Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Puggalapaññattipakaraṇa-mūlaṭīkā

1. Ekakaniddesavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ဈာနင်္ဂါနေဝ၊ ဈာန်အင်္ဂါတို့ချည်းသာ။ [ဧဝဖြင့် ဈာန်အင်္ဂါနှင့် ယှဉ်သော သမ္ပယုတ် စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့ကို ကန့်။] ဝိမောက္ခေါ၊ ဝိမောက္ခတည်း။ ဣတိ ဣမိနာ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော် အလိုဖြင့်။ ဝိမောက္ခသဟဇာတေန နာမကာယေနာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ [ဝိမောက္ခ အရ ဈာန်အင်္ဂါကို ယူမှ ဝိမောက္ခသဟဇာတေန အရ ဈာန်အင်္ဂါမှ ကြွင်းသော တကွဖြစ်တတ် စိတ် စေတသိက် တရားတို့ကို ယူနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဝိမောက္ခ အရ ဈာန်အင်္ဂါနှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်စေတသိက်အားလုံးကို ယူလိုက်လျှင် "ဝိမောက္ခ သဟဇာတဟု ဆိုအပ်သော နာမကာယ မကျန်တော့" ဟူလို။]
ယေန ဟိ သဒ္ဓိန္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ပဌမံ၊ ပဌမဖြစ်သော။ သမင်္ဂိဘာဝတ္တံ၊ ပြည့်စုံခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်၏။ [ပဌမနည်းအရ "ပဋိလဘိတွာ ဝိဟရတိ" ကိုပင် သမင်္ဂီဘာဝ ဟုဆိုသည်။ ပြည့်စုံခြင်းဟူသည် ရခြင်းပင်တည်း။]
ဖဿေနပိ ဖုဋ္ဌာယေဝ နာမာတိ ဧတေန၊ ဤ ပါဌ်ဖြင့်။ အပိ စေသာတိအာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ဒုတိယံ၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ သမ္ဖဿေန၊ သမ္ဖဿဖြင့်။ ဖုသနတ္ထံ၊ တွေ့ထိခြင်း အနက်ကို။ (ဝိဝရတိ)၊ ဣတရေဟိ၊ ဥပစာရမ္ပိ အပ္ပနာယ ပဋိလာဘကာရဏမေဝ ဟူသော ပါဌ်, တထာ ပုရိမာ အပ္ပနာ အပရမပ္ပနာယ ဟူသော ပါဌ်တို့ဖြင့်။ ဣတရေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ တပါးကုန်သော ဥပစာရေန အပ္ပနံ ဖုသတိယေဣ နာမဟူသော ပါဌ်, ပုရိမာယ အပ္ပနာယ အပရံ အပ္ပနံ ဖုသတိယေဝ နာမဟူ ကုန်သော။ ကာရဏတ္ထေ၊ အကြောင်းဖစ်သော အနက် တို့ကို။ (ဝိဝရတိ)၊
ဟိ၊ မှန်။ သမင်္ဂိဘာဝဖုသနကာရဏဘာဝေါ၊ ပြည့်စုံခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်, တွေ့ထိခြင်း အကြောင်း၏ အဖြစ်တို့ကို။ ဖုသနာတိ၊ ဖုသနတို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [ဤ အဓိပ္ပါယ်များကို အဋ္ဌကထာ နိဿယ၌ ပြထားပြီ။]
ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။ ပဌမတ္တမေဝ၊ ပဌမအနက်ကိုသာ။ (သမင်္ဂိဘာဝ ပဋိလာဘ ဟူသော ပဌမအနက်ကိုသာ။) [ဧဝဖြင့် ဒုတိယ, တတိယ, စတုတ္ထ, အနက်များကို ကန့်သည်။] ဒုဗ္ဗိညေယျတ္တာ၊ ခဲယဉ်းစွာ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ အသိခက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိဝရန္တော၊ ဖွင့်ပြလိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ တတြဿာတိအာဒိံ၊ ကို။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ။
ဌပေတွာ (ပေ) ဓမ္မာတိ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ ဝေဒနာသောမနဿိန္ဒြိယာနိ၊ ဝေဒနာ, သောမနဿိန္ဒြေတို့ကို။ သင်္ဂဟိတာနိ၊ သိမ်းယူအပ်ကုန်ပြီ။ (သေသာ အတိရေကပဏ္ဏာသ ဓမ္မ အရ၌ သိမ်းယူအပ်ကုန်ပြီ)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ စတ္တာရောခန္ဓာ ဟောန္တီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။ ဧဝံ သတိ(ပေ) အာပဇ္ဇတိ။ ။ "ကာယေန ဖုသိတွာ ဝိဟရတိ" ၌ "ကာယေန " အရဝယ် ဝေဒနာ သောမဿိန္ဒြေ တို့ ပါဝင်၍ "သောမနဿိန္ဒြေတို့သည် ဖသနက တရားဖြစ်၍ ဝေဒနာသည် ဖုသိတဗ္ဗတရား ဖြစ်နေရကား ထိုဝေဒနာဖြင့် ထိုဝေဒနာကို တွေ့ထိရာရောက်နေသည် မဟုတ်ပါလော ဟု စောဒနာသည်။ (တနည်း- ဧဝံ၊ ဤသို့ ဝေဒနာ, သောမနဿိန္ဒြေတို့ကို သိမ်းယူခြင်းသည်။ သတိ ဖြစ်လသော်။) ဝေဒနာသောမနဿိန္ဒြေယေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ (စိတ္တုပ္ပါဒကဏ္ဍဝယ် ဖဿပဉ္စက ၌လာ်သော ဝေဒနာ, ဣန္ဒြိယဋ္ဌက ၌လာသော သောမနဿိန္ဒြေတို့ဖြင့်။) သုခဿ၊ သုခ၏။ ဝါ၊ ကို။ (ဈာန်အင်္ဂါ၌ပါသော သုခ၏။ ဝါ၊ ကို။) ဖုသိတဗ္ဗတ္တာ၊ တွေ့ထိထိုက် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုဝေဒနာ, သောမနဿိန္ဒြေ, သုခတို့၏။ အနညတ္တာ စ၊ တမျိုးတခြား မဟုတ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ (တရားကိုယ်အားဖြင့် တပါးတည်း ဖြစ်သောကြောင့်၎င်း။) တေနေဝ၊ ထိုတရားဖြင့်ပင်။ တဿ၊ ထိုတရားကို။ ဖုသနာ၊ တွေ့ထိခြင်းသည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤကား စောဒနာတည်း။
(တေနေဝတဿ ဖုသနာ) နာပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ နာပဇ္ဇတိ(ပေ) ဝုတ္တတ္တာ။ ။ ဝေဒနာကို ရည်ရွယ် "ဝေဒယိတဋ္ဌ" ဟု၎င်း သောမနဿိန္ဒြေကို ရည်ရွယ်၍ "အာဓိပတိယဋ္ဌ" ဟု၎င်း ဆိုသည်။ ဈာန်အင်္ဂါ ငါးပါးဟူသော ဝိမောက္ခ၌ ပါသော သုခသည် ထို ဝေဒယိက အနက်သဘော, အဓိပတိ၏ အဖြစ်ဟူသော အနက်သဘော ရှိသော ကြောင့် အာရုံ၌ စူးစူးစိုက်စိုက်ရှူခင်း ဟူသော ဥပနိဇ္ဈာန သတ္တိကို ရ၏။ "ကာယေန ဖုသိတွာ" ၌ ကာယေန တွင် ပါသော ဝေဒနာ,သောမနဿိန္ဒြေတို့ကြောင့် သုခဝေဒနာ၏ ဥပနိဇ္ဈာယနသတ္တိ ရခြင်းကို "ကာယေန ဖုဿိတွာ"ဖြင့် ဟောတော်မူလိုရင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် "ထို ဝေဒနာ, သောမနဿိန္ဒြေတို့ဖြင့် ထိုသုခကို တွေ့ထိရာ မရောက်ပါ" ဟူလို။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ နာပဇ္ဇတိ၊ နည်း။ ဝေဒယိတာဓိပတိယဋ္ဌေဟိ၊ ခံစားခြင်း အနက်သဘော, အစိုးရသည်၏ အဖြစ်ဟူသောအနက်သဘောတို့ကြောာင့်။ ဥပနိဇ္ဈာယန ဘာဝပဋိလာဘဿ၊ စူးစူးစိုက်စိုက် ရှူခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ရခြင်း၏။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (နာပဇ္ဇတိ)၊ ဣတိ၊ အဖြေတည်း။
အထဝါ၊ ကား။ အထဝါ။ ။ ဤနည်း၌ကား "ဌပေတွာ တာနိ အင်္ဂါနိ" ဟု ဗဟုဝုစ် ဆိုခြင်းသည် အင်္ဂါတို့က ၅ ပါး စသည်ဖြစ်၍ များသောကြောင့် ဆိုခြင်းဖြစ်၏။ ပါဠိတော်၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ယှဉ်စေသောအခါ" ဌပေတွာ တာနိ အင်္ဂါနိ" နေရာဝယ် "ဌပေတွာ ဝိတက္ကံ" "ဌပေတွာ ဝိစာရံ" "ဌပေတွာ ပီတိ" "ဌပေတွာ သုခ""ဌပေတွာ ဧကဂ္ဂတံ" ဟု အသီးအသီး ယှဉ်စေနိုင်ပါသည်။ ထိုတွင် "ဌပေတွာ သုခံ ဟု ယှဉ်စေရာ အလှဉ့်၌ "သေသာ တယော ခန္ဓာ ဟောန္တိ" ဟု ရှိစေရပါသည်။ ဌပေတွာ တာနိ အင်္ဂါနီတိ၊ ဟူ၍။ အင်္ဂါနံ၊ ဈာန် အင်္ဂါတို့၏။ ဗဟုတ္တာ၊ များကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗဟုဝစနံ၊ ဗဟုဝုစ် သဒ္ဒါကို။ (သင်္ဂဟကာရေန ကတံ၊ )။
ပန၊ ဆက်။ တေသု၊ ထို ဈာန်အင်္ဂါတို့တွင်။ ဝိတက္ကံ ဌပေတွာ တိအာဒိနာ၊ အစရှိသော နည်းဖြင့်။ ပစ္စေကမ္ပိ၊ အသီးအသီးတပါးစီိကိုလည်း။ ယောဇနာ၊ အနက်ကို ယှဉ်စေခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုထိုက်၏။
တတ္ထ၊ ထို သို့ ယှဉ်စေရာ၌။ သုခံ ဌပေတွာတိ၊ ဟူသော။ ဣမိဿာ ယောဇနာယ၊ ဤ ယောဇနာနည်း၌။ သေသာ၊ သုခမှ ကြွင်းသော အတိရေကပဏ္ဏာသ တရားတို့သည်။ တယော၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတရာသု၊ သုခံ ဌပေတွာ ဟူသော ယောဇနာမှ တပါးသော ဝိတက္ကံ ဌပေတွာ အစရှိသော ယောဇနာ နည်းတို့၌။ (သေသာ) စတ္တာရော၊ (ခန္ဓာ ဟောန္တိ)၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
စ၊ ဆက်။ သဗ္ဗယောဇနာသု၊ အလုံးစုံသော ယောဇနာတို့၌။ (ဝိတက္ကံ ဌပေတွာ စသော ယောဇနာ ၅ မျိုးတို့၌။) တယော၊ ၃ ပါးသော ခန္ဓာတို့ကို။ "တယော ခန္ဓာ " ဟု မရဆိုပုံ။ ။ သို့ဖြစ်လျှင် အဋ္ဌကထာ၌ "သေသာ တယော, စတ္တာရော စ ခန္ဓာ ဟောန္တိ" ဟု ဆိုထိုက်သည် မဟုတ်ပါလော၊ အဘယ့်ကြောင့် "စတ္တာရောခန္ဓာ ဟောန္တိ" ဟုသာ အဋ္ဌကထာ၌ ပေါင်း၍ ဆိုရပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "တယော အန္တော ကတွာ" ဟုမိန့်သည်။ "စတ္တာရော" ဟု ဆိုထိုက်လျှင် "တယော" သည် အတွင်းဝင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် "တယောခန္ဓာ" ဟု အဋ္ဌကထာ၌ သီးခြားမဆိုတော့ပဲ "စတ္တာရော ခန္ဓာ" ဟု ဆိုထားသည် ဟူလို။ အန္တော ကတွာ၊ စတ္တာရော၏ အတွင်း၌ ပြု၍။ စတ္တာရော ခန္ဓာ ဟောန္တီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
ယော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အသမယဝီမောက္ခေန၊ အသမယ ဝိမောက္ခဖြင့်။ အသမယ ဝိမောက္ခေန။ ။ ဤနေရာ၌ ဝိမောက္ခ သဒ္ဒါသည် လောကီဈာန် သမာပတ်ဟူသော အနက်ကို မဟော။ ဒိဋ္ဌာ သဝ စသည်တို့မှ လွတ်သော လောကုတ္တရာ မဂ်ဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ ထိုလောကီမဂ်ကို ဝင်စာသောအခါ အချန်အခါကို ကြံဆရသကဲ့သို့ ထို လောကုတ္တရာ မဂ်သည် ကြံဆထိုက်သော အခါ မရှိခြင်း (အခါကို ကြံဆဖွယ်မလိုခြင်း) ကြောင့် "အသမ ယဝိမောက္ခဟု အမည်ရသည်။ "ဧကစ္စေ အာသဝါ ပရက္ခီဏာ" ဟု ဟောတော်မူသော ကြောင့် အာသဝအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေနိုင်သော အရဟတ္တမဂ်နှင့်လည်း မဆိုင်။ ထို့ကြောင့် အသမယ ဝိမောက္ခအရ အောက် မဂ် ၃ ပါး ကိုသာ ယူရသည်။ အနူဋီကာ ကြည့်ပါ။ (ကြံဆဖွယ် အခါ မရှိသည်ဖြစ်၍ ဒိဋ္ဌာသဝစသည်တို့မှ လွတ်သော အောက်မဂ် ၃ ပါးဖြင့်။) ဧကစ္စေဟိ၊ အချို့ကုန်သော။ အာသဝေဟိ၊ ဒိဋ္ဌာသဝ အစရှိသော အသာသဝေါတို့မှ။ ဝိမုတ္တော၊ သမုစ္ဆေဒပဟာန်ဖြင့် လွတ်ပြီ။ အသမယဝိမောက္ခူပနိဿယလာဘေန၊ အသမယဝိမောက္ခခ၏ အားကြီးသော မှီရာ အကြောင်းကို ရခြင်းကြောင့်။ အသမယဝိမောက္ခူပနိဿယလာဘေန။ ။ "အသမယ ဝိမောက္ခ" အရ ဆိုအပ်ပြီးသော အောက်မဂ်များ ကို ယူပါ။ အချို့လောကီဈာန် သမာပတ်သည် ထိုလောကုတ်တရာမဂ်ကို ရခြင်း၏ အားကြီးသော မှီရာ အကြောင်းဖြစ်၏။ ဥပမာ ပဌမဈာန်ကို ဝင်စားပြီး၍ ဝိပဿနာရှုသော အခါ မဂ်ကိုရလျှင် ထိုပဌမဈန်သည် အသမယ ဝိမောက္ခ၏ ဥပနိဿယ ဖြစ်၏။ ထိုကဲ့သို့သော် ဥပနိဿယကို ရခြင်းကို "အသမယဝိမောက္ခူပနိဿယလာဘေန" ဟု ဆိုသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဥပနိဿယကို ရခြင်းကြောင့် သမယ ဝိမောက္ခဖြစ်သော လောတီ ဈာန်သည် သာတိသယ (သတ္တအထူး) နှင့် တကွ ဖြစ်၏။ (အောက်မဂ်အောက်ဖိုလ်ကို ရဖို့ရာ အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းကို ရခြင်းကြောင့်။) သာတိသယေန၊ အလွန်အကဲနှင့် တကွဖြစ်သော။ သမယဝိမောက္ခေန၊ သမယဝိမောက္ခဖြင့်။ ဝါ၊ သင်လျော်သော အခါ၌ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတို့မှ လွတ်သော လောကီ ဈာန်သမာပတ်ဖြင့်။ (ဧကစ္စေဟိ၊ ကုန်သော။ အာသဝေဟိ၊ ကာမာဘဝ စသည်တို့မှ။ ဝိမုတ္တော၊ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်ဖြင့် လွတ်ပြီ။) သော ဧဝ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာ။ သော ဧဝ သမယ ဝိမုတ္တော။ ။ မဂ်မရမီ ရှေ့အဖို့၌ ဈန်သမာပတ်တည်း ဟူသော သမယ ဝိမောက္ခ ရှိသည်ဖြစ်၍ အချို့သော အာသဝေါတို့မှ လွတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို " သမယဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ခေါ်သည်။ "သမယဝိမောက္ခဝိမုတ္တ ဟု ဆိုလိုလျက် ဝိမောက္ခ ဟူသော ပုဒ်ကို ချေထားသည်" ဟူလို။ ["သမယော (သမယဝိမုတ္တော) ဟုတွာ ဝိမုတ္တော သမယဝိမုတ္တော" ဟု ပြုပါ။] သမယဝိမုတ္တော၊ သမယ ဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တေန၊ ထို သာတိသယ သမယဝိမောက္ခဖြင့်။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာ အာသဝေါတို့မှ လွတ်သော။ ဈာနလာဘီ၊ လောကီဈာန်သမာပတိကို ရခြင်းရှိသော။ သေက္ခော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အောက်မဂ် အောက်ဖိုလ်ကို ရပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍၎င်း။ ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်၎င်း။) ရူပါရူပဘဝတော၊ ရူပဘဝ အရူပဘဝမှ။ (လောကီဈာန်ကြောင့် ရအပ်သော ရူပဘဝ အရူပဘဝမှ။) အပုနရာဝဋ္ဋကော၊ တဖန်ပြန်၍ မလည်တော့သည်။ အပုနရာဝဋ္ဋကော။ ။ အာဝဋ္ဋတိ ကာမဘုံသို့ ပြန်လည်တတ်၏။ ဣတိ အာဝဋ္ဋကော။ ပုန အာဝဋ္ဋကော ပုနရာဝဋ္ဋကော။ န ပုန ရာဒဋ္ဋကေ အပုနရာဝဋ္ဋကော၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ ရောက်ပြီးသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်ကို ကာမဘုံးသို့ ပြန်လည်ခြင်းမရှိသောကြောင့် "အပုနရာဝဋ္ဋက" ဟု ဆိုသည်။ "ဗြဟ္မလောကဂတာ ဟေဋ္ဌာ၊ အရိယာ နောပပဇ္ဇရေ" နှင့် သဘောတူပင်တည်း။ (ဟုတွာ၊ ၎င်း။ ဝါ၊ ၎င်း။) ကာမရာဂါဒီဟိ၊ ကာမရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့မှ။ တထာ ဝိမုတ္တော ဝ၊ ထို လွတ်မြဲတိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်လွတ်တော့သည်သာ။ တထာ ဝိမုတ္တောဝ။ ။ ထိုသို့ ကာမဘုံသို့ ပြန်မလာသူသည် ကာမဘုံတုန်းက ဈာန်ကိုရသောအခါ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီးသော ကာမစ္ဆန္ဒ ဗျာပါဒ စသော နီဝရဏ တို့သည် အထက်မဂ်ကို ရသောအခါ လွတ်မြဲလွတ်ရသောကြောင့် "တထာ ထို ကာမဘုံတုန်းက လွတ်ခဲ့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊ ဝိမုတ္တော- အချို့ကိလေသာတို့မှ လွတ်သူတည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သမယဝိမုတ္တပညတ္တိံ၊ သမယဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော နာမည် ပညတ်ကို။ လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှါ။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
ပန၊ ကား။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်သော။ ဈာနလာဘီ၊ သည်။ ပုနရာဇဋ္ဋကဓမ္မော၊ ကာမဘုံသို့ တဖန် ပြန်လည်တတ်သည်၏ အဖြစ်စဟူသော သဘောရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။) ပုန၊ တဖန်။ ကာမရာဂါဒိ သမုဒါစာရဘာဝတော၊ ကာမရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့၏ ကောင်းစွာ ဖြစ်ခြင်း၏ ဖြင့်သင့်ခြင်းကြောင့်။ [သမုဒါစာရဘာဝတောတိ သမုဒါစာရဿသမ္ဘဝတော။ အနူ။] ဝိမုတ္တော နာမ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်သူမည်သည်။ န ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ လဒ္ဓုံ နဟရတိ၊ မထိုက်။ တေန၊ ကြောင့်။ သော၊ ထို ဈာနလာဘီ ပုထုဇဉ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သမယဝိမုတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) န ဝုတ္တော၊
ပန၊ ကား။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယတော၊ အကြင် အာသဝေါတို့မှ။ ဝိမုစ္စေယျ၊ လွတ်ရာ၏။ အပရိက္ခီဏာ၊ မကုန်သေးကုန်သော။ (တေ) အာသဝါ၊ တို့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိတော့ကုန်။
ဟိ၊ မှန်။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အဋ္ဌ ဝိမောက္ခာ၊ ရှစ်ပါးသော ဈာန်သမာပတ်ဟူသော ဝိမောက္ခတို့သည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရမတ္တာ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချမ်းသာစွာ နေရကြောင်း မျှတို့သည်။ (ဟောန္တိ)၊ [အဋ္ဌ ဝိမောက္ခတိ ဟု ဣတိ ပါသည်ကား မကောင်း။ "ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏" ဟု အနက်ပေးပါ။]
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ အပရိက္ခီဏအာသဝ မရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) တဿ၊ ထို ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အဋ္ဌ၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာ၊ တို့သည်။ သမယဝိမုတ္တပညတ္တိဘာဝဿ၊ သမယဝိမုတ္တဟူသောနာမည် ပညတ်၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ၏၎င်း။ အသမယဝိမုတ္တပညတ္တိဘာဝဿဝါ၊ အသမယဝိမုတ္တဟူသော နာမည် ပညတ်၏ ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ရာ‌၏၎င်း။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။
