှတကုန်လျက်။
တတ္ထ၊ ထိုဟိမဝန္တာအရပ်၌။
ဒသမတ္တာနိ၊ ဆယ်နှစ်မျှ အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။
သံဝစ္ဆရာနိ၊ နှစ်တို့ပတ်လုံး။
ဝသိံသု၊ နေကြကုန်ပြီ။
နေသံ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သောသူတို့အား။
ဈာနံ ပန၊ သည်ကား။
န တာဝ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံသေး။
တေ၊ တို့သည်။
တတ္ထ၊ ၌။
ပဗ္ဗဇ္ဇာသုခေနေဝ၊ ရဟန်းချမ်းသာဖြင့်သာလျှင်။
ဒသသံဝစ္ဆရေ၊ ဆယ်နှစ်တို့ပတ်လုံး။
ဝသိတွာ၊ နေကြကုန်ပြီး၍။
လောဏမ္ဗိလ-သေဝနတ္ထာယ၊ ချဉ်ဆားမှီဝဲအံ့သောငှာ။
ဇနပဒစာရိကံ၊ ဇနပုဒ်ဒေသစာရီကို။
စရန္တာ၊ သွားကုန်သည်ရှိသော်။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။
ဗာရာဏသိံ၊ သို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
ရာဇုယျာနေ၊ ၌။
ဝသိံသု၊ နေကုန်ပြီ။
အထ၊ ၌။
ဧကဒိဝသံ၊ ၌။
ရာဇာ၊ သည်။
ပဏ္ဏာကာရံ၊ လက်ဆောင်ကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
အာဂတံ၊ လာသော။
ဥယျာနပါလံ၊ ဥယျာဉ်စောင့်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။
“ဥယျာနကီဠိကံ၊ ဥယျာဉ်ကစားခြင်းကို။
ကီဠိဿာမ၊ ကစားကုန်အံ့။
ဥယျာနံ၊ ကို။
သောဓေဟိ၊ သုတ်သင်လော့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
၀တွာ၊ ဆို၍။
တေန၊ ထိုဥယျာဉ်စောင့်သည်။
သောဓိတံ၊ သုတ်သင်အပ်သော။
သဇ္ဇိတံ၊ ကောင်းစွာစီရင်အပ်သော။
ဥယျာနံ၊ သို့။
မဟန္တေန၊ များစွာသော။
ပရိဝါရေန၊ အခြံအရံဖြင့်။
အဂမာသိ၊ သွားပြီ။
တသ္မိံခဏေ၊ ထိုခဏ၌။
ဥဘောပိ၊ နှစ်ယောက်လည်းဖြစ်သော။
တေဇနာ၊ ထိုရသေ့ယောက်ျားရသေ့မိန်းမတို့သည်။
ဥယျာနဿ၊ ဥယျာဉ်၏။
ဧကပဿေ၊ နံပါးတစ်ဘက်၌။
ပဗ္ဗဇ္ဇာသုခေန၊ ရဟန်းချမ်းသာဖြင့်။
ဝီတိနာမေတွာ၊ လွန်စေ၍။
နိသိန္နာ၊ နေကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
အထ၊ ၌။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ဥယျာနေ၊ ၌။
ဝိစရန္တော၊ လှည့်လည်သည်ရှိသော်။
နိသိန္နကေ၊ နေကုန်သော။
ဥဘောပိ၊ ကုန်သော။
တေ၊ ထိုရဟန်းယောက်ျား ရဟန်းမိန်းမတို့ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ပရမပါသာဒိကံ၊ အလွန်ကြည်ညိုဖွယ်ရှိသော။
ဥတ္တမရူပဓရံ၊ မြတ်သော အဆင်းကို ဆောင်သော။
ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ရသေ့မကို။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။
ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တော၊ တပ်စွန်းသောစိတ်ရှိသည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုဗာရာဏသီမင်းသည်။
ကိလေသဝသေန၊ ကိလေသာ၏အစွမ်းဖြင့်။
ကမ္ပန္တော၊ တုန်လှုပ်လျက်။
“အယံ ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ဤရသေ့မသည်။
ဣမဿ၊ ဤရသေ့ယောက်ျားအား။
ကိံ ဟောတိ၊ အသို့တော်သနည်း။
တာဝ ပုစ္ဆိဿာမိ၊ မေးဦးအံ့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဗောဓိသတ္တံ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။
“ပဗ္ဗဇိတ၊ အို ရှင်ရသေ့။
အယံ ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ သည်။
တေ၊ အရှင်ဘုရားနှင့်။
