ဘာတုနော၊ ၏။
သဒ္ဓိဟာရိကဿ၊ အတူနေတပည့်ဖြစ်သော။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
အာရောစေသိ၊ ပြောပြီ။
(ကိံ)။
အာဝုသော၊
အဟံ၊ သည်။
ပေ။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်အား။
မာအာရောစေတိ၊ မပြောပါနှင့်။
အဒါသိ၊
[ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစနသိက္ခာပဒ၊ စာပိုဒ်- (၇၇)၌ အနက်ပေးခဲ့ပြီ]
သောဟံ၊ သည်။
ပရိဝသာမိ၊ ပရိဝါသ်ကို ကျင့်သုံးပါ၏ (ပရိဝါသ်နေပါ၏)။
အာဝုသော အဟံ၊
ဝေဒယာမိ
၂။ ဝေဒယာမိ။ ။ ဝိဒ+(စုရာဒိ) ဏယဖြင့် "ဝေဒယာမိ" ဟု ဖြစ်၏၊ ဓာတွတ္ထသင်္ဂဟနှင့် ပါစိတ်ပါဠိတော်ရှေးနိဿယ၌ ဤပါဌ်ကို အသုံးပြုတော်မူ၏၊ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယအလို ဝိဒ+(ကာရိတ) ဏိဖြင့် "ဝေဒိ" ဟု ဖြစ်သည်အခါ ဣကို ဣယပြု၍ ဝေဒယတိဟု ရှိ၏၊ ထိုအလို ဝေဒိယာမိ-ပရိဝါသ်ကို သိစေပါ၏၊ ဝါ- ပရိဝါသ်ကို သိအောင်ပြောပြပါ၏၊ ဝေဒိယတီတိ- "ပရိဝါသ်ကို သိစေသူ" ဟူ၍ (သိအောင်ပြောသူဟူ၍)၊ မံ အာယသ္မာ ဓာရေတု၊ ဤသို့ အနက်ဆိုပါ။ [မောဂ်နိဿယ-၂၊ ၂၇၅၊ ရူပသဒ္ဓိဘာဋီ-၂၊ ၃၇၃]
ကိံ၊ နည်း။
တွံ၊ သည်။
ပဋိစ္ဆာဒေသိ ပန၊ ဖုံးထားသလော။
ဣတိ၊ ပြီ။
ကထံဟိ၊ ကြောင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဇာနံ၊ လျက်။
ဘိက္ခုဿ၊ ၏။
ဒုဋ္ဌလ္လံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
ပဋိစ္ဆာဒေဿတိနာမ၊
ဒုဋ္ဌုလ္လာ၊ သော။
အာပတ္တိနာမ
၁။ ဒုဋ္ဌုလ္လာနာမ။ ။ အတ္ထုဒ္ဓါရ၏အစွမ်းဖြင့် ပါရာဇိကလေးပါးကိုပါ ထည့်ထားသည်၊ အမှန်မှာ သံဃာဒိသေသ် (၁၃) ပါးကိုသာ ယူရမည်။ ပါစိတ်ဘာဋီ (၂၊ ၂၇)။
၊ မည်သည်။
စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။
ပါရာဇိကာနိစ၊ တို့လည်းကောင်း။
တေရသ၊
သံဃာဒိသေသာစ၊ တို့လည်းကောင်းတည်း။
ပဋိစ္ဆာဒေယျာတိ၊ ကား။
ဣမံ၊ ဤရဟန်းကို။
ဇာနိတွာ၊ (သူတစ်ပါး)သိ၍။
စောဒေဿန္တိ၊ စောဒနာကြလိမ့်မည်။
(အပြစ်တင်ကြလိမ့်မည်)။
ဝမ္ဘေဿန္တိ၊ ရှုတ်ချကြလိမ့်မည်။
မင်္ကုံ၊ မျက်နှာမသာမယာသူကို (မျက်နှာမသာမယာသူဖြစ်အောင်)။
ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြလိမ့်မည်။
နာရောစေဿာမိ၊ မပြောတော့အံ့။
ဣတိ၊ ၍။
ဓုရံ၊ တာဝန်ကို (လုံ့လဝီရိယကို)။
နိက္ခိတ္တမတ္တေ
၂။ ဓုရံ နိက္ခတ္တမတ္တေ။ ။ ပါစိတ်ဘာဋီ (၂၊ ၂၇)။
၊ ချထားအပ်ကာမျှ ဖြစ်လသော် (လျှောချအပ်ကာမျှ ဖြစ်လသော်)။
အာပတ္တိ ပါစိတ္တိယဿ၊
အဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ မရုန်းရင်းသော။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
ပဋိစ္ဆာဒေသိ၊
[အာပတ္တိအရ အောက်အာပတ်ငါးပုံကို ယူပါ။]
အနုပသမ္ပန္နဿ၊ ရဟန်းမဟုတ်သူ၏။
(သမဏေ၏)။
ဒုဋ္ဌုလ္လံဝါ၊ ရုန်းရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။
အဒုဋ္ဌုလ္လံဝါ၊ သော။
အဇ္ဈာစာရံ
၃။ အဇ္ဈာစာရံ။ ။ ဤဒုဋ္ဌုလ္လနှင့်အဇ္ဈာစာရ ခွဲခြားချက်နှင့်စပ်၍ ဤသိက္ခာပဒ အဋ္ဌကထာဖွင့်ပုံနှင့် ဒုဋ္ဌုလ္လာရောစနသိက္ခာပဒ အဋ္ဌကထာဖွင့်ပုံ မညီ၊ ဤနှင့်စပ်၍ မှတ်ဖွယ်ကို ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။ ပါစိတ်ဘာဋီ (၂၊ ၂၈)။
၊ လွန်ကျူးမှုကို။
ပဋိစ္ဆာဒေသိ၊
သံဃဿ ဘဏ္ဍနံ ဝါ၊
ပေ။
ဘဝိဿတီတိ နာရောစေတိ၊ မပြောအံ့။
[ပါစိတ်ပါဠိတော်နိဿယ၊ စာပုဒ်-၁ဝ၂၌ အနက်ရေးခဲ့ပြီ။]
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ကက္ခဠော
၄။ ကက္ခဠောစသည်။ ကင်္ခါဘာဋီ (၂၊ ၁၈၄)။
၊ ခက်ထန်၏။
ဖရုသော၊ ကြမ်းတမ်း၏။
ဇီဝိတန္တရာယံဝါ၊ အသက်၏အန္တရာယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဗြဟ္မစရိယန္တရာယံဝါ၊ ဗြဟ္မစရိယ၏ အန္တရာယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ကရိဿတိ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ တွေး၍။
နာရောစေတိ၊
အညေ၊ ကုန်သော။
ပဋိရူပေ၊ (ပြောဖို့ရာ) လျောက်ပတ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
အပဿန္တော၊ မြင်သည်ဖြစ်၍။
နာရောစေတိ၊
န ဆာဒေတုကာမော၊ ဖုံးမထားလိုသည်ဖြစ်၍။
သကေန၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။
ကမ္မေန၊ အမှုဖြင့် (အလုပ်ဖြင့်)။
ပညာယိဿန္တိ၊ ထင်ရှားလိမ့်မည်။
(သူ့ထိုက်နှင့်သူ့ကံ ဖြစ်လိမ့်မည်)။
ဣတိ၊
နာရောစေတိ၊
ဒုဋ္ဌုလ္လသိက္ခာပဒံ နိဋ္ဌိတံ စတုတ္ထံ၊