၉-ဗြဟ္မနိမန္တနိကသုတ်
၅၀၁။ (ဧဝံ မေ သုတံ။ ပ။
ပစ္စဿောသုံ၊ ပေးမြဲ။ ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
(ဣဒံ၊ အနက်မဲ့) ။
ဥက္ကဋ္ဌာယံ၊ ဥက္ကဋ္ဌမြို့၌။
(ဥပစာရတ္ထ) ။
သုဘဂဝနေ၊ သုဘဂမည်သောတော၌။
သာလရာဇမူလေ၊ အင်ကြင်းပင်မင်း၏အနီး၌။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဝိဟရာမိ၊ နေ၏ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။
ဗကဿ၊ ဗက မည်သော။
ဗြဟ္မုနော၊ ဗြဟ္မာ၏ ။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။
ဒိဋ္ဌိဂတံ၊ သဿတဒိဋ္ဌိသည်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
"ဣဒံ၊ ဤကာယ ဌာန နှစ်ဝလုံးသည်။
နိစ္စံ၊ မြဲ၏ ။
ဣဒံ၊ သည်။
(သဟကာယေန ဗြဟ္မဋ္ဌာနံ၊ အဋ္ဌကထာ) ။
ဓုဝံ၊ ခိုင်ခန့်၏ ။
ဣဒံ၊ သည်။
သဿတံ၊ တည်တံ့၏ ။
ဣဒံ၊ သည်။
ကေဝလံ၊ ပြည့်စုံ၏ ။
(အခဏ္ဍံ သကလံ-အဋ္ဌကထာ။ သကလန္တိ ပရိပုဏ္ဏံ- ဋီကာ) ။
ဣဒံ၊ သည်။
အစဝနဓမ္မံ၊ ရွေ့လျောခြင်းသဘောမရှိ။
ဟိ၊ မှန်၏ ။
ဣဒံ၊ ဤကာယဌာနနှစ်ဝလုံးသည်။
န ဇာယတိ၊ မဖြစ်။
န ဇီယတိ၊ မအို။
န မီယတိ၊ မသေ။
န စဝတိ၊ မရွေ့လျော။
န ဥပပဇ္ဇတိ၊ ပဋိသန္ဓေမနေ။
ဣတော၊ ဤကာယဌာန နှစ်ဝထက်။
ဥတ္တရိ၊ သာလွန်သော။
အညံ၊ တပါးသော။
နိဿရဏံ၊ လွတ်မြောက်ရာသည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ" ဟူသော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဗကဿ၊ သော။
ဗြဟ္မုနော၊ ၏ ။
စေတောပရိဝိတက္ကံ၊ စိတ်အကြံအစည်ကို။
စေတသာ၊ ငါဘုရား၏စိတ်ဖြင့်။
အညာယ၊ သိ၍။
ဗလဝါ၊ အားရှိသော။
ပုရိသော၊ သည်။
သမိဉ္ဇိတံ၊ ကွေးထားအပ်သော။
ဗာဟံ၊ မောင်းကို။
ပသာရေယျ ဝါ သေယျထာပိ၊ ဆန့်ရာသကဲ့သို့၎င်း။
ပသာရိတံ၊ ဆန့်ထားအပ်သော။
ဗာဟံ၊ ကို။
သမိဉ္ဇေယျဝါ သေယျထာပိ၊ ကွေးရာသကဲ့သို့၎င်း။
ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။
ဥက္ကဋ္ဌာယံ၊ ၌။
သုဘဂဝနေ၊ ၌။
သာလရာဇမူလေ၊ ၌။
အန္တရဟိတော၊ ကွယ်ခဲ့၍။
တသ္မိံ ဗြဟ္မလောကေ၊ ထိုဗြဟ္မာ့ပြည်၌။
ပါတုရဟောသိံ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဗကော၊ သော။
ဗြဟ္မာ၊ သည်။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ဒူရတောဝ၊ အဝေးမှသာလျှင်။
အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာနေသည်ကို။
အဒ္ဒသာခေါ၊ မြင်ပြီ။
ဒိသွာန၊ ၍။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
(ဘဂဝါ ဧတဒဝေါစ မှ ဧတံ အဝေါစ- ပြန်စပ်သည်) ။
"မာရိသ၊ အရှင်ဘုရား။
(အဟမိဝ ဒိဿတီတိ မာရိသော၊ ငါကဲ့သို့ ရှုအပ်သောသူ ဟု သဒ္ဒါနက်ပေး) ။
ဧဟိ၊ ကြွလာတော်မူပါ။
မာရိသ၊ ဘုရား။
သွာဂတံ၊ ကောင်းသောလာခြင်းပါတည်း။
မာရိသ၊ ဘုရား။
ဣဓ၊ ဤအရပ်သို့။
အာဂမနာယ၊ လာရောက်ခြင်းအကျိုးငှါ။
ယဒိဒံ၊ အကြင်အလှည့်သည်။
(ဟောတိ၊ ၏ ) ။
ဣမံ ပရိယာယံ၊ ဤအလှည့်ကို။
စိရဿံခေါ၊ ကြာမြင့်မှ။
အကာသိ၊ ပြုပြီ။
မာရိသ၊ ဘုရား။ ပ။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ" ဟူသော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်ထားအပ်သည်ရှိသော်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဗကံ၊ သော။
ဗြဟ္မာနံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစံ၊ မိန့်တော်မူခဲ့ပြီ။
"ယတြ၊ အကြင်ဗြဟ္မာသည်။
(ယောနာမ -ဟု အဋ္ဌကထာ) ။
အနိစ္စံယေဝ၊ မမြဲသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ဖြစ်ပါလျက်။
နိစ္စန္တိ၊ မြဲ၏ ။
ဝက္ခတိနာမ၊ ဆိုဘိ၏
နာမ၏အယှဉ် ဘဝိဿန္တိ ဝိဘတ် ဝတ္တမာနကာလ ဂရဟတ္ထ၊ မောဂ္ဂလ္လာန် ၆၊ ၃။။
အဒ္ဓုဝံယေဝ၊ မခိုင်ခံ့သည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ လျက်။
ဓုဝန္တိ၊ ခိုင်ခံ့၏ ဟူ၍။
ဝက္ခတိနာမ၊ ဆိုဘိ၏ ။
အသဿတံယေဝ၊ မတည်တံ့သည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ လျက်။
သဿတန္တိ၊ တည်တံ့၏ဟူ၍။
ဝက္ခတိနာမ၊ ၏ ။
အကေဝလံယေဝ၊ မပြည့်စုံသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ လျက်။
ကေဝလန္တိ၊ ပြည့်စုံ၏ဟူ၍။
ဝက္ခတိနာမ၊ ၏ ။
စဝနဓမ္မံ ယေဝ၊ ရွေ့လျှောသော သဘောရှိသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ လျက်။
အစဝနဓမ္မန္တိ၊ မရွေ့လျှောတတ်သော သဘောရှိ၏ဟူ၍။
ဝက္ခတိနာမ၊ ၏ ။
ယတ္ထ၊ အကြင်ကာယနှင့်တကွသော ဗြဟ္မာ့ဌာန၌။
ဇာယတိ၊ ၏ ။ ပ။
ဥပပဇ္ဇတိ၊ ၏ ။
တဉ္စေ၊ ထိုကာလနှင့်တကွသော ဗြဟ္မာ့ဌာနကိုလည်း။
ဣဒံ၊ ဤကာယဌာနနှစ်ဝလုံးသည်။ ပ။
န ဥပပဇ္ဇတီတိ၊ ပဋိသန္ဓေမနေဟူ၍။
ဝက္ခတိနာမ၊ ဆိုဘိ၏ ။
အညံ၊ (ကာယဌာနနှစ်ဝမှ) တပါးသော။
ဥတ္တရိ၊ သာလွန်သော။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။
သန္တဉ္စ၊ ရှိပါလျက်လည်း။
နတ္ထညံ ဥတ္တရိ နိဿရဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝက္ခတိ နာမ၊ ဆိုဘိ၏ ။
ဘော၊ အိုဗြဟ္မာတို့။
ဗကော၊ ဗကမည်သော။
သော ဗြဟ္မာ၊ ထိုဗြဟ္မာသည်။
အဝိဇ္ဇာဂတော ဝတ၊ မသိမမြင်ခြင်းနှင့် တကွဖြစ်စွတကား။
ဘော၊ တို့။
ဗကော၊ သော။
သော ဗြဟ္မာ၊ သည်။
အဝိဇ္ဇာဂတော
အဝိဇ္ဇာယ ဂတော သမန္နာဂတော၊ အဋ္ဌကထာ။ ။ သဟယောဂေဟိ ဣဒံ ကရဏဝစနံ-ဋီကာနှင့်အညီ အဝိဇ္ဇာဂတောကို ပြန်ဆိုသည်။
ဝတာတိ၊ ကား" ဟူသော။
၅၀၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။
ပါပိမာ၊ ယုတ်မာခြင်းရှိသော။
မာရော၊ မာရ်နတ်သည်။
အညတရံ၊ အမှတ်မထင်သော။
ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇံ၊ ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာဗြဟ္မာကို။
အနွာဝိသိတွာ၊ ပူးဝင်၍။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
"ဘိက္ခု ဘိက္ခု၊ ရဟန်း ရဟန်း။
ဧတံ၊ ဤမဟာဗြဟ္မာကို။
မာသဒေါ၊ မမောင်းမဲလင့်
မာ ဧတံ မာ အာသဒေါ-ဟု ပဒစ္ဆေဒပြု၊ အာပုဗ္ဗသဒဓာတ်၊ အဇ္ဈတ္တနီ ဩဝိဘတ်၊ မာယောဂတည်း။။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဧသော ဗြဟ္မာ၊ ဤဗြဟ္မာသည်။
မဟာဗြဟ္မာ၊ မဟာဗြဟ္မာတည်း။
အဘိဘူ၊ (လောကကို) လွှမ်းမိုးသူတည်း။
အနဘိဘူတော၊ သူတပါးတို့ မလွှမ်းမိုးအပ်သူတည်း။
အညဒတ္ထုဒသော၊ စင်စစ် မြင်စွမ်းသူတည်း။
ဝသဝတ္တီ၊ မိမိအလိုသို့ လိုက်စေနိုင်သူတည်း။
ဣဿရော၊ (လောက၌) အစိုးရသူတည်း
ဋီကာ၌ကား လောကဿ ဤသနသီလတာယ ဣဿရောဟု ဖွင့်၏ ။ ဤသဓာတ်အဘိဘဝနတ္ထ သရပစ္စည်းတဿီလတ္ထ၊ ဤကို ဣရဿပြု၊ ဘာသဓာတ် သရပစ္စည်းဖြင့် ဘဿရော-ဟု ၅၄-၅ မောဂ္ဂလာန် ပြီးစေ သကဲ့သို့တည်း။။
ကတ္တာ၊ သတ္တလောကကို ပြုတတ်သောသူတည်း။
နိမ္မာတာ၊ ဩကာသလောကကို ဖန်ဆင်းတတ်သောသူတည်း
သတ္တာနံ ကမ္မဿ ကာရဏဘာဝေန ကတ္တာ ထာဝရဇင်္ဂမဝိဘာဂံ သကလံ လောကံ နိမ္မာနေတီတိ နိမ္မာတာ၊ ဋီကာ။ အဋ္ဌကထာ၌ ပထဝီ ဟိမဝန္တ။ ပ။ စန္ဒိမသူရိယာ စ ဣမိနာ နိမ္မိတာတိ ဒီပေတိ-ဟု သမုစ္စယတ္ထ စသဒ္ဒါဖြင့် ဖွင့်ဆိုရကား နိမ္မာတာဖြင့် သတ္တ ဩကာသ ၂-လောကလုံးကို ဖန်ဆင်းသူဟု အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။။
