နန္ဒဝဂ္ဂဿ၊ နန္ဒဝဂ်၏။
ပဌမေ၊ ပဌမသုတ်၌။
အညတရောဘိက္ခူတိ၊ အညတရောဘိက္ခုဟူသည်ကား။
နာမဂေါတ္တေန၊ အမည်အနွယ်အားဖြင့်။
အပါကဋော၊ မထင်ရှားသော။
ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။
ခီဏာသဝသောခီဏာသဝဘိက္ခု၊ ထိုဟေန္တာ အရှင်မြတ်သည်။
ရာဇဂဟဝါသီ၊ ရာဇဂြိုလ်ပြည်၌ နေလေ့ရှိသော။ ကုလပုတ္တော၊ အမျိုးသားတည်း။ မောဂ္ဂလာနတ္ထောရန၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန် မထေရ်သည်။
သံဝေဇိနော၊ ထိတ်လန့်စေအပ်သည်ဖြစ်၍။ သံသာရေ၊ သံသရာ၌။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ သတ္ထုသန္တိကေ၊ မြတ်စွာဘုရားအထံတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရှင်ရဟန်းပြု၍။ သီလာနိ၊ သီလတို့ကို။ သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်၍။ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာနံ၊ လေးပါးသောသစ္စာကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ နိစိမုဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဥဿုက္ကာပေတွာ၊ လုံ့လပြု၍။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်စေ၏။
တဿခီဏာသဝဿ၊ ထိုအာသဝေါကုန်ပြီးသောရဟန္တာအား။
အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။
ခရော၊ ကြမ်းတန်းသော။
အာဗာဓော၊ အနာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ပစ္စဝေက္ခဏာယ၊ ဆင်ခြင်သဖြင့်။
အဓိဝါသေန္တာ၊ သည်းခံလျက်။
ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
စေတသိကဒုက္ခံနာမ၊ စိတ်၌ဖြစ်သောဆင်းရဲမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ကာယိက ဒုက္ခံပန၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဆင်းရဲသည်ကား။
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေန္တဿ၊ ဟောတော်မူသော။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
နာတိဒူရေ၊ မဝေးလွန်းသော။
ဌာနေ၊ အရပ်၌။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။
အမိဝါသေန္တော၊ သည်းခံလျက်။
ပလ္လင်္ကေန၊ ထက်ဝယ်ဖြင့်။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ဘဂဝတောအဝိဒူရေနိသိန္နောဟောတီတိအာဒိ၊ ဘဂဝတောအဝိဒူရေသိန္နောဟောတိဤသို့အစရှိသောစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုပါဠိတော်၌။
ပလ္လင်္ကန္တိ၊ ပလ္လင်္ကန္တိဟူသည်ကား။
သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
ဦရုဗဒ္ဓါသနံ၊ ပေါင်တို့ကိုဖွဲ့စပ်သဖြင့်နေခြင်းတည်း။
အာဘုဇိတွာတိ၊ အာဘုဇိတွာဟူသည်ကား။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့ခွေ၍။
ဥဇုံကာယံပဏိဓာယာတိ၊ ဥဇုံကာယံပဏိဓာယဟူသည်ကား။
ဥပရိမသရိရံ၊ အထက်ဖြစ်သောကိုယ်ကို။
ဥဇုကံ၊ ဖြောင့်စွာ။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
အဋ္ဌာရသဝိဋ္ဌိကဏ္ဋကေ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ချောင်းသောကျောက်ကုန်းတို့ကိ်။
ကောဋိယာ၊ အစွန်းဖြင့်။
ကောဋိံ၊ အစွန်းကို။
ပဋိပါဒေတွာ၊ အစဉ်အတိုင်းထိစေခိုက်စေ၍။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
နိသိန္နဿ၊ ထိုင်နေသောပုဂ္ဂိုလ်အား။
စမ္မမံသနာရူနိ၊ အရေအသားအကြောတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
