Issues
Select Version
Bhikkhu Bodhi
English
中文翻译1
中文
莊春江讀經站
繁体中文
sāsanāre-သာသနာရေး
မြန်မာဘာသာ
Dukanipātapāḷi

2. Adhikaraṇavaggo

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဗလာနိ၊ စွမ်းအားတို့သည်။ (ဆန့်ကျင်ဘက်အကုသိုလ်တို့ မလှုပ်ရှားစေနိုင်သော စွမ်းအားတို့သည်။ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အကုသိုလ်တို့ မလွှမ်းမိုးနိုင်, မချေမှုန်းနိုင်သော စွမ်းအားတို့သည်)။ ပ။
ပဋ္ဋိသင်္ခါန ဗလဉ္စ၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်း သိမြင်ခြင်းဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း။ (မစဉ်းစား မဆင်ခြင် မသိမြင်သော မောဟသည် မလှုပ်ရှားစေနိုင်, ခလွှမ်းမိုးမချေမှုန်းနိုင်သော စဉ်းစားဆင်ခြင် သိမြင်သော ဉာဏ်ပညာဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း) ဘာဝနာဗလဉ္စဘာဝနာဗလံ။ ။ဋ္ဋီကာ၌မူ ဓမ္မသင်္ဂဏီပါဠိ, ဋ္ဌ, ဋ္ဋီတို့ကိုယူ၍အနက်ဖွင့်သေး၏။ ထိုအတိုင်းဆိုလျှင် "ဘာဝနာဗလဉ္စ- ဝီရိယတရား အကြီးအကဲထား၍ ဗောဇ္ဈာင်ခုနစ်ပါးတို့ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်း ဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း၊ ဝါ- ဝီရိယတရား အကြီးအကဲထား၍ ဖြစ်ပွားစေအပ်သောဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါး အစွမ်းအားလည်းကောင်း" ဟု အနက် ဆိုရာ၏။ ထိုအဖွင့်သည်သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ ဘာဝေတိ ဝိဝေကနိဿိတံ စသောပါဠိတော်နှင့် ဆီလျော်၏။ ၊ တိုးပွားစေခြင်းဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်းတည်း။ [ကတမဉ္စ ဘိက္ခဝေ စသည်ဖြင့် အကျယ်ဟောဉီးမည် ဖြစ်၍ အကျဉ်းချုပ် သာမညမျှသာ အနက်ဆိုပါ]။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဋ္ဋိသင်္ခါနဗလံ၊ စဉ်းစားဆင်ခြင် သိမြင်ခြင်းဟူသောစွမ်းအားဟူသည်။ ကတမဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ [ဝဇ္ဇသုတ်ပြန်ကြည်]။ ပ။
ဒိဋ္ဌေ၊ မျက်မှောက်ထင်ထင် တွေ့မြင်အပ်သော။ ဓမ္မေစေဝ၊ ယခုပစ္စုပ္ပန် အတ္တဘော၌လည်းကောင်း။ [ယခုပစ္စုပ္ပန် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ တရားတည်းဟူသော အတ္တဘော၌လည်းကောင်း။ စတုက္ကနိပါတ်ဋ္ဋီကာ။ ၃၆၉] ဝါ၊ ယခုပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌လည်းကောင်း။ အဘိသမ္ပရာ ယဉ္စ၊ နောက်ထပ် လားရောက်ရမည့် အနာဂတ် အတ္တဘော၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ နောင်တမလွန်ဘဝ၌လည်းကောင်း။
ကာယဒုစ္စရိတဿ၊ ၏။ ပါပကော၊ သော။ ဝိပါကော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏)။ ပ။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဋ္ဋိသဉ္စိကွတိ၊ ၏) သော၊ ထိုသူသည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋ္ဋိသင်္ခါယ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤစွမ်းအားကို။ (မျက်မှောက် တမလွန် နှစ်တန်သောဘဝ၌ ဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်၏ ဆိုးဝါးသောအကျိုးဝိပါက်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင် သိမြင်၍ ဒုစ္စရိတ်ကို ပယ်ရှားလျက်သုစရိတ်ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်း ဟူသော စွမ်းအားကို) ပဋ္ဋိသင်္ခါနဗလံ၊ ပဋ္ဋိသင်္ခါနဗလမည်၏ဟူ၏။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ [ယခင်စာပိုဒ် (၁) ဝဇ္ဇသုတ်လည်းကြည့်]။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုနှစ်မျိုးသော စွမ်းအားတို့တွင်။ ယံ ဣဒံဘာဝနာဗလံ၊ အကြင် တိုးပွားစေခြင်းဟူသော စွမ်းအားသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏) ဧတံ ဗလံ၊ ဤတိုးပွားစေခြင်းဟူသော စွမ်းအားသည်။ သေခါနံ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ဉီးတို့၏။ ဗလံ၊ ဉာဏ်အစွမ်းအားတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သေခံ၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဗလံ ဟိ၊ ဉာဏ်အစွမ်းအားကိုသာလျှင်။ အာဂမ္မ၊ ရည်မှန်း၍။ ပ။
ယံ၊ အကြင်တရားသဘောသည်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်မည်၏။ တံ၊ ထိုအကုသိုလ်တရားသဘောကို။ န ကရောတိ၊ မပြုလုပ်။ ယံ၊ အကြင်တရားသဘောသည်။ ပါပံ၊ ယုတ်မာ၏။ တံ၊ ထိုယုတ်မာသော တရားသဘောကို။ န သေဝတိ၊ မမှီဝဲ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤစွမ်းအားကို။ (ဤရာဂစသည်ကို ပယ်သတ်ကြောင်းဖြစ်သော သေခဗလကို တိုးပွားစေခြင်းဟူသော စွမ်းအားကို) ဘာဝနာဗလံ၊ ဘာဝနာဗလဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သတိသမ္မောဇ္ဈင်္ဂံ၊ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို။ (ဝိဂြိုဟ်နက်ကို ဧကကနိပါတ် စာပိုဒ်-၇၄၊ ၄၁၂- ၌ကြည့်] ဝိဝေကနိဿိတံ၊ သင်္ခတတရား အားလုံး ကင်းဆိတ်သုဉ်းသည့် နိဗ္ဗာန်ကို အမှီတံကဲ ပြုနေအောင်။ ["ဣဓ ပန နိဗ္ဗာနံယေဝ" စသော ဣဓာဓိပ္ပေတတ္ထ အဋ္ဌကထာ အဖွင့်အတိုင်းအနက် ပေးသည်] ဝိရာဂနိဿိတံ၊ သင်္ခတတရားအားလုံးတို့ ပျက်စီးရာနိဗ္ဗာန်ကိုအမှီတံကဲ ပြုနေအောင်။ နိရောဓနိဿိတံ၊ သင်္ခတ တရာားအားလုံး ချုပ်ဆုံးရာနိဗ္ဗာန်ကို.......