ပဌမအညတရဘိက္ခုသုတ္တံ၊ ပဌမအညတရဘိက္ခုသုတ်။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။(သာဝတ္ထိနိဒါနံ-မှ ဧကမန္တံ နိသိန္နော ခေါ-အထိ ပေးမြဲ)။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဗြဟ္မစရိယံ ဗြဟ္မစရိယန္တိ၊ မြတ်သောအကျင့် မြတ်သောအကျင့်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်သည်။
ကတမံ နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မြတ်သောအကျင့်၏အဆုံးသည်။
ကတမံန္တိ၊ အဘယ်ပါနည်းဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
အရိယော၊ မြတ်သော။
အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော။
အယမေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤမဂ်သည်သာလျှင်။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်မည်၏။
ဣဒံ၊ ဤမဂ်သည်။
သေယျထာ၊ အဘယ်နည်း။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သောတည်ကြည်ခြင်း၎င်းတည်း။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ယော ခေါ ရာဂက္ခယော၊ အကြင် ရာဂ၏ကုန်ခြင်း(နိဗ္ဗာန်) သည်။
ယော ခေါ ဒေါသက္ခယော၊ အကြင်ဒေါသ၏ ကုန်ခြင်း(နိဗ္ဗာန်) သည်။
ယော ခေါ မောဟက္ခယော၊ အကြင် မောဟ၏ကုန်ခြင်း (နိဗ္ဗာန်)သည်။
ရာဂက္ခယောတိအာဒီဟိ ယဒိပိ နိဗ္ဗာနံ ဝုတ္တံ၊ တထာပိ အရဟတ္တံ ဝိယ ဗြဟ္မစရိယမ္ပိ။ တေန နိဗ္ဗာနံ ဧဝံ တုစ္စတိ "ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယောသန "န္တိ။ဋီ။ နိဗ္ဗာန်, အရဟတ္တဖိုလ်၊ အရဟတ္တမဂ် ၃-မျိုးလုံး ရာဂက္ခယဒေါသက္ခယ မောဟက္ခယ မည်သော်လည်း ဤ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ အရာ၌ နိဗ္ဗာန်ကိုသာ ရာဂက္ခယ စသည်ဟု ဆိုအပ်၏။
အတ္တိ၊ ၏။
ဣဒံ၊ ဤရာဂ, ဒေါသ, မောဟတို့၏ကုန်ခြင်း(နိဗ္ဗာန်)သည်။
ဗြဟ္မစရိယယောသာနံ၊ မြတ်သောအကျင့်၏ အဆုံးမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မိတ်တော်မူပြီ။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တတည်း။