၄-ကုလူပကသုတ်
၁၄၇။ (သာဝတ္ထိယံ ဝိဟရတိ)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ထိုဆိုအပ်လတ္တံ့သောစကားကို။
ကိံ မညထ၊ အသို့မှတ်ထင်ကုန်သနည်း။
ကထံ ရူပေါ၊ အဘယ်သို့သဘောရှိသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ကုလူပကော၊ အမျိုးအိမ်သို့ကပ်တတ်သောသူသည်။
ဟောတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
အရဟတိ၊ ထိုက်သနည်း။
ကထံ ရူပေါ၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ကုလူပကော၊ သည်။
ဟောတုံ၊ ငှါ။
န အရဟတိ၊ မထိုက်သနည်း။
(ဘဂဝံမူလကာ စသည် စာပိုဒ် ၁၄-အတိုင်းပေး။ )
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော။
ယော ဘိက္ခု၊ သည်။
ဧဝံ စိတ္တော၊ ဤသို့ သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ကုလာနိ၊ တို့သို့။
ဥပသင်္ကမတိ၊ ၏ ။
မေ၊ ငါအား။
ဒေန္တုယေဝ၊ ပေးလှူသည်သာ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။
မာနာဒံသု၊ မပေးလှူသည် မဖြစ်ပါစေကုန်လင့်။
မေ၊ ငါ့အား။
ဗဟုကမေဝ၊ များစွာသာလျှင်။
ဒေန္တု၊ ပေးလှူစေကုန်သတည်း။
ထောကံ၊ အနည်းငယ်။
မာဒေန္တု၊ မပေးလှူပါစေကုန်လင့်။
မေ၊ အား။
ပဏီတညေဝ၊ မွန်မြတ်သောပစ္စည်းဝတ္ထုကိုသာ။
ဒေန္တု၊ ပေးလှူပါစေကုန်သတည်း။
လူခံ၊ ယုတ်ညံ့သောပစ္စည်းဝတ္ထုကို။
မာဒေန္တု၊ မပေးလှူပါစေကုန်လင့်။
မေ၊ အား။
သီဃညေဝ၊ လျင်လျင်မြန်မြန်သာ။
ဒေန္တု၊ ကုန်သတည်း။
ဒန္ဓံ၊ ဖြေးနှေးလေးကန်စွာ။
မာဒေန္တု၊ ကုန်လင့်။
မေ၊ အား။
သက္ကစ္စညေဝ၊ ရိုသေသမှုပြု၍သာလျှင်။
ဒေန္တု၊ ကုန်သတည်း။
အသက္ကစ္စံ၊ မရိုမသေ။
မာဒေန္တူတိ၊ မပေးလှူစေကုန်လင့်ဟူ၍။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ စိတ္တဿ၊ သော။
ကုလာနိ၊ တို့သို့။
ဥပသင်္ကမတော၊ သော။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။
စေ နဒေန္တိ၊ အကယ်၍မပေးလှူကုန်အံ့။
တေန၊ ထိုမပေးလှူခြင်းသည်။
ဘိက္ခု၊ ကို။
သန္ဒီယတိ၊ နှိပ်စက်အပ်၏
သန္ဒီယတီတိ အဋ္ဋီယတိ ပီဠိယတိ ဟူသော ဋ္ဌ-နှင့်အညီပေးသည်၊ ဤအဋ္ဌကထာ၌ အဋ္ဋီယတိကို ဘူဝါဒိဂဏိက အဋ္ဋဓာတ် ဗာဓနတ္ထ ဘာဝကမ္မေသု ယော-ဖြင့်သက်သော ယ-ပစ္စည်း တေ-ဝိဘတ်ဖြင့် ပြီး၏ ။ ထို့ကြောင့် ပီဠိယတိ ဟု ကမ္မရုပ်ဖြင့် ထပ်မံဖွင့်သည်။ ဘိက္ခုဘာဝံ အဋ္ဋီယမာနော၌ကဲ့သို့ အဋ္ဋသည် နာမဓာတ်လည်းမဟုတ် ဤယူပမာနာစဖြင့် သက်သော ဤယပစ္စည်းလည်း မဟုတ်ဟူလို။ သန္ဒီယတီတိ သဗ္ဗသော ဒီယတိ၊ အဝစဏ္ဍီယတီတိ အတ္တော ဟူသော ဋီ ထောက်၍ သန္ဒီယတိသည် သံပုဗ္ဗ-ဒါဓာတ် အတဏ္ဍနတ္ထ ယ-ပစ္စည်း ကံဟော တေ-ဝိဘတ်ကို တိပြန်၍ ပြီးသော ပုဒ်တည်း။ ဒါ ဒါနသောဓနသုဒ္ဓဆေဒရက္ခာပလာယနေ ဟူသော ဓာတွတ္ထသင်္ဂဟ၌ ဆေဒနတ္ထလည်း ဤဋီကာနှင့်အတူပင် ထို့ကြောင့် သန္ဒီယတိ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်တောက်အပ်၏ ဟု ဋီ အလိုသဒ္ဒတ္ထလည်းပေး၊ ဋ္ဌ-အလိုပေးခဲ့သည်ကား ဘာဝတ္ထတည်း။။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တတောနိဒါနံ၊ ထိုနှိပ်စက်ခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းကို။
ဒေါမနဿံ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းကို။
ပဋိသံဝေဒယတိ၊ ခံစားရ၏ ။
ထောကံ၊ အနည်းငယ်။
ဒေန္တိ၊ ကုန်၏ ။
ဗဟုကံ၊ များစွာ။
နော ဒေန္တိ၊ မပေးလှူကုန်။ ပ။
လူခံ၊ ကို။
ဒေန္တိ၊ ကုန်၏ ။
ပဏီတံ၊ ကို။
နော ဒေန္တိ၊ မပေးလှူကုန်။
ဒန္ဓံ၊ ဖြေးနှေးလေးကန်စွာ။