သေဋ္ဌော၊ လောကထက်မြတ်သောသူတည်း။
သဇ္ဇိတာ၊ စီရင်တတ်သူတည်း
သဇ အာလိင်္ဂေ၊ သဇ္ဇ စု သင်္ခတေဟု ဓာတ်ကျမ်းဆိုရကား သဇိတာ-ဟု ဒွေဘော်မဲ့ရှိသော် စီရင်ခြင်း အနက်မထွက် သဇ္ဇိတာဟု ဒွေတော်ရှိမှသာ သင်္ခတတ္ထ စီရင်ခြင်းအနက် ဟောနိုင်သောကြောင့် ပါဌန္တရကိုယူ၍ ဘာသာပြန်ဆိုလိုက်သည်။။
ဝသီ၊ (မိမိစိတ်နှင့် ဈာန်သမာပတ်တို့၌) နိုင်နင်းခြင်းရှိသူတည်း
ဈာနာဒီသု အတ္တနော စိတ္တေ စ စိဏ္ဏဝသိတ္တာ ဝသီ-ဋီကာ။။
ဘူတဘဗျာနံ၊ ဖြစ်ပြီး ဖြစ်ထိုက်သော သတ္တဝါတို့၏
ဘဗျာ၊ ဘူဓာတ် ဏျပစ္စည်း အရဟတ္ထ-ဋီကာ။။
ပိတာ၊ အဖတည်း။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တယာ၊ သင်မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ယေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ပထဝီဂရဟကာ၊ ပထဝီဓာတ်ကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်။
ပထဝီ ဇိဂုစ္ဆကာ၊ ပထဝီဓာတ်ကို စက်ဆုပ်ကုန်သည်။
အာပဂရဟကာ၊ အာပေါဓာတ်ကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်။
ဝါယဇိဂုစ္ဆကာ၊ ကုန်သည်
ဧတ္ထ စ အာရော ပထဝီဓာတု မဟာဘူတဂ္ဂဟဏေန-ဟု ဓာတုသဒ္ဒါဖြင့် ဆိုအပ်သောကြောင့် ပထဝီဂရဟကာ အာပဂရဟကာ-စသည်ကို ပထဝီဓာတ်ကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်ဟုသာ ပြန်။ မြေကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်ဟု မပြန်လင့်။ ၎င်းပထဝီဂရဟကာ စသည်ဖြင့် လောကအားဖြင့် မနုဿလောကကို ကဲ့ရဲ့သည်။ ဋီကာ။။
ဘူတဂရဟကာ၊ နတ်တို့ကိုကဲ့ရဲ့ကြကုန်သည်
ဤဘူတသဒ္ဒါဖြင့် နတ်အားလုံးကို ဟောနိုင်သော်လည်း ဒေဝဂရဟကာ ဟု ဆိုလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ပါရိသေသနည်းအရ စာတုမဟာရာဇ်နတ်ကိုသာယူ-ဋီကာ။။
ဘူတဇိဂုစ္ဆကာ၊ ကုန်သည်။
ဒေဝဂရဟကာ၊ ကြွင်းသော နတ်တို့ကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်။
ဒေဝဇိဂုစ္ဆကာ၊ ကုန်သည်
ဤ၌လည်း ဘူတဖြင့် စာတုမဟာရာဇ်နတ်ကို ယူအပ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ပါရိသေသနည်းအရ ဝသဝတ္တီနှင့် စာတုမဟာရာဇ်မှ ကြွင်းသောနတ်တို့ကိုယူ-ဋီကာ။။
ပဇာပတိဂရဟကာ၊ မာရ်နတ်ကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်
ဤပဇာပတိဖြင့် မာရ်နတ်နှင့်တကွ ဝသဝတ္တီနတ်အားလုံးကိုယူ။။
ပဇာပတိဇိဂုစ္ဆကာ၊ ကုန်သည်။
ဗြဟ္မဂရဟကာ၊ ဗြဟ္မာကို ကဲ့ရဲ့ကုန်သည်။
ဗြဟ္မဇိဂုစ္ဆကာ၊ ကုန်သည်
ဤဗြဟ္မသဒ္ဒါဖြင့် အာဘဿရာအောက် ဗြဟ္မာတို့ကိုသာယူ။ အာဘဿရာနှင့် တကွ အာဘဿရာစသော အထက်ဗြဟ္မာတို့ကို မယူအပ်-ဋီကာ။။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တေ၊ ထို ရဟန်း ပုံဏားတို့သည်။
ကာယဿ၊ ခန္ဓာ ကိုယ်၏ ။
ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။
ပါဏုပစ္ဆေဒါ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပျက်ခြင်းကြောင့်။
ဟီနေ၊ ယုတ်သော။
ကာယေ၊ ကိုယ်၏အဖြစ်၌။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တယာ၊ သင်မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌ ။
ယေ ပန သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ အကြင်ရဟန်းပုံဏားတို့သည်ကား။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ပထဝီပသံသကာ၊ ပထဝီဓာတ်ကို ချီးမွမ်းကုန်သည်။
ပထဝါဘိနန္ဒိနော၊ ပထဝီဓာတ်ကို နှစ်သက်ကုန်သည်။ ပ။
ဗြဟ္မာဘိနန္ဒိနော၊ ဗြဟ္မာကို နှစ်သက်ကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုံဏားတို့သည်။ ပ။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တံ၊ ထို့ကြောင့်။
အဟံ၊ ငါ (မာရ်နတ်) သည်။
တံ၊ သင့်ကို။
မာရိသ၊ အချင်း။
တွံ၊ သင့်ကို။
ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်း၏ ။
ယဒေဝ၊ အကြင်စကားကိုသာလျှင်။
တေ၊ သင့်အား။
ဗြဟ္မာ၊ သည်။
အာဟ၊ ပြောဆိုဘူးပြီ။
တဒေဝ၊ ထိုဆိုတိုင်းသာလျှင်။
(ယဒေဝနှင့် တဒေဝနိယတ် အနိယတ်စွဲပုံ သတိပြု) ။
တွံ၊ သင်သည်။
ကရောဟိ၊ ပြုလော့။
တွံ၊ သင်သည်။
ဗြဟ္မုနော၊ ၏ ။
ဝစနံ၊ ကို။
မာ ဥပါတိဝတ္တိတ္ထော၊ လွန်၍မဖြစ်စေလင့်။
(မလွန်ဆန်လင့် ဟူလို) ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
ဗြဟ္မုနော၊ ၏ ။
ဝစနံ၊ ကို။
သစေ ဥပါတိဝတ္တိဿသိ၊ အကယ်၍ လွန်၍ဖြစ်စေအံ့။
(ဧဝံသမ္ပဒ မိဒံဘိက္ခု တုယှံ ဘဝိဿတိနှင့်ဆက်) ။
ပုရိသော၊ သည်။
အာဂစ္ဆန္တိံ၊ လာနေသော။
သိရိံ၊ အသရေကို။
ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်ဖြင့်။
ပဋိပ္ပဏာမေယျ သေယျထာပိနာမ၊ ပြေးစရာဘိသကဲ့သို့
ပလာပေယျ-ဟူသော အဋ္ဌကထာဖွင့်အတိုင်း အဓိပ္ပါယ်နက်ပြန်ဆိုသည်။ ပဋိရှေးရှိသော နမုဓာတ်၊ ပဋိ၊ တုံ့ပြန်ဆန့်ကျင်၍။ နမု၊ ညွတ်။ ပုရိသဆီသို့ ညွတ်ကိုင်းလာနေသော အသရေကို နောက်သို့ တုံ့ပြန်ကိုင်းညွတ်သွားစေခြင်းကိုပင် ပလာပေယျ၊ ပြေးစေသည်ဟု အဋ္ဌကထာ ဘာဝတ္ထဖွင့်ဆိုသည်။။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။
ပုရိသော၊ သည်။
နရကပပါတေ၊ အသူတရာနက်သော ချောက်ကမ်းပါးသို့။
ပပတန္တော၊ ကျသည်ရှိသော်
နရကပပါတေ၊ ၌ ပပါတေသည် ပပုဗ္ဗ ပတဓာတ် မဟုတ်။ ပတဓာတ် ပကို ပပ ဟု ဒွေတော်ပြု။ အဗ္ဘာသမှည့်၍ ပပါတ ပြီးသည်။ ယင်းသို့ ပပုဗ္ဗမဟုတ်၊ အဗ္ဘာသသာ ဖြစ်သောကြောင့် နရကပ္ပပါတေ ဟု ပဝယ်သံယုတ်မရှိသင့်။ ပပတန္တော-၌ ရှေးပလည်း အဗ္ဘာသ ပင်။ ထို့ကြောင့် ပပတန္တ-ကျပုံသည် ကြောင်ကျသကဲ့သို့ သက်သက်သာသာမဟုတ်။ ဒလိမ့်ကောက်ကွေး ခွေးများကျသကဲ့သို့ မသက်မသာကျသည်ဟူလို။။
ဟတ္ထေဟိ စ၊ လက်တို့ဖြင့်၎င်း။
ပါဒေဟိ စ၊ ခြေတို့ဖြင့်၎င်း။
ပထဝိံ၊ မြေကို။
ဝိရာဓေယျ သေယျထာပိ၊ ချွတ်ယွင်းစေရာသကဲ့သို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တုယှံ၊ သင်၏ ။
ဣဒံ၊ ဤသာလွန်၍ ဖြစ်စေခြင်းသည်။
ဧဝံသမ္ပဒံ၊ ဤဥပမာသဘောရှိသည်
ဤကား ဧဝံသမ္ပဒန္တိ ဧဝံ သမ္ပတ္တိကံ ဤဒိသန္တိ အတ္ထော ဟူသော မဓုပိဏ္ဍိကသုတ် စာပိုဒ် ၂၀၃-နှင့်အညီပြန်ဆိုသည်။ ဤအလို ဧဝံ သမ္ပဒံ သမာသ်။ ဧဝံသမ္ပဒမိဒံ သာရိပုတ္တ ဝဒါမိ ဣမမ္ပိကာရဏံ ဧဝရူပမေဝ-ဟူသော မဟာသီဟနာဒသုတ် စာပိုဒ် ၁၄၉ အဋ္ဌကထာအလို ဧဝံနှင့် သမ္ပဒံဝါကျ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ တုယှံ၊ သင်၏ ၊ ဣဒံသမ္ပဒံ၊ ဤလွန်၍ ဖြစ်စေခြင်း ဟူသော အကြောင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့-ဟု ယောဇနာ။။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သည်။
သန္နိပတိတံ၊ စုဝေးကျရောက်နေသော။
ဗြဟ္မပရိသံ၊ ဗြဟ္မာပရိသတ်ကို။
ပဿသိနနူတိ၊ မြင်၏လော ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝဒါမီတိ၊ ဆို၏" ဟူသော။
(ဣတိတလုံးကျေ) ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတိခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ပါပိမာ၊ သော။
မာရော၊ သည်။
ဗြဟ္မပရိသံ၊ သို့။