နနမန္တိ၊ မညွတ်ကုန်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
တထာ၊ ထိုထက်ဝယ်ဖွဲ့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပုရာဏကမ္မဝိပါကဇန္တိ၊ ပုရာဏကမ္မဝိပါကဇဟူသည်ကား။
ဝုဗ္ဗေ၊ ရှေးကိုယ်အဖြစ်၌။
ကတဿ၊ ပြုအပ်သော။
ကမ္မဿ၊ ကံ၏။
ဝိပါကဘာဝေန၊ အကျိုး၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ပုရာဏကမ္မဝိပါကေ၊ ရှေးဘဝကံဟောင်း၏အကျိုးဖြစ်သော။
သုခဒုက္ခပကာရေ၊ သုခဒုက္ခအပြားရှိသော။
ဝိပါကဝဋ္ဋသမုဒါယေ တဒေသဘာဝေန၊ ဝိပါတ်အပေါင်း၏အစိတ်အဝက်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။
တံဒုက္ခ၊ ထိုဒုက္ခသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
ပုရာဏကမ္မဝိပါကဇံ၊ ရှေးကံဟောင်းကြောင့်ဖြစ်သောတရားအစုတည်း ဣတိစ ဣမိနာ ကာရဏေန= ဤအကြောင်းဖြင့်။
တဿအာဗာဓဿ၊ ထိုအနာ၏။
ကမ္မသမုဋ္ဌာနတံ၊ ကံကြောင့်ဖြစ်သောအဖြစ်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။
ဩပက္ကမိကဥတုဝိပရိဏာမဇာတိဘာဝံ၊ လုံ့လပြု၍ဖြစ်သောအဖြစ် ဥတုဖောက်ပြန်၍ဖြစ်သောအဖြစ်ကို။
ပဋိက္ခိပတိ၊ ပယ်၏။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခဟူသည်ကား။
ပစူရဇနေဟိ၊ မြင်မြင်ဝါးဝါးသောသတ္တဝါတို့သည်။
ခမိတုံ၊ သည်းခံခြင်းငှာ။
အသက္ကု ဏေယျံ၊ မစွမ်းနိုင်သောသဘောတည်း။
တိဗ္ဗန္တိ၊ တိဗ္ဗံဟူသည်ကား။
တိခိဏံ၊ ထက်စွာသော။
အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်သဖြင့်။
ဗလဝါ၊ အားရှိသော။
ခရန္တိ၊ ခရံဟူသည်ကား။
ကက္ခဠံ၊ ကြမ်းတမ်းသော။
ကဋုကန္တိ၊ ကဋုကံဟူသည်ကား။
အသာတံ၊ သက်သာရာမရသော။
ဒုက္ခဝေ ဒနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။
အဓိဝါသေန္တောတိ၊ အဓိဝါသေန္တောဟူသည်ကား။
ဥပရိဝါသေန္တော၊ အထက်၌နေလျက်။
သဟန္တောမခန္တော၊ သည်းခံလျက်။
ဥပရိဝါသေန္တော၊ အထက်၌နေလျက်။
သဟန္တောမခန္တော၊ သည်းခံလျက်။
သတောသမ္ပဇာနောတိ၊ သတောသမ္ပဇာနောဟူသည်ကား။
ဝေဒနာပရိဂ္ဂဟကာနံ၊ ဝေဒနာကိုသိမ်းဆည်းတတ်ကုန်သော။
သတိသမ္ပဇညာနံ၊ သတိသမ္ပဇညတို့၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။
သတိမာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနန္တောစ၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍လည်း။
ဣဒံအယံအဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ ဝေဒနာနာမ၊ ဤဝေဒနာတို့မည်သည်ကား။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အဘာဝဋ္ဌေန၊ မရှိခြင်းဟူသောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ အနိစ္စမည်ကုန်၏။
အနိဋ္ဌာရမ္မဏာဒိပစ္စယေ၊ အနိဋ္ဌာရုံစသောအကြောင်းတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဧကန္တေနေဝ၊ စင်စစ်အားဖြင့်သာလျှင်။
ဘိဇ္ဇနသဘာဝတ္တာ၊ ပျက်တတ်သော သဘောရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ခယဓမ္မာ၊ ကုန်တတ်သောသဘောတည်း။
ဝယဓမ္မာ၊ ယုတ်တတ်သောသဘောတည်း။
ဝိရာဂဓမ္မာ၊ တပ်မက်ခြင်းကင်းသောသဘောတည်း။
နိရောဓ ဓမ္မာ၊ ချုပ်တတ်သောသဘောတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အနိစ္စတာသလ္လက္ခဏဝသေန၊ အနိစ္စ၏အဖြစ်ကိုကောင်းစွာမှတ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သတော၊ သတိပြုသည်၏အဖြစ်အားဖြင့်။
သတော၊ သတိပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
