ပုစလိန္ဒဝဂ္ဂဿ၊ မုစလိန္ဒဝဂ်၏။ ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်၌။ မုစလိန္ဒမူလေတိ၊ ဧတ္ထမုစလိန္ဒမူလေဟူသောဤပါဌ်၌။ နိမ္ဗရုက္ခော၊ တမာပင်ကို။ မုစလိန္ဒောတိ၊ မုစလိန္ဒဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

သောရုက္ခော၊ ထိုသစ်ပင်ကို။ နိစုလောတိပိ၊ ကြည်းပင်ဟူ၍လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တဿရုက္ခဿ၊ ထိုကြည်းပင်၏။ သမီပေ၊ အနီး၌။

ကေစိပန၊ အချို့သောဆရာတို့သည်ကား။ မုစလောတိ၊ မုစလဟူသောအမည်သည်။ တဿရုက္ခဿ၊ ထိုသစ်ပင်၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။ ဝနဇဋ္ဌကတာယပန၊ တော၌အကြီးဖြစ်သောကြောင့်ကား။ မုစလိန္ဒောတိ၊ မုစလိန္ဒဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

မဟာအကာလမေဃောတိ၊ မဟာအကာလမေဃော ဟူသည်ကား။ ဝဿကာလေ၊ မိုဃ်းကာလသည်။ အသမ္ပတ္တေ၊ မရောက်မီ။ ဥပ္ပန္နမဟာမေဃော၊ ဖြစ်သောမိုဃ်းကြီးတည်း။

ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ သောမေဃော၊ ထိုမိုဃ်းသည်။ ဂိမှာနံ၊ နွေလတို့၏။ ပစ္ဆိမေမာသေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သောဝါဆိုလဆန်းပက္ခ၌။ သကလစက္ကဝါဠာဂဗ္ဘံ၊ စကြာဝဠာတိုက်အလုံးကို။ ပူရေန္တော၊ ပြည့်စေလျက်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။

သတ္တာဟဝဒ္ဒလိကာတိ၊ သတ္တာဟဝဒ္ဒလိကာဟူသည်ကား။ တသ္မိံ၊ ထိုမိုဃ်းကြီးသည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ရွာသည်ရှိသော်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနှစ်ရက်ပတ်လုံး။ အဝိစ္ဆိန္ဒဝုဋ္ဌိကာ၊ မပြတ်သော မိုဃ်းရည်မိုဃ်းပေါက်ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

သီတဝါတုဒ္ဒိနီတိ၊ သီတဝါဒုဒ္ဒိနီဟူသည်ကား။ သာစ၊ ထိုအကာလမိုဃ်းသည်လည်း။ သတ္တာဟဝဒ္ဒလိကာ၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံးအလျင် မပြတ်ရွာသည်ရှိသော်။ ဥဒကဖုသိတာသမ္မိဿေန၊ မိုဃ်းရည်အတွေ့နှင့်ရောသော။ သီတဝါတေန၊ ချမ်းအေးသောလေဖြင့်။ သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ပရိဗ္ဘမန္တေန၊ အရပ်ရှစ်မျက်နှာပတ်ပတ်လည်သဖြင့်။ ဒုသိတဒိဝသတ္တာ၊ ဖျက်ဆီး‌အပ်သောခုနစ်ရက်တို့သည်။ ဒုဒ္ဒိနီနာမ၊ ဒုဒ္ဒိနီမည်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

မုစလိန္ဒေါနာမနာဂရာဇာတိ၊ မုစလိန္ဒောနာမနာဂရာဇာဟူသည်ကား။ တဿေဝမုစလိန္ဒရုက္ခဿ၊ ထိုကြည်းပင်၏သာလျှင်။ သမီပေ၊ အနီး၌။ ပေါက္ခရဏိယာ၊ လေးထောင့်ကန်၏။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ နာဂဘဝနံ၊ နဂါးဘုံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနဂါးဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်သော။ မဟာနုဘာဝေါ၊ ကြီးသော အာနုဘော်ရှိသော။ နာဂရာဇာ၊ နဂါးမင်းတည်း။

သကဘဝနာတိ၊ သကဘဝနာဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ နာဂဘဝနတော၊ နဂါးဘုံမှ။

