ပဌမဂိလာနသုတ္တံ၊ ပဌမဂိလာနသုတ်။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်မြို့၌။
ကလန္ဒကနိဝါပေ၊ ရှဉ့်နက်တို့ကို အစာကျွေး၍ မွေးမြူရာဖြစ်သော။
ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုကျောင်းတော်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ အရှင်မဟာကဿပသည်။
ပိပ္ပလိဂုဟာယံ၊ ပိပ္ပလိဂူ၌။
အာဗာဓိကော၊ (အအေးအနည်းငယ်ပတ်သော) ဖျားနာရှိသည်ဖြစ်၍။
ဣမေသံ ပန တိဏ္ဏန္နမ္ပိ ဇနာနံ ပဗ္ဗတပါဒေ ပုပ္ဖိတဝိသရူက္ခဝါတသမ္ဖဿေန ဥပ္ပန္နော မန္ဒသီတဇရော အာဗာဓောတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။ ဋ္ဌ။ ဝိသရုက္ခဝါတသမ္ဖဿေနာတိ ဝိသရုက္ခသန္နိဿိတဝါတသမ္ဖဿေန။ မန္ဒသီတဇရောတိ မုဒုကော သီတဇရော။ ဋီ။
အာဗာဓိကော၌ အာဗာဓအရ တောင်ခြေ၌အပွင့်ပွင့်သောအဆိပ်တို့မှလေတိုက်ခံခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည့်နူးညံ့သော အအေးပတ်၍ဖြစ်သော ဖျားနာရောဂါကို ယူ။ အရှင်မဟာကဿပ၌ ၎င်းရောဂါဖြစ်သကဲ့သို့ ဆိုလတ္တံ့ သုတ် ၂-သုတ်အရ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်, ဘုရားရှင်တို့၌လ်း ဖြစ်သည်ဟူလို။
ဒုက္ခိတော၊ ဖြစ်သောဆင်းရဲရှိသည်ဖြစ်၍။
ဗာဠှဂိလာနော၊ ပြင်းစွာသောဖျားနာရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။
ပဋိသလ္လာနာ၊ တပါးတည်းကိန်းအောင်းရာမှ။
ဝုဋ္ဌိတော၊ ထတော်မူသည်ရှိသော်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ အရှင်မဟာကဿပသည်။
(အတ္တိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်ပြီးသော။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
ဗုဒ္ဓကာလသ္မိံ ဟိ ဧကဿပိ ဘိက္ခုနော ဝသနဋ္ဌာနေ "သစေ သတ္တာ အာဂစ္ဆိဿတိ၊ ဣဓ နိသီဒိဿတီ" တိ အာသနံ ပညတ္တမေဝ ဟောတိ အန္တမသော ဖလကမတ္တမ္ပိ ပဏ္ဏသန္တာရမတ္တမ္ပိ။ သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၈၈။ဘုရားလက်ထက်က ရဟန်းများ၏ နေထိုင်ရာအရပ်၌ ဘုရားကြွလာလျှင် ထိုင်ဘို့ရာ အယုတ်သဖြင့် ပျဉ်ချပ်ဖြစ်စေ သစ်ရွက်ခင်း ဖြစ်စေ ခင်းထားအပ်လေသည်။ သို့ဖြစ်၍ "ပညတ္တေ အာသနေ" ဟုမိန့်သည်။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နိသဇ္ဇ ခေါ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီး၍။
အာယသ္မန္တံ မဟာကဿပံ၊ ကို။
ကဿပ၊ ကဿပ။
တေ၊ သင်သည်။
ခမနီယံ ကစ္စိ၊ ဆင်းရဲကို သည်းခံနိုင်၏လော။
ယာပနီယံ ကစ္စိ၊ ဣရိယာပုထ်ကို ဖြစ်စေနိုင်၏လော။
(ခမနီယံ ယာပနီယန္တိ ကစ္စိ ဒုက္ခံ ခမိတုံ ဣရိယာပထံ ဝါ ယာပေတုံ သက္ကာတိ ပုစ္ဆာတိ။ သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၈၈။)
ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာ အနာရောဂါတို့သည်။
ပဋိက္ကမန္တိ ကစ္စိ၊ နောက်သို့ဆုတ်၏လော။
နော အဘိက္ကမန္တိ ကစ္စိ၊ ရှေ့သို့မတိုးကုန်၏လော။
အာသာနံ၊ ထိုဝေဒနာတို့သည်။
(သဒ္ဒနီတိ၌သာနံ ဟု ပုဒ်စီရင်၏။ ၎င်းဝိနိစ္ဆယကို ခန္ဓသံ-နိဿယစာပိုဒ် ၈၇-ရှု။)
ပဋိက္ကမော၊ နောက်သို့ဆုတ်ခြင်းကို။
(ပဋိက္ကမောသာနန္တိ ပဋိက္ကမော ဧတာသံ။ သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၈၈။)
ပညာယတိ ကစ္စိ၊ သိအပ်၏လော။
နော အကိက္ကမော၊ ရှေ့သို့မတိုးခြင်းကို။
ပညာယတိ ကစ္စီတိ၊ သိအပ်၏လော ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
န ခမနီယံ၊ ဆင်းရဲကိုသည်းမခံနိုင်ပါ။
န ယာပနီ၊ ဣရိယာပုထ်တို့ကို မဖြစ်စေနိုင်ပါ။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
ဗာဠှာ၊ ကြီးမားကုန်သော။
ဒုတ္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာ အနာရောဂါတို့သည်။
အဘိက္ကမန္တိ၊ ရှေ့သို့ တိုးကုန်၏။
နော ပဋိက္ကမန္တိ၊ နောက်သို့ မဆုတ်ကုန်။
အာသာနံ၊ ထို ဝေဒနာတို့၏။
အဘိက္ကမော၊ ရှေ့သို့တိုးခြင်းကို။
ပညာယတိ၊ သိအပ်၏။
နော ပဋိက္ကမော၊ နောက်သို့ မဆုတ်ခြင်းကို။
ပညာယတိ၊ သိအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။
ကဿပ၊ ကဿပ။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
သမ္မဒက္ခာတာ၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်ကုန်သော။
