ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌.
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နာတိကေ၊ နာတိကရွာ၌။
ဂိဉ္စ ကာဝသထေ၊ အုပ်ပြာသာဒ်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ တို့အခါ၌။
အာယသ္မာ သဒ္ဓေါ၊ အရှင်သဒ္ဓသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
။ပ။၊
အာယသ္မန္တံ သဒ္ဓံ၊ အရှင်သဒ္ဓကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူသနည်းဟူမူ)။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
အာဇာနီယဈာယိတံ၊ အာဇာနည် သိန္ဓောမြင်း၏ ကြံတွေးရှုစားနည်းကို။
(အကြောင်းဟုတ်သည်, အကြောင်းမဟုတ်သည် ကို သိသော သိန္ဓောမြင်း၏ ကြံတွေးရှုစားပုံ ရှုစားနည်းကို)။
ဝါ၊ အာဇာနည်သိန္ဓောမြင်း၏ ရှုစားအတိုင်း။
(တွံ၊ သင်သည်)။
ဈာယ၊ ကြံတွေးရှုစားလော။
ခဠုင်္ကဈာယိတံ၊ မြင်းကမ်းမြင်းရိုင်း၏ ကြံတွေးရှုစားနည်းကို။
ဝါ၊ နည်းအတိုင်း။
မာဈာယ၊ မကြံတွေး မရှုစားလင့်။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ အဘယ်သို့ အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ခဠုင်္ကဈာယိတံ၊ မြင်းကြမ်းမြင်းရိုင်း၏ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဟိ၊ အကျယ်တဝင့်ဟောပြရသော်ကား။
အဿခဠုင်္ကော၊ မြင်းကြမ်းမြင်းရိုင်းသည်။
ဒေါဏိယာ၊ စားကျင်း (စားခွက်) ၏ အနီး၌။
ဗဒ္ဓေါ၊ ချည်နှောင်ထားအပ်သည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)။
ယဝသံ ယဝသန္တိ၊ မြက်, မြက်ဟူ၍။
ဈာယတိ၊ ကြံတွေးရှုစား၏။
[ဃာသော တု ယဝသော စာထ။ အဘိဓာန် (၆၀၂) ဂါထာနှင့် အညီ နွားစားမြက်ကို ယဝသဟု ခေါ်၏။]
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ မြက်, မြက်ဟူ၍ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဿခဠုင်္ကဿ၊ မြင်းရိုင်း၏။
ဝါ၊ မြင်းရိုင်းသည်။
ဒေါဏိယာ၊ ၌။
ဗဒ္ဓဿ၊ ချည်နှောင်အပ်သည်။
(သမာနဿ၊ ဖြစ်လသော်)။
[တနည်း-
ဒေါဏိယာ၊ ၌။
ဗဒ္ဓဿ၊ ချည်နှောင်အပ်သော။
အဿခဠုင်္ကဿ၊ မြင်းရိုင်း၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း ဟူမူ။)
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
အဿဒမ္မသာရတိ၊ မြင်းရိုင်းသင်ဆရာသည်။
(ယဉ်အောင် ဆုံးမလေ့ကျင့်ပေးသင့်သော မြင်းတို့ကို သင်ပေးသော မြင်းဆရာသည်)။
ဝါ၊ မြင်းမောင်းသ္မားသည်။
ဝါ၊ မြင်းထိန်းသည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ကိံ၊ အဘယ်မည်သော။
ကာရဏံ၊ လုပ်ငန်းကိစ္စကို။
ကာရေဿတိ နုခေါ၊ ပြုလုပ်စေလတ္တံ့နည်း။
ဝါ၊ ပြုလုပ်ခိုင်းလတ္တံ့နည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဿ၊ ထိုမြင်းရိုင်းသင်ဆရာ၏။
ကိံ၊ အဘယ်အလုပ်ကို။
ပဋိကရောမိ၊ ပြုလုပ်ပေးရအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
(နဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ထိုသို့ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ မြက်မြက်ဟူ၍ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)။
သော၊ ထိုမြင်းရိုင်းသည်။
ဒေါဏိယာ၊ ၌။
။ပ။ ဈာယတိ၊ ၏။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ပုရိသခဠုင်္ကော၊ ယောင်္ကျားရိုင်းသည်။
အရညဂတောပိ၊ တော၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
ရုက္ခမူလဂတောပိ၊ သစ်ပင်အနီး၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း.
သုညာဂါရဂတောပိ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်း၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)။
ကာမရာဂပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ကာမရာဂသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသော ကာမရာဂရှိသော။
ကာမရာဂ ပရေတေန၊ ကာမရာဂသည် အစဉ်လိုက်အပ်သော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
စ၊ ထိုမျှမကသေး။
ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။
ကာမရာဂဿ၊ ကာမရာဂ၏။
ဝါ၊ ကာမဂုဏ်အာရုံတို့၌ စွဲမက်ခြင်းသဘော၏။
နိဿရဏံ၊ ထွက်ခွာသွားကြောင်းတရားကို။
(ထွက်ခွားသွားကြောင်းဖြစ်သော အသုဘပဌမဈာန်, ဝိပဿနာ, အရဟတ္တမဂ်တရားကို)။
ယထာ ဘူတံ၊ အဖြစ်မှန် သဘောအတိုင်း။
ဝါ၊ ဟုတ်မှန်စွာ.
နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။
သော၊ ထိုယောင်္ကျားရိုင်းသည်။
ကာမရာဂံယေဝ၊ ကာမရာဂကိုသာ လျှင်။
အန္တရံ၊ စိတ်အစဉ်အတွင်း၌။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝါ၊ ထား၍။
ဈာယတိ၊ ကြံတွေးရှုစား၏။
ပဇ္ဈာယတိ၊ ထိုဤရွေ့လျား များပြားသော ကြံတွေးရှုစား၏။
နိဇ္ဈာယတိ၊ အကြားမလပ် တဆက်စပ်တည်း ကြံတွေးရှုစား၏။
အဝဇ္ဈာယတိ၊ အယုတ်တမာ, အောက်ကျစွာ ကြံတွေးရှုစား၏။
ဗျာပါဒပရိယဋ္ဌိတေန၊ ဒေါသသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသော ဒေါသရှိသော။
ဗျာပါဒရေတေန၊ ဒေါသသည် အစဉ်လိုက်အပ်သော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အဝိဇ္ဈာယတိ၊ ၏။
ဝိနမိဒ္ဓပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ထိနမိဒ္ဓသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ သော။
ထိနမိဒ္ဓ ပရေတေန၊ ထိနမိဒ္ဓသည် အစဉ်လိုက်အပ်သော။
။ပ။၊
[ဤဝါကျများ အပြည့်အစုံအနက်ပြန်ဆိုပုံကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၉၃) သင်္ဂါရဝသုတ်နိဿယ ကို နည်းမှီးဆိုပါ။]
ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စသည် ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဝိစိကိစ္ဆာပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ဝိစိကိစ္ဆာသည် ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ သော။
ဝိစိိကိစ္ဆာပရေတေန၊ ဝိစိကိစ္ဆာသည် အစဉ်လိုက်အပ်သော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
စ၊ ထိုမျှမကသေး။
ဥပ္ပန္နာယ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။
ဝိစိကိစ္ဆာယ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၏။
ဝါ၊ ရတနာသုံးဖြာ အကျင့်သိက္ခာစသည်တို့၌ သို့လောသို့လော တွေးတောယုံမှားခြင်းသဘော၏။
နိဿရဏံ၊ ထွက်ခွာသွားကြောင်းတရားကို။
(ထွက်ခွာသွားကြောင်းဖြစ်သော ဓမ္မဝတ္ထာနနှင့် သောတာပတ္ထိမဂ်ကို)။
[ဓမ္မဝတ္ထာနအဖွင့်ကို ယခင်သင်္ဂါရဝသုတ်ကြည့်။]
ယထာ ဘူတံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ စွာ။
နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။
သော၊ ထိုယောင်္ကျားရိုင်းသည်။
ဝိစိကိစ္ဆံယေဝ၊ ကိုသာလျှင်။
အန္တရံ၊ စိတ်အစဉ်အတွင်း၌။
ကတွာ၊ ၍။
ဈာယတိ၊
။ပ။၊
သော၊ ထိုယောင်္ကျားရိုင်းသည်။
ပထဝိမ္ပိ၊ ပထဝီကသိဏဈာန်ကိုလည်း.
(မြေကသိုဏ်းကို အာရုံပြုသော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာကို လည်း)။
နိဿာယ၊ မှီတွယ်တပ်မက်၍။
ဈာယတိ၊ ကြံတွေးရှုစား၏။
အာပမ္ပိ၊ အာပေါကသိဏဈာန်ကိုလည်း။
(ရေကသိုဏ်းကို အာရုံပြုသော စတုက္ကပဉ္စက ဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာကိုလည်း)။
နိဿာယ၊ မှီတွယ်တပ်မက်၍။
ဈာယတိ၊ ၏။
တေဇမ္ပိ၊ တေဇောကသိဏဈာန်ကိုလည်း။
(မီးကသိုဏ်းကို အာရုံပြုသော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာကိုလည်း။
။ပ။ ဝါယမ္ပိ၊ ဝါယောကသိဏဈာန်ကိုလည်း။
(လေကသိုဏ်းကို အာရုံပြုသော စတုက္က ပဉ္စကဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာကိုလည်း)။
။ပ။ အာကာသာနဉ္စာယတနမ္ပိ၊ အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်ကိုလည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
[အကျယ်ဖွင့်အနက် ဆိုလိုပါက ယခင် မနသိကာရသုတ်အတိုင်းဆိုပါ။]
။ပ။ ဝိညာဏဉ္စညာယတနမ္ပိ၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ကိုလည်း.
။ပ။ အာကိဉ္စ ညာယတနမ္ပိ၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ကိုလည်း။
။ပ။ နေဝသညာနသညာယတနမ္ပိ၊ နေဝသညာနာသညာယတနတရားကိုလည်း။
ဝါ၊ လည်း။
။ပ။၊
ဣဓလောကမ္ပိ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်ကိုလည်း။
။ပ။ ပရလောကမ္ပိ၊ နောင်တမလွန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္က ပဉ္စကဈာန်ကိုလည်း။
နိဿာယ၊ ၍။
ဈာယတိ၊ ၏။
ယမ္ပိဒံ၊ အကြင်အာရုံကိုလည်း။
ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်ပြီ။
။ပ ။တမ္ပိ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတစသော အာရုံကိုလည်း။
နိဿာယ၊ မှီတွယ်တပ်မက်၍။
ဈာယတိ၊ ကြံတွေးရှုစား၏။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ ဤနည်းဤပုံအားဖြင့်။
(ဤသို့ ကာမရာဂဗျာပါဒစသည်ကို စိတ်အစဉ်အတွင်း၌ထား၍ ကြံတွေးရှုစားခြင်း၊ ဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာ, ဒိဋ္ဌသုတစသော အာရုံကို မှီတွယ်တပ်မက်၍ ကြံတွေးရှုစားခြင်းအားဖြင့်)။
ပုရိသခဠုင်္ကဈာယိတံ၊ ယောင်္ကျားရိုင်း၏ကြံစည်တွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
အာဇာနီယဈာယိတံ၊ အာဇာနည်၏ တွေးကြံရှုစားနည်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဟိ၊ အကျယ်တဝင့်ဟောကြားရသော်ကား။
ဘဒြော၊ ကောင်းသော။
အဿဇာနီယော၊ အာဇာနည်သိန္ဓောခြင်းသည်။
ဒေါဏီယာ၊ ၌။
ဗဒ္ဒေါ၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်)။
ယဝသံ ယဝသန္တိ၊ မြက်, မြက်ဟူ၍။
န ဈာယတိ၊ မကြံတွေး မရှုစား။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ မြက်, မြက်ဟူ၍ မကြံတွေး မရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဘဒြဿ၊ ကောင်းသော။
အဿာဇာနီယဿ၊ ၏။
ဝါ၊ သည်။
ဒေါဏိယာ၊ ၌။
ဗဒ္ဓဿ၊ သည်။
(သမာနဿ၊ သော်)။
[တနည်း-
ဒေါဏိယာ၊ ၌။
ဗဒ္ဓဿ၊ ချည်နှောင်ထားအပ်သော။
အဿာဇာနီယဿ၊ ၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ ကြံတွေးရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ)။
။ပ။၊
ကဋိကရောမိ၊ အံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံတွေ့ရှုစားခြင်းသည်။
(ဟောတိ)၊
(တသ္မာ၊ ထိုသို့ မြင်းရိုင်းသင်ဆရာ၏ အလိုကျလုပ်ငန်းကိစ္စပြုလုပ်ရေးကို ကြံတွေးနေသည် အဖြစ်ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ မြက်, မြက်ဟူ၍ မကြံတွေးမရှုစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏။)
သော၊ ထိုအာဇာနည်သိန္ဓောမြင်းသည်။
ဒေါဏိဘာ၊ ၌။
ဗဒ္ဓေါ၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်)။
ယဝသံ ယဝသန္တိ၊ ၍။
န ဈာယတိ၊ စား။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဟိ၊ ထိုဖြစ်ရပ် အမှန်ပင်ဖြစ်၏။
ဘဒြော၊ ကောင်းသော။
အဿာဇာနီယော၊ သည်။
ဣဏံ၊ ကြွေးမြီးကို။
သမနုပဿတိ ယထာ၊ (ကြွေးယူသူက) ကြည့်ရှုသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ဗန္ဓံ၊ အချုပ်အနှောင်ကို။
ဝါ၊ နှောင်ကြိုးနှောင်အိမ်ကို။
သမနုပဿတိ ယထာ၊ (ချုပ်နှောင်ခံရသူက) ကြည့်ရှုသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဇာနိံ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာဆုံးရှုံးခြင်းကို။
သမနုပဿတိ ယထာ၊ (ဆုံးရှုံးခံရသူက) ကြည့်ရှုသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ကလိံ၊ ကြီးမားသော အပြစ်ကို။
သမနုပဿတိ ယထာ၊ (ပြစ်မှုကျူးလွန်သူက) ကြည့်ရှုသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ဧဝံ၊ ဤအနူ။
ပတောဒဿ၊ နှင်တံကြိမ်လုံး၏။
အဇ္ဈောဟရဏံ၊ မိမိထံသို့ ဆောင်ပို့ကျရောက်လာခြင်းကို။
သမနုပဿတိ၊ ကြည့်ရှု၏။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဧဝမေဝ့၊ ဤအတူပင်။
ဘဒြော၊ သူတော်ကောင်းဖြစ်သော။
ပုရိသာဇာနီယော၊ ယောင်္ကျားအာဇာနည်သည်။
အရညဂတောပိ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။ သုညာဂါရဂတောပိ၊ ကောင်း။
(သမာနော၊ သော်)။
ကာမရာဂပဋိယုဋ္ဌိတေန၊ သော။
ကာမရာဂပရောတေန၊ သော။
စေတသာ၊ ဖြင့်။
န ဝိဟရတိ၊ နေသည်မဟုတ်။
။ပ။ ယထာဘူတံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
။ပ။၊
သော၊ ထိုယောင်္ကျားအာဇာနည်သည်။
ပထဝိံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
နေဝ ဈာယတိ၊ မကြံတွေး မရှုစား။
အာပံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
န ဈာယတိ၊ မကြံတွေး မရှုစား။
။ပ။ တမ္ပိ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတစသော အာရုံကိုလည်း။
နိဿာယ၊ ၍။
န ဈာယတိ၊ စား။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
ဈာယတိ စ၊ ရှုစားနေသည်သာလျှင်။
(ဖလသမာပတ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို ရှုစားနေသည်သာတည်း)။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
စ ပန၊ ဆက်လက်၍ အထူးဆိုဖွယ်ရှိသေးသည်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဈာယိံ၊ ရှုသော။
ဘဒြံ၊ ကောင်းသော။
ပုရိသာဇာနီယံ၊ ယောင်္ကျားအာဇာနည်းကို။
သဣန္နာ၊ သိကြားမင်းနှင့် တကွဖြစ်ကုန်သော။
သဗြဟ္မကာ၊ ဗြဟ္ဗာနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
သပဇာပတိကာ၊ ပဇာပတိ နတ်မင်းနှင့် တကွဖြစ်ကုန်သော။
သပဇာပတိကာ အာရကာဝ နမဿန္တိ။ ။ သပဇာပတိကာတိ သဒ္ဓိံ ပဇာပတိနာ ဒေဝရာဇေန။ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ ၊ ဒု၊ နှာ- ၂၇၃။ ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်စာပိုဒ် (၇၉) ဓဇ္ဇနီယ သုတ်အဖွင့်အတိုင်း ပဇာပတိ နတ်မင်းဟု အနက်ပြန်ဆိုသည်။ "အာရကာဝ နမဿန္တိ" စကားအရ ဗြဟ္မာတို့က အဝေးကလှမ်းရှိခိုးပုံကို ထို၌ပင်ကြည့်ပါ။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
အာရကာဝ၊ အဝေးကပင်။
ဝါ၊ အဝေးက နေကုန်လျက်ပင်။
နမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကြကုန်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်ထားကြကုန်၍။
နမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကြကုန်သနည်းဟူမူ)။
[ဂါထာ] ပုရိသာဇည၊ အာဇာနည်ယောင်္ကျား။
(မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့ သည်)။
တေ၊ အရှင့်အား။
နမော၊ ရှိခိုးခြင်းကို။
(ကရောမ၊ ပြုကြပါကုန်၏)။
ပရိသုတ္တမ၊ မြတ်သော ယောင်္ကျား ။
(မယံ၊ တို့သည်)။
တေ၊ အား။
နမော၊ ကို။
(ကရောမ၊ ၏)။
တွံ၊ အရှင်သည်။
ယံ၊ အကြင်အာရုံကို။
(အကြင်နိဗ္ဗာန်အာရုံကို)။
နိဿာယ၊ မှီငြမ်းသမှု အာရုံပြု၍။
ဈာယတိ၊ ရှုစားနေ၏ (ဖလသမာပတ်ဝင်စားနေ၏)။ယမ္ပိ နိဿာယ ဈာယတိ (ဈာယတိ) ။ ။ ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ် ပါဠိတော်နှင့် ယခင်သံယုတ်ပါဠိတော်၌ မဇ္ဈိမပုရိသ်သိဝိဘတ်ဖြင့် "ဈာယသိ" ဟု တုမှ ယောဂကြိယာပါဠ်ရှိ၏၊ ထေရဂါထာပါဠိတော် (၃၅၃) နှင့် ထေရဂါတာအဋ္ဌကထာ ၊ ဒု၊ နှာ-၄၅၅- ၌မူ ပဌမပုရိသ်ဖြစ်သော တိဝိဘတ်ဖြင့် "ဈာယတိ" ဟု နာမယောဂကြိယာပါဌ်ရှိ၏၊ သူ့ကြိယာနှင့် သူဆီလျော်အောင် အနက်အဓိပ္ပာယ်ယူနိုင်သည်ချည်း ဖြစ်သောကြောင့် ထိုကြိယာနှစ်မျိးလုံးပင် သင့်လျော်သောပါဌ်ဖြစ်နိုင်ပါ၏၊ သို့သော် စဉ်းစားဖွယ် ရှိသေးသည်ကား-
"ယမ္ပိ နိဿာယာတိ ယံ နုခေါ အာရမ္မဏံ နိဿာယ အာရဗ္ဘ ဈာယတီတိ နာဘိဇာနာမာတိ ပုထုဇ္ဇနဘာဝေန ဗြဟ္မာနော ဧဝမာဟံသု" ဟူ၍ ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ထိုအဋ္ဌကထာ၌ "နုခေါ" ဟူသော သဒ္ဒါသည် ဂါထာဝယ် "ယမ္ပိ" ၌ ပိသဒ္ဒါ၏ အဖွင့်ဖြစ်သင့်၏၊ ယခု တွေ့ရှိရသော "ယံ" ဟူသော အနိယမဝါစကသဗ္ဗနာမ်ပုဒ်သည် ထို "နုခေါ" သဒ္ဒါနှင့်လည်းကောင်း, နုခေါသဒ္ဒါနှင့် အနက်တူသော ထို ပိသဒ္ဒါနှင့်လည်းကောင်း အနက်ဓိပ္ပာယ်ဆီလျော်ခြင်းမရှိပါ၊ ထိုအနိယမ "ယံ" သဒ္ဒါ၏ နေရာ၌ ပုစ္ဆာဝါစက "ကိံ" သဒ္ဒါ၏ ကာရိယဖြစ်သော "ကံ" သဒ္ဒါရှိခဲ့လျှင် နုခေါ သဒ္ဒါ, ပိသဒ္ဒါတို့နှင့် အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆီလျော်၏၊ ထို့ကြောင့် ပုစ္ဆာဝါစက "ကံ" သဒ္ဒါဖြင့် ဂါထာ၌ "ကမ္ပိ" ဟုလည်းကောင်း, ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာ၌ "ကံနုခေါ" ဟုလည်းကောင်း ပါဌ်ရှိစေသင့်၏၊ ထိုပုစ္ဆာဝါစကပါဌ်ဖြင့် ဂါထာအနက်မှာ-
(အယံ ပုရိသာဇညော- ဤအာဇာနည်ယောင်္ကျားသည်) ကံ- အဘယ်အာရုံကို၊ နိသာယ- မှီတွယ်သမှု အာရုံပြု၍၊ ဈာယတိပိ (ဈာယတိနုခေါ)- ရှုစားနေလေသနည်း၊ ဣတိ- ဤသို့၊ ယဿ- ယင်းသို့ ရှုစးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော၊ တေ- အရှင်၏၊ (အာရမ္မဏံ- အာရုံကို။ မယံ- အကျွန်ုပ်တို့သည်) နာဘိဇာနာမ- မသိပါကုန်၊ [အဘယ်ကို အာရုံပြု ရှုစားနေတယ်ဆိုတာကို အကျွန်ုပ်တို့ မသိကြပါကုန်ဟု ဆိုလို၏] ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုပါက ပိသဒ္ဒါအပို မဟုတ်၍ အနက်ရှိသည် သာမက ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှင့်လည်း တထပ်တည်းတူညီ၏ ဟု စဉ်းစားမိပေသည်။ ယဿ၊ ယင်းသို့ ရှုစားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော။ တေ၊ အရှင်၏။ တံ၊ ထိုအာရုံကို။ (ထိုနိဗ္ဗာန်အာရုံကို) မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ နာဘိဇာနာမ၊ မသိပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားကြကုန်၍။ (နာမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကြကုန်၏) [ဤဂါထာ၌ "ယမ္ပိ" ၌ ပိသဒ္ဒါ အနက်မရှိ နိပါတ်ကြံပါ၊ ဤနေရာမျိုး၌ ယဿပုဒ်ကို အနိယမ ပြုလုပ်၍ ထိုအနိယံမ၏ နိယမကို ထည့်စွက်ပြီး အနက်ပြန်ဆိုးရိုးထုံးစံရှိတတ်၏၊ ယင်းသို့ ပြန်ဆိုလိုလျှင် စတုတ္တပါဒကစ၍- တွံ၊ အရှင်သည်။ ယံ၊ အကြင်အာရုံကို။ နိဿာယ၊ ၍။ ဈာယတိ၊ ၏။ ယဿ တေ၊ အကြင်အရှင်၏။ တံ၊ ထိုအာရုံကို။ မယံ၊ တို့သည်။ နာဘိဇာနာမ၊ ကုန်။ ပုရိသာဇည၊ အာဇာနည်ယောင်္ကျား။ (မယံ၊ တို့သည်)။ တဿတေ၊ ထိုအရှင်အား။ နမော၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ (ကရောမ၊ ပြုပါကုန်၏)။ ပရိသုတ္တမ၊ မြတ်သော ယောင်္ကျား။ (မယံ) တဿ တေ၊ ထိုအရှင်အား။ နမော၊ ကို။ (ကရောမ) ဣတိ၊ ၍။ (နမဿန္တိ)၊ ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုလိုကပြန်ဆိုပါ။ သို့သော် စကားပြောစဉ်အတိုင်း ပဌမပါဒ အာလုပ်ပုဒ်ကစ၍ ပြန်ဆိုခြင်းက ပိုကောင်း၏။]
"ယမ္ပိ နိဿာယာတိ ယံ နုခေါ အာရမ္မဏံ နိဿာယ အာရဗ္ဘ ဈာယတီတိ နာဘိဇာနာမာတိ ပုထုဇ္ဇနဘာဝေန ဗြဟ္မာနော ဧဝမာဟံသု" ဟူ၍ ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ထိုအဋ္ဌကထာ၌ "နုခေါ" ဟူသော သဒ္ဒါသည် ဂါထာဝယ် "ယမ္ပိ" ၌ ပိသဒ္ဒါ၏ အဖွင့်ဖြစ်သင့်၏၊ ယခု တွေ့ရှိရသော "ယံ" ဟူသော အနိယမဝါစကသဗ္ဗနာမ်ပုဒ်သည် ထို "နုခေါ" သဒ္ဒါနှင့်လည်းကောင်း, နုခေါသဒ္ဒါနှင့် အနက်တူသော ထို ပိသဒ္ဒါနှင့်လည်းကောင်း အနက်ဓိပ္ပာယ်ဆီလျော်ခြင်းမရှိပါ၊ ထိုအနိယမ "ယံ" သဒ္ဒါ၏ နေရာ၌ ပုစ္ဆာဝါစက "ကိံ" သဒ္ဒါ၏ ကာရိယဖြစ်သော "ကံ" သဒ္ဒါရှိခဲ့လျှင် နုခေါ သဒ္ဒါ, ပိသဒ္ဒါတို့နှင့် အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆီလျော်၏၊ ထို့ကြောင့် ပုစ္ဆာဝါစက "ကံ" သဒ္ဒါဖြင့် ဂါထာ၌ "ကမ္ပိ" ဟုလည်းကောင်း, ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာ၌ "ကံနုခေါ" ဟုလည်းကောင်း ပါဌ်ရှိစေသင့်၏၊ ထိုပုစ္ဆာဝါစကပါဌ်ဖြင့် ဂါထာအနက်မှာ-
(အယံ ပုရိသာဇညော- ဤအာဇာနည်ယောင်္ကျားသည်) ကံ- အဘယ်အာရုံကို၊ နိသာယ- မှီတွယ်သမှု အာရုံပြု၍၊ ဈာယတိပိ (ဈာယတိနုခေါ)- ရှုစားနေလေသနည်း၊ ဣတိ- ဤသို့၊ ယဿ- ယင်းသို့ ရှုစးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော၊ တေ- အရှင်၏၊ (အာရမ္မဏံ- အာရုံကို။ မယံ- အကျွန်ုပ်တို့သည်) နာဘိဇာနာမ- မသိပါကုန်၊ [အဘယ်ကို အာရုံပြု ရှုစားနေတယ်ဆိုတာကို အကျွန်ုပ်တို့ မသိကြပါကုန်ဟု ဆိုလို၏] ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုပါက ပိသဒ္ဒါအပို မဟုတ်၍ အနက်ရှိသည် သာမက ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှင့်လည်း တထပ်တည်းတူညီ၏ ဟု စဉ်းစားမိပေသည်။ ယဿ၊ ယင်းသို့ ရှုစားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော။ တေ၊ အရှင်၏။ တံ၊ ထိုအာရုံကို။ (ထိုနိဗ္ဗာန်အာရုံကို) မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ နာဘိဇာနာမ၊ မသိပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားကြကုန်၍။ (နာမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကြကုန်၏) [ဤဂါထာ၌ "ယမ္ပိ" ၌ ပိသဒ္ဒါ အနက်မရှိ နိပါတ်ကြံပါ၊ ဤနေရာမျိုး၌ ယဿပုဒ်ကို အနိယမ ပြုလုပ်၍ ထိုအနိယံမ၏ နိယမကို ထည့်စွက်ပြီး အနက်ပြန်ဆိုးရိုးထုံးစံရှိတတ်၏၊ ယင်းသို့ ပြန်ဆိုလိုလျှင် စတုတ္တပါဒကစ၍- တွံ၊ အရှင်သည်။ ယံ၊ အကြင်အာရုံကို။ နိဿာယ၊ ၍။ ဈာယတိ၊ ၏။ ယဿ တေ၊ အကြင်အရှင်၏။ တံ၊ ထိုအာရုံကို။ မယံ၊ တို့သည်။ နာဘိဇာနာမ၊ ကုန်။ ပုရိသာဇည၊ အာဇာနည်ယောင်္ကျား။ (မယံ၊ တို့သည်)။ တဿတေ၊ ထိုအရှင်အား။ နမော၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ (ကရောမ၊ ပြုပါကုန်၏)။ ပရိသုတ္တမ၊ မြတ်သော ယောင်္ကျား။ (မယံ) တဿ တေ၊ ထိုအရှင်အား။ နမော၊ ကို။ (ကရောမ) ဣတိ၊ ၍။ (နမဿန္တိ)၊ ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုလိုကပြန်ဆိုပါ။ သို့သော် စကားပြောစဉ်အတိုင်း ပဌမပါဒ အာလုပ်ပုဒ်ကစ၍ ပြန်ဆိုခြင်းက ပိုကောင်း၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့ ။
ဝုတ္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား မိန့်ကြားတော်မူအပ်လသော်။
အာယသ္မာ သဒ္ဓေါ၊ အရှင်သဒ္ဓသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားသနည်းဟူမူ)။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ဈာယီ၊ ရှုစားသော။
ဘဒြော၊ သူတော်ကောင်းဖြစ်သော။
ပုရိသာဇာနီယော၊ ယောင်္ကျားအာဇာနည်သည်။
ပထဝိံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ မှီတွယ်တပ်မက်၍။
နေဝ ဈာယတိ၊ မရှုစားသနည်း။
အာပံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
နဈာယတိ၊ သနည်း။
။ပ။ ပရလောကံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
န ဈာယတိ၊ နည်း။
ယမ္ပိဒံ၊ ကိုလည်း။
ဒိဋ္ဌံ၊ ပြီ။
။ပ။၊
တမ္ပိ၊ လည်း။
နိဿာယ၊ ၍။
န ဈာယတိ၊ မရှုစားသနည်း။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
ဈာယတိ စ၊ ရှုစားနေသည်သာဖြစ်သနည်း။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
စ ပန၊ ဆက်လက်၍ အထူးလျှောက်ထားဖွယ် ရှိသေးသည်ကား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ဈာယိံ၊ ရှုစားသော။
စာဒြံ၊ သူတော်ကောင်းဖြစ်သော။
ပုရိသာ ဇာနီယံ၊ ကို။
သက္ကန္ဓာ၊ ကုန်သော။
သဗြဟ္မကာ၊ ကုန်သော။
သပဇာပတိကာ၊ ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ တို့သည်။
"နမော တေ ။ပ။ ဈာယသီတိ၊ နမော တေ ။ပ။ ဈာယသိ" ဟုလျှောက်ထား၍။
အာရကာဝ၊ ပင်။
နမဿန္တိ၊ ရှိခိုးကြပါကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ)။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘဒြဿ၊ သော။
ပုရိသာ ဇာနီယဿ၊ ယောင်္ကျားအားဇာနည်၏။
ပထဝိယံ၊ မြေကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌။
ပထဝိသညာ၊ မြေကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ ထင်ရှားသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာပသ္မိံ၊ ရေကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌။
အာပေါသညာ၊ ရေကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ် သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ ထင်ရှားသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေဇသ္မိံ၊ မီးကသိုဏ်း နိမိတ်အာရုံ၌။
တေဇောသညာ၊ မီးကသိုဏ်း နိမိတ်အာရုံ၌ဖြစ်သော စတုက္က ပဉ္စကဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝါယသ္မိံ၊ လေကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌။
ဝါ ယောသညာ၊ လေ ကသိုဏ်းနိမိတ်အာရုံ၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာကာသာနဉ္စာယတနေ၊ အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်၌။
အာကာသာနဉ္စာယတနသညာ၊ အာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိညာဏဉ္စာယတနေ၊ ဝိညာဏဉ္စာယတနဈာန်၌။
ဝိညာဏဉ္စာယတနသညာ၊ ဝိညာဏဉ္စာယတနဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ သညာသည်။
။ပ။ အာကိဉ္စညာယတနေ၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန်၌။
အာကိဉ္စညာယတန သညာ၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တသညာသည်။
။ပ။ နေဝသညာနာသညာယတနေ၊ နေဝသညာနာသညာယတနတရား၌။
နေဝသညာနာသညာယတနသညာ၊ နေဝသညာနာသညာယတနတရား၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
။ပ။ ဣဓလောကေ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌။
ဣဓလောကသညာ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
။ပ။ ပရလောကေ၊ နောင် တမလွန်လောက စတုက္ကပဉ္စက ဈာန်၌။
ပရလောကသညာ၊ နောက်တမလွန်လောက စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ သညာသည်။
ဝိဘူတာ ဟောတိ၊ ၏။
ယမ္ပိဒံ၊ ကိုလည်း။
ဒိဋ္ဌံ၊ ပြီ။
။ပ။၊
တတြာပိ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတစသော အာရုံ၌လည်း။
သညာ၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အမှတ်သညာသည်။
ဝိဘူတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဝိပဿနာ အစဉ်ဖြင့် ဆိုက်ရောက်၍ ဖြစ်စေအပ်သော ဖလသမာပတ်ဖြင့်။
ဈာယီ၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရှုစားနေသော။
ဘဒြော၊ သော။
ပုရိသာဇာနီယော၊ သည်။
ပထဝိံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
နေဝဈာယတိ၊ မရှုစား။
။ပ။ တမ္ပိ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတစသော အာရုံကိုလည်း။
နိဿာယ၊ မှီတွယ်တပ်မက်၍။
န ဈာယတိ၊ မရှုစား။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
ဈာယတိ စ၊ ရှုစားနေသည်သာတည်း။
(ဖလသမာပတ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို ရှုစားနေသည်သာတည်း)။
သဒ္ဓ၊ သဒ္ဓ။
စ ပန၊ ဆက်လက်၍ အထူးဆိုဖွယ် ရှိသေးသည်ကာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဝိပဿနာ အစဉ်ဖြင့်ဆိုက်ရောက်၍ ဖြစ်စေအပ်သော ဖလသမာပတ်ဖြင့်။
ဈာယိံ၊ နိဗ္ဗာကို ရှုစားနေသော။
ဘဒြံ၊ သူတော်ကောင်း ဖြစ်သော။
။ပ။၊
နဝမံ၊ ။