ကိံ ဟောတိ၊ အသို့တော်သနည်း”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။
မဟာရာဇ၊ ကြီး။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခု အမျိုးတော်၏ မတော်၏ဟု ဆိုဖွယ်သည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကေဝလံ၊ လူတို့နှင့်မရော သက်သက်။
ဧကပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ တူသောရသေ့အကျင့်ဖြင့်။
ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုသူတည်း။
အပိ စ ခေါ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
မေ၊ ငါ၏။
ဂိဟိကာလေ၊ လူဖြစ်သော အခါ၌။
ပါဒပရိစာရိကာ၊ ခြေရင်း အလုပ်အကျွေးသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ဖူးပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ၍။
ရာဇာ၊ သည်။
အယံ၊ ဤရသေ့မသည်။
ဧတဿ၊ ထိုရသေ့၏။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခု ပိုင်ထိုက်သော ဥစ္စာသည်။
န ဟောတိ ကိရ၊ မဖြစ်သတတ်။
အပိ စခေါ ပန၊ ကား။
အဿ၊ ထိုရသေ့၏။
ဂိဟိကာလေ၊ ၌။
ပါဒပရိစာရိကာ၊ သည်။
အဟောသိ ကိရ၊ သတတ်။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
အဟံ၊ သည်။
ဣဿရိယဗလေန၊ အစိုးရသော မင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
သစေ ဂစ္ဆေယျံ၊ အကယ်၍ခေါ်သွားသည်ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ သတိ၊ သော်။
ဧသ၊ ဤရှင်ရသေ့သည်။
ကိံ နု ခေါကရိဿတိ၊ အဘယ်သို့ ပြုလတ္တံ့နည်း။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
နံ၊ ထိုရသေ့ကို။
ပရိဂ္ဂဏှိဿာမိ၊ စုံစမ်းအံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေတွာ၊ ၍။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ပဌမံ၊ သော။
ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။
**သံမှိတဘာသိနိန္တိ**၊ ကား။
မန္ဒဟသိတဘာသိနိံ၊ စဉ်းငယ် ပြုံးရွှင်သော ပြောခြင်းရှိသော။
**ဗလာ ဂစ္ဆေယျာ**တိ၊ ကား။
ဗလက္ကာရေန၊ နိုင်ထက်ကလူ ပြုသဖြင့်။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဂစ္ဆေယျ၊ သွားငြားအံ့။
**ကိံ နု ကယိရာသီ**တိ၊ ကား။
ဗြာဟ္မဏ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသော ရှင်ရသေ့။
တဿ၊ ထိုအနိုင်အထက်ပြု၍ ယူသွားသူအား။
တွံ၊ သင်သည်။
ကံ ကရေယျာသိ၊ အသို့ ပြုအံ့နည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုမင်း၏။
ကထံ၊ စကားကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
ဒုတိယံ၊ သော။
ဂါထံ၊ ဂါထာကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။
အတ္ထော၊ ကား။
မဟာရာဇ၊ ကြီး။
ဣမံ၊ ဤရသေ့မကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဂစ္ဆန္တေ၊ သွားသည် ရှိသော်။
မမ၊ ငါ၏။
အဗ္ဘန္တရေ၊ ကိုယ်တွင်း၌။
ကိဒ္ဓိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ကောပေါ၊ အမျက်ဒေါသသည်။
သစေ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။
သော၊ ထိုအမျက်ဒေါသသည်။
မေ၊ ငါ၏။
အန္တော၊ ကိုယ် တွင်း၌။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
