ဝေဒနာက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသာဒီသု၊ ဝေဒနာက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသ အစရှိသော နိဒ္ဒေသတို့၌။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်ဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသ၌။
ဝုတ္တသဒိသံ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်ပြီးသော ပုဒ်နှင့်တူသော ပုဒ်ကို။
[တတ္ထာတိ တေသု ပဉ္စသု ခန္ဓေသု စသည်ဖြင့် ဖွင့်ဆိုအပ်ပြီးသော ပုဒ်နှင့်တူသော ပုဒ်ကို။]
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
အပုဗ္ဗမေတ၊ ရှေးမဟုတ်သော ပုဒ်ကိုသာ။
ဝါ၊ အသစ်ဖြစ်သော ပုဒ်ကိုသာ။
ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ကုန်အံ့။
ယာကစိ ဝေဒနာတိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
စတုဘူမိကဝေဒနံ၊ ၄ ပါးသော ဘုံ၌ဖြစ်သော ဝေဒနာကို။
ပရိယာဒိယတိ၊ ထက်ဝန်းကျင် ယူတော်မူ၏။
ဝါ၊ သိမ်းကျုံးတော်မူ၏။
သုခါဝေဒနာတိ အာဒီနိ၊ သုခါ ဝေဒနာ အစရှိသော ပုဒ်တို့ကို။
အတီတာဒိဝသေန၊ အတိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။
[အာဒိဖြင့် အနာဂတ, ပစ္စုပ္ပန္န, အဇ္ဈတ္တ, ဗဟိဒ္ဓ စသော ပါဠိတော်လာ ၁၀ ပါးကိုယူ။]
နိဒ္ဒိဋ္ဌဝေဒနံ၊ ညွန်ပြအပ်ပြီးသော ဝေဒနာကို။
သဘာဝတော၊ သဘောအားဖြင့်။
ဝါ၊ သရုပ်သကောင်အားဖြင့်။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုသုခါဝေဒနာ အစရှိသော ပါဌ်၌။
သုခါဝေဒနာ၊ သုခဝေဒနာသည်။
ကာယိကာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော သုခဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
(သုခသဟဂုတ်ကာယဝိညာဏ်၌ယှဉ်သော ဝေဒနာကို ဆိုသည်)။
စေတသိကာ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော သုခဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
(သောမနဿ ၆၂ ပါးကို ဆိုသည်)။
ဒုက္ခာဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်။
တထာ၊ ထို့အတူတည်း။
(ကာယိကဒုက္ခ, စေတသိကဒုက္ခ ၂ မျိုးရှိသည် ဟူလို)။
ပန၊ ကား။
အဒုက္ခမသုခါ၊ အဒုက္ခမသုခါ ဝေဒနာသည်။
စက္ခာဒယော၊ စက္ခုပသာဒ အစရှိကုန်သော။
ပသာဒကာယေ၊ ပသာဒကာယတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
ကာယိကာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊
[စက္ခု, သောတ, ဃာန, ဇိဝှါဝိညာဏ် ဒွေး၌ ယှဉ်သော ဥပေဥ္ခာ ဝေဒနာကို ဆိုသည်။]
စေတသိကာ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊
[ကြွင်း ဥပေက္ခာ သဟဂုတ်၌ ယှဉ်သော ဝေဒနာတည်း။]
တတ္ထ၊ ထို ဝေဒနာတို့တွင်။
သဗ္ဗာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ကာယိကာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်ကုန်သော သုခဝေဒနာ ဒုက္ခဝေဒနာ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာတို့သည်။
ကာမာဝစရာ၊ ကာမာဝစရတို့တည်း။
စေတသိကာ၊ စိတ်၌ မှီကုန်သော။
ဒုက္ခဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။
တထာ၊ ထို့အတူ ကာမာဝစရတို့တည်း။
ပန၊ အဘို့တပါးကား။
စေတသိကာ၊ ကုန်သော။
သုခါ၊ သုခဝေဒနာတို့သည်။
တေ ဘူမိကာ၊ ၃ ပါးသော ဘုံ၌ဖြစ်ကုန်၏။
[သုခဝေဒနာသည် အရူပဘုံ၌မဖြစ်သောကြောင့် "တေဘူမိကာ" ဟု ဆိုသည်။]
အဒုက္ခမသုခါ၊ အဒုက္ခမသုခါဝေဒနာတို့သည်။
စတုဘူမိကာ၊ ၄ ပါးသော ဘုံ၌ဖြစ်ကုန်၏။
သဗ္ဗပ္ပကာရာယပိ၊ အလုံးစုံသော အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
တဿာ၊ ထိုဝေဒနာ၏။
သန္တတိဝသေန၊ သန္တတိ၏ အစွမ်းဖြင့်၎င်း။
ဝါ၊ တို့နှင် စပ်သဖြင့်၎င်း။
အတိတာဒိဘာဝေါ၊ အတိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ပရိယာယေန ကာယိကာ။ ။ စက္ခု, သောတ, ဃာန, ဇိဝှါ ပသာဒ ၄ ပါးတို့သည် အတ္တဘောဟု ခေါ်အပ်သော ကာယ (ခန္ဓာကိုယ်) ၌ ပါဝင်သောကြောင့် ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့် "ကာယ" ဟု ခေါ်နိုင်၏။ ဤသို့ ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့် ခေါ်ရသောကြောင့် "ပရိယာယေန" ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ ပရိယာယ်အားဖြင့် စက္ခုပသာဒ စသည်ကို "ကာယ" ဟု ခေါ်နိုင်လျှင် ထိုကာယ၌မှီသော အဒုက္ခမသုခဝေဒနာကိုလည်း "ကာယိက (ကိုယ်၌ဖြစ်သော ဝေဒနာ)" ဟု ပရိယာယ်အားဖြင့်ပင် ခေါ်နိုင်ပြန်သည်။ "စက္ခာဒယော။ ပေ။ ပရိယာယေန ဝုတ္တာ" ဟုသော ဋီကာအဖွင့်ကို ကြည့်ပါ။ (အပေါင်းတကိုယ်လုံး၏ ကာယအမည်ကို အစိတ်စက္ခုစသည်၌ တင်စားမှုကို "ဧကဒေသျူပစာရ" ဟုခေါ်သည်။)
ခဏာဒိဝသေန စ။ ။ ရှေ့ ရူပက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသအဖွင့်၌ ခဏနှင့်စပ်၍ ပစ္စုပ္ပန် အတိတ်အနာဂတ် ခွဲပြီးနောက် "အပိစ" စသည်ဖင့် "အတိက္ကန္တဟေတုပစ္စယကိစ္စံ အတီတံ ။ပေ။ သကိစ္စက္ခဏေ ဝါ ပစ္စုပ္ပန္နံ" စသော အခွဲကို ပြခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်ခဏာဒိ၌ အာဒိဖြင့် ဟေတုပစ္စယကိစ္စကို၎င်း, သကိစ္စကို၎င်း ယူပါ။ [နောက်၌ "ပုဗ္ဗန္တာပရန္တမဇ္ဈဂတာ" ဖြင့် ဟေတုပစ္စယနှင့် စပ်သော ပစ္စုပ္ပန်ကို၎င်း, "သကိစ္စဉ္စ ကုမာမာနာ"ဖြင့် သကိစ္စနှင့် စပ်သော ပစ္စုပ္ပန်ကို၎င်း ပြလိမ့်မည်။]
ခဏာဒိဝသေန စ။ ။ ရှေ့ ရူပက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသအဖွင့်၌ ခဏနှင့်စပ်၍ ပစ္စုပ္ပန် အတိတ်အနာဂတ် ခွဲပြီးနောက် "အပိစ" စသည်ဖင့် "အတိက္ကန္တဟေတုပစ္စယကိစ္စံ အတီတံ ။ပေ။ သကိစ္စက္ခဏေ ဝါ ပစ္စုပ္ပန္နံ" စသော အခွဲကို ပြခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်ခဏာဒိ၌ အာဒိဖြင့် ဟေတုပစ္စယကိစ္စကို၎င်း, သကိစ္စကို၎င်း ယူပါ။ [နောက်၌ "ပုဗ္ဗန္တာပရန္တမဇ္ဈဂတာ" ဖြင့် ဟေတုပစ္စယနှင့် စပ်သော ပစ္စုပ္ပန်ကို၎င်း, "သကိစ္စဉ္စ ကုမာမာနာ"ဖြင့် သကိစ္စနှင့် စပ်သော ပစ္စုပ္ပန်ကို၎င်း ပြလိမ့်မည်။]
တတ္ထ၊ ထိုသန္တိတိ ခဏာဒိတို့တွင်။
သန္တတိဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ စပ်သဖြင့်။
ဧကဝိထိ ဧကဇဝန ဧကသမာပတ္တိ ပရိယာပန္နာ၊ တခုသော ပဉ္စဒွါရဝီထိ၌ အကျုံးဝင်သော ဝေဒနာ, တခုသော ပနောဒွါရဇောဝီထိ၌ အကျုံးဝင်သော ဝေဒနာ, တခုသော သမာပတ်၌ အကျုံးဝင်သော ဝေဒနာတို့သည်၎င်း။
ဧကဝိဝိသယ သမာယောဂပ္ပဝတ္တာ စ၊ တပါးသော အဘို့ရှိသော အာရုံ၌ ကောင်းစွာယှဉ်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သော ဝေဒနာတို့သည်၎င်း။
[အာရုံတခုကို အကြောင်းပြု၍ တဒနုဝတ္တိက မနောဒွါရဝီထိ၌ပါသော ဝေဒနာကိုပါ ယူသည်း။]
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်တို့တည်း။
တတော၊ ထို ဧကဝီထိပရိယာပန္နဝေဒနာ စသည်တို့မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
(ဝေဒနာ၊ တို့သည်)။
အတိဘာ၊ တို့တည်း။
(တတော၊ ထို့မှ)။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
(ဝေဒနာ၊ တို့သည်)။
အနာဂတာ၊ တို့တည်း။
ခဏာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ ခဏ အစရှိသည်တို့နှင့် စပ်သဖြင့်။
ခဏတ္တယ ပရိယာပန္နာ၊ ခဏ ၃ ပါးအပေါင်း၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော။
(ဝေဒနာ၊ တို့သည်၎င်း)။
ပုဗ္ဗန္တာပရန္တမဇ္ဈဂတာ၊ ရှေ့အစွန်းဖြစ်သော ဥပါဒ်, နောက်အစွန်းဖြစ်သော ဘင်, ထို ၂ မျိုးတို့၏ အလယ်၌ဖြစ်ကုန်သော။
(ဝေဒနာ၊ တို့သည်၎င်း)။
သကိစ္စံ၊ မိမိကိစ္စကို။