ဥပနေသိ၊ ကပ်၍ဆောင်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်ထားအပ်သည်ရှိသော်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ပါပိမန္တံ၊ ယုတ်မာခြင်းရှိသော။
မာရံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစံ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(တဝ နေဝ ဝသံ ဂတော၊ သင် မာရ်နတ် အလိုအတိုင်း ဖြစ်သူမဟုတ် ဟူလို) ။
"ပါပိမ၊ အယုတ်တမာကောင်။
တံ၊ သင့်ကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဇာနာမိ၊ သိ၏ ။
မံ၊ 'ငါ (မာရ်နတ်) ကို။
န ဇာနာတီတိ၊ မသိ' ဟူ၍။
တွံ၊ သင်သည်။
မာမညိတ္ထော၊ မမှတ်ထင်လင့်။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တွံ၊ သင်သည်။
မာရော၊ သည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏ ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
ယောစေဝ ဗြဟ္မာ၊ အကြင် (ဗလ) ဗြဟ္မာသည်၎င်း။
ယာ စဗြဟ္မပရိသာ၊ အကြင်ဗြဟ္မာပရိသတ်သည်၎င်း။
ယေ စ ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာ၊ အကြင်ပါရိသဇ္ဇာဗြဟ္မာတို့သည်၎င်း။
သန္တိ၊ ကုန်၏ ။
သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံတို့သည်ပင်။
တဝ၊ သင်၏ ။
ဟတ္ထဂတာ၊ လက်သို့ရောက်ကုန်၏ ။
သဗ္ဗေဝ၊ ပင်။
တဝ၊ ၏ ။
ဝသံဂတာ၊ အလိုသို့ရောက်ကုန်၏ ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တုယှံ၊ သင်၏ ။
(ဧဝံ စပ်)။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအယူအဆသည်။
ဟောတိ၊ ၏ ။
'ဧသောပိ၊ ထိုဘုရားသည်လည်း။
မေ၊ ငါ (မာရ်နတ်) ၏ ။
ဟတ္ထဂတော၊ လက်၌ရောက်ပြီးသူသည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏ ။
ဧသောပိ၊ သည်လည်း။
မေ၊ ၏ ။
ဝသံ ဂတော၊ အလိုသို့ရောက်ပြီးသူသည်။
အဿာတိ၊ ဖြစ်၏' ဟူ၍။
ပန၊ ထိုသို့သင် (မာရ်နတ်) ယူဆသော်လည်း။
ပါပိမ၊ အယုတ်တမာကောင်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တဝ၊ သင်၏ ။
နေဝ ဟတ္ထဂတော၊ လက်၌ ရောက်သူမဟုတ်။
တဝ၊ ၏ ။
နေဝ ဝသံဂတောတိ၊ အလိုသို့ ရောက်သူ မဟုတ်" ဟူသော။
၅၀၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ ငါဘုရားမိန့်တော်မူအပ်သည်ရှိသော်။
ဗကော၊ သော။
ဗြဟ္မာ၊ သည်။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
"မာရိသ၊ အချင်း။
အဟံ၊ ငါ (ဗက) သည်။
နိစ္စံယေဝ၊ မြဲသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ဖြစ်၍။
နိစ္စန္တိ၊ မြဲ၏ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဆို၏ ။
ဓုဝံယေဝ၊ ခိုင်ခံ့သည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ၍။
ဓုဝန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
သဿတံယေဝ၊ တည်တံ့သည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ဖြစ်၍။
သဿတန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
ကေဝလံယေဝ၊ ပြည့်စုံသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ဖြစ်၍။
ကေဝလန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
အစဝနဓမ္မံယေဝ၊ မရွေ့လျောသည်သာလျှင်။
သမာနံ၊ ၍။
အစဝနဓမ္မန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
ယတ္ထ၊ အကြင်ကာယနှင့်တကွသော ဌာန၌။
န ဇာယတိ၊ မဖြစ်။ ပ။
န ဥပပဇ္ဇတိ၊ ပဋိသန္ဓေမနေ။
တဒေဝ၊ ထိုကာယနှင့် တကွသော ဌာနကိုသာလျှင်။
အဟံ၊ ငါ (ဗက) သည်။
ဣဒံ၊ ဤကာယဌာနနှစ်ပါးလုံးသည်။
န ဇာယတိ၊ မဖြစ်။ ပ။
န ဥပပဇ္ဇတိ၊ ပဋိသန္ဓေမနေဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
ဥတ္တရိ၊ သာလွန်သော။
အညံ၊ သော။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။
အသန္တဉ္စ၊ မရှိသည်ဖြစ်၍လည်း။
နတ္ထညံ ဥတ္တရိ နိဿရဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏ ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တယာ၊ မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ယေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
တုယှံ၊ သင်၏ ။
ကသိဏံ၊ အလုံးစုံသော။
အာယု၊ (တဘဝအတွက် နေရမည့်) အသက်သည်။
ယာဝတကံ၊ အကြင်မျှလောက် အတိုင်းအရှည်ရှိ၏ ။
တာဝတကံ၊ ထို (သင်နေရမည့်) အသက်အပိုင်းအခြားရှိသည်နှင့်အမျှ။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းပုံဏားတို့၏ ။
တပေါကမ္မမေဝ၊ အကျင့်တည်းဟူသော အမှုသည်သာလျှင်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ
သမဏဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျင့်တည်းဟူသော အလုပ်သက်တမ်း အလုပ်ဝါရင့်မှုသည် သင် (ဂေါတမ) တဘဝအတွင်းနေရမည့် အသက်အပိုင်းအခြား အချိန်ကာလ နှစ်ပရိစ္ဆေဒနှင့်အညီအမျှ ရှိသည်၊ သင်ဂေါတမ၏ တပေါကမ္မ ဟူသော လုပ်သက်သည် အလွန်ဝါနုသေးသည်၊ သမဏဗြာဟ္မဏတို့၏ လုပ်သက်ကား သင်နေရမည့်အသက်နှင့် ညီမျှသည်အထိ ဝါရင့်လှပြီ ဟူလို။။
တေ ခေါ၊ ထိုရဟန်းပုံဏားတို့သည်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဇာနေယျုံ၊ သိကုန်ရာ၏ ။
အညံ၊ သော။
ဥတ္တရိ၊ သာလွန်သော။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။
သန္တဉ္စ၊ ရှိပါမူ။
အတ္ထညံ ဥတ္တရိ နိဿရဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ သို့မဟုတ်။
အညံ၊ သော။
ဥတ္တရိ၊ သော။
နိဿရဏံ၊ သည်။
အသန္တံ၊ မရှိမူ။
နတ္ထညံ ဥတ္တရိ နိဿရဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဇာနေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏ ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တံ၊ ထို့ကြောင့်။
တံ၊ သင် (ဘုရား) ကို။
အဟံ၊ ငါ (ဗက) သည်။
အညံ၊ (ကာယဌာနမှ) တပါးသော။
ဥတ္တရိ၊ သာလွန်သော။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာကို။
နစေဝဒက္ခိဿသိ၊ မြင်လည်း မမြင်ရလတ္တံ့။
ကိလမထဿ၊ ကိုယ်ပင်ပန်းခြင်း၏ ။
ဝိဃာတဿ၊ စိတ်နွမ်းနယ်ခြင်း၏ ။
ယာဝဘာဂီဧဝ၊ အဘို့ရှိရုံမျှသည်သာလျှင်။
ဘဝိဿသိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ပထဝိံ၊ ပထဝီဓာတ်ကို။
သစေ အဇ္ဈောသိဿသိ၊ အကယ်၍ မျိုမတတ် စွဲလမ်းသည်ဖြစ်အံ့။
မေ၊ ငါ၏ ။
ဩပသာယိကော၊ မှီကပ်နေသူသည်။
ဝတ္ထုသာယိကော၊ တည်ရာအရပ်၌နေသောသူသည်။
ယထာကာမကရဏီယော၊ အလိုရှိတိုင်းပြုအပ်သူသည်။
ဗာဟိတေယျော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သူသည်
ဗာဟိတေယျောတိ။ ပ ။ ဗာဟိတွာ။ ပ။ ကာတဗ္ဗော ဘဝိဿသိ၊ အဋ္ဌကထာ။ ဗာဟိတွာတိ နီစံ ကတွာ အဘိဘဝိတွာ ဝါ၊ ဋီကာ။ ဗာဟော ပယတနေ ဥပဒ္ဒဝေ ပတိဗာဟိတွာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားထုတ်၍။ ဝါ၊ ပယ်ရှားတွန်းလှန်၍-ဟူသော ဓာတ်ကျမ်းနှင့်အညီ ဗာဟဓာတ် တေယျပစ္စည်း ဣအာဂုမ်ကြံ၍ ပေးသည်။။
ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။
အာပံ၊ ကို။
တေဇံ၊ ကို။
ဝါယံ၊ ကို။
ဘူတေ၊ တို့ကို။
