နိယဿကမ္မကထာဒိဝဏ္ဏနာ
၁၁။ နိယဿကမ္မေ၊ နိယဿကံ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
"အပိဿူ"တိ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
အပိစာတိ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ အပိစ-ဟူသောဤအနက်၌။
နိပါတသမု-ဒါယော၊ နိပါတ်အပေါင်းတည်း။
"နိဿာယ တေ ဝတ္ထဗ္ဗ"န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ကေစိ၊ တို့သည်။
ကလျာဏမိတ္တာယတ္တဝုတ္တိတံ၊ ကလျာဏမိတ္တနှင့် စပ်၍အသက်မွေးခြင်းရှိသော အဖြစ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အညေ ပန၊ တပါးသောဆရာတို့သည်ကား။
နိဿယဂ္ဂ-ဟဏမေဝ၊ နိဿရည်းယူခြင်းကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဥဘယေနာပိ၊ နှစ်ပါးသော အခြင်းအရာဖြင့်လည်း။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
သေရိဝိဟာရော၊ အလိုအလျောက်နေခြင်းသည်။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒီပိတံ၊ ပြအပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
၂၁။ ပဗ္ဗာဇနီယကမ္မေ၊ ၌။
"ပဗ္ဗာဇနီယကမ္မံ ပဋိပ္ပဿမ္ဘေတူ"တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
ပက္ကမနာဒိံ၊ ဖဲခြင်းအစရှိသည်ကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
သမ္မာဝတ္တန္တာနံ၊ ကောင်းစွာကျင့်သောရဟန်းတို့၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
(၂၁၄) ၃၃။ ပဋိသာရဏီယကမ္မေ၊ ၌။
"နေဝ ဘိက္ခုဝစနံ န ဂိဟိ-ဝစန"န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ပရိယာယတောပိ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်လည်း။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ပရခုံသနံ၊ သူတပါးအား ဆဲရေးခြင်းကို။
န ဝဒန္တိ၊ မဆိုကုန်။
ဂဟဋ္ဌာ ပန၊ လူတို့သည်ကား။
သရူပေနေဝ၊ သရုပ်ထုတ်သဖြင့်သာလျှင်။
အက္ကောသိတုံ၊ ဆဲရေးခြင်းငှာ။
သမတ္ထာပိ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်သော်လည်း။
ဥပကာရီသု၊ ကျေးဇူးရှိသောသူတို့၌။
အကာရဏံ၊ အကြောင်းမရှိပဲ။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော စကားကို။
န ဝဒန္တိ၊ မဆိုကုန်။
တွံ၊ သည်။
ဂိဟိဂုဏတောပိ၊ လူတို့ဂုဏ်မှလည်း။
ပရိဟီနော၊ ယုတ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
၃၉။ "အင်္ဂသမန္နာဂမော ပုရိမေဟိ အသဒိသော"တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
တဇ္ဇနီယာဒီနံ၊ တဇ္ဇနီယအစရှိသည်တို့၏။
ဝုတ္တကာရဏမတ္တေန၊ ဆိုအပ်သောအကြောင်းမျှဖြင့်။
ဣဒံ၊ ဤ ပဋိသာရဏီယကံကို။
ကာတုံ၊ ငှာ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒီပေတိ၊ ၏။
ဣဓ၊ ဤ ပဋိသာရဏီယကံ၌။
ဝုတ္တေန၊ သော။
ဂိဟီနံ အလာဘာယ ပရိသက္ကနာဒိနာ၊ လူတို့အား လာဘ်မရအောင်ပြုခြင်းအစရှိသော။