အောင်။ ဝေါသဂ္ဂပရိဏာမိဝေါသဂ္ဂပရိဏာမိံ။ ။ ဝေါသဇ္ဇနံ ကိလေသပရိစ္စဇနံ ဝေါသဂ္ဂေါ- ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ပယ်စွန့်ခြင်း၊ ဝေါသဇ္ဇနံ နိဗ္ဗာနပက္ခန္ဒနံဝေါသဂ္ဂေ- နိဗ္ဗာန်သို့ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ပြေးဝင်ခြင်း၊ ဤသို့ ဝစနတ္ထနှစ်မျိုးပြု၊ထို့နောက် ဝေါသဂ္ဂတပုဒ်တည်း၌ ထိုဝစနတ္ထ နှစ်မျိုးပါဝင်နိုင်အောင် "ဝေါသဂ္ဂေါ စ ဝေါသဂ္ဂေါ စ ဝေါသဂ္ဂေါ" ဟူ၍ ဧကသေသ်ပြု၊ ပရဏမိ ပရိပစ္စီတိပရိဏာမိ- ရင့်ကျက်ပြီးသာ ဗောဇ္ဈင်တရား၊ ဝေါသဂ္ဂေန (ဝေါသဂ္ဂတ္ထံ ဝါ) ပရိဏာမိ ဝေါသဂ္ဂပရိဏာမီ- ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်စွန့်ခြင်း, နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းဖြင့် (ဝါ- သို့ပြေးဝင်ခြင်းငှာ) ရက်ကျက်ပြီးသော ဗောဇ္ဈင်တရား။ ၊ ကိလေသာတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်စွန့်ခြင်း, နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းအားဖြင့် ရင့်ကျက်ပြီး ဖြစ်အောင်။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။ ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ကို။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ အောင်။ ပ။ ဝေါသဂ္ဂပရိဏာမိံ၊ အောင်။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤစွမ်းအားကို (ဤဗောဇ္ဈင်တရားတို့ကို ဝိဝေကနိဿိတ စသည်ဖြစ်အောင်ဖြစ်ပွားစေခြင်း ဟူသော စွမ်းအားကို) ဘာဝနာဗလံ၊ ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာမေဟိ၊ ဝတ္ထု, ကိလေသာ နှစ်ဖြာသော ကာမတို့မှ။ ဝိဝိစ္စ ဧဝ၊ ကင်းဆိတ်၍သာလျှင်။ အကုသလေဟိ၊ နီဝရဏ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့မှ။ ဝိဝိစ္စ ဧဝ၊ လျှင်။ သဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။ သဝိစာရံ၊ ဝိစာရနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။ ဝိဝေကဇံဝိဝေကဇံ ပီတိသုခံ။ ။ ဝိဝေကာ- နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့် (တနည်း- ဝိဝေကေ- နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်သော ဈာနသမ္ပယုတ်တရားအစု၌) ဇာတံ- ဖြစ်သော ဈာန်တည်း၊ ဝိဝေကဇံ......ဈာန်။ ပီတိစ သုခံစပီတိသုခံ။ [ဤ၌ ပီတိပါးမျိုးတို့တွင် ဖရဏပီတိကို ယူရမည်ဟု အဋ္ဌသာလိနီ(၂၁၁)၌ ဖွင့်၏။ ဈာန်ခန်းဖြစ်သောကြောင့် သုခအရ စေတသိက သုခကိုယူရကြောင်းကား အထူးဆိုဖွယ်မလို] ပီတိသုခံ အဿ ဈာနဿ အတ္ထီတိပီတိသုခံ (ပီတိသုခရှိသောဈာန်)။ ဤသို့ ဝစနတ္ထပြုလျှင် ဝိဝေကဇံနှင့် ပီတိသုခံ နှစ်ပုဒ်လုံးပင် (ဈာန်ကိုချည်း အရကောက်ရသောကြောင့်) ဈာန်နံပုဒ်၏ဝိသေသနချည်းသာတည်း၊ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ပုဒ်ကို တခြားစီခွဲ၍ ပထမတနည်းအနက် ရေးခဲ့သည်။ ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော။ ဝါ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်သော ဈာနသမ္ပယုတ် တရားအစု၌ဖြစ်သော။ ဝါ၊ နီဝရဏတို့သည် ကင်းဆိတ်စေအပ်သော ဈနသမ္ပယုတ်တရားအစု၌ဖြစ်သော။ ပီတိသုခံ၊ ပီတိသုခရှိသော [တနည်း- ဝိဝေကဇံပီတိသုခံ- နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပီတိသုခရှိသော။ ဝါ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်သော ဈနသမ္ပယုတ် တရားအစု၌ ဖြစ်သော ပီတိသုခရှိသော။ ဝါ၊ နီဝရဏတို့သည် ကင်းဆိတ်စေအပ်သော ဈာနသမ္ပယုတ် တရားအစု၌ဖြစ်သော ပီတိသုခ ရှိသော] ပဌမံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် ပဌမဖြစ်သော။ ဈာနံ၊ ဈာန်သို့။ ဝါ၊ ဈာန်ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ရောက်၍။ ဝါ၊ ပြီးစီးစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ["ဈာန်သို့+ ရောက်၍" ဟုလည်းကောင်း, "ဈာန်ကို+ပြီးစီးစေ၍" ဟုလည်းကောင်းဆက်စပ်ပါ၊ ဤတိုင်အောင် ပဌမဈာန်ခန်းတည်း]

ဝိတက္ကဝိစာရာနံ၊ ဝိတက်ဝိစာရတို့ကို။ ဝူပသမာ၊ ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ ပယ်ခွာလွန်မြောက်ခြင်းကြောင့်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌ဖြစ်သော။ သမ္ပသာဒနံ၊ ကောင်းစွာကြည်လင်သော။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ဧကောဒိဘာဝံ

ဧကောဒိဘာဝံ။ ။ ဧကောဒိ- ၌ ဧကသဒ္ဒါသည် အမြတ်ဟူသော(သေဋ္ဌ) အနက်နှင့် အဖော်မမှီး တဉီးတည်းဟူသော (အသဟာယ) အနက်တို့ကိုဟော၏။ ဧကော သေဋ္ဌော (အသဟာယော ဝါ) ဟုတွာ ဥဒေတီတိ ဧကောဒိ- မြတ်သည်ဖြစ်၍ (ဝါ- ဝိတက်ဝိစာရဟူသော အဖော်မမှီးတဉီးတည်းဖြစ်၍) မြင့်တက်လာသော သမာဓိ။ ဧက+ဥဒိ- ဟု ပုဒ်ဖြတ်။ ဥပုဗ္ဗ, ဣဓာတ်, ကွိပစ္စည်း, ဒအာဂုံ [ဥဒေတိကို သူရိယော ဥဒေတိကဲ့သို့ "မြင့်တက်လာ၏" ဟုအနက်ဆိုပါ] တနည်း- သမ္ပယုတ္တဓမ္မေ ဥဒါယတိ ဥဋ္ဌာပေတီတိ ဥဒိ၊ ကာရိတ်ဏယ ပစ္စည်းကျေ၏။ ဧကော စ သော ဥဒိ စာတိ ဧကောဒိ- မြတ်သည်ဖြစ်၍(ဝါ- အဖော်မမှီး တဉီးတည်းဖြစ်၍) သမ္ပယုတ်တရားတို့ကို မြင့်တက်လာစေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော သမာဓိ။ ဧကောဒိံ ဘာဝေတိ ဝဍ္ဎေတီတိ ဧကောဒိဘာဝံ- ဧကောဒိကို တိုးပွားစေတတ်သော ဒုတိယဈာန်။ ၊ မြတ်သည်ဖြစ်၍ မြင့်တတ်လာသော သမာဓိကို တိုးပွားစေတတ်သော။တနည်း- "ဝိဝေကာ- ကြောင့်၊ (တနည်း- ဝိဝေကေ- ၌) ဇာတံ- ဖြစ်သောပီတိသုခတည်း၊ ဝိဝေကဇံ (ဝိဝေကကြောင့်(၌) ဖြစ်သော ပီတိသုခ)ဟု ဝစနတ္ထပြု၍ဝိဝေကဇံအရ ပီတိသုခကို အရကောက်ရ၏။ ပီတိ စ သုခံ စ ပီတိသုခံ(ပီတိနှင့်သုခ)။ ဝိဝေကဇံ ပီတိသုခံ အဿ ဈနဿာတိ ဝိဝေကဇံပီတိသုခံ(ဝိဝေကကြောင့်ဖြစ်သော ပီတိသုခရှိသောဈာန်)ဟူ၍ အလယ်(ဇံ)၌ ဝိဘတ်မကျေသော ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ် တစ်ပုဒ်တည်း အဖြစ်လည်း ဈာန်ခန်းအဋ္ဌကထာတို့၌ ဖွင့်သေး၏။ ထိုအတိုင်းလည်း ဒုတိယတနည်း အနက် ပြန်ဆိုထားပြသည်။ ဝါ၊ ဝိတက်ဝိစာရဟူသော အဖော်မမှီး တဉီးတည်းဖြစ်၍ မြင့်တက်လာသောသမာဓိကို တိုးပွားစေတတ်သော။ ဝါ၊ မြတ်သည်ဖြစ်၍ သမ္ပယုတ်တရားတို့ကို မြင့်တက်လာစေတတ်သော သမာဓိကို တိုးပွားစေတတ်သော။ ဝါ၊ ဝိတက်, ဝိစာရဟူသော အဖော်မမှီး တဉီးတည်းဖြစ်၍ သမ္ပယုတ်တရားတို့ကို မြင့်တက်လာစေတတ်သော သမာဓိကို တိုးပွားစေတတ်သော။ [ဤနည်း၌ စေတသောပုဒ်ကိုဧကောဒိဘာဝံ၌ စပ်ပါ။ တနည်း- "အဇ္ဈတ္တံ၊ သော။ စေတသော၊ စိတ်ကို။ သမ္ပသာဒနံ၊ ကောင်းစွာ ကြည်လင်စေတတ်သော။ ဧကောဒိဘာဝံ၊ သော"ဤသို့လည်း စေတသောပုဒ်ကို သမ္ပသာဒနံ၌ စပ်၍ အနက်ဆိုနိုင်သေး၏] အဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်လည်း မရှိသော။ အဝိစာရံ၊ ဝိစာရလည်း မရှိသော။ သမာဓိဇံ၊ ပဌမဈာန်သမာဓိကြောင့် ဖြစ်သော။ ဝါ၊ ယှဉ်ဘက်ဒုတိယဈာန် သမာဓိကြောင့် ဖြစ်သော။ ပီတိသုခံ၊ ပီတိသုခရှိသော။ [ဤ၌လည်း "သမာဓိဇံပီတိသုခံ" ကို ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်ပုဒ် တပုဒ်တည်း ပြုလုပ်၍ အနက်ပေးနိုင်၏] ဒုတိယံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် နှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော။ ပ။ [ဤတိုင်အောင်ဒုတိယဈာန်ခန်းတည်း]

ပီတိယာပီတိယာ စ ဝိရာဂါ။ ။ "ပီတိယာစ" ၌ သမ္ပိဏ္ဍန အနက်ဟောစသဒ္ဒါဖြင့် ဝူပသမကြိယာကို ပေါင်းသည်။ ထိုစသဒ္ဒါဖြင့် "ပီတိကို စက်ဆုပ်ရုံမျှသာ မကသေး၊ ချုပ်ငြိမ်းလည်း ချုပ်ငြိမ်းစေသည်" ဟု ဆိုလို၏။ ဝိရာဂသဒ္ဒါသည် ဇိဂုစ္ဆန (စက်ဆုပ်ခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ (တစ်နည်း) ပီတိယာ- ပီတိကို၊ ဝိရာဂါ စ- လွန်မြောက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ (ဝိတက္ကဝိစရာနံ-ဝိတက်ဝိစာရတို့ကို၊ ဝူပသမာစ- ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း) ဟုလည်းအနက်ဆိုနိုင်၏၊ ဤနည်း၌ သမ္ပိဏ္ဍန အနက်ဟော စသဒ္ဒါဖြင့် ဝိတက္ကဝိစာရဝူပသမကိုပေါင်းသည်၊ ထိုစသဒ္ဒါဖြင့် "ပီတိကိုလည်း လွန်မြောက်သည်၊ ထို့ပြင်ဝိတက်ဝိစာရတို့ကိုလည်း ချုပ်ငြိမ်းစေသည်" ဟု ဆိုလို၏။ ဤဒုတိယနည်း၌ဝိရာဂသဒ္ဒါသည် သမတိက္ကမန (လွန်မြောက်ခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ ၊ ပီတိကို။ ဝိရာဂါ စ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ (ဝူပသမာ စ၊ ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း) ဥပေက္ခကော၊ (သုခ ဒုက္ခ,ဘက်မကျအောင်) သင့်လျော်ညီမျှစွာ ရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာရှိသည်။ ဝါ၊ လျစ်လျူရှုတတ်သော တတြ မဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ ရှိသည် (ဟုတွာစ၊ ဖြစ်၍လည်း) ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ သတော၊ (ဈာန်၏အာရုံကို) အောက်မေ့အမှတ်ရသည်။ ဝါ၊ သတိရှိသည်။ သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်သည်။ ဝါ၊ သမ္ပဇဉ်ဉာဏ်ပညာရှိသည်။ (ဟုတွာစ၊ လည်း။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။) သုခဉ္စ၊ စေတသိကသုခ, ကာယိကသုခကိုလည်း။ ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။ (တတိယဈာန်စိတ္တုပ္ပါဒ်, ကာယဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်) ပဋ္ဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။သုခဉ္စ ကာယေန ပဋ္ဋိသံဝေဒေတိ။ ။ သုခံ ဝေဒယာမီတိ ဧဝမာဘောဂေ အသတိပိ နာမကာယေန စေတသိကသုခံ ကာယိကသုခ ဟေတုရူပသမုဋ္ဌာပနေန ကာယိကသုခဉ္စ ဈာနသမင်္ဂီ ပဋ္ဋိသံဝေဒေတီတိ ဝုစ္စတိ။ သာရတ္ထဋ္ဋီကာ (ပ၊ နှာ- ၁၇၅) အတိုင်း အဋ္ဌကထာအဖွင့် နှစ်နည်းလုံးကို တပေါင်းတည်းအနက်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအနက်၌ (၁) တတိယဈာန်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့် (ထိုစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ယှဉ်တွဲပါဝင်သော) စေတသိကသုခကို ခံစားသည်။ (၂) ကာယဝိညာဏ် စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့် (ထို၌ယှဉ်သော)ကာယိကသုခကို ခံစားသည်ဟု အသီးအသီး ခွဲခြင်း၍ အဓိပ္ပာယ်မှတ်ပါ။ ဤဋ္ဋီကာ၌ ကာယိက စေတသိက ဟူသော သုခနှစ်မျိုးလုံးကိုပင် ခံစားမည်ဟူသောအာဘောဂ (ကြံရွယ်နှလုံးသွင်းမှု) မရှိဘဲ ခံစားသည်ဟု ဆိုလို၏။ ထိုဋ္ဋီကာအတိုင်းပင် ကာယိကသုခကို ကာယဝိညာဏ် စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်ခံစားသည်ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ယံ၊ အကြင်တတိယဈာန်ကြောင့်။ တံ၊ ထိုတတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ပြခဲ့သော (၁) (၂)ခွဲခြင်းချက်အတိုင်း အဋ္ဌကထာအဖွင့်နှစ်နည်းပေါ်လွင်အောင် ပါဠိတော်ကို