သတ္တ၊ ၇-ပါးကုန်သော။
ဣမေ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ဤဗောဇ္ဈင်တို့သည်။
ဘာဝိတော၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်ရှိသော်။
ဗဟုလီကတာ၊ အကြိမ်များစွာပြုအပ်သည်ရှိသော်။
အဘိညာယ၊ အထူးသဖြင့်သိခြင်းငှါ။
သမ္ဗောဓါယ၊ သစ္စာလေးပါးကို ကောင်းစွာသိခြင်းငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ခန္ဓာ ဇာတ်သိမ်းအေးငြိမ်းခြင်းငှါ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကတမေ သတ္တ၊ အဘယ် ၇-ပါးတို့နည်း။
ကဿပ၊ ကသပ။
မယာ၊ သည်။
သမ္မဒက္ခာတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ ခေါ၊ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်သည်။
ဘာဝိတော၊ ဖြစ်စေအပ်သည်ရှိသော်။
ဗဟုလီကတော၊ အကြိမ်မျးစွာပြုအပ်သည်ရှိသော်။
အဘိညာယ၊ ငှါ။
သမ္ဗောဓာယ၊ ငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ငှါ။
သံဝတ္ထတိ၊ ဖြစ်၏။
ကဿပ၊ ကဿပ။
မယာ၊ သည်။
သမ္မဒက္ခာတော၊ သော။
ဥပေက္ခာသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ၊ သည်။
ဘာဝိတော၊ သော်။
ဗဟုလီကတော၊ သော်။
အဘိညာယ၊ ငှါ။
သမ္ဗောဓာယ၊ ငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ငှါ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ကဿပ၊ ကဿပ။
မယာ၊ သည်။
သမ္မဒက္ခာတာ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ တို့သည်။
ဘာဝိတာ၊ ကုန်သည်ရှိသော်။
ဗဟုလီကတာ၊ ကုန်သည်ရှိသော်။
အဘိညာယ၊ ငှါ။
သမ္ဗောဓာယ၊ ငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ငှါ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူ၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။
တဂ္ဃ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။
ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ဗောဇ္ဈင်တို့သည်။
(အဘိညာယ၊ ငှါ။
သမ္ဗောဓာယ၊ ငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ငှါ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။)
သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။
တဂ္ဃ၊ အားဖြင့်။
ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ တို့သည်။
(အဘိညာယ၊ ငှါ။
သမ္ဗောဓာယ၊ ငှါ။
နိဗ္ဗာနာယ၊ ငှါ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။)
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။
အဝေါစ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ အရှင်မဟာကဿမသည်။
အတ္တမနော၊ ပီတိသုခတို့ဖြင့်ယူအပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။(ဝမ်းမြောက်သည်ဖြစ်၍ဟူလို။)
ဘာဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဘာသိတံ၊ တရားစကားကို။
အဘိနန္ဒိ၊ နှစ်သက်ကြည်ဖြူ ခံယူတော်မူပြီ။
အာယသ္မာ မဟာကဿပေါ၊ သည်။
တမှာ အာဗာဓါ၊ ထို (အအေးအနည်းငယ်ပတ်သော) ဖျားနာမှ။
ဝုဋ္ဌာဟိ စ၊ ထလည်းထတော်မူပြီ။
အာယသ္မတော မဟာကဿပဿ၊ အရှင်မဟာကဿပ၏။
သော အာဗာဓော၊ ထို (အအေးအနည်းငယ်ပတ်သော) ဖျားနာသည်။
တထာပဟီနော စ၊ ထိုဗောဇ္ဈင် ၇-ပါး မြတ်တရားကို နာကြားခြင်းဖြင့် ကင်းပျောက်သည်လည်း။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အရှင်မဟာကဿပမထေရ်သည် ဗောဇ္ဈင်တရားကို နာကြားနေစဉ် "ရဟန်းပြု၍ ၇-ရက်မြောက်လျှင်သစ္စာ ၄-ပါးကို သိမြင်သော (ရဟန္တာဖြစ်သော) ငါ့မှာ ဤဗောဇ္ဈင် ၇-ပါးတို့သည် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သည်" ဟု ကြံပြီးနောက် "ဘုရားရှင်၏သာသနာသည် ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ရာ ဖြစ်ပေစွ"ဟု အကြံဖြစ်သဖြင့်သွေးသားများ ကြည်လင်, ဥပါဒါရုပ်များ အထူးစင်ကြယ်လျက် ပိန်းကြာဖက်တွင် ရေပေါက်မတင်သကဲ့သို့ခန္ဓာကိုယ်မှ အနာရောဂါ ကင်းစင်ကွာကျလေသည်။ ထို့ကြောင့် တထာပဟီနော စ စသည်ကို မိန့်တော်မူ၏ ဟူလို။
ဣတိ၊ သို့။
သုတံ၊ ပြီ။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။