သတ္တက္ခတ္တုံဘောဂေဟိဟိပရိက္ခိပိတွာ**တိ၊ သတ္တက္ခတ္တုံဘောဂေဟိပရိက္ခိပိတွာဟူသည်ကား။ သတ္တဝါရေ၊ ခုနှစ်ပတ်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သရိရဘောဂေဟိ၊ ကိုယ်အခွေတို့ဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ကာယံ၊ ကိုယ်တော်၌။ ပရိဝါရေတွာ၊ ခြံရံ၍။

ဥပရိမုဒ္ဓနိမဟန္တံဖဏံဝိဟစ္စာတိ၊ ဥပမုဒ္ဓနိမဟန္တံဖဏံဝိဟစ္စဟူသည်ကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ မုဒ္ဓပဒေသဿ၊ ဦးထိပ်တော်အရပ်၏။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ မဟန္တံ၊ ကြီးစွာသော။ ဖဏံ၊ ပါးပျဉ်းကို။ ပသာရေတွာ၊ ဖြန့်၍။

ဖဏံကရိတွာတိပိ၊ ဖဏံကရိတွာဟူ၍လည်း။ ပါဋ္ဌော၊ ပါဌ်အချို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သောဧဝအတ္ထော၊ ထိုဆိုအပ်ပြီသော အနက်ကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ကိရဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုနဂါးမင်းအကြံဖြစ်သည်ကိုချဲ့ဆိုဦးအံ့။ တဿနာဂ ရာဇဿ၊ ထိုနဂါးမင်းအား။ ဧတံဧသောပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သောအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံအဟောသိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။ ဘဂဝါစ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ မယှံ၊ ငါ၏။ ဘဝနသမီပေ၊ ဗိမာန်၏အနီး၌။ ရုက္ခမူလေ၊ သစ်ပင်ရင်း၌။ နိသိန္နော၊ နေတော်မူလာ၏။ အယဉ္စသတ္တာဟဝဒ္ဒလိကာ၊ ဤခုနစ်ရက်စွေသော မိုဃ်းကြီးသည်လည်း။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်ခဲ့၏။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားအား။ ဝါသာဂါရံ၊ နေရာကျောင်းတော်ကို။ လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

သောနာဂရာဇာ၊ နဂါးမင်းသည်။ သတ္တရတနမယံ၊ ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့်ပြီးသော။ ပါသာဒံ၊ ပြာသာဒ်ကို။ နိမ္မိနိတုံ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တောပိ၊ တတ်နိုင်ငြားသော်လည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ကတေ၊ ပြုသည်ရှိသော်။ ကာယကာရော၊ ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သောကုသိုလ်ကို။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်သည်။ နဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ ဒသဗလဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ကာယဝေယျာဝစ္စံ၊ ကိုယ်ဖြင့်ပြုအပ်သော အမှုကြီးငယ်ကို ရွက်ဆောင်ခြင်းကို။ ကရိဿာမိ၊ ငါပြုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ မဟန္တံ၊ ကြီးစွာသော။ အတ္တဘာဝံ၊ အတ္တဘောကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ သတ္တက္ခတ္တုံ၊ ခုနစ်ကြိမ်။ ဘောဂေဟိ၊ အခွေတို့ဖြင့်။ ပရိက္ခိပိတွာ၊ ရစ်၍။ ဥပရိ၊ ထိပ်တော်၌။ ဖဏံ၊ ပါးပျဉ်းကို။ ဓာရေသိ၊ ဆောင်းမိုး၏။

ပရိက္ခေပဗ္ဘန္တရံ၊ အခွေအပတ်အတွင်းသည်။ လောဟပါသာဒေ၊ လောဟပါသာဒ၌။ ဘဏ္ဍာဂါရဂဗ္ဘပမာဏံ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်ပမာဏရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ခန္ဓအဋ္ဌကထာယံ၊ မဟာဝါခန္ဓက အဖွင့်အဋ္ဌကထာ၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုတော်မူအပ်၏။