အနက်ပြန်လိုလျှင် (၁) သုခဉ္စ- စေတသိကသုခကိုလည်း၊ ကာယေန- တတိိယဈာန် စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်၊ ပဋ္ဋိသံဝေဒေတိ- ခံစား၏၊ [ထိုသို့ ခံစားရာ၌ တတိယဈာန်စိတ်စေတသိတ်များဖြစ်ဆဲ, ဈာန်ဝင်စားနေတုန်းဆဲဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် "ခံစားမည်" ဟူသောအာဘောဂမရှိဘဲ ခံစား၏] (၂) သုခဉ္စ- ကာယိကသုခကိုလည်း၊ ကာယေန- ကာယဝိညာဏ် စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်၊ ပဋ္ဋိသံဝေဒေတိ- (ဈာန်မှထသောအခါ) ခံစား၏။ အရိယာ၊ ဘုရား အစရှိသော အရိယာသူတော်ကောင်းတို့သည်။ အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကား ပြောကြားတော် မူကြကုန်၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အာစိက္ခန္တိ၊ နည်းဟူမူ။ အယံ၊ ဤ တတိယ ဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည်)
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုတတ်သော တတြ မဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ ရှိပါပေစွ။ (ချမ်းမြေ့ဂုဏ်အင်, စုံလင်ကဲမောက်, ထိပ်ဆုံးရောက်ရှိ, တတိယဈာန, သုခ၌ပင်မခင်မင်မှု, လျစ်လျူရှုနိုင်ပါပေစွ။) သတိမာ၊ သတိ ရှိပါပေစွ။ (ပီတိထပ်ကာ, မဖြစ်လာအောင်, သေချာမြဲကြပ်, စွဲကပ်သော သတိရှိပါပေစွ) သုခဝိဟာရီ၊ ချမ်းမြေ့ကြည်သာ နေလေ့ရှိပါပေစွ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကားပြောကြားကြကုန်၏။ တတိယံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် သုံးခုမြောက်သော။ တံဈာနံ၊ ထိုဈာန်သို့။ ဝါ၊ ကို။ [ယံပုဒ် ရှိခဲ့သောကြောင့် တံပုဒ်ကို ထည့်သည်] ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။ ဝါ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ [တတိယဈာန်ခန်း ပြီး၏]
ပုဗ္ဗေဝ၊ (ဈာန်လေးပါးတို့၏) ရှေးဉီးမဆွ ဥပစာရခဏ၌ သာလျှင်။ သုခဿ၊ ကာယိကသုခကို။ ပဟာနာ စ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ ဒုက္ခဿ၊ ကာယိကဒုက္ခကို။ ပဟာနာ စ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ သောမနဿဒေါမနဿာနံ၊ သောမနဿဝေဒနာ, ဒေါမနဿ ဝေဒနာတို့၏။ အတ္ထင်္ဂမာ၊ ချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ အဒုက္ခမသုခံ၊ ဒုက္ခလည်းမဟုတ်, သုခလည်း မဟုတ်သော။ [န ဒုက္ခံ အဒုက္ခံ (ဒုက္ခမဟုတ်သော စတုတ္ထဈာန်) ဟု ဋ္ဋီကာတို့၌ ဝိဂြိုဟ်ပြု၏။ န သုခံ အသုခံ။ (သုခမဟုတ်သောစတုတ္ထဈာန်)။ အဒုက္ခံ စ တံ အသုခံ စာတိ အဒုက္ခမသုခံ။ "အဒုက္ခံ+အသုခံ" ဟုတစ်ပုဒ်စီခွဲ၍ အနက်ပေးလျှင်လည်း ဖြစ်နိုင်၏]ဤ(၂)အနက်၌ ဆိုလိုရင်းကား- တတိယဈာန် စိတ်စေတသိတ်များဖြစ်သောအခါ ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်တွဲကာ စေတသိကသုခ (သုခဈာန်အင်္ဂါ) လည်းပါဝင်၏။ ထိုစေတသိကသုခကြောင့် ဖြစ်သော အလွန်ကောင်းသော စိတ္တဇရုပ်တို့သည် တကိုယ်လုံး၌ အနှံ့ဖြစ်ကြ၏။ ထိုစိတ္တဇရုပ်တို့နှင့် ကျန်သောတိဇရုပ်တို့ (ကမ္မဇ, ဥတုဇ, အာဟာရဇရုပ်တို့)အချင်းချင်းတွေ့ထိ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဈာန်မှ ထသောအခါ ကာယဝိညာဏဝီထိဖြစ်သည်အထိပင် အရသာရှိလှ၏။ နေထိုင်ကောင်း၏။ ထိုဝီထိ၌ ပါသောကာယိကသုခကို ကာယဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့် ခံစား၏။ (ခံစားမည်ဟူသော အာဘောဂဖြင့်လည်း ခံစား၏) ဟူလို။ ဣဒါနိ သဟာပိအာဘောဂေန သုခပဋ္ဋိသံဝေဒနံ ဒဿေတုံ "ယံ ဝါ တ" န္တိအာဒိ ဝုတ္တံ။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋ္ဋီကာ၊ ပ- ၁၈၈။ ဝါ၊ ဒုက္ခလည်း မရှိ သုခလည်းမရှိသော။ [ဥပေက္ခာ ဝေဒနာရှိ၏ဟူလို] ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိံ၊ ဥပေက္ခာသည်ဖြစ်စေအပ်သော သတိ၏ ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်ခြင်းမရှိသော။ စတုတ္ထံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် လေးခုမြောက်သော။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဒံ၊ ဤ (ဈာန်လေးပါးကို ဖြစ်ပွားစေခြင်းဟူသော) စွမ်းအားကို။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မဒေသနာ၊ ဟောကြားအပ်သော တရားတော်တို့သည်။
ဣမာ ဒွေ၊ ဤနှစ်ပါးတို့တည်း။ ပ။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်။ (ဓမ္မဒေသနာစ၊ ဟောကြားအပ်သော တရားတော် လည်းကောင်း) ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ (ဓမ္မဒေသနာစ၊ လည်းကောင်းတည်း)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မိံ အဓိကရဏေ၊ အကြင်အဓိကရုဏ်း၌။ (ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်း, အနုဝါဒါဓိကရုဏ်း,အာပတ္တာဓိကရုဏ်း,ကိစ္စာဓိကရုဏ်းဟူသော အဓိကရုဏ်း လေးမျိုးတို့တွင် အကြင်အဓိကရုဏ်း၌) အာပန္နော၊ အာပတ်သင့်ရောက်သော။ ဘိက္ခုစ၊ ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ စောဒကော၊ အာပတ်ဖြင့် စွပ်စွဲစောဒနာသော။ ဘိက္ခုစ၊ လည်းကောင်း။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ အတ္တနာဝ၊ ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဝါ၊ မိမိ၏အပြစ်ကို။ န ပစ္စဝေက္ခတိ၊ မစဉ်းစားအံ့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ [တသ္မေတံ၊ တသ္မိံ+ ဧတံ- ဟုပုဒ်ဖြတ်] တသ္မိံ အဓိကရဏေ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း၌။ "ဒီဃတ္တာယ၊ ကာလကြာရှည်တည်ရှိနေသည် အဖြစ်ငှာလည်းကောင်း။ ခရတ္တာယ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဆဲရေးစကား ဖြစ်ပွားနေသည် အဖြစ်ငှာလည်းကောင်း။ ဝါ ဠတ္တာယ၊ ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်ခြင်းဖြင့် ခက်ထန်သည် အဖြစ်ငှာလည်းကောင်း။ သံဝတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဘိက္ခူစ၊ ရဟန်းတို့သည်လည်း။ ဖာသုံ၊ ချမ်းသာစွာ။ န ဝိဟရိဿန္တိ၊ မနေကြရကုန်လတ္တံ့။" ဣတိ ဧတံ၊ ဤသို့သော အကျိုးတရားသည်။ [တသ္မေတံ- မှ ဧတံပုဒ်တည်း]
ပါဋ္ဋိကင်္ခံ၊ အလိုရှိထိုက်သည်။ ဝါ၊ မလွဲမသွေ ဖြစ်လတ္တံ့သည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စခေါ၊ ထိိုသို့မဟုတ်ဘဲ။ ယသ္မိံ အဓိကရဏေ၊ ၌။ ပ။ ပစ္စဝေက္ခတိ၊ စဉ်းစား၏။ ပ။ န သံဝတ္တိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ ပ။ ဝိဟရိဿန္တိ၊ နေကြရကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ ဧတံ၊ ဤသို့သော အကျိုးတရားသည်။ ပါဋ္ဋိကင်္ခံ (ဟောတိ)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အာပန္နော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ စဉ်းစားသနည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋ္ဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ ပဋ္ဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ သနည်းဟူမူ)
အဟံ၊ ငါသည်။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ တစ်ခုခုသာလျှင် ဖြစ်သော။ ဒေသံ၊ (ထုတ်ဖော်ပြောကြားသင့်သော) အာပတ်ဟူသော။ [ဒေသေတဗ္ဗာ အာဝိကာတဗ္ဗာတိ ဒေသာ] အကုသလံ၊ အကုသိုလ်အပြစ်သို့။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ အာပန္နော၊ ရောက်ခဲ့ပြီ။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုစောဒကရဟန်းသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ သော။ ဒေသံ၊ သော။ အကုသလံ၊ သို့။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ရောက်နေသည်ကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်ပြီ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။
နော စေ အာပဇ္ဇေယျံ၊ အကယ်၍ မရောက်ငြားအံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့မရောက်သည်ဖြစ်လသော်) သော ဘိက္ခု၊ ထိုစောဒကရဟန်းသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ကို။ န ပဿေယျ၊ မမြင်လေရာ။
စခေါ၊ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပန္နော၊ ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ မံ၊ ကို။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ကို။ အဒ္ဒသ၊ ပြီ။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။ မံ၊ ကို။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ကို။ ဒိသွာ စ ပန၊ မြင်ပြီး၍သာလျှင်။ ဝါ၊ မြင်ခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ အနတ္တမနော၊ မိမိ၏ပင်ကိုယ်မနော နှစ်သက်သောစိတ် မရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ရလေပြီ။ [စောဒကဟန်းမှာ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ရပြီဟူလို]
အနတ္တမနော၊ သည်။ သမာနော၊ သော်။ မံ၊ ငါ့ကို။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ အနတ္တမနဝစနံ၊ မိမိ၏ပင်ကိုယ်မနော နှစ်သက်သောစိတ် မရှိသူ၏ စကားကို။ ဝါ၊ စိတ်မနှစ်သက်မြွက်ဆိုအပ်သော စကားကို။ အဝစ၊ ပြောဆိုပြီ။
အဟံ၊ ငါသည်။ ဝါ၊ ငါ့ကို။ အနတ္တမနဝစနံ၊ ကို။ တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုစောဒကရဟန်းသည်။ ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သည်။ သမာနော၊ သော်။ အနတ္တမနော၊ သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ရပြီ။ [ငါစိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ရပြီဟူလို] (အဟံ၊ သည်)
အနတ္တမနော၊ သည်။ သမာနော၊ သော်။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။ အာရောစေသိံ၊ ပြောကြားပြီ။
ဣတိ၊ ဤနည်းအားဖြင့်။ ဘဏ္ဍသ္မိံ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ ဘဏ္ဍာကြောင့်။ (အခွန်ကောက်ရာဌာနကို ရှောင်ရှား၍ သယ်ဆောင်အပ်သော ပစ္စည်းဥစ္စာကြောင့်) သုင်္ကဒါယကံ၊ အခွန်ပေးဆောင်ရမည့် သူထံသို့သာလျှင်။ (အစ္စယော၊ အပြစ်သည်။ အတိဂစ္ဆတိ ဣဝ၊ လွှမ်းဖိစီးနင်း၍ ရောက်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ) တတ္ထ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း၌။ မမေဝ (မံဧဝ)၊ ငါ့ထံသို့ သာလျှင်။ အစ္စယော၊ သည်။ အစ္စဂမာ၊ လွှမ်းဖိစီးနင်း၍ ဆိုက်ရောက်ပြီ။ [သုင်္ကဒါယကံ+ဣဝ- ဟုဖြတ်။အစ္စဂမာကိုပင် ဥပမာနဘက်၌ အတိဂစ္ဆတိဟု ပစ္စုပ္ပန် ဝိဘတ်ပြောင်း၍ဆိုသည်] ဣတိ၊ သို့။ (ပဋ္ဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ၏)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ပ။ ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ၏။ ပ။
စောဒကော၊ အာပတ်ဖြင့် စွပ်စွဲစောဒနာသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။
အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်။ ပ။
အဟံ၊ ငါသည်။ (ငါစောဒကရဟန်းသည်) ဣမံ ဘိက္ခုံ၊ ဤရဟန်းကို။ (ဤအာပတ်သင့်သောရဟန်းကို)။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ကို။ အဒ္ဒသံ၊ မြင်ခဲ့ပြီ။
အယံ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ နော စေ အာပဇ္ဇေယျ၊ ငြားအံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ သော်) အဟံ၊ ငါ စောဒက ရဟန်းသည်။ ပ။ ပ ပဿေယျံ၊ မမြင်ရရာ။
စခေါ၊ ဘဲ။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပ။ အဒ္ဒသံ၊ ပြီ။ အဟံ၊ သည်။ ဣမံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ပ။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇမာနံ၊ ကို။
ဒိသွာ စ ပန၊ လျှင်။ အနတ္တမနော၊ သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ရလေပြီ။ [ငါ စိတ် မချမ်းမသာ ဖြစ်ရပြီဟူလို]
အဟံ၊ ငါစောဒက ရဟန်းသည်။ အနတ္တမနော၊ သည်။ သမာနော၊ သော်။ အနတ္တမနဝစနံ၊ ကို။ ဣမံ ဘိက္ခုံ၊ ဤအာပတ်သင့်သော ရဟန်းကို။ အဝစံ၊ ပြောဆိုခဲ့ပြီ။
အယံ ဘိက္ခု၊ ဤအာပတ်သင့်သော ရဟန်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ အနတ္တမနဝစနံ၊ ကို။ မယာ၊ ငါစောဒကရဟန်းက။ ဝုတ္တော။ ပ။ အ ဟောသိ၊ ဖြစ်ရပြီ။ (အယံ ဘိက္ခု၊ သည်)
အနတ္တမနော၊ သည်။ သမာနော၊ သော်။ ပရေသံ၊ တို့အား။ အာရောစေသိ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဖြင့်။ ပ။ မမေဝ၊ ငါစောဒက ရဟန်းထံသို့သာလျှင်။ ပ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ တယောက်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ယေန၌ ဝိဘတ်အနက်။ ။ ယေန၌ နာဝိဘတ်သည် သတ္တမီ အနက်ဟောတည်း။ (တနည်း) ယေန- အကြင်မျိုးမျိုးသော ဂုဏ်ထူးတို့ကို ရလိုခြင်းကြောင့်၊ ဘဂဝါ- မြတ်စွာဘုရား အထံတော်သို့၊ (ဒေဝမနုဿေဟိ- နတ်လူတို့သည်။ ဥပသင်္ကမိတဗ္ဗော- သွားရောက်သင့် သွားရောက်ထိုက်၏။ ဝါ- ချည်းကပ်သင့် ချဉ်းကပ်ထိုက်၏။ တေန- ထို နတ်လူတို့ သွားရောက်သင့် ကြောင်းဖြစ်သော အမျိုးမျိုးသော ဂုဏ်ထူးတို့ကို ရလိုခြင်းကြောင့် ၊(ဘဂဝန္တံ- မြတ်စွာဘုရား အထံတော်သို့) ဥပသင်္ကမိ- သွားရောက်၏။ ဝါ-ချဉ်းကပ်၏။ဤသို့လည်း နာဝိဘတ် ဟိတ်အနက်ဟောကြံ၍ ပါဌသေသနှင့်တကွ အနက်ပေးနည်းကို အဋ္ဌကထာ ဖွင့်သေး၏။ (အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏)။ တေန၊ (မြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာ) ထိုအရပ်၌။ ဝါ၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ရောက်လာ၏။ [ပစ္စုပ္ပန်အနက်တည်း။]
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ရောက်လာပြီး၍ ။ [တနည်း - ဥပသင်္ကမိ၊ ရောက်လာပြီ။ ဥပသင်္ကမိပုဒ်အနက်။ ။ ယေနာဟံ တေနုပသင်္ကမိ ၌ကဲံသို့ "ဥပသင်္ကမိ- ရောက်လာ၏" ဟု အနက်ပေးသည်၊ "ကပ်ရောက်၏၊ ချဉ်းကပ်၏" ဟူသော အနက်နှင့် သဘောတူပင်တည်း၊ ဥပသင်္ကမိပုဒ်ကို ဂတော, ဥပဂတောဟု ဌ, ဋီတို့ ဖွင့်သည့်အတိုင်း "သွား၏" ဟူသော ရိုးရိုးဂတ်အနကနှင့် "ရောက်လာ၏၊ သွားရောက်၏" ဟူသော ပါပုဏနဂတိအနက် နှစ်မျိုးလုံးပင် ဤနေရာ၌ သင့်လျော်၏။ "ယေန ဘဂဝါ တေနုပသင််ကမတု" ဟု ရှိရာ၌ကား "သွား, ကြွသွား" ဟူသော အနက်များ သင့်လျော်၏။ (အတိတ်အနက်တည်း) ဥပသင်္ကမိတွာ၊ နဂိုမူလရောက်အပ်ပြီးသော အရပ်ထက် နီးနီးကပ်ကပ် ရောက်လာပြီး၍။ ] ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ သမ္မောဒိ၊ တညီတညွတ်တည်း နှီးနှောမိပြီ။သမ္မောဒိ, သမ္မောဒနီယံ, သာရဏီယံ။ ။ သမ္မောဒိ၌ သံဟူသော ဥပသာရသည် သမ (အညီအညွတ်ဟူသော) အနက်ကို ဟော၍ မုဒဓာတ်သည် သံသန္ဒန (နှီးနှောခြင်း, ရောနှောခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။သို့သော် သမ္မောဒနီယံ၌ကား သံသည် ဓာတွတ္ထာနုဝတ္တက ဖြစ်ပြီးလျှင် မုဒဓာတ်သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်း ပါမောဇ္ဇအနက် ဟောဖြစ်၏။ သမ္မောဒိတဗ္ဗာတိ သမ္မောဒနီယာ (ဝမ်းမြောက်သင့်, ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော စကား)။ အနီယ ပစ္စည်းဖြစ်၍ ဒီဃ ဖြင့်ရှိရ၏။ (တနည်း) သမ္မောဒနံ ဇနေတီတိ သမ္မောဒနိကာ (ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကား)။ ထို့နောက် တဒ္ဓိတ်ဏိက ပစ္စည်း၏ ကကို ယပြု၍ ဣရဿဖြင့် သမ္မောဒနိယာဟု ဖြစ်၏။ ပထမနည်းကဲ့သို့ ဤဒီဃဖြင့်ပင် ရုပ်ပြီးနိုင်အောင် ဤယပစ္စည်း သက်လျှင်ပိုကောင်းသည်ဟု ယူဆသည်။ ဤ နည်းအလို "သမ္မောဒနိယံ- ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်စေတတ်သော" ဟု အနက်ဆို။
သရိသဗ္ဗာ အနုဿရိတဗ္ဗာတိ သာရဏီယာ- အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် အမှတ်ရသင့်သောစကား။ (သရ+အနီယ) ကာရတ် ပစ္စည်းမပါ၍ ဝုဒ္ဓိမရောက်သောကြောင့် သ၌ အကို ဒီဃပြု။ သရဓာတ်သည် စိန္တာ အနက်ဟောတည်း။ (တနည်း) ပဝတ္တန အနက်ဟောကြံ၍" သုစိရမ္ပိ ကာလံ သာရေတဗ္ဗာ နိရန္တ ရံ ပဝတ္တေတဗ္ဗာတိ သာရဏီယာ" ဟုပြု။ (သရ_ ကာရိတ် ဏေ+အနီယ) ဤနည်း၌ "သာရဏီယံ- အမြဲမသွေ ကြာမြင့်စွာ ဖြစ်တည်နေစေသင့်သော" ဟု အနက်ဆို။ ဧကမန္တံ၌- ဧက- တခုသော+ အန္တ (ကောဋ္ဌာသ)- နေရာအရပ်အဖို့။ ဧကသ္မိံ အန္တေ ယုတ္တပဒေသေတိ အတ္ထော၊ ဝိမတိဋီကာ။ ပ- ၆၇။ ဧကမန္တန္တိ ဘာဝန ပုံသကနိဒ္ဒေသော၊ ဧကသ္မိံ ဌာနေ၊ အတိသမ္မုခါဒိကေ ဆ နိသဇ္ဇဒေါသေ ဝဇ္ဇေတွာ ဧကသ္မိံ ပဒေသေတိ အတ္ထော။ ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာ ၄၉။
(ကျန်းမာသာရေး စသည်မေးကား ညီညာဆိုပြောနှီးနှောမိပြီ)။
သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်သင့် ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော။ သာရဏီယံ၊ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် အမှတ်ရသင့်သော။ ကထံ၊ စကားစကို။ ဝီတိသာရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေပြီး၍။ ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသောနေရာ၌။ (ဝေး, နီး, ရှေ့, နောက်, မြင့်မောက်, လေညာ၊ ခြောက်ဖြာထိုင်ခြင်း, အပြစ်ကင်းကွာ, တခုသောနေရာ၌) ။ ဝါ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသော နေရာ၌ ထိုင်ရာရောက်အောင်။ ဝါ၊ သင့်လျော်လျောက်ပတ်စွာ။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။ ဝါ၊ အောင်။ ဝါ၊ စွာ။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။ သော ဗြာဟ္မ ဏော၊ ထို ပုဏ္ဏားသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အဝေါစ၊ မေးလျှောက်သနည်းဟူမူ။)
ဘော ဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ ယေန (ဟေတုနာ)၊ အကြင်အကြောင်းဟိတ်ကြောင့်။ ယေန (ပစ္စယေန)၊ အကြင်အကြောင်းပစ္စည်းကြောင့်။ [အနက်တူဖြစ်သော ဟေတုနှင့် ပစ္စယပါဠိနှစ်ပုဒ်ကို အနက်တူမြန်မာပရိယာယ်နှစ်မျိုး လဲလှယ် ပြန်ဆိုနိုင်လျှင် သာ၍ ကောင်းမည်။] ဣဓ၊ ဤလောက်၌။ ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော။ [မိဓေကစ္စေ၊ ဣဓ+ဧကစ္စေ။] သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ကာယဿ၊ ၏။ [ဧကကနိပါတ် စာပိုဒ် ၄၃ ကြည့်။] ။ပ။၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ သော ဟေတု၊ ထိုငရဲသို့ လားရောက်ခြင်း၏ အကြောင်းဟိတ်သည်။ ကော နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထို ငရဲသို့ လားရောက်ခြင်း၏ အကြောင်းပစ္စည်းသည်။ ကော၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ)။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ အဓမ္မ စရိယာ + ဝိသမစရိယာ+ဟေတု၊ မတရားသော အကုသိုလ်အမှုကို ပြုကျင့်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော+ မမျှမတကျင့်ခြင်းဟူသော+ အကြောင်းကြောင့်။ [ဝိသမံ စရိယာ၊ မမျှမတကျင့်ခြငး်။ (တနည်း) ဝိသမဿ စရိယာ၊ မမျှတသော အလုပ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းဟု အဋ္ဌကထာ၌ ဝစနတ္ထနှစ်မျိုး ပြ၏။] ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ ဤ သင့်မေးလျှောက်သည့်အတိုင်း။ ဣဓ၊ ၌။ ။ပ။၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ၏။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘောဂေါတမ၊ မ။ ယေန (ဟေတုနာ)၊ ကြောင့်။ ။ပ။၊ ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ၏။ သော ဟေတု၊ ထိုနတ်ပြည်သို့ လားရောက်ခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ ကော နုခေါ၊ နည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထို နတ်ပြည်....... ပစ္စည်းသည်။ ကော၊ နည်း။ ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ဓမ္မစရိယာ သမစရိယာဟေတု၊ ကုသိုလ်တရားကို ပြုကျင့်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သာ မျှတစွာ ကျင့်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ။ပ။၊ [ဒသ ကနိပါတ် စာပိုဒ် (၂၂၀) အဓမ္မစရိယာသုတ်၌ ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း အကုသလကမ္မပထ တရားဆယ်ပါးကို အဓမ္မစရိယာ ဝိသမစရိယာဟု ခေါ်၍ ကုသလကမ္မပထ တရားဆယ်ပါးကို ဓမ္မစရိယာ သမစရိယာ ခေါ်၏။]
ဘောဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ အဘိက္ကန္တံ၊ အလွန်လိုလား နှစ်သက်အပ်ပါပေ၏။ ဝါ၊ အလွန်ကောင်းပါပေ၏။
ဘော ဂေါတမ၊ မ။ အဘိက္ကန္တံ၊ ၏။အဘိက္ကန္တံ ဘော ဂေါတမ။ ။ ဤ၌ နောက်တနည်း အဖွင့်များကား- ဘောဂေါတမ- အရှင်ဂေါတမ၊ (ဝစနံ- အရှင်ဂေါတမ၏ တရားစကားတော်ကို၊ ဝါ- သည်) အဘိက္ကန္တံ- အလွန်လိုလား နှစ်သက်အပ်ပါပေ၏။ ဝါ - အလွန်ကောင်းပါပေ၏။ ဘောဂေါတမ- မ၊ (ပသာဒနံ- တရားစကားတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ ကြည်ညိုခြင်းကို၊ ဝါ- သည်) အဘိက္ကန္တံ- ၏၊ ဝါ- ၏၊ [ဤနည်းကား အာမေဍိတ်မဟုတ်၊ ရှေ့အဘိက္ကန္တ သဒ္ဒါဖြင့် တရားစကားတော်ကို ချီးကျူး၍ နောက်အဘိက္ကန္တ သဒ္ဒါဖြင့် မိမိ၏ ကြည်ညိုမှုကို ချီးကျူးသည်။]
တနည်း - ဘော ဂေါတမ -မ (ဝစနံ- တရားစကားတော်သည်) အဘိက္ကန္တံ- ကိလေသာအပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည် အဖြစ်ကြောင့် အလွန်ကောင်းပါပေ၏။ ဘောဂေါတမ- မ၊ (ဝစနံ- သည်) အဘိက္ကန္တံ- သီလစသော ဂုဏ်တို့ကို ရစေနိုင်သည် အဖြစ်ကြောင့် အလွန်ကောင်းပါပေ၏။
