ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု-
သတ္ထာ၊ သည်။
**ဒူတေ တေ ဗြဟွေ ပါတေသိန္တိ**အာဒိနာ၊ သော။
ဂါထာပဒေန၊ ဖြင့်။
ပဋိမဏ္ဍိတံ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော။
ဣဒံ၊ ဤဒူတဇာတ်ကို။
ဇေတဝနေ၊ ၌။
ဝိဟရန္တော၊ စဉ်။
အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။
ပညာပသံသနံ၊ ပညာဂုဏ်ကို ချီးမွမ်းခြင်းကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ကထေသိ၊ ဟောတော် မူပြီ။
ဓမ္မသဘာယံ၊ တရားသဘင်၌။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဒသဗလဿ၊ ဘုရားရှင်၏။
ဥပါယကောသလ္လံ၊ ဥပါယ်တံမျဉ်၌ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကို။
ပဿထ၊ ရှုကုန်လော့။
သကျပုတ္တဿ၊ သာကီဝင်မင်းသား ဖြစ်သော။
နန္ဒဿ၊ နန္ဒမင်းသားအား။
အစ္ဆရာဂဏံ၊ နတ်သမီးအပေါင်းကို။
ဒေဿေတွာ၊ ပြ၍။
အရဟတ္တံ၊ ကို။
အဒါသိ၊ ပေးတော်မူပြီ။
စူဠပန္ထကဿ၊ စူဠပန္ထကအား။
ပိလောတိကံ၊ ပုဆိုးပိုင်းကို။
ဒတွာ၊ ပေးတော်မူ၍။
ပဋိသမ္ဘိဒါဟိ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
အရဟတ္တံ၊ ကို။
အဒါသိ၊ ပေးတော်မူပြီ။
ကမ္မာရပုတ္တဿ၊ ရွှေပန်းထိမ်သည်သားအား။
ပဒုမံ၊ ကြာပဒုမ္မာကို။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
အရဟတ္တံ၊ ကို။
အဒါသိ၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ သို့။
နာနာဥပါယေဟိ၊ အထူးထူးသော အကြောင်းတို့ဖြင့်။
သတ္တေ၊ တို့ကို။
ဝိနေတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏”။
ဣတိ၊ သို့။
ကထံ၊ ကို။
သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ ဖြစ်စေကုန်ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
အာဂန္တွာ၊ ၍။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧတရဟိ၊ ၌။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ကာယ၊ သော။
ကထာယ၊ ဖြင့်။
သန္နိသိန္နာ၊ ကုန်သည်။
အတ္ထ နု၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း”။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးတော်မူ၍။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
မယံ၊ တို့သည်။
ဧတရဟိ၊ ၌။
ဣမာယ နာမ၊ ဖြင့်။
သန္နိသိန္နာ၊ ကုန်သည်။
အမှ၊ ဖြစ်ပါကုန်၏(ထည့်)”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ ရှိသော်။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တထာဂတော၊ သည်။
ဣဒါနေဝ၊ ၌သာလျှင်။
“ဣမိနာ၊ ဤအကြောင်းဖြင့်။
ဣဒံ၊ ဤအကျိုးသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏”။
ဣတိ၊ သို့။
ဥပါယကုသလော၊ ဥပါယ်တံမျဉ်၌ လိမ္မာသည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။
ဥပါယကုသလောယေဝ၊ ဥပါယ်တံမျဉ်၌ လိမ္မာသည်သာတည်း”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
အတီတံ၊ ကို။
အာဟရိ၊ ပြီ။
အတိတ်ဝတ္ထု-
အတီတေ၊ ၌။
ဗာရာဏသိယံ၊ ၌။
ဗြဟ္မဒတ္တေ၊ သည်။
ရဇ္ဇံ၊ ကို။
ကာရေန္တော၊ ပြုသည်ရှိသော်။
ဇနပဒေါ၊ ဇနပုဒ်သည်။
အဟိရညော၊ ရွှေငွေမရှိသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
သော၊ ထိုမင်းသည်။
ဇနပဒံ၊ ကို။
ပီဠေတွာ၊ နှိပ်စက်၍။
ဓနမေဝ၊ ဥစ္စာကိုသာလျှင်။
သံကဍ္ဎိ၊ စုရုံးလေပြီ။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။
ကာသိဂါမေ၊ ကာသိရွာ၌။
ဗြာဟ္မဏကုလေ၊ ၌။
နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝယပ္ပတ္တော၊ အရွယ်ရောက်သော်။
တက္ကသိလံ၊ တက္ကသိုလ် ပြည်သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
“ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။
ဘိက္ခံ၊ ဆွမ်းကို။
စရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။
အာစရိယဓနံ၊ ဆရာတို့အတွက်ဥစ္စာကို။
အာဟရိဿာမိ၊ ဆောင်အံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ဆို၍။
သိပ္ပံ၊ အတတ်ကို။
ပဋ္ဌပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
နိဋ္ဌိတသိပ္ပေါ၊ ပြီးဆုံးသော အတတ်ရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
အနုယောဂံ၊ အဖန်ဖန် အားထုတ်ခြင်းကို။
ဒတွာ၊ ၍။
“အာစရိယ၊ ဆရာ။
တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။
ဓနံ၊ ကို။
အာဟရိဿာမိ၊ ဆောင်ပါချေအံ့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာပုစ္ဆိတွာ၊ ပန်ကြား၍။
နိက္ခမ္မ၊ ထွက်ခဲ့၍။
ဇနပဒေ၊ သို့။
စရန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။
ဓမ္မေန၊ တရားနှင့်။
သမေန၊ ညီညွတ်စွာ။
ပရိယေသိတွာ၊ ရှာမှီး၍။
သတ္တနိက္ခေ၊ ခုနစ်နိက္ခတို့ကို။
လဘိတွာ၊ ရ၍။
“အာစရိယဿ၊ ဆရာအား။
ဒဿာမိ၊ ပေးအံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
ဂစ္ဆန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။
အန္တရာမဂ္ဂေ၊ ခရီးအကြား၌။
ဂင်္ဂံ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကို။
ဩတရိတုံ၊ ကူးခြင်းငှာ။
နာဝံ၊ လှေကို။
အဘိရုဟိ၊ စီးပြီ။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်းအား။
တတ္ထ၊ ထိုဂင်္ဂါမြစ်၌။
နာဝါယ၊ လှေသည်။
ဝိပရိဝတ္တ မာနာယ၊ လူးသည်ရှိသော်။
တံ သုဝဏ္ဏံ၊ သည်။
ဥဒကေ၊ ရေ၌။
ပတိ၊ ကျပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
“ဟိရညံ၊ ရွှေသည်။
ဒုလ္လဘံ၊ ရခဲ၏။
ဇနပဒေ၊ ၌။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
အာစရိယဓနေ၊ ဆရာ၏ဥစ္စာကို။
ပရိယေသိယမာနေ၊ ရှာသည် ရှိသော်။
ပပမ္မော၊ ကြာမြင့်သည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ယန္နူန ယဒိ ပန၊ အကယ်၍ကား။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဂင်္ဂါတီရေယေဝ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌သာလျှင်။
နိရာဟာရော၊ အစာအာဟာရမရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
နိသီဒေယျံ၊ နေရအံ့။
တဿ မေ၊ ထိုငါ၏။
နိသိန္နဘာဝံ၊ နေသည်၏ အဖြစ်ကို။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။
ရာဇာ၊ သည်။
ဇာနိဿတိ၊ သိလတ္တံ့။
တတော၊ ထို့ကြောင့်။
အမစ္စေ၊ တို့ကို။
ပေသေဿတိ၊ စေလတ္တံ့။
အဟံ၊ ငါသည်။
တေဟိ၊ ထိုအမတ်တို့နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
န မန္တေဿာမိ၊ မတိုင်ပင်လတ္တံ့။
တတော၊ ထို့နောင်မှ။
ရာဇာ၊ သည်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။
ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤအကြောင်းဖြင့်။
တဿ၊ ထိုမင်း၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
အာစရိယဓနံ၊ ဆရာ့ဥစ္စာကို။
လဘိဿတိ၊ ရလတ္တံ့”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြီ။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
ဂင်္ဂါတီရေ၊ ဂင်္ဂါမြစ်နား၌။
ဥတ္တရိသာဋကံ၊ ကိုယ်ဝတ်ပုဆိုးကို။
ပါရုပိတွာ၊ ရုံ၍။
ယညသုတ္တံ၊ ယဇ်စလွယ်ကို။
ဗဟိ၊ အပ၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
ရဇတပဋ္ဋဝဏ္ဏေ၊ ငွေပြား အဆင်းနှင့်တူသော။
ဝါလုက တလေ၊ သဲအပြင်၌။
သုဝဏ္ဏပဋိမာ ဝိယ၊ ရွှေဆင်းတုကဲ့သို့။
နိသီဒိ၊ ထိုင်ပြီ။
နိရာဟာရံ၊ အစာမရှိဘဲ။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော။
တံ၊ ထိုဘုရားလောင်းကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
မဟာဇနော၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည်။
“ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
နိသိန္နော၊ နေသည်။
အသိ၊ သနည်း”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။
ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူအား။
န ကထေသိ၊ စကားမပြော။
ပုနဒိဝသေ၊ နက်ဖြန်နေ့၌။
ဒွါရဂါမဝါသိနော၊ ရွာတံခါး၌ နေကုန်သူတို့သည်။
တဿ၊ ဘုရားလောင်း၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂင်္ဂါမြစ်နား၌။
နိသိန္နဘာဝံ၊ နေသည်၏အဖြစ်ကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
အာဂန္တွာ၊ လာကုန်၍။
ပုစ္ဆိံသု၊ မေးကုန်ပြီ။
တေသမ္ပိ၊ ထိုသူတို့အားလည်း။
န ကထေသိ၊ စကားမပြော။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။
ကိလမထံ၊ ပင်ပန်းသည်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ကုန်၍။
ပရိဒေဝန္တာ၊ ငိုကြွေးကုန်သည် ဖြစ်၍။
ပက္ကမိံသု၊ ဖဲသွားကုန်ပြီ။
တတိယဒိဝသေ၊ သုံးရက်မြောက်သော နေ့၌။
နဂရဝါသိနော၊ မြို့သူအပေါင်းတို့သည်။
အာဂမိသု၊ လာကုန်ပြီ။
စတုတ္ထဒိဝသေ၊ လေးရက်မြောက်သော နေ့၌။
နဂရတော၊ မြို့မှ။
ဣဿရဇနာ၊ အစိုးရသူတို့သည်။
အာဂမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
ပဉ္စမဒိဝသေ၊ ငါးရက် မြောက်သော နေ့၌။
ရာဇပုရိသာ၊ မင်းချင်းယောက်ျားတို့သည်။
အာဂမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
ဆဋ္ဌဒိဝသေ၊ ခြောက်ရက်မြောက်သော နေ့၌။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
အမစ္စေ၊ တို့ကို။
ပေသေသိ၊ စေပြီ။
တေဟိပိ၊ ထိုအမတ်တို့နှင့်လည်း။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
န ကထေသိ၊ စကားမဆို။
သတ္တမဒိဝသေ၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သော နေ့၌။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ဘယဋ္ဋိတော၊ ကြောက်ခြင်းသည် နှိပ်စက်အပ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
တဿ၊ ထို ဘုရားလောင်း၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလိုရကား။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ဒုက္ခံ ဂုယှမတံ နု တေ**တိ၊ ကား။
ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
ကိံ၊ အသို့နည်း။
တဝ၊ သင့်အား။
ယံ ဒုက္ခံ၊ အကြင်ဆင်းရဲခြင်းသည်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ် လာ၏။
တေ၊ သင်သည်။
ဂုယှမေဝ၊ လျှို့ဝှက် အပ်သည်သာဖြစ်သော။
တံ၊ ထို ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်းရဲကို။
မတံ နု ခေါ၊ သိအပ်သလော။
အညဿ၊ အခြား သူအား။
န အာစိက္ခိတဗ္ဗံ နု ခေါ၊ မပြောကြားအပ်သလော။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုတွာ၊ ၍။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
“မဟာရာဇ၊ ကြီး။
ဒုက္ခံ နာမ၊ ဆင်းရဲခြင်းမည်သည်ကို။
ဟရိတုံ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာ။
သမတ္ထဿေဝ၊ စွမ်းနိုင်သူအားသာ။
အာစိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ပြောကြားအပ်၏။
အညဿ၊ တစ်ပါးသူအား။
န အာစိက္ခိတဗ္ဗံ၊ မပြောကြားအပ်”။
ဣတိ၊ သို့။
၀တွာ၊ ၍။
သတ္တ ဂါထာ၊ ခုနစ်ဂါထာတို့ကို။
အဘာသိ၊ ဆိုလေပြီ။
တတ္ထ၊ ထို“သစေ တေ ဒုက္ခမုပ္ပဇ္ဇေ”စသော ဂါထာ၌။
**ဥပ္ပဇ္ဇေ**တိ၊ ဥပ္ပဇ္ဇေ ဟူသည်ကား။
တဝ၊ သင်မင်းကြီးအား။
သစေ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
**မာ အက္ခာဟီ**တိ၊ ကား။
မာ ကထေဟိ၊ မပြောကြားလင့်။
**ဒုဗ္ဗိဇာနတရံ တတော**တိ၊ ကား။
တတော တိရစ္ဆာနဂတဝဿိတတောပိ၊ ထိုမြေခွေးသံ ငှက်သံ ဟူသော တိရစ္ဆာန်တို့ မြည်သံထက်လည်း။
ဒုဗ္ဗိဇာနတရံ၊ အလွန်သိနိုင်ခဲ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တထတော၊ ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့်။
အဇာနိတွာ၊ မသိမူ၍။
ဟရိတုံ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာ။
အသမတ္ထဿ၊ မစွမ်းနိုင်သော။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
န ကထေတဗ္ဗမေဝ၊ မပြောကြားအပ်သည်သာတည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
**အပိ စေ**တိ၊ သော။
ဂါထာ၊ ဂါထာသည်။
ဝုတ္တတ္ထာဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။
**အနာနုပုဋ္ဌော**တိ၊ ကား။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
**ပဝေဒယေ**တိ၊ ကား။
ကထေတိ၊ ၏။
**အကာလရူပေ**တိ၊ ကား။
အကာလေ၊ အချိန်အခါမဟုတ်သည်၌။
**ကာလန္တိ**၊ ကား။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဂုယှဿ၊ လျှို့ဝှက်အပ်သော အရာကို။
ကထနကာလံ၊ ပြောဆိုရာအခါကို။
**တထာဝိဓဿာ**တိ၊ ကား။
ပဏ္ဍိတပုရိသံ၊ ကို။
အတ္တနာ၊ မိမိနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ဧကမနံ၊ တူသော စိတ်ရှိသည်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
တထာဝိဓဿ၊ အား။
အာစိက္ခေယျ၊ ပြောကြားရာ၏။
**တိဗ္ဗာနီ**တိ၊ ကား။
ဒုက္ခာနိ၊ ဆင်းရဲတို့ကို။
အာစိက္ခေယျ၊ ပြောကြားရာ၏။
**သစေ**တိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အဝိသယှံ၊ မနှိပ်စက်မူ၍။
အတ္တနော ဝါ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။
ပရေသံ ဝါ၊ သူတစ်ပါးတို့၏လည်းကောင်း။
ပုရိသကာရေန၊ ယောက်ျားတို့၏လုံ့လဟူသော အခြင်းရာအားဖြင့်။
အတေကိစ္ဆံ၊ မကုစားနိုင်သည်ကို။
ဇာနေယျ၊ သိရာ၏။
**တေဟီ**တိ၊ ကား။
လောကပဝေဏိကာ၊ လောက၏ အစဉ်အဆက်ဖြစ်ကုန်သော။
တေ၊ ထိုလောကဓံတရားရှစ်ပါးတို့သည်။
အဋ္ဌလောကဓမ္မာ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော လောကဓံတရားတို့သည်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဣဒံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အယံ လောကပဝေဏီ၊ ဤလောက၏အစဉ်အဆက်သည်။
မယှမေဝ၊ ငါ့အား သာလျှင်။
သုခါဂမာယ၊ ချမ်းသာကို ဖြစ်စိမ့်သောငှာ။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
လောကဓမ္မေဟိ၊ လောကဓံတရားတို့မှ။
ပရိမုတ္တော နာမ၊ လွတ်မြောက်သူမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဧဝံ၊ သို့။
သန္တေ၊ လောကဓံ တရားမှ လွတ်သောသူမရှိသည်ဖြစ်လသော်။
သုခမေဝ၊ ချမ်းသာကိုသာ။
ပတ္ထေန္တေန၊ လိုလားတောင့်တသူသည်။
ပရဿ၊ မိမိမှ တစ်ပါးသော သူ၏။
ဒုက္ခာရောပနံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့ သက်ရောက်စေခြင်းသည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ဟိရောတ္တပ္ပသမ္ပန္နေန၊ ဟိရိဩတ္တပ္ပနှင့် ပြည့်စုံသောသူသည်။
ဧတံ၊ ဤသူတစ်ပါးကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေခြင်းကို။
န ကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
မေ၊ ငါ့အား။
ဟိရီဩတ္တပ္ပံ၊ ကာယဒုစရိုက်အစရှိသည်မှ ရှက်ခြင်းလက္ခဏာရှိသောဟိရီ ကာယဒုစရိုက် အစရှိသည်မှ လန့်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဩတ္တပ္ပအစရှိသည်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အတ္တနိ၊ မိမိ၌။
သစ္စံ၊ ထင်ရှားရှိသော။
သံဝိဇ္ဇမာနံ၊ ထင်ရှားရှိသော။
ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ ကာယဒုစရိုက် အစရှိသည်မှ ရှက်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဟိရီ ကာယဒုစရိုက် အစရှိသည်မှ လန့်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဩတ္တပ္ပကို။
အပေက္ခမာနော၊ ငဲ့သော။
ဓီရောဝ၊ ပညာရှိသည်သာလျှင်။
အညဿ၊ မိမိမှ တစ်ပါး သော သူအား။
အနာရောစေတွာ၊ မပြောကြားမူ၍။
ဧကောဝ၊ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင်။
တိဗ္ဗာနိ၊ ပြင်းစွာသော ဝေဒနာတို့ကို။
သဟေယျ၊ သည်းခံရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
မဟာသတ္တော၊ သည်။
သတ္တဟိ ဂါထာဟိ၊ ခုနစ်ဂါထာတို့ဖြင့်။
ရညော၊ မင်းကြီးအား။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတွာ၊ ဟော၍။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
အာစရိယဓနဿ၊ ဆရာ့အတွက်ဥစ္စာကို။
ပရိယေသိတဘာဝံ၊ ရှာသည်၏အဖြစ်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြလိုရကား။
စတဿော ဂါထာ၊ တို့ကို။
အဘာသိ၊ ဆိုလေပြီ။
တတ္ထ၊ ထို“အဟံ ရဋ္ဌေ”စသော ဂါထာ၌။
**ဘိက္ခမာနော**တိ၊ ကား။
ဧတေ ဂဟပတိအာဒယော၊ ထိုသူကြွယ်အစရှိသည်တို့ကို။
ယာစမာနော၊ တောင်းသည် ဖြစ်၍။
**တေ မေ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
မေ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ဂင်္ဂံ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကို။
တရန္တဿ၊ ကူးစဉ်။
တေ သတ္တနိက္ခာ၊ ထိုခုနစ်နိက္ခတို့သည်။
နဋ္ဌာ၊ ပျောက်ကုန်ပြီ။
ဂင်္ဂါယံ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၌။
ပတိတာ၊ ကျကုန်ပြီ။
**ပုရိသာ တေ**တိ၊ ကား။
မဟာရာဇ၊ ကြီး။
တဝ၊ အရှင်မင်းကြီး၏။
ဒူတပုရိသာ၊ တမန်ဖြစ်သော မင်းချင်းယောက်ျားတို့သည်။
**အနုဝိစိန္တိတာ**တိ၊ ကား။
“ဣမေ၊ ဤမင်းချင်းတမန်တို့သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲမှ။
မောစေတုံ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ။
နာလံ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်”။
ဣတိ၊ သို့။
မယာ၊ သည်။
ဉာတာ၊ သိအပ်ပြီ။
**တသ္မာ**တိ၊ ကား။
တေန ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်း ကြောင့်။
တေသံ၊ ထိုမင်းချင်းတမန်တို့အား။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
နာစိက္ခိံ၊ မပြောကြားခဲ့ပြီ။
**ပဝေဒယိန္တိ**၊ ကား။
ကထေသိံ၊ ကြားလျှောက်ခဲ့ပြီ။
ရာဇာ၊ သည်။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဓမ္မကထံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
“ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
မာ စိန္တယိ၊ သင်မကြံလင့်။
အဟံ၊ ငါသည်။
တေ၊ သင့်အား။
အာစရိယဓနံ၊ ဆရာအဖို့ဖြစ်သော ဥစ္စာကို။
ဒဿာမိ၊ ပေးအံ့”။
ဣတိ၊ သို့။
ဒွိဂုဏဓနံ၊ နှစ်ဆတက်သော ဥစ္စာကို။
အဒါသိ၊ ပေးပြီ။
တမတ္ထံ၊ ကို။
ပကာသေန္တော၊ သော။
သတ္ထာ၊ သည်။
ဩသာနဂါထံ၊ အဆုံးဖြစ်သော ဂါထာကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တတ္ထ၊ ထို“တဿာ”ဒါသိ”စသော ဂါထာ၌။
**ဇာတရူပမယေ**တိ၊ ဟူသည်ကား။
သုဝဏ္ဏဿ၊ ရွှေ၏။
ဇာတရူပမယေယေဝ၊ ရွှေဖြင့်ပြီးသည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
တေ စတုဒ္ဒသနိက္ခေ၊ ထိုတစ်ဆယ့်လေးနိက္ခတို့ကို။
အဒါသိ၊ ပြီ။
ယဿ ဝါ တဿ ဝါ သုဝဏ္ဏဿ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော ရွှေ၏။
တေ စတုဒ္ဒသနိက္ခေ၊ တို့ကို။
အဒါသိ၊ ပေးသည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ရညော၊ မင်းအား။
ဩဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
အာစရိယဿ၊ ဆရာအား။
ဓနံ၊ ကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
ဒါနာဒီနိ၊ ဒါနအစရှိကုန်သော။
ပုညာနိ၊ တို့ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ရာဇာပိ၊ မင်းသည်လည်း။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဩဝါဒေ၊ ၌။
ဌိတော၊ တည်လျက်။
ဓမ္မေန၊ တရားနှင့် အညီ။
ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။
ကာရေတွာ၊ ပြု၍။
ဥဘောပိ၊ နှစ်ဦးလည်းဖြစ်ကုန်သော သူတို့သည်။
ယထာကမ္မံ၊ ကံအားလျော်စွာ။
ဂတာ၊ လားကုန်ပြီ။
ဇာတ်ပေါင်း-
သတ္ထာ၊ သည်။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။
အာဟရိတွာ၊ ၍။
“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဣဒါနေဝ၊ ယခုအခါ၌သာလျှင်။
ဥပါယကုသလော၊ ဥပါယ်တံမျဉ်၌ လိမ္မာသည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။
တထာဂတော၊ သည်။
ဥပါယကုသလောယေဝ၊ ဥပါယ်တံမျဉ်၌ လိမ္မာတော်မူသည်သာလျှင် တည်း”။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧတရဟိ၊ ၌။
အာနန္ဒော၊ သည်။
တဒါ၊ ၌။
ရာဇာ၊ ဗာရာဏသီမင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီ။
ဧတရဟိ၊ ၌။
သာရိပုတ္တော၊ သည်။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
အာစရိယော၊ တက္ကသိုလ်ဆရာကြီးသည်။
အဟောသိ၊ ခဲ့ဖူးပြီ။
ဧတရဟိ ပန၊ ၌ကား။
အဟမေဝ၊ သည်သာလျှင်။
တဒါ၊ ၌။
ဗြာဟ္မဏမာဏဝေါ၊ ပုဏ္ဏားလုလင်သည်။
အဟောသိ၊ ပြီ”။
ဣတိ၊ သို့။
ဇာတကံ၊ ကို။
သမောဓာနေသိ၊ မူပြီ။
ဣတိ ဣဒံ ပရိသမာပနံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။