မဇ္ဈိမ အဋ္ဌကထာယံပန၊ မဇ္ဈိမနိကဝယ်အဋ္ဌကထာ၌ကား။ ဟေဋ္ဌလောဟပါသာဒပမာဏံ၊ လောဟပါသာဒ အောက်အပြင်ပမာဏရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ဣစ္ဆိတိစ္ဆိတေန၊ အလိုရှိတိုင်းအလိုရှိတိုင်းသော။ ဣရိယာပထေန၊ သွားခြင်းစသော ဣရိယာပုထ်ဖြင့်။ သတ္ထာရာ၊ မြတ််စွာဘုရားသည်။ ဝိဟရိဿတိ၊ နေတော်မူလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နာဂရာဇဿ၊ နဂါးမင်း၏။ အဇ္ဈာသယော၊ အလိုသည်။ အဟောသိကိရ၊ ဖြစ်သတတ်။

ဘဂဝါပန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်ကား။ ယထာနိသိန္နာဝ၊ ထက်ဝယ်ဖွဲ့မြဲတိုင်းဖြင့်သာလျှင်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနစ်ရက်ကို။ ဝီတိနာမေသိ၊ လွန်စေတော်မူ၏။

တဉ္စဌာနံ၊ ထိုမုစလိန္ဒနဂါးမင်း၏ ပါးပျဉ်းဖုံးလပ်ခုနစ်ထပ်ရစ်ခွေနေရာ၏ အတွင်းသည်ကား။ သုပိဟိတဝါတပါနံ၊ ကောင်းစွာပိတ်ထားအပ်သောလေသာတံခါးရှိ၏။ သုဖုသိတအဂ္ဂဠဒွါရကူဋဂါရံဝိယ၊ ရွက်ခြင်းစေ့စပ်ကောင်းစွာတပ်သောတံခါးသိကြားကျွန်ယုံဝိသကြုံဖန်ဆင်းသည်နှင့်တူသော စုလစ်မွန်ချွန်တပ်သော ပြာသာဒ်ကဲ့သို့။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

မာဘဂဝန္တံသီဟဟန္တိအာဒိ၊ မာဘဂဝန္တံ သီတံဤသို့အစရှိသော စကားသည်။ တဿ၊ ထိုနဂါးမင်း၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။ ဌာနကာရဏပရိဒီပနံ၊ နေရာပြုခြင်း၏ အကြောင်းကိုပြသော စကားသည်။

ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ သောနာဂရာဇာ၊ ထိုနဂါးမင်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ သီတံ၊ အချမ်းသည်။ မာဗာဓယိတ္ထ၊ မညှင်းဆဲစေသတည်း။ ဥဏှံ၊ အပူသည်။ မာဗာဓယိတ္ထ၊ မညှင်းဆဲစေသတည်း။ ဍံသာဒိသမ္ဖဿော၊ ခြင်အစရှိသည်တို့၏အတွေ့သည်။ မာဓယိတ္ထ၊ မညှင်းဆဲစေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။ အဋ္ဌာသိ၊ တည်၏။

တတ္ထတတ္ထသတ္တာဟဝဒ္ဒိလိကာယ၊ ထိုခုနစ်ရက်မပြတ်မိုဃ်းရွာရာ၌။ ဥဏှမေဝ၊ အပူသည်သာလျှင်။ ကိဉ္စာပိနတ္ထိ၊ အကယ်၍ကားမရှိ၏ရှင့်။ ပန၊ ထိုသို့ပင်မရှိသော်လည်း။ အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌။ မေဃော၊ မိုဃ်းသည်။ သစေဝိဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍လင်းငြားအံ့။ ဥဏှံ၊ အပူသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တမ္ပိဥဏှံ၊ ထိုအပူသည်လည်း။ မာဗာဓယိတ္ထ၊ မညှင်းဆဲစေသတည်း။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ တဿ၊ ထိုနဂါးမင်းအား။ စိန္တေတုံ၊ ကြံခြင်းငှာ။ ယုတ္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်၏။