အင်္ဂေန ပန၊ အင်္ဂါဖြင့်ကား။
တာနိပိ၊ ထိုတဇ္ဇနီယစသောကံတို့ကိုလည်း။
ကာတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧတ္ထ၊ ဤပဋိသာရဏီယကံ၌။
"သဒ္ဓံ ပသန္နံ ဒါယကံ ကာရကံ သံဃုပဋ္ဌာကံ ဟီနေန ခုံသေတီ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တာဒိသေသု၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။
ဂိဟီသု၊ လူတို့၌။
ခုံသနာဒီဟိ ဂိဟိပဋိသံယုတ္တေဟိ၊ ဆဲရေးခြင်းအစရှိသောလူတို့နှင့် စပ်ယှက်ကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ ဧဝ၊ တို့ဖြင့်သာလျှင်။
ကမ္မာ-ရဟတာ၊ ကံထိုက်သောအဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာရာမိကစေဋကာဒီသု၊ အရံစောင့် ကျွန်အစရှိသည်တို့၌။
ခုံသနာဒီဟိ၊ ဆဲရေးခြင်းစသည်တို့ဖြင့်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တတ္ထာပိ၊ ထိုသဒ္ဓါပသန္နဖြစ်သော ဒါယကာတို့၌လည်း။
ဒါယကာဒီသု၊ ဒါယကာ အစရှိသည်တို့သည်။
ခမာပိတေသု၊ သည်းခံကုန်သည်ရှိသော်။
ကမ္မာရဟတာ၊ ကံထိုက်သောအဖြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အာပတ္တိ စ၊ ကိုလည်း။
ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသောအရပ်၌။
ဒေသေတုံ၊ ဒေသနာကြားခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ယော၊ အကြင် ဒကာသည်။
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
ခမာပိယမာ-နောပိ၊ ကန်တော့လျက်လည်း။
န ခမတိ၊ သည်းမခံ။
အကတကမ္မေနပိ၊ ကံမပြုအပ်သော ရဟန်းသည်လည်း။
တဿ၊ ထိုဒကာ၏။ (ထည့်)။
ဒဿနူပစာရေ၊ မြင်လောက်သော ဥပစာ၌။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ဒေသေတဗ္ဗာ၊ ဒေသနာကြားအပ်၏။
သော၊ ထိုဒကာသည်။
ကာလကတော၊ သေသည်။
စေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။
ဒေသန္တရံ ဝါ၊ အရပ်တပါးသို့မူလည်း။
ဂတော၊ သွားသည်ဖြစ်အံ့။
ဂတဒိသာ၊ သွားသောအရပ်ကို။
န ဉာယတိ၊ မသိ။
အန္တရာမဂ္ဂေ ဝါ၊ ခရီးအကြား၌မူလည်း။
ဇီဝိတန္တရာယော၊ အသက်၏ အန္တရာယ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတကမ္မေနပိ၊ ကံပြုအပ်သောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။
အကတကမ္မေနပိ၊ ကံမပြုအပ်သောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။
သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာအလယ်၌။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သော အတိုင်း။
ဝိညာပေတွာ၊ သိစေ၍။
ခမာပေတွာ၊ ကန်တော့၍။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ဒေသေတဗ္ဗာ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဓမ္မိကပဋိဿဝဿ၊ တရားနှင့်လျော်သော ဝန်ခံခြင်းကို။
အသစ္စာပနေ ပန၊ မမှန်စေခြင်း၌ကား။
တေသံ၊ ထိုဒကာတို့၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