န မုစ္စေယျ၊ ကိုယ်မှ မထွက်ရာ။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဇီဝါမိ၊ အသက်ရှည်၏။
တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။
မေ၊ ငါ့အား။
န မုစ္စေယျ၊ ကိုယ်မှ မထွက်ရာ။
အဿ၊ ထိုဒေါသအား။
အန္တော၊ ကိုယ်တွင်း၌။
ဃန သန္နိဝါသေန၊ တစ်ခဲနက်အားဖြင့် တည်နေခြင်းဖြင့်။
ပတိဋ္ဌာတုံ၊ တည်ခြင်းငှာ။
န ဒဿာမိ၊ မပေးအံ့။
အထ ခေါ၊ အဟုတ်သော်ကား။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ရဇံ၊ မြူကို။
ဝိပုလာ၊ ပြန့်ပြောသော။
မေဃဝုဋ္ဌိ၊ မိုးပေါက်သည်။
ခိပ္ပံ၊ လျင်စွာ။
နိဝါရေတိ ယထာ၊ တားမြစ်နိုင်သကဲ့သို့။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်စွာသာလျှင်။
နံ၊ ထိုအမျက် ကို။
မေတ္တာဘာဝနာယ၊ မေတ္တာဘာဝနာဖြင့်။
နိဂ္ဂဟေတွာ၊ နှိပ်ကွပ်၍။
ဝါရေဿာမိ၊ တားမြစ်ပေအံ့။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
သီဟနာဒံ၊ ရဲ့ ရင်ပြတ်သားသော စကားကို။
နဒိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ပန၊ ထိုသို့ပင်မိန့်ဆိုသော်လည်း။
ရာဇာ၊ သည်။
အဿ၊ ထိုဘုရား လောင်း၏။
ကထံ၊ တရားစကားကို။
သုတွာပိ၊ ကြား၍လည်း။
အန္ဓဗာလတာယ၊ မိုက်ကန်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပဋိဗဒ္ဓံ၊ ရသေ့မ၌ တပ်စွန်းသော။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
နိဝါရေတုံ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်သည် ဖြစ်၍။
အညတရံ၊ တစ်ယောက်သော။
အမစ္စံ၊ အမတ်ကို။
“ဣမံ ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ဤရသေ့မကို။
ရာဇနိဝေသနံ၊ မင်း၏နန်းတော်သို့။
နေဟိ၊ ဆောင်လေလော့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဏာပေသိ၊ စေခိုင်းပြီ။
သော၊ ထိုအမတ်သည်။
“သာဓု”တိ၊ ဟူ၍။
ပဋိဿဏိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။
“လောကေ၊ ၌။
အဓမ္မော၊ သူတော်မဟုတ် သူယုတ် တို့၏ အကျင့်သည်။
ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
အယုတ္တံ၊ မသင့်စွတကား”။
ဣတိ အာဒီနိ၊ ဤသို့သော စကားတို့ကို။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
ပရိဒေဝမာနံယေဝ၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းစဉ် ပင်လျှင်။
နံ၊ ထိုရသေ့မကို။
အာဒါယ၊ ၍။
ပါယာသိ၊ သွားပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
တဿာ၊ ထိုရသေ့မ၏။
ပရိဒေဝသဒ္ဒံ၊ ငိုကြွေးသံကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဧကဝါရံ၊ တစ်ကြိမ်။
ဩလောကေတွာ၊ ကြည့်၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
န ဩလောကေသိ၊ မကြည့်ပြီ။
ရောဒန္တိ၊ ငိုကြွေးသော။
ပရိဒေဝန္တိ၊ မြည်တမ်းသော။
တံ၊ ထိုရသေ့မကို။
ရာဇနိဝေသနမေဝ၊ မင်း၏ နန်းတော်သို့သာလျှင်။
နယိံသု၊ ကုန်ပြီ။
သောပိ ဗာရာဏသိရာဇာ၊ သည်လည်း။
ဥယျာနေ၊ ၌။
ပပဉ္စ၊ ကြာမြင့်စွာ နေခြင်းကို။
အကတွာဝ၊ မပြုမူ၍ သာလျှင်။
သီဃတရံ၊ လျင်မြန်စွာ။
ဂန္ဒာ၊ သွား၍။
တံ ပရိဗ္ဗာဇကံ၊ ထိုရသေ့မကို။
ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါ်စေ၍။
မဟန္တေန၊ များစွာသော။
ယသေန၊ စည်းစိမ်ဖြင့်။
နိမန္တေသိ၊ ပင့်ဖိတ်ပြီ။
သာ၊ ထိုရသေ့မသည်။
ယသဿ၊ မင်း စည်းစိမ်၏။
အဂုဏံ၊ ကျေးဇူးမရှိသည်ကို။
ပဗ္ဗဇာယ ဧဝ၊ ရဟန်းအဖြစ်၌သာလျှင်။
ဂုဏံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို။
ကထေသိ၊ ဆိုပြီ။
ရာဇာ၊ သည်။
ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ပရိယာယေန၊ အကြောင်းဖြင့်။
တဿာ၊ ထိုရသေ့မ၏။
မနံ၊ စိတ်ကို။
အလဘန္တော၊ မရသည်ရှိသော်။
တံ၊ ကို။
ဧကသ္မိံ၊ သော။
ဂမ္ဘီ၊ တိုက်ခန်း၌။
ကာရေတွာ၊
ထား၍။
“အယံ ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ဤရသေ့မသည်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ယသံ၊ စည်းစိမ်ကို။
န ဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိ။
သောပိ တာပသော၊ ထိုရသေ့သည်လည်း။
ဧဝရူပံ၊ သော။
မာတုဂါမံ၊ မယားဖြစ်ဖူးသော မိန်းမကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဂစ္ဆန္တေ၊ သွားသည်ရှိသော်။
ကုဇ္ဈိတွာ၊ အမျက်ထွက်၍။
ဩလောကိတမတ္တမ္ပိ၊ ကြည့်ကာမျှ ကိုလည်း။
န အကာသိ၊ မပြုပြီ။
ခေါ ပန၊ စင်စစ်လျှင်။
ပဗ္ဗဇိတာ၊ တို့သည်။
ဗဟု- မာယာ၊ များစွာသော မာယာရှိကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံ တစ်ခုသော မန္တရားကို။
ပယောဇေတွာ၊ စီရင်၍။
မေ၊ ငါ့အား။
အနတ္ထမ္ပိ၊ အကျိုးမဲ့ ကိုလည်း။
ကရေယျ၊ ပြုရာ၏။
ဂစ္ဆာမိ၊ သွားဦးအံ့။
ကိ၊ အဘယ်သို့။
ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။
နိသိန္နော၊ နေသနည်း။
တာဝ၊ စွာ။
ဇာနာမိ၊ သိအောင် ပြုအံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေသိ၊ ပြီ။
သဏ္ဌာတုံ၊ ရပ်တည်ခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်ရကား။
ဥယျာနံ၊ သို့။
အဂမာသိ၊ သွားပြီ။
ဗောဓိသတ္တောပိ၊ သည်လည်း။
စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။
သိဗ္ဗန္တော၊ ချုပ်လျက်။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ရာဇာ၊ သည်။
မန္ဒပရိဝါရောဝ၊ နည်းသော အခြံအရံရှိသည်ဖြစ်၍။
ပဒသဒ္ဒံ၊ ခြေသံကို။
အကရောန္တော၊ မပြုဘဲ။
သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်းသာသာ။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
ရာဇာနံ၊ မင်းကို။
အနောလောကေတွာ၊ မကြည့်မူ၍။
စီဝရမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။
သိဗ္ဗိ၊ ချုပ်ပြီ။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
“အယံ၊ သည်။
ကုဇ္ဈိတွာ၊ အမျက်ထွက်၍။
မယာ၊ ငါနှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
န သလ္လပတိ၊ စကား မပြော”။
ဣတိ၊ သို့။
မညမာနော၊ အောက်မေ့သည် ဖြစ်၍။
“အယံ ကူဋတာပသော၊ ဤရသေ့စဉ်းလဲသည်။
“ကောဓဿ၊ အား။
ဥပ္ပဇ္ဇိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။
န ဒဿာမိ၊ မပေးပေအံ့။
ဥပ္ပန္နမ္ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
နံ၊ ကို။
ခိပ္ပမေ၀၊ လျင်မြန်စွာ။
နိဂ္ဂဏှိဿာမိ၊ နှိပ်ကွပ်အံ့’။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဌမမေဝ၊ ရှေးဦးစွာလျှင်။
ဂဇ္ဇိတွာ၊ ကြုံးဝါး၍။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ကောဓေန၊ အမျက်ဖြင့်။