ကေစိပန၊ အချို့သောဆရာတို့သည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဥဏှဂဟဏံ၊ ဥဏှသဒ္ဒါကိုယူခြင်းသည်။ ‌ဘောဂပရိက္ခေပဿ၊ အခွေအပတ်၏။ ဝိပုလဘာဝကရဏေ၊ ကြီး‌ပြန့်‌သောအဖြစ်ကိုပြုခြင်းနှင့်။ ကာရဏကိတ္တနတ္ထံ၊ အကြောင်းကိုကြားခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ ခုဒ္ဒကေ၊ ဝယ်သောအခွေကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ တသ္မိံ၊ ထိုကျဉ်းမြောင်းသောအခွေအတွင်း၌။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ နာဂဿ၊ နဂါးမင်း၏။ သရိရသမ္ဘူတာ၊ ကိုယ်ကြောင့်ဖြစ်သော။ ဥသ္မာ၊ အငွေ့သည်။ ဗာဓေယျ၊ နှိပ်စက်ရာ၏။ ဝိပုလဘာဝကရဏေနပန၊ ကြီးပြန့်သောအဖြစ်ကိုပြုသဖြင့်ကား။ တာဒိသံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ဥဏှံ၊ အပူသည်။ မာဗာဓယိတ္ထံ၊ မညှင်းဆဲစေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေတတွာ၊ ကြံ၍။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ကိရိတွာ၊ ပြု၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ဝိဒ္ဓန္တိ၊ ဝိဒ္ဓံဟူသည်ကား။ ဥဗ္ဗိဒ္ဓံ၊ မိုဃ်းအုံ့ဖွဲခြင်းကင်းသော။ မေဃဝိဂမေန၊ မိုဃ်းရည်ကင်းသဖြင့်။ ဒူရိဘူတံ၊ ဝေးသည်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝိဂတဝလာဟကန္တိ၊ ဝိဂတဝလာဟကံဟူသည်ကား။ အပဂတမေဃံ၊ ကင်းသော မိုဃ်းတိမ်ရှိသော။

ဒေဝန္တိ၊ ဒေဝံဟူသည်ကား။ အာကာသံ၊ ကောင်းကင်ကို။

ဝိဒိတွာတိ၊ ဝိဒိတွာဟူသည်ကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အာကာသော၊ ကောင်းကင်သည်။ ဝိဂတဝလာဟကော၊ ကင်းသောတိမ်တိုက်ရှိပြီ။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ သီတာဒိဥပဒ္ဒဝေါ၊ အချမ်းအစရှိသောဘေးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥတွာ၊ သိ၍။

ဝိနိဝေဌေတွာတိ၊ ဝိနိဝေဌေတွာဟူသည်ကား။ အပနေတွာ၊ အခွေအပတ်ကိုပယ်၍။

သကဝဏ္ဏန္တိ၊ သကဝဏ္ဏံဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ နာဂရူပံ၊ နဂါးအသွင်အပြင်ကို။

ပဋိသံဟရိတွာတိ၊ ပဋိသံဟရိတွာဟူသည်ကား။ အန္တရဓာပေတွာ၊ ကွယ်စေ၍။

မာဏဝကဝဏ္ဏန္တိ၊ မာဏဝကဝဏ္ဏံဟူသည်ကား။ ကုမာရကရူပံ၊ သတို့သားအသွင်ကို။

ဧတမတ္ထန္တိ၊ ဧတမတ္ထံဟူသည်ကား။ ဝိဝေကသုခပဋိသံဝေဒိနော၊ ဝိဝေကသုခကိုခံစားသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသောအရပ်၌။ သုခမေဝ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါးချမ်းသာသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ သဗ္ဗာကာရေန၊ ခပ်သိမ်းသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဇာနိတွာ၊ သိ၍။

ဣမံဥဒါနန္တိ၊ ဣမံဥဒါနံဟူသည်ကား။ ဝိဝေကသုခါနုဘာဒီပကံ၊ ဝိဝေကသုခ၏အာနုဘော်ကိုပြတတ်သော။ ဣမံဥဒါနံ၊ ဤသုခေါဝိဂေကောတုဋ္ဌဿအစရှိသောဥဒါန်းတရားတော်ကို။ ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့်တော်မူ၏။

တတ္ထတာသုဥဒါနဂါထာသု၊ ထိုဥဒါန်းဂါထာတို့၌။ သုခေါဝိဝေကောတိ၊ သုခေါဝိကောဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနသင်္ခါတော၊ နိဗ္ဗာန်ဟုဆိုအပ်သော။ ဥပဓိဝိဝေကော၊ ဥပဓိဝိဝေကသည်။ သုခေါ၊ ချမ်းသာ၏။