"မယာ၊ သည်။
အသမဝေက္ခိတွာ၊ မဆင်ချင်မူ၍။
ပဋိဿဝံ၊ ဝန်ခံခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
သော၊ ထိုဝန်ခံခြင်းကို။
န သစ္စာပိတော၊ မမှန်စေအပ်။
မေ၊ ငါ၏။
တံ ဒေါသံ၊ ထိုအပြစ်ကို။
ခမထ၊ သည်းခံကုန်လော"။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။
ခမာပနေ၊ ကန်တော့ခြင်း၌။
ဝစနက္ကမော၊ စကားအစဉ်ကို။
ဉာတဗ္ဗော၊ ၏။
၄၁။ ပါဠိယံ၊ ၌။
မင်္ကုဘူတော နာသက္ခိ စိတ္တံ ဂဟပတိံ ခမာပေ-တုန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
တိံသယောဇနမဂ္ဂံ၊ ယူဇနာသုံးဆယ်ခရီးကို။
ပုန၊ တဖန်။
ဂန္တွာပိ၊ သွား၍လည်း။
မာနထဒ္ဓတာယ၊ မာန်ခက်ထန် သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
အာဝိကတွာ၊ ထင်စွာပြု၍။
အခမာပနေန၊ မကန်တော့ခြင်းကြောင့်။
"အဟံ၊ ငါသည်။
န ခမာမိ၊ သည်းမခံ"။
ဣတိ၊ သို့။
တေန၊ ထိုသူကြွယ်သည်။
ပဋိက္ခိတ္တော၊ ပယ်အပ်သည်ဖြစ်၍။
မင်္ကုဘူတော၊ မျက်နှာ မသာယာသည်ဖြစ်၍။
တံ၊ ထိုသူကြွယ်ကို။
ခမာပေတုံ၊ သည်းခံစေခြင်းငှာ။
န သက္ခိ၊ မတတ်နိုင်။
သော၊ ထိုသုဓမ္မ မထေရ်သည်။
ပုနဒေဝ၊ တဖန်သာလျှင်။
သာဝတ္ထိံ၊ သာဝတ္ထိမြို့သို့။
ပစ္စာဂန္တွာပိ၊ ပြန်ခဲ့၍လည်း။
မာနံ၊ မာန်ကို။
နိဂ္ဂဟတ္ထာယေဝ၊ နှိပ်ခြင်းငှာသာလျှင်။
ပုနပိ၊ တဖန်လည်း။
သတ္ထာရာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
ပေ-သိတော၊ စေလွှတ်အပ်သည်ဖြစ်၍။
ပုရိမနယေနေဝ၊ ရှေးနည်းဖြင့်သာလျှင်။
ခမာပေတုံ၊ သည်းခံစေခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်သည် ဖြစ်၍။
ပုန၊ တဖန်။
အာဂစ္ဆိ၊ လာ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုသုဓမ္မမထေရ်အား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
"အသန္တံ ဘာဝနမိစ္ဆေယျာ"တိ အာဒိ-နာဝ၊ အစရှိသည်ဖြင့်လျှင်။
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မပဒ၌ လာသော ဂါထာတရားကို။
ဒေသေတွာ၊ ဟော၍။
မာနနိမ္မထနံ၊ မာန်ကို နှိပ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
အနုဒူတဒါနံ၊ လျောက်ပတ်သော တမန်ပေးခြင်းကို။
အနုညာသိ၊ ခွင့်ပြု၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
၄၂။ "နော စေ ခမတိ။ ပ။ အာပတ္တိံ ဒေသာပေတဗ္ဗော"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပဂေဝ၊ ရှေးဦးကလျှင်။
ဂဟဋ္ဌော၊ ဒါယကာသည်။
ခမတိ စေ၊ သည်းခံသည်ဖြစ်အံ့။
ဒဿနူပစာရေ၊ မြင်လောက်သော ဥပစာ၌။
အာပတ္တိ ဒေသနာကိစ္စံ၊ အာပတ်ကို ဒေသနာကြားခြင်းကိစ္စသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
(၂၁၅) ၄၆။ တီသု၊ ကုန်သော။
ဥက္ခေပနီယကမ္မေသု၊ တို့၌။
အရိဋ္ဌဝတ္ထုသ္မိံ၊ ၌။
အာပတ္တိံ အာရောပေတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝိသုံ၊ အသီးလည်းကောင်း။
သံဃမဇ္ဈေ
သံံဃံမဇ္ဈေဝ- (ဆဋ္ဌ)