ဒေဝေ၊ တို့ကို။
ပဇာပတိံ၊ ကို။
ဗြဟ္မံ၊ ကို။
သစေ အဇ္ဈောသိဿသိ၊ အံ့။ ပ။
ဗာဟိတေယျော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သူသည်။
ဘဝိဿသီတိ၊ လတ္တံ့" ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဗြဟ္မေ၊ အိုဗြဟ္မာ။
အဟမ္ပိ၊ ငါဘုရားသည်လည်း။
"ပထဝိံ၊ ကို။
သစေ အဇ္ဈောသိဿာမိ၊ အံ့။ ပ။
ဘဝိဿာမီတိ၊ လတ္တံ့" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဇာနာမိ၊ ၏ ။
အပိစ၊ ထို့ပြင်လည်း။
ဗြဟ္မေ၊ ဗြဟ္မာ။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တေ၊ သင်၏ ။
ဂတိံ စ၊ ပြီးစီးခြင်း (အကျိုး) ကိုလည်း။
ပဇာနာမိ၊ ၏ ။
"ဗကော ဗြဟ္မာ၊ သည်။
ဧဝံမဟိဒ္ဓိကော၊ ဤသို့ ကြီးကျယ်သော တန်ခိုးရှိ၏
မဟတီ ဣဒ္ဓိ မဟိဒ္ဓိ၊ ဧဝံ မဟိဒ္ဓိ ယဿာတိ ဧဝံမဟိဒ္ဓိကော-ဟုပြု၊ ဝါကျလည်း ကြံနိုင်၏ ။။
ဗကော ဗြဟ္မာ၊ သည်။
ဧဝံ မဟာနုဘာဝေါ၊ ဤသို့ ကြီးကျယ်သော အစွမ်းရှိ၏ ။
ဗကော ဗြဟ္မာ၊ သည်။
ဧဝံမဟေသက္ခောတိ၊ ဤသို့ကြီးကျယ်သော (မြတ်သော) အရှင်သခင်ဟုပြောကြားအပ်သူတည်း"
မဟတာ အာနုဘာဝေန ဤသတိ အဘိဘဝတီတိ မဟေသော၊ မဟေသောတိ အက္ခာယတီတိ မဟေသက္ခော၊ ဧဝံ မဟေသက္ခော တထာ-ဟု ပြု။ ဋီကာမှီးသည်။ ဟူသော။
ဇုတိံ စ၊ အစွမ်းသတ္တိကိုလည်း။
ပဇာနာမိ၊ ၏ ။
မာရိသ၊ အချင်း။
တွံ၊ သင် (ဘုရား) သည်။
ယထာကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
မေ၊ ငါဗြဟ္မာ၏။
ဂတိံ စ၊ ပြီးစီးခြင်း (အကျိုး) ကိုလည်း။
ဇာနာသိ၊ သိသနည်း။
ဇုတိံ စ၊ ကိုလည်း။
ဇာနာသိ၊ သိသနည်း။
ဧဝံမဟိဒ္ဓိကော။ ပ။
ဗြဟ္မာတိ၊ ဟူသော။
"ယာဝတာ၊ အကြင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော အရပ်၌။
စန္ဒိမသူရိယာ၊ လ, နေ တို့သည်။
ပရိဟရန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏ ။
ဒိသာ၊ အရပ်မျက်နှာတို့သည်။
(ဖလူပစာရတ္ထလည်း၊ အရပ်မျက်နှာတို့၌ဟု လည်း ပြန်နိုင်သည်။
ယင်းသို့ပြန်သော် မုချတ္ထ) ။
ဝိရောစမာနာ၊ တင့်တယ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဘန္တိ၊ တောက်ပကုန်၏ ။
တာဝ၊ ထိုအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
လောကော၊ သည်။
သဟဿဓာ၊ တထောင်ပြား၏ ။
ဧတ္ထ၊ ဤတထောင်သော လောကဓာတ်၌။
တေ၊ သင်ဗြဟ္မာ၏ ။
ဝသော၊ အလိုသည်။
ဝတ္တတေ၊ ဖြစ်၏ ။
ဧတ္ထ၊ ဤတထောင်သောလောကဓာတ်၌။
(ရှေ့မှလိုက်စေ ဋီကာ) ။
ပရောပရံ စ၊ မြတ်သောသတ္တဝါ ယုတ်သောသတ္တဝါကို၎င်း
ပရသဒ္ဒါ-အမြတ်ဟော၊ ယင်းကို န ပရော-အပရောဟု မြစ်လျှင် မမြတ်သော သတ္တဝါ (ယုတ်သောသတ္တဝါ) ရသည်။ ပရော စ အပရော စ ပရောပရံဟုဒွန်ပြု။ နပုံဧကတ်ပြု ပဋိသံ-ဋ္ဌ ဉာဏကထာ စာပိုဒ် ၆၈။ အံ-စတုက္က-အနုသောတသုတ်၊ စာပိုဒ် ၅-အဋ္ဌကထာ၌ ရုပ်ပြီးပါရှိ၏ ။။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
ရာဂဝိရာဂိနံ၊ ရာဂရှိသူ ရာဂမရှိသူကို၎င်း။
ဣတ္ထံဘာဝညထာဘာဝံ၊ ဤစကြဝဠာ တပါးသောစကြဝဠာကို၎င်း။
သတ္တာနံ၊ တို့၏ ။
အာဂတိံ၊ လားရာပဋိသန္ဓေကို ၎င်း။
ဂတိံ၊ သွားရာစုတိကို၎င်း။
(တွံ၊ သင်ဗြဟ္မာသည်၊ )
ဇာနာသိ၊ သိ၏ ။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တေ၊ သင်၏ ။
ဂတိံ စ၊ ကိုလည်း။
ပဇာနာမိ၊ သိ၏ ။
ဧဝံမဟိဒ္ဓိကော။ ပ။
ဗကော ဗြဟ္မာတိ၊ ဟူသော။
ဇုတိံ စ၊ ကိုလည်း။
ပဇာနာမိ၊ ၏ ။
၅၀၄။ ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အညော၊ ပဌမဈာန်ဗြဟ္မာတို့မှ တပါးသော။
ကာယော၊ ဗြဟ္မာအပေါင်းသည်
ကာယော အရ ဗြဟ္မာကို ယူသဖြင့် အဝိနာဘာဝနည်းအရ ဌာနဖြစ်သော ဘုံကိုလည်းယူ။။
အတ္ထိ၊ ၏ ။
တွံ၊ သင်ဗကဗြဟ္မာသည်။
တံ၊ ထိုဗြဟ္မာအပေါင်းကို။
နဇာနာသိ၊ မသိ။
န ပဿာမိ၊ မမြင်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တံ၊ ထိုတပါးသော ဗြဟ္မာအပေါင်းကိုလည်း။
ဇာနာမိ၊ ၏ ။
ပဿာမိ၊ ၏ ။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အာဘဿရာနာမ၊ ရာမည်သော။
ကာယော၊ ဗြဟ္မာပေါင်းသည်။
အတ္ထိခေါ၊ ရှိသေးသည်သာ။
(သုဘကိဏှောနာမကာယော၊ ကဲ့သို့ အာဘဿရောဟု ပုံလိင်နှင့်ရှိလျှင်ကောင်းစွ) ။
ယတော၊ အကြင်အာဘဿရဘုံမှ။
တွံ၊ သင်ဗြဟ္မာသည်။
စုတော၊ စုတေခဲ့သည်ဖြစ်၍။
ဣဓ၊ ဤပဌမစျာန်သုံးဘုံ၌။
ဥပပန္နေ၊ ဖြစ်၏ ။
တဿ တေ၊ ထိုသင်၏ ။
အတိစိရနိဝါသေန၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ရသဖြင့်။
သာ သတိ၊ ထို (အာဘဿရာဘုံဟောင်းနှင့် ပတ်သက်သော) သတိသည်။
ပမုဋ္ဌာ၊ မေ့ပျောက်ပြီ။
တေန၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုအာဘဿရဗြဟ္မာအပေါင်းကို။
တွံ၊ ထိုဗြဟ္မာသည်။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
န ပဿသိ၊ မမြင်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တံ၊ ထိုအာဘဿရဗြဟ္မာအပေါင်းကို။
ဇာနာမိ၊ ၏ ။
ပဿာမိ၊ ၏ ။
ဧဝံပိ၊ ဤသို့လျှင်။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တေ၊ သင်ဗြဟ္မာနှင့်။
နေဝ သမသမော၊ မတူမတူသည်သာတည်း။
(လောကဝေါဟာရအားဖြင့် တူကို မတူ လုံးဝမတူဟူလို) ။
အဘိညာယ၊ ထူးသော ပညာဖြင့်။
နီစေယျံ၊ (သင့်အောက်) ယုတ်ညံ့သည်၏အဖြစ်သည်။
ကုတော အတ္ထိ၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း
ဧဝံပိ ဖြင့် တံ တွံ န ဇာနာသိ။ ပ။ တမဟံ ဇာနာမိ ပဿာမိ ၂-ဝါကျလုံးကို နိဒဿနညွှန်ပြသည်၊ ၎င်းဧဝံပိကို နေဝသမသမော၌ စပ်၊ အဘိညာယပုဒ်နောက်၌ ပိုဒ်သေးမရှိသင့်၊ တွာပစ္စယယန္တမဟုတ်၊ ထို့ကြောင့်သီမူအဋ္ဌကထာ၌ အဘိညာယာတိ ပညာယ ဟု ဖွင့်သည်၊ နိသျဟောင်း၌လည်း ပညာတော်အားဖြင့် ဟု ပြန်ဆိုသည်။ နီစေယျံ-ကို နီစတရဘာဝေါ-ဟုဖွင့်တိုင်း ပေးလိုက်သည်၊ နီစဓာတ် ဧယျဝိဘတ်ကြံ၍ ကုတော နီစေယျံ၊ အဘယ်မှာ ယုတ်ညံ့ပါအံ့နည်းဟု သော်လည်း ပြန်ဆိုလေ။။
ဗြဟ္မေ၊ ဗြဟ္မာ။
သုဘကိဏှောနာမ၊ သော။
ကာယော၊ ဗြဟ္မာအပေါင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ၏ ။ ပ။
နီစေယျံ၊ (သင့်အောက်) ယုတ်ညံ့သူ၏အဖြစ်သည်။
ကုတောအတ္ထိ၊ နည်း။
အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
အဟမေဝ၊ ငါဘုရားသည်သာလျှင်။
တယာ၊ သင်ဗြဟ္မာထက်။
ဘိယျော၊ သာလွန်၏ ။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ပထဝိံ၊ ပထဝီဓာတ်ကို။
ပထဝိတော၊ ပထဝီအားဖြင့်။
(ဟူ၍သော်လည်းပေး) ။
အဘိညာယ၊ သိ၍။
ယာဝတာ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ကို။
ပထဝိယာ၊ ပထဝီဓာတ်၏ ။
ပထဝတ္တေန၊ ပထဝီဓာတ်၏သဘောအားဖြင့်။
အနနုဘူတံ၊ မခံစားအပ်။
(အနနုဘူတံကို အပ္ပတ္တံ-ဟု ဖွင့်သည်ကား အဓိပ္ပါယ်နက်) ။
တံ၊ ထိိုနိဗ္ဗာန်ကို။
အဘိညာယ၊ သိ၍။
ပထဝိံ၊ ကို။
နာပဟောသိံ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့်မစွဲလမ်းပြီ။
ပထဝီယာ၊ ၌။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
ပထဝိတော၊ မှ။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
ပထဝိံ၊ ကို။
မေတိ၊ ငါ၏ (ဥစ္စာ) တည်းဟူ၍။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