အဝိပရိတ သဘာဝပဋိဝိဇ္ဈနဝသေန၊ မဖောက်မပြန် သဘောကိုထိုးထွင်း၍သိသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သမ္ပဇာနောစ၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အထဝါ၊ တနည်းကား။
သတိဝေပုလ္လပတ္တိယာ၊ သတိ၏ ပြန့်ပြောခြင်းသို့ရောက်ခြင်းဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။
ကာယဝေဒေနာစိတ္တဓမ္မေသု၊ ကာယဝဒနာ စိတ္တဓမ္မတို့၌။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
ဥပဋ္ဌိတသတိတာယ၊ ထင်သောသတိရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ပညာဝေပုလ္လပတ္တိယာ၊ ပညာ၏ပြန့်ပြောခြင်းသို့ရောက်သဖြင့်။
ပရိဂ္ဂဟိတသင်္ခါရတာယ၊ သိမ်းဆည်းအပ်ပြီးသောသင်္ခါရရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
အဝိဟညမာနောတိ၊ အဝိဟညမာနောဟူသည်ကား။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
အသုတဝါ၊ အကြားအမြင်နည်းသော။
ပုထုဇ္ဇနော၊ အန္ဓပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အညတရညတရေန၊ တပါးတပါးသော။
ဒုက္ခဓမ္မေန၊ ဆင်းရဲသဘောနှင့်။
ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
သောစတိ၊ စိုးရိမ်ပူပန်တတ်၏။
ကိလမတိ၊ ပင်ပန်းတတ်၏။
ပရိဒေဝတိ၊ ငိုမြည်တမ်းတတ်၏။
ဥရတ္တာဠိံ၊ ရင်ကိုခတ်သဖြင့်။
ကန္ဒတိ၊ မြည်တမ်းတတ်၏။
သမ္မောဟံ၊ တွေဝေခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်။
အန္ဓပုထုဇ္ဇနောဝိယ၊ အန္ဓပုထုဇဉ်ကဲ့သို့။
နဝိဟညမာနော၊ မပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂေနေဝ၊ မဂ်ဖြင့်သာလျှင်။
သမုဂ္ဃာဋိတတ္တာ၊ ကောင်းစွာခွါအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စေတောဒုက္ခံ၊ စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းကို။
အနုပ္ပါဒေန္တော၊ မဖြစ်စေမူ၍။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ကမ္မဝိပါကဇသရိရဒုက္ခံ၊ ကံကြောင့်ဖြစ်သောကိုယ်၌ဖြစ်သောဆင်းရဲဝေဒနာကို။
အမိဝါသေန္တော၊ သည်းခံလျက်။
သမာပဇ္ဇန္တောဝိယ၊ သမာပတ်ဝင်စားသောရဟန်းကဲ့သို့။
နိသိန္နော၊ နေသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဒ္ဒသာတိ၊ အဒသဟူသည်ကား။
အမိဝါသနခန္တိ ယာ၊ သည်းခံခြင်းအဓိဝါသနခန္တီဖြင့်။
တထာ၊ မဖောက်မပြန်။
နိသိန္နံ၊ နေသော။
တံအာယသမ္မန္တံ၊ ထိုအရှင်မြတ်ကို။
အဒ္ဒက္ခိ၊ မြင်တော်မူလေ၏။
ဧတမတ္တန္တိ၊ ဧတ မတ္တံဟူသည်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တာဒိသဿ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
ရောဂဿပိ၊ အနာကိုလျက်လည်း။
ဝေဇ္ဇာဒီဟိပိ၊ ဆေးသမားစသည်တို့ဖြင့်လည်း။
တိကိစ္ဆနတ္ထံ၊ ဆေးကုခြင်းငှါ။
အနုဿုက္ကာပဇ္ဇနကာရဏံ၊ လုံ့လမပြုခြင်းသို့ရောက်ခြင်းအကြောင်းရှိသော။
ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
လောကဓမ္မေဟိ၊ လောကဓံတရားတို့ဖြင့်။
အနုပက္ကိလေသသင်္ခါတံ၊ ညစ်ညူးခြင်းမရှိသည်ဟုဆိုအပ်သော။
တံအတ္ထံ၊ ထိုအနက်ကို။
သဗ္ဗာကာရတော၊ ခပ်သိမ်းသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။
ဣမံဥဒါနန္တိ၊ ဣမံဥဒါန ဟူသည်ကား။
သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတတရားတို့၏။
ယေဟိကေစိ၊ အမှတ်မရှိကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မေဟိစ၊ ဆင်းရဲသဘောတို့ဖြင့်လည်း။
အဝိဃာတပတ္တိဝိဘာဝနံ၊ မပင်ပန်းခြင်းသို့ရောက်ခြင်းကိုထင်စွာပြတတ်သော။
ဣမံဥဒါနံ၊ ဤသဗ္ဗကမ္မဇတဿဘိက္ခုနောစသောဥဒါန်းကို။
ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့်တော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဥဒါန်းဂါထာ၌။
သဗ္ဗကမ္မဇဟဿတိ၊ သဗ္ဗကမ္မဇဟဿဟူသည်ကား။
ပဟီနသဗ္ဗကမ္မဿ၊ မဂ်ဖြင့်ပယ်အပ်ပြီးသော အလုံးစုံသောကုသိုလ်ကံရှိသော။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
အဂ္ဂမဂ္ဂဿ၊ အရဟတ္တမဂ်၏။
ဥပ္ပန္နံကာထတော၊ ဖြစ်သောအခါမှ။
ပဠာယ၊ စ၍။
အဟရတော၊ ရဟန္တာအား။
သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ကုသလာကုသလကမ္မာနိ၊ ကုသိုလ်ကံအကုသိုလ်ကံတို့သည်။
ပဟီနာနိနာမ၊ ပယ်အပ်သည်မည်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ပဋိသန္ဓိံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။
ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှာ။
အသမတ္ထဘာဝတော၊ မစွမ်းနိုင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ယတော၊ အကြင်ပဋိသန္ဓေကိုမပေးတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အရိယမဂ္ဂဉာဏံ၊ အရိယမဂ်ဉာဏ်ကို။
ကမ္မက္ခယကရန္တိ၊ ကံ၏ကုန်ခြင်းကိုပြုတတ်၍ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခုနောတိ၊ ဘိက္ခုနောဟူသည်ကား။
ဘိန္နကိလေသတာယ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
ဓုနမာနဿပုရေကတံရဇန္တိ၊ ဓုနမနဿပုရေကတံရဇံဟူသည်ကား။
အရဟတ္တပတ္တိတော၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်သောအခါမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ကတံ၊ ပြုအပ်သော။
ရာဂရဇာဒိမိဿတာယ၊ ရာဂမြူစသည်နှင့်ရောနှောသဖြင့်။
ရဇန္တိ၊ ရဇဟူ၍။
လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သောအမည်ရှိသော။
ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ ဆင်းရဲသဖြင့်ခံစားအပ်သော။
ကမ္မံ၊ ကံသည်။
ဝိပါကပဋိသံဝေဒနေန၊ အကျိုးကိုခံစားသဖြင့်။
အရဟတ္တပတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်သဖြင့်။
တံကမ္မံ၊ ထိုကံကို။
ဓုနန္တဿဝိဓံသေန္တဿ၊ ဖျက်ဆီးလျက်။
ပရတောပန၊ အရဟတ္တမဂ်ကိုရပြီးသောနောက်၌ကား။
သာဝဇ္ဇကြိယာယ၊ သာဝဇ္ဇကြိသာ၏။
သမ္ဘဝေါယေဝ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်သာလျှင်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အနဝဇ္ဇကြိယာစ၊ အနန္တကြိယာ၏လည်း။
ဘဝမူလဿ၊ ဘဝ၏အမြစ်ကို။
သမုစ္ဆိန္နတ္တာ၊ ကောင်းစွာဖြတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သမုစ္ဆိန္နမူလတာယ၊ ကောင်းစွာဖြတ်အပ်ပြီးသောအမြစ်ရှိသောသစ်ပင်၏။
ပုပ္ဖံ၊ အပွင့်သည်။
ဖလဒါနသမတ္ထတာယ၊ အသီးကိုပေးခြင်းငှါစွမ်းနိုင်သောအဖြစ်၏။
အဘာဝတောဝိယ၊ မရှိခြင်းကဲ့သို့။
ကြိယမတ္တာဝ၊ ကြိယာမျှသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အမမဿာတိ၊ အမမဿဟူသည်ကား။
ရူပါဒီသု၊ ရူပက္ခန္ဓာစသည်တို့တွင်။
ကတ္ထစိ၊ တစုံတခုသောခန္ဓာ၌။
မမန္တိ၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူ၍။
ဂဟဏာဘာဝတော၊ စွဲလမ်းခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အမမဿ၊ မြတ်နိုးခြင်းမရှိသော။
မမံကာရဟိတဿ၊ မြတ်နိုးခြင်းကင်းသောပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏။