၊ သံဃာအလယ်၌လည်းကောင်း။
ပါပိကာယ၊ ယုတ်မာသော။
ဒိဋ္ဌိယာ၊ ကို။
အပ္ပဋိနိဿဇ္ဇနပစ္စယာ၊ မစွန့်ခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ ဝါ၊ ဒုက္ကဋ်လည်း ဖြစ်သော။
သမနုဘာသန-ပရိယောသာနေ၊ ကမ္မဝါစာဖြင့် ဆုံးမပြီးသော အဆုံး၌။
ပါစိတ္တိယံ ဝါ၊ ပါစိတ်အာပတ်လည်း ဖြစ်သော။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ဧတ္ထာပိ၊ ဤ ဥက္ခေပနီယကံ၌လည်း။
ကမ္မဝါစာယ၊ ဖြင့်။
"တထာဟံ ဘဂ-ဝတာ"တိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
ဝတ္ထုဝသေနေဝ၊ ဝတ္ထုအစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ယေန ယေန ပကာရေန၊ အကြင် အကြင် အပြားဖြင့်။
ဒိဋ္ဌိဂတိကာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအယူရှိသော သူတိုသည်။
ဝေါဟရိံသု၊ ပြောဆိုကုန်၏။
တေန တေန ပကာရေန၊ ထိုထိုအပြားဖြင့်။
ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်၍။
ကမ္မဝါစာ၊ ကို။
ကာတဗ္ဗာ၊ ၏။
ဂဟဏာကာရံ၊ ယူသော အခြင်းအရာကို။
ဝိနာပိ၊ ကြဉ်၍လည်း။
"သုဏာတု မေ ဘန္တေ သံဃော၊ ဣတ္ထန္နာမဿ ဘိက္ခုနော ပါပိကံ ဒိဋ္ဌိဂတံ ဥပ္ပန္နံ၊ သော တံ ဒိဋ္ဌိံ အပ္ပဋိနိဿဇ္ဇတိ၊ ယဒိသံဃဿ ပတ္တကလ္လ"န္တိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
သာမညတောပိ၊ သာမညအားဖြင့်လည်း။
ကမ္မဝါစံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
၆၅။ "ယံ ဒိဋ္ဌိံ နိဿာယ ဘဏ္ဍနာဒီနိ ကရောတီ"တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
ဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
ဥပ္ပန္နာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
ဘဏ္ဍ-နာဒီနိ ဧဝ၊ ငြင်းခုံခြင်းစသည်တို့ကိုလျှင်။
ဣဓ၊ ၌။
အဓိပ္ပေတာနိ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။
ကေဝလာနိ၊ သက်သက်သော ဘဏ္ဍနစသည်တို့ကို။
န အဓိပ္ပေ-တာနိ၊ ကုန်။
ဣတိ ဒဿေတိ၊ ဤသို့ပြ၏။
ယော ပန၊ အကြင်ရဟန်းသည်ကား။
"ဘဏ္ဍနာဒီနံ၊ ငြင်းခုံခြင်းစသည်တို့ကို။
ကရဏေ၊ ပြုခြင်း၌။
ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ"။
ဣတိ ဒိဋ္ဌိကော၊ ဤသို့ အယူရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဘဏ္ဍနာဒိံ၊ ကို။
ကရောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
သာပိ၊ ထိုအယူသည်လည်း။
ဒိဋ္ဌိ ဧဝ၊ ဒိဋ္ဌိပင်လျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿပိ၊ ထိုအယူကိုလည်း။
အပ္ပဋိနိဿဂ္ဂေ၊ မစွန့်ခြင်းကြောင့်။
ကမ္မံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သိအပ်၏။
နိယဿကမ္မကထာဒိဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
ကမ္မက္ခန္ဓကဝဏ္ဏနာနယော၊ ကမ္မက္ခန္ဓကကို ဖွင့်ကြောင်းဖြစ်သောနည်းသည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။