ပထဝိံ၊ ကို။
နာဘိဝဒိံ၊ မစွဲလမ်းပြီ
ပထဝိံ ခေါ အဟံ ဗြဟ္မေ ပထဝိတော အဘိညာယ ပထဝိံ နာပဟောသိံ -ဟု ဝါကျတစုံ၊ ယာဝတာ ပထဝိယာ ပထဝတ္တေန အနနုဘူတံ တဒဘိညာယ ပထဝိယာ နာပဟောသိံ-ဟု တစုံ၊ ပထဝိံ ခေါ ပန အဘိညာယ ပထဝိတော နာပဟောသိံ-ဟု တစုံ။ ယာဝတာ။ ပ။ တဒဘိညာယ ပထဝိံ မေတိ နာပဟောသိံ ဟု တစုံကြံ၍သော်လည်း သမ္ဗန်၊ သို့မှ အဓိပ္ပါယ်ပေါ်လွင်မည်။ ပထဝိံ နာဘိဝဒိံ -ကိုလည်း နာပဟောသိံ ကဲ့သို့ ပထဝိယာ နာဘိဝဒိံ ၊ ပထဝိတော နာဘိဝဒိံ ၊ ပထဝိံ မေတိ နာဘိဝဒိံ ဟု ဝါကျချဲ့ထွင်လေ။ ပထဝိံ ပထဝိယာ ပထဝိတော-ပုဒ်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ မူလပရိယာယသုတ်ရှု။။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
ဧဝံပိခေါ၊ လျှင်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ပ။
ဘူတေ၊ စာတုမဟာရာဇ်ဘုံတို့ကို ။ ပ။
ဒေဝေ၊ (စာတုမဟာရာဇ်နတ်ဝသဝတ္တီနတ်မှ) ကြွင်းသော နတ်တို့ကို။
ပဇာပတိံ၊ မာရ်နတ်ကို။
ဗြဟ္မံ၊ ပဌမဈာန်ဘုံဗြဟ္မာကို။ ပ။
အာဘဿရေ၊ တို့ကို။ ပ။
ဝေဟပ္ဖလေ၊ တို့ကို။ ပ။
အဘိဘုံ၊ အသညသတ်ဗြဟ္မာကို။ ပ။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
အဟံ၊ သည်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို
အလုံးစုံဆိုသည့်အတိုင်း နိဗ္ဗာန်ကိုပါ မကျန်စေမူ၍ သဗ္ဗာအရ နိဗ္ဗာန်ပါယူ၊ နိရဝသေသ သဗ္ဗ-ဟူလို။။
သဗ္ဗတော၊ အလုံးစုံအားဖြင့်။
အဘိညာယ၊ သိ၍။
ယာဝတာ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ကို။
သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံ၏ ။
သဗ္ဗစိတ္တေန၊ အလုံးစုံအားဖြင့်။
အနနုဘူတံ၊ မခံစားအပ်။
တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။
အဘိညာယ၊ သိ၍ (မျက်မှောက်ပြု၍ ဟူလို) ။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။
နာပဟောသိံ၊ မစွဲလမ်းပြီ။
သဗ္ဗသ္မိံ၊ အလုံးစုံ၌။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
သဗ္ဗတော၊ အလုံးစုံမှ။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။
မေတိ၊ ငါ၏ (ဥစ္စာတည်း) ဟူ၍။
နာပဟောသိံ၊ ပြီ။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။
နာဘိဝဒိံ၊ မစွဲလမ်းပြီ။ ပ။
အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
အဟမေဝ၊ ငါဘုရားသည်သာလျှင်။
တယာ၊ သင်ထက်။
ဘိယျော၊ သာလွန်၏ ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်ပြီ။
မာရိသ၊ အချင်း။
သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံ၏ ။
သဗ္ဗတ္တေန၊ အလုံးစုံသဘောအားဖြင့်။
သစေ အနနုဘူတံ၊ အကယ်၍ မခံစားအပ်သည်ဖြစ်အံ့။
တံ၊ ထိုခံစားအပ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။
အဘိညာယ၊ သိ၍။
တေ၊ သင်၏ ။
(ယာဝတာ။ ပ။
တဒဘိညာယ၊ ဟူသော စကားသည်) ။
ရိတ္တကမေဝ၊ အချည်းနှီးသည်သာလျှင်။
မာဟေဝ အဟောသိ၊ မဖြစ်စေလင့်။
တေ၊ သင်၏ ။
(သဗ္ဗံခေါ။ ပ။ အဘိညာယဟူသော စကားသည်) ။
တုစ္ဆကမေဝ၊ အချည်းနှီးသည်သာလျှင် ။သဗ္ဗံခေါ အဟံ ဗြဟ္မေ-မှ အဟမေဝ တယာ ဘိယျော-တိုင်အောင်သော စကားသည် ဘုရား၏စကားတည်း၊ ၎င်းဒေသကဖြစ်သော ဗုဒ္ဓ၏ စကားရပ်၌ ပါသော သဗ္ဗံသဗ္ဗသ္မိံ - စသော သဗ္ဗသည် နိရဝသေသ သဗ္ဗသဒ္ဒါဖြစ်သည်ဟု၎င်း သဗ္ဗအရ နိဗ္ဗာန်ပါ ပါဝင်သည်ဟု၎င်း သုဏန္တ ဖြစ်သော ဗြဟ္မာက ယူဆသည်။
ယင်းသို့ ယူဆသည့်အတွက် သဗ္ဗံခေါ။ ပ။ တယာဘိယျော ဟူသော ဘုရားစကားကို သစေ ခေါမာရိသ။ ပ။ တုစ္ဆကမေဝ အဟောသိ ဟူသော စကားဖြင့် ဗြဟ္မာက အပြစ်စွပ်စွဲသည်။ စွပ်စွဲပုံကား ဤသို့တည်း၊ ဘုရား၏ စကား၌ ဗြဟ္မာအလို အရေးအကြီးဆုံးကား။ ပဌမ။ သဗ္ဗံခေါ။ ပ။ အဘိညာယ။ ဒုတိယ။ ယာဝတာ သဗ္ဗဿ။ ပ။ တဒဘိညာယဟူသော ၂-ဝါကျတည်း။ ထိုတွင် (ပ) ဝါကျ၌ သဗ္ဗံသည် နိရဝသေသဖြစ်သည်အားလျော်စွာ နိဗ္ဗာန်ပါ ပါဝင်သွားအံ့။ ယာဝတာစသော ဒု-ဝါကျဟောဘို့ မလို။ မလိုဘဲလျက် ဟောခဲ့သော် ၎င်းဒုဝါကျသည် ကောင်းကင်ပန်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပါယ် မဲ့သော ရိတ္တက အပြစ်သာ ဖြစ်ရာ၏ ။ ယာဝတာ-စသောဒုဝါကျကို လက်ခံထားအံ့၊ ပ-ဝါကျလာ-သဗ္ဗံအရ နိဗ္ဗာန်မပါဝင်နိုင်သောကြောင့် သဗ္ဗံ-ဟူသော စကားသည် အမှားသာ ဟူသော တုစ္ဆက အပြစ်ဖြစ်ရာ၏ ။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း သဗ္ဗံ ဟု ဟောလျှင် သဗ္ဗံဆိုသည့်အတိုင်း အားလုံး အပြည့်အစုံ အကုန်အစင် ပါဝင်သင့်သည်။ ယာဝတာ-စသော ဒု-ဝါကျ ထောက်၍ သဗ္ဗံအရ နိဗ္ဗာန် မပါဝင်နိုင်ရကား အလုံးစုံဆိုလျက် မစုံ၊ အကုန်အစင်ဆိုထားလျက် မကုန်စင်သောကြောင့်တည်း။ ယင်းသို့ မပြည့်စုံ မကုန်စင်လျှင် သဗ္ဗံခေါဟူသော ပ-ဝါကျ အဆိုသည် တုစ္ဆအပြစ်သင့်သည် ဟူလို။
ရိတ္တက အပြစ်တမျိုး, တုစ္ဆက အပြစ်တမျိုး ၂မျိုး ရှိခဲ့လျှင် ပရိကပ္ပ ဝါကျကိုလည်း သစေ။ ပ။ အနနုဘူတံဟူသော လက်ရှိ ဝါကျ အပြင် သစေ သဗ္ဗံသဗ္ဗတော အနုဘူတံ ဟူ၍လည်း ထားသင့်သေးသည် မဟုတ်လော-ဟု စောဒနာငြားအံ့၊ ပရိကပ္ပ တဝါကျပြလိုက်ရုံမျှဖြင့် လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်သိနိုင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပရိကပ္ပ ၂-ဝါကျ မထုတ်ဟု ဖြေ။ ဤကား သစေခေါမာရိသ။ ပ။ တုစ္ဆကမေဝ အဟောသိ ဟု ဗြဟ္မာစွပ်စွဲသည် အားလျော်စွာ ဗြဟ္မာ၏ အလိုကျ ဗြဟ္မာ့ အယူအဆအတိုင်း သဗ္ဗံ ခေါ အဟံ ဗြဟ္မေ။ ပ။ တယာ ဘိယျောဟူသော ဘုရားစကား၌ သဗ္ဗံစသည်ကို အလုံးစုံကိုအလုံးစုံ၌ စသည်ဖြင့် ယောဇနာသည်၊ ဘုရားစကားဖြစ်သည် အားလျော်စွာ ဘုရားအလိုကျ ဘုရား၏ သန္ဓာယဘာသိတအားလျော်စွာ ယောဇနာသော် သဗ္ဗံ သဗ္ဗသ္မိံ စသော သဒ္ဒါတို့သည် နိရဝသေသမဟုတ်ရကား သက္ကာယကိုသာ စွဲရမည်၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားအလို ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သဗ္ဗံ၊ အားလုံးသော သက္ကာယ (ခန္ဓာငါးပါး) ကို။ သဗ္ဗတော၊ အလုံးစုံသော သက္ကာယအားဖြင့်။ အဘိညာယ၊ သိ၍။ စသည်ဖြင့် ယောဇနာလေ။
ရိတ္တက ဟူသည် ယုန်ချို ကောင်းကင်ပန်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပါယ် ဆိတ်သုဉ်းသော စကား၊ တုစ္ဆက ဟူသည် မီးသည် အေး၏၊ ရေသည် ပူ၏ဟူသော ချွတ်ယွင်း မမှန်ကန်သော စကားမျိုးတည်း။ အဋ္ဌကထာနှင့် ဋီကာဖွင့်ပုံကို သေချာစွာရှု ခက်ခဲလှ၏ ။ မာဟေဝ အဟောသိ၊ မဖြစ်စေလင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။