ထဒ္ဓေါ၊ ခက်ထန် ခိုင်မာသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
မယာ၊ ငါနှင့်။
သဒ္ဓိ၊ ကွ။
န သလ္လပတိ၊ စကားမပြော”။
ဣတိ၊ သို့။
သညာယ၊ ဖြင့်။
တတိယံ၊ သော။
ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ဗလမှိဝ အပဿိတော**တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဗလနိဿိတော ဝိယ၊ အမျက်ဒေါသအစွမ်းကို မှီသကဲ့သို့။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
**တုဏှိကတော**တိ၊ ဟူသည်ကား။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော စကားကိုမျှ။
အဝဒန္တော၊ မဆိုသည်ဖြစ်၍။
**သိဗ္ဗမစ္ဆသီ**တိ၊ ကား။
သိဗ္ဗန္တော၊ ချုပ်လျက်။
အစ္ဆသိ၊ နေဘိ၏။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ၍။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
အယံ ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ကောဓဝသေန၊ အမျက်၏အစွမ်းဖြင့်။
မံ၊ ကို။
နာလပတိ၊ စကားမပြော။
ဣတိ၊ သို့။
မညတိ၊ မှတ်ထင်၏။
ဒါနိ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုမင်းအား။
ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်သော။
ကောဓဿ၊ ၏။
ဝသံ၊ အလိုသို့။
အဂတဘာဝံ၊ မလိုက်သည်၏အဖြစ်ကို။
ကထေဿာမိ၊ ဟောအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေတွာ၊ ၍။
စတုတ္ထံ၊ သော။
ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။
အတ္ထော၊ ကား။
မဟာရာဇ၊ မင်းကြီး။
မေ၊ အား။
န ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ မဖြစ်သည်ကား။
န၊ မဟုတ်။
ပန၊ အဟုတ်သော်ကား။
မေ၊ အား။
န မုစ္စိတ္တ၊ သန္တာန်မှအပမထွက်စေရ။
အဿ၊ ထိုအမျက်ဒေါသအား။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်ပြီး၍။
ဟဒယေ၊ နှလုံး၌။
ဌာတုံ၊ တည်ခြင်းငှာ။
န အဒါသိ၊ မပေး။
ဣတိ၊ သို့။
သော၊ ထိုအမျက်ဒေါသ သည်။
မမ၊ ငါ၏။
ဇီဝတော၊ သဇီဝသန္တာန်မှ။
န မုစ္စိတ္ထေဝ၊ မထွက်စေရာသည် သာလျှင်တည်း။
ဝိပုလာ ဝုဋ္ဌိ၊ ကြီးစွာသော မိုးပေါက်သည်။
ရဇံ၊ မြူကို။
နိဝါရေတိ
ဝိယ၊ တားမြစ်သကဲ့သို့။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
နံ၊ ထိုအမျက်ဒေါသကို။
နိဝါရေသိ၊ တားမြစ်ခဲ့ပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ရာဇာ၊ သည်။
ဧသ၊ ဤရသေ့သည်ကား။
ကောပမေဝ၊ အမျက်ကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။
ဝဒတိ က နု ခေါ၊ ဆိုသလော။
ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။
အညံ၊ တစ်ပါးသော။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
သိပ္ပံ၊ အတတ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ကထေသိ နု ခေါ၊ ဆိုသလော။
တာဝ၊ ရှေးဦး စွာ။
နံ၊ ထိုရသေ့ကို။
ပုစ္ဆိဿာမိ၊ မေးဦးအံ့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလိုရကား။
ပဉ္စမံ၊ သော။
ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။
**ကိံ တေ ဥပ္ပဇ္ဇိ နော မုစ္စီ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
တဝ၊ ရှင်ရသေ့အား။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်ကားဖြစ်၏ဟူသည်ကား။
ကိံ၊ အဘယ်သို့။
ဥပ္ပဇ္ဇိ စေဝ၊ ဖြစ်လည်းဖြစ်သနည်း။
န မုစ္စိစ၊ လွှတ်လည်း မလွှတ်သနည်း။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ၍။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
“မဟာရာဇ၊ ကြီး။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဗဟုအာဒီနဝေါ၊ များစွာသော အပြစ်ရှိသော။
မဟာဝိနာသဒါယကော၊ များစွာ ပျက်စီးခြင်းကို ပေးတတ်သော။
ကောဓော၊ အမျက်ဒေါသသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏(ထည့်)။
ဧသော၊ ဤအမျက်ဒေါသသည်။
မမ၊ ငါ့အား။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဥပ္ပန္နဉ္စ၊ ဖြစ်သော်လည်း။
နံ၊ ထိုအမျက်ကို။
မေတ္တာဘာဝနာယ၊ မေတ္တာဘာဝနာဖြင့်။
နိဝါရေသိ၊ တားမြစ်ပြီ”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကောဓေ၊ ၌။
အာဒီနဝံ၊ ကို။
ပကာသေန္တော၊ ပြလိုရကား။
ဣမာ ဂါထာ၊ တို့ကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တတ္ထ တာသု ဂါထာသု၊ တို့၌။
**န ပဿတီ**တိ၊ ကား။
အတ္တတ္ထမ္ပိ၊ မိမိအကျိုး ကိုလည်း။
န ပဿတိ၊ မမြင်။
ပရတ္ထံ၊ သူတစ်ပါးအကျိုးကိုကား။
ပဂေဝ ပဿတိ၊ အဘယ်မှာ မြင်နိုင်အံ့နည်း။
**သာဓု ပဿတီ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
အတ္တတ္ထမ္ပိ၊ မိမိ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။
ပရတ္ထမ္ပိ၊ သူတစ်ပါးအကျိုးကိုလည်းကောင်း။
ဥဘယတ္ထမ္ပိ၊ မိမိသူတစ်ပါး နှစ်ဦးသားတို့၏အကျိုးကိုလည်းကောင်း။
သာဓု၊ ကောင်းစွာ။
ပဿတိ၊ မြင်ရ၏။
**ဒုမ္မေဓဂေါစရော**တိ၊ ကား။
နိပ္ပညာနံ၊ ပညာမရှိသော သူတို့၏။
အာဓာရဘူတော၊ တည်ရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။
ဂေါစရော၊ ကျက်စားရာသည်။
**ဒုက္ခမေသိနော**တိ၊ ကား။
ဒုက္ခံ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲ စိတ်ဆင်းရဲကို။
ဣစ္ဆန္တာ၊ အလိုရှိကုန်သော။
**သဒတ္ထန္တိ**၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
အတ္ထတောစေဝ၊ အကျိုးအားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဓမ္မတော စ၊ အကြောင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။
အတ္ထဘူတံ၊ အကျိုးဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ဝုဒ္ဓိံ၊ တိုးပွားခြင်းကို။
**ပရက္ကရေ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝိပုလမ္ပိ၊ ပြန့်ပြောသည်လည်း ဖြစ်သော။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်သော။
အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွားကို။
ပရတော၊ အပအားဖြင့်။
ကာရေတိ၊ ပြုစေ၏။
အပနေထ၊ ပယ်ထုတ်လော့။
မေ၊ အား။
ဣမိနာ၊ ဤသူဖြင့်။
န အတ္ထော၊ အကျိုးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
**သဘီမသေနော**တိ၊ ကား။
သော ကောဓော၊ ထိုအမျက်ဒေါသသည်။
ဘီမာယ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော။
ဘယဇနနိယာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော။
မဟတိယာ၊ များစွာသော။