[စက္ခုဝိညာဏ်၏ ဒဿနကိစ္စ, သောတဝိညာဏ်၏ သဝနကိစ္စ စသည်ကို။]
ကုရုမာနာ၊ ပြုဆဲဖြစ်ကုန်သော။
ဝေဒနာစ၊ တို့သည်၎င်း။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ တို့တည်း။
တတော၊ ထို ခဏတ္တယ ပရိယာပန္န စသော ဝေဒနာတို့မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
(ဝေဒနာ) အတီတာ၊
(တတော၊ တို့မှ)။
ပစ္ဆာ (ဝေဒနာ) အနာဂတာ၊
တတ္ထ၊ ထို သန္တတိ ခဏာဒိတို့တွင်။
ခဏာဒိဘာဝေန၊ ခဏ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အတီတာဒိဘာဝံ၊ အတိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကို။
သန္ဓာယ၊ မူ၍။
အယံ နိဒ္ဒေသော၊ ဤ ဝေဒနာ က္ဓန္ဓနိဒ္ဒေသကို။
(ဘဂဝတာ) ကတော၊ မူအပ်ပြီ။
ဩဠာရိကသုခုမနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။
အကုသလာဝေဒနာ တိအာဒီနိ၊ အကုသလာ ဝေဒနာ အစရှိသော စကားရပ်တို့ကို။
ဇာတိတော၊ ဇာတ်အားဖြင့်။
(ကုသိုလ် အကုသိုလ်, အဗျာကတ ဇာတ်အားဖြင့်)။
ဩဠာရိက သုခုမဘာဝံ၊ ဩဠာရိက၏အဖြစ်, သုခမ၏ အဖြစ်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်ပြီ။
ဒုက္ခာဝေဒနာ ဩဠာရိကာတိအာဒီနိ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ ဩဠာရိကာ အစရှိသော စကားရပ်တို့ကို ။
သဘာဝတော၊ ဝေဒနာ၏ သဘောအားဖြင့်။
(ဩဠာရိက သုခုမဘာဝံ၊ ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်ပြီ)။
အသမာပန္နဿ ဝေဒနာတိ အာဒီနိ၊ အသမာပန္နဿ ဝေဒနာ အစရှိသော စကားရပ်တို့ကို။
ပုဂ္ဂလတော၊ ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့်။
(သမာပတ်ဝင်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်, မဝင်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့်)။
ဩဠာရိက သုခုမဘာဝံ, ဒဿေတုံ, ဝုတ္တာနိ၊
သာသဝါတိ အာဒီနိ၊ သာသဝါ အစရှိသော စကားရပ်တို့ကို။
လောကိယ လောကုတ္တရတော၊ လောကီဝေဒနာ, လောကုတ္တရာ ဝေဒနာအားဖြင့်။
ဩဠာရိကသုခုမဘာဝံ၊ ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
ဝုတ္တာနိ၊ န်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို ဝေဒနာတို့တွင်။
တာဝ၊ ကုသလဝေဒနာ စသည်တို့မှ ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဒိ ဋ္ဌာ၊ ညွှန်ပြအပ်ကုန်သော။)
အကုသလာ၊ အကုသလ ဝေဒနာတို့သည်။
[ “တေန ဒုက္ခာနံ သန္တာပနကိစ္စံ ဒာတိ” ဟူသော ဋီကာကိုကြည့်၍ ဗဟုဝုစ် ပေးလိုက်ပါသည်။ “သုခါ ဝေဒနာပိ ဟိ ခေါဘေတိ ဖရတ်”ဟူသော လာလတ္တံ့ အဋ္ဌကထာကိုကြည့်၍ ဧကေရစ်လည်း ပေးနိုင်ပါ၏။]
သဒရထဇ္ဇေန၊ ကိလေသာ ဟူ အပူနှင့်တကူ ဖြစ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဒုက္ခဝိပါကဋ္ဌေန စ၊ မကောင်းသော အနိဌအကျိုး ရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သြဠာရိကာ၊ ကြမ်းကုန်၏။
ကုသလာ၊ ကုသလဝေဒနာတို့သည်။
နိဒ္ဒရထဋ္ဌေန၊ ကိလေသာဟူ အပူမရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သုခဝိပါကဋ္ဌေန စ၊ ကောင်းသော ဣဋ္ဌ အကျိုးရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သုခုမာ၊ သိမ်မွှေ့ကုန်၏။
အဗျာကတာ၊ အဗျာကတဝေဒနာတို့သည်။
နိရုဿဟဋ္ဌေန၊ အားထုတ်ခြင်း ပရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
အဝိပါကဋ္ဌေနစ၊ အကျိုးမရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြာင့်၎င်း။
သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့ကုန်၏။
`[နိရူဿာဟင္အေနဖြင့် ဝိပါက်အဗျာကတကို ပြသည်။ အဝိပါကရွှေနဖြင့် ကြိယာအဗျာကတကို ပြသည်။]
ကုသလာကုသလာ၊ ကုသလ အကုသလ ဝေဒနာတို့သည်။
သ ဥဿာဟငွေန၊ အားထုတ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သ ဝိပါကဋ္ဌေန စ၊ အကျိုးနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သြဠာရိကာ၊ န်၏။
အဗျာကတာ၊ အဗျာကတဝေဒနာတို့သည်။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ထိုအပ်ပြီးသော နည်းကြောင့်သာလျှင်။
(နိရူဿာဟာဝိပါက နည်းကြောင့်သာလျှင်။)
သုခုမာ၊ ကုန်၏။
ဒုက္ခာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။
အသာတဋ္ဌေန၊ မသာယာအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဒုက္ခ စ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ခံအပ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် ၎င်း။
ဝါ၊ အခံခက်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဝါ၊ မခံနိုင်ကုန်သည်၏အဖြစ် ကြောင့်၎င်း။
သြဠာရိကာ၊ ကြမ်းကုန်၏။
သုခါ၊ သုခဝေဒနာတို့သည်။
သာတ- ဋ္ဌေန၊ သာယာအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သုခဋ္ဌေနစ၊ လွယ်ကူသဖြင့် ခံအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သုခုမာ၊ သိမ်ကုန်၏။
အဒုက္ခမသုဝါ၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာတို့သည်။
သန္တဋ္ဌေန၊ ငြိမ်သက်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ၎င်း။
ပဏ္ဍိတဋ္ဌေ နစ၊ မှုန်မြတ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့ ကုန်၏။
ဒုက္ခဋ္ဌေန ။ ။ ဋီကာ၌ “ဒုက္ခဋ္ဌောတိ ဒုက္ခမန” ဟု ဖွင့်၏။ ဒုက္ခ၌ “ဒု ရှေးရှိ သော ခ-ဓာတ် ကို ပစ္စည်း” ဟု ပြ၏။ ဗုဒ္ဓမ ၌ကား ဒု ရွေးရှိသော ခရ-ဓာတ် -ပစ္စည်း တည်း။ ဒုက္ခေန၊ ခဲယဉ်းသဖြင့်။ ဝါ၊ မကောင်းသဖြင့်+ခမီယတိ၊ ခံအပ်၏။ ဣတိ ဒုက္ခ။ ခံလို့ မကောင်း အခံခက်သည်’ဟုလို။ သုခန ၌ကား “သုခန+ စမီယတီတိ သုခံ” နှင့်အညီ လွယ်ကူသဖြင့် ခံအပ်၊ ဝါ၊ ခံလို့ ကောင်းသည် ဟုလို။
သုခဒုက္ခာ၊ သုခဝေဒနာ,ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။
ခေါဘနဋ္ဌေန၊ လှုပ်ရှားစေ တတ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဝါ၊ ချောက်ချားစေတတ်ကုန်သည်၏အဖြစ် ကြောင့်၎င်း။
ဖရဏဋ္ဌနစ၊ ဖြန့်တတ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သြဠာရိ ကာ၊ ကုန်၏။
ဟိ၊ မှန်။
သုခဝေဒနာပိ၊ သုခဝေဒနာသည်လည်း။
ခေါဘေတိ၊ လှုပ်ရှားစေတတ်၏။
ဝါ၊ ချောက်ချားစေတတ်၏။
ဖရတိ၊ ဖြန့်တတ်၏။
ဒုက္ခ- ဝေဒနာပိ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်လည်း။
တထာ၊ ထို့အတူတည်း။
ဟိ၊ ချုံ။
သုခံ၊ သုခဝေဒနာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ၊ ဖြစ်သော်။
သကလသရီရံ၊ အလုံးစုံသော ကိုယ်ကို။
ခေါဘေန္တံ၊ လှုပ်ရှားစေလျက်၎င်း။
ဝါ၊ ချောက်ချားစေလျက်၎င်း။
အာလုဠေန္တံ၊ မွှေနှောက်လျက်၎င်း။
အဘိသဒ္ဓယမာနံ၊ စိုစေလျက်၎င်း။
မဝါယ- မာနံ၊ ယစ်မှုကို ပြုလျက်၎င်း။
( မိမိကိန်းရာ သတ္တဝါ၏ ဇိမ်ယစ်မှုကို ပြုလျက်၎င်း။)
ဆာဒယမာနံ၊ နှစ်သက်စေလျက်၎င်း။
ဝါ၊ လွှမ်းမိုးလျက်၎င်း။ခေါဘေတိ ။ ။ဒီ ကီ ၃-ဂိုဏ်း၌ဖြစ်သော ခုဘ-ဓာတ်သည် သဗ္ဗလ (ပြင်းစွာ လှုပ်ရှားခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ ထို လှုပ်ရှားမှုကိုပင် – ချောက်ချား ” ဟု ရှေးက အနက်ပေး၏။ ကာယိကသုခသည် ရုပ်ကို မဖြစ်စေနိုင်။ သို့သော် ကာယိကသုခဖြစ်သော အခါ နောက်နောက် စိတ်တွေက ဓာတ်ကြီး ၄-ပါးကို တိုးပွါးစေနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် သုခသည် ဓာတ်ကြီး ၄-ပါးတိုးပွါးခြင်း အရင်းခံဖြစ်သည်။ ထို ဆုကို အကြောင်းပြု၍ စိတ္တဇရုပ်ဖြစ်သောဓာတ်ကြီး ၄ -ပါး တိုးပွါးလာသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ရှိရုပ်များသည် နဂိုအတိုင်း မငြိမ်သက်ဘဲ လှုပ်ရှားရသည်၊ ဥပမာ’ပရိသတ်အတွင်း၌ လူတိုးလာသော အခါ ပရိသတ် မငြိမ်သက်သကဲ့သို့တည်း။ ကာယိကဒုက္ခကို အကြောင်းပြု၍ စိတ္တဇရုပ် ဓာတ်များ နာကျင်သောအခါလည်း မငြိမ်မသက် လှုပ်လှက်သည်ပင်တည်း။
အဘိယမာနံ ။ ။သ-ဓာတ်သည် ပဿာဝ (ယိုစီးခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ ထိုအတိုင်းမှန်လျှင် “ အဘိသန္ဒိယမာနံ၊ ယိုစီးစေလျက် ” ဟု ပေးပါ၊ သတ္တု-ဓာတ်ကား ကိလော (စိုစွတ်ခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ နောက်၌ အာသိဉ္စမာနံ ကို ထောက်၍ ကိလေဒ အနက်ဟော သမ္မု-ဓာတ်သာ သင့်၏၊ သီလက္ခန် သာမညဖလသုတ် ဈာန်ခဏ်း၌ လည်း – သတ္တု ”ဓာတ်ဟု ပြင်ခဲ့ပါသည်။
မဒါယမာနံ ။ ။စာအုပ်တို့၌ “မဂ္ဂယ”ဟု တွေ့ရ၏၊ သုခ၏ ချမ်းသာမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်နယ် မွှေနှောက်သကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် မဒ္ဒ-ဓာတ် မသင့်ပါ၊ ကိန်းမှာ သတ္တဝါကို (ခံစား၍ ငြိမ်ယစ်နေသကဲ့သို့) ယစ်ခြင်းကိုသာ ပြုနိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် “မဟံ+ကရောန္တိ ” ဟု ဋီကာဖွင့်လည်း ဤအဖွင့်ကို ထောက်၍ မောဂ္ဂလ္လာန် ခါဓိကဏ္ဍ သဒ္ဒါဒီဟိ ကရောတိ (၁၀) သုတ်ဖြင့် ကရ-ဓာတ်၏အနက်၌ ကာယ-ပစ္စည်းသက်၍ “သဒ္ဒါယတိ သဒ္ဓါယမာနံ” တို့ကဲ့သို့ “မဒါယမာနံ” ဟုသာ ရှိသင့်ပါသည်။
ဆာဒယသမာနံ ။ ။ဣစ္ဆာ-အနက်ဟော စုရာ ဆဒီ-ဓာတ်ကို ရည်ရွယ်၍ ကာရိတ် ဏယ-ပစ္စည်းဖြင့် “ဣတ္တံ ဥပ္ပါဒေခံ "ဟု၎င်း, ဆဒ္ဒ-ဓာတ်၏ သံဝရဏ-အနက်ကို ရည်ရွယ်၍ အဝတ္ထရမာနံ” ဟု၎င်း ဋီကာ၌ ၂-နက် ဖွင့်သည်။ သီတောဒကဃဋေန၊ အေးမြသော ရေအိုးဖြင့်။ အာသိဉ္စမာနံ ၀ိယ၊ လောင်းလိုက်သကဲ့သို့။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အဘိယမာနံ ။ ။သ-ဓာတ်သည် ပဿာဝ (ယိုစီးခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ ထိုအတိုင်းမှန်လျှင် “ အဘိသန္ဒိယမာနံ၊ ယိုစီးစေလျက် ” ဟု ပေးပါ၊ သတ္တု-ဓာတ်ကား ကိလော (စိုစွတ်ခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ နောက်၌ အာသိဉ္စမာနံ ကို ထောက်၍ ကိလေဒ အနက်ဟော သမ္မု-ဓာတ်သာ သင့်၏၊ သီလက္ခန် သာမညဖလသုတ် ဈာန်ခဏ်း၌ လည်း – သတ္တု ”ဓာတ်ဟု ပြင်ခဲ့ပါသည်။
မဒါယမာနံ ။ ။စာအုပ်တို့၌ “မဂ္ဂယ”ဟု တွေ့ရ၏၊ သုခ၏ ချမ်းသာမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်နယ် မွှေနှောက်သကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် မဒ္ဒ-ဓာတ် မသင့်ပါ၊ ကိန်းမှာ သတ္တဝါကို (ခံစား၍ ငြိမ်ယစ်နေသကဲ့သို့) ယစ်ခြင်းကိုသာ ပြုနိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် “မဟံ+ကရောန္တိ ” ဟု ဋီကာဖွင့်လည်း ဤအဖွင့်ကို ထောက်၍ မောဂ္ဂလ္လာန် ခါဓိကဏ္ဍ သဒ္ဒါဒီဟိ ကရောတိ (၁၀) သုတ်ဖြင့် ကရ-ဓာတ်၏အနက်၌ ကာယ-ပစ္စည်းသက်၍ “သဒ္ဒါယတိ သဒ္ဓါယမာနံ” တို့ကဲ့သို့ “မဒါယမာနံ” ဟုသာ ရှိသင့်ပါသည်။
ဆာဒယသမာနံ ။ ။ဣစ္ဆာ-အနက်ဟော စုရာ ဆဒီ-ဓာတ်ကို ရည်ရွယ်၍ ကာရိတ် ဏယ-ပစ္စည်းဖြင့် “ဣတ္တံ ဥပ္ပါဒေခံ "ဟု၎င်း, ဆဒ္ဒ-ဓာတ်၏ သံဝရဏ-အနက်ကို ရည်ရွယ်၍ အဝတ္ထရမာနံ” ဟု၎င်း ဋီကာ၌ ၂-နက် ဖွင့်သည်။ သီတောဒကဃဋေန၊ အေးမြသော ရေအိုးဖြင့်။ အာသိဉ္စမာနံ ၀ိယ၊ လောင်းလိုက်သကဲ့သို့။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ၊ ဖြစ်လသော်။
တတ္တဖာလံ၊ အလွန်ပူသော ထယ်သွားကို။
[ရှေးဆရာတို့က “လောလောပူသော ဖရင်”ဟု ပေးကြ၏။ ရှေးနိဿယ၌ “လောလောပူသော သဲမှုန့်ကို”ဟု ပေး၏။ “ တတ္တ ထာလဲ” ဟုလည်း မူကွဲရှိ၏၊ “ အလွန်ပူသော ခွက်ကို ”ဟု ပေးပါ။]
အန္တော၊ ကိုယ်၏ အတွင်းသို့။
ပဝေသန္တံ ဝိယ၊ သွင်းသကဲ့သို့၎င်း။
တိဏုက္ကာယ၊ မြက် မီးရှူးဖြင့်။
ဗဟိ၊ ကိုယ်၏ပြင်ဘက်၌။
ဝါ၊ က။
ဈ-ပယမာနံ ၀ိယ၊ လေပြိုက် သကဲ့သို့၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပန၊ အဘိတပါးကား။
အဒုက္ခမသုခါ၊ တို့သည်။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းကြောင့်ပင်။
(သန္တဌေန ပဏိတဋ္ဌနနည်း ကြောင့်ပင်။)
သုခုမာ၊ ကုန်၏။
အသမာပန္နဿ၊ သမာပတ်မဝင်စားသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝေဒနာ၊ သည်။
နာနာ- ရမ္မဏေ၊ အမျိုးမျိုးသော အာရုံ၌။
ဝိက္ခိတ္တဘာဝတော၊ ပစ်လွှင့်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ ပြန့်လွှင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သြဠာရိကာ၊ ကြမ်း၏။
သမာပန္နဿ၊ သမာပတ်ဝင်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝေဒနာ၊ သည်။
ဧကတ္တ နိမိတ္တေ- ယေဝ၊ တခုသော သဘောရှိသော ကသိုဏ်းအစရှိသော အာရုံ၌သာ။
စရတိ၊ လှည့်လည်၏။
ဝါ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့၏။
သာသဂါ၊ အာသဝေါတရားတို့နှင့် တကူဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
အာသဝုပ္ပတ္တိဟေတု- ဘာဝတော၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သြဠာရိကာ၊ ၏။
အာသဝစာရော နာမ၊ အာသဝေါတရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်း မည်သည်။
ဧကန္တသြဠာရိကော၊ ဧကန် ရုန့်ရင်း၏။
ဝါ၊ ကေန် ကြမ်း၏။
အနာသဝါ၊ အာသဝေါတရားမရှိသော ဝေဒနာသည်။
ဝုတ္တဝိပရိယယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အာသပ္ပတ္တိဟေတု၏ ပြောင်းပြန်အားဖြင့်။
သုခုမာ၊ ၏။
[စာအုပ်တို့၌(ဝိ)ကျနေ၏။
ဝိ+ပရိ+ဣဓာတ်၊ အ-ပစ္စည်းဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓိမရောက်ရ၊ “ ဝိပရိယယ”ဟု ထောမနိဓိ၌ ရှိသည်။]
တတ္ထ၊ ထို “ဝေဒနာကို သြဠာရိက သုခုမ”ဟုခွဲရာ၌။
(ဘိန္ဒတိ ၌စပ်၊ ယောဒနာ၌ကား “ တတ္ထာတိ ဝေဒနာက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသာဓိကာရေ၊ ထိုဝေဒနာက္ခန္ဓ နိဒ္ဒေသအရာ၌”ဟု စွဲလေ၏။)
ဧကော၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကုသလန္တိကေ၊ ကုသလတိက်အရာ၌။
ကောဝိဒေါ၊ အဓိပ္ပါယ် အယူအဆဝယ် ကျွမ်းကျင်သည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဝေဒနာတ္တိကေ၊ ဝေဒနာတိုက်အာ၌။
အာသိဉ္စမာနံ ၀ိယ ။ ။ သုခဝေဒနာသည် အေးမြခြင်းသဘော ရှိရကား သုခဖြစ်သော အခါ ခန္ဓာကိုယ် တကိုယ်လုံးကို ရေအေးဖြင့် လောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ [အဋ္ဌကထာ စာအုပ် တို့၌ “အသိဥာနံ”ဟု ရှိသော်လည်း ဋီကာ၌ “အာသိဥာနံ ” ဟုသာ နှိုင်၊ သိစ-ဓာတ် ရမာဒိဂိုဏ်းဖြစ်၍ ယ-လည်း မလိုပါ။]
(ကောဝိဒေါ၊ သည်)။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
သော၊ ထို အချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ကုသလတ္တိကံ၊ ကုသလတိက်ကို။
ဝါ၊ ကုသလတိက် ပါဠိတော်ကို။
ရုက္ခာမိ၊ စောင့်ရှောက်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဝေဒနာတ္တိကံ၊ ဝေဒနာတိုက်ကို။
ဘိန္ဒတိ၊ ဖျက်၏။
(အဟံ) ဝေဒနာတ္တိကံ၊ ကို။
ဝါ၊ ဝေဒနာတိုက် ပါဠိတော်ကို။
ရုက္ခာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ၍။
ကုသလတ္တိကံ၊ ကို။
ဘိန္ဒတိ၊ ၏။
ဧကော၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တိကံ၊ တိက်ကို။
ရုက္ခာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ၍။
ဘူမန္တရံ၊ ဘုံအထူး အပိုင်းအခြားကို။
ဘိန္ဒတိ၊ ၏။
ဧကော၊ သည်။
န ဘိန္ဒတိ၊ မဖျက်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
(ဘိန္ဒတိ၊ ဖျက်သနည်း။
န ဘိန္ဒတိ၊ မဖျက်သနည်း။)
ဟိ၊ ချုံ။
သုခဒုက္ခာ၊ သုခဒုက္ခဖြစ်ကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ တို့သည်။
သြဠာရိကာ၊ ကုန်၏။
အဒုက္ခမသုခါ၊ သော။
ဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒနာတ္တိ- ကေ၊ ၌။
(ဘဂဝတာ) ပုတ္တံ၊ ။
(ဤ ဝေဒနာက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသ၌ပင် သြဠာရိက သဒ္ဓမ အခဏ်း၌ ဟောတော်မူအပ်ပြီး၊)
တံ၊ ထိုဝေဒနာတိုက်ကို။
ဧကော၊ သည်။
ပဋိက္ခိ ပတိ၊ ပယ်မြစ်၏။
(ကိ၊ နည်း။)
သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။
အဒုက္ခမသုခါ၊ အဒုက္ခမသုခ ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်။
(ကသွာ၊ ကြောင့်။
သဗ္ဗာ၊ သော။
အဒုက္ခမသုခါ သည်။
သုခုမာ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
သာ၊ ထို အစုက္ခပသုခ ၈၀၀နာသည်။
ကုသလာပိ၊ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
အကုသလာပိ၊ အကုသိုလ် ဝေဒနာ သည်လည်း။
(အတ္ထိ)၊ ။
အဗျာကတာပိ၊ အဗျာကတဝေဒနာသည်လည်း။
(အတ္ထိ)၊ ။
တတ္ထ၊ ထိုကုသိုလ်, အကုသိုလ်, အဗျာကတဝေဒနာတို့တွင်။
ကုသလာ ကုသလာ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဖြစ်သော အဒုက္ခမသုခဝေဒနာတို့သည်။
သြဠာရိကာ၊ ကုန်၏။
အဗျာကတာ၊ အဗျာကတဖြစ်သော အဒုက္ခမသုခဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ကုသလန္တိကေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။
(ဤ သြဠာရိက သုခုမ ခဲ့ခဏ်းဖြစ်သော ပါဠိတော်၌။)
အာဂတတ္တာ၊ တိုက်ရိုက် လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(ဝိညာယတိ၊ ၏။)
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(သဗ္ဗာ၊ သော။)
အဒုက္ခမသုခါ၊ သည်။
သုခုမာ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ, ဝိညာယတိ၊ ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
ကုသလတ္တိကော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ရက္ခိတော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ကုသလတိက်ကို စောင့်ရှောက်အပ်ပါသော်လည်း။
ဝေဒနာတ္တိကော၊ သည်။
ဘိန္နော၊ ပျက်လေတော့၏။
[ဤအယူသည် ကုသလ တိက်နှင့်သာ လျော်၏။ ဝေဒနာတိုက်နှင့်ကား မလျော်- ဟူလို။]
ပန၊ အဘိတပါးကား။
ကုသလာကုသလာ။ ပေ။ သုခုမာတိ၊ ကုသလာ- ကုသလာပေ။သုခုမာ ဟူ၍။
ယံ၊ အကြင်စကားရပ်ကို။
ကုသလတ္တိကေ၊ ၌။
(ဤ သြဠာရိက သုခုမ ခွဲခဏ်း၌။)
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ။
တံ၊ ထို စကားရပ်ကို။
ဧကော၊ သည်။
ပဋိက္ခိပဘိ၊ ၏။
(ကိံ၊ နည်း။)
သဗ္ဗာ၊ သော။
အဗျာကတာ၊ အဗျာကတဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်။
(ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
သဗ္ဗာ, အဗျာ ကတာ သုခုမာ, န၊ မဟုတ်။
ဣတိ , ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
သာ၊ ထို အဗျာကတဝေဒနာသည်။
သုခါပိ၊ သုခဝေဒနာသည်လည်း။
အတ္ထိ၊
ဒုက္ခာပိ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်လည်း။
( အတ္ထိ)၊ ။
အဒုက္ခ မသုခါပိ၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာ သည်လည်း။
(အတ္ထိ)၊ ။
တတ္ထ၊ ထိုသုခ, ဒုက္ခ,ဒုက္ခမသုခတို့တွင်။
သုခဒုက္ခာ၊ သုခဒုက္ခဖြစ်သော အဗျာကတဝေဒနာတို့သည်။
သြဠာရိကာ၊ ကုန်၏။
အဒုက္ခ- မသုခါ၊ အဒုက္ခမသုခဖြစ်သော အဗျာကတဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ဝေဒနာတ္တိကေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
အာဂတတ္တာ၊ တိုက်ရိုက်လာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
(ဝိညာယတိ၊ အပ်၏။)
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(သဗ္ဗာ, အဗျာကတာ, သုခုမ,န၊ မဟုတ်။
ဣတိ, ဝိညာယတိ၊ အပ်၏။)
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
ဝေဒနာတ္တိကော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ရက္ခိတော၊ အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဝေဒနာတိုက်ကို စောင့်ရှောက်အပ်ပါသော်လည်း။
ကုသလတ္တိကော၊ သည်။
ဘိန္နော၊ ပျက်လေတော့၏။
[ပါဠိသာဓကတို့သည် ဇနကဟိတ် သမ္ပာပကဟိတ်များ မဟုတ်ကြ။ ထိုအနက် အဓိပ္ပါယ်ကို သိစေတတ် သော ဉာပကဟိတ်များသာတည်း။ ထို့ကြောင့် ကသ္မာ ဝိညာယတိ စသည်ဖြင့် ဝိညာယတိ ကြိယာကို ထည့်၍ စပ်ရပါသည်။]
ပန၊ အဘို့တပါးကား။
(ဖျက်သောပုဂ္ဂိုလ်မှတပါး မဖျက်သောပုဂ္ဂိုလ် ကား။)
ကုသာတ္တိကဿ၊ ၏။
အာဂတဋ္ဌာနေ၊ လာရာ ပါဠိရပ်၌။
ဝေဒနာတ္တိကံ၊ ကို။
အနောလောကတွာ၊ မကြည့်မူ၍၎င်း။
(မငဲ့မူ၍၎င်း။)
ဝေဒနတ္တိကဿ၊ ၏။
အာဂတဋ္ဌာနေ၊ ၌။
ကုသလတ္တိကံ၊ ကို။
အနောလောကေတာ၊ ၍၎င်း။
ကုသလဒီနံ၊ ကုသိုလ် အစရှိသည်တို့၏။
ဝါ၊ ကုသိုလ်, အကုသိုလ်, အဗျာ- ကတတို့၏။
ကုသလတ္တိကလက္ခဏေန၊ ကုသလတိက်၏ အမှတ်အသားဖြင့်။
သြဠာရိကသုခုမတံ၊ သြဠာရိက သုခုမတို့၏ အဖြစ်ကို။
ကထေန္တော၊ ပြောဟော သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
သုခါနံ၊ သုခ အစရှိသည်တို့၏။
ဝါ၊ သုခ ဒုက္ခ အဒုက္ခ မသုခတို့၏။
ဝေဒနာတ္တိကလက္ခဏေန၊ ဝေဒနာတိုက်၏ အမှတ်အသားဖြင့်။
သြဠာ ရိကသုခုမတံ၊ ကို။
ကထေန္တော၊ သည်၎င်း။
န ဘိန္ဒတိ နာမ၊ မဖျက်သည်မည်၏။
[တိကံ ရက္ခာမိဘူမန္တရံ ဘိန္ဒတိ မှ ဘိန္ဒတိ ၏ အကျယ်ကို ပြလို၍ “ယမြို့”” စသည်ကို မိန့်။] ကုသလာကုသလာ ။ပ။ သုခုမာတိ၊ ဟူ၍။
ယမ္ပိ၊ အကြင် စကားရပ်ကိုလည်း။
ကုသလတ္တိကေ၊ ၌။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ။
တတ္ထ၊ ထိုစကား ရပ်၌။
ဧကော၊ တချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကုသလာ၊ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
လော- ကုတ္တရဝေဒနာ၊ လောကုတ္တရဝေဒနာသည်။
သမာနာပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဝါ၊ ဖြစ်စေကာမူ။
သြဋ္ဌာရိကာနာမ၊ သြဋ္ဌာရိကမည်သည်။
(ဟောတိ)၊ ။
ဝိပါ- ကာ၊ ဝိပါက်ဝေဒနာသည်။
အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင်။
ဒိပဉ္စဝိညာဏသဟဇာတာ၊ ဒွေပဉ္စဝိညာဏ်နှင့်တကွ ဖြစ်သောဝေဒနာသည်။
သမာ- နာပိ၊ သော်လည်း။
ဝါ၊ မူ။
သုခုမာ နာမ၊ သုခုမမည်သည်။
ဟောတိ၊ ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ ပြောဆို၏။
သော၊ ထိုအချို့သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(ဘိန္တိတိ နာမ စပ်။)
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
သန္တု၊ ငြိမ်သက်သော။
ပဏီတံ၊ မွန်မြတ် သော။
လောကုတ္တရဝေဒနံ၊ လောကုတ္တရဝေဒနာကို။
သြဠာရိကံနာမ၊ ဩဋ္ဌာ- ရိကမည်သည်ကို။
ကရောန္တော၊ ပြုလျက်၎င်း။
ဒွိပဉ္စဝိညာဏသမ္ပယုတ္တံ၊ ဒွေပဉ္စ ဝိညာဏ်နှင့် သမ္ပယုတ်ဖြစ်သော။
အဟေတုကံ၊ အဟိတ်ဖြစ်သော။
ဟီနံ၊ ယုတ်ညံ့ သော။
ဇဠံ၊ ထိုင်းမှိုင်းသော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
သုခုမံနာမ၊ သုခုမမည်သည်ကို။
ကရောန္တော၊ ပြုလျက်၎င်း။
တိကံ၊ ကို။
ရက္ခိဿာမိ၊ မပျက်အောင် စောင့်ရှောက် အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဘူမန္တရံ၊ ဘုံအထူးအပိုင်းအခြားကို။
ဘိန္ဒတိ နာမ၊ မည်၏။
[မဖျက်ပုံကို ပြလို၍ “တတ္ထ တတ္ထ” စသည်ကို မိန့်။]
ပန၊ အဘိတပါးကား။
တတ္ထ တတ္ထ ဘူမိယံ၊ ထိုထို ကာမာဝစရ စသောဘုံ၌။
ကုသလံ၊ ကို။
တံတံဘူမိ- ဝိပါကေနေဝ၊ ထိုထိုဘုံ၌ဖြစ်သော ဝိပါက်နှင့်သာလျင်။
သဒ္ဓိ၊ တက္ခ။
ယောဇေ- တွာ၊ ယှဉ်စေ၍။ (နှိုင်းယှဉ်၍။)
ကထေန္တော၊ ပြောဟောသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဘိန္ဒတိ နာမ၊ မဖျက်သည်မည်၏။
တတြ၊ ထိုသို့ မဖျက်ခြင်း၌။
[ရှေးနိဿယဉ် “ယိုယိုဘုံ၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို ယိုယိုပုံဖြစ်သော ပိပါက်နှင့် ယှဉ်၍ဆိုခြင်း ၌” ဟု ရှေးဝါကျ တခုလုံးကို စွဲ၏။]
အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
နယော၊ ဆောင်ကြောင်း အစီအရင်တည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။
ကာမာဝစရကုသလာ၊ ကာမာဝစရ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
သြဠာရိကာ၊ ၏။
ကာမာဝစရဝိပါကာ၊ ကာမာဝစရ ဝိပါက်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ၏။
ရူပါဝစရာရူပါဝစရ လောကုတ္တရကုသလာ၊ ရူပါဝစရကုသိုလ်, အရူပါဝစရကုသိုလ်, လောကုတ္တရကုသိုလ်ဝေဒနာတို့သည်။
ဩဠာဒိကာ၊ ကုန်၏။
ရူပါဝစရာရူပါဝစရ လောကုက္ကဝိပါကာ၊ ရူပါဝစရ ဝိပါက် အရူပါဝစရဝိပါက်, လောကုတ္တရဝိပါက် ဝေဒနာတို့သည်။
သုခုမာ၊ ကုန်၏။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤသည်ကား။
(နယော၊ တည်း။)
ဣမိနာ နီဟာရေန၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ဆောင်ကြောင်းဖြစ်သောနည်းဖြင့်။
ကထေန္တော၊ သည်။
န ဘိန္ဒတိ နာမ၊ မး ဘုံချင်းရော၍ မမေ့လိုက်ပါနှင့်။ ကာမာဝစရ အချင်းချင်းသာ ရူပါဝစရ, အရူပါဝစရ, လောကုတ္တရ အချင်းချင်းသာ သြဋ္ဌာရိက သုခုမ ခွဲပါ - ဟူလို။]
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
တိပိဋက စူဠနာဂတ္ထေရော၊ တိပိဋက စူဠနာဂထေရ် သည်။
ကာယ၊ ဆိုပြီ။
(ကိ”၊ နည်း။)
အကုသလေ၊ အကုသိုလ်အရာ၌။
သြဠာရိက သုခုမတာ နာမ၊ သြဠာရိက သုခုမ၏ အဖြစ်မည်သည်ကို။
န ဥဒ္ဓရိတဗ္ဗာ၊ မထုတ် ဆောင်ထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း)
(ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
အကုသလေ၊ ၌။
ဩဠာ- ရိကသုခုမတာနာမ၊ မည်သည်ကို။
န ဥဒ္ဓရိတဗ္ဗာ၊ ထိုက်သနည်း။)
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုအကုသိုလ်သည်။
ဧကန္တသြဠာရိကမေဝ၊ ဧကန် သြဠာရိကသာ တည်း။
(တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အကုသလေ, သြဠာရိကသုခုမတာနာမ, န ဥဒ္ဓရိ- တဗ္ဗာ)။
လောကုတ္တရေပိ၊ လောကုတ္တရာ အရာ၌လည်း။
သြဠာရိကသုခုမတာ၊ ကို။
န ဥဒ္ဓရိတဗ္ဗာ၊ ထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
လောကုတ္တ- ရေပိ သြဠာရိကသုခုမတ, န ဥမ္မရိတဗ္ဗား နည်း။)
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုလောကုတ္တရာသည်။
ဧကန္တသုခုမံ၊ ဧကန် သုခုမတည်း။
(တသ္မာ, လော- ကုတ္တရေပိ, သြဠာရိကသုခုမတ, န ဥရိတဗ္ဗာ။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာဟ၊ ဆိုပြီ။)
ဣမံ ကထံ၊ ဤစကားကို။
အာဟရိက္ခာ၊ ဆောင်ယူ၍။
တိပိဋကစူဠာ ဘယတ္တေရဿ၊ တိပိဋကစူဠာဘယထေရ်အား။
ကထယိံ သု၊ လျှောက်ကြကုန်ပြီ။
(ကိံ၊ ကုန်သနည်း)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ သည်ပုံသည်နည်း။
( အကုသလေ။ပေ။ ဧကန္တသုခုမံ ဟူ၍။)
ထေရေန၊ တိပိဋကစူဠနာဂထေရ်သည်။
ကထိတံ၊ ဆိုအပ် ပါပြီ။
ဣတိ (ကထယိံ သု)၊ ။
တိပိဋကစူဠာဘယတ္ထေရော၊ သည်။
အာဟ၊ မိန့်ပြီ။
(ကိံ၊ နည်း။)
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အဘိဓမ္မံ၊ အဘိ ဓမ္မာသို့။
ပတွာ၊ ဒေသနာအစဉ်အားဖြင့် ရောက်၍။
ဝါ၊ ဒေသနာအစဉ်အားဖြင့် ရောက်လသော်။
ဧကပဒဿပိ၊ တပုဒ်၏၎င်း။
ဒွိန္နံ ပဒါနမ္ပိ၊ ၂-ပုဒ်တို့၏၎င်း။
အာဂတဋ္ဌာနေ၊ လာရာပါဠိရပ်၌။
နယံ၊ နည်းကို။
ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှါ။
ယုတ္တ- ဋ္ဌာနေ၊ သင့်လျော်သောအရာ၌။
နယော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
အဒိန္နော နာမ၊ ပေးတော်မမူအပ်သည်မည်သည်။
နတ္ထိ၊ ။
နယံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ ၌။
နယော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
အကတောနာမ၊ ပြုတော်မမူအပ်သည်မည်သည်။
နတ္ထိ၊ ။
ပန၊ ထိုသို့ နည်းပေးတော်မူရိုး ရှိပါလျက်။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
“ဣဓ ပန၊ ဤအကုသိုလ် လောကုတ္တရာ၌ သြဠာရိက သုခုမအဖြစ်ကို ထုတ်ရာ၌ ကား”ဟု ရှေးနိဿယ၌ စွဲ၏။]
ဧကစ္စော၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(တိပိဋကစူဠ နာဂထေရ်ကို စောင်းသည်။)
(အဟံ၊ သည်။)
အာစရိယော၊ ဆရာသည်။
အသ္မိံ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
ဝိစရန္တော၊ လှည့်လည်နေပါလျက်။
.ကုသလေ၊ အကုသိုလ်အရာ၌။
သြဠာရိကသုခုမတံ၊ ကို။
ဥဒ္ဓရမာနော၊ ထုတ်ဆောင်လ သော်။
ကုက္ကုစ္စာယတိ၊ ကုက္ကုစ္စကို ပြု၏။
[“ ကုက္ကုစ္စ”ဟူသော နာမ်ပုဒ်နောင် “သဒ္ဒါဒီဟိ ကရောတိ”ဟူသော ခါဒိမောဂ္ဂလ္လာန် (၁၀) သုတ်ဖြင့် အာယ-ပစ္စည်း သက်။]
ပန၊ ထိုသို့ပင် ကုက္ကုစ္စကို ပြုပါသော်လည်း။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ သည်။
လောကုတ္တရေပိ၊ လောကုတ္တရာအရာ၌သော်မှလည်း
(ပိ-သဒ္ဒါ သမ္ဘာဝနာဇော- တက)။
သြဠာရိကသုခုမတာ၊ ကို။
ဥဒ္ဓရိတာ၊ ထုတ်ဆောင်တော်မူအပ်ပြီး။
ဣတိ, (အာဟ)။
စပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။
ဧတံ၊ ဤသို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤပါဠိတော် ကို။
အာဟရိ၊ ဆောင်ပြပြီ။
(ကိ၊ နည်း)။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
(ရှင်သာရိ ပုတ္တရာက မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်သည်)။
တတြ၊ ထို အကျင့်တို့ကို။
ယာယံ ပဋိပဒါ၊ အကြင်သို့သော ဤအကျင့်သည်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသည်။
ခန္ဓဘိညာ၊ နုံ့နှေးသော အသိဉာဏ်ရှိသည်။
(ဟောတိ)၊
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အယံ ပဋိပဒါ၊ ဤအကျင့်ကို။
ဒုက္ခတ္တာစ၊ ဆင်းရဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဒန္ဓတ္တာစ၊ နုံ့နှေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဥဘယေနေဝ၊ ၂ ပါးသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။
ဟီနာ၊ ယုတ်ညံ့၏ ဟူ၍။
အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်ပါ၏။
ဣတိ, (အာဟရိ)၊
စတသော၊ ၄ ပါးကုန်သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်တို့ကို။
လောကိယ လောကုတ္တရမိဿကာ၊ လောကီ လောကုတ္တရာ ရောနှောသည်ကို။
ကထိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
["လောကီ၊ လောကုတ္တရာ ရောနှော၍ ဟောတော်မူသည်" ဟု ဆိုသဖြင့် လောကုတ္တရာအရာ၌ ဟီနရှိကြောင်း သိသာ၏၊ ဟီနဖြစ်လျှင် ဩဠာရိကလည်း ဖြစ်တော့သည်သာ။ ထို့အတူ အကုသိုလ်ရာ၌လည်း ပဏီတ ရှိကြောင်းကို ခွင့်ပြုသည်၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ဋီကာ၌ ပြထားသည်။]
တံ တံ ဝါပနာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဟေဋ္ဌိမနယော၊ ကို။
န ဩလောကေတဗ္ဗော၊ ထိုက်။
တံတံ ဝါပနဝသေနေဝ၊ တံတံ ဝါပနနှင့် စပ်သဖြင့်သာလျှင်။
ကထေတဗ္ဗံ၊ ပြောဟောထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
လောဘသဟဂတာ၊ လောဘသဟဂုတ်ဝေဒနာ၎င်း။
ဒေါသသဟဂတာ စ၊ ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာ၎င်း။
(ဣတိ၊ ဤသို့)။
ဒုဝိဓာ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
ဒေါသသဟဂတာ၊ ဒေါသသဟဂုတ်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊ ၏။
လောဘသဟဂတာ၊ လောဘသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ၏။
ဒေါသသဟဂတာပိ၊ သည်လည်း။
နိယတာ၊ နိယတဝေဒနာ၎င်း။
အနိယတာ စ၊ အနိယတဝေဒနာ၎င်း။
(ဣတိ) ဒုဝိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
နိယတာ၊ နိယတ ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
အနိယတာ၊ အနိယတ ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
[နိယတ အရ အန္တရိယကံ ၅ ပါးနှင့် ယှဉ်သော ဒေါသသဟဂုတ်ဝေဒနာကို ယူ၍ အနိယတ အရ ထု အာနန္တရိယကံမှ တပါးသော ပါဏာတိပါတကံ အစရှိသည်နှင့်ယှဉ်သော ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာကို ယူပါ။]
နိယတာပိ၊ နိယတဝေဒနာသည်လည်း။
ကပ္ပဋ္ဌိတိကာ၊ တစ်ကမ္ဘာပတ်လုံး အဝီစိငရဲ၌ တည်ကြောင်းဖြစ်သော ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
နော ကပ္ပဋ္ဌိတိကာ၊ တစ်ကမ္ဘာပတ်လုံး အဝီစိငရဲ၌တည်ကြောင်းမဟုတ်သော ဒေါသသဟဂုတ်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
န ဟေဋ္ဌိမနယော။ ။ အောက်၌ဆိုအပ်သော ဩဠာရိက, သုခုမအခွဲကို မဆိုဘဲ အောက်၌ မဆိုအပ်သေးသော "နိယတဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည် ဩဠာရိက, အနိယတဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည် သုခုမ" စသည်ဖြင့် ဆိုလိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့် "န ဟေဋ္ဌိမနယော ဩလောကေတဗ္ဗော" ဟု ဆိုသည်။
[ကပ္ပဋ္ဌိတိကအရ သံဃဘေဒကံနှင့်ယှဉ်သော နိယတဝေဒနာကို ယူ၍ "နောကပ္ပဋ္ဌိတိက' အရ သံဃဘေဒကကံမှ ကြွင်းသော အာနန္တရိယကံ ၄ ပါးကံနှင့်ယှဉ်သော အနိယတ ဝေဒနာကိူယူပါ။]
ကပ္ပဋ္ဌိတိကာပိ၊ ဝေဒနာသည်လည်း။
အသင်္ခါရိကာ၊ အသင်္ခါရိက ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
သသင်္ခါရိကာ၊ သသင်္ခါရိက ဒေါသသဟဂုတ် ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
လောဘသဟဂတာပိ၊ သည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ္တာစ၊ ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ် လောဘသဟဂုတ် ဝေဒနာ၎င်း။
ဒိဋ္ဌိဝိပ္ပယုတ္တာစ၊ ဒိဋ္ဌိဝိပ္ပယုတ် လောဘသဟဂုတ် ဝေဒနာ၎င်း။
(ဣတိ) ဒွိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ္တာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
ဒိဋ္ဌိဝိပ္ပယုတ္တာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ္တာပိ၊ ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ် လောဘ သဟဂုတ် ဝေဒနာသည်လည်း။
နိယတာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
အနိယတာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
[နိယတအရ နတ္ထိကဒိဋ္ဌိ, အဟေတုကဒိဋ္ဌိ, အကိရိယဒိဋ္ဌိ ၃ မျိုးကိုယူ၍ အနိယတ အရ ထို ၃ မျိုးမှ ကြွင်းသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကို ယူပါ။]
သာပိ၊ ထို ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ် ဝေဒနာသည်လည်း။
အသင်္ခါရိကာ၊ အသင်္ခါရိက ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
သသင်္ခါရိကာ၊ သသင်္ခါရိက ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ။
[ပြအပ်ပြီးသော ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဝေဒနာ၏ ဩဠာရိက သုခုမ အဖြစ်၌ အကျဉ်းချုပ်ကိုပြလို၍ "သင်္ခေပတော" စသည်ကို မိန့်၊ ဗဟုဝိပါကာ သုခုမာ တိုင်အောင်တည်း။]
သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်။
(ကုသလာကုသလေ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်အရာ၌။
ဩဠာရိကသုခုမတာ၊ ကို။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော နည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏)
[သင်္ခေပတော၏ စပ်ပုဒ် မရှိသောကြောင့် ထည့်ရသည်။]
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်အရာသို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
ဝါ၊ ရောက်လသော်။
ယာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ဗဟုံ၊ များစွာ။
ဒေတိ၊ ပေး၏။
သာ၊ အကျိုးများစွာပေးသော ထိုဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ယာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
(ဝိပါကံ၊ ကို)။
အပ္ပံ၊ အနည်းငယ်။
(ဒေတိ)၊
သာ၊ အကျိုးအနည်းငယ်ပေးသော ထိုဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ။
ပန၊ အဘို့တပါးကား။
ကုသလံ၊ အရာသို့။
ပတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ သော်။
အပ္ပဝိပါကာ၊ နည်းသော အကျိုးရှိသော ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ဗဟုဝိပါကာ၊ များသော အကျိုးရှိသော ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
(ဣတိ, ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ဣတိပါလျှင် ကောင်း၏၊ မပါလျှင် ထည့်ပါ)။
[အကုသိုလ်အရာဝယ် ဘူမိဘေဒအားဖြင့် ဩဠာရိက သုခုမအဖြစ်သို့ ပြလို၍ "စတုဗ္ဗိဓေ" စသည်ကို မိန့်။]
စတုဗ္ဗိဓေ၊ ဘူမိဘေဒအားဖြင့် ၄ ပါး အပြားရှိသော။
ကုသလေ၊ ၌။
ဝါ၊ တွင်။
ကာမာဝစရကုသလာ၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ရူပါဝစရကုသလာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို ရူပါဝစရကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊ ကြမ်းသေး၏။
အရူပါဝစရ ကုသလာ သုခုမာ၊
သာပိ ဩဠာရိကာ၊
လောကုတ္တရ ကုသလာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
တာဝ၊ ဘေဒနည်းမှ ရှေးဦးစွာ။
ဘူမီသု၊ ဘုံတို့၌။
အဘေဒတော၊ မခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
(ဒါန သီလ စသည်ကို မခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်)။
နယော၊ ဆောင်ကြောင်းနည်းတည်း။
ပန၊ အဘို့တပါးကား။
ဘေဒတော၊ ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
ကာမာဝစရာ၊ ကာမာဝစရကုသိုလ် ဝေဒနာသည်။
ဒါန သီလ ဘာဝနာမယဝသေန၊ ဒါနမယ, သီလမယ, ဘာဝနာမယတို့၏ အပြားအားဖြင့်။
တိဝိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၃ ပါးတို့တွင်။
ဒါနမယာ၊ ဒါနဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
(မယ အနက်မရှိ)။
ဩဠာရိကာ၊
သီလမယာ၊ သီလဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထိုသီလဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊ ကြမ်းသေး၏။
ဘာဝနာမယာ၊ ဘာဝနာဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထိုဘာဝနာမယ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
(တနည်း) သာပိ၊ ထိုဒါနမယ, သီလမယ, ဘာဝနာမယဖြစ်သော ၃ မျိုးသော ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
[ဋီကာ၌ ၂ နည်းဖွင့်ထားသည်။]
ဒုဟေတုကာ၊ ဒုဟိတ်ဝေဒနာ၎င်း။
တိဟေတုကာ၊ တိဟတ်ဝေဒနာ၎င်း။
ဣတိ, ဒုဝိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
ဒုဟေတုကာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
တိဟေတုကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊ ၏။
တိဟေတုကာပိ၊ သည်လည်း။
သသင်္ခါရိက အသင်္ခါရိကဘေဒတော၊ သသင်္ခါရိက အသင်္ခါရိကတို့၏အပြားအားဖြင့်။
ဒုတိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
သသင်္ခါရိကာ၊ သသင်္ခါရိက တိဟိတ်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
အသင်္ခါရိကာ၊ အသင်္ခါရိက တိဟိတ်ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
ရူပါဝစရေ၊ ရူပါဝစရအရာ၌။
ပဌမဇ္ဈာနကုသလဝေဒနာ၊ ပဌမဈာန် ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ဒုတိယဇ္ဈာနကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ။ပ။ စတုတ္ထဇ္ဈာန ကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထိုစတုတ္ထ ဈာန် ကုသိုလ်ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊ ကြမ်းသေး၏။
အာကာသာနဉ္စာယတန ကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
အာကာသာနဉ္စာယတနကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ ။ပ။၊
နေဝသညာနာသညာယတနကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထိုနေဝသညာနာသညာယတန ကုသိုလ် ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
ဝိပဿနာသဟဇာတာ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်နှင့် တကွဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို ဝိပဿနာ ဉာဏ်နှင့် တကွဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
သောတာပတ္တိမဂ္ဂ သဟဇာတာ၊ သောတာပတ္တိမဂ်နှင့် တကွဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထိုသော တာပတ္တိမဂ်နှင့် တကွဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ ။ပေ။ အရဟတ္ထမဂ္ဂသဟဇာတာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
စတုဗ္ဗီဓေ၊ ဘူမိဘေဒအားဖြင့် ၄ ပါးအပြားရှိသော။
ဝီပါကေ၊ ၌။
ဝါ၊ တွင်။
ကာမာဝစရ ဝိပါကဝေဒနာ၊ ကာမာဝစရ ဝိပါတ် ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ရူပါဝစရဝိပါကဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို ရူပါဝစရ ဝိပါက်ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ ။ပေ။ လောကုတ္တရ ဝိပါကဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တာဝ၊ ဘေဒနည်းမှ ရှေးဦးစွာ။
အဘေဒတော၊ မခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
(နယော, ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ပန၊ အဘိုတပါးကား။
ဘေဒတော၊ ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
ကာမာဝစရ ဝိပါကာ၊ ကာမာဝစရ ဝိပါတ် ဝေဒနာသည်။
အဟေတုကာ၊ အဟိတ် ဝိပါက် ဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊
သဟေတုကာ၊ သဟိတ် ဝိပါက် ဝေဒနာသည်။
အတ္ထိ၊
သဟေတုကာပိ၊ သည်လည်း။
ဒုဟေတုကာ၊ သည်။
အတ္ထိ၊
တိဟေတုကာ၊ သည်။
အတ္ထိ၊
တတ္ထ၊ ထို အဟိတ် အစရှိသည်တို့တွင်။
အဟေတုကာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
သဟေတုကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို သဟိတ်ဝိပါက် ဝေဒနာသည်လည်း။
ဒုဟေတုကာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
တိဟေတုကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
တတ္ထာပိ၊ ထို တိဟိတ် ဝိပါက် ဝေဒနာတို့တွင်လည်း။
သသင်္ခါရိကာ၊ သသင်္ခါရိက ဝိပါက်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
အသင်္ခါရိကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
ပဌမဇ္ဈာနဝိပါကာ၊ ပဌမဈာန် ဝိပါက် ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
ဒုတိယဇ္ဈာနဝိပါကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
။ပေ။ စတုတ္ထဇ္ဈာနဝိပါကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို စတုတ္ထဈာန်ဝိပါက်ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
အာကာသာနဉ္စာယတန ဝိပါကာ၊ အာကာသာနဉ္စာယတန ဝိပါက် ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ ထို အာကာသာနဉ္စာယတနဝိပါက် ဝေဒနာသည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
။ပေ။ နေဝသညာနာသညာယတန ဝိပါကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ သည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
သောတာပတ္တိဖလဝေဒနာ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်နှင့်ယှဉ်သော ဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ သည်လည်း။
ဩဠာရိကာ ။ပေ။ အရဟတ္တဖလဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
တီသု၊ ကုန်သော။
ကိရိယာသု၊ ကိရိယာတို့တွင်။
ကာမာဝစရ ကိရိယ ဝေဒနာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
ရူပါဝစရကိရိယဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာပိ၊ သည်လည်း။
ဩဠာရိကာ၊
အရူပါဝစရ ကိရိယဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တာဝ၊ ဘေဒနည်းမှ ရှေးဦးစွာ။
အဘေဒတော၊ မခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
(န ယော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )
ပန၊ ကား။
ဘေဒတော၊ ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့်။
(နယော, ဧဝံ, ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
အဟေတုကာဒိဝသေန၊ အဟိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဘိန္နာယ၊ ကွဲပြားသော ။
ကာမာဝစရ ကိရိယာယ၊ ၌။
ဝါ၊ တွင်။
အဟေတုက ကိရိယ ဝေဒနာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
သဟေတုကာ၊ သဟိတ်ကိရိယာဝေဒနာသည်။
သုခုမာ၊ ထို သဟိတ်ကိရိယာ ဝေဒနာသည်လည်း။
ဒုဟေတုကာ၊ ဒုဟိတ်ဖြစ်သော သဟိတ်ကိရိယာ ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
တိဟေတုကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
တတ္ထာပိ၊ ထို တိဟိတ်ဖြစ်သော သဟိတ်ကိရိယာ ဝေဒနာ၌လည်း။
သသင်္ခါရိကာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ၊
အသင်္ခါရိကာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
ပဌမဇ္ဈာနေ၊ ၌။
ကိရိယဝေဒနာ၊ သည်။
ဩဠာရိကာ ။ပေ။၊
နေဝသညာနာသညာယတန ကိရိယဝေဒနာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
ယာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
ဩဠာရိကာ၊
သာ၊ ထို ကြမ်းသော ဝေဒနာသည်။
ဟီနာ၊ ယုတ်၏။
ယာ၊ သည်။
သုခုမာ၊
သာ၊ ထို သိမ်မွေ့သော ဝေဒနာသည်။
ပဏီတာ၊ မွန်မြတ်၏။
ဒူရဒုကနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။
(အတ္ထော, ဧဝံ ၊ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
(တနည်း) ဒူရဒုကနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။
(အကုသလဝေဒနာစသည်၌ အပေါင်းအာဓာရ, အစိတ်အာဓေယ်စပ်)။
အကုသလဝေဒနာ၊ သည်။
ဝိသဘာဂဋ္ဌေန၊ မတူသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဝိသံသဋ္ဌေနစ၊ မရောနှောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ကုသလာ ဗျာကတာဟိ၊ ကုသိုလ် အဗျာကတ ဝေဒနာတို့မှ။
ဒူရေ၊ ဝေး၏။
ဣမိနာ နယေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗပဒေသု၊ အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။
ဒူရတာ၊ ဒူရ၏ အဖြစ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ဟိ၊ ချဲ့။
အကုသလာဒိဝေဒနာ သမင်္ဂိနော၊ အကုသိုလ် အစရှိသော ဝေဒနာတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၎င်း။
(ဟောန္တိ၌ သာမညကတ္တာ, ရှေးနိသယ၌ကား "တယောတယော၌ သရုပ်အဖြစ်ဖြင့်စပ်" ဟု ဆိုထား၏ မကောင်း)။
ဒုက္ခာဒိဝေဒနာသမင်္ဂိနောစ၊ ဒုက္ခအစရှိသော ဝေဒနာတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်၎င်း။
တယော တယော၊ ၃ ယောက် ၃ ယောက်ကုန်သော။
ဇနာ၊ လူတို့သည်။
ဧကမဉ္စေ၊ တခုတည်းသော ညောင်စောင်း၌။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေကုန်သည်။
သစေပိ ဟောန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေကုန်ဦးတော့။
(ဧဝံ သတိပိ၊ သော်လည်း)။
တေသမ္ပိ၊ ထို ၃ ယောက် ၃ ယောက်သော လူတို့၏လည်း။
တာ ဝေဒနာ၊ ထို ၃ မျိုး ၃ မျိုးသော ဝေဒနာတို့သည်။
ဝိသဘာဂဋ္ဌေန၊ ကြောင့်၎င်း။
ဝိသံသဋ္ဌေနစ၊ ကြောင့်၎င်း။ဝိသဘာဂ ဋ္ဌေန။ ။ [သ၊ တူသော+ဘာဂ၊ အဖို့ (ရှိ)။ ဝိသဘာဂ၊ မတူသော အဖို့ရှိ။] အကုသိုလ်ဝေဒနာသည် အကုသိုလ်ဇောရှိ၏။ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည် ကုသိုလ်ဇာတ်ရှိ၏၊ အဗျာကတဝေဒနာသည် အဗျာကတဇာတ်ရှိ၏။ ဤသို့ဇာတ်အားဖြင့် သဘောမတူသောကြောင့် အကုသိုလ်နှင့် ကုသိုလ် အဗျာကတကို ဝေးကွာကြသည်။ [ဇာတိ အာဒိဝသေန အသမာနကောဋ္ဌာသတာ ဝိသဘာဂဋ္ဌော၊ ဋီကာ။]
ဝိသံသဋ္ဌေန။ ။ အကုသိုလ်ဝေဒနာသည် ဒုက္ခဝိပါကကို ပေးခြင်းကိစ္စရှိ၏၊ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည် သုခဝိပါကစကိစ္စရှိ၏။ အဗျာကတဝေဒနာသည် အဝိပါကကိစ္စ ရှိ၏။ ဤသို့ ကိစ္စအားဖြင့် မတူသောကြောင့် ရောနှော၍ မဖြစ်ခြင်းကို "ဝိသံသဋ္ဌ" ဟု ဆိုသည်။ (တနည်း) အကုသိုလ်၏ သာဝဇ္ဇလက္ခဏာ သဘော, ကုသိုလ်၏ အနဝဇ္ဇလက္ခဏာသဘော, အဗျာကတ၏ အဝိပါကလက္ခဏာသဘောအားဖြင့် မတူခြင်းသည် ရောနှော၍ မဖြစ်နိုင်သော ဝိသံသဋ္ဌတည်း။ [ဒုက္ခဝိပါက ဒိဝသေန အသဒိသကိစ္စတာ, အသဒိသသဘာဝဘာ ဝါ ဝိသံသဋ္ဌော, ဋီကာ] ဒူရယေဝ နာမ၊ ဒူရေတို့သာလျှင် မည်၏။
ဝိသံသဋ္ဌေန။ ။ အကုသိုလ်ဝေဒနာသည် ဒုက္ခဝိပါကကို ပေးခြင်းကိစ္စရှိ၏၊ ကုသိုလ်ဝေဒနာသည် သုခဝိပါကစကိစ္စရှိ၏။ အဗျာကတဝေဒနာသည် အဝိပါကကိစ္စ ရှိ၏။ ဤသို့ ကိစ္စအားဖြင့် မတူသောကြောင့် ရောနှော၍ မဖြစ်ခြင်းကို "ဝိသံသဋ္ဌ" ဟု ဆိုသည်။ (တနည်း) အကုသိုလ်၏ သာဝဇ္ဇလက္ခဏာ သဘော, ကုသိုလ်၏ အနဝဇ္ဇလက္ခဏာသဘော, အဗျာကတ၏ အဝိပါကလက္ခဏာသဘောအားဖြင့် မတူခြင်းသည် ရောနှော၍ မဖြစ်နိုင်သော ဝိသံသဋ္ဌတည်း။ [ဒုက္ခဝိပါက ဒိဝသေန အသဒိသကိစ္စတာ, အသဒိသသဘာဝဘာ ဝါ ဝိသံသဋ္ဌော, ဋီကာ] ဒူရယေဝ နာမ၊ ဒူရေတို့သာလျှင် မည်၏။
သမာပန္န ဝေဒနာဒိသမင်္ဂီသုပိ၊ သမာပန္နဝေဒနာ အစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်သည်ပင်။
နယော၊ ဆောင်ကြောင်းနည်းတည်း။
ပန၊ ကား။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
အကုသလာယ၊ အကုသိုလ်ဝေဒနာမှ။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဝေဒနာနှင့်။
သဘာဂဋ္ဌေန၊ တူသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သရိက္ခဋ္ဌေနစ၊ သဘောတူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
သန္တိကေနာမ၊ နီးသည်မည်၏။
ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။
သဗ္ဗပဒေသု၊ တို့၌။
သန္တိကတာ၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ဟိ၊ ချဲ့။
အကုသလာဒိဝေဒနာ သမင်္ဂီသု၊ အကုသိုလ် အစရှိသော ဝေဒနာတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိကုန်သော။
တီသု၊ ကုန်သော။
ဇနေသု၊ တို့တွင်။
ဧကော၊ တယောက်သည်။
ဝါ၊ တယောက်က။
ကာမဘဝေ၊ ကာမဘဝ၌။
ဧကော၊ သည်။
ဝါ၊ ကာ။
ရူပဘဝေ၊ ၌။
ဧကော၊ သည်။
ဝါ၊ က။
အရူပဘဝေ၊ ၌။
သစေ ပိ (ဟောတိ)၊ အကယ်၍ မူလည်းဖြစ်စေဦးတော့။
(ဧဝံ သတိပိ)၊
တေသမ္ပိ၊ ထို ၃ ယောက်သော လူတို့၏လည်း။
တာ ဝေဒနာ၊ ထို ၃ မျိုးသော ဝေဒနာတို့သည်။
သဘာဂဋ္ဌေန၊ ကြောင့်၎င်း။
သရိက္ခဋ္ဌေနစ၊ ကြောင့်၎င်း။
သန္တိကေယေဝ နာမ၊ သန္တိကေတို့သာလျှင်မည်၏။
ကုသလာဒိဝေဒနာသမင်္ဂီသုပိ၊ ကုသိုလ် အစရှိသော ဝေဒနာတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။
တံတံ ဝါ ပနာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဟေဋ္ဌိမနယံ၊ ကို။
အနောလောကေတွာ၊ မကြည့်မူ၍။
တံတံ ဝါ ပန ဝသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။
ကထေတဗ္ဗံ၊ ပြောဟောထိုက်၏။
စ၊ ဆက်။
ကထေန္တေန၊ ပြောဟောသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒူရတော၊ ဒူရမှ။
သန္တိကံ၊ သန္တိကကို။
နဥ ဒ္ဓရိတဗ္ဗံ၊ မထုတ်ဆောင်ထိုက်။
ဝါ၊ မထုတ်ဆောင်နိုင်။
ပန၊ အနွယကား။
သန္တိကတော၊ မှ။
ဒူရံ၊ ကို။
ဥဒ္ဓရိတဗ္ဗံ၊ ထုတ်ဆောင်ထိုက်၏။
ဝါ၊ ထုတ်ဆောင်နိုင်၏။
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ဟိ၊ ချဲ့။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဝေဒနာသည်။
လောဘသဟဂတာ၊ လောဘသဟဂုတ် ဝေဒနာမ။
ဒေါသသဟဂတာစ၊ ဒေါသသဟဂုတ်ဝေဒနာ၎င်း။
(ဣတိ) ဒုဝိဓာ၊
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးတို့တွင်။
လောဘသဟဂတာ၊ သည်။
လောဘသဟဂတာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
သန္တိကေနာမ၊ နီးသည်မည်၏။
ဒေါသသဟဂတာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
ဒူရေနာမ၊ ဝေးသည်မည်၏။
[ဤကား သန္တိကမှ ဒူရထုတ်ပုံတည်း။]
ဒေါသသဟဂတာ၊ သည်။
ဒေါသသဟဂတာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
သန္တိကေနာမ၊ မည်၏။
လောဘသဟဂတာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
ဒူရေနာမ၊ ၏။
[ဤလာည်း သန္တိကမှ ဒူရထုတ်ပုံ ပင်တည်း။]
ဒေါသသဟဂတာပိ၊ သည်လည်း။
နိယတာ၊ နိယတဝေဒနာသည်။
နိယတာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
သန္တိကေနာမ၊
[ဤ၌ ဣတိ သဒ္ဒါကို တွေ့ရ၏။ ရှေးနိဿယ၌ မပါ။ သို့သော် အနိယတာ ဒူရေနာမကို ညွှန်နိုင်သောကြောင့် "ဣတိ၊ ဤသို့ အစရှိသည်တည်း" ဟု ပေးနိုင်ပါသေး၏။]
အနိယတာ၊ သည်။
ဧဝံ၊ ဤအတူတည်း။
ကပ္ပဋ္ဌိတိက အသင်္ခါရိက သသင်္ခါရိကဘေဒါ၊ ကပ္ပဋ္ဌိတိက အပြား အသင်္ခါရိကအပြား, သသင်္ခါရိက အပြားကို၎င်း။
လောဘသဟဂတာ ဒီသု၊ တို့၌။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ္တာဒိဘေဒံ စ၊ ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ် အစရှိသော အပြားကို၎င်း။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော အပြားကို။
ဩဠာရိက ဒုကနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။
ဝိတ္ထာရိတဝသေနာ၊ ချဲ့အပ်ပြီး၏ အစွမ်းဖြင့်။
အနုဂန္တွာ၊ အစဉ်လိုက်၍။
ဧကေကကောဋ္ဌာသဝေဒနာ၊ တခုတခုသော အဘို့အစု၌ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
တံတံ ကောဋ္ဌာသဝေဒနာယ ဧဝ၊ ထိုထို အဘို့အစု၌ဖြစ်သော ဝေဒနာမှ သာလျှင်။
ဝါ၊ နှင့်သာလျှင်။
သန္တိကေ၊ နီး၏။
ဣတရာ၊ အခြားသော ကောဋ္ဌာသ၌ ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။
ဣတရာယ၊ မှ။
ဝါ၊ နှင့်။
ဒူရေ၊ ဝေး၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
[ကပ္ပဋ္ဌိတိကဝေဒနာသည် အခြားသော ကပ္ပဋ္ဌိတိကဝေဒနာမှ သန္တိကေ ဖြစ်၏၊ ကပ္ပဋ္ဌိတိကမဟုတ်သော ဝေဒနာမှ ဒူရေဖြစ်၏။ အသင်္ခါရိက ဝေဒနာ သည် အသင်္ခါရိကဝေဒနာမှ သန္ိတကေဖြစ်၏၊ သသင်္ခါရိကဝေဒနာမှ ဒူရေဖြစ်၏၊ ဤသို့လျှင် သန္တိကမှ ဒူရကို ခွဲထုတ်ရသည်။ ဤတိုင်အောင်ရောက်မှ သန္တိကမှ ဒူရထုတ်ပုံ အကျယ်ပြီး၏။ ဒူရမှ သန္တိကထုတ်ပုံကား မဖြစ်နိုင်။ ]
အယံ၊ ဤသည်ကား။
ဝေဒနာက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသော၊ တည်း။