တနည်း- ဘောဂေါတမ- မ၊ (ဝစနံ- သည်) အဘိက္ကန္တံ- သဒ္ဓါတရားဖြစ်ပွားစေနိုင်သည် အဖြစ်ကြောင့် အလွန်ကောင်းပါပေ၏။ ဘောဂေါတမ- မ၊ (ဝစနံ- သည်) အဘိက္ကန္တံ- ပညာတရား ဖြစ်ပွားစေနိုင်သည် အဖြစ်ကြောင့် အလွန်ကောင်းပါပေ၏။ [ဤသို့ စသည်ဖြင့် အကြောင်းပြချက် နှစ်မျိုးစီ နှစ်မျိုးစီကို စိတ်ဖြင့် ရည်မှန်းကား နှစ်ကြိမ်တိတိ မြွက်ဆိုအပ်သော အဘိက္ကန္တ သဒ္ဒါတို့ဖြင့် ပုဏ္ဏားသည် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားဒေသနာတော်ကိုသာ ချိီးကျူးသည်ဟု အဋ္ဌကထာ၌ နောက်တနည်း ဖွင့်ပြတော်မူ၏။]
[ကြည်ညိုခြင်း, ချီးကျူးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အဓိပ္ပါယ်တမျိုးတည်းကိုပင် နှစ်ကြိမ်ထပ်၍ မြွက်ဆိုအပ်သော အာမေဍိတ် စကားတည်း။]
ဘော ဂေါတမ၊ မ။ နိက္ကုဇ္ဇိတံ၊ (တစုံတယောက်က) မှောက်၍ ထားအပ်သော အိုးခွက်ကို။ ဝါ၊ (အလိုအလျောက်) မှောက်လျက်တည်နေသော အိုးခွက်ကို။ ဥက္ကုဇ္ဇေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ လှန်ပြရာ သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ပဋိစ္ဆန္နံ၊ မြက်သစ်ရွက်စသည်တို့ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။ ဝိဝရေယျ သေယျထာပိဝါ၊ ဖွင့်ဖော်ပြရာသကဲ့သို့ လည်းကောငး်။ မုဠှဿ၊ အရပ်မျက်နှာတို့၌ တွေဝေနေသူအား။ ဝါ၊ မျက်စိလည် လမ်းမှားနေသူအား။ မဂ္ဂံ၊ လမ်းမှန်ကို။ အာစိက္ခေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ ပြောပြရာ သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ "စက္ခုမန္တော၊ မျက်စိရှိသော သူတို့သည်။ ရူပါနိ၊ အရောင်အဆင်းတို့ကို။ ဝါ၊ မြင်စရာဟူသမျှတို့ကို။ ဒက္ခန္တိ၊ မြင်ကြရကုန်လိမ့်မည်" ။ ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်၍။ အန္ဓကာရေ၊ အမိုက်မှောင်၍။ (တောကြီး မြိုင်အုပ်, လဆုတ်ဆယ့်လေး , တိမ်မြှေးဖုံးကာ, သန်းခေါင်ခါဟု လေးဖြာစုံခိုက် အမိုက်တိုက်၌) ။ တေလပဇ္ဇောတံ၊ ဆီမီးတန်ဆောင် အလင်းရောင်ကို။ ဓာရေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ ညှိထွန်းဆောင်ပြရာ သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ ဘောတာ ဂေါတမေန၊ အရှင်ဂေါတမသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော နည်းပရိယာယ်ဖြင့်။ ဓမ္မော၊ တ ရားတော်ကို။ ပကာသိတော၊ ထင်ရှားပြတော်မူအပ်ပါပြီ။
ဧသာဟံ (ဧသော အဟံ)၊ ထို အကျွန်ုပ်သည်။ ဘဝန္တံ ဂေါတမံ၊ အရှင်ဂေါတမကို။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ်အားထားရာ ဟူ၍။ (ကိုးကွယ်လဲလျောင်း ပုန်းအောင်းမှီခိုရာဟူ၍)။ ဂစ္ဆာမိ၊ ဆည်းကပ်ပါ၏။ ဝါ၊ သဘောပေါက်သိမြင်ပါ၏။ ဓမ္မဉ္စ၊ ဆယ်ပါးသော တရားတော်ကိုလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသံဃဉ္စ၊ ရှစ်ပါးသော အရိယာ ရဟန်းတော်အပေါင်းကိုလည်းကောင်း။ (သရဏံ၊ ၍။ ဂစ္ဆာမိ၊ ၏)။
အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ယနေ့ကို အစပြု၍။အဇ္ဇတဂ္ဂေ, အဇ္ဇဒဂ္ဂေ။ ။ "အဇ္ဇတန္တိ အဇ္ဇဣစ္စေဝ အတ္ထော" ဟု တာပစ္စည်း၏ အနက်ကို ဧဝဖြင့် ပယ်မြစ်လျက် ဋီကာဖွင့်ထား၏။ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ "အဇ္ဇတန္တိ အဇ္ဇဘဝံ" ဟု (ဘ) ၌ ရဿဖြင့်ရှိသော သီဟိုဠ်မူသာ ပါဌ်မှန် ဖြင့်သင့်၏။ အဇ္ဇဘဝန္တိ အသ္မိံ အဟနိ ပဝတ္တံ ပသာဒါဒိံ ဟူသော ဝိမတိဋီကာ၊ (ပ- ၈၈) ၌လည်း ဘဝ၏ ပရိယာယ် ပဝတ္တပုဒ်ဖြင့် ဖွင့်၏။ ထိုအဖွင့်ဖြင့် "ယနေ့ကို အစပြု၍" ဟူရာ၌ "ယနေ့ ကြည်ညိုမှုဖြစ်သည်မှစ၍" ဟု အဓီပ္ပါယ် ယူစေလို၏။ ပါရာဇိကဏ် အဋ္ဌကထာ၌လည်း ဝုတ္တံ ဟောတိ ဟုပင် ပါသေး၏။ ထို့ကြောင့် "အဇ္ဇဘဝံ" ဟူသော အဋ္ဌကထာ အဖွင့်သည်လည်း တာပစ္စည်း၏ အနက်ဖွင့်မဟုတ်။ အဇ္ဇတံ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့် သက်သက်သာတည်း။ သီလက္ခန် ဋီကာသစ်၊ ဒု၊ ၁၉၁ ၌ ကား အဇ္ဇဘာဝံဟူသောဒီဃဖြင့် ရှိသော ပါဌ်ကို အတည်ပြု၍ တာပစ္စည်း အနက်ရှိအောင် ကြံကာ "အဇ္ဇတံ- ယနေ့၏ အဖြစ်ကို၊ ဝါ- ယနေ့ထင်ရှား ရှိသည်အဖြစ်ကို" ဟုအနက်ပေးရန် ဖွင့်ပြထား၏။
ထိုဋီကာသစ် မည်သို့ ဖွင့်စေကာမု တာပစ္စည်းအနက်မရှိကြောင်း အခိုင်လုံဆုံး သာဓကကား "အဇ္ဇတာတိ အဇ္ဇတိဝဒဿ ဝဍ္ဎနမတ္တံ ဟေတ္ထ တာသဒ္ဒေါ၊ ယထာ "ဒေဝတာတိ ဟူသော သံယုတ်ဋီကာ၊ ပ ၁၇၄ တည်း။ ဒအာဂုံဖြင့် အဇ္ဇဒဂ္ဂေဟူသော မူကွဲပါဌ်ကိုကာ း"အဇ္ဇ- ယနေ့ကို၊ အဂ္ဂေ- အဦးအစကို၊ ကတွာ- ပြု၍" ဟု အနက်ဆိုပါ၊ အဂ္ဂေ၌ ဒုတိယာ အံဝိဘတ်ကိက ဧပြု၊ တနည်းအားဖြင့် ဒုတိယာဧကဝုစ် အံဝီဘတ်ကို ဗဟုဝုဏ်ယောဝဘတ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ထိုယောဝိဘတ်ကိုပင် မပြုခြင်းအားဖြင့် ဧကဝုဏ်မှ ဗဟုဝုစ်သို့ ပြောင်းလဲမှု ဝစနဝိပလ္လာသဟု ကြံပါ။
["အဇ္ဇတံ+အဂ္ဂေ" ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ " အဇ္ဇတံ၊ ယနေ့ကို။ ဝါ၊ ယနေ့၌ဖြစ်သော ကြည်ညိုမှု စသည်ကို။ အဂ္ဂေ၊ အဦးအစကို။ ကတွာ၊ ပြု၍" ဟု ကတွာပုဒ်ထည့်ကာ သေချာစွာ အနက်ဆိုနိုင်၏။] ပါဏုပေတံ၊ အသက်တိုဖြင့် ဆည်းကပ်လျက်။ ဝါ၊ အသက်ထက်ဆုံး ဆည်းကပ်လျက်။ သရဏံ၊ ၍။ ဂတံ၊ သဘောပေါက်သိမြင်သော။ ဥပါသကံ၊ သီတင်းသည် ဒါယကာဟူ၍။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ဘဝံ ဂေါတမော၊ အရှင်ဂေါတမသည်။ ဓာရေတု၊ အသိအမှတ် ပြုတေ်ာမူပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ ။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
အထခေါ၊ ၌။ ဇာဏုဿောဏိ၊ ဇာဏူဿောဏိမည်သော ။ (ဇာဏုဿောဏိပုရောဟိတ် ရာထူးရှိသော အမျိုး၌လည်း ပေါက်ဖွား၍ ဘုရင့်