ကိလေသသေနာယ၊ ကိလေသာဟူသော စစ်တပ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
**ပမဒ္ဒီ**တိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
ဗလဝဘာဝေန၊ အားရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဥဠာရေပိ၊ လွန်မြတ်သည်လည်း ဖြစ်သော။
သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဝသေ၊ အလို၌။
ကရဏေန၊ ပြုခြင်းဖြင့်။
မဒ္ဒနသမတ္ထော၊ နှိမ်နင်းခြင်း၌စွမ်းနိုင်သော။
**နမေအမုစ္စထာ**တိ၊ ကား။
မမ၊ ငါ၏။
သန္တိကာ၊ အထံမှ။
မောက္ခံ၊ လွတ်မြောက်ခြင်းကို။
န လဘတိ၊ မရ။
ဝါ ပန၊ တစ်နည်းသော်ကား။
မေ၊ ၏။
ဟဒယေ၊ စိတ်၌။
ခီရံ ဝိယ၊ နို့ရည်ကဲ့သို့။
မုဟုတ္တံ၊ တစ်မုဟုတ်မျှ။
ဒဓိဘာဝေန၊ နို့ဓမ်း၏အဖြစ်ဖြင့်။
န ပတိဋ္ဌဟိတ္ထ၊ မတည်တံ့ရာ။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
**ကဋ္ဌသ္မိံ မတ္ထမာနသ္မိန္တိ**၊ ကား။
အရဏီသဟိတေန၊ မီးပွတ်ခုံဖြင့်။
မတ္ထိယမာနေ၊ ပွတ်တိုက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မဒ္ဒမာနသ္မိံ”န္တိပိ၊ “မဒ္ဒမာနသ္မိံ”ဟူ၍လည်း။
ပါဌော၊ ပါဌ်တစ်မျိုးသည်။
အတ္ထိ၊ အချို့ပေစာ၌ ရှိသေး၏။
**ယသ္မာ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
ယတော၊ အကြင်ပွတ်ခုံမှ။
ကဋ္ဌာ၊ မီးဖြစ်ရာပွတ်ခုံသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
တမေဝ၊ ထိုမီးဖြစ်ရာ ပွတ်ခုံကိုသာလျှင်။
ဍဟတိ၊ လောင်၏။
**ဂိနီ**တိ၊ ကား။
အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။
**ဗာလဿ အဝိဇာနတော**တိ၊ ကား။
အဝိဇာနန္တဿ၊ အကျိုးစီးပွားကို မသိသော။
ဗာလဿ၊ လူမိုက်၏။
**သာရမ္ဘာဇာယတေ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
အဟံ တန္တိ၊ ငါလော နင်လောဟု။
အာကဍ္ဎနဝိကဍ္ဎနံ၊ ရှေးရှုငင်ခြင်း တွန်းခြင်းကို။
ကရောန္တဿ၊ ပြုသော သူအား။
ကရဏုတ္တရိယလက္ခဏာ၊ ပြုအပ်ပြုသင့်သည်ထက် ပိုမိုလွန်ကဲစွာပြုခြင်း ပြောဆိုသင့်သည်ထက် ပိုမိုလွန်ကဲစွာ ပြောဆိုခြင်းလက္ခဏာရှိသော။
သာရမ္ဘာ၊ ခြုတ်ခြယ်ခြင်းသည်။
အရဏီမတ္ထနာ၊ ပွတ်ခုံပွတ်ကျည်ကို ပွတ်တိုက်ခြင်းမှ။
ပါဝကော၊ မီးသည်။
ဇာယတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ကောဓော၊ အမျက်သည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
**သောပိ တေနေဝါ**တိ၊ ကား။
သောပိ ဗာလော၊ ထိုသူမိုက်ကိုလည်း။
တေနေဝ ကောဓေန၊ ထိုအမျက်သည်။
ကဋ္ဌံ၊ ထင်းကို။
အဂ္ဂိနာ၊ မီးသည်။
ဍယှတိ ဝိယ၊ လောင်ကျွမ်းအပ်သကဲ့သို့။
ဍယှတိ၊ လောင်ကျွမ်းအပ်၏။
**အနေဓော ဓူမကေတူဝါ**တိ၊ ကား။
အနိန္ဓနော၊ မီးစာမရှိသော။
အဂ္ဂိ ဝိယ၊ မီးကဲ့သို့။
**တဿာ**တိ၊ ကား။
အဓိဝါသနခန္တိယာ၊ အဓိဝါသနခန္တီနှင့်။
သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။
တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။
သုက္ကပက္ခေ၊ လဆန်း ပက္ခ၌။
စန္ဒော ဝိယ၊ လကဲ့သို့။
လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်သော။
ယသော၊ သည်။
အပရာပရံ ထိုမှ ဤမှ။
အာပူရတိ၊ တရွေ့ရွေ့ ပြည့်၏။
ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ရာဇာ၊ ဗာရာဏသီမင်းသည်။
မဟာသတ္တဿ၊ ၏။
ဓမ္မကထံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
တုဋ္ဌော၊ နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဧကံ၊ တစ်ယောက်သော။
အမစ္စံ၊ အမတ်ကို။
အာဏာပေတွာ၊ စေခိုင်း၍။
ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ကို။
အာဟရာပေတွာ၊ ဆောင်စေပြီး၍။
“ဘန္တေ နိက္ကောဓတာပသ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းမရှိသောရှင်ရသေ့။
ဥဘောပိ၊ နှစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
တုမှေ၊ တို့သည်။
ပဗ္ဗဇ္ဇာသုခေန၊ ရသေ့ ရဟန်းချမ်းသာဖြင့်။
ဝီတိနာမေန္တာ၊ လွန်စေကုန်လျက်။
ဣဓေဝ ဥယျာနေ၊ ၌ပင်။
ဝသထ၊ နေတော်မူကုန်လော့။
အဟံ၊ သည်။
ဝေါ၊ တို့အား။
ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့် လျော်သော။
ရုက္ခာဝရဏဂုတ္တိံ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း တားမြစ်ခြင်းလုံခြုံခြင်းကို။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
ခမာပေတွာ၊ သည်းခံစေပြီး၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲလေပြီ။
တေ ဥဘောပိ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့ သည်လည်း။
တတ္ထေဝ၊ ၌သာလျှင်။
ဝသိံသု၊ နေကြကုန်ပြီ။
အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။
ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ရသေ့မသည်။
ကာလမကာသိ၊ သေရှာပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
တဿာ၊ ထိုရသေ့မသည်။
ကာလကတာယ၊ သေသည်ရှိသော်။
ဟိမဝန္တံ၊ သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
အဘိညာ စ၊ အဘိညာဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
သမာပတ္တိယော စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။
နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ ၍။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ဗြဟ္မဝိဟာရေ၊ တို့ကို။
ဘာဝေတွာ၊ ပွားစေ၍။
ဗြဟ္မလောကပရာယဏော၊ ဗြဟ္မာ့ ပြည်သို့ လားသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဇာတ်ပေါင်း-
သတ္ထာ၊ သည်။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။
အာဟရိတွာ၊ ၍။
သစ္စာနိ၊ တို့ကို။
ပကာသေတွာ၊ ၍။
ဇာတကံ၊ ဇာတ်ကို။
သမောဓာနေသိ၊ ပြီ။
သစ္စပရိယောသာနေ၊ ၌။
ကောဓနော၊ အမျက်ထွက်တတ်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အနာဂါမိဖလေ၊ ဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌဟိ၊ တည်ပြီ။
“ဧတရဟိ၊ ၌။
ရာဟုလမာတာ၊ သည်။
တဒါ၊ ၌။
ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ရသေ့မသည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
ဧတရဟိ၊ ၌။
အာနန္ဒော၊ သည်။
တဒါ၊ ၌။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
ဧတရဟိ ပန၊ ၌ကား။
အဟမေဝ၊ ငါသည်သာလျှင်။
တဒါ၊ ၌။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ရသေ့သည်။
အဟောသိ၊ ပြီ”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမောဓာနေသိ၊ မူပြီ။
ဣတိ ဣဒံ ပရိသမာပနံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။