ယဿ၊ အကြင်ပုထုဇဉ်မိုက်အား။
မမင်္ကာရော၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူ၍မြတ်နိုးခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သောအန္ဓပုထုဇ္ဇနော၊ ထိုပုထုဇဉ်မိုက်သည်။
အတ္တသိနေဟေန၊ မိမိအတ္တဘောကိုချစ်သဖြင့်။
ဝေဇ္ဇာဒီဟိ၊ ဆေးသမားစသည်တို့ဖြင့်။
သရိရံ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပဋိဇဂ္ဂါပေတိ၊ လုပ်ကျွေးစေ၏။
အရဟာပန၊ ရဟန္တာသည်ကား။
သရိရံ၊ ကိုယ်ကို။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
အမမော၊ မမြတ်နိုးမစုံမက်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သော၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သရိရဇဂ္ဂနေပိ၊ ကိုယ်ကိုကျွေးမွေးခြင်း၌လည်း။
ဥဒါသိနမာတုကောဝ၊ သား၌လျစ်လျူရှုသော အမိကဲ့သို့။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဌိတဿာတိ၊ ဌိတဿဟူသည်ကား။
စတုဗ္ဗိဓံပိ၊ လေးပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဩဃံ၊ ကာမောဃစသည်ကို။
တရိတွာ၊ ကူး၍။
နိဗ္ဗါနထလေ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသောကြည်းထက်၌။
ဌိတဿ၊ တည်သောရဟန္တာအား။
ဝါ၊ တနည်းကား။
ပဋိသန္ဓိဂ္ဂဟဏဝသေန၊ ပဋိသန္ဓေကိုယူသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သန္ဓာဝဿ၊ ပြေးသွားခြင်း၏။
အဘာစဝန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
ဌိတဿ၊ ရပ်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဟိတဒေဝယုတ္တံ၊ ထိုစကားသင့်၏။
သေခပုထုဇ္ဇနာ၊ သောပုထုဇဉ်တို့သည်။
ကိလေသာဘိသင်္ခါရာနံ၊ ကိလေသာအဘိသင်္ခါရတို့၏။
အပဟီနတ္တာ၊ မပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စုတိပဋိသန္ဓိဝသေန၊ စုတိပဋိသန္ဓေ၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သံသာရေ၊ သံသရာ၌။
ဓာဝန္တိနာမ၊ ပြေးသွားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
အရဟာပန၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကိုကား။
တဒဘာဝတော၊ ထိုပြေးသွားခြင်းမရှိသည်အဖြစ်ကြောင့်။
ဌိတောတိ၊ ရပ်တည်သောပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အထဝါ၊ တနည်းကား။
ဒသဝိဓေ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသော။
ခီဏာသဝသင်္ခါတေ၊ ခီဏာသဝဟု ဆိုအပ်သော။
အရိယဓမ္မေ၊ အရိယဓမ္မ၌။
ဌိတဿ၊ တည်သော။
တာဒိနောတိ၊ တာဒိနောဟူသည်ကား။
ပဋိကူလေ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာအပ်သည်၌။
အပ္ပဋိကူလသညီ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်မရှိဟုအမှတ်ပြုလျက်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ဝုတ္တာယ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ပဉ္စဝိဓာယ၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
အရိယိဒ္ဓိယာ၊ အရိယာတို့၏တန်းခိုးဖြင့်။
အဋ္ဌတိလောကဓမ္မေဟိ၊ ရှစ်ပါးသောလောကဓံတရားတို့ကြောင့်။
အကမ္ပနိယာယ၊ မတုန်လှုပ်နိုင်သော ဆဠင်္ဂုပေက္ခာယစ= ဆဆဋ္ဌင်္ဂုပေက္ခာနှင့်လည်း။
သမန္နာဂတေန၊ ပြည်စုံသော။
ဣဋ္ဌာဒီသု၊ စသည်တို့၌။
ဧကသဒိသတာသင်္ခါတေန၊ တူသောအဖြစ်ဟုဆိုအပ်သော။
တာဒိဘာဝေန၊ တာဒိဂုဏ်ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
တာဒိနော၊ တာဒိကျေးဇူးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော။
