ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါပကာ၊ ယုတ်ညံ့ကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
သနိမိတ္တာ၊ အကြောင်း နိမိတ်နှင့် တကွဖြစ်ကုန်၍သာလျှင်။
ဝါ၊ အကြောင်းနိမိတ် ရှိကုန်၍သာလျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္ဆိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အနိမိတ္တာ၊ အကြောင်းနိမိတ် မရှိကုန်ဘဲ။
နော ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
တဿဝ နိမိတ္တဿ၊ ထိုအကြောင်း နိမိတ်ကိုသာလျှင်။
ပဟာနာ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားသည်။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်နိုင်တော့ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါပကာ။ပ။ သနိဒါနာ၊ အကြောင်းနိဒါန်းနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်၍ သာလျှင်။
ဝါ၊ အကြောင်းနိဒါန်း ရှိကုန်၍သာလျှင်။
။ပ။၊
အနိဒါနာ၊ အကြောင်းနိဒါန်း မရှိကုန်ဘဲ။
။ပ။၊
တဿေဝ နိဒါနဿ၊ ထို အကြောင်း နိဒါန်းကိုသာလျှင်။
။ပ။၊
သဟေတုကာ၊ အကြောင်းဟိတ်နှင့် တကွဖြစ်ကုန်၍သာလျှင်။
ဝါ၊ ရှိကုန်၍ သာလျှင်။
။ပ။ အဟေတုကာ၊ အကြောင်းဟိတ် မရှိကုန်ဘဲ။
။ပ။၊
တဿေဝ ဟေတုဿ၊ ထိုအကြောင်းဟိတ်ကိုသာလျှင်။
။ပ။၊
သသင်္ခါရာ၊ အကျိုးတရားကို စီမံပြုလုပ်တတ်သော အကြောင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်၍သာလျှင်။
ဝါ၊ လျှင်။
။ပ။၊
တေသံယေဝ သင်္ခါရာနံ၊ ထိုအကျိုးတရားကို စီမံပြုလုပ်တတ်သော အကြောင်းတို့ကိုသာလျှင်။
။ပ။၊
သပ္ပစ္စယာ၊ အကြောင်းပစ္စည်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်၍သာလျှင် ။
။ပ။၊
သရူပါ၊ အကျိုးတရားကို ဖော်ပြ တတ်သော အကြောင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်၍သာလျှင်။
။ပ။၊
တဿေဝ ရူပဿ၊ ထိုအကျိုးတရားကို ဖော်ပြတတ်သော အကြောင်းကိုသာလျှင်။
။ပ။၊
[နိမိတ္တမှ စ၍ ရူပတိုင်အောင် (၆) ပုဒ်တို့သည် အကြောင်းဟူသော အနက်ကို ဟောသော ပရိယာယ်ပုဒ်ချည်းတည်း။ ထိုတွင် ရူပနှင့် သင်္ခါရ နှစ်ပုဒ်ကိုသာ ဝိဂြိုလ်နက် ရေး၏။ စာသင်သားတို့ နားရှုမည်စိုး၍ နိမိတ္တစသော ပုဒ်တို့ကို ဝိဂြိုလ် နက် မရေးခဲ့။]
သဝေဒနာ၊ ယှဉ်ဘက် အကြောင်းဝေဒနာနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်၍သာလျှင်။
။ပ။၊
တဿာယေဝ ဝေဒနာယ၊ ထိုယှဉ်ဘက် အကြောင်း ဝေဒနာကိုသာလျှင်။
[နောက်သုတ်များ၌ "ယှဉ်ဘက် အကြောင်း သညာ, ယှဉ်ဘက်အကြောင်း ဝိညာဏ်" ဟု လဲလှယ်ဆိုပါ။]
။ပ။၊
သင်္ခါတာ ရမ္မဏာ၊ သင်္ခတ တရားဟူသော အာရုံရှိကုန်လျက် သာလျှင်။
ဝါ၊ သင်္ခတ တရားကို အာရုံပြုကုန်လျက် သာလျှင် ။
။ပ။၊
အသင်္ခတာရမ္မဏာ၊ အသင်္ခတ နိဗ္ဗာန်ဟူသော အာရုံရှိကုန်လျက်။
ဝါ၊ အသင်္ခတနိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုကုန်လျက်။
။ပ။၊
တဿေဝ သင်္ခတဿ၊ ထို သင်္ခတ တရားကိုသာလျှင်( ထိုအကြောင်းတရားတို့သည် ပေါင်းဆုံ ဆိုက်ရောက်၍ စီမံပြုလပ်အပ်သော စိတ် စေတသိက် ရုပ်တရားကိုသာလျှင်)။
[သင်္ဂမ္မ သမာဂမ္မ ပစ္စယေဟိ ကတောတိ သင်္ခတော၊ ဤဝစနတ္ထ၌ သင်္ဂမ္မပုဒ်၏ အနက်ကို ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ၊ မ- ၃၄၇၌ "သင်္ဂမ္မာတိ ပစ္စယသမောဓာနလက္ခဏေန သင်္ဂမေန သန္တိပတိတွာ၊ သမာဂမ္မာတိ တဿေဝ ဝေဝစနံ" ဟု ဖွင့်၏။]