Issues
Select Version
Shwe Zan Aug, C.A.F. Rhys Davids
中文
中文翻译1
中文
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Kathāvatthupāḷi
Kathāvatthupāḷi

1. Puggalakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန၊ မှန်သောအနက်မဖောက်မပြန် မြတ်သော အနက်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ပညာဖြင့်ကပ်၍ ရှုမှတ်သည်ရှိသော် ရအပ်ရနိုင်ပါသလော(သိအပ် သိနိုင်ပါသလော)။ ဣတိ၊ ဤသို့ သကဝါဒီမေး၏။
အာမန္တာ၊ အိမ်း...။ (ဣတိ၊ ဤသို့ ပရဝါဒီ ဝန်ခံ၏။)
... ယော၊ အကြင် ရုပ်, ဝေဒနာ စသော ၅၇-ပါးသော သဘောတရားသည်။ သစ္စိကဋ္ဌော၊ မှန်သော အနက်သဘောဖြစ်၏။ ပရမတ္ထော၊ မဖောက်မပြန်မြတ်သော အနက်သဘောဖြစ်၏။ တတော သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန၊ ထိုရုပ်,ဝေဒနာ စသည်ကဲ့သို့ မှန်သောအနက် မဖောက်မပြန်မြတ်သော အနက်၏အဖြစ်ဟူသော အခြင်းအရာ အားဖြင့်။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သင်၏ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ပညာဖြင့်ကပ်၍ ရှုမှတ်သည်ရှိသော် ရအပ်ရနိုင်ပါသလော (သိအပ် သိနိုင်ပါသလော)။
ဣတိ၊ ဤသို့ သကဝါဒီ စစ်ဆေး မေးမြန်း၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ န ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုအပ်မဆိုထိုက်ပါ။ (ဣတိ၊ ဤသို့ ပရဝါဒီ ပယ် ရှား၏။)
(ရေ၊ ငါ့ရှင်ပရဝါဒီ။) နိဂ္ဂဟံ၊ နှိပ်ကြောင်းအပြစ်ကို။ အာဇာနာဟိ၊ ရှေးဦးစွာသိပါလော။ ဝါ၊ လက်ခံပါလော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန၊ ဖြင့်။ ဟဉ္စိ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ပညာဖြင့်ကပ်၍ ရှူမှတ်သည် ရှိသော် အကယ်၍ ရအပ်သည် ဖြစ်အံ့။ ရေ၊ ငါ့ရှင်ပရဝါဒီ။ တေန၊ ထိုသို့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထ အဖြစ်ဖြင့် ရခြင်းကြောင့်။
ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗေ ဝတ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ (အထ၊ ထိုသို့ဆိုသင့်ပါလျက်။) တတ္ထ၊ ထိုပြဿနာ ၂-ရပ်၌။ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေန (ဣတိ)၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗေ ခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။
စ၊ ဗျတိရိုက်ကား။ ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေနာတိ ဟူ၍။
နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယံ၊ အကြင်ရှေ့နောက် မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ်ကို။ ၏ ဝဒေသိ၊ အသင်ဆိုဘိ၏။ (တေ၊ သင် ပရဝါဒီ၏။ ဣဒံ၊ ဤ ရှေ့နောက်မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ်သည်။) မိစ္ဆာ၊ ပုဗ္ဗာပရဝိရောဓိဒေါသ မကင်းသဖြင့် မှားယွင်းသော အဖြေသည်။ ဟောတိ၊ )
ပန၊ သို့မဟုတ်။
ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ နော စေ ဝတ္တဗ္ဗေ၊ အကယ်၍မဆိုထိုက်အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ရေ၊ ငါ့ရှင် ပရဝါဒီ။ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ စ၊ ဟူ၍လည်း။
နော ဝတ္တဗ္ဗေ ဝတ၊ မဆိုသင့်သည်သာ။ (အထ၊ ထိုသို့ မဆိုသင့်ပါပဲလျက်။)
တတ္ထ၊ ထို ပြဿနာ ၂-ရပ်၌။ ပုဂ္ဂလောဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန (ဣတိ)၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗေ ခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ စ၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ ဟူ၍။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ယံ၊ အကြင်ရှေ့နောက်မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ်ကို။ ဝဒေသိ၊ ၏။ (တေ၊ ၏။ ဣဒံ၊ သည်။) မိစ္ဆာ၊ သည်။ (ဟောတိ)၊
(ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။) အနုလောမပဉ္စကံ၊ အနုလောမပဉ္စကတည်း။
၂။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေန၊ အဖြစ်ဖြင့်။ နုပလဗ္ဘတိ၊ ပညာဖြင့် ကပ်၍ ရှုမှတ်သည် ရှိသော် မရအပ် မရနိုင်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ပရဝါဒီ မေး၏။)
အာမန္တာ၊ အိမ်း, မရအပ် မရနိုင်။အမှာ။ ။“သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထ”ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို နောက်၌ များစွာတွေ့ ရပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် "မှန်သော အနက် မဖောက်မပြန် မြတ်သော အနက်”ဟု နိဿယ အနက် မပေးတော့ပဲ ” စကားကျဉ်းအောင် “ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထ” ဟု ပါဠိ အတိုင်းသာ နိဿယ အနက် ပေးပါတော့မည်။ ထိုသို့ ပါဠိအတိုင်း နိဿယ တွေ့သမျှ ဝယ် “မှန်သော အနက် မဖောက်မပြန် မြတ်သော အနက်”ဟု မြန်မာလို နားလည် ပါစေ။ ဌပနာ ပါပနာစသည်။ ။“ဟဉ္စိ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေန"သည် ပရဝါဒီ၏ စကားကိုအတည်ထားကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် “ဌပနာစကား” မည်၏။“တေန ဝတ ဝတ္တဗ္ဗေ ။ ပေ ။ ပရမတ္ထေနာတိ” သည် ဆိုထိုက်သည်ကို မဆိုသည့်အတွက် အပြစ်ရောက်ပုံကို ပြသောကြောင့် "ပါပနာစကား” မည်၏။ “ယံ တတ္ထ ဝဒေသိ ။ ပေ ။ မိစ္ဆာ”သည် အပြစ်ကို တင်ကြောင်း စကားဖြစ်သောကြောင့် “ရောပနာ”မည်၏။ အနုလောမပက္ခဖြစ်သောကြောင့် “အနုလောမ ပါပနာ အနုလောမ ရောပနာ”ဟု ခေါ်ရသည်။ [ပဋိလောမပါပနာ,ရောပနာတို့၌လည်း ဤ နည်းအတိုင်း ခွဲပါ။]
(ဣတိ၊ ဤသို့သကဝါဒီ ဝန်ခံ၏။) ယော၊ အကြင်အနက်သည်။ သစ္စိကဋ္ဌော၊ မှန်သောအနက်သဘောဖြစ်၏။ ပရမတ္ထော၊ မဖောက်မပြန် မြတ်သောအနက် သဘောဖြစ်၏။ တတော သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန၊ အဖြစ်ဖြင့်။
သော ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ နပလဗ္ဘတိ၊ လော။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ပရဝါဒီ စစ်ဆေးမေးမြန်း၏)။ ဧဝံ၊ ဤသို့ (မရအပ် မရနိုင်ဟူ၍)။ န ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုအပ် မဆိုထိုက်ပါ။ (ဣတိ၊ ဤသို့ သကဝါဒီ ပယ်ရှား၏။)
(ရေ၊ ငါ့ရှင် သကဝါဒီ။) ပဋိကမ္မံ၊ မိမိအပေါ်၌ တင်အပ်သောအပြစ်ကို ပြန်၍ပြုကြောင်း သုတ်သင်မှုကို။ အာဇာနာဟိ၊ လော။
ဝါ၊ လော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန၊ အဖြစ်ဖြင့်။ ဟဉ္စိ နုပလဗ္ဘတိ၊ ပညာဖြင့် ကပ်၍ရှုမှတ်သည်ရှိသော် အကယ်၍ မရအပ်သည်ဖြစ်အံ့။ ရေ၊ ငါ့ရှင် သကဝါဒီ။ တေန၊ ထိုသို့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထအဖြစ်ဖြင့် မရခြင်းကြောင့်။ ယောသစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတောသော ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗေ ဝတ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ (အထ၊ ထိုသို့ ဆိုသင့်ပါလျက်။)
တတ္ထ၊ ထိုပြဿနာ ၂-ရပ်၌။ ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန (ဣတိ)၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗေ ခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ စ၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတောသော ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။
ဣတိ၊ သို့။ ယံ၊ အကြင် ရှေ့နောက် မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ်ကို။ ဝဒေသိ၊ အသင် ဆို၏။ (တေ၊ အသင်သကဝါဒီ၏။
ဣဒံ၊ ဤရှေ့နောက်မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ် သည်။) မိစ္ဆာ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ )
ပန၊ သို့မဟုတ်။ ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတောသော ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထောနာတိ= ဟူ၍။ နော စေ ဝတ္တဗ္ဗေ၊ အကယ်၍ မဆိုသင့်အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ သော်။) ရေ၊ ငါ့ရှင် သကဝါဒီ။ ပုဂ္ဂလောနုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိစ၊ ဟူ၍လည်း။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ ဝတ၊ မဆိုသင့်သည်သာ။ (အထ၊ ထိုသို့ မဆိုသင့်ပါပဲလျက်။) တတ္ထ၊ ထိုပြဿနာ ၂-ရပ်၌။ ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန (ဣတိ)၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗေခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ စ၊ ဗျတိရိက်ကား။
ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ယံ၊ အကြင် ရှေ့နောက် မစပ်သော အဖြေ ၂-ရပ်ကို။ ဝဒေသိ၊ ၏။ (တေ၊ ၏။ ဣဒံ၊ သည်။) မိစ္ဆာ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ )
(ဣဒံ၊ ကား။)၏ ပဋိကမ္မစတုက္ကံ၊ ပဋိကမ္မစတုက္ကတည်း။
၃။ တွံ၊ အသင် သကဝ ဝါဒီသည်။
ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန (ဣတိ)၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗေ ခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ စ၊ ဗျတိရိက်ကား။
ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတောသော ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ ဟူ၍။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ မညတိ၊ အကယ်၍ မှတ်ထင်အံ့။ တေန၊ ထိုသို့ မှတ်ထင်ခြင်းကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထို နုပလဗ္ဘတိဟူသော အဖို့၌။ ဧဝံ၊ သို့။ ဟေတာယ ပဋိညာယ၊ “အာမန္တာ”ဟူသော ဤဝန်ခံခြင်းဖြင့်။ ပဋိဇာနန္တံ(ပဋိဇာနန္တော)၊ ဝန်ခံသော။ တဝ (တွံ)၊ အသင်သကဝါဒီကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ သောနည်းဖြင့် (ဟဉ္စိ ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ စသည်ဖြင့်)။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗေ၊ နှိပ်ထိုက်၏။
အထ၊ ထိုသို့နှိပ်ထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တံ၊ အသင် သကဝါဒီကို။ နိဂ္ဂဏှာမ၊ ငါတို့ နှိပ်ကုန်အံ့။
သုနိဂ္ဂဟိတော စ၊ ကောင်းစွာနှိပ်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ [ဤကား နှိပ်ဖို့ရန် အခြေခံ စကားတည်း။] (ကိံ၊ အဘယ်သို့နှိပ်အပ်ကုန်အံ့နည်း။ ဤသို့ ပုစ္ဆာထည့်ပါ။)
[“ဟဉ္စိပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတိ” စသောပုဒ်တို့၏ အနက်သည် ရှေ့၌ပြအပ်ပြီးသောပုဒ်တို့၏အနက်နှင့်တူ၏။] ပေ၊ အဆုံး၌။ “ဣတိ၊ သို့။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆို၏။ တေ၊ အသင်၏။ ဣဒံ၊ ဤစကားသည်။ မိစ္ဆာ၊ သည်။ (ဟောတိ။) ဣတိ၊ ဤသို့။ နိဂ္ဂဏှာမ၊ နှိပ်ကုန်၏။ [ဤသို့ ရှေ့ နိဂ္ဂဏှာမကိုပြန်၍ စပ်ပါ။]
(ဣဒံ၊ ကား။) နိဂ္ဂဟစတုက္ကံ၊ နိဂ္ဂဟစတုက္ကတည်း။ ဝါ၊ နိဂ္ဂဟဖြင့် မှတ်အပ်သော အနုလောမ ပါပနာ စသော ၄-ရပ်တို့၏ အပေါင်းတည်း။
၄။ ဧသေ၊ ဤအသင်၏ဝါဒကို။ (မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။) ဒုနိဂ္ဂဟိတေ၊ မှားယွင်းစွာ နှိပ်အပ်သည်။ စေ (ဟောတိ)၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။) (တနည်း) ဧသေ၊ ဤ အသင့်အပေါ် နှိပ်ခြင်းသည်။ ဒုန္နိဂ္ဂဟိတေ၊ မှားယွင်းစွာနှိပ်ခြင်းသည်။ စေ (ဟောတိ)၊ အံ့။ (ဝံသတိ)၊ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေန (ဣတိ)ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗေ ခေါ၊ ဆိုသင့်သည်သာ။ စ၊ ဗျတိရိက်ကား။
ယော သစ္စိကဋ္ဌော ပရမတ္ထော၊ တတော သော ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ= ဟူ၍။ နော ဝတ္တဗ္ဗေ၊ မဆိုသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တတ္ထ၊ ထိုအနုလောမ ပဉ္စကဝယ် အကျွန်ုပ်အပေါ် နှိပ်ခြင်း၌။ ဧဝ မေဝံ၊ ဤအတိုင်းပင် (မကောင်းသဖြင့် နှိပ်ခြင်းဟူ၍ပင်။) ဒက္ခ၊ ရှုပါလော။ တတ္ထ၊ ထို အနုလောမပဉ္စက၌။ ဟေတာယပဋိညာယ၊ အာမန္တာဟူသော ဤဝန်ခံခြင်းဖြင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဋိဇာနန္တာ၊ ဝန်ခံကုန်သော။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို။ တယာ၊ အသင် သကဝါဒီသည်။
ဧဝံ၊ သို့။ နော စ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ၊ မနှိပ်ထိုက်ကုန်သည်သာ။
အထ၊ ထိုသို့ မနှိပ်ထိုက်ပါပဲလျက်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ဟဉ္စိ ပုဂ္ဂလော ။ ပေ ။ သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထေနာတိ မိစ္ဆာ၊ နော စေ ပန ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ပေ၊ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေနာတိ မိစ္ဆာတိ၊ဟဉ္စိ ၊ပေ၊ မိစ္ဆာဟူ၍။ နိဂ္ဂဏှာသိ၊ နှိပ်၏။
ဒုန္နိဂ္ဂဟိတာ စ၊ မှားယွင်းစွာ နှိပ်အပ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောမ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ [အနုလောမပဉ္စတုန်းက “ဟဉ္စိ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ” စသောစကားသည် နိဂ္ဂဏှာသိ၌ အာကာရ ဝါကျတည်း။ထို့ကြောင့် နိဂ္ဂဏှာသိ၏အတွင်း၌ သွင်း၍အနက်ပေးပါသည်။ အတွင်းမသွင်းပဲ “ဒုန္နိဂ္ဂဟိတာစ ဟောမ"၏ နောက်မှ “ကိံ၊ အဘယ်သို့ နှိပ်သနည်း။ ဤသို့ ပုစ္ဆာထည့်၍“ဟဥ္စိ ။ ပေ ။ မိစ္ဆာတိ၊ ဟူ၍။ နိဂ္ဂဏှာသိ၊ ၏။” ဟုလည်း အနက်ပေးနိုင်ပါသည်။]
(ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။) ဥပနယနစတုက္ကံ၊ တည်း။
၅။ (ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ တယာ၊ အသင်သကဝါဒီသည်။ နိဂ္ဂဟိတော၊ နှိပ်အပ်ပြီ။) ဧဝံ၊ ဤအခြင်းအရာအားဖြင့်။ န ဟိ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗေ၊ မနှိပ်ထိုက်ပါ။
တေန၊ ထိုသို့ မနှိပ်ထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဟဉ္စိ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ ။ ပေ ။ မိစ္ဆာ၊ နောစေ ပန ဝတ္တဗ္ဗေ ၊ ပေ ၊ မိစ္ဆာတိ၊ ဟူ၍။ (မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။)
ယံ နိဂ္ဂဏှာသိ၊ အကြင်နှိပ်၏။ တေ၊ အသင်သကဝါဒီ။ ဣဒံ၊ ဤ နှိပ်ခြင်းသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှားယွင်း၏။ တေန၊ ထိုသို့ မှားယွင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယေ နိဂ္ဂဟေ၊ အကြင် နှိပ်ခြင်းကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်ပြီ။ သေ နိဂ္ဂဟေ၊ ထို နှိပ်ခြင်းကို။ ဒုက္ကဋေ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်ပြီ။ (မယာ။) ပဋိကမ္မေ၊ တဖန် ပြုအပ်သော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို။ သုကတေ၊ ကောင်းစွာပြုအပ်ပြီ။ ပဋိပါဒနာ၊ ပဋိကမ္မစတုက္က စသည်ဖြင့် စကားအစဉ်ကို ဖြစ်စေခြင်းကို။ သုကတာ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
(ဣဒံ၊ ကား။) နိဂ္ဂမနစတုက္ကံ၊ တည်း။
ပဌမော၊ သော။ နိဂ္ဂဟော၊ နိဂ္ဂဟတည်း။