ယင်းသို့ ယူဆသည့်အတွက် သဗ္ဗံခေါ။ ပ။ တယာဘိယျော ဟူသော ဘုရားစကားကို သစေ ခေါမာရိသ။ ပ။ တုစ္ဆကမေဝ အဟောသိ ဟူသော စကားဖြင့် ဗြဟ္မာက အပြစ်စွပ်စွဲသည်။ စွပ်စွဲပုံကား ဤသို့တည်း၊ ဘုရား၏ စကား၌ ဗြဟ္မာအလို အရေးအကြီးဆုံးကား။ ပဌမ။ သဗ္ဗံခေါ။ ပ။ အဘိညာယ။ ဒုတိယ။ ယာဝတာ သဗ္ဗဿ။ ပ။ တဒဘိညာယဟူသော ၂-ဝါကျတည်း။ ထိုတွင် (ပ) ဝါကျ၌ သဗ္ဗံသည် နိရဝသေသဖြစ်သည်အားလျော်စွာ နိဗ္ဗာန်ပါ ပါဝင်သွားအံ့။ ယာဝတာစသော ဒု-ဝါကျဟောဘို့ မလို။ မလိုဘဲလျက် ဟောခဲ့သော် ၎င်းဒုဝါကျသည် ကောင်းကင်ပန်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပါယ် မဲ့သော ရိတ္တက အပြစ်သာ ဖြစ်ရာ၏ ။ ယာဝတာ-စသောဒုဝါကျကို လက်ခံထားအံ့၊ ပ-ဝါကျလာ-သဗ္ဗံအရ နိဗ္ဗာန်မပါဝင်နိုင်သောကြောင့် သဗ္ဗံ-ဟူသော စကားသည် အမှားသာ ဟူသော တုစ္ဆက အပြစ်ဖြစ်ရာ၏ ။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း သဗ္ဗံ ဟု ဟောလျှင် သဗ္ဗံဆိုသည့်အတိုင်း အားလုံး အပြည့်အစုံ အကုန်အစင် ပါဝင်သင့်သည်။ ယာဝတာ-စသော ဒု-ဝါကျ ထောက်၍ သဗ္ဗံအရ နိဗ္ဗာန် မပါဝင်နိုင်ရကား အလုံးစုံဆိုလျက် မစုံ၊ အကုန်အစင်ဆိုထားလျက် မကုန်စင်သောကြောင့်တည်း။ ယင်းသို့ မပြည့်စုံ မကုန်စင်လျှင် သဗ္ဗံခေါဟူသော ပ-ဝါကျ အဆိုသည် တုစ္ဆအပြစ်သင့်သည် ဟူလို။
ရိတ္တက အပြစ်တမျိုး, တုစ္ဆက အပြစ်တမျိုး ၂မျိုး ရှိခဲ့လျှင် ပရိကပ္ပ ဝါကျကိုလည်း သစေ။ ပ။ အနနုဘူတံဟူသော လက်ရှိ ဝါကျ အပြင် သစေ သဗ္ဗံသဗ္ဗတော အနုဘူတံ ဟူ၍လည်း ထားသင့်သေးသည် မဟုတ်လော-ဟု စောဒနာငြားအံ့၊ ပရိကပ္ပ တဝါကျပြလိုက်ရုံမျှဖြင့် လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်သိနိုင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပရိကပ္ပ ၂-ဝါကျ မထုတ်ဟု ဖြေ။ ဤကား သစေခေါမာရိသ။ ပ။ တုစ္ဆကမေဝ အဟောသိ ဟု ဗြဟ္မာစွပ်စွဲသည် အားလျော်စွာ ဗြဟ္မာ၏ အလိုကျ ဗြဟ္မာ့ အယူအဆအတိုင်း သဗ္ဗံ ခေါ အဟံ ဗြဟ္မေ။ ပ။ တယာ ဘိယျောဟူသော ဘုရားစကား၌ သဗ္ဗံစသည်ကို အလုံးစုံကိုအလုံးစုံ၌ စသည်ဖြင့် ယောဇနာသည်၊ ဘုရားစကားဖြစ်သည် အားလျော်စွာ ဘုရားအလိုကျ ဘုရား၏ သန္ဓာယဘာသိတအားလျော်စွာ ယောဇနာသော် သဗ္ဗံ သဗ္ဗသ္မိံ စသော သဒ္ဒါတို့သည် နိရဝသေသမဟုတ်ရကား သက္ကာယကိုသာ စွဲရမည်၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားအလို ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သဗ္ဗံ၊ အားလုံးသော သက္ကာယ (ခန္ဓာငါးပါး) ကို။ သဗ္ဗတော၊ အလုံးစုံသော သက္ကာယအားဖြင့်။ အဘိညာယ၊ သိ၍။ စသည်ဖြင့် ယောဇနာလေ။
ရိတ္တက ဟူသည် ယုန်ချို ကောင်းကင်ပန်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပါယ် ဆိတ်သုဉ်းသော စကား၊ တုစ္ဆက ဟူသည် မီးသည် အေး၏၊ ရေသည် ပူ၏ဟူသော ချွတ်ယွင်း မမှန်ကန်သော စကားမျိုးတည်း။ အဋ္ဌကထာနှင့် ဋီကာဖွင့်ပုံကို သေချာစွာရှု ခက်ခဲလှ၏ ။ မာဟေဝ အဟောသိ၊ မဖြစ်စေလင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။
ယံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ကို။
ဝါ၊ သည်။
ဝိညာဏံ၊ (မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်တို့ဖြင့်) အထူးသဖြင့် သိအပ်၏ ။
အနိဒဿနံ၊ (စက္ခုဝိညာဏ်ဖြင့်) မြင်အပ်သော သဘောမရှိ။
အနန္တံ၊ ဥပါဒ် ဘင်အစွန်း မရှိ။
သဗ္ဗတောပဘံ၊ အချင်းခပ်သိမ်း အရောင်ရှိ၏။
သဗ္ဗသော ပဘာ ယဿာတိ သဗ္ဗတောပဘံ-ဟုပြု။ သဗ္ဗတောဝါ ဟူသော ဒုဝိကပ် အလို အလုံးစုံသော အရပ်၌ထင်ရှားရှိ၏ ဟုပေး။ သဗ္ဗသော သဗ္ဗတ္ထ ပဘံပဘူတံ သဗ္ဗတောပဘံ ဟုပြု။ အထဝါ ပဘန္တိ တိတ္ထဿာ နာမံ ဟူသော တတိယဝိကပ်အလို၊ အလုံးစုံသောအရပ်မှ သက်ဝင်ရာ ဆိပ်ကမ်းရှိ၏ ဟုပေး။ သဗ္ဗတော ပဘံ အဿာတိ သဗ္ဗတောပဘံ-ဟုပြု။
တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။
ပထဝိယာ၊ ပထဝီဓာတ်၏ ။
ပထဝတ္တေန၊ ပထဝီဓာတ်၏ သဘောအားဖြင့်။
အနနုဘူတံ၊ မခံစားအပ်။ ပ။
သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော သက္ကာယ၏ ။
သဗ္ဗတ္တေန၊ အလုံးစုံသောသက္ကာယ၏ သဘောအားဖြင့်။
အနနုဘူတံ၊ မခံစားအပ်။
မာရိသ၊ အချင်း။
ပဿ၊ ရှုလော့။
ဟန္ဒ စရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
တေ၊ သင် (ဘုရား) မှ။
အန္တရဓာယာမိ၊ ကွယ်ပျောက်အံံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဗြဟ္မာကလျှောက်ထားပြီ။
ဗြဟ္မေ၊ ဟ္မာ။
သစေ ဝိသဟသိ၊ အကယ်၍စွမ်းနိုင်အံ့။
တွံ၊ သည်။
ဟန္ဒ စရဟိ၊ ၌။
မေ၊ ငါ (ဘုရား) မှ။
အန္တရဓာယဿု၊ ကွယ်ပျောက်လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဗကော ဗြဟ္မာ၊ သည်။
သမဏဿ ဂေါတမဿ၊ ရဟန်းဂေါတမမှ။
အန္တရဓာယိဿာမိ၊ ကွယ်ပျောက်အံ့။
သမဏဿဂေါတမဿ၊ မှ။
အန္တရဓာယိဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကွယ်ပျောက်သော်လည်း။
မေ၊ ငါဘုရားမှ။
အန္တရဓာယိတုံ၊ ကွယ်ပျောက်ခြင်းငှါ။
အဿု၊ စင်စစ်။
နေဝ သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ (ဗြဟ္မာက) လျှောက်ထားအပ်သော်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဗကံဗြဟ္မာနံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစံ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဟန္ဒ စရဟိ။ ပ။
အန္တရဓာယာမီတိ၊ မိဟူသော။
မာရိသ၊ အချင်း။
သစေ ဝိသဟသိ၊ အံ့။
ဟန္ဒ စရဟိ၊ ၌။
တွံ၊ သင် (ဘုရား) သည်။
မေ၊ ငါ (ဗြဟ္မာမှ)
အန္တရဓာယဿု၊ လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တထာရူပံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။
ဣဒ္ဓါဘိသင်္ခါရံ၊ တန်ခိုးကို။
အဘိသင်္ခါသိံ၊ ပြုပြီ။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
ဗြဟ္မာစ၊ သည်၎င်း။
ဗြဟ္မပရိသစ၊ တို့သည်၎င်း။
ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာစ၊ တို့သည်၎င်း။
မေ၊ ငါဘုရား၏ ။
သဒ္ဒဉ္စ၊ အသံတော်ကိုကား။
သောဿန္တိ၊ ကြားနာရကုန်လတ္တံ့။
မံစ၊ ငါဘုရားကိုကား။
န စ ဒက္ခန္တိ၊ မမြင်ရကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။
အန္တရဟိတော၊ ကွယ်ပျောက်ပြီး၍။
"အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဘဝေ၊ သံသရာဘဝ၌။
ဘယံ၊ ဘေးကို။
ဒိသွာဧဝ၊ မြင်ခြင်းကြောင့်သလျှင်။
ဘဝဉ္စ၊ သုံးဖြာသောဘဝကို၎င်း။
(ဩကာသဘဝတည်း။ )
ဝိဘဝေသိနံ၊ ဘဝကင်းရာကို ရှာလေ့ရှိသော သတ္တဝါအပေါင်းကို၎င်း။
ဤကား အဋ္ဌကထာနှင့်အညီ ပေးသော အနက်တည်း၊ ဘဝဉ္စ ဝိဘဝေသိနံ ဝိဘဝံ နိဗ္ဗုတိံ ဧသမာနာနံ သတ္တာနံ ဘဝံ ဘဝေသု ဥပ္ပတ္တိဉ္စ ဒိသွာတိ ဧဝံ ဝါဧတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော-ဟူသော ဋီကာအလို၊ ဒုတိယ ပါဒကို ဝိဘဝေသိနံ၊ ဘဝကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို ရှာလေ့ရှိကုန်သော သတ္တဝါတို့၏ ။ ဘဝဉ္စ၊ ဘဝတို့၌ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း၊ ဒိသွာ၊ မြင်၍-ဟုယောဇနာ။
(သတ္တဘဝတည်း။ )
ဘဘေဝ၊ သံသရာဘဝ၌သာလျှင်။
ဒိသွာ၊ အဖန်တလဲလဲမြင်ရ၍။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။
ဘဝံ၊ (သတ္တောကာသ) ဘုံဘဝကို။
နာဘိဝဒိံ၊ မစွဲလမ်းပြီ။
နန္ဒိဉ္စ၊ ဘဝတဏှာကိုလည်း။
န ဥပါဒိယိံ၊ မစွဲလမ်းပြီ"
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဣမံဂါထံ၊ ကို။
အဘာသိံ၊ ဆိုပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ ပ။
ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာစ၊ တို့သည်၎င်း။
အစ္ဆရိယဗ္ဘုတစိတ္တဇာတာ၊ ရှိကုန်သည်
အစ္ဆရိယဇာတာ အဗ္ဘုတဇာတာ တုဋ္ဌိဇာတာ စ-ဟူသော အဋ္ဌကထာဖွင့်သည့်အလို အစ္ဆရိယ အဗ္ဘုတစိတ္တ ၃ ပုဒ်သည် ဒွန်သေချာ၏ ။ ပါဋ္ဌိတော်၌ စိတ္တဇာတာ-ဟုရှိလျက် တုဋ္ဌိဇာတာ ဟု ဖွင့်ဆိုခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တုဋ္ဌိအဖွင့်နှင့်ညီအောင် စိတ္တဇာတာ ဟု ရှိသင့်လေသလား။ သို့မဟုတ် စိတ္တ၏ အဘိဓေယျ အနေဖြင့် တုဋ္ဌိ-ဟု ဖွင့်ဆိုလေသလား ဟု အမျိုးမျိုး စဉ်းစားဖွယ် ဖြစ်၏ ။ စိတ္တဇာတာ-ဟု ရှိလျှင် ကောင်းစွ၊ အထက်၌ အံ့ချီးထိုက်-ဟု ကမ္မရုပ်ကြံ၍ အစ္ဆရိယံပုဒ်ကို ပြန်ဆိုခဲ့သော်လည်း ဤ၌ကား ဇာတနှင့် အစ္ဆရိယ ဗဟုဗ္ဗီဟိ အရာဖြစ်၍၎င်း သမာသ်နှင့် လျော်အောင် အံ့ချီးခြင်းဟု ဘာဝရုပ်ကြံဆကာ ပြန်ဆိုသည်။ ဤဋီကာ စူဋ္ဌတဏှာ သင်္ခယသုတ်၌ကား အစ္ဆရိယဗ္ဘုတန္တိပဒဒွယေန ဝိမှယနာကာရောဝ ဝုတ္တော၊ တသ္မာ သဉ္ဇာတံ အစ္ဆရိယဗ္ဘုတံ ဝိမှယနာကာရော ဧတေသန္တိ သဉ္ဇာတအစ္ဆရိယဗ္ဘုတာ၊ တထာ ပဝတ္တစိတ္တုပ္ပါဒါ၊ အစ္ဆရိယဗ္ဘုတဟေတုကာ သဉ္ဇာတာ တုဋ္ဌိ ဧတေသန္တိ သဉ္ဇာတတုဋ္ဌိနော-ဟု ဖွင့်၏ ၊ အဋ္ဌကထာလည်း ထို၌တမျိုးဖွင့်၏ ။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
"သမဏဿ ဂေါတမဿ၊ ၏ ။
မဟိဒ္ဓိကတာ၊ ကြီးသောတန်ခိုးရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။
မဟာနုဘာဝတာ၊ ကြီးသော အာနုဘော်ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။
အစ္ဆရိယံဝတ ဘော၊ ဪလက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်ပေစွ။
အဗ္ဘုတံဝတ ဘော၊ ဪမဖြစ်စဘူး အဦးအသစ်ဖြစ်ပေစွ။
သကျပုတ္တော၊ သာကီဝင်မင်းသားဖြစ်သော။
သကျကုလာ၊ သာကီဝင်မင်းမျိုးမှ။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုသော။
အယံ သမဏော ဂေါတမော ယထာ၊ ဤရဟန်း ဂေါတမကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
မဟိဒ္ဓိကော၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိသော။
ဧတံ၊ ဤအတူ။
မဟာနုဘာဝေါ၊ ကြီးသောာ အာနုဘော် (အစွမ်း) ရှိသော။
အညော၊ တပါးသော။
သမဏော ဝါ၊ ကို၎င်း။
ဗြာဟ္မဏော ဝါ၊ ကို၎င်း။
နော၊ ငါတို့သည်။
ဣတော၊ ဤအခါမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
န စ ဝတ ဒိဋ္ဌော ဝါ၊ မြင်လည်း မမြင်အပ်ဘူးစွ။
န စ ဝတ သုတော ဝါ၊ ကြားလည်း မကြားအပ်ဘူးစွ။
ဘော၊ အိုအချင်းတို့။
ဘဝရာမာယ၊ ဘဝတို့ဖြင့် မွေ့လျော်သော
ပါသရာသိသုတ် စာပိုဒ် ၂၈၁-အာလယရာမ၌ အာလယပုဒ်ကို ကမ္မသာဓ်ကတ္တုသာဓ် ၂ မျိုးပြု၍ ဝတ္ထုကာမ ကိလေသာကာမ နှစ်မျိုးကောက်ပြီးလျှင် အာလယေဟိ ရမန္တီတိ-ဟု နောက်ပုဒ်နှင့် တွဲပြသကဲ့သို့ ဤဘဝရာမာယ-ပုဒ်၌လည်း ဘဝေဟိ ရမတီတိ-ဟု တွဲ၊ ပဇာ အရကောက်။ သို့သော် ဤ၌ ဘဝကို ၂မျိုး ဝိဂ္ဂဟပြုဘွယ်မလို။ ဘဝတို့ဖြင့် မွေ့လျော်သော-ဟုပေး။ အဋ္ဌကထာနည်းမှတပါး တီသု ဘဝေသု ရမတီတိ-ဟု ပြု၍ ဘဝတို့၌ မွေ့လျော်သော ဟူ၍ သော်လည်းပေး။။
ဘဝရတာယ၊ ဘဝ၌မွေ့လျော်သော။
ဘဝသမ္မုဒိတာယ၊ ဘဝ၌ ပျော်ပိုက်သော။
ပဇာယ၊ သတ္တဝါ၏ ။
သမူလံ၊ (အဝိဇ္ဇာတဏှာဟူသော) အမြစ်နှင့်တကွသော။
ဘဝံ၊ ကို။
ဥဒဗ္ဗဟိဝတာတိ၊ ထုတ်နုတ်လေပြီတကား" ဟူ၍။
၅၀၅။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။
ပါပိမာ၊ သော။
မာရော၊ သည်။
အညတရံ၊ အမှတ်မထင်သော။
ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇံ၊ ကို။
အနွာဝိသိတွာ၊ ပူးဝင်၍။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
မာရိသ၊ အချင်း။
တွံ၊ သင် (ဘုရား) သည်။
ဧဝံ၊ သို့။
သစေ ပဇာနာသိ၊ အကယ်၍ သိအံ့။
တွံ၊ သည်။
ဧဝံ၊ သို့။
သစေ အနုဗုဒ္ဓေါ၊ အကယ်၍ လျော်စွာ (သစ္စာလေးပါးတို့ကို) သိအံ့။
သာဝကေ၊ လူသာဝကတို့ကို။
မာ ဥပနေသိ၊ တရားသို့ကပ်၍ မဆောင်လင့်။
ပဗ္ဗဇိတေ၊ တို့ကို။
မာ ဥပနေသိ၊ လင့်။
သာဝကာနံ၊ လူသာဝကတို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
မာ ဒေသေသိ၊ မဟောပါလင့်။
ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
မာဒေသေတိ၊ လင့်။
သာဝကေသု၊ လူသာဝကတို့၌။
ဂေဓိံ၊ တပ်မက်ခြင်းကို။
မာ အကာသိ၊ မပြုလင့်။
ပဗ္ဗဇိတေသု၊ တို့၌။
ဂေဓိံ၊ ကို။
မာ အကာသိ၊ လင့်။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တယာ၊ သင်မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ယေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။
အရဟန္တော၊ ရဟန္တာတို့ဟူ၍။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားတို့ဟူ၍။
ပဋိဇာနမာနာ၊ ဝန်ခံကုန်သည်။
မဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုံဏားတို့သည်။
သာဝကေ၊ တို့ကို။
ဥပနေသုံ၊ တရားသို့ ကပ်ဆောင်ကုန်ပြီ။
ပဗ္ဗဇိတေ၊ တို့ကို။
ဥပနေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
ပဗ္ဗဇိတေသု၊ တို့၌။
ဂေဓိံ၊ ကို။
အကံသု၊ ကုန်ပြီ။
တေ သာဝကေ၊ ထိုလူသာဝကတို့ကို။
ဥပနေတွာ၊ တရားသို့ဆောင်၍။
တေ ပဗ္ဗဇိတေ၊ ထိုရဟန်းသာဝကတို့ကို။
ဥပနေတွာ၊ ၍။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတွာ၊ ၍။
ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတွာ၊ ၍။
သာဝကေသု၊ တို့၌။
ဂေဓိတစိတ္တာ၊ တပ်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပဗ္ဗဇိတေသု၊ တို့၌။
ဂေဓိတစိတ္တာ၊ ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ကာယဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ။
ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။
ပါဏုပစ္ဆေဒါ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏ ပြတ်ခြင်းကြောင့်။
ဟီနေ၊ ယုတ််သော။
ကာယေ၊ ကိုယ်၏အဖြစ်၌။
(ဟီနေ ကာယေ၊ ဖြင့် အပါယ်လေးဘုံ၌ ဟု ဆိုလိုသည်။ )
ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တယာ၊ မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ယေ ပန သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်ကား။ ပ။
တေ၊ တို့သည်။
သာဝကေ၊ တို့ကို။
န ဥပနေသုံ၊ တရားသို့ ကပ်၍ မဆောင်ကုန်။ ပ။
သာဝကေသု၊ တို့၌။
န ဂေဓိတစိတ္တာ၊ တပ်မက်သော စိတ်မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပဗ္ဗဇိတေသု၊ တို့၌။
န ဂေဓိတစိတ္တာ၊ ၍
ဒဗ္ဗဝါစကနာမ်ကို ပဋိသေဓမြစ်လျှင် န-ကို အဗြာဟ္မဏောကဲ့သို့ အ-သော်၎င်း အနဿောကဲ့သို့ အန်သော်၎င်း ကာရိယ ပြောင်းလွှဲရသည်။ သို့သော် ဤ၌ အဂေဓိတစိတ္တာ-ဟု မပြောင်းလွှဲဘဲန ဂေဓိတစိတ္တာ ဟု ပဋိသေဓ န-တိုက်ရိုက်ရှိသည်ကား ရှားပါးဆန်းကြယ်စွ။။ ပ။
ပဏီတေ၊ သော။
ကာယေ၊ ၌။
ပတိဋ္ဌိတာ၊ ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တံ၊ ထို့ကြောင့်။
တံ၊ သင်ကို။
အဟံ၊ ငါမာရ်နတ်သည်။
"မာရိသ၊ အချင်း။
ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏ ။
တွံ၊ သင် (ဘုရား) သည်။
အပ္ပေါဿုက္ကော၊ ကြောင့်ကြခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရံ အနု၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏ အဖြစ်၌ ချမ်းသာစွာနေခြင်း၌။
ယုတ္တော၊ ယှဉ်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရဿု၊ နေလော့။
မာရိသ၊ အချင်း။
အနက္ခာတံ၊ (သူတပါးတို့အား) မဟောကြားခြင်းသည်။
ကုသလံ၊ ကောင်း၏ ။
ပရံ၊ သူတပါးကို။
မာ ဩဝဒါဟီတိ၊ မဆုံးမလင့်ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝဒါမီတိ၊ ပြောကြား၏" ဟူသော။
(ဣတိ တလုံးကြေသည်) ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်ထားအပ်သော်။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ပါပိမန္တံ၊ သော။
မာရံ၊ ကို။
"ပါပိမ၊ အယုတ်ကောင်။
တံ၊ သင့်ကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဇာနာမိ၊ သိ၏ ။ ပ။
ပါမိမ၊ ကောင်။
တွံ၊ သည်။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
ဟိတာနုကမ္ပီ၊ အစီးအပွါးကို လိုလားသည်ဖြစ်၍
ဟိတန္တိ ဝုဒ္ဓိ၊ အနုကမ္ပတီတိ အနုကမ္ပီ၊ ဣစ္ဆတီတိ အတ္ထော-ဟူသော သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာ လောဟိစ္စသုတ်အဖွင့်နှင့်အညီပြန်ဆိုသည်။ သဗ္ဗပါဏဘူတဟိတာနုကမ္ပီတိ သဗ္ဗေ ပါဏဘူတေ ဟိတေန အနုကမ္ပကော တာယ ဒယာပန္နတာယ သဗ္ဗေသံ ပါဏဘူတာနံ ဟိတစိတ္တကောတိ အတ္ထော-ဟူသော ဗြဟ္မဇာလသုတ် စူဠသီလအဖွင့်အလို အစီးအပွါးဖြင့် အစဉ်သနားစောင့်ရှောက်ခြင်းရှိသည််ဖြစ်၍-ဟုပေး။။
ဧဝံ၊ သို့။
န ဝဒေသိ၊ ဆိုသည်မဟုတ်။
ပါပိမ၊ ကောင်။ ပ။
အဟိတာနုကမ္ပီ၊ အစီးအပွါးမဲ့ကို လိုလားသည်ဖြစ်၍။ ပ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တုယှံ၊ သင်၏ (သန္တာန်၌။ )
ဧဝံ၊ ဤသို့ အကြံအစည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏ ။
'ယေသံ၊ အကြင်သာဝကတို့အား။
သမဏောဂေါတမော၊ သည်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေဿတိ၊ ဟောတော်မူလတ္တံ့။
တေ၊ ထိုသာဝကတို့သည်။
မေ၊ ငါမာရ်နတ်၏ ။
ဝိသယံ၊ နယ်ပယ်ကို။
ဥပါတိဝတ္တိဿန္တီတိ၊ လွန်၍ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့' ဟူသော။
ပါပိမ၊ အယုတ်တမာကောင်။
တေ၊ ထိုသမဏဗြာဟ္မဏတို့သည်။
အသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါဝ၊ ဘုရားမဟုတ်ကုန်သည်သာ။
သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားတို့သည်။
အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။
ဣတိ၊ သို့။
ပဋိဇာနိံ သု၊ ဝန်ခံကုန်ပြီ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
အဟံခေါပန၊ ငါသည်ကား။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါဝ၊ ဘုရားသည်သာ။
သမာနော၊ ဖြစ်၍။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏ ။
ဣတိ၊ သို့။
ပဋိဇာနာမိ၊ ဝန်ခံ၏ ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တထာဂတော၊ သည်။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေန္တောပိ၊ ဟောတော်မူသော်လည်း။
တာဒိသောဝ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသည်သာတည်း။ ပ။
အဒေသေန္တောပိ၊ ဟောတော်မမူသော်လည်း။ ပ။
တာဒိသောဝ၊ တည်း။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တထာဂတော၊ သည်။
သာဝကေ၊ တပည့်သာဝကတို့ကို။
ဥပနေန္တောပိ၊ သော်လည်း။
တာဒိသောဝ၊ တည်း။ ပ။
အနုပနေန္တောပိ၊ တရားသို့ကပ်၍ မဆောင်သော်လည်း။
တာဒိသောဝ၊ တည်း
တဿ ဣဝ ဒဿနံ အဿာတိ-ဟူသော ဝိဂ္ဂဟနှင့် အညီပေးသည်။ သော ဣဝ ဒိဿတီတိ-ဟု ပြုမူ ထိုဘုရားကဲ့သို့ ရှုအပ်သော ဘုရားသည်သာလျှင်တည်းဟုပေး။ အဒေသက ဖြစ်သော တထာဂတကိုလည်း ဒေသကဖြစ်သော တထာဂတနည်းတူ ရှုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သာတည်း၊ ဒေသကဖြစ်သော တထာဂတကိုလည်း အဒေသကဖြစ်သော တထာဂတ အလားတူရှုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သာတည်း ဟူလိုသည်။။
တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ပါပိမ၊ ကောင်။
တထာဂတဿ၊ သည်။
(ပဟီနာ၌စပ်)
ဝါ၊ ၏ ။
(ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ စသည်၌စပ်)
ယေ အာသဝါ၊ တို့သည်။
သံကိလေသိကာ၊ ကိလေသာတို့ကိုရခြင်းငှါ ထိုက်ကုန်၏ ။
ပေါနောဗ္ဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝသစ်အကျိုးငှါ ဖြစ်ကုန်၏ ။
(တဖန်ဘဝသစ်ကို ပြုလေ့
ရှိကုန်၏ဟုသော်လည်း ပေးနိုင်သည်။ )
သဒရာ၊ ပူလောင်ခြင်းနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်၏ ။
ဒုက္ခဝိပါကာ၊ ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိကုန်၏ ။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
ဇာတိဇရာမရဏိယာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အိုခြင်း သေခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်၏ ။
တေ၊ ထိုအာသဝေါတရားတို့ကို။
(ပဟီနာ- ၌စပ်) ။
ဝါ၊ တို့သည်။
(ဥစ္ဆိန္နမူလာ-စသည်၌စပ်) ။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော အမြစ်ရင်းရှိကုန်၏ ။
တာလာဝတ္ထုကဘာ၊ ထန်းပင်၏တည်ရာ (ကျင်း) ကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်ပြီ။
အနဘာဝံကတာ၊ တဖန်မဖြစ်အောင် ပြုအပ်ကုန်ပြီ။
အာယတိံ၊ ၌။
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ မဖြစ်ခြင်း သဘောရှိကုန်၏ ။
ပါပိမ၊ ကောင်။
မတ္ထကစ္ဆိန္နော၊ ဦးခေါင်းပြတ်ပြီးသော။
တာလော၊ ထန်းပင်သည်။
ပုန၊ တဖန်။
ဝိရူဠှိယာ၊ စည်ပင်ခြင်းငှါ။
အဘဗ္ဗောသေယျထာပိ၊ မထိုက်သကဲ့သို့။
ပါပိမ၊ ကောင်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တထာဂတဿ၊ သည်။
ဝါ၊ ၏ ။ ပ။
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ ကုန်၏ ။
တဿဟေတူတိ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်တည်း" ဟူသော။
(ကိဿဟေတု ဟူသော အမေးအားလျော်စွာ တဿဟေတု-ဟူ၍ ပြန်ဖြေသည်) ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဣတိဟိ၊ ဤသို့လျှင်။
ဣဒံ၊ ဤသုတ်သည်။
မာရဿ၊ မာရ်နတ်၏ ။
အနာလပနတာယ စ၊ မဖြေဆိုနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
ဗြဟ္မုနော၊ ဗကဗြဟ္မာ၏ ။
အဘိနိမန္တန တာယ စ၊ ကာယ,ဌာန နှစ်ဝဖြင့် သိစေခြင်းကြောင့်၎င်း။
(နိမန္တနဝစနေန၊ အဋ္ဌကထာ။ ၎င်းကို ဝိညာပနဝစနေန-ဟု ဋီကာဖွင့်၏ ) ။
(ဟောတိ၊ ၏ ) ။
တသ္မာ၊ ထို (ဗြဟ္မနိမန္တန) ကြောင့်။
ဣမဿ ဝေယျာကရဏဿ၊ ဤဝေယျာကရိုဏ်း၏ ။
ဗြဟ္မနိမန္တနိကံတေဝ၊ ဗြဟ္မနိမန္တနိကဟူ၍ သာလျှင်။
အဓိဝစနံ၊ အမည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏ ။
နဝမံ၊ သော။
ဗြဟ္မနိမန္တနိကသုတ္တံ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီ။