ထေရော၊ (ဆယ်ဝါပြည့်စုံ) ထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ဗာဟုလိကာ၊ ပစ္စည်းပရိက္ခရာကို များပြားစွာ ခံယူကုန်သည်။
ဗာဟုလိကာ, သာထလိကာ။ ။ ဗာဟုလိကာပုဒ်၌" အဝိဂတ တဏှတာယ တံတံ ပရိက္ခာရဇာတံ ဗဟုံ လန္တိ အာိုယန္တီတိ ဗဟုလာ၊ ဗဟုလာ ဧဝ ဗာဟုလိကာ၊ ယထာ ဝေနယိကောတိ ဟူ၍ ဋိကာ ဝိဂြိုလ်ပြုထားသောကြောင့် ဗဟုသဒ္ဒူပပဒ လာဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်ပြီးသော ဗဟုလ သဒ္ဒါနောင် သွတ္ထ ဏိကပစ္စည်းသက်ဥ "ဗာဟုလိကာ" ဟု ရုပ် စီရင်ကား "ဗဟု- များစွာ+လာ- ခံယုတတ်သောသူ" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏။ "ဗာဟုလိကာတိ စီတရာဒိဗာဟုလ္လာယ ပဋိပန္နာ" ဟူသော အဋ္ဌကထာအဖွင့်ကိုမူ အဓိပ္ပါယ် အနက်အဖွင့်အဖြစ်ဖြင့် ဋီကာပြဆိုထား၏။
သို့သော် ထိုအဋ္ဌကထာ အဖွင့်ကို ကြည့်၍ အများဟူသော အနက်ကို ဟောသော ဗဟုသဒ္ဒါနှင့်အနက်တူဖြစ်သော ဗဟုလဒ္ဓါဟု ဆိုပြီးလျှင် ထိုဗဟုလသဒ္ဒါ၌ ဗာဟုလ္လ (များသည်၏ အဖြစ်) ဟူသော ဘာဝအနက်ကိုယူ၍ "ဗဟုလာယ ဗာဟုလ္လာယ (ဗဟုလဘာဝါယ) ပဋိပန္နာ ဗာဟုလိကာ" ဟူ၍ ပဋိပန္နတဒ္ဓိတ် ဝိဂြိုလ်ပြုလျှင် အဋ္ဌကထာအဖွင့်နှင့် တထပ်တည်း တူညီသည်ဟု ယူဆပါ၏။
သာထလိကာပုဒ် အဖွင့်ဝါကျများ၌ (၁) သာသနံ သိထိလံ ဂဏှန္တီတ သာထလိကာ (အဋ္ဌကထာဖွင့်)။ သိက္ခာယ အာဒရဂါရဝါဘာဝတော သိထိလံ အဒဠှံ ဂဏှန္တီတိ သာထိလိကာတိ ဝုတ္တံ၊ သိထိလန္တိစ ဘာဝနပုံသကနိဒ္ဒေသော။ (၂) သိလိလသဒ္ဒေန ဝါ သမာနတ္ထဿ သထလသဒ္ဒဿ ဝသေန သာထလိကာတိ ပဒသိဒ္ဓိ ဝေဒိတဗ္ဗော (ဋီကာဖွင့်)။ ဤသို့ ရှေးဦးစွာ (၁)(၂) ဝါကျနှစ်မျိုးခွဲရာ၏။ ထိုနှစ်မျိုးတွင်
(၂)၌ သိထိလသဒ္ဒေန ဝါ" ဟု ဝါသဒ္ဒွါဖြင့် ပြထားသောကြောင့် သာထလိကာရုပ် ရုပ်ပြီးပုံနှင့်မျိုးဟု သိသာ၏။ ထို့ကြောင့် (၁) အဖွင့်ဝါကျအလို သိထိလပုဒ် ဏိကပစ္စည်း၊ သိ၌ ဣကို အပြု၊ ထိုအကိုလည်း အာဝုဒ္ဓိပြု၊ ထိ၌ ဣကို အပြုခြင်းဖြင့် သာထလိကာဟု ရုပ်ပြီးစေသင့်၏။ (၂) အဖွင့်ဝါကျ အလို သိထိလသဒ္ဒါနှင့် အနက်တူဖြစ်သော သထလသဒ္ဒါဟု ဋီကာဆိုထားသောကြောင့် သထလပုဒ် ဏိကပစ္စည်း၊ သ၌ အကို အာဝုဒ္ဓိပြု၍ သာထလိကာဟု ရုပ်ပြီးစေရမည်မှာ သိသာထင်ရှားပါ၏။ သိထိလ- သထလ- လျော့ရဲစွာ+ ဏိက- ဆွဲကိုင်သောသူ။
ဝါ၊ ပစ္စည်းပရိက္ခရာ ပေါများခြင်းငှာ ပြုကျင့်အားထုတ်ကုန်သည်။ သာထလိကာ၊ သိက္ခာသုံးဖြာ သာသနာကို မခိုင်မမြဲ လျော့ရဲစွာ ဆွဲကိုင် ဖြည့်ကျင့်ကုန်သည်။ ဩက္ကမနေ၊ အောက်အပါယ်ဘုံသို့ လျောကျကြောင်း နီဝရဏငါးပါး၌။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားပြုငြားပဓာန ထားကုန်သည်။ ပဝိဝေကေ၊ (ကာယ, စိတ္တ, ဥပဓိ ဝိဝေကဟူသော) ဝိဝေက တရားသုံးပါး၌။ ဝါ၊ ဥပပိလေးမျိုးတို့၏ ကင်းကွာဆိတ်သုဉ်းသော နိဗ္ဗာန်၌။ နိက္ခိတ္တဓုရာ၊ လျော့ချပစ်ပယ်အပ်သော ဝီရိယ ရှိကုန်သည်။ [နိက္ခိတ္တဓုရာတိ နိဗ္ဗိရိယာ။ စတုက္ကအင်္ဂုတ္တိုရ်ဋ္ဌ၊ နှာ ၃၄၂]။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အပ္ပတ္တဿ၊ မရောက်အပ်ဖူးသေးသော (ဈာန် ဝိပဿနာ မဂ် ဖိုလ်) တရားထူးသို့။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှာ။ အနဓိဂတဿ၊ မရအပ်ဖူးသေးသော (ဈာန် ဝိပဿနာ မဂ်ဖိုလ်) တရားထူးကို။ အဓိဂမာယ၊ ရခြင်းငှာ။ အသစ္ဆိကတဿ၊ မျက်မှောက် မပြုအပ်ဖူးသေးသော (ဈာန် ဝိပဿနာ မဂ် ဖိုလ်) တရားထူးကို။ သစ္ဆိကိရိယာယ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ ။ ဝိရိယံ၊ (ကာယိက စေတသိက) ဝီရိယကို။ န အာရဘနတိ၊ အားမထုတ်ကုန်။**ဩက္ကာစိတဝိနိတာ**။ ။ သမ္မောဟဝိနောဒနီ၊ အဋ္ဌကထာ (၄၆၄) စသည်၌ "ဥ+ကစဓာတ်" ဖြင့် ဥက္ခိပိတွာ ကာစနာ ဥက္ကာစနာ- မြှောက်ပင့် ပြောဆိုခြင်းဟု ဖွင့်၏။ ဤ၌ကား ဩက္ကာစိတပုဒ်ကို "အဝ+ ကစ၊ ဒိတ္တိယံ+ စုရာဒိဏ+ တ" ဟု ဓာတ်ပစ္စည်းခွဲ၊ အဝဥပသာရ ဓာတွတ္ထဗာဓက၊ ၎င်းကို ဩပြု၊ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် ၁၃၅ သုတ်၌မူ" ဥက္ကာစိတ" ဟု ရှိ၏။ အဝကို ဩ၏ဝိပရိတ် ဥပြုပါ၊ ဩက္ကာစိတာ- ဉာဏ်မပွင့်လင်းစေအပ်ဘဲ၊ ဝိနိတာ- ဆုံးမအပ်သော ပရိသတ် (ဉာဏ်ပွင့်လင်းအောင် ဟောပြောဆုံးမခြင်းငှာ မလွယ်ကူသော ပရိသတ်) ဟု သဒ္ဒတ္ထကြံရာ၏။ သို့သော် ထို သဒ္ဒတ္ထမှ အဓိပ္ပါယ်ကောက်ကွေ့၍ အကျိုးမများလှသဖြင့် ဋ္ဌ, ဋီကာတို့၌ "ဩက္ကာစိတဝိနီတာတိ ဒုဗ္ဗိနိတာ" ဟုလည်းကောင်း, ဒုက္ခေန ဝိနိတပရိသာ ဟုလည်းကောင်း အဓိပ္ပါယ်သက်သက်သာ ဖွင့်ကြသည် ဖြစ်ရာ၏။ သို့မဟုတ် ဩက္ကာစိတပုဒ်သည် ဒုသဒ္ဒါ, ဒုက္ခသဒ္ဒါတို့နှင့်အနက်တူ အနိပ္ပန္နပါဋိပဒိကပုဒ်သော်လည်း ဖြစ်ရာ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ဩက္ကာစိတေန ဒုက္ခေန ဝိနီတာ ဟု ဝစနတ္ထ ပြုပါ။
နော ပဋိပုစ္ဆာဝိနီတာ၊ မမေးမြန်းမူ၍ ဆုံးမဟောပြောအပ်သော။
ပရိသာ၊ ပရိသတ်လည်းကောင်း။
ပဋိပုစ္ဆာဝိနိတာ၊ မေးမြန်း၍ ဆုံးမဟောပြောအပ်သော။
နော ဩက္ကာစိတဝိနီတာ၊ ခက်ခဲသဖြင့် ဆုံးမဟောပြောအပ်သည် မဟုတ်သော။
ပရိသာ၊ လည်းကောင်းတည်း။**လောကုတ္တရာ**။ ။ လောကံ ဥတ္တရတီတိ, လောကုတ္တရော- လောကကို ကျော်လွှားလွန်မြောက်သော မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တရား။ လောကုတ္တရော ဧတေသံ အတ္ထီတိ လောကုတ္တရာ- ထိုမဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တရားဟူသော အနက်အဓိပ္ပါယ်ပါရှိသော သူတ္တန်တရားများ။
ဝါ၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုပါးကို ဖော်ပြကုန်သော။
သုညတာပဋိသံယုတ္တာ၊ သတ္တဝါကောင်, အတ္တကောင်မှ ဆိတ်သုဉ်းသော ခန္ဓာအာယတနစသော တရားသဘောသက်သက် နှင်သာ စပ်ဆိုင်ကုန်သော။
ယေ တေ သုတ္တန္တာ၊ အကြင် သုတ္တန်တရားတော်တို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏)။
တေသု၊ ထိုဘုရားဟော သုတ္တန်တရားတော်တို့ကို။
ဘညမာနေသု၊ ဟောကြားအပ်ကုန်လသော်။
န သုဿူသန္တိ၊ မနာယူလိုကြကုန်။
သောတံ၊ နားကို။
န ဩဒဟန္တိ၊ စိုက်၍မထောင်ကြကုန်။
အညာ(အညာယ)၊ သိခြင်းငှာ။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
န ဥပဋ္ဌပေန္တိ၊ (တရားအာရုံ၌) စွဲကပ်မတည်နေစေကြကုန်။
စ၊ သည်သာမကသေး။
တေ ဓမ္မေ၊ ထို ဘုရားဟောတရားတော်တို့ကို။
ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ (ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗေ)၊ သင်ယူထိုက်ကုန် ၏ ဟူ၍။
ပရိယာပုဏိတဗ္ဗံ(ပရိယာ ပုဏိတဗ္ဗေ)၊ ရွတ်အံမှတ်သား နှုတ်တက် ဆောင်ထားထိုက်ကုန်၏ဟူ၍။
န မညန္တိ၊ မမှတ်ထင်ကြကုန်။
[တေ ဓမ္မေနှင့် အရတူသောကြောင့် ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗေ စသည်ဖြင့် ပုလ္လိင်ဗဟုဝုစ်ဖြင့် ဆိုသင့်လျက် လိင်္ဂဝစနဝိပလ္လာသ နည်းအားဖြင့် န ပုလ္လိုင်ဧကဝုစ်သို့ ပြောင်း၍ ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ စသည်ဖြင့် ဆိုသည်။]**န စေဝ ပဋိပုစ္ဆန္တိ**။ ။ ပဋိပုစ္ဆန္တိ၏ ကံပုဒ်ကို (အဋ္ဌကထာမှယူ၍) ထည့်ပေးလိုလျှင်"အညမညံ-ချင်း။ တဿ ဓမ္မဿ- ထိုသုတ္တန်တရား၏ [တံ ဓမ္မံကိုပင် ဝိဘတ်ပြင်၍ တဖန်ထပ် အနက်ဆိုသည်။] အတ္ထံ ဝါ- အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်းကေင်၊ အနုသန္ဓိံဝါ- စပ်လျဉ်းလာပုံကိုလည်းကောင်း။ [မည်သည့်အကြောင်းနျင့် စပ်လျဉ်း၍ ဤတရားကို ဟောပါသနည်း။ တဦးဦးက မေးမြန်း၍လော၊ သို့မဟုတ် တရားနာသု တဦးဦး၏ အတွင်းခံစိတ်သဘောအဇ္ဈာသယကြောင့်လော စသည်ဖြင့် တရားဒေသတနာ စပ်လျဉ်းလာပုံတည်း။] ဝါ- ရှေ့နောက် အဓိပ္ပာယ်နှစ်ရပ် အထပ်အစပ်ကိုလည်းကောင်၊ ပုဗ္ဗပရံဝါ - ရှေ့နောက် စကားနှစ်ရပ် နှီးနှောတိုက်ဆိုင်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ န စေဝ ပဋိပုစ္ဆန္တိ- ကုန်" ဟု အနက်ဆိုပါ။ ပုရိမဿ အတ္ထဿ ပစ္ဆိမေန အတ္ထေန အနုသန္ဓာနံ အနုသန္ဓိ ။ပေ။ တံ တံ ဒေသနာနံ ပန ပုဗ္ဗာပရသံသန္ဒနံ ပုဗ္ဗာပရံ။ မူလပဏ္ဏာသဋီကာ ဒု- ၁၈၈။ **ဣဒံ ကထံ**။ ။ "ဣဒံ ကထန္တိ ဣဒံ ဗျဉ္စနံ ကထံ ရောပေတဗ္ဗံ" ဟူသော အဋ္ဌကထာကို "ကေန ပကာရေန နိက္ခိပိတဗ္ဗံ" ဟု ဋီကာဖွင့်၏။ စာပိုဒ် ၁၂၂ သုတ်၌ နိက္ခိပတီတိ နိဒဟတိ ဟူသော အဋ္ဌကထာနှင့်တိုက်ဆိုင်၍ "ရောပေတဗ္ဗံ" ၌ ရောပန ဟူသည် နိက္ခိပန, နိဒဟန (မည်သည့်အနက်ကို ဟောသောသဒ္ဒါဖြစ်သည်ဟု စိတ်နှလုံး၌ သိမ်းဆည်းမှတ်သားထားခြင်း)ကို ဆိုလိုသည်ဟု စဉ်းစားမိ၏။ ဧကာဒသကနိပါတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ စာပိုဒ် (၁၇) ဂေါပလကသုတ် အဖွင့် (နှာ ၃၆၇) ၌ကား "(ဣဒံ ဘန္တေ) ဗျဉ္စနံ ကထံ ရောပေတဗ္ဗန္တိ ဘန္တေ ဣဒံ ဗျဉ္စနံ အယံ သဒ္ဒေါ သထံ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ ရောပေတဗ္ဗော၊ ကေန ပကာရေန ဣမဿ အတ္ထဿ ဝါစကော ဇာတော" ဟူ၍ ပေါ်လွင်စွာ ဖွင့်ထား၏။ ထိုအဖွင့်အလို "ဣဒံ- ဤသဒ္ဓါကို၊ ကထံ- အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်၊ ရောပေတဗ္ဗံ- ဤအနက်၌ တက်ရောက်စေရပါသနည်း။ အဘယ်ပုံအားဖြင့်၊ ရောပေတဗ္ဗံ- ဤအနက်၌ တက်ရောက်စေ ရပါသနည်း။ ဝါ- ဤအနက်ကို ဟောစေရပါသနည်း" ဟု သော်လည်းကောင်း (သို့မဟုတ် ရောပေတဗ္ဗံ- ဟူသော ဝါဌသေသမထည့်ဘဲ) "ဣဒံ- ဤသဒ္ဒါသည်၊ ကထံ- အဘယ်သို့ပါနည်း၊ ဝါ- အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအာဖးြင့် ဤအနက်ကို ဟောရပါသနည်း" ဟု သော်လည်းကောင်း အနက်ပြန်ဆိုရာ၏။
ကထံ၊ အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ဝါ၊ အဘယ်သို့သော အနက်ဖြင့်။
(ရောပေတဗ္ဗံ၊ စိတ်နှလုံး ရောက်စေရပါမည်နည်း။
ဝါ၊ စိတ်၌ မှတ်သားထားရပါမည်နည်း)။
ဣမဿ၊ ဤ ဟောပြောအပ်သော တရား၏။
ဝါ၊ ဤ ဟောပြောအပ်သော သဒ္ဒါ၏။
အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကား။
ဝါ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်, အနုသန္ဓေ, ပုဗ္ဗပရကား။
ကော၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးမြန်းခြင်းငှာ။
န စ ပဋိဝိစရန္တိ၊ (နားလည်သူရှိရာ) အရပ် တပါးသို့လည်း မသွားကြကုန်။**ကင်္ခါဋ္ဌာနီယသု ဓမ္မေသု**။ ။ ကင်္ခါဋ္ဌာနီယေသု ဓမ္မေသု သံသယုပ္ပတ္တိယာ ဟေတူသု ပဏ္ဏိဋ္ဌာနဘူတေသု၊ ပါဠိပဒေသု။ ဆက္ကနိပါတ် စာပိုဒ် (၅၃) အာနန္ဒသုတ်အဖွင့် ဋီကာ (နှာ- ၁၁၆)။
ဓမ္မေသုစ၊ ခက်ဆစ်ခက်ရာပါဠိပုဒ်တို့၌လည်း။
ကင်္ခံ၊ ယုံမှား တွေဝေခြင်းကို။
နပ္ပဋိဝိနောဒေန္တိ၊ မပယ်ဖျောက်နိုင်ကုန်။အသုကော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော၊ ဥဘတော ဘာဂ ဝိမုတ္တ ရဟန္တာတည်း။
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော။ ။ "ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တော- နှစ်ပါးသော အဖို့တို့ဖြင့် နှစ်ပါးအဖို့တို့မှ လွတ်မြောက်သော ရဟန္တာ" ဟု ဥဘတောဘာဂပုဒ်ကို အာဝုတ္တိနည်းအားဖြင့် နှစ်ကြိမ်ထပ်၍ အနက်ဆိုသည်။ အရူပသမာပတ်ဖြင့် ရုပ်၌တပ်မက်သော တဏှာကို ပယ်ခွားခြင်းအားဖြင့် ရူပကာယမှ လွတ်မြောက်၏။ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ကိလေသာအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ပယ်သတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကိလေသာဟူသော နာမကာယ (နာမ်တရားအပေါင်း) မှ လွတ်မြောက်၏ဟု ဆိုလို၏။ ထို ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်အရေအတွက်မှာ-
(က) အရူပသမာပတ်လေးမျိုးတို့တွင် တမျိုးမျိုး ဝင်စားရာမှထ၍ သင်္ခါရတရားတို့ကို အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တဟူ၍ ရှုဆင်ခြင်သဖြင့် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးနှင့် (ခ) နိရောဓသမာပတ် ဝင်စားရာမှထ၍ ထို့အတူ ရှုဆင်ခြင်သဖြင့် အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်မှ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တဦးဟု (သမာပတ် ငါးမျိုးရှိသည် အလျောက်) ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ် ငါးဦး ရှိသည်။ ပညာဝိမုတ္တရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်လည်း (က) သုက္ခ ဝိပဿက ရဟန္တာတဉီးနှင့် (ခ) ရူပဈာန် လေးပါးတို့တွင် တပါးပါး ဝင်စားရာမှထ၍ အနိစ္စစသည် ရှုကာ ရဟန္တာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးအားဖြင့် ငါးဦးပင်ရှိသည်။ ဤဥဘတောဘာဂ ဝိမုတ္တနှင့် စပ်၍ နောက်ထပ်ရေးသင့်သမျှ အားလုံးကို သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၄) ပုဂ္ဂလသုတ်နှင့် နဝကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၅) ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တသုတ်တို့၌ ကျယ်ဝန်းစွာ ရေးသားထားပါသည်။
ဝါ၊ အရူပသမာပတ်နှင့် အရဟတ္တမဂ်ဟူသော နှစ်ပါးသော အဖို့တို့ဖြင့် ရူပကာယ, နာမကာယ ဟူသော နှစ်ပါးသော အဖို့တို့မှ လွတ်မြောက်သော ရဟန္တာပါတည်း။ အသုကော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပညာဝိမုတ္တော၊ ပညာဝိမုတ္တ ရဟန္တာပါတည်း။ ဝါ၊ အရူပ သမာပတ်မပါ, အရဟတ္တမဂ်ပညာဖြင့်သာ ကိလေသာဟူသော နာမကာယ အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သော ရဟန္တာပါတည်း။ အသုကော၊ သည်။ ကာယသက္ခိ၊ နာမကာယဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက် ပြုသော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ ``**ကာယသက္ခိ**။ ။ ကာယ- နာမကာယဖြင့်+သက္ခိ- မျက်မှောက်ပြုသူ။ သောတာပတ္တိဖိုလ် ပုဂ္ဂိုလ်မှစ၍ အရဟတ္တမဂ် ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်အောင် ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ် ခြောက်ယောက်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တိ၌ကဲ့သို့ အရူပသမာပတ် တမျိုးမျိုးမှ လည်းကောင်း၊ နိရောဓသမာပတ်မှလည်းကောင်း ထ၍ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ိသု့ ရောက်သည့်အနေဖြင့် ရေတွက်လျှင်ကား ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်ငါးယောက်ဖြစ်၏။ သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ် ၁၄ သုတ်၌လည်း ကြည့်။ `` (အရူပါဝစရဈာန်ဖဿကို တွေ့ထိရရှိပြီးနောက် ကာလမခြားဘဲပင် အလယ်မဂ်ဖိုလ် ခြောက်ပါးဟူသော နာမကာယဖြင့် နိဗ္ဗာန် ကို မျက်မှောက်ပြုသော သေက္ခာပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း)။ ။ပ။၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော၊ သောတာ ပတ္တိမဂ် ဉာဏ်အမြင်၏ အခြားမဲ့၌ အလယ်မဂ်ဖိုလ် ခြောက်ပါးသို့ ရောက်သော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော။ ။ ဒိဋ္ဌဿ အန္တော အနန္တရော ဒိဋ္ဌန္တော၊ ဒိဋ္ဌန္တံ ပတ္တောတိ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော။ အန္တပုဒ်ကျေ၏။ ဠ မှ အကို ဣပြု၊ သို့သော် သီဟိုလ်မှုအတိုင်း ဋ္ဌ၌ အသရဖြင့် ဒိဋ္ဌပ္ပတ္တော ဟုလည်း ရှိနိုင်သည်ပင်။ ဒိဋ္ဌန္တံ- သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်အမြင်၏ အဆုံး (အခြာမဲ့) ကာလ၌၊ ပတ္တော- အလယ်မဂ်ဖိုလ် ခြောက်ပါးသို့ ရောက်သောသူ။
(တနည်း) ဒိဋ္ဌတ္တာ ပတ္တော ဒိဋ္ဌီပ္ပတ္တော၊ အလယ်၌ တ္တပစ္စည်းကျေ၏။ ဒိဋ္ဌဿိတ္တံ ပတ္တေ ဟူသော သဒ္ဒနီတိ (၁၁၇၅) သုတ်၌ကား ဒိဋ္ဌာ (မြင်ပြီး၍) ဟု ဒိသွားကဲ့သို့ တွာပစ္စယန္တ ပုဒ်ကြံ၍ ဋ္ဌာမှ အာကို ဣပြုသည်။ ဒိဋ္ဌတ္တာ- သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ဖြင့်နိဗ္ဗာန်ကို မြင်ပြီးသည် အဖြစ်ကြောင့်၊ ပတ္တော- အလယ်မဂ်ဖိုလ် ခြောက်ပါးဖြင့် နိဗ္ဗာန် ရောက်သောသူ။ ပုဂ္းလပညတ် မူလဋီကာ (၃၆) ၌ ပါဠိမူကွဲတမျိုးပြ၍ ဖွင့်ထားသည့်အလျောက် ဤသုတ်ဋီကာ၌ ထိုမူကွဲအပါအဝင် ဝစနတ္ထနှစ်မျိုး ဖွင့်ပြ၏။
ဒီ, ပါထိကဝဂ်ဋီကာ (၇၃) စသော များစွာသော ဋီကာတို့၌ ဒိဋ္ဌတ္တာ ပတ္တောတိပိ ပါဌောဟု တညီတညွတ်တည်း ရှိကြသော်လည်း ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ၊ ဒု (၄၆၇) ၌ကား "ဒိဋ္ဌိယာ ပတ္တော"တိ ဝါ ဝါဋ္ဌောဟု ရှီ၏။ ထိုသို့ပင် စာမူ မတူသောလည်း "စတုသစ္စဒဿနသင်္ခါတာယ ဒိဋ္ဌိယာ နိရောဓံ ပတ္တောတိ အတ္တော( နိရောဓဿ ပတတ္တံ ဒဿေတိ) ဟု အနက်ဖွင့်ပုံကား ကူညီကြပေ၏။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ အတိုင်း မူရင်းပါဌ်ဖြစ်ဟန်ရှိ၏။ သို့သော် ဤပါဠိတော်၌ကား ဤသုဋီကာ အဖွင့်နှင့် "ဒိဋ္ဌိတ္တာ ပတ္တောတိ ဒိဋ္ဌီပ္ပတ္တောတိ သောတာပတ္တိမဂ္ဂက္ခဏေ သမ္ပယုတ္တေန မညီန္ဒြိယေန ပဌမံ နိဗ္ဗာနဿ ဒိဋ္ဌတ္တာ ပစ္ဆာ သောတာပတ္တိဖလာဒိဝသေန နိဗ္ဗာနံ ပတ္တောတိ ဒိဋ္ဌီပ္ပတ္တော" ဟူသော ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်ဋ္ဌ၊ ဒု၊ ၁၆၂ အဖွင့်သို့ လိုက်၍ အနက်ပြန်ဆိုထားပါသည်။
ကာယသက္ခိဣျင့် ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်အရေအတွက်။ ။ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ပင် ဤဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တနှင့် သဒ္ဒါဝိမုတ္တိပုဂ္ဂိုလ် အရေအတွက်မှာ သောတာပတ္တိဖိုလ် ပုဂ္ဂိုလ်မှ အရဟတ္တမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်အထိ ခြောက်ယောက်စီပင်တည်း။ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်သည် သမာပတ်ရှစ်ပါးလုံးရ၏။ ဤပုဂ္ဂိုလ်တိုကား အရူပသမာပတ်ကို မရကြ၊ ထို့ကြောင့် (က) သုက္ခဝိပဿကပုဂ္ဂိုလ်နှင့် (ခ) ရူပဈာန်လေးမျိုးတို့တွင် တမျိုးမျိုးမှ ထ၍ အလယ်သေက္ခ (၆) ဦး အဖြစ်သို့ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးဟု ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်နှင့် သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်တို့ နောက်ထပ်ငါးမျိုးစီ ရှိကြောင်းကိုလည်း သိပါ၊ ဤနေရာ၌ အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊ တ၊ (၄၄) စသည်တို့ ပုဂ္ဂိုလ်ခွဲခြားပုံနှင့် မဇ္ဈိမပဏ်ဋီ (၈၇)တို့ကို တိုက်ဆိုင်ကြည်လျှင် သိသာပါသည်။
ဝါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို မြင်ပြီးသည် အဖြစ်ကြောင့် အလယ်မဂ်ဖိုလ် ခြောက်ပါးဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်သော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ ။ပ။၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တော၊ (အားလုံးစုံ အကုန်အစင် လွတ်မြောက်သည် မဟုတ်သေးဘဲ) သဒ္ဓါတရားသက်သက်ဖြစ်သာ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ [သဒ္ဓါယ သဒ္ဓါမတ္တေန ကိလေသေဟိ ဝိမုတ္တော သဒ္ဓါဝိမုတ္တော။] ဝါ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့် နိဗ္ဗာန်၌ ကောင်းစွာ သက်ဝင်သော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ [သဒ္ဓါယ ဝိမုတ္တော အဓိမုတ္တော သဒ္ဓါဝိမုတ္တော။] ။ပ။ ဓမ္မာနုသာရီ၊ (ရှေ့ဆောင် ရှေ့သွား ပဓာနအနေအားဖြင့်ဖြစ်သော)။ ပဌမမဂ်ပညာတရားသို့ အစဉ်လိုက်သော သောတာပတ္တိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ [ပဌမမဂ္ဂပညာသင်္ခါတံ ဓမ္မံ အနုဿရတိ အနုဂစ္ဆတီတိ ဓမ္မာနုသာရီ]။ ဝါ၊ ပညာကို ရှေ့ဆောင်ရှေ့သွား ပဓာနထားလျက် အရိယမဂ်ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသော သောတာပတ္တိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ ။ပ။၊ သဒ္ဓါနုဿာရီ၊ (ရှေ့ဆောင်ရှေ့သွား ပဓာနအနေအားဖြင့် ဖြစ်သော) သဒ္ဓါသို့ အစဉ်လိုက်သော သောတာပတ္တိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ ဝါ၊ သဒ္ဓါကို ရှေ့ဆောင်ရှေ့သွား ပဓာနထားလျက် အရိယမဂ်ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသော သောတာပတ်တိမဂ် ပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။ အသုကော၊ ထို ရဟန်းသည်။ သီလဝါ၊ သီလရှိ၏။ ကလျာဏဓမ္မော၊ ကောင်းသော သဘောရှိ၏။ အသုကော၊ သည်။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိ။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤိသု့။ (ဘာသန္တိ၊ ကုန်၏)။ တေ၊ ထို ရဟန်းတို့သည်။ တေန၊ ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းကြောင့်။ လာဘံ၊ ပစ္စည်းလာဘ်ကို။ လဘန္တိ၊ ရကြကုန်၏။**အဇ္ဈော ပန္နာ**။ ။ အဇ္ဈောပန္န- အဝိ+ ဩပန္န။ အဓိ(အဝိဘဝိတွာ) - လွန်ကဲစွာ ဖြစ်၍+ဩပန္န (အဝ+ပဒ+တ)- ဖိစီးလွှမ်းမိုးခံရသူ။ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၂၄) နှင့် စတုက္ကနိပါတ် (၂၈) သုတ်တို့၌လည်းဖွင့်၏။ မဇ္ဈိမ ပဏ်ဋ္ဌ၊ နှာ၊ ၃၅ ၌ "အဇ္ဈာပနန( အဓိအာပန္န)" ဟုလည်း တွေ့ရ၏။ သာဓာတ် (သောဓာတ်) ဖြစ် အဇ္ဈောသာန (အဇ္ဈောသိတ) ဟူသော ပါဌ်သည် အဇ္ဈောသာယ ဂိလိတွာ ပရိနိဋ္ဌာပေတွာ ဌိတာ- ဟူသော အဖွင့်နှင့် လျော်၏။ တဖန် "အဓိ+ အဝ+ သဒ+တ" ဖြင့် အဇ္ဈောသန္နာ ဟုလည်း တွေ့ရသေး၏။ သီလက္ခန်ဋ္ဌ၊ ၃၃၅ "ဩဂါဠှာ" ဟူသော အဖွင့်သည် ထိုသာဓာတ်နှင့် ကိုက်ညီ၏။ စာမူ အမျိုးမျိုးရှိနေရကား အသင့်လျော်သုံးမူကို ရွေးချယ်ကြပါကုန်။
ဝါ၊ တဏှာဖြင့် မျိုချ၍ အညွန့်တုံး အဆုံးသတ်ကြကုန်လျက်။
[ပစ္စည်းလာဘ်လာဘရ၍ ကုသိုလ်တရား မဖြစ်ပွားနိုင်တော့ဘဲ ဂွတ်ကနဲ မျိုချလိုက်သကဲ့သို့ တဏှာဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ကုန်လျက်ဟူလို။]
အနာဒီနဝဒဿာဝိနော၊ (ပစ္စဝေက္ခဏာ မဆင်ခြင်ဘဲ စားသုံးခြင်း၌) အပြစ်ကို မမြင်ကြကုန်ဘဲ။
အနိဿရဏပညာ၊ (ပစ္စည်းလေးပါး၌ တပ်မက်သော) ဆန္ဒရာဂမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ပညာမရှိကုန်ဘဲ။
ပရိဘုဉ္စန္တိ၊ စားသုံးကြကုန်၏။
။ပ။၊ **အဓမ္မကမ္မာနိ, ဓမ္မကမ္မာနိ**။ ။ နတ္ထိ ဓမ္မော ဧတေသံ ကမ္မာနနန္တိ အဓမ္မာနိ၊ အဓမ္မာနိ အဓမ္မကမ္မာနိ။ (တနည်း) ဓမ္မေန ကတာနိ ကမ္မာနိ ဓမ္မကမ္မာနိ၊ န ဓမ္မကမ္မာနီ အဓမ္မကမ္မာနိ၊ ဓမ္မော ဧတေသံ ကမ္မာနံ အတ္ထီတိ ဓမ္မာနိ၊ ဓမ္မာနိ ကမ္မာနိ စသည်ဆို။ ဓမ္မောတိ ပါဠိယာ အဓိဝစနံ၊ တသ္မာ ယံ ယထာဝုတ္တာယ ပါဠိယာ န ကရိယတိ၊ တံ အဓမ္မကမ္မန္တိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ဝိနည်း မဟာပါဋ္ဌ၊ ၄၂၆။ ဓမ္မဝါဒိ၌ ဓမ္မသဒ္ဒါကိုကား သစ္စ၏ ပရိယာယ်ဟု ကင်္ခါဋိသစ်၊ ၄၄၇ ၌ မိန့်၏။ ဤ၌ ဓမ္မနှင့် ဝိနယအထူးမရှိ၊ ပရိယာယ်သာ။
ဝါ၊ တရားဒေသနာဖြင့် မပြုအပ်သော အမှုတို့သည်။
ပဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဓမ္မကမ္မာနိ၊ တရားရှိသော အမှုတို့သည်။
ဝါ၊ တရားဒေသနာတော်ဖြင့် ပြုအပ်သော အမှုတို့သည်။
န ပ္ပဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
အဝိနယကမ္မာနိ၊ ဝိနည်းတရားကင်းမဲ့သော အမှုတို့သည်။
ဝါ၊ ဝိနည်းတရားဖြင့် မပြုအပ်သော အမှုတို့သည်။
။ပ။၊
ဝိနိယကမ္မာနိ၊ ဝိနည်းတရားရှိသော အမှုတို့သည်။
ဝါ၊ ဝိနည်းတရားဖြင့် ပြုအပ်သော အမှုတို့သည်။
။ပ။၊
ဒိပ္ပန္တိ၊ တောက်ပြောင် ထင်ရှားကုန်၏။
။ပ။၊