အတ္ထောနတ္ထိဇနံ လပေတဝေတိ၊ အတ္ထောနတ္ထိဇနံလပေတဝေဟူသည်ကား။
မမ၊ ငါ့အား။
ဘေသဇ္ဇာဒီနိ၊ ဆေးကုခြင်းစသည်တို့ကို။
ကရောထ၊ ပြုကြကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဇနံ၊ လူအပေါင်းကို။
လပိတုံကထေတုံ၊ ဆိုခြင်းငှါ။
ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
သရိရေ၊ ကိုယ်၌။
နိရာပေက္ခဘာဝတော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဗန္ဓနာ၊ အညှာမှ။
ပဝုတ္တော၊ ကြွေကျသော။
ပဏ္ဍုပလာသောဝိယ၊ ဖက်ရွက်လျော်ကဲ့သို့။
သယမေဝ၊ အလိုလိုပင်လျှင်။
အယံကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။
ဘိဇ္ဇိတွာ၊ ပျက်စီး၍။
ပတတုံ၊ ကျစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
အဇ္ဈာသယော၊ အလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
နာဘိကင်္ခါမိမရဏံ၊ နာဘိကင်္ခါမိဇီဝိတံ။
ကာလဉ္စပဋိကင်္ခါမိ၊ နိဗ္ဗိသံဘဋကောယထာတိ၊ နာဘိကင်္ခါမရဏံ၊ နဘိကင်္ခါမိဇီဝိတံ၊ ကာလဉ္စပဋိကင်္ခါမိ၊ နိဗ္ဗိသံဘဋကောယထာဟူသော။
ဧတံ၊ ဤဂါထာကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
မရဏံ၊ သေခြင်းသဘောကို။
နာဘိကင်္ခါမိ၊ အလွန်မတောင့်တ။
ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်း။
နာဘိကင်္ခါမိ၊ အလွန်မတောင့်တ။
ကာလဉ္စ၊ ပရိနိဗ္ဗာန် အခါကိုသာ။
ပဋိကင်္ခါမိ၊ တောင့်တ၏။
နိဗ္ဗိသံ၊ အရှိန်အစော်မဲ့သော။
ဘဋကောယထာ၊ သူ၏အစေအပါးခံရသောယောက်ျားကဲ့သို့တည်း။
အထဝါ၊ တနည်းကား။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော။
နိမိတ္တံ၊ အကြောင်းကို။
ဒဿေတွာ၊ ပြု၍။
အယျဿ၊ အရှင်အား။
ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုကို။
ဣစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ အလိုရှိအပ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဇနံ၊ လူအပေါင်းကို။
ပစ္စယေဟိ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့ဖြင့်။
နိမန္တနဝသေန၊ ဘိတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
လပေတဝေလပါပေတုံ၊ ဆိုစေခြင်းငှာ။
ခီဏာ ဘဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။
အတ္ထော၊ အလိုရှိသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
တာဒိသဿ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
မိစ္ဆာဇီဝဿ၊ မိစ္ဆာဇီဝကို။
မဂ္ဂေနေဝ၊ မဂ်ဖြင့်သာလျှင်။
သမုဂ္ဃါဋိတတ္တာ၊ အကြွင်းမဲ့ပယ်ခွာအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကိဿ၊ အဘယ်ကြောင့်။
အယံထေရော၊ ဤမထေရ်သည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ရောဂံ၊ ရောဂါကို။
ဝေဇ္ဇေဟိ၊ ဆေးသမားတို့ဖြင့်။
အတိကိစ္ဆာပေတွာ၊ ဆေးမကုစေမူ၍။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
အဝိဒူရေ၊ မနီးမဝေးသောအရပ်၌။
နိသီဒတိ၊ နေဘိသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စေတေန္တာနံ၊ စေ့ဆော်ကုန်သောရဟန်းတို့အား။
တဿ၊ ထိုမထေရ်၏။
အတိကိစ္ဆာပနေ၊ ရောဂါကို ဆေးမကုစေခြင်း၌။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
ပကာသေသိ၊ ပြတော်မူ၏။
ပဌမသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ ပဌမသုတ်၏အဖွင့်သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။