န၊ မဟုတ်။ တဒကရဏဘာဝမေဝ၊ ထို ရှစ်ပါးသော ဝိမောက္ခတို့၏ သမယဝိမုတ္တပညတ္တိ အဖြစ်, အသမယဝိမုတ္တပညတ္တိ အဖြစ်၏ အကြောင်းမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကိုပင်။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ န ဟေဝခေါ (ပေ) ဝိဟရတီတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ သုက္ခဝီပဿကဿေဝ၊ သုက္ခဝိပဿကပုဂ္ဂိုလ်၏သာ။ [ဧဝဖြင့် ဝိမောက္ခလာဘီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကန့်။] အသမယဝိမုတ္တဘာဝံ၊ အသမယဝိမုတ္တ၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ န (ဝုတ္တံ)၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊
ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗောပိ ဟိ အရဟာ။ ။ သဗ္ဗောတိ၊ ကား။ သုက္ခဝိပဿကောပိ၊ သုက္ခဝိပဿက ရဟန္တာ ၎င်း။ သမထယာနိကောပိ၊ ဈာန်သမာပတ်မရပဲ ဝိပဿနာအားထုတ်ရာဝယ် သမထယာဉ်ရှိသော ရဟန္တာ၎င်း။ အဋ္ဌဝိမောက္ခလာဘီပိ၊ အဋ္ဌဝိမောက္ခလာဘီရဟန္တာ ၎င်းတည်း။ သဗ္ဗောကို သရုပ်ဖော်သည်။ အနူ။ သဗ္ဗောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ အရဟာ၊ သည်။ အသမယဝိမုတ္တော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဗဟိရာနန္တိ၊ ဟူသော ပါဌ်၏။ လောကုတ္တရတော၊ မှ။ လောကုတ္တရတော ဗဟိဘူတာနံ။ ။ ဗာဟိရာနံ ကို "ဗဟိဘူတာနံ" ဟု ဖွင့်သည်။ "ဗဟိ (အပ) ဟုဆိုလျှင် အတွင်း ကို ငဲ့ခြင်း ရှိ၏။ ထို အတွင်းဟူသည်ကိုလည်း ဝဒန္တပုဂ္ဂိုလ်၏ အလိုအတိုင်း ယူနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ဝဒန္တဖြစ်သော အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုအတိုင်း "လောကုတ္တရတော" ဟု အပါဒါန်ကို ထည့်နိုင်သည်။ ဗဟိ၊ ဗဟိဟူသည်။ အဗ္ဘန္တရဘာဝါပေက္ခာ၊ အတွင်း၏ အဖြစ်ကို ငဲ့ခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍။သိဒ္ဓါ၊ ပြီး၏။ ဝတ္တု အဓိပ္ပါယဝယေန၊ ဆိုလိုသောဝဒန္တ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အလိုနှင့် စပ်သဖြင့်။ ဂဟေတဗ္ဗရူပါ စ၊ ယူထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဟူသောသဘောလည်း ရှိ၏။ ဣတိ အာဟ "ဗာဟိရာနန္တိ ‌လောကုတ္တရတော ဗဟိဘူတာန "န္တိ။ အနူ။ ဗဟိဘူတာနံ၊ အပဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ လောကိယာနံ၊ ကုန်သော။ (အဋ္ဌန္နံ သမာပတ္တီနံ ၌ စပ်။) ဣတိ အတ္ထော၊ ။
အရူပသဒ္ဒေါ၊ အရူပသဒ္ဒါသည်။ အရူပက္ခန္ဓနိဗ္ဗာနမတ္တ ဝါစကော၊ နာမ်ခန္ဓာ ၄ ပါး, နိဗ္ဗာန်တရားဟူသော အနက်မျှကိုသာ ဟောတတ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဟုတ်။ ဣတိ (ဣမဿ အတ္တဿ)၊ ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှါ။ ရူပတော အညန္တိအာဒိ၊ ကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
စိတ္တမဉ္ဇူသန္တိ၊ ကား။ သမာဓိံ၊ ဈာန်နှင့် ယှဉ်သော သမာဓိကို။ (လဘန္တော ၌ စပ်။)
ဟိ၊ မှန်။ အဘိညာဒီနံ၊ အဘိဉာဏ် အစရှိကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ အထက်တရားတို့၏။ ပါဒကဘာဝေန၊ အခြေခံ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမာဓိ၊ ဈာန်နှင့်ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ မဉ္ဇူသာသဒိသော၊ ပူတာတံတင်းနှင့် အလားတူသည်။ (သေတ္တာနှင့်တူသည်။) ဟောတိ၊ [ပဋိပက္ခဘူတေဟိ ကိလေသစောရေဟိ အမူသိတဗ္ဗံ (မခိုးမဝှက် မလုယက်နိုင်သော) ဈာန မေဝ (ဈာန်သာလျှင်ဖြစ်သော) စိတ္တမဉ္စူသံ၊ ကို။ (လဘန္တော ၌ စပ်။) အနု။]
အဒ္ဓါနံ ဖရိတုန္တိ၊ ကား။ ဒီဃကာလံ၊ ရှည်စွာ သောကာလကိို။ ဗျာပေတုံ၊ ပြန့်နှံ့စေခြင်းငှါ။ ပဝတ္တေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှါ။ (န သက္ကောတိ ၌စပ်။) ဣတိ အတ္ထော၊ ။
သမ္မဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ တံမြက်လှည်းထိုက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံပြီး၍။ တတ္ထ၊ ထို တံမြက်လှည်းမှု၌။ အာဒရဿ၊ ရိုသေလေးစားခြင်း၏။ ဝါ၊ ကို။ အကကတ္တာ၊ မပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝတ္တဘေဒေါ၊ ဝတ်ပျက်ခြင်းသည်။ ဝတ္တဘေဒေါ။ ။ တံမြက်လှည်းမှု ကျင့်ဝတ်၏ ပျက်ခြင်းကို" ဝတ္တဘေဒ" ဟု ဆိုသည်။ ထိုဝတ္တဘေဒသည် ဘုရားရှင်က "တံမြက်မလှည်းပဲ သမာပတ် မဝင်စားရ " ဟု ပညတ်တော်မမူသောကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်ကား မသင့်ပါ။ သို့သော် သမာပတ်မှာမူ ဝင်စား၍ မရလောက်အောင် ပျက်သွားပါသေးသည်။ (ဟောတိ)၊ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ။
ပန၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္တဘေဒ မတ္တေန၊ ဝတ်ပျက်ခြင်း မျှကြောင့်။ န ဋ္ဌာ၊ ပျောက်ပျက်သော။ သမာပတ္တိ၊ သည်။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒီဟိ၊ ကာမစ္ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့ကြောင့်။ နဋ္ဌာ ဝိယ၊ ပျောက်ပျက်သော သမာပတ်သည်ကဲ့သို့။ ကိစ္ဆေန၊ ငြိုငြင်သဖြင့်။ ပစ္စာဟရိတဗ္ဗာ၊ တဖန်ပြန်၍ ဆောင်ယူထိုက်သည်။ န ဟောတိ၊ (ကသ္မာ၊ နည်း။) (ဝတ္တဘေဒမတ်တဿ၊ ဝတ်ပျက်ခြင်းမျှ၏)။ မန္ဒပါရိမန္ထကတ္တာ၊ နုံ့သော ဘေးရန်၏ အဖြစ်ကြောင်းတည်း။ (တနည်း) မန္ဒပါရိဗန္ဓကတ္တာ၊ နုံ့သော ထက်ဝန်းကျင် နှောင်ဖွဲ့တတ်သော ဘေးရန်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝတ္တသမိတကရဏမတ္တေနေဝ၊ ဝတ်ကို ညီမျှအောင် ပြခြင်း မျှဖြင့်သာလျှင်။ ပစ္စာဟရိတဗ္ဗတ္တာ၊ တဖန်ပြန်၍ ဆောင်ယူနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပ္ပေန္တောဝ နိသီဒီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ။
အတ္တနော (ပေ) ကုပ္ပတီတိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၏။ ဝါ၊ ၌။ (အဓိပ္ပါယော ၌စပ်။) ပရိဟီနော နာမ၊ သမာပတ်၏ ယုတ်လျော့သူ မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ [န ကုပ္ပတိ၏ အဖွင့်။] (ကသ္မာ၊ နည်း။) တသ္မိံ တသ္မိံ၊ ထို ထိုအာရုံ၌။တသ္မိံ တသ္မိံ ဗျာသင်္ဂေ။ ။ ဗျာသင်္ဂပုဒ်သည် ဝိ+အာ+သန္ဓာဓာတ်ဖြင့် ပြီး၏။ ထိုထိုအာရုံ၌ "ငြိကပ်ခြင်း" အနက်ကို ဟော၏။ ထို့ကြောင့် ဗျာသင်္ဂပါဌ်သာကောင်း၏။ "ဗျာဘင်္ဂ" ဟုရှိသော မူကွဲအား မကောင်းပါ။ [စက္ခုဝိညေယျာဒီသု (ပေ) တတ္ထ တတ္ထေဝ (ထိုထိုအာရုံ၌ပင်) လဂ္ဂနာတာယ (ငြိကပ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်) ဗျာသတ္တမာနသံ ဝါ။ ဓမ္မပဒဋ္ဌ၊ မဂ္ဂဝဂ္ဂ၊ ကိသာဂေါတမီ ဝတ္ထု။]
မှတ်ချက်။ ။ ရှေး ဂူကြီးဆရာတော်၏ နိဿယ၌ တသ္မိံ တသ္မိံ ဗျာသင်္ဂေ- ထိုထို အထူထူး အပြားပြား ငြိစွန်းခြင်းသည်။ ပဋိသံဟဋမတ္တေ- တဖန် သိမ်းရုံးအပ်ကာမျှသည်၊ သတိ- ဖြစ်သော်၊ ဤသို့ အနက်ပေး၏။ ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ၌ "တတ္ထ တတ္ထေဝလဂ္ဂနတာယ" ဟု ဖွင့်သော ကြောင့် တသ္မိံ တသ္မိံ နှင့် ဗျာသင်္ဂေသည် အနက်တူ မဟုတ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် "တသ္မိံ တသ္မိ ထိုထိုအာရုံ၌" ဟု ပေးလိုက်ပါသည်။
ဗျာသင်္ဂေ၊ ငြိကပ်ခြင်းကို။ ပဋိသံဟဋမတ္တေ၊ ရုပ်သိမ်းအပ်ကာမျှဖြစ်လသော်။ သမာပဇ္ဇိတုံ၊ သမာပတ်ကို ဝင်စားခြင်းငှါ။ သမတ္ထတာယ၊ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ပန၊ ကား။ ကိဿ ပန (ပေ) သုတ္တေ။ ။ နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ် လာဘသက္ကာရ ဘိက္ခုသုတ် ပါဠိတော်တည်း။ ထို၌ အရှင်အာနန္ဒာက မလျှောက်မီ "ယောပိ သော ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု အရဟံ ခီဏာ သဝေါ၊ တဿာ ပါဟံလာဘသက္ကာရသိလောကံ အန္တရာယာယ ဝဒါမိ" ဟုဘုရားရှင် ဟောတော်မူ၏။ ထိုစကားတော်အရ "ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အရဟတ္တဖိုလ်ကိုပင် လာဘသက္ကာရ သိလောကသည် အန္တရာယ်ပြုနိုင်၏" ဟု အဓိပ္ပါယ်ယူဆဖွယ်ရှိ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။ "တေသဉှိ သမာဓိပါရိဗန္ဓကာ ဝိပဿနာပါရိဗန္ဓကာ" ဟသော အဋ္ဌကထာ စကား၏ ဆောင်ပြအပ်သော သုတ္တန်စကားနှင့် ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ထိုသို့ မဆန့်ကျင်အောင် "ကိဿ ပန" စသော သုတ္တန်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြသည်။ [အဿာတိ တေသဉှီတိ အာဒိနာ ဝုတ္တဿ ဣမဿ အဋ္ဌကထာ ဝစနဿ။တေနာတိ ယထာတတေန သုတ္တေန။ အနူ။] [သုတ္တေ ပန မှ ပန ကိုယူသည်။]
ကိဿ ပန ဘန္တေ (ပေ) အန္တရာယာယ ဝဒါမီတိ၊ ဟူသော။ သုတ္တေ၊ ပါဠိတော်၌။ သမယေန သမယံ၊ သင့်လျော်ရာ သင့်လျော်ရာအခါ၌။ အာပဇ္ဇနေန၊ သမာပတ်သို့ ရောက်ခြင်းအားဖြင့်။ ပရိဟရိတဗ္ဗာနံ၊ သွားလေရာရာ ဆောင်ယူအပ် ဆောင်ယူနိုင်ကုန်သော။ သမာပတ္တိသုခဝိဟာရာနံ၊ ချမ်းသာစွာ နေရကြောင်းဖြစ်သော သမာပတ်တို့၏။ တသ္မိံ တသ္မိံ၊ ထိုထိုအာရုံ၌။ ဗျာသင်္ဂကာလေ၊ အထူးသဖြင့် ငြိကပ်ရာအခါ၌။ အနိပ္ဖတ္တိတော၊ မပြီးစီးနိုင်ခြင်းကြောင့်။ (ဝင်စားခြင်းငှါ မတတ်ကောင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) လာဘ သက္ကာရ သိလောကော၊ ရအပ်သော သာမညလာဘိ, ကောင်းစွာ ပြုအပ်သော ဝိသေသလာဘ်,ကျော်စောခြင်းကို။ အန္တရာယောတိ၊ အန္တရာယ်ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တော၊ ပြီ။ ဣတိ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုတော်ကြောင့်။ အဿ၊ ထို သဉှိ သမာဓိပါရိဗန္ဓကာ အစရှိသော စကားရပ်၏။ တေန၊ ထို ကိဿပန ဘန္တေ အစရှိသော ပါဠိတော် စကားရပ်နှင့်။ အဝိရောဓော၊ မဆန့်ကျင်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ [ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ကိဿ၊ ကြောင့်။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာဖြစ်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်း၏ အတွက်။ လာဘသက္ကာရသိလောကော၊ သည်။ အန္တရာယာယ၊ အန္တရာယ်ပြုခြင်းငှါ။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။) ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။ အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ အဿ၊ ထို ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အကုပ္ပါ၊ မပျက်စီးနိုင်သော။ ယာ သာ စေတောဝိမုတ္တိ၊ အကြင် ကိလေသာတို့မှ လွတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်သည်။ (အတ္ထိ)၊ အဟံ၊ သည်။ တဿာ (စေတောဝိမုတ္တိယာ)၊ ထို အကုပ္ပဖြစ်သော စေတောဝိမုတ္တိ၏။ လာဘသက္ကာရ သိလောကံ၊ ကို။ အန္တရာယာယ၊ ငှါ။ န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူသည် မဟုတ်။ စခေါ၊ အနွယကား။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အပ္ပမတ္ဿ၊ မမေ့မလျော့သော။ အာတာပိနော၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်မြီုက်တတ်သော သမ္မပ္ပဓာန် ဝီရိယရှိသော။ ပဟိတတ္တဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်ပြီးသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ အဿ၊ ထို ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယေ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရာ၊ အကြင် မျက်မှောက် ဘဝ၌ ချမ်းသာစွာနေရကြောင်းဖြစ်သော ဈာန်သမာပတ်တို့ကို။ အဓိဂတာ၊ ရအပ်ကုန်ပြီ။ အဟံ၊ သည်။ တေသံ (ဒိဋ္ဌ ဓမ္မ သုဃဝိဟာနံ)၊ တို့၏။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ လောဘသက္ကာရသိလောကံ၊ ကို။ အန္တရာယာယ၊ ငှါ။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။]
ဓမ္မာနံ (ပေ) ပီတိ ဧတ္ထ၊ ဓမ္မာနံ (ပေ) အပရိဟာနမ္ပိ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဓမ္မေဟီတိ၊ ဓမ္မေဟိ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဣဓ ဟိ (ပေ) တတ္ထ။ ။ ဤစကားသည် "ဓမ္မေတီတိ ဝတ္တဗ္ဗံ" ဟူသော မိမိ စကား၏ အကျယ်တည်း။ ယေန အဓိပ္ပါယေနဓမ္မေဟီတိ ဝတ္တဗ္ဗန္တိ ဝုတ္တံ၊ တံ ဝိဝရန္တော (ဖွင့်ပြလိုသော ဋီကာဆရာသည်) ဣဓာတိအာဒိမာဟ၊ တတ္ထ ဣဓာတိ ပရိဟာနဓမ္မော အပရိဟာနဓမ္မောတိဧတသ္မိံ ပဒဒွယေ။ (ဌာနက ပရိဟာနဓမ္မ, အပရိဟာနဓမ္မနိဒ္ဒေသ ဖြစ်သောကြောင့် အနီဟော "ဣဓ" ဖြင့် နိဒ္ဒေသ၌ ပါသော ၂ ပုဒ်ကို စွဲရသည်။) တတ္ထာတိ ကုပ္ပဓမ္မော အကုပ္ပဓမ္မောတိ ပဒဒွယေ (ကုပ္ပဓမ္မ, အကုပ္ပဓမ္မက လွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အဝေးဟော "တတ္ထ"ဖြင့် ထို အဝေး၂ ပုဒ်ကို စွဲရသည်။) အနူ။ ဣဓ၊ ပရိဟာန ဓမ္မ, အပရိဟာန ဓမ္မဟူသော ဤပုဒ်နှစ်ပါးအပေါင်း၌။ တာဟိ သမာပတ္တီဟိ၊ ထို သမာပတ်တို့မှ။ ပရိဟာယေယျ၊ ယုတ်လျော့ရာ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မေဟိ၊ သမာပတ္တိတရားတို့မျ။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ ပုဂ္ဂလဿ (ပေ) ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။ ။ ထိုသို့ ဆိုဖြစ်လျှင် အဋ္ဌကထာ၌ "ဓမ္မာနံ ပရိဟာနမ္ပိ" ၌ ဓမ္မာနံ ဟူသော စကားကို မှားသည်ဟူ၍ မှတ်ရမည်လောဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ပုဂ္ဂလဿ ပန" စသည် ကိုမိန့်သည်။ "ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသည် သမာပတ်တရားတို့၏ ပျက်စီးခြင်းပင်တည်း"။ ဤသို့ အနက်ဓိပ္ပါယ်ယူလျှင် ရှေ့နိဒ္ဒေသနှင့် ဤနိဒ္ဒေသ၏ သဒ္ဒါမျှသာထူးသော သို့မဟုတ် သဒ္ဒါ၏ အနက်မျှသာ ထူးသော ပရိယာယ်ဝေဒနာ အထူးဖြစ်ကြောင်းထင်ရှား၏။ ထိုသို့ထင်ရှားအောင် အဋ္ဌကထာ၌ ရှေ့နိဒ္ဒေသဝယ် "သမာပတ္တီနံ ကုပ္ပနံ" ဟု သမ္ဗန်သမ္ဗန္ဓီ စပ်၍၎င်း၊ ဤနိဒ္ဒေသဝယ် "ဓမ္မာနံ ပရိဟာနံ" ဟု သမ္ဗန် သမ္ဇန်သမဇန္တီစပ်၍၎င်း အသွားတူ ဖွင့်ထားသည်ဟု မှတ်ပါ။ [ရှေးနိဿယ၌ "ပုဂ္ဂလဿ ပန ပရိဟာနံ ဓမ္မနမေဝ ဝိနာသော" ဟု ရှိ၏။ ထို စာရှီက ကောင်းသောကြောင့် ထိုအတိုင်း နိဿယ၌ အနက်ပေးပါသည်။] ပရိဟာနမ္ပိ၊ ယုတ်လျော့ခြင်းကို၎င်း။ အပရိဟာနမ္ပိ၊ မယုတ်လျော့ခြင်းကို၎င်း။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
စ၊ ဆက်။ တတ္ထ၊ ထို ကုပ္ပဓမ္မ, အကုပ္ပဓမ္မ ပုဒ် ၂ ပါးအပေါင်း၌။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ ပမာဒံ၊ ကို။ အာဂမ္မ၊ ၍။ တာ သမာပတ္တိယော၊ တို့သည်။ ကုပ္ပေယျံ၊ ပျက်ကုန်ရာ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မာနံ၊ သမာပတ်တရားတို့၏။ ကုပ္ပနံ၊ ကို၎င်း။ အကုပ္ပနဉ္စ၊ ကို၎င်း။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ပန၊ ထိုသို့ ပင်ဆို့အပ်ပါသော်လည်း။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူသည်။ ဓမ္မာနမေဝ၊ သမာပတ်တရားတို့၏ပင်။ ဝိနာသော၊ ပျက်စီးခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝစနနာနတ္ထ မတ္တေန၊ သဒ္ဒါ၏ ထူးသည်၏ အဖြစ်မျှဖြင့်။ ဝါ၊ တနည်း။ ဝစနတ္ထနာနတ္တ မတ္တေန၊ သဒ္ဒါအနက်ထူးသည်၏ အဖြစ်မျှဖြင့်။ ပရိယာယန္တရတာ၊ ပရိယာယ် တမျိုး၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊
စေတနာ၊ စေတနာဟူသည်။ သမာပတ္တိစေတနာ၊ သမာပတ်ကို ဖြစ်စေကြောင်း သမာပတ်ကို ဝင်စားကြောင်း စေတနာတည်း။ သမာပတ္တိစေတနာ။ ။ အကြင်စေတနာဖြင့် ရှေ့အဖို့က သမာပတ်ကို ဖြစ်စေ၏။ ပရိကံ, ဥပစာ, အနူလုံ စေတနာမျိုးတည်း။ အကြင် စေတနာဖြင့် သမာပတ်ကို ဝင်စား၏။ ထိုစေတနာ ၂ မျိုးကို သမာပတ္တိစေတနာ ဟုခေါ်သည်။ ထိုသမာပတ္တိစေတနာကိုပင် "တဒါယူဟနာ" ဟု ထပ်၍ဖွင့်သည်။တဒါယူဟနာ နောက်၌ "စ" ပါသည်ကား ပါဌ်ပျက်။ [သမာပတ္တိစေတနာ ဟိ ယာယ စေတနာယ သမာပတ္တိံ နိဗ္ဗတ္တေတိ သမာပဇ္ဇတိ စ၊ တေနာဟ တဒါယူဟနာတိ။ အနူ။] ဤ၌ နိဗ္ဗတ္တေတိ ဖြင့် သမာပတ်မရောက်မီ ရှေ့က စေတနာကိုပြ၏။ သမာပဇ္ဇတိ ဖြင့် သမာပတ်အတွင်း၌ စေတနာကို ပြသည်။ တဒါ ယူဟနာ၊ ထိုသမာပတ်ကို အားထုတ်ကြောင်း စေတနာတည်း။
အနရက္ခဏာ၊ အနုရက္ခဏာ ဟူသည်။ သမာပတ္တိဥပကာရာနုပကာရပရိဂ္ဂါဟိကပညာသဟိတာ၊ သမာပတ်အာလျော်သော ကျေးဇူးကို ပြုတတ်, လျော်သော ကျေးဇူး မပြုတတ်သော တရားတို့ကို သိမ်းဆည်းတတ်သော ပညာနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ သမာပတ္တိ (ပေ) ပညာသဟိတာ။ ။ သမာပတ္တိအားလျော်သော ကျေးဇူးကို ပြုတတ် မပြုတတ် သော တရားတို့ကို သိမ်းဆည်းတတ်သော တရားဟူသည် ပညာတည်း။ ထို့ကြောင့် ပညာ၏ ဝိသေသနအဖြင့်ဖြင့် "သမာပတ္တိဥပကာရာနူပကာရပရိဂ္ဂါဟိကပညာသဟိတာ" ဟု ပညာပုဒ်နှင့် တသမတ် ရှိပါစေ။ ထိုသို့ မရှိလျှင် ပရိဂ္ဂါဟိတာကို သတိ၌ စပ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် အဓိပ္ပါယ် ပျက်လိမ့်မည်။ ရှေးနိဿယ၌လည်း "ပရိဂ္ဂါဟိကပညာ" ဟု ပညာ၏ ဝိသေသန အဖြစ်ဖြင့် ရှိသည်။ သတိ၊ သတိတည်း။
တာဟိ၊ ထို စေတနာ အနုရက္ခဏာတို့ဖြင့်။ တာဟိ(ပေ) ဘဗ္ဗာ။ ။ "သမာတ္တီနံ ဘဗ္ဗာ" အရ စေ့ဆော်အပ်သော သမာပတတ်တို့အား ထိုက်သော အရာဟူသည် ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်သေး၊ ဝင်စားဖို့ရန် စေ့ဆော်တတ်, ဝင်စားခိုက်၌ စေ့ဆော်တတ်သော စေတနာတည်း။ စောင့်ရှောက်အပ်သော သမာပတ်တို့အား ထိုက်သော တရားဟူသည် စောင့်ရှောက်တတ်သော သမာပတ္တိဥပကာရာနူပကာရပရိဂ္ဂါဟိကပညာနှင့် တကွ ဖြစ်သော သတိတည်း။ ထို့ကြောင့်စေတနာဘဗ္ဗာ, အနူလက္ခဏာလဗ္ဗာဟု ဣတ္ထိလိင်ဖြင့် ထားသည်။ အကယ်၍ ပုဂ္ဂိုလ်ကို အရကောက်စေလိုလျှင် ပါဠိတော်နှင့် အညီ "စေတနာဘဗ္ဗာ, အနူလက္ခဏာဘဗ္ဗော" ဟု ဧကဝုစ် ထားရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် "ဘဗ္ဗာ၊ ထိုက်ကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စေတနာဘဗ္ဗာ၊ စေတနာဘဗ္ဗာ မည်ကုန်သည်၎င်း။ အနူလက္ခဏာဘဗ္ဗာ၊ အနူလက္ခဏာဘဗ္ဗာ မည်ကုန်သည်၎င်း။ ဟောန္တိ" ဟု ရှေးနိဿယပေးသည်ကို စဉ်းစားပါ။ စေတိယမာနအနုရက္ခိယမာနသမာပတ္တီနံ၊ စေ့ဆော်အပ်သော သမာပတ်, အဖန်ဖန်, စောင့်ရှောက်အပ်သော သမာပတ်တို့အား။ ဘဗ္ဗာ၊ ထိုက်သော စေတနာ အနုရက္ခဏာ သည်။ စေတနာဘဗ္ဗာ၊ စေတနာဘဗ္ဗာ မည်သည်၎င်း။ အနုရက္ခဏာဘဗ္ဗာ၊ အနုရက္ခဏာဘဗ္ဗာမည်သည်၎င်း။ (ဟောတိ)၊
ပုထုဇ္ဇနဂေါတ္တန္တိ၊ ကား။ ပုထုဇ္ဇနသိက္ခံ၊ ပုထုဇဉ်တို့၏ သိက္ခာကို။ ပုထုဇ္ဇနသိက္ခံ(ပေ) အတ္ထော။ ။ ဂေါတ္တံ၌ ဂေါသဒ္ဒူပပဒ တာ ဓာတ် တပစ္စည်း။ ဂံ၊ အသိဉာဏ်နှင့် သဒ္ဒါကို တာယတိ၊ စောင့်ရှေက်တတ်၏။ ဣဝိ ဂေါတ္တံ၊ ပုထုဇဉ်သန္တာန်၌ ရှိသော သီလ, သမာဓိ, ပညာ သိက္ခာ ၃ ပါးသည် "ဤသူကား ပုထုဇဉ်သာ ဖြစ်သေး၏" ဟု ပရစိတ္တ ဝိဒ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာဏ်ကို၎င်း, ပုထုဇ္ဇနသဒ္ဒါကို၎င်း စောင့်ရှောက်တတ်၏။ ထို့ကြောင့် ထို သိက္ခာ ၃ ပါးသည် ဂေါတ္တမည်၏။ ထို့ကြောင့် "ပုထုဇ္ဇနဂေါတ္တန္တိ ပုထုဇ္ဇနသိက္ခံ" ဟု ဖွင့်သည်။ "တိဿော သိက္ခာ အတိက္ကန္တာ" ၌ အတိက္ကန္တာ ၏ စပ်ပုဒ် မရှိ။ အဋ္ဌကထာ၌ "ပုထုဇ္ဇန ဂေါတ္တံ (ပေ) အတိက္ကမိတွာ" ဟု ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် "အတိက္ကမိတွာတိ အတ္ထော" ဟု ပြင်ပါ။ (အတိက္ကမိတွာ ၌ စပ်။) ပုထုဇ္ဇနဂတာ၊ ပုထုဇဉ်၏ သန္တာန်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တိဿော၊ ကုန်သော။ သိက္ခာ၊ တို့ကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ ၍။ ဣတိ အတ္ထော၊
ဟိ၊ မှန်။ တာ၊ ထို ၃ ပါးသော သိက္ခာတို့ကို။ သံယောဇနတ္တယာနုပစ္ဆေဒေန၊ သံယောဇဉ် ၃ ပါးအပေါင်းကို မဖြတ်နိုင်ခြင်းကြောင့်။ (ဒိဋ္ဌိ, ဝိစိကိစ္ဆာ, သီလဗ္ဗတပရာမာသ သံယောဇဉ်သုံးပါးကို မဖြတ်နိုင်သေးခြင်းကြောင့်။) [သဟာဝဿ ဒဿနသမ္ပဒါယ၊ တယဿု ဓမ္မာ ဇဟိတာ ဘဝန္တိ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဝိစိကိစ္ဆိတဉ္စ၊ သီလဗ္ဗတံ ဝါပိ၊ ရတနသုတ်၊ ] ပုထုဇ္ဇနသိက္ခာတိ၊ ပုထုဇဉ်တို့၏ သိက္ခာဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ ["ကသ္မာ ပုထုဇ္ဇနဂတာ ။ပေ။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်း။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာ၊ တို့ကို။ ။ပေ။ ဝုစ္စန္တိန၊ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ " ဟု ဤသို့လည်း အနက်ပေးပါ။]
အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌော စ၊ အရဟတ္တမဂ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ ဝဋ္ဋဘယတော၊ ဝဋ်ဘေးမှ။ ပညုဗ္ဗေဂေန၊ ထိတ်လန့်ကြောင်း ပညာဖြင့်။ ဥဗ္ဗိဇ္ဇန္တော၊ ထိတ်လန့်သည်။ (ဟုတွာ) ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇနေဟိ၊ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့မှ။ ဥပရတော၊ ရှောင်ကြဉ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘယူပရတော နာမ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သတ္တ သေက္ခာ ဘယူပရတောတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝ) အာဟ၊ ။
ဘဝင်္ဂပညာဝိရဟိတာ၊ ဘဝင်ပညာမှ ကင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဘဝင်္ဂပညာ (ပေ) ဂဟိတာ။ ။ "ဘဝင် ပညာ" ဟူသည် ဘဝင်စိတ်၌ ယှဉ်သော ပညာတည်း။ တိဟိတ်ပဋိသန္ဓေနေခဲ့သူ၌သာ ဘဝင်ပညာရှိနိုင်၏။ ပဋိသန္ဓေနေတုန်းက အဟိတ်ပဋိသန္ဓေ, ဒွိဟိတ်ိပဋိသန္ဓေနေခဲ့သူတို့မှ ဘဝင်ပညာ မရှိနိုင်။ ထို့ကြောင့် ထိုဘဝင်ပညာမှ ကင်းသူတို့ကို "ဝိပါကာဝရဏေန သမန္နာဂတာ" ပုဒ်ဖြင့် ယူအပ်ပြီ။ [အာဝရဏမဂ်ဖိုလ်ကို တားမြစ်တတ်သော။ ဝိပါက၊ အဟိတ်, ဒွိဟိတ် ဝိပါတ် ပဋိသန္ဓေ။] ဝိပါကဝရဏေန သမန္နာဂတာတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တိဟေတုကပဋိသန္ဓိကာ၊ တိဟိတ် ပဋိသန္ဓေရှိကုန်သော။ ကေစိ၊ အချို့သော မန္ဒပညပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ကေစိ။ ။ ကေစီတိ တိဟေတုကပဋိသန္ဓီကေ မန္ဒဗုဒ္ဓိကေ သန္ဓာယာဟ၊ တေန ဝုတ္တံ "ဒုပ္ပညာတိ ဣမိနာ ဂယှန္တီတိ"။ ဒုဗ္ဗလာ ပညာ ယေသံ တေ ဒုပ္ပညာတိ။ အနူ။ တိဟိတ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၍ ပဋိသန္ဓေပညာ ဘဝင်ပညာရှိပါသော်လည်း မဂ်ဖိုလ်ကို ရလောက်အောင် ဥပနိဿယ မရှိသောကြောင့် ဒုပ္ပညာဟု ခေါ်နိုင်၏။ ဤအလို ဒု သည် ဒုဗ္ဗလ အနက်ဟော။ "ဒုပ္ပညာ၊ ပညာ မရှိကုန်" ဟု မပေးပဲ "အားနည်းသော ပညာရှိကုန်၏" ဟု အနက်ပေးပါ။ ဒုပ္ပညာတိ ဣမိနာ၊ ဒုပ္ပညာဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဂယှန္တိ၊ ယူအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက် အဓိပ္ပါယ်ကို။ဣတိ ဒဿေန္တော (ပေ) အတ္ထိ။ ။ဤဋီကာကျမ်းတက်ပုံကို၎င်း "ပညာယ ဟိ ဝိနာ" စသောအကြောင်းပြပုံကို၎င်း ထောက်လျှင် "အပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူပနိဿယာ" သည် အဘဗ္ဗာ၏ အဖွင့် မဖြစ်နိုင်ပဲ ဒုပ္ပညာ၏ တနည်း အဖွင့်သာ ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် "အပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူဗနိသာယာ"ကို "ဒုပ္ပညာ" ၏ တနည်းအဖွင့်ဟု ယူ၍ ဝါ သဒ္ဒါ အကျေကြံဖို့ရန် မဓုဋီကာ ညွှန်ပြသည်။ အဘဗ္ဗာအတွက်ကား သီးခြားဖွင့်စရာ မလို။ ဘာ့ကြောင့်နည်း ကမ္မာဝရဏေန သမန္နာဂတာမှ စ၍ ဒုပ္ပညာတိုင်အောင်သော စကားတို့သည် အဘဗ္ဗာ၏ သရုပ်ပြ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဋီကာများ။ ။ ကေစီတိ တိဟေတုက ပဋိသန္ဓေကေ မန္ဒဗုဒ္ဓိကေ သန္ဓာယာဟ၊ တေန ဝုတ္တံ ဒုပ္ပညာတိ ဣမိနာ ဂယှန္တီတိ။ အနူ။ မဓု၌လည်း အယမေတ္တံ အဓိပ္ပါယော ဘဝင်္ဂပညာဝိရဟိတာတိ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ ဒု သဒ္ဒေါ ပဋိသေဓဝါစကော (ပညာမရှိသူ) အပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူပနိဿယာတိ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ ဒု သဒ္ဒေါ ဒုဗ္ဗလဝါစကောတိ (အားနည်းသော ပညာရှိသူ)။ အဋ္ဌကထာယံ ပနအပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူပနိသာယာဝါတိ ဝတ္တဗ္ဗေ ဝါသဒ္ဒလောပေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗေ၊ ဗဟုသု ပန ပေါတ္ထကေဟု အဘဗ္ဗာတိ အပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူပနိသာယာတိ ပါဌော အတ္ထိ၊ သောဣမိနာ ဋီကာဝစနေန ဝိရုဇ္ဈတိ (ဤ အနူဋီကာစကားနှင့်လည်း ဆန့်ကျင်၏။) သဘာဝ ဝိရောဓော စ ဟောတိ(သဘောအားဖြင့်လည်း ဆန့်ကျင်၏။)။ ကထံ။ ကမ္မာဝရဏေန သမန္နာဂတတော ယာဝ ဒုပ္ပညာ၊ ဣမေ အဘဗ္ဗသရူပါ၊ န တေဟိ ဝိသုံ အဘဗ္ဗာတိ၊ မဓု။
ဒဿေန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။) အပ္ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဖလူပနိဿယာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ။
ဟိ၊ အကြောင်းကား။ ပညာယ၊ ဘဝင်ပညာနှင့်။ ဝိနာ၊ ၍။ တဒုပနိဿယော၊ ထိုမဂ်ဖိုလ် ဟူသော အားကြီးသော မှီရာ အကြောင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိနိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ [ကသ္မာ ဟု ပုစ္ဆာထည့်၍ ဟိ ယသ္မာ စသည်ဖြင့်လည်း ပေးပါ။]
ယတ္ထ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ယတ္ထ (ပေ) ဟောန္တိ။ ။ ပုဂ္ဂိုလ်တယောက်၌ နိယတတရားကို မရမီက နိယတ အနိယတ ရောသောဖြစ်ခြင်း ရှိနေ၏။ တစုံတခုသော အကြောင်းထူးကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် နိယတ တရားအထူးကို ရ၏။ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ "နိယတ" ဟု ခေါ်ရသည်။ ဥတ္တရကုရုကျွန်းဝယ် နေသူတို့မှ ထိုကဲ့သို့ နိယတ အနိယတဝေါမိဿပဝတ္တိ မရှိကြ၊ ("ငါးပါးသီလအတွက်ကြောင့် နိယတ တမျိုးသာရှိကြသည်" ဟူလို) ထို့ကြောင့် ထိုသူတို့ကို "နိယတ " ဟု အထူးပြုဖွယ် မလို။ [အနိယတဓမ္မသမန္နာဂတဿေဝ ပစ္စယတိသေသေန နိယတဓမ္မပဋိလာဘောတိ အာဟ ယတ္ထ (ပေ) ဟောန္တီတိ။ တဒဘာဝါတိ နိယတာနိယတဝေါမိဿာယ ပဝတ္တိယာ အဘာဝါ။ အနူ။] (နိယတဓမ္မကို မရသေးသော အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။) နိယတာနိယတဝေါမိဿာ၊ နိယတဓမ္မ, အနိယတ ဓမ္မတို့နှင့် ရောသော။ ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ တတ္တေဝ၊ ထိုနိယတာ နိယတဝေါမိဿ ဖြစ်ခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌သာ။ နိယတဓမ္မာ၊ နိယတဓမ္မတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်နိုင်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥတ္တရကုရူသု၊ ဥတ္တရကုရုကျွန်းဝယ် နေသူတို့၌။ တဒဘာဝါ၊ ထိုနိယတာနိယတဝေါမိဿ ဖြစ်ခြင်း၏မရှိခြင်းကြောင့်။ နိယတော နာမ၊ နိယတ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ ဣတိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ) ယာ ပန ဥတ္တကုရုကာနန္တိ အာဒိံ၊ ကို။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
တေရသသု၊ ၁၃ ပါးကုန်သော။ သီသေသု၊ သီသတို့တွင်။ ပလိဗောဓသီသာဒီနိ၊ ပလိဗောဓသီသ အစရှိသည်တို့ကို၎င်း။ [အာဒိဖြင့် ဝိနိဗန္ဓနသီသ, ပရာမာသသီသ, ဝိက္ခေပသီသ, သံကိလေသသီသ ဟူသော ပယ်ထိုက်သော အကုသိုလ်တရား တို့ကို ယူပါ။] ပဝတ္တသီသဉ္စ၊ ပဝတ္တသီသကို၎င်း။ ပရိယာဒီယိတဗ္ဗာနိ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူထိုက်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကုန်စေထိုက်ကုန်၏။ အဓိမောက္ခသီသာဒီနိ၊ အဓိမောက္ခသီသ အစရှိသည်တို့သည်။ [အာဒိ ဖြင့် မဂ္ဂဟသီသ, ဥပဋ္ဌာနသီသ, အဝိက္ခေပသီသ, ဒဿနသီသဟူသော ပယ်တတ်သော ကုသိုလ်သီသတို့ကို ယူပါ။] ပရိယာဒကာနိ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူတတ်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကုန်စေတတ်ကုန်၏။ ပရိယာဒကဖလံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူတတ်သော မဂ်၏ အကျိုး ဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ဂေါစရသီသံ၊ ဂေါစရသီသတည်း။ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကျက်စားရာဖြစ်၍ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ပဓာနတည်း။
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း) (ကသ္မာ ပရိယာဒကဖလံ၊ သည်။ ဂေါစရသီသံ၊ တည်း။ ဣတိ ဝိညာယတိ၊ နည်း။) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ဝိသယဇ္ဈတ္တဖလဝိမောက္ခေါ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အရာတော်လည်း ဖြစ် အဇ္ဈတ္တလည်းဖြစ်သော ဖလဝိမောက္ခတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (ပရိယာဒကဖလံ၊ သည်။ ဂေါစရသီသံ၊ တည်း။ ဣတိ ဝိညာယတိ၊ )။ ["ဝိသယဇ္ဈတ္တ" အရ အရဟတ္တဖလသမာပတ်ကို ယူရပုံကို ဓမ္မသင်္ဂဏီအဇ္ဈတ္တတိက် အဖွင့်၌ ကြည့်ပါ။]
ပရိယာဒကဿ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူတတ်သော။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏၎င်း။ ဖလဿ စ၊ ဖိုလ်၏၎င်း။ အာရမ္မဏံ၊ အာရုံဖြစ်သော။ သင်္ခါရသီသံ၊ သင်္ခါရသီသ ဟူသည်။ သင်္ခါရဝိဝေကဘူတော၊ သင်္ခါရတို့၏ ကင်းဆိတ်ရာ ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ နိရောဓော၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပရိယာဒိယိတဗ္ဗာနံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူထိုက်ကုန်သော ပလိဗောဓသီသ အစရှိသော တရားတို့၏၎င်း။ ပရိယာဒကဖလာရမ္မဏာနံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ကုန်အောင် ယူတတ်သော အဓိမောက္ခ စသည် အရဟတ္တဖိုလ်, အာရုံ, ဖြစ်ကုန်သော တရားတို့၏၎င်း။ အရိယာဒက (ပေ) ရမ္မဏာနံ။ ။ ရှေ့၌ အဓိမောက္ခသီသာဒီနိ "ပရိယာဒကာနိ" ဟု ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း "ပရိယာဒက" အရ အဓိမောက္ခစသော ၅ ပါးကို ယူခဲ့၏။ဖလအရ ဂေါစရသီသကို၎င်း၊ အာရမ္မဏအရ သင်္ခါရသီသဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို၎င်း ယူပါ။ သဟ ဝိယ၊ တကွ မဟုတ်သော်လည်း တကွကဲ့သို့။ သဟ ဝိယ(ပေ) သမသီသိဘာဝံ။ ။ ပရိယာဒိတဗ္ဗဖြစ်သော တဏှာ စသော အကုသိုလ်သီသ, ပဝတ္တသီသ, ပရိယာဒကဖြစ်သော အဓိမောက္ခ စသော ကုသိုလ်သီသတို့၏ ပရိနိဗ္ဗာန်စံချိန်၌ တပြိုင်နက် ပြီးစီးပုံကို ပြတော်မူလိုသောကြောင့် တေရသသီသ ကို အရှင်သာရိပုတြာ ဟောတော်မူသည်။ သံသိဒ္ဓိဒဿနေန၊ ပြီးစီးခြင်းကို ပြခြင်းအားဖြင့်။ သမသီသိဘာဝံ၊ သမသီသီရဟန္တာ၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်ပါဠိတော်၌။ တေရသ၊ ကုန်သော။ သီသာနိ၊ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော သီလတို့ကို။ (ဓမ္မ သေနာပတိနာ) ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်ပြီ။
ပန၊ ကား။ (ရှေးနိဿယ၌ကား "အထူးကား" ဟု စွဲ၏)။ ဣဓ၊ ဤ ပုဂ္ဂလပညတ်ပါဠိတော်၌။ (ဝစနတော ၌စပ်။) (တနည်း) ဣဓ၊ ဤပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာ၌။ (ကရောန္တော အာဒိမာဟ ၌စပ်။) အပုဗ္ဗံ (ပေ) ဇီဝိတပရိယာဒါနဉ္စာတိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ တေသု၊ ထို ၁၃ ပါးသော သီသတို့တွင်။ ကိလေသပဝတ္တသီသာနမေဝ၊ အဝိဇ္ဇာဟူသော ကိလေသသီ, ဇီဝိတိန္ဒြေဟူသော ပဝတ္တသီသတို့၏သာ။ ဝါ၊ တို့နှင့်သာ။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ ဝါ၊ စပ်သဖြင့်။ ယောဇနံ၊ အဓိပ္ပါယ်ကို ယှဉ်စေခြင်းကို။ ကရောန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ) တတ္ထ ကိလေသသီသန္တိအာဒိံ၊ ကို။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ။
တတ္ထ၊ ထို တတ္ထ ကိလေသသီသံ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ ပဝတ္တသီသမ္ပိ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေဟူသော ပတတ္တသီသကိုလည်း။ ဝဋ္ဋတော၊ ဝဋ်ခန္ဓာမှ။ ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ ထသော။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။ စုတိတော၊ ပရိနိဗ္ဗာနစုတိမှ။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ဖြစ်သော နောက်ကာလ၌။ အပ္ပဝတ္တိကရဏဝသေန၊ မဖြစ်ခြင်းကို ပြုဖြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ (ပဝတ္တသီသကို မဖြစ်အောင် ပြုခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။) ယဒိပိပရိယာဒိယတိ၊ အကယ်၍ မူလည်း ကုန်စေနိုင်ပါပေ၏။ ပန၊ သို့သော်လည်း။ (အရဟတ္တမဂ်က ပဝတ္တသီသကို ကုန်စေနိုင်ပါသော်လည်း။) ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ စုတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာနစုတိသည်။ (အတ္ထိ)၊ တာဝ၊ ထို ပရိနိဗ္ဗာန စုတိတိုင်အောင်။ ပဝတ္တိသမ္ဘာဝတော၊ ဖြစ်ခြင်း၏ ထင်ရှားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဇီဝိတိန္ဒြေဟူသော ပဝတ္တသီသ၏ အရဟတ္တမဂ်ဖြစ်သည်မှ နောက်၌ ဖြစ်ခြင်း၏ အထင်အရှား ရှိသေးသောကြောင့်။) ပဝတ္တသီသံ (ပေ) ပရိယာဒိယတီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် အဋ္ဌကထာဆရာ ဆိုပါသော်လည်း။ ကိလေသပရိယာဒါနေန၊ ကိလေသာကို ကုန်ခန်းစေတတ်သော အရဟတ္တမဂ်သည်။ (နိပ္ဖါဒေတဗ္ဗာ ၌စပ်။) အတ္တနော၊ မိမိဟူသော အရဟတ္တမဂ်၏။ အနန္တရံ ဝိယ၊ အခြားမဲ့၌ကဲ့သို့။ [ဖိုလ်စိတ် ခြားနေသေးသည့်အတွက် အနန္တရအစစ် မဟုတ်သောကြောင့် အနန္တရံ ဝိယ ဟု ဝိယ သဒ္ဒါဖြင့် ဆိုသည်။] နိပ္ဖါဒေတဗ္ဗာ၊ ဖြစ်စေထိုက်ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏဝါရာ စ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဇောဝါရတို့သည်လည်း။ ကိလေသပရိယာဒါနဿေဝ၊ ကိလေသာတို့ကို ကုန်စေတတ်သော အရဟတ္တမဂ်၏ သာလျှင်။ ကိလေသ (ပေ) အရဟန္တိ။ ။ ကိလေသာတို့ကို ကုန်စေတတ်သော တရား ဟူသော အရဟတ္တမဂ်တည်း၊ ထို အရဟတ္တမဂ်သည် ပစ္စဝေက္ခဏာဇောတို့ကို ဖြစ်စေရာ၌ ဖိုလ်စိတ် ခြားနေသော်လည်း မိမိ၏ အခြားမဲ့၌ကဲ့သို့ ဖြစ်စေသောကြောင့် "ပစ္စဝေက္ခဏာဝါရတို့ကို ကိလေသပရိယာဒါနဝါရနှင့် တခုတည်းသော ယူထိုက်သည်" ဟူလို။ ဝါရာ၊ ဝါရတို့သည်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗတံ၊ ဆိုထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကို။ အရဟန္တိ၊ ထိုက်ကုန်၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဝိမုတ္တသ္မိံ ဝိမုတ္တမိတိ ဉာဏံ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝိမုတ္တသ္မိံ (ပေ) သမာပိတံ နာမ။ ။ ထိုသိ့ ယူထိုက်ခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြလို၍ "ဝိမုတ္တသ္မိံ ဝိမုတ္တမိတိ ဉာဏံ ဟောတိ" စသည်ကို မိန့်သည်။ အရဟတ္တမဂ်ရပြီးနောက် ပစ္စဝေက္ခဏာဇောပြီးဆုံးမှ ကိလေသပရိယာဒါနကိစ္စ ပြီးဆုံးကြောင်းကို "ဝိမုတ္တသ္မိံ (ပေ) ဟောတိ" ဟူသော သာဓကကို ထောက်၍ သိနိုင်ပါသည်။ မှန်၏- ထို ပါဌိတော်သည် ပစ္စဝေက္ခဏာ ဝီထိကျပုံကို ပြသော ပါဠိတော်တည်း။ ဝစနတော၊ ကြောင့်။ ပစ္စဝေက္ခဏပရိသမာပနေန၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဇောတို့၏ ပြီးဆုံးခြင်းအားဖြင့်။ ကိလေသပရိယာဒါနံ၊ ကိလေသာတို့၏ ကန်ခန်းခြင်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ သမာပိတံ နာမ၊ ပြီးစေအပ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ("ဣတိ ဝိညာယတိ" ဟု ဝစနတော ၏ စပ်ပုဒ်ကို ထည့်ပါ။)
ပန၊ ဆက်။ တံပရိသမာပနံ၊ ထို ပြီးဆုံးခြင်းသည်။ စုတိစိတ္တေန၊ စုတိစိတ်အားဖြင့်။ယဒိ စုတိစိတ္တေန။ ။ ကိလေသာတို့ကို အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ကုန်စပြေီးသောအခါ ပစ္စဝေက္ခဏဦ ၄ ဝီထိ ကျရသေး၏။ ထိုနောက်ဆုံးပ စ္စဝေက္ခဏာ ဇောလည်း ဆုံးရော, ပရိနိဗ္ဗာနစုတိကိစ္စတပ်သောဘဝင်လည်း ကျရော၊ ထို့ကြောင့် ကိလေသာတို့ကို ကုန်စေသော အရဟတ္တမဂ်၏ ကိစ္စ ပြီးဆုံးခြင်းသည် စုတိအားဖြင့် ဖြစ်၏" ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ ဆိုရာ၌ စုတိစိတ်သည် ကိလေသပရိယာဒါနတွင် မပါဝင်ပဲ နောက်အပိုင်းအခြားသာ ဖြစ်သောကြောင့် "ယဒိ" ဟု ပရိကပ္ပဇောတကနိပါတ် ထည့်ထားဟန်တူသည်။
မဓုဋီကာ။ ။ မဓု၌ကား ယဒိကို "ယေန" ဟု ဖွင့်၍ စုတိစိတ္တေန ကိုလည်း ကတ္တားအနက်ဟောဟု ယူပြီးလျှင် "ပရိစ္ဆိန္နံ ဟောတီတိ အတ္ထော" ဟု ဖွင့်၏။ ပရိစ္စိန္နံသည် မဓုဋီကာလက်ထက်၌ "ရှိလေသလား" ဟု တွေးမိ၏။ ရှိလျှင်လည်း အဓိပ္ပါယ် ရနိုင်ပါသည်။ [ယဒိ စုတိစိတ္တေနာတိ ယေန စုတိစိတ္တေန ပရိစ္ဆေဒကေန ကတ္တုဘူတေန ပရိစ္ဆိန္ဒံ ဟောတီတိ အတ္ထော။]
ယဒိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ) တေနေဝ၊ ထို စုတိစိတ်ဖြင့်ပင်။ ဇီဝိတပရိသမာပနဉ္စ၊ ဇီဝိတ၏ ပြီးဆုံးခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာယ ဝါရစုတိသမတာယ၊ ဤ ကိလေသပရိယာဒါန ဝါရ, ဇီဝိတပရိယာဒါန ဝါရတို့၏ စုတိအားဖြင့် ညီမျှကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါရ စုတိ သမတာယ။ ။ ဝါရိတဗ္ဗာ ပရိစ္ဆိန္ဒိဘဗ္ဗာတိ ဝါရာ ပိုင်းခြားထိုက်သော အလှည့်အကြိမ်တို့၊ ကိလေသပရိယာဒါန, ဇီဝိတပရိယာဒါန ဝါရတို့တည်း။ စုတိယာ အားဖြင့်၊ သမာ+ စု တိသမာ၊ ဝါရာနံ+ စုတိသမာ ဝါရစုတိသမာ။ [မဓု၌ကား "စုတိယာ+ ကြောင့်၊ သမာ စုတိသမာ" ဟု၎င်း၊ ဝါရာ စ ထို ၂ မျိုးသော ဝါရတို့တည်း၊ စုတိသမာ စ - စုတိကြောင့် ညီမျှသည်တို့လည်း၊ ဝါရစုတိသမာ တို့" ဟု ကမ္မဓာကို တွဲလေသည်။] ကိလေသပရိယာဒွနဇီဝိတပရိယာဒါနာနံ၊ ကိလေသာတို့၏ ကုန်ခန်းခြင်း, ဇီဝိတတို့၏ ကုန်ခန်းခြင်းတို့၏။ အပုဗ္ဗာစရိမတာ၊ မရှေးမနှောင်းကုန်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝါရသမတာယာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ဘဝင်္ဂံ ဩတရိတွာ ပရိနိဗ္ဗာယတီတိ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ ပရိနိဗ္ဗာနစိတ္တမေဝ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စုတိစိတ်ကိုပင်။ ဘဝင်္ဂေါတရဏဘာဝေန၊ ဘဝင်သို့ သက်ရောက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊
မဟာပယောဂေါတိ၊ ကား။ မဟာကိရိယော၊ ဓာတ် ၄ ပါးတို့၏ ပေါင်းစပ်ခြင်းဟူသော ကြီးစွာသော အမူအရာကြိယာတည်း။ ဝိပတ္တိကရမဟာမေဃုဋ္ဌာနာကာရဝိနာသော၊ ကမ္ဘာ၏ ပျက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော ကြီးစွာသော မိုး၏ ထကြွခြင်း အခြင်းအရာ ဟူသော ပျက်ခြင်းတည်း။
တိဋ္ဌေယျာတိ (ပဒဿ)၊ ၏။ ဝိနာသော၊ ပျက်ခြင်းသည်။ နပ္ပဝတ္တေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ အတ္ထော၊ [တိဋ္ဌေယျာတိ န ဥဂ္ဂစ္ဆေယျ (ရှေ့သို့တိုး၍ မသွားရာ။) ဌာနံ ဟိ ဂတိနိဝတ္တိ၊ တေန ဝုတ္တံ နပ္ပဝတ္တေယျာတိ၊ အနု၊ စာအုပ်တို့၌ "န ဥပဂစ္ဆေယျ" ဟု ရှိသည်ကား မကောင်း။]
အရဏီယတ္တာတိ၊ ကား။ ပယိရုပါသိတဗ္ဗတ္တာ၊ ဆည်းကပ်ထိုက်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (အရိယာ ၌စပ်။) [ပယိရုပါသနာယ ဗဟူ ဝကာရတ္တော ပယိရုပါသိတဗ္ဗတ်တာ၊ "ဆည်းကပ်ခြင်း အားဖြင့် ကျေးဇူးများသည့်အတွက် ဆည်းကပ်ထိုက်သည်။ " အနု။]
ယာယ၊ အကြင် အာသဝက္ခယဉာဏ်ဟူသော အဂ္ဂဝိဇ္ဇာကြောင့်။ ကတကိစ္စတာ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကိစ္စရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာယ အဂ္ဂဝိဇ္ဇာယ၊ ထို အာသဝက္ခဉာဏ် ဟူသော အဂ္ဂဝိဇ္ဇာကို။ အဓိကတာယ၊ ရအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ရအပ်မှ။ အတေဝိဇ္ဇတာဘာဝေါ၊ တေဝိဇ္ဇတာ မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၏ မရှိခြင်းသည်။ အတေဝိဇ္ဇတာဘာဝေါ။ ။ စာအုပ်တို့၌ အ သဒ္ဒါ မပါသော်လည်း ရှေးနိဿယပါ၏။ "အတေဝိဇ္ဇတာ+ အဘာဝေါ" ဟု ပုတ်ဖြတ်၊ "တေဝိဇ္ဇတာ မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၏ မရှိခြင်း" ၊ ထိုသို့ ပဋိသေဓ လုံးကုံး မပါခြင်းနှင့် ထပ်တူဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် "တေဝိဇ္ဇတာဘာဝေါ" ပါဌ်လည်း အပြစ်မတင်သာပါ။ဆိုလိုရင်းကး အရဟတ္တမဂ်ဟူသော အဂ္ဂဝိဇ္ဇာကိုရလျှင် တေဝိဇ္ဇတာမဟုတ်ဟု မဆိုနိုင်တော့။ တေဝိဇ္ဇတာ အစစ်အမှန် ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် ထို တေဝိဇ္ဇတာသည် အရဟတ္တမဂ်၏ ရှေ့က ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုဗ္ဗေတိဝါသာမူဿတိဉာဏ်, ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ် ၂ ပါးကြောင့် ပြီးစီး၏။ ထို့ကြောင့် "သာစ အာဂမနဝသေန သိဒ္ဓါ သာတိသယာ တေဝိဇ္ဇတာ" ဟု ဆိုသည်။ ဤစကားကို ကောက်ချက်ချလျှင် တေဝိဇ္ဇ အမည်ရခြင်း၌ ရှေ့လောကီ ဝိဇ္ဇာ ၂ ပါးက ပဓာန ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် "အာဂမနီယမေဝ ဓုရံ" ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာ ဆိုသည်။ နိပ္ပရိယာယတာ၊ ပရိယာယ် မဟုတ်မုချ၏ အဖြစ်တည်း။ သာ စ၊ ထို နိပ္ပရိယယာတာသည်လည်း။ အာဂမန ဝသေန၊ လာကြောင်းဖြစ်သော ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်, ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ် ဟူသော ဝိဇ္ဇာ ၂ ပါး၏ အစွမ်းကြောင့်။ သိဒ္ဓါ၊ ပြီးသော။ သာတိသယာ၊ အလွန်အကဲနှင့် တကွဖြစ်သော။ တေဝိဇ္ဇတာ၊ တေဝိဇ္ဇ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာဂမနီယမေဝ ဓုရန္တိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
တတ္ထ စာတိ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။ နိမိတ္တတ္တေ၊ နိမိတ်၏ အနက်၌။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ [ဤအလို "တတ္ထ စ၊ ထို ထိုးထွင်း၍ သိတတ်သော အရဟတ္တမဂ်ကြောင့်လည်း။" ဟု ပေးပါ။] ဝါ၊ အဋ္ဌကထာနည်းမှ တနည်းကား။ သဗ္ဗညုတညာဏပ္ပတ္တိယာ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့ ရောက်ခြင်း၏။ အာဓာရဘာဝေ၊ တည်ရာ၏ အဖြစ်၌။ (ဘုမ္မံ၊ တည်း။)
ဟိ၊ မှန်။ တတ္ထေဝ၊ ထို သစ္စာ ၄ ပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းဟူသော အရာ၌ပင်။ သဗ္ဗညုတံ၊ သဗ္ဗညု၏ အဖြစ်သို့။ ပတ္တောနာမ၊ ရောက်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ (တနည်း ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗညုတညာဏပ္ပတ္တိယာ၊ ၏။ အာဓာရဘာဝေ၊ သော။ အတ္ထော ဝိညာယတိ၊ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတ္ထေဝ ပတ္တောနာမ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗညုတညာဏပ္ပတ္တိယာ အာဓာရဘာဝေ အတ္ထော ဝိညာယတိ၊ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )
စ၊ ဆက်။ အနနုဿုတေသု ဓမ္မေသူတိ (ပဒဿ)၊ ၏။ အနနုဿုတေသု၊ သူတပါး၏ အထံ၌ မကြားအပ်ကုန်သော။ သစ္စေသု၊ သစ္စာ ၄ ပါးတရားတို့၌။ (အဘိသမ္ဗုဇ္ဈတိ)၊ ဣတိ အတ္ထော၊
(ဘဂဝတာ) ရူပီ ရူပါနိ ပဿတီတိ အာဒိကေ၊ အစရှိကုန်သော။ နိရောဓ သမာပတ္တိအန္တော၊ နိရောဓသမာပတ်အဆုံးရှိကုန်သော။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခေ၊ ဝိမောက္ခ တို့ကို။ ဝတွာ၊ ဟောတော်မူပြီး၍။ ယတော ခေါ အာနန္ဒ (ပေ) ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ မဟာနိဒါနသုတ္တေ၊ မဟာနိဒါနသုတ်၌။ ယဒိပိ ဝုတ္တံ၊ အကယ်၍ကား ဟောတော်မူအပ်ပါပေ၏။
ပန၊ သော်လည်း။ တံ၊ ထို နိရောဓ သမာပတ်ကို ရခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တ၏ အဖြစ်ကို ဟောတော်မူကြောင်း စကားတော်ကို။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ သေဋ္ဌဝသေန၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဥဘတောဘာဂ ဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဥဘတော(ပေ) သေဋ္ဌဝသေန။ ။ သုတ်မဟာဝဂ္ဂ မဟာနိဒါနသုတ်ပါဠိတော်၌ ရူပီ ရူပါနိ ပဿတိ၊ အယံ ပဌမော ဝိမောက္ခေ၊ (ပေ) သဗ္ဗသော နေဝသညာ နာသညာ ယတနံ သမတိက္ကမ္မသညာဝေဒယိတနိရောဓံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ အဋ္ဌမော ဝိမောက္ခေါ" ဟု ဟောတော်မူပြီးနောက် "အာသဝါနဉ္စ ခယာ" စသည်ဖြင့် အရဟတ္တမဂ်ကို ဟောတော်မူ၏။ ဤသို့ အဋ္ဌဝိမောက္ခအားဖြင့် ရူပကာယမှ၎င်း, အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် ကိလေသာဟူသော နာမကာယမှ၎င်း, ၂ မျိုးစုံမှ ၂ ကြိမ်လွတ်သော ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်ကို ဟောတော်မူ၏။ ထိုစကားတော်၌ နိရောဓသမာပတ်ကိုရပြီးမှ အရဟတ္တမဂ်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥဘတော ဘာဂဝီမုတ္တအဖြစ်ကို ဟောတော်မူခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြတော်မူသောအားဖြင့် ဟောတော်မူခြင်း ဖြစ်၏။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤပုဂ္ဂလပညတ် အဋ္ဌကထာ၌။ ဣဓ (ပေ) အာဟ။ ။ ဤပုဂ္ဂလပညတ် အဋ္ဌကထာ၌ကား မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသကီဋာဂိရိသုတ်တော်အတိုင်း အရူပသမာပတ်တပါးကို ရလျှင်ပင် (ဝိမောက္ခရှစ်ပါးကို နိရောဓသမာပတ်အထိ မရစေကာမူ) ရူပကာယမှ လွတ်၍ အရဟတ္တမဂ်ရသောအခါ ကိလေသာနာမကာယမှ လွတ်သောကြောင့် ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ အမည်ရ၏။ထို့ကြောင့် ဤပုဂ္ဂလပညတ် အဋ္ဌကထာ၌ အောက်ဆုံး အာကာသာနဉ္စာယတန ဈာန်ကို ရ၍ ကိလေသာမှ လွတ်လျှင်ပင် ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တအမည် ရနိုင်ပြီဟု ပြသည်။ (အာဟ ၌စပ်။) ကီဋာဂိရိသုတ္တဝသေန၊ ကီဋာဂိရိ သုတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝါ၊ နှင့်စပ်သဖြင့်။ သဗ္ဗဥဘတောဘာဂ ဝိမုတ္တ သင်္ဂဟတ္ထံ၊ အလုံးစုံသော ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်ကို သိမ်းယူခြင်း အကျိုးငှါ။ အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော (ပေ ) ဝိဟရတီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရာ) အာဟ၊
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း) ဟိ၊ ချဲ့။ ကီဋာဂိရိသုတ္တေ၊ ၌။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ (ဝိဟရတိ- ၌စပ်။) သန္တာ၊ ငြိမ်းသက်ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တို့မှ လွတ်ကုန်သော။ ရူပေ၊ ရူပ်တို့ကို။ အတိက္ကမ္မ၊ လွန်၍။ ယေ တေ အရူပါ၊ အကြင် အရူပ သမာပတ်တို့သည်။ (သန္တိ)၊ တေ၊ ထို အရူပသမာပတ်တို့ကို။ ကာယေန၊ သဟဇာတနာမကာယဖြင့်။ ဖုသိတွာ၊ တွေ့ထိ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ သညာယ၊ ဝိပဿနာ ပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်။ အဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဒိသွာ၊ သင်္ခါရ အပေါင်း သစ္စာ ၄ ပါး တရားတို့ကို မြင်ခြင်းကြောင့်။ အာသဝေါ၊ တို့သည်။ ပရိက္ခီဏာ၊ ကုန်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တော၊ မည်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဣတိ၊ သို့။ အရူပသမာပတ္တိဝသေန၊ အရူပသမာပတ် ၄ ပါး၏ အစွမ်းဖြင့်။ စတ္တာရော၊ ၄ ပါးကုန်သော။ ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တာ၊ ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။ စ၊ ဆက်။ဥဘတော (ပေ) သေဋ္ဌော စ။ ။ "ဒွိဟိ ဘာဂေဟိ ဒွေ ဝါရေ ဝိမုတ္တော" သည် ဥဘတော ဘာဂဝမုတ္တ၏ လက္ခဏာတည်း။ ထိုလက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့် အရူပသမာပတ် တပါးဖြင့် ရူပကာယမှ လွတ်၍ အရဟတ္ထဖိုလ်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။
ဝုတ္တလက္ခဏောပပတ္တိတော (ကော) ။ ။ ဝုတ္တလက္ခဏောပပတ္တိတော၏ နေရာ၌ ဝုတ္တလက္ခဏူပပတ္တိကော ဟု လည်း အနူဋီကာ၌တွေ့ရ၏။ သို့သော် "ဒွီဟိ ဘာဂေဟိ ဒွေဝါရေ ဝိမုတ္တောတိ ဧဝံ ဝုတ္တလက္ခဏေန ဥပပတ္တိတော" ဟူသော အဖွင့်ကို ထောက်လျှင် "ဝုတ္တလက္ခဏူပပတ္တိတော" ဟု ဘန္တဇ "တော" ဖြင့်သာ ပါဌ်မှန်ဖြစ်ထိုက်၏။ ယုတ္တိတော ကား ဥပပတ္တိတော၏ အဖွင့် "သမန္နာဂတော" နေရာ၌လည်း "သမန္နာဂတတော" ဟု ရှိသင့်မည်ထင်သည်။ [ဝုတ္တလက္ခဏူပပတ္တိတောတိ ဒွီဟိ ဘာဂေဟိ ဒွေဝါရေ ဝိမုတ္တောတိ ဧဝံ ဝုတ္တလက္ခဏေန ဥပပတ္တိတော ယုတ္ထိတော သမန္နာဂတော။ အနူ။]
ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တသေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (ဝုတ္တော၊ ပြီ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ကာယသက္မိ မှိပိ၊ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်၌လည်း။ (နောက်၌လာမည့် ကာယသက္မိ ပုဂ္ဂိုလ်၌လည်း။) ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
ပညာယ စဿ (ပေ) ဟောန္တီတိ၊ ကား။ အာသဝါ၊ တို့သည်။ န အာသဝေါ (ပေ) ပရိက္ခီဏာ။ ။ ပါဠိတော်ရှိတိုင်း အဓိပ္ပါယ်ယူလျှင် အာသဝါ ဟူသော ကတ္တားသည် ဒိသွာ၏ ကတ္တားလည်း ဖြစ်စရာရှိသောကြောင့် "အာသဝေါတရားတို့က မြင်၍ ကုန်သည်" ဟု အဓိပ္ပါယ်ထွက်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ဒီသွာ၌ တွာ ပစ္စည်းကို ပုဗ္ဗကာလကြိယာဝိသေသန အနက်မပေးပဲ ဟိတ်အနက်ပေးပါဟု ဆိုလိုသည်။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ န ပဿန္တိ၊ မြင်တတ်ကုန်သည် မဟုတ်။ ပန၊ အဟုတ်ကား။ ဒဿနကာရဏာ၊ မြင်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ပရိက္ခီဏာ၊ ကုန်ပြီးကုန်သော အာသဝေါတို့ကို။ ဒိသွာ ပရိက္ခီဏာတိ၊ ဒိသွာ ပရိက္ခီဏာ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။ ဒဿနာယတ္တပရိက္ခယတ္တာ၊ ပညာဖြင့် မြင်ခြင်း၌ စပ်သော ကုန်ခြင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒဿနယတ္တ(ပေ) ပုရိမကိရိယာ။ ။ "ပညာဖြင့် မြင် ခြင်းကြောင့် (တနည်း) မြင်တတ်သော ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာကြောင့် အာသဝေါတရားများ ကုန်ကြရသည်" ဟူလို။ သဒ္ဒါ ကျမ်းတို့၌ တွာ ပစ္စည်းအနက် ၅ ချက်တို့တွင် ပုဗ္ဗကာလ ကြိယာ ဝိသေသန အနက်မပေးပဲ ဟိတ်အနက်ပေးပါဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ကြိယာအနေအားဖြင့် ဒိသွာ ပုဒ်က ရှေ့ကျသောကြောင့် ပုဗ္ဗကာလကြိယာ ဟုကား ခေါ်နိုင်ပါသေး၏။ ဘာ့ကြောင့်နည်း။ အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ခြင်းသည် မြင်ခြင်းနှင့် ဝပ်၍ နေသောကြောင့်တည်း။ [ဒဿနကာရဏာတိ ဣမိနာ ဒိသွာတိ ဧတ္ထ တွာ - သဒ္ဒေါ ဟေတုအတ္ထောတိ ဒဿေတိ၊ ယထာ သိဟံ ဒိသွာဘယံ ဟောတီတိ အာဒီသု. အနူ။] ဒဿနံ၊ ပညာဖြင့် မြင်ခြင်းသည်။ ပုရိမကိရိယာ၊ ရှေ့၌ဖြစ်သော ကြိယာသည။ (ပုဗ္ဗကာလ ကြိယာသည်။) ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [ဒိသွာ ကို "မြင်၍" ဟု မပေးပဲ "မြင်ခြင်းကြောင့်" ဟု ဟိတ်အနက်ပေးပါ ဟု ဆိုလိုသည်။]
နာမနိဿိတကော ဧသောတိ၊ ကား။ ဧသော ဥဘတောဘာဂ ဝိမုတ္တော၊ ဤ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပတော၊ ရုပ်မှ။ မုစ္စိတွာ၊ လွတ်ပြီး၍။ (အရူပသမာပတ်ကို ရတုန်းက ရုပ်မှလွတ်ပြီး၍။) နာမံ၊ နာမ်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဌိတော၊ တည်သည်။ (ဟုတွာ) ပုန၊ တဖန်။ တတော၊ ထို ကိလေသာဟူသော နာမ်မှ။ မုစ္စနတော၊ လွတ်ခြင်းကြောင့်။ နာမနိဿိတကော၊ နာမ်ကို မှီတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ တဿ၊ ထို ကာယဒွယမှ လွတ်ခြင်းကြောင့် ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ၏အဖြစ်ကို။ [တဿာတိ ကာဒွယဝိမုတ္တိယာ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တဘာဝဿ။ အနူ။] သာဓကံ၊ ပြီးစေတတ်သော။ သုတ္တံ စ၊ သုတ်ကိုလည်း။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ကာယဒွယတော၊ (ပေ) ဝိမုတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ (ဒုတိယတ္ထေရော) အာဟ၊ ဆိုပြီ။ ဣတိ အတ္ထော၊
ဟိ၊ မှန်။ သုတ္တေဟိ (ပေ) အက္ခတော။ ။ သုတ္တနိပါတ် ပါဠိတော်၌ ဥပသီဝဗြဟ္မဏသည် အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ကို ရပြီးဖြစ်၏။ ထို ဥပသီဝအား အရူပဘုံသို့ သေက္ခအဖြစ်ဖြင့် ရောက်ပြီး၍ ရဟန္တာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရူပကာယမှ ရှေးဦးစွာ လွတ်ပြီ။ ထို့နောက် ရဟန္တာဖြစ်သော အခါ ကိလေသာဟူသော နာမကာယမှ လွတ်၏။ ထိုကဲ့သို့သော ရဟန္တာကို "ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ" ဟု ဟောတော်မူသည်။ [အရူပလောက ဟိ ဌိတာရဟန္တဝသေနာယမတ္ထော ဝုတ္တော။ တေနာဟ သုတ္တေဟီတိအာဒိ။ အနူ။] သုတ္တေ၊ အစွီ ယထာ အစရှိသော ပါဠိတော်၌။ အာကိဉ္စညာယတနလာဘိနော၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန်ကို ရခြင်းရှိသော။ ဥပသီဝ ဗြဟ္မဏဿ၊ ဥပသီဝပုဏ္ဏားအား။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ (အက္ခာတော ၌ စပ်။) နာမကာယာ၊ မှ။ ဝိမုတ္တော၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ မုနိ၊ ရဟန္တာကို။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ အက္ခာတော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ပဌမ တ္ထေရဝါဒေ၊ ၌။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဘာဂေဟိ၊ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်, သမုစ္ဆေဒပဟာန်တို့ဖြင့်။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်ပြီ။ (ဣတိ၊ ကြောင့်။) ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော၊ မည်၏။ ဒုတိယတ္ထေရဝါဒေ၊ ၌။ ဥဘတော၊ နှစ်ပါးစုံသော။ ဘာဂတော၊ ရူပကာယ, နာမကာယ အဖို့မှ။ ဝိမုတ္တော၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှန်အပ်၏။ တတိယတ္ထေရဝါဒေ၊ ၌။ ဒွီဟိ၊ ကုန်သော။ ဘာဂေဟိ၊ ဝိက္ခမ္ဘနဝိမောက္ခ, သမုစ္ဆေဒဝိမောက္ခတို့ဖြင့်။ ဒွေဝါရေ၊ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်ပြီ။ ဣတိအယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ ဧတေသံ၊ ထို ၃ ပါးသော ဝါဒတို့၏။ ဝိသေသာ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုဝါဒတို့၌။ ကိလေသေဟိ၊ တို့မှ။ ဝိမုတ္တော၊ ပြီ။ [ပဌမတ္ထေရ, တတိယတ္ထေရ ဝါဒ အတွက်။] ဝါ၊ တနည်း။ ကိလေသ ဝိက္ခမ္ဘနသမုစ္ဆေဒနေဟိ၊ ကိလေသာတို့ကို ပယ်ခွါခြင်း, အကြွင်းမဲ့ဖြတ်ခြင်းတို့ဖြင့်။ ကာယဒွယတော၊ ရူပကာယ, နာမကာယ နှစ်ပါးအပေါင်းမှ။ ဝိမုတ္တော၊ ပြီ။ [ဒုတိယတ္ထေရဝါဒအတွက်။] ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
အရူပဝစရံ (ပေ) ဝိမုတ္တန္တိ၊ ကား။ နီဝရဏသင်္ခါတနာမကာယတော၊ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော နာမ်အပေါင်း။ ဝိမုတ္တံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ တံ၊ ထို အရူပါဝစရ ဈာန်သည်။ နီဝရဏဒုရီဘာဝေန၊ နီဝရဏတို့မှ ဝေးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ (ဝိမုတ္တ ၌ စပ်။) နာမကာယတော၊ နာမ်အပေါင်းမှ ၎င်း။ ရူပတဏှာဝိက္ခမ္ဘနေန၊ ရူပတဏှာကို ပယ်ခွါခြင်းအားဖြင့်။ ရူပကာယတော စ၊ ရုပ်အပေါင်းမှ၎င်း။ ဝိမုတ္တတ္တာ၊ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကဒေသေန၊ တစိတ်တဒေသအားဖြင့်။ ဧကဒေသေန (ပေ) ဝိမုတ္တိ နာမ။ ။ အရူပါဝစရဈာန်သည် ရူပကာယ, နာမကာယ မှ လွတ်ပါသော်လည်း သမုစ္ဆေဒ ဝိမုတ္တိဖြင့် လွတ်သည်မဟုတ်။ ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိဖြင့်သာ လွတ်သေး၏။ ထို့ကြောင့် "ဧကဒေသဝိမုတ္တ" ဟု ဆိုသည်။ [ဧကဒေသေန ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တံ နာမ ဟောတ် သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိယာ အဘာဝါ။ အနူ။] ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တံ နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အရဟတ္တမဂ္ဂဿ၊ အရဟတ္တမဂ်၏။ ပါဒကဘူတံ၊ အခြေခံဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ (သမာနံ၊ ဖြစ်လသော်။ ဝါ၊ ဖြစ်သော အရူပဈာန်သည်။) ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တနာမလာဘဿ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ အမည်ကို ရခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင့်သည်။ ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။ ဣတိ (အယံ)၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဧတေသု ဟိ ဧကောပိ အဋ္ဌဝိမောက္ခလာဘီ န ဟောတီတိ၊ ကား။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တဘာဝဿ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ နာမည်၏။ ကာရဏဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ရူပကာယတော၊ ရူပကာယမှ။ ဝိမုတ္တံ၊ လွတ်သော။ ဧကမ္ပိ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခံ၊ အရူပါစရဈာန်ဟူသော ဝိမောက္ခကို။ အနဓိဂတော၊ မရ။ ဣတိ (အယံ)၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ ၏အလိုတည်း။
ဟိ၊ မှန်။ အရူပါဝစရေသု ဟိ (ပေ) ဝုစ္စတိ။ ။ အရူပါဝစရ ဈာန်တပါးကိုရလျှင် ရူပကာယမှလွတ်၏။ ရဟန္တာဖြစ်သောအခါ ကိလေသာနာမကာယမှလည်း လွတ်၏။ ထို့ကြောင့် အရူပါဝစရ ဈာန်တပါးကိုရလျှင်ပင် ရဟန္တာဖြစ်သောအခါ "ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ" အမည်ကို ရနိုင်ရကားထုနပုဂ္ဂိုလ်ဟု မဆိုထိုက်သည် မဟုတ်ပါလော အဘယ့်ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ "အဋ္ဌဝိမောက္ခလာဘီ" ဟု ဆိုရပါသနည်း။ ဤသို့ မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "အရူပါဝစနရသု ဟိ" စသည်ကို မိန့်သည်။" အပေါင်း၏ အဋ္ဌသမာပတ္တိလာဘီအမည်ကို အစိတ်ဖြစ်သော အရူပါဝစရဈာန်သမာပတ်တပါးကိုရသောပုဂ္ဂိုလ်၌ တင်စားသော ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့် အဋ္ဌဝမေက္ခလာဘီ" ဟု ခေါ်နိုင်ပါသည်" ဟူလို။ [သမုဒါယေ ပဝတ္တော ဝေါဟာရော အဝယဝေပိ ဒိဿတီတိ ဒဿေနော အာဟ အဋ္ဌဝိမောကေ်ခကဒေသေန (ပေ) ဝုစ္စတီတိ။ အနူ။] အရူပါဝစရေသု၊ အရူပါဝစရ ဈာန်တို့တွင်။ ဧဂ မ္ပိ၊ တပါးသော ဈာန်ကိုလည်း။ အဓိဂတော၊ ရသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (ဝုစ္စတိ ၌စပ်။) ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တဘာဝ ကာရဏပဋိလာဘတော၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ အဖြစ်၏ အကြောင်းကို ရခြင်းကြောင့်။ အဋ္ဌဝိမောက္ခေတဒေဝသေန၊ ရှစ်ပါးသော ဝိမောက္ခ၏ တစိတ်ဖြစ်သော။ တံနာမဒါနေ၊ ထို ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တ အမည်ကို ပေးခြင်း၌။ သမတ္ထေန၊ စွမ်းနိုင်သော။ တေန၊ ထို အရူပါဝစနရဈာန်တပါးကြောင့်။ အဋ္ဌဝိမောက္ခလာဘီတွေဝ၊ အဋ္ဌဝိမောက္ခ လာဘီ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍သာ။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဝါ၊ ဆိုနိုင်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ အရူပါဝစရဇ္ဆာနေသု ပနာတိ အာဒိ၊ အစရှိသော။ (ယံ ဝစန၊ သည်။ အတ္ထိ၊ တံ ဝစနံ၊ ကို။ သင်္ဂဟကာရော၊ သည်။) အာဟ၊ ပြီ။
ဖုဋ္ဌန္တံ သစ္ဆိကရောတီတိ (ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဖုဋ္ဌန္တံ ။ ။ "ဖုဋ္ဌာနံ အန္တော" ဟု တပ္ပုရိသ်သမာသ်ဖွင့်ပြီး၍ "ဖုဋ္ဌ" အရ တွေ့ထိအပ် ရအပ်ပြီးသော အရူပါဝစရဈာန်တို့ကို၎င်း "အန္တ"အရ (ထိုဈာန်တို့၏ အဆုံးတင်ခဏကို မယူပဲ) အဆုံးဖြစ်သော အခြားမဲ့ ကာလကို၎င်း ယူစေလိုသောကြောင့် (အတ္ထောဟု သဒ္ဒတ္ထ ယူဖို့ရန် မဖွင့်ပဲ) "ဖုဋ္ဌာနံ (ပေ) အဓိပ္ပါယော" ဟု ဖွင့်သည်။ [အန္တောတိ အန္တသဒိသော ဖဿနာယ ပရကာလော (ပေ) ကာလဝိသယော စာယံ အန္တသဒ္ဒေါ၊ န ပန ကာလတ္ထော။ အနု။] အချို့စာအုပ်၌ "ဖုဋ္ဌာနံ အနန္တရံ" ဟု ရှိသည်ကား အနူဋီကာ အဖွင့်နှင့် မညီပါ။ ဖုဋ္ဌာနံ၊ တွေ့ထိအပ် ရအပ်သော အရူပဈာန်တို့၏။ အန္တော၊ အဆုံးတည်း။ ဝါ၊ အဆုံးနှင့်တူသော နောက်ကာလတည်း။ ဖုဋ္ဌန္တော၊ တွေ့ထိအပ်ရအပ်သော အရူပါဝစရဈာန်တို့၏ အဆုံး။ ဝါ၊ ကာလ။ ဖုဋ္ဌာနံ၊ တွေ့ထိအပ်ရအပ်ကုန်သော။ အရူပါဝစရဇ္ဈနာနံ၊ တို့၏။ အနန္တရော၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။ ကာလော၊ ကာလတည်း။ ဣတိ (အယံ)၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဖုဋ္ဌန္တံ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အစ္စန္တသံယောဝေ၊ အစ္စန္တသံယောဂအနက်၌။ အစ္စန္တသံယောဂေ ခေတ္ထ။ ။ ဤ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်သည် သောတိပတ္တိဖလဋ္ဌမှ စ၍ "အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌတိုင်အောင် ၆ ပါးရှိသောကြောင့် အရူပါဝစရဈာန်၏ အခြာမဲ့ကာလပတ်လုံး အကြောင်းအားလျော်စွာ အထက်မဂ်ဖိုလ်များကို မျက်မှောက်ပြုရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖုဋ္ဌန္တံ၌ ဒုတိယာ ဝိဘတ်ကို အစ္စန္တသံယောဂတ္ထဟု ဆိုသည်။ ဖုဋ္ဌာနန္တရကာလမေဝ ၌လည်း ထိုအခြားမဲ့ကာလ တခဏချင်းသာလျှင် " ဟု ဆိုလိုသည်မဟုတ်။ "အခြားမဲ့ ကာလပတ်လုံးဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုသို့မျက်မှောက်ပြုရာ၌ အကြောင်းအားလျော်စွာ ပြုရမည် ဖြစ်သောကြောင့် "သစ္ဆိကာတဗ္ဗော ပါယေန" ဟုလည်း ဝိသေသနပြုသည်။ ဟောဋီကာ၌ "သစ္ဆိကရဏောပါယေန" ဟု ရှိ၏။ ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဖုဋ္ဌနန္တရကာလမေဝ၊ တွေ့ထိအပ် ရအပ်သော အရူပါဝစရဈာန်တို့၏ အခြားမဲ့ကာလပတ်လုံးပင်။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗောပါယေန၊ မျက်မှောက်ပြုထိုက်သည် အဖြစ်နှင့် သင့်လျော်သော အကြောင်းအားဖြင့်။ သစ္ဆိကရောတိ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝါ၊ တနည်း။ ဘာဝနပုံသကံ ဝါ ဧတံ။ ။ "ဧကမန္တံ" ၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ကို "သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ" ဟု ကြိယာဝိသေသန အနက်ပေးရသကဲ့သို့ ဤဖုဋ္ဌန္တံ၌ ဒုတိယာ ဝိဘတ်ကိုလည်း ကြိယာဝိသေသန အနက်ပေးရသောကြောင့် "ဘာဝ ကြိယာ၌ စပ်ထိုက်သော + နပုံသက- နပုလိင်ရှိသော သဒ္ဒါ (ကြိယာဝိသေသန) ဟု တနည်းမှတ်ပါ။ ဖုဋ္ဌန္တံ တွေ့ထိအပ်ရအပ်ပြီးသော အရူပါဝစရဈာန်တို့၏ ဆုံးရာ ကာလ၌ မျက်မှောက်ပြုသည် မည်လောက်အောင်" ဟု အနက်ပေး၍ "သစ္ဆိကရောတိ" ကြိယာ ၌ စပ်ပါ။ ဧကမန္တံ နိသီဒီတိအာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ (ဧကမန္တံတိ ပဒံ၊ ဧကမန္တံဟူသော ပုဒ်သည်။ ဘာဝနပုံသကံ၊ ဘာဝနကုံသကပုဒ်သည်။ ဝါ၊ ကြိယာ၌ စပ်ထိုက်သော နပုံလိင်ရှိသော ပုဒ်သည်။ ဟောတိ၊ ) ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ (ဧဝံ၊ တူ။) ဧတံ၊ ဤ ဖုဋ္ဌန္တံဟူသော ပုဒ်သည်။ ဘာဝနပုံသကံ၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။ (ဟောတိ)၊
ဟိ၊ ချဲ့။ (တနည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ [နောက်၌ တသ္မာ ရှိသည်။] ယော၊ အကြင် အဋ္ဌသမာပတ္တိလာဘီ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အရူပဇ္ဈာနေန၊ ဖြင့်။ ရူပကာယတော၊ မှ၎င်း။ နာမကာယေကဒေသတော စ၊ နီဝရဏ ဟူသော နာမကာယ တစိတ်မှ၎င်း။ ["သမုစ္ဆေဒအားဖြင့် မလွတ်သေးသောကြောင့် "နာမကာယေကဒေသတော" ဟုဆိုသည်။] ဝိက္ခမ္ဘနဝိမောက္ခေန၊ ဝိက္ခမ္ဘနဝိမောက္ခအားဖြင့်။ ဝိမုတ္တော၊ ပြီ။ တေန၊ ထို အဋ္ဌသမာပတ္တိလာဘီ ပုထုဇဉ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နိရောဓသင်္ခါတော၊ နိရောဓ ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိမောက္ခေါ၊ ဝိမောက္ခသည်။ ဝါ၊ ကို။ အာလောစိတော (ဝိယ)၊ ရှေးရှုမြင်အပ်သကဲ့သို့။ အာလောစိတော ပကာသိတော ဝိယ။ ။ အာလောစိတောသည် သစ္ဆိကရောတိ၏ အနက်ဖွင့်၊ "အာပုဗ္ဗ လုစ ဓာတ်- ရှေးရှုမြင်အပ်" ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်၏။ ရှေးရှုမြင်အပ်သော အရာဝတ္ထုသည် ထင်ရှားသောကြောင့် "ပကာသိတော" ဟု ဖွင့်သည်။ နိဗ္ဗာန်ကို တကယ်မြင်ရသောကြောင့် "ဝိယ" ဟု ထည့်သည်။ ဉာဏ်က ထက်လွန်းသောကြောင့် အရူပါဝစရဈာန်ကို ရပြီးသောအခါ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်ရသကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး ဖြစ်နေသည်။ ဟူလို။ ထို့ကြောင့် နောက်၌ "နိရောဓံ ယထာ အာလောစိတံ" ဟု ဆိုသည်။ ပကာသိတော ဝိယ၊ ထင်စွာ ပြုအပ်သကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ပန၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ကာယေန၊ မဂ်ညဏ်, ဖိုလ်ညဏ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်။ (နိရောဓသင်္ခါတော ဝိမောက္ခေါ)၊ န သစ္ဆိကတော၊ မျက်မှောက် မပြုအပ်သေး။ [ပါသိတော ဝိယကို အဓိပ္ပါယ်ထင်ရှားအောင် ပြသည်။ "ထင်ရှား သကဲ့သို့ ဖြစ်ပါပြီ။သို့သော် တကယ်တော့ မျာက်မှောက်မပြုအပ်သေးပါ" ဟူလို။]
ပန၊ အနွယကား နိရောဓံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အာရမ္မဏံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။ ဧကစ္စေသု၊ အချို့ကုန်သော။ အာသဝေသု၊ အာသဝေါတို့မှ။ [အရဟတ္တဖိုလ် မရသေးသော ကြောင့် "ဧကေစ္စေသု အာသဝေသု" ဟု ဆိုသည်။] ခေပိတေသု၊ ကုန်စေအပ်ပြီးကုန်လသော်။ တေန၊ ထို အရိယာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သော၊ ထို နိရောဓသည်။ ဝါ၊ ကို။ သစ္ဆိကတော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ တသ္မာ ကြောင့်။ သော၊ ထို အရိယာပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (ဝုစ္စတိ ၌စပ်။) သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ၊ မျက်မှောက်ပြုထိုက်သော။ ယထာအာလောစိတံ၊ အကြင် ရှေးရှု မြင်အပ်သကဲ့သို ဖြစ်ပြီးသော။ နိရောဓံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ နမကာယေန၊ မဂ်ဉာဏ် ,ဖိုလ်ဉာဏ် ဟူသော နာမကာယဖြင့်။ သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက် ပြုနိုင်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ကာယသက္ခီတိ၊ ကာယသက္မီပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ တု၊ ဗျတိရိတ်ကား။ ဝိမုတ္တောတိ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ န (ဝုစ္စတိ)၊ မဆိုအပ်သေး။ (ကသ္မာ၊ နည်း။) ဧကစ္စာနံ၊ ကုန်သော။ အာသဝါနံ၊ တို့၏။ အပရိက္ခီဏတ္တာ၊ မကုန်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဒိဋ္ဌတ္တာ ပတ္တောတိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော။ ။ "ဒိဋ္ဌတ္တာ" မူကို ကြည့်၍ "ဒိဋ္ဌိယာ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင် တတ်သော သောတာပတ္တိ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်+ ပတ္တော နိရောဓသို့ ရောက်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော ပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ကြံပါ။ ရောက်ပြီးဟု ဆိုသောကြောင့် ရောက်ဆဲဖြစ်သောသောတာပတ်တိမဂ်ကို မရ။ သောတပတ္တိဖိုလ်မှ စ၍ အရဟတ္တမဂ်တိုင်အောင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုရသည်။ စတုသစ္စဒဿေန သင်္ခါတာယ၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့ကို မြင်တတ်သော တရားဟု ဆိုအပ်သော။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ သောတာပတ်တိမဂ်ညဏ်ဖြင့်။ နိရောဓဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ ပတ္တတံ၊ ရောက်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ် ၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
ဝါ၊ တနည်း။ ဒိဋ္ဌိန္တံ ပတ္တောတိ၊ ဟူ၍လည်း။ ဒိဋ္ဌန္တံ ပတ္ထော ။ ။ "ဒိဋ္ဌန္တံ ပတ္တော" ဟူသော မူကွဲ၍အန္တ၏ အနက်ကို ဖုဋ္ဌန္တံ တုန်းကကဲ့သို ကြံ၍ ဒိဋ္ဌိန္တံ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်တတ်သော သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်၏ အဆုံးဖစ်သော အခြားမဲ့ ကာလပတ်လုံး။ဝါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်၏ အဆုံးဖြစ်သော နောက်ကာလ၌ ရောသည် မည်လောက်အောင်။ ပတ္တော၊ ဟုဆိလိုလျက် အန္တကို အကျေကြံပါ။ ပါဌော၊ အဋ္ဌကထာပါဌ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏)။ ဒဿန သင်္ခါတဿ၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့ကို မြင်တတ်သော တရားဟုဆိုအပ်သော။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဉာဏဿ၊ ၏။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့ ကာလပတ်လုံး။ ဝါ၊ အခြာမဲ့ကာလ၌ ရောက်သည် မည်လောက်အောင်။ ပတ္တော၊ နိရောဓသို့ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။ ဟောတိ၊
ဟိ၊ မှန်။ ပဌမဖလတော၊ ပဌမဖြစ်သော သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ယာဝ အဂ္ဂမဂ္ဂါ၊ အရဟတ္တမဂ်တိုင်အောင်။ (ပုဂ္ဂလော၊ သည်။) ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဣမံ ပန နယံ "နော" တိ ပဋိက္ခိပိတွာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တသဒ္ဓါ ဝိမုတ္တဘာဝပ္ပတ္တာနံ၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တ၏ အဖြစ် သဒ္ဓါဝိမုတ္တ၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ပညာနာနတ္တံ၊ ပညာအားဖြင့် ထူးကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ (အပိစ- ဟု တက်သော ဆရားတို့) ဆိုအပ်ပြီ။ ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယေန ဝိသေသေန၊ အကြင် အကြောင်းအထူးကြောင့်။ သောဝိသေသော၊ ထို ပညာအထူးကို။ (ဒိဋ္ဌိပတ္တပဒ္ဓါဝိမုတ္တေဟိ၊ တို့သည်။) ပတ္တော၊ ရောက်အပ်ပြီးသော။ (ဝိသေသော၊ ပညာအထူးသို့ ရောက်ကြောင်ဖြစ်သော ထိုအကြောင်းအထူးကို။) န ဝုတ္တော၊ မဆိုအပ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဣမံ ဒေါသံ၊ ဤအကြောင်း မပြနိုင်ခြင်းဟူသော အပြစ်ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်မြစ်ခြင်းကို။ (အာစရိယေဟိ၊ ရှေးအဋ္ဌကထာဆရာတို့သည်။) ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ အာဂမဋ္ဌကထာသူတိဝစနေန၊ ဟူသော စကားဖြင့်။ အာဂမနီယနာနတ္တသန္နိဋ္ဌာနမေဝ၊ အာဂမနီယ နာနတ္တကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းကိုပင်။ ထိရံ၊ ခိုင်မြဲအောင်။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သဒ္ဒဟန္တော ဝိမုတ္တောတိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သဗ္ဗထာ အဝိမုတ္တဿပိ။ ။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော ဝိယ ပညာဝိမုတ္တောဝိယ ဝါ သဗ္ဗထာ အဝိမုတ္တဿပိ (ဥဘတော ဘာဂဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ (တနည်း) ပညာဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ အလုံးစုံအကုန်အစင်မလွတ်သေးပါသော်လည်း) သာဝသေသဝိမုတ္တိယမ္ပိ (အကြွင်းအကျန်နှင့်တကွ လွတ်ခြင်း၌ သော်မှလည်း) ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္ထဿ ဝိယ ပညာယ၊ သာတိသယာယ အဘာဝတော (အလွန်အကဲနှင့်တကွ ဖြစ်သော ပညာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်) သဒ္ဓါမတ္တေန ဝိမုတ္တဘာဝေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ (ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ အလုံးစုံ အကုန်အစင်။) အဝိမုတ္တဿပိ၊ မလွန်သေးပါသော်လည်း။ သဒ္ဓါမတ္တေန၊ သဒ္ဓါမျှဖြင့်။ ဝိမုတ္တဘာဝံ၊ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဝါ၊ တနည်း။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တောတိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တောတိ။ ။ သဒ္ဓါယ အဓိမုတ္တောတိ ဣဒံ အာဂမနဝသေန သဒ္ဓါယ အဓိကဘာဝံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ မဂ္ဂါဓိဂမတော ပနဿ ပစ္စက္ခမေဝ ဉာဏဒဿနံ။ အနူ။ [သဒ္ဓါဝိမုတ္တောကို "သဒ္ဓါယ အဓိမုတ္တော" ဟု ဖွင့်ရာ၌ မဂ်မရမီ အာဂမနပဋိပဒါအခိုက်တုန်းက သဒ္ဒါ၏ လွန်ကဲ့သည်၏ အဖြစ်ကို ရည်ရွယ်၍ "သဒ္ဓါယ အဓိမုတ္တော" ဟူသော စကားကို ဆိုအပ်၏။ မဂ်ရပြီးရာ ကာလမှ စ၍ကား တိုက်ရိုက်အားဖြင့် ဉာဏ်အမြင် ဖြစ်သောကြောင့် သဒ္ဒါလွန်ကဲဖွယ် မရှိတော့ပါဟူလို။] သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါဖြင့်။ အဓိမုတ္တော၊ စွဲစွဲမြဲမြဲသက်ဝင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ပညံ ဝါဟေတီတိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ပညံ၊ ကို။ သာတိသယံ၊ အလွန်အကဲနှင့်တကွ။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဣဝိ အတ္ထော၊ နက်။
ပညာ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ ဝဟတီဟိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ နိဗ္ဗာနာ ဘိမုခံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရှေးရှု။ ဂမေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [ဝဟတိ ကို ဂမေတိ ဟု ဖွင့်သည်။]
ဧဝံ မဂ္ဂက္ခဏေပီတိ (ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အယံအပိသဒ္ဒေါ၊ ကို။ ကသ္မာ၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သနည်း။ [စောဒကပုဂ္ဂိုလ်သည် မဂ်ခဏ၌သာ သောတာပန္န ဟူသော အမည်ကို အလိုရှိသောကြောင့် ပိဖြင့် ဖလက္ခဏ ကို ပေါင်းသည်ကို မကျေနပ်သည့်အတွက် စောဒနာသည်။] အရိယေန၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကွာသော။ ဝါ၊ စင်ကြယ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကေန၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ မဂ္ဂေန၊ နှင့်။ သမန္နသတော၊ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မဂ္ဂက္ခဏေ ဧဝ၊ မဂ်ခဏ၌သာ။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တဒါ ဧဝ၊ ထိုမဂ်ခဏ၌သာ။ ["အပိဖြင့် ဆည်းစရာ မလိုပါ" ဟူလို။] သောတာပန္နော နာမ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်သဘောသည်။ အာပန္နံ နနု၊ ရောက်သည်မဟုတ်သေး။ ဣတိ၊ ဤကား စောဒနာတည်း။ (ဣတိ၊ ဤအနက်သဘောသည်။)
နာပန္နံ၊ မသင့်ရောက်။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣတိ၊ ဤအနက်သဘောသည်။ (နာပန္နံ၊ မသင့်ရောက်သနည်း)။ ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ မဂ္ဂေန၊ သည်။ အတ္တနာ၊ မိမိနှင့်။ သဒိသဿ၊ တူသော။ အဋ္ဌင်္ဂိကဿ ဝါ၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသည်မူလည်း ဖြစ်သော။ သတ္တင်္ဂိကဿ ဝါ၊ ၇ ပါးသော အင်္ဂါရှိသည်မူလည်း ဖြစ်သော။ ဖလဿ၊ အား။ သောတောတိနာမံ၊ ဟူသော အမည်ကို။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်ပြီ။ ဝါ၊ ပေးလိုက်ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တေနပိ၊ ထိုဖိုလ်နှင့်လည်း။ သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သောတာပန္နဘာဝတော၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ် မည်သည် ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဣတိ၊ ဤ အနက်သဘောသည်. နာပန္နံ၊ မရောက်။) [ရှေးနိဿယ၌ "သောတာပန္နဘာဝတာ" နေရာဝယ် "သောတာပန္နဘာဝေါ" ဟု ရှိစေလို၏။ သို့သော် "ကသ္မာ"ဝါကျ ကို ပြန်၍ ဖြေသောကြောင့် "ဘာဝတော" ဟု ရှိမှ ကောင်းပါသည်။] ဝါ၊ တနည်း။ ပဝတ္တေတုံ၊ ပြန်လည်စေခြင်းငှါ။ အပရိဟီနေန၊ မယုတ်လျော့သော။ သောတေန၊ မုချအားဖြင့် သောတမည်သော။ သောတေန (ပေ) သမန္နာဂတော ဧဝ နာမ။ ။ မဂ်ကို ရပြီးသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည် သောတာပန္တိမဂ် ယုတ်လျော့၍ မသွားတော့။ ထို့ကြောင့် "အပရိဟီနေန" ဟူ ဝိသေသနပြုသည်။ ထိုသို့ ယုတ်လျော့၍ မသွားသောကြောင့် ဖလဋ္ဌအခိုက်အတန့်ရောက်သော်လည်း မဂ်တည်းဟူသော သောတနှင့် ပြည့်စုံသူ မည်သည်သာ။ [သမန္နာဂတော ဧဝ နာမ လောကုတ္တရဓမ္မာနံ အကုပ္ပသဘာဝတ္တာ။- အနူ။] မဂ္ဂေန၊ နှင့်။ ဖလဋ္ဌောပိ၊ ဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ သမန္နာဂတော ဧဝ နာမ၊ ပြည့်စုံသူ မည်နိုင်သည်သာ။ စ၊ ထိုသို့ပင် ဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်၏လည်း သောတမည်သော မဂ်နှင့် ပြည့်စုံသူ မည်နိုင်သည်သာ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ နစ (ပေ) ယုတ္တော။ ။ သောတာပန္န၌ အာပန္နဝယ် အာပုဗ္ဗ ပဒဓာတ် အတိဟော တ ပစ္စည်းဖြစ်သောကြောင့် သော တာပန္န ဟူသော အမည်သည် မဂ်ခဏ၌ သောတနှင့် ပြည့်စုံဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည်ထက် ဖိုလ်ခဏမှ စ၍ ပြည့်စုံပြီး ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည်က သာ၍ သင့်သည်" ဟူလို။ ဤစကားအရ သောတာပတ္တိဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်မှ စ၍ အထက် မဂ္ဂဋ္ဌ, ဖလဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း သော တာပန္နအမည်နှင့် ဆိုင်၍နေ၏။ တေန၊ ထို ဖလဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဌမမဂ္ဂက္ခဏေ ဝိယ၊ ၌ကဲ့သို့။ သောတော၊ သောတသည်။ ဝါ၊ သို့။ သမာပဇ္ဇိယမာနော၊ ရောက်အပ်ဆဲသည်။ ဝါ၊ ပြည့်စုံဆဲသည်။ န၊ မဟုတ်။ တသ္မာ၊ ထိုသို့ သောတသို့ ရောက်အပ်ဆဲ မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ထိုသို့ သောတသို့ ရောက်အပ်ဆဲ မဟုတ်သည့်အတွက်။ (ဟိတ်ကူ) သမာပန္နသောတတ္တာ၊ ရောက်အပ်ပြီးသော သောတရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သောတသို့ ရောက်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဌမဖလတော၊ ပဌမဖြစ်သော သောတာပတ္ထိဖိုလ်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ သောတာပန္နောတိ၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ၍။ ဝတ္ထုံ၊ ဆိုခြင်းငှါ။ ယုတ္တော၊ သင့်၏။
ဟိ၊ သာဓကကား။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (ကိံ)၊ ယေ ကေစိ ဘိက္ခဝေ (ပေ) နိဋ္ဌာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယေ ကေစိ၊ အမှတ်မရှိ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အလုံးစဒုံသော အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ မယိ၊ ငါဘုရား၌။ အဝေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သက်ဝင်၍။ ပသန္နာ၊ ကြည်ညိုကြကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သောတာပန္နာ၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်တို့ချည်းတည်း။
တေသံ သောတာပန္နာနံ၊ ထိုသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ (သတ္တက္ခတ္တုပရမ, ကောလံဟလ, ဧကဗီဇီ, သကဒါဂါမီ, ယော ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ အရဟာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ပါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။) ဣဓ၊ ဤကာမဘုံး၌။ နိဋ္ဌာ၊ ပြီးစီးခြင်းသည်။ (ဟောတိ)၊ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ (အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ, ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ, အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ, သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာန်ယီ, ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမီဟူသော ငါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။) ဣဓ၊ ဤကာမဘုံကို။ ဝိဟာရ၊ ပယ်စွန့်၍။ နိဋ္ဌာ၊ သည်။ (ဟောတိ)၊ [အင်္ဂုတ္တိုရ်, ဒုတိယပဏ်, ယမကဝဂ်, အဝေစ္စပ္ပသန္နသုတ်။]
တတ္ထ၊ ထို သောတာပန် အမည်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ဒုတိယဖလဋ္ဌဒီနံ၊ ဒုတိယဖလဋ္ဌ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ (သကဒါဂါမ် အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။) ဝိသုံ၊ သီးခြား။ နာမံ၊ သကဒါဂါမ်စသောအမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (ဤသို့ လဒ္ဓနာမဝိသေသ နာမည်အထူးကို ရကြသောကြောင့်။) ပဌမဖလဋ္ဌောဝ၊ သည်သာ။ ဝါ၊ ကိုသာ။ ဣတရေဟိ၊ ဒုတိယ ဖလဋ္ဌ အစရှိသော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့မှ။ ဝိသေသိ ယမာနော၊ ထူးခြားအောင် ပြုအပ်သည်။ (နာမည်ကွဲအောင် ပြုအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။) သောတာပန္နောတိ၊ သောတာပန်ဟူ၍။ ဝတ္တုံ၊ ငှါ။ ယုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သော ဧဝ၊ ထို သောတာပတ္တိဖလဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ။ ဣဓ၊ ဤ သတ္တက္ခတ္တုပရမနိဒ္ဒေသ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ အပ်၏။
ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂေန ဗုဇ္ဈတီတိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ပဋိလဒ္ဓမဂ္ဂဿ၊ ရအပ်ပြီးသော မဂ်၏။ စတုသစ္စပစ္စဝေက္ခဏာဒီနံ၊ လေးပါးသော သစ္စာကို ဆင်ခြင်ခြင်း အစရှိသည်တို့၏။စတုသစ္စ ပစ္စဝေက္ခဏာဒီနံ။ ။ သောတာပတ္တိ မဂ်ဖိုလ်ကို ရပြီးသောအခါ ပဟီန ကိလေသာ စသည်ကို ဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာ ငါးဝီထိ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ဆင်ခြင်ရာ၌ ပဟီနကိလေသာ, အဝသေသက္ခိလေသာတို့တွင် တဏှာသည် သမုဒယသစ္စာ, ကျန်ကိလေသာတို့သည် ဒုက္ခသစ္စာ တည်း။ မဂ်သည် မဂ္ဂသစ္စာ, နိဗ္ဗာန်သည် နိရောဓ သစ္စာတည်း။ ဤသို့ သစ္စာ ၄ ပါးကို ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရာ၌ ရအပ်ပြီးသော သောတာပတ္တိမဂ်သည် ပကတူပနိဿယသတ္တိဖြင့် မစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်အား ကျေးဇူးပြု၏။ ဤသို့ ကျေးဇူးပြုခြင်းကို အယနံ နိဿယော (မှီရာ) ဟု ဆိုသည်။
အနုဋီကာ။ ။ ပဟီနာ သိဋ္ဌကိလေသပစ္စဝေက္ခဏာယ သမုဒယသစ္စံ ဝိယ ဒုက္ခ သစ္စမ္ပိ ပစ္စဝေက္ခိတံ ဟောတိ သစ္စဒွယပရိယာပန္နတ္တာ ကိလေသာနန္တိ အာဟ။ စတုသစ္စပစ္စဝေက္ခဏာဒီနန္တိ။ အာဒိ သဒ္ဒေန ဖလပစ္စဝေက္ခဏ (သစ္စာ ၄ ပါးမှ လွတ်သော ဖိုလ်ကို ဆင်ခြင်မှု) ဥပရိမဂ္ဂဖလဓမ္မေ စ (အထက် မဂ်ဖိုလ်တို့၏ ဥပနိဿယဖြစ်မှုတို့ကို ၎င်း) သင်္ဂဏှာတိ။
ဥပနိဿယဘာဝံ၊ အားကြီးသော မှီရာ၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ [အထက်မဂ်ရဖို့ရန် သစ္စာလေးပါးကို ဆင်ခြင်းရာ၌ သောတာပတ္တိမဂ်က ဥပနိဿယ ဖြစ်သည် ဟူလို။ ဤစကားအရ "ပရာယဏအလွန်ရောက်အပ်" ဟူရာ၌ စတုသစ္စပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် စသည်တို့ဖြင့် ရောက်ခြင်းဟု မှတ်ပါ။]
ဟိ၊ မှန်။ ဧတဿ၊ ဤသောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သမ္ဗောဓိ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိကြောင်း သောတာပတ္တိမဂ် ဟူသော။ ပရံ အယနံ၊ အလွန်ရောက်အပ်သော တရားသည်။ နိဿယော၊ မှီရာတရားသည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သော၊ ထို သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) သမ္ဗောဓိပရာယ ဏောတိ၊ မည်၏။
ဒုတိယေန၊ ၂ ခုမြောက်ဖြစ်သော။ အတ္ထေန၊ အနက်အားဖြင့်။ ဧတဿ၊ ဤသောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သမ္ဗောဓိ၊ သိအပ်လတ္တံ့သော အထက်မဂ် သုံးပါးဟူသော။ ပရံ၊ အလွန်။ အယနံ ဂတိ၊ ရောက်အပ်သော တရားသည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ မည်၏။
ကေဝလေန၊ အခြားပုဒ်တို့နှင့် မဖက် သက်သက်သော။ ကုလသဒ္ဒေန၊ ကုလသဒ္ဒါဖြင့်။ မဟာကုလမေဝ၊ အမျိုးကြီး အဆွေကြီးကိုသာ။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ မဟာဘောဂကုလေသုယေဝ နိဗ္ဗတ္တတီတိ အတ္ထောတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော၊ သည်။) အာဟ၊ ပြီ။
ခန္ဓဗီဇံ နာမ၊ ခန္ဓဗီဇမည်သည်။ ပဋိသန္ဓိဝိညာဏံ၊ ပဋိသန္ဓေဝိညာဉ်တည်း။
ဣဟဋ္ဌကနိဇ္ဈာနိကဝသေနေဝ ဣမသ္မိံ ဌာနေ ကထိတာတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၌။ (အဓိပ္ပါယော ၌စပ်။) သဇ္ဈာနကော၊ ဈာန်နှင့်တကွ ဖြစ်သော သောတာပန်သည်။ အဇ္ဈတ္တသံယောဇနသမုစ္ဆေဒေ၊ အဇ္ဈတ္တသံယောဇဉ်ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်ဖြတ်ခြင်းကို ။ အကတေပိ၊ မပြုအပ်သေးပါသော်လည်း။ အနာဂါမိသဘာဂေါ၊ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်တူသောအမျိုးရှိသည်။ အနာဂါမိသဘာဂေါ။ ။ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည် အဇ္ဈတ္တ သံယောဇဉ်ဖြစ်သော ကာမရာဂသံယောဇဉ်စသည်ကို အကြွင်းမဲ့ မပယ်နိုင်သေး။ ထိုသို့ မပယ်နိုင်သေးသောကြောင့် ကာမဘုံ၌ပင် ထပ်၍ ဖြစ်ဖွယ်ရှိ၏။ သို့သော် သောတာပန် မဖြစ်ခြင်ကဖြစ်စေ, ဖြစ်ပြီးမှ ဖြစ်စေ ဈာန်ရသောကြောင့် ထိုသောတာပန် သေပြီးသောအခါ ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ ဧကန်ရောက်ရလိမ့်မည် ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ ရောက်ပြီးသောအခါလည်း "ဗြဟ္မာလောကဂတာ ဟေဋ္ဌ, အရိယာ နောပပဇ္ဇရေ" နှင့်အညီအောက်အောက်ဘုံသို့ မပြန်လာတော့။ ထို့ကြောင့် သောတာပန် ဖြစ်စေကာမူ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်သဘောတူသည် ဖြစ်၍ ဗြဟ္မာ့ပြည်မှ ပြန်လည်ခြင်း သဘောမရှိတော့၊ ထို့ကြောင့် ဤသတ္တက္ခတ္တုပရမ စသည်အပြား၌ ထို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို မယူရ။ ဝါ၊ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် သဘောတူသည်။ အနာဝတ္တိဓမ္မော၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်မှ ပြန်လည်ခြင်းသဘော မရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဣဓ၊ ဤ သောတာပန်အပြား၌ ပြရာ၌။ ဂဏနူပဂေါ၊ ရေတွက်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဟေဋ္ဌာ (စ)၊ အောက်ကာမဘုံ၌၎င်း။ ဟေဋ္ဌာ ဥပရိစ (ပေ) ဂဏ မူပဂေါ။ ။ ဟေဋ္ဌ, ဥပရိ ဟု ဆိုသော်လည်း "ဥပရိ" အရ ဗြဟ္မာ့ပြည်ကို မယူရ။ "ကာမဘဝဂတော ဟီနဇ္ဈာနကော" ကို ထောက်၍ ဈာန်မရသော ကာမဘဝ၌ ကျင်လည်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ ယူရသည်။ ထို့ကြောင့် "ဥပရိ" အရ အထက် နတ်ပြည်သို့ ဆိုလိုသည်ဟု မှတ်ပါ။ ထို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ဤသတ္တက္ခတ္တုပရမ အစရှိသော အရေအတွက်သို့ ကပ်ရောက်သည်ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာ ဆိုလိုသည်။ ဥပရိစ၊ အထက်ကာမဘုံ၌၎င်း။ သံသရဏကော၊ ကျင်လည်သော။ ကာမဘဝဂတော၊ ကာမဘုံသို့ ရောက်သော။ ဝါ၊ ကာမဘုံ၌ ဖြစ်သော။ ဟီနဇ္ဈာနကော၊ ယုတ်လျော့သော ဈာန်ရှိသော သောတာပန်သည်။ ဣဓ၊ ဤ သောတာပန် အပြားကို ပြရာ၌။ ဂဏနူပဂေါ၊ ရေတွက်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သည်။ (ဟောတိ)၊ ဣတိ (အယံ)၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ယံ ဝတ္တဗ္ဗန္တိ (ပဒဿ)၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ဒွီဟိ ကာရဏေဟိ တနုဘာဝေါ ဝေဒိတဗ္ဗောတိအာဒိ၊ အစရှိသော။ ယံ၊ အကြင်စကားသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်၏။ (တံ သဗ္ဗံ၊ ထို အလုံးစုံသော စကားကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ။) ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဥပပန္နံ ဝါ သမနန္တရာတိ၊ ကား။ ဥပပန္နံ ဝါ(ပေ) သဉ္ဇနေတိ။ ။ ဥပပန္နံဝါ သမနန္တရာကို အဋ္ဌကထာ၌ တဝါကျတည်းဖြစ်အောင် အနက်ဖွင့်ထားသော်လည်း ဋီကာက ၂ ဝါကျ ခွဲထားသည်။ ဧတေန ပုဂ္ဂလေန ဟူသော အဝုတ္တကတ္တားကို ထောက်၍ ဥပပန္နံကိုလ်း ဘာဝသာဓန ကြံရသည်။ ဧတေန ပုဂ္ဂလေန၊ ဤအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥပပန္နံ ဝါ၊ ပဋိသန္ဓေနေသောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းသည်သော်လည်း။ ဟောတိ၊ အထ၊ ဖြစ်ပြီးရာထိုအခါ၌။ သမနန္တရာ၊ အခြားမဲ့၌။ အရိယမဂ္ဂံ၊ အရိယမဂ်ကို။ သဉ္ဇနေတိ၊ ကောင်းစွာဖြစ်စေ၏။
အပ္ပတ္တံ ဝါ ဝေမဇ္ဈံ အာယုပ္ပမာဏန္တိ၊ ကား။ အပ္ပတံ ဝါ (ပေ) သဉ္ဇနေတိ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ တဝါကျတည်း ဖွင့်ထားသော်လည်း ဋီကာက ဟောတိ ကြိယာထည့်၍ ၂ ဝါကျပင် ခွဲထားသည်။ ဤသို့ အဋ္ဌကထာဖွင့်ပုံနှင့် မတူသောကြောင့် "အယမေတ္ထပါဠိအတ္ထော" ဟု မိမိအဖွင့်ကို နိဂုံးအုပ်ထားသည်။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အာယုပ္ပမာဏံ၊ အသက် အတိုင်းအရှည်သည်။ ဝေမဇ္ဈံ၊ အလယ်သို့။ အပ္ပတ္တံ၊ မရောက်သေးသည်။ ဟောတိ၊ ဧတ္ထန္တရေ၊ ဝေမဇ္ဈသို့ မရောက်မီ ဤအတွင်း၌။ အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။ သဉ္ဇနေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ အန္တရာ ပရိနိဗ္ဗာယိနိဒ္ဒေသ၌။ ပါဠိအတ္ထော၊ ပါဠိတော်၏ အနက်တည်း။
ပန၊ ကား။အဋ္ဌကထာယံ ပန။ ။ "အဋ္ဌကထာ၌ကား အဘယ်သို သိရပါမည်နည်း" ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "အဋ္ဌကထာယံ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်။ အဋ္ဌကထာဝယ် ပဌမဝါကျ၌ ဖွင့်ရာ၌ "ဟုတွာ" ဟု ထည့်ပါဌ် မပါပဲ ပြီးသောကြောင့် အထူးမပြောတော့ပဲ ဟုတွာ ထည့်ရသော ဒုတိယဝါကျအတွက်သာ အဋ္ဌကထာ အလိုကို ပြနေရသည်။
အပ္ပတွာ နဒိံ ပဗ္ဗတော ဝိယ။ ။ စာအုပ်တို့၌ "အပ္ပတွာ ပဗ္ဗတံ နဒီ" ဟု ရှိသော်လည်း ပရာဝရယောဂေ စ ဟူသော ပါဏိနီသုတ်၏ ပုံစံဖြစ်သောကြောင့် "အပ္ပတွာ နဒိံ ပဗ္ဗတော ဝိယ" ဟု ပါဌ်မှန် ရှိပါစေ။ ဆိုလိုရင်းကား "ဝိဉ္ဈာတောင်သည် ဂင်္ဂါမြစ်သို့ မရောပဲ (ဂင်္ဂါမြစ်၏ ဤဘက်၌) တည်၏ " ဟူရာဝယ် "အပ္ပတွာ" ဟူသော တွာ ပစ္စယ န္တပုဒ်ကို သုံးစွဲထား သကဲ့သို့, ထို့အတူ "အာယုပ္ပမာဏံ ဝါ ဝေမဇ္ဈံ အပ္ပတ္တံ" ၌လည်း "ဟုတွာ" ဟူသောတွာ ပစ္စယန္တ ပုဒ်ကို (အဋ္ဌကထာဆရာ) ထည့်၍ သုံးစွဲထားသည် ဟူလို။ အပ္ပတွာ နဒိံ ပဗ္ဗတောနှင့်လိုက်အောင် "အပ္ပတ္တံ ဟုတွာ" ၌လည်း "အပ္ပတွာ" ဟု အနက်မှတ်ပါ။["ပရာဂရယောဂေ" သုတ်၏ အကျယ်ကို အဘယာရာမဆရာတော်၏ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယ ခါဒိကဏ္ဍ (၆၂) သုတ်၌ ရှုပါ။ ထို မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယို မှီ၍ ရူပသိဒ္ဓိဘာသာဋီကာ ပုဗ္ဗကာလေကကတ္တုကာနံ သုတ်၌လည်း ပြထားပါသည်။]
အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ အပ္ပတွာနဒိံ ပဗ္ဗတောတိ ဝိယ၊ ဟူသော ပုံစံကဲ့သို့။ အာယုပ္ပမာဏံ၊ သည်။ ဝေမဇ္ဈံ၊ သို့။ အပ္ပတ္တံ၊ မရောက်သေးသည်။ ဟုတွာဝါ၊ ဖြစ်၍သော်လည်း။ (အရိယမဂ္ဂံ သဉ္ဇနေတိ- ၌စပ်။) ဣတိ၊ သို့။ ပရသဒ္ဒယောဂေ၊ အာယုပ္ပမာဏဟူသော ပုဗ္ဗ၏ ဝေမဇ္ဈဟူသော ပရနှင့် ယှဉ်ရာ၌။ ပရတော၊ ပရဖြစ်သော ဝေမဇ္ဈနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဘူတော၊ ဖြစ်သော။ ဝစနသေသဘူတော၊ သဒ္ဒါကြွင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဟုတွာ သဒ္ဒေါ၊ ဟုတွာ သဒ္ဒါကို။ ပယုတ္တော၊ ယှဉ်စပ်အပ်၏။ ဝါ၊ သုံးစွဲအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ [ဤ အဓိပ္ပါယ်ကို ပရာဝရယော ဂေ စ သုတ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ပြီးမှ သိနိုင်ပါမည်။]
ဥပဟစ္စာတိ ဧတဿ၊ ဟူသော ဤပုဒ်၏။ ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်ရော်၍။ (အရိယမဂ္ဂံ သဉ္ဇနေတိ- ၌ စပ်။) ဣတိ အတ္ထော၊ သည်။ (ဟောတိ)၊ တေန၊ ထို ဥပဟစ္စ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဝေမဇ္ဈာတိက္ကမော၊ အသက်တမ်း၏ အလယ်ကို လွန်ခြင်းသည်၎င်း။ ဝါ၊ ကို၎င်း။ ကာလကိရိယောပဂမနဉ္စ၊ သေခြင်းကို ပြုရာကာလသို့ ကပ်ရောက်ခြင်းသည်၎င်း။ ဝါ၊ ကို၎င်း။ သင်္ဂဟိတံ၊ သိမ်းယူအပ်သည်။ ဟောတိ၊
တေန၊ ကြောင့်။ အတိက္ကမိတွာ ဝေမဇ္ဈန္တိအာဒိ၊ အစ ရှိသော စကားကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ [ဤ၌ မဇ္ဈာတိက္ကမ ကို ဥပဟစ္စ ကာလံကိရိယာဖြင့် သိမ်းယူ၏ဟု ဆိုသောကြောင့် ဥပဟစ္စ ဝါဟု ဝေမဇ္ဈာတိက္ကမ မှ တဝိကပ် မဟုတ်ကြောင်း သိသာ၏။ ထို့ကြောင့် ဥပဟစ္စ ဝါ ဟု ဝါ သဒ္ဒါ ရှိသင့်မည် မထင်။]
ဥဒ္ဓံ ဝါဟိဘာဝေနာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက် ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့။ ဝဟတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥဒ္ဓံဝါဟီ၊ အမည်၏။ တဏှာသောတံ၊ တဏှာသောတသော်၎င်း။ သဋ္ဋသောတံ ဝါ၊ ဝဋ္ဋသောတသော်၎င်းတည်း။ [ဥဒ္ဓံဝါဟီ အရ တဏှာသောတ ဝဋ္ဋသောတ ရသည် ဟူလို။] တဿ၊ ထို တဏှာသောတ၏။ ဝါ၊ ထို ဝဋ္ဋသောတ၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်း တည်း။ တေန ဥဒ္ဓံဝါဟိဘာဝေန၊ ထိုအထက်ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ ဆောင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဥဒ္ဓံ အဿ အတ္ထိ ၌စပ်။) ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။ ဟောတိ၊
အဝိဟေသု၊ အဝိဟာဗြဟ္မာ့ဘုံတို့၌။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ ဥဒ္ဓံသောတ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တတ္ထ၊ ထို အဝိယာဗြဟ္မာ့ဘုံတို့၌။ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ကိလေသပရိနဗ္ဗာန်စံခြင်းရှိသည်။ ယဒိပိ န ဟောတိ၊ အကယ်၍ မူလည်း မဖြစ်ပါပေ။ (ပန၊ ထိုသို့ မရှိပါသော်လည်း။) ယတ္ထဝါ တတ္ထ ဝါ၊ အမှတ်မထားတပါးပါးသော ဗြဟ္မာ့ဘုံ၌။ ဝါ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပရိနိဗ္ဗာယတု၊ ကိလေသပရိနိဗ္ဗာန်စံပစေ။ ပရိနိဗ္ဗာယိနော၊ ကိလေသပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်းရှိသော။ တဿ၊ ထို ဥဒ္ဓံ သောတအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယိတာ၊ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယိတာ စ၊ သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယိပုဂ္ဂိိုလ်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထို အဝိယာဗြဟ္မာ့ဘုံတို့၌။ ဒဿ၊ တကျပ်ကုန်သော။ အနာဂါမိနော၊ တို့ကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊ အပ်ကုန်ပြီ။ အတပ္ပါဒီသုပိ၊ အတပ္ပါ အစရှိသော ဗြဟ္မာ့ဘုံတို့၌လည်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူတည်း။
အနုပဟစ္စတလာတိ၊ ကား။ အပ္ပတ္တတလာ၊ မရောက်အပ်သော မြေအပြင်ရှိသည်။ ("ဟုတွာ ပရိနိဗ္ဗာယတိ" ၌ စပ်။)
......အသင်္ခါရသသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီနံ၊ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ, သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။အသင်္ခါရ (ပေ) သဒိသတာ။ ။ [အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ လဟုသ ဂတိတာ၏ ပရိတ္တဟိ ဏကဋ္ဌဈာပကပပဋိကာ နှင့်တူပုံ, သသင်္ခါရနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အလဟုသဂတိတာ၏ ဝိပုလတိဏကဋ္ဌဈာပကပပဋိကာနှင့်တူပုံကို အစဉ်အတိုင်းတွဲပါ။] အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဉာဏ်ထက်၏။ လျင်မြန်သော အာယုဂတိ ဉာဏဂတိ ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် အယမုခမှ ထွက်သွားသော မီးဖွားကလေး၏ အနည်းငယ်သော တိဏကဋ္ဌကို လွယ်ကူ လျင်မြန်စွာ လောင်စေခြင်း နှင့်တူအောင် သင်္ခါရပယောဂ မကူစွက်ရပဲ ကိလေသာကို ငြိမ်းစေနိုင်သည်။
သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်ကား ထိုမျှလောက် ဉာဏ်မထက်သောကြောင့် လျင်မြန်စွာသော အာယုဂတိ, ဉာဏဂတိ မရှိရကား ကျယ်ပြန့်သော တိဏကဋ္ဌအပေါ်၌ ကျပြီးမှ နှေးစွာ လောင်စေရသော မီးနှင့်တူသော သခါရပယောဂ ကူစွက်၍ ကိလေသာတို့ကို ငြိမ်းစေရသည်။ [လဟုသာလဟုသဂတိတာတိ လဟုကာလဟုကာယုဂတိတာ လဟုသာလဟုသဉာဏဂတိတာ ဝါ။ အနူ။] [စာအုပ်တို့၌ "ဂတိတာ" ဟုချည်းရှိသော်လည်း ရှေးနိဿယံ "ဂတိတာ" ဟု ရှိ၏။ ထိုသို့ ရှိခြင်းသာ စာသွားလည်းမှန်, အဓိပ္ပါယ်လည်း မှန်သည်။ လဟုသာဂတိ ယေသန္တိ လဟုသဂတီ၊ လဟုသဂတီနံ ဘာဝေါ လဟုသဂတိဘာ၊ အလဟုသဂတိတာ၌လည်း နည်းတူ။]
လဟုသာ လဟုသဂတိတာ ဧဝ၊ လျင်မြန်သော အာယုဂတိ, ဉာဏဂတိ, မလျင်မြန်သော အာယုဂတိ, ဉာဏဂတိရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကိုပင်။ ပရိတ္တဝိပုလတိဏကဋ္ဌဈာပကပပ္ပဋိကာသဒိသတာ၊ အနည်းငယ်သော မြက်ထင်းတို့ကို လောင်စေတတ်သော မိီးဖွားနှင့်တူသည်၏အဖြစ်, ပြန့်ပြောသော မြက်ထင်းတို့ကို လောင်စေတတ်သော မီးဖွားနှင့် တူသည်၏ အဖြစ် ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်၏။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဝ၊ ဖြစ်ပြီး၍ သာလျှင်။န ဥပ္ပဇ္ဇိတွာဝ (ပေ) မတ္တတာ။ ။ ဤဝါကျ၌ ဥပမာဘက်ဝယ် အဓိမတ္တတာ ဝိယ၏ သမ္ဗာန်ကို "ပပဋိကာယ" ဟုထည့်၍ အနဓိမတ္တဘာဝိယ၏ သမ္ဗာန်ကို အဋ္ဌကထာ၌ လာသော အင်္ဂါရော, ဇာလာတို့ကို (အင်္ဂါရဿ ဇ လာယ ဟု) ထည့်ပါ။ ဥပမေယျ ဘက်၌ သမ္ဗန်ကို ရှေ့ဝါကျ၌ရှိသော အသင်္ခါရ သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာန်ယီနံ ကို လိုက်စေ၍ န ၏ တွဲဖက် ကြိယာကိုလည်း ရှေ့ဝါကျရှိ ဝေဒိတဗ္ဗာကို လိုက်စေပါ။ ဥပမာတို့သည် ဝိသဒိသူပမာများတည်း။
ထို့ကြောင့် အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ ၃ မျိုးနှင့် ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥပမာဖြစ်သော မီးဖွားသည် အဆင့်ဆင့်လွန်သကဲ့သို့ အသင်္ခါရ သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့က အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ, ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ထက် သာလွန်၏ဟု မသိထိုက်ပါ။ ဥဒ္ဓံသောတ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥပမာဖြစ်သော မီးကျီး မီးလျှံသည် အကြီးဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့အသင်္ခါရ- သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဥဒ္ဓံသောတ ပုဂ္ဂိုလ်လောက် မကြီးကျယ်ဟုလည်း မသိထိုက်ပါ။
(ဖြစ်ပြီးလျှင် ဖြစ်ပြီးချင်းပင်။) နိဗ္ဗာယနကာဒီဟိ၊ ငြိမ်းသော မီးဖွား အစရှိသည်တို့ထက်။ အဓိမတ္တတာ ဝိယ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကဲ့သို့၎င်း။ သမုဒ္ဒံ၊ သမုဒ္ဒရာသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ဝါ၊ ရောက်မှ။ နိဗ္ဗာနယကတော၊ ငြိမ်းသော မီ ကျီး မီးလျှံထက်။ အနဓိမတ္တတာ ဝိယ စ၊ မလွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကဲ့သို့၎င်း။ (ဧဝံ၊ တူ။) အန္တရာဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီဟိ၊ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီပုဂ္ဂိုလ် သုံးယောက်, ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်တယောက်တို့ထက်၎င်း။ ဥဒ္ဓံသောတတော စ၊ ဥဒ္ဓံသောတပုဂ္ဂိုလ်ထက်၎င်း။ အဓိမတ္တာနဓိမတ္တတာ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ် မလွန်ကဲ့သော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ ဖြစ်ကို။ န (ဝေဒိတဗ္ဗာ)၊ မသိထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း - ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ နည်း။) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ တေ ဧဝ၊ ထို အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ , ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ, ဥဒ္ဓံသောတ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်ပင်။ အသင်္ခါရသသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယိတော၊ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီပုဂ္ဂိုလ်, သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (ဟောန္တိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (န ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ထိုက်။)
တတော မဟန္တတရေတိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားသည်။ တတော မဟန္တတရေတိ (ပေ) နတ္ထံ။ ။ သိို့ဖြစ်လျှင် ဥပမာဝါကျ၌ အသင်္ခါရသသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီတို့အတွက်လည်း အဘယ်အကျိုးငှါ "တတော မဟန္တတရေ" ဟု သာ၍ ကြီးသော မီးဖွားဥပမာကို ပြရပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "တတော(ပေ) ဒဿနတ္ထံ" ဟု မိန့်သည်။ ဥပမာစကားသည် တိဏကဋ္ဌတို့ကို လောင်စေခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သော မီးဖွားကို ပြရခြင်း အကျိုးငှါသာ ဖြစ်၏။ တဆင်ထက် တဆင့် သာလွန်မသာလွန်ကို ပြခြင်းအကျိုးငှါ မဟုတ်ပါ။[ယဒိ ဧဝံ အသင်္ခါရသသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီနံ ဥပမာဝစနေ တတောမဟန္တတရေတိ ကသ္မာ ဝုတ္တန္တိ စောဒနံ သန္ဓာယာဟ တတော မဟန္တ (ပေ) ဒဿနတ္ထန္တိ။ အနူ။] တိဏကဋ္ဌဈာပနသမတ္ထပပဋိကာဒဿနတ္ထံ၊ မြက်ထင်းကို လောင်စေခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သော မီးဖွားကို ပြရခြင်းအကျိုးရှိ၏။ အဓိမတ္တနာဓိမတ္တဒဿနတ္ထံ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်, မလွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ကို ပြရခြင်းအကျိုးရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
နော စဿ နော စ မေ သိယာတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၏။ အဝိဇ္ဇာသင်္ခါရာဒိကံ၊ အဝိဇ္ဇာ, သင်္ခါရ အစရှိသော။ ဟေတုပဉ္စကံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော အကြောင်း ငါးပါးအပေါင်းသည်။ နော စေ အဿ၊ အကယ်၍ မဖြစ်ခဲ့အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ ဤသို့ မဖြစ်ခဲ့သော်။) ဝိညာဏာဒိကံ၊ ဝိညာဏ် အစရှိသော။ ဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော။ ဣဒံ ဖလပဉ္စကံ၊ ဤ အကျိုးငါးပါးအပေါင်းသည်။ မေ၊ ငါ၏။ ဝါ၊ ငါ၏ အတွက်။ နော စ သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [ရှေးနိဿယဝယ် "ဣဒံ နေရာ၌ "ဣဓ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန် ဘဝ၌" ဟု ရှိ၏၊ ကောင်းပါသည်။]
တေန၊ ထို နော စဿ နော စ မေ သိယာ ဟူသော စကားရပ်ဖြင့်။ အတီတဘဝသံသိဒ္ဓိတော၊ အတိတ်ဘဝ၌ပြီးစီးသော။ ဒုက္ခ သမုဒယတော၊ ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ကြောင် အဝိဇ္ဇာ အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်။ ဣမဿ ဒုက္ခဿ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ဖြစ်သော ဝိညာဏ်စသော ဒုက္ခ၏။ ပဝတ္တိဒဿနတော၊ ဖြစ်ပုံကို ပြတော်မူခြင်းကြောင့်။ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်းတရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်းဟူသော သဘောကြောင့်။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ ဥဒယဒဿနပဋိပတ္တိ၊ ဖြစ်ပုံကို ရှုခြင်းဟူသော အကျင့်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
န ဘဝိဿတိ န မေ ဘဝိဿတီတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၏။ ဧတရဟိ၊ ယခု ဘဝ၌။ ဟေတုပဉ္စကံ၊ တဏှာ အစရှိသော အကြောင်းငါးပါးအပေါင်းသည်။ ယဒိ န ဘဝိဿတိ၊ အကယ်၍မဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မဖြစ်လသော်။) အနာဂတေ၊ အနာဂတ်ဘဝ၌။ ဖလပဉ္စကံ၊ ဝိညာဏ်အစရှိသော အကျိုးငါးပါး အပေါင်းသည်။ မေ၊ ငါ၏။ ဝါ၊ ငါ၏ အတွက်။ န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်တော့လတံ့။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဧတေန၊ ဤ နဘဝိဿတိ န မေ ဘဝိဿတိဟူသော စကားရပ်ဖြင့်။ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်းတရားတို့၏ ချုပ်ခြင်းဟူသော သဘောကြောင့်။ (ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။) ဝယဒဿနပဋိပတ္တိ၊ ပျက်ပုံကို ရှုခြင်းဟူသော အကျင့်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဝါ၊ တနည်း။ စတူဟိပိ၊ နော စဿ, နော စ မေ သိယာ ,န ဘဝိဿတိ, န မေ ဘဝိဿတိဟူသော လေး ဝါကျတို့ဖြင့်လည်း။ ဧတရဟိ၊ ယခုဘဝ၌၎င်း။ အနာဂတေစ၊ အနာဂတ်ဘဝ၌၎င်း။ အတ္တတ္တနိယနိဝါရဏဝသေန၊ အတ္တကို တားမြစ်ခြင်း, အတ္တ၏ ဥစ္စာ၏ အဖြစ်ကို တားမြစ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ သုညတာပဋိပတ္တိ၊ အတ္တမှ ကင်းဆိတ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျင့်ကို ။ ဝုတ္တာ၊ အပ်ပြီ။
ယဒတ္ထီတိ၊ ကား။ ယံ၊ အကြင် ခန္ဓာ ငါးပါးအပေါင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဘူတန္တိ၊ ကား။ သသဘာဝံ၊ ပရမတ္ထ သဘောနှင်တကွဖြစ်သော။ (ခန္ဓပဉ္စကံ ၌ စပ်။) ဝါ၊ တနည်း။ နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်ပြီးသော။ (ခန္ဓပဉ္စကံ ၌ စပ်။) ယထာဒိဋ္ဌဥဒယဗ္ဗယံ၊ အကြင် အကြင် မြင်အပ်ပြီးသော အဖြစ်အပျက်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ [ရှေ့၌ ပြအပ်ပြီးသော ဥဒယဒဿနပဋိပတ္တိ, ဝယဒဿနပဋိပတ္တိကို ရည်ရွယ်သည်။] ယထာဒိဋ္ဌသုညတံ ဝါ၊ အကြင် အကြင် မြင်အပ်ပြီးသော အတ္တမှ ကင်းဆိတ်သည်၏ အဖြစ်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ [ရှေ့၌ ပြအပ်ပြီးသော သုညတာပဋိပတ္တိကို ရည်ရွယ်သည်။] ခန္ဓပဉ္စကံ၊ ခန္ဓာ ငါးပါး အပေါင်းသည်။ ပရိကပ္ပိတဣတ္ထိပုရိသသတ္တာဒိဘာဝရဟိတံ၊ ပုထုဇဉ်ကို ကြံဆအပ်သော မိန်းမ, ယောင်္ကျား, သတ္တဝါ အစရှိသည်တို့၏အဖြစ်မှ ကင်းသော။ နာ မရူပမတ္တံ၊ နာမ်ရုပ်မျှသာတည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဝိဝဋ္ဋာနုပဿနာယ၊ ဝဋ်မှ ကင်းသော နိဗ္ဗာန်ကို အဖန်ဖန် မြင်တတ်သော ဉာဏ်ဖြင့်။ ဝိဝဋ္ဋမာနသော၊ ပြန်လည်သော စိတ်ရှိသည်။ ဝါ၊ ဆုတ်နစ်သော စိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ) ဘူတံ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော။ တံ၊ ထို ခန္ဓာ ငါးပါးအပေါင်းကို။ ဝါ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၌ တပ်မက်သော ဆန္ဒရာဂကို။ ပဇဟာမိ၊ ပယ်စွန့်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဥပေက္ခံ၊ ဝိပဿနုပေက္ခာကို။ ပဋိလဘတိ၊ ရ၏။ သင်္ခါရုပေက္ခဉာဏေန၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်ဖြင့်။ ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။ ဟောတိ၊
ဘဝေန ရဇ္ဇတိ၊ သမ္ဘေဝ န ရဇ္ဇတီတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၌။ အဝိသိဋ္ဌေ၊ မထူးခြားသော ။ ဝါ၊ ညံ့သော။ (ဘဝေ၊ သာမညဘဝ၌၎င်း။) ဝိသိဋ္ဌေ၊ ထူးခြားသော။ ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော။ ဘဝေစ၊ ဝိသေသဘဝ၌၎င်း။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်တော့။ ဣတိ၊ သို့။ ကေစိ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ဖွင့်ဆိုကြကုန်၏။
ပန၊ စင်စစ်ကား။ ပစ္စုပ္ပန္နော၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ဘဝေါ၊ ဘဝသည်။ ဘဝေါ၊ ဘဝမည်၏။ အနာဂတော၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ဇာတိယာ၊ ဇာတိကို။ ဂဟဏေန၊ ယူခြင်းဖြင့်။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်သောဘဝသည်။ သမ္ဘဝေါ၊ သမ္ဘဝမည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
အထဝါ၊ ထို့အပြင် တနည်းကား။ ဘူတမေဝ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းကိုပင်။ ဘဝေါတိ၊ ဘဝဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ တဒါဟာရော၊ ထိုဘဝ၏ အကြောင်းကို။ သမ္ဘဝေါ၊ သမ္ဘဝဟူ၍။ (ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။) [သမ္ဘဝတိ ဧတသ္မာတိ သမ္ဘဝေါ၊ ဘဝ၏ အဖြစ်ခဲ့ရာအကြောင်း။] တသ္မိံ ဒွယေ၊ ထိုဘဝ, သမ္ဘဝ ၂ ပါးအပေါင်း၏။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်တော့။ ဣတိ၊ ဤပါဌ်ဖြင့်။ သေက္ခပဋိပတ္တိံ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အကျင့်ကို။ (ဘဂဝါ) ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဟိ၊ မှန်။ သသမ္ဘဝေ၊ သမ္ဘဝနှင့်တကွဖြစ်သော ။ ဘူတေစ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာ ငါးပါးအပေါင်း၌လည်း။ ဝိရာဂေါ၊ မတပ်မက်ခြင်းသည်။ သေက္ခပဋိပတ္တိ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အကျင့်တည်း။ [စာအုပ်တို့၌ မပါသောကြောင့်ဘူတေကို ဆည်းဖို့ရာ "သမ္ဘဝေ" ဟုသာ ရှိသင့်သည်။ ရှေးနိဿယ၌ "သသမ္ဘဝေ၊ အကြောင်းတည်းဟူသော သမ္ဘဝနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဘူတေစ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းတည်း ဟူသော ဘူတ၌၎င်း" ဟု ပေး၏။ ထိုအလို စ သဒ္ဒါ မပါသင့်။]
ယထာဟ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ လျှောက်သနည်း။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဣဒံ၊ ဤခန္ဓာ ငါးပါးအပေါင်းသည်။ ဘူတံ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ရှိသော နာမ်ရုပ်မျှသာတည်း။ ဝါ၊ ကံ စသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သော နာမ်ရုပ်မျှသာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်သော ဝိပဿနာပညာ ,မဂ်ပညာဖြင့်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ [အင်္ဂုတ္တိုရ် အဋ္ဌကထာ၌ "သဟ ဝိပဿနာယ မဂ္ဂပညာယ" ဟု ဖွင့်၏။] ဣဒံ၊ သည်။ ဘူတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဘူတဿ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါး၏ (အပေါ်၌။) နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းငှါ။ ဝါရာဂါယ၊ မတက်မက်ခြင်းငှါ။ ဝါ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းငှါ။ နိရောဓာယ၊ ချုပ်ခြင်းငှါ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ။
တံ၊ ထိုခန္ဓာ ငါးပါးအပေါင်းသည်။ တဒါဟာရသမ္ဘဝန္တိ။ ။ ဤပါဠိတော်၏ အဖွင့် သံယုတ္တဋ္ဌကထာ၌ "ဣဒံ ကသ္မာ အာရဘိ၊ ဧတံ ခန္ဓပဉ္စကံ အာဟာရံ ပဋိစ္စ ဌိတံ၊ တသ္မာ တံ အာဟာရ သမ္ဘဝံ နာမ ကတွာ ဒဿေတုံ ဣဒ အာရေဘိ" ဟု ဖွင့်၏။ ထို့ကြောင့် "တံ၊ ထို ခန္ဓာ ငါးပါး အပေါင်းသည်။ အာဟာရသမ္ဘဝံ၊ ရှိ၏" ဟု နိဿယ၌ အနက်ပေးပါသည်။ ရှေးနိဿယ၌ ကား"ဣဒံ၊ ဤတဏှာ အစရှိသော တရားသည်။ ဝါ၊ ကို။ (ဤသို့ ထည့်၍) တဒါဟာရသမ္ဘဝန္တိ- ထို ဘူတ ဟူ၍ ဆိုအပ်, ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၏ အကြောင်းဟူ၍ ဆိုအပ်သော သမ္ဘဝ ဟူ၍" ဟု အနက်ပေးလေသည်။ အာဟာရသမ္ဘဝံ၊ အဝိဇ္ဇာတဏှာ အကြောင်းဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ (ပေ) ဒိသွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ‌ ကြောင့်။ အာဟာရသမ္ဘဝဿ၊ ခန္ဓာငါးပါး၏ ဖြစ်ကြောင်း သမ္ဘဝ၏ အပေါ်၌။ ["တဒါဟာရ" ဟု ရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်သာ။ ပါဠိတော်ရင်း ကြည့်ပါ။] နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ ငှါ။ နိရောဓာယ၊ ငှါ။ ပဋိပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊
တဒါဟာရနိရောဓာ၊ ထို ခန္ဓာ ငါးပါး၏ အကြောင်းဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာ တဏှာတို့၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ (နိရောဓဓမ္မ- ၌ စပ်။) ယံ၊ အကြင် ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းသည်။ ဘူတံ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိ၏။ တံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းသည်။ နိရောဓဓမ္မံ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ (ပေ) သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဒိသွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိရောဓဓမ္မဿ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိသော ခန္ဓာငါးပါး၏ အပေါ်၌။ နိဗ္ဗိဒါယ၊ ငှါ။ ဝိရာဂါယ၊ ငှါ။ နိရောဓါယ၊ ငှါ။ ပဋိပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့ ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သေက္ခေါ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ အရှင်သာရိပုတြာ လျှောက်ပြီ။
အထုတ္တရီတိ၊ ကား။ အထုတ္တရိ။ ။ အထကို "ဧဝံ အရဇ္ဇမာနော" ဟု ဖွင့်သောကြောင့် ဤဋီကာအလို "အထုတ္တရိ" ပါဌ်သာ ပါဌ်မှန်တည်း။ သို့သော် သတ္တက နိပါတ်, အဗျာကတဝဂ်, ပုရိသဂတိသုတ္တ အင်္ဂုတ္တိုရ် အဋ္ဌကထာ၌ကား" အတ္ထုတ္တရိပဒံ သန္တန္တိ ဥတ္တရိ သန္တံ နိဗ္ဗာနပဒံ နာမ အတ္ထိ၊ သမ္မပ္ပညာယ ပဿတီတိ တံ သဟဝိပဿနာယ မဂ္ဂပညာယ သမ္မာ ပဿတိ" ဟု ဖွင့်သောကြောင့် ထိုအဋ္ဌကထာ အလို "အတ္ထုတ္တိရိ" ဟု ရှိရလိမ့်မည်။ မဂ္ဂပညာယ အရလည်း ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာ ၂ ပါးစုံကို ယူရလိမ့်မည်။ အထ ဧဝံ အရဇ္ဇမာနော၊ ဤသို့ မတပ်မက်လသော်။ ဥတ္တရိ၊ အထက်ဖြစ်သော။ သန္တံ၊ ငြိမ်းအေးသော။ ပဒံ၊ ရောက်သင့် ရောက်ထိုက်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အနုက္ကမေန၊ ဝိပဿနာ အစဉ်အားဖြင့်။ (လဒ္ဓါယ၊ ရအပ်သော)။ မဂ္ဂပညာယ၊ မဂ်ပညာဖြင့်။ သမ္မာ၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်စွာ။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ စ ခေါ၊ ထိုသို့ ပင် မြင်ပါသော်လည်း။ အဿ၊ ထို အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ ပဒံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ သဗ္ဗေန၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ အကုန်အစဉ်။ န သစ္ဆိကတံ၊ မျက်မှောက် မပြုအပ်သေး။ (ကသ္မာ၊ နည်း။) စတုတ္ထ မဂ္ဂေနေဝ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော အရဟတ္ထမဂ်ဖြင့်သာ။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗဿ၊ မျက်မှောက်ပြုထိုက်သော။ တဿ၊ ထို နိဗ္ဗာန်၏။ ဝါ၊ ကို။ တေန၊ ထိုအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အသစ္ဆိကတတ္တာ၊ မျက်မှောက် မပြုအပ်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဧကကနိဒ္ဒေသဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။