ကုဋ္ဌဿာတိ၊ တုဋ္ဌဿဟူသည်ကား။ စတုမဂ္ဂဉာဏသန္တောသေန၊ လေးပါးသောမဂ်ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်သောရောင့်ရဲခြင်းဖြင့်။ တုဋ္ဌဿ၊ ရောင့်ရဲသော။

သုတဓမ္မဿာတိ၊ သုတဓမ္မဿဟူသည်ကား။ ပကာသနဓမ္မဿ၊ ထင်ရှားပြတတ်သောတရားရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား။

ပဿတောတိ၊ ပဿတောဟူသည်ကား။ တံဝိဝေကံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ဟုဆိုအပ်သောဥပဓိဝိဝေကကို။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ပဿိတဗ္ဗံနာမ၊ မြင်အပ်သောတရားမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံသဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသောတရားကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝီရိယဗလာဓိဂတေန၊ ဝီရိယ၏အစွမ်းအားဖြင့်ရအပ်သော။ ဉာဏစက္ခုနာ၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော စက္ခုဖြင့်။ ပဿန္တဿ၊ မြင်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။

အဗျာပဇ္ဇန္တိ၊ အဗျာပဇ္ဇံဟူသည်ကား။ အကုပ္ပနဘာဝေါ၊ အမျက်မထွက်သောအဖြစ်သည်။ ဧတေန၊ ဤအဗျာပဇ္ဇံဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ မေတ္တာပြဋ္ဌာန်းသောအဖြစ်ကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။

ပါဏဘူတေသုသံယမောတိ၊ ပါဏဘူတေသုသံယမောဟူသည်ကား။ သတ္တေသုစ၊ သတ္တဝါတို့၌လည်း။ သံယမော၊ စောင့်စည်းခြင်းသည်။ အဝိဟိံသနဘာဝေါ၊ မညှင်းဆဲသော အဖြစ်သည်။ သုခေါ၊ ချမ်းသာ၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧတေန၊ ဤပါဏဘူတေသု သံယမောဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ကရုဏာပြဋ္ဌာန်းသောအဖြစ်ကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။

သုခါဝိရာဂတာလောကေတိ၊ သုခါဝိရာဂတာလောကေဟူသည်ကား။ ဝိဂတရာဂတာပိ၊ ကင်းသောရာဂရှိသော အဖြစ်သည်လည်း။ သုခါ၊ ချမ်းသာ၏။ ကာမာနံ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ သမတိက္ကမော၊ လွန်မြောက်ခြင်းသည်။

ကိံဒိသော၊ အဘယ်သို့သဘောရှိသနည်း။

ယာဝိတရာဂတာပိ၊ အကြင်ရာဂကင်းသောအဖြစ်ကိုလည်း။ ကာမာနံသမတိက္ကမောတိ၊ ကာမာနံသမတိက္ကမောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ သာဝိတရာဂတာပိ၊ ထိုရာဂကင်းသောအဖြစ်သည်လည်း။ သုခါ၊ ချမ်းသာ၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတေန၊ ဤသုခဝိရာဂတာလောကေဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ အနာဂါမိမဂ္ဂေါ၊ အနာဂါမိမဂ်ကို။ ကထိတော၊ ‌ဆိုအပ်၏။

အသ္မိမာနဿဝိနယောတိဣမိနာပန၊ အသ္မိမာနဿဝိနယောဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်ကား။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ကထိတံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အသ္မိမာနဿပဋိပဿဒ္ဓိဝိနယောတိ၊ အသ္မိမာနဿပဋိပဿဒ္ဓိဝိနယောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ စ၊ ဆက်၍ပြဦးအံ့။ ဣတော၊ ဤအရဟတ္တဖိုလ်ချမ်းသာထက်။ ပရံ၊ လွန်သော။ သုခံနာမ၊ ချမ်းသာမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဧတံဝေပရမံသုခန္တိ၊ ဧတံဝေပရမံသုခံဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အရဟံတ္တေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့်။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ ကုဋံ၊ အထွဋ်ကို။ ဂဏှိ၊ ယူတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်အပြီးတည်း။

ပဌမသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ ပဌမသုတ်၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။