ဒေန္တိ၊ ကုန်၏ ။
သီဃံ၊ လျင်လျင်မြန်မြန်။
နော ဒေန္တိ၊ ကုန်။
(ထူးရာကိုသာ ပေးအံ့။ )
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ကုလူပကော၊ အမျိုးအိမ်သို့ ကပ်ရောက်သောသူသည်။
ဟောတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
န အရဟတိ၊ မထိုက်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော စ ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်ကား။
ဧဝံ စိတ္တော၊ ၍။
ကုလာနိ၊ တို့သို့။
ဥပသင်္ကမတိ၊ ၏ ။
ဒေန္တုယေဝ မေ။ ပ။
တံ၊ ထိုတောင့်တမှုမျိုးကို။
ဧတ္ထ၊ ဤရဟန်းဘောင်၌။
ပရကုလေသု၊ တစ်ပါးသောအမျိိုးတို့၌။
ကုတောလဗ္ဘာတိ၊ အဘယ်မှာရနိုင်ပါအံ့နည်း ဟူ၍။
(အာကာရဣတိ တစ်လုံးကြေ)
မာ အသက္ကစ္စန္တိ၊ မာအသက္ကစ္စံဟူသော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ စိတ္တဿ၊ ဤသို့သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ကုလာနိ၊ တို့သို့။
ဥပသင်္ကမတော၊ သော။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။
စေ န ဒေန္တိ၊ အကယ်၍ မပေးလှူကုန်အံ့။
တေန၊ ထိုမပေးခြင်းသည်။
ဘိက္ခု၊ ကို။
န သန္ဒီယတိ၊ မနှိပ်စက်အပ်။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တတော နိဒါနံ၊ ထိုမပေးလှူခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
ဒေါမနဿံ၊ ကို။
န ပဋိသံဝေဒယတိ၊ မခံစားရ။
(ဆိုအပ်ပြီးဝါကျနှင့် ပဋိသေဓ ပါ မပါမျှသာ ထူး၏ ။
ရှေ့ဝါကျမှီး၍ ပေးလေ။ )
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ကုလူပကော၊ အမျိုးအိမ်သို့ ကပ်ရောက်သူသည်။
ဟောတုံ၊ ငှါ။
အရဟတိ၊ ထိုက်၏
ဒေန္တုယေဝ မေ မာနာဒံသုစသော ယုတ်ညံ့သော စိတ်ထားဖြင့် ဒကာ-ဒကာမအိမ်သို့ကပ်ရောက်သော ရဟန်းသည် ကုလူပကမည်၏ ။ ဒေန္တုယေဝ မေ မာနာဒံသုစသော ယုတ်ညံ့သောစိတ်ထားမရှိဘဲ တံ ကုတေတ္ထလဗ္ဘာ ပရကုလေသုဟု ကောင်းသောစိတ်ထားဖြင့် ဒကာဒကာမအိမ်သို့ ကပ်ရောက်သောရဟန်းသည် ကုလူပကမမည်ဟု ဘုရားဟောတော်မူလိုရင်းဖြစ်သောကြောင့်၎င်း ရှေ့အမေးဝါကျ၌လည်း ကထံ ရူပေါ ဘိက္ခု အရဟတိ ကုလူပကော ဟောတုံ-ဟု အနွယမေးခွန်းကို ရှေ့၊ ကထံ ရူပေါ ဘိက္ခု န အရဟတိ ကုလူပကောဟောတုံဟု ဗျတိရေကမေးခွန်းကိုနောက်ထားလျက်ရှိသောကြောင့်၎င်း အဖြေ ၂-ဝါကျတွင် ပထမဝါကျ၏ နိဂုံး၌ ဧဝရူပေါ ခေါ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု န အရဟတိ ကုလူပကော ဟောတုံဟု ပဋိသေဓ န ပါရှိခြင်းသည် သင့်မည်မထင်။ ယော စ ခေါ ဘိက္ခဝေ စသော ဒုတိယအဖြေဝါကျ၏ နိဂုံး၌ ဧဝရူပေါ ခေါ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု အရဟတိ ကုလူပကော ဟောတုံ ဟု ပဋိသေဓ န မပါပဲရှိခြင်းသည်လည်း သင့်မည် မထင်။ ရှေ့ဝါကျရှိ န အရဟတိ မှ နကို ဖြုတ်၍ နောက်ဝါကျသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းသည်သာ သင့်လျော်အံ့ ထင်သည်။ သို့မှသာ ယော စ ခေါ ဘိက္ခဝေ စသော ဒုတိယဝါကျလာ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဟူသည် ကဿပေါ ဘိက္ခဝေ ဝါကျလာ ရှင်မဟာကဿပကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတည်းဟု ယုတ္တိရှိသော အဓိပ္ပါယ်ရမည်။။
(ကဿပေါ၊ သည်။ ကဿပဿ၊ အားဟုပေးသည်သာ ထူးသည်။ ရှေ့ဝါကျနည်းမှီးပေးလေ။ ကဿပေန ဝါ ဟိ ဝေါ ဘိက္ခဝေ စသော အဆုံး ဝါကျကိုလည်း စာပိုဒ် ၁၄၄-အဆုံးဝါကျအတိုင်းပေးလေ) ။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။