မာဝုသော ဆန္န၊ ငါ့ရှင်ဆန္န။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသောအမှုကို။
မာ အကာသိ၊ မပြုပါနှင့်။
နေတံ၊ ဤအမှုသည်။
န ကပ္ပတိ၊ ရဟန်းတို့အားမအပ်ပါ။
ဣတိ၊ ကုန်ပြီ။
သော၊ သည်။
အနာဒရိယံ၊ ရိုသေလေးစားခြင်းမရှိသူ၏အဖြစ်ကို (မရိုသေ, မလေးစားခြင်းကို)။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ကရောတိယေဝ၊ ပြုမြဲပြုသည်သာ။
အနာဒရိယံ နာမ၊ မည်သည်။
အနာဒရိယာနိ၊ တို့ကို။
ဒွေ၊ တို့တည်း။
ပုဂ္ဂလာနာဒရိယဉ္စ
၁။ ပုဂ္ဂလာနာဒရိယံ။ ။ "ပုဂ္ဂိုလ်၌ မရိုမသေခြင်း" ဟု ရှေးဆရာတော်များက အာဓာရပေးတော်မူ၏၊ ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာနှင့် ကင်္ခါဘာသာဋီကာတို့၌မူ "ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရိုသေခြင်း" ဟု ကံအဖြစ် ပေးတော်မူ၏၊ (ပါတိမောက်ဘာဋီ -၃ဝ၈, ကင်္ခါဘာဋီ- ၂၊ ၁၆၈)။
၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရိုမသေ မလေးစားခြင်းလည်းကောင်း။
ဓမ္မာနာဒရိယဉ္စ၊ ဓမ္မကို မရိုသေမလေးစားခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ပုဂ္ဂလာနာဒရိယံနာမ၊ မည်သည်။
ဥပသမ္ပန္နေန၊ သည်။
ပညတ္တေန၊ ပညတ်အပ်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့် (ဝိနည်းပညတ်တော်ဖြင့်)။
ဝုစ္စမာနော၊ ပြောဆိုအပ်သော်။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ဥက္ခိတ္တကောဝါ၊ နှင်ထုတ်အပ်သူသည်သော်လည်း။
ဟောတိ၊
ဝမ္ဘိတောဝါ၊ ရှုတ်ချအပ်သူသည်သော်လည်း။
ဟောတိ၊
ဂရဟိတောဝါ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သူသည်သော်လည်း။
ဟောတိ၊
ဣမဿ၊ ဤရဟန်း၏။
ဝစနံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
အကတံ၊ မပြုအပ်သည် (လိုက်နာရာမရောက်သည်)။
ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
အနာဒရိယံ ကရောတိ၊
ဓမ္မာနာဒရိယံ နာမ၊
ပေ။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင် (အဘယ်နည်းဖြင့်)။
အယံ၊ ဤတရားသည်။
နဿေယျ ဝါ၊ ပျောက်မူလည်း ပျောက်ရာအံ့နည်။
ဝိနဿေယျဝါ၊ ပျက်မူလည်း ပျက်ရာအံ့နည်း။
အန္တရဓာယေယျဝါ၊ ကွယ်မူလည်း ကွယ်ရာအံ့နည်း။
တံဝါ၊ ထိုပညတ်အပ်သောသိက္ခာပုဒ်ကိုမူလည်း။
န သိက္ခိတုကာမော၊ မကျင့် လိုသည်ဖြစ်၍။
အနာဒရိယံ၊
ကရောတိ၊ အံ့။
အပညတ္တေန၊ ပညတ်တော်မမူအပ်သောစကားဖြင့် (သုတ္တန်အဘိဓမ္မာ၌ လာသောစကားဖြင့်)။
ဝုစ္စမာနော၊ အပ်သော်။
ဣဒံ၊ ဤစကားသည်။
သလ္လေခါယ၊ ကိလေသာတို့ကို ခြစ်ပစ်ခြင်းငှာ။
န သံဝတ္တတိ၊ မဖြစ်။
ဓုတတ္ထာယ၊ ကိလေသာတို့ကို လှူပ်ခါချခြင်းအကျိုးငှာ။
န၊ မဖြစ်။
(ပါသာဒိကတ္ထာယ၊ ကြည်ညိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သူ၏အပြစ်အကျိုးငှာ။
အဝဝယာယ၊ ကိလေသာတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ)။
ဝီရိယာရမ္ဘာယ၊ ဝီရိယကို အားထုတ်ခြင်းငှာ။
န သံဝတ္တတိ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
အနာဒရိယံ ကရောတိ၊
ဧဝံ၊ သို့။
အမှာကံ၊ တို့၏။
အာစရိယာနံ၊ တို့၏။
ဥဂ္ဂဟော
၁။ ဥဂ္ဂဟော၊ ပါစိတ်ဘာဋီ (၃၄ဝ)။
၊ သင်ယူခြင်းသည်။
ဝါ၊ သင်ယူအပ်သောအယူသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏။)
ပရိပုစ္ဆာ၊ အဖန်ဖန် မေးမြန်းခြင်းသည်။
(ဟောတိ)။
ဣတိ ဘဏတိ၊
အနာဒရိယသိက္ခာပဒံ နိဋ္ဌိတံ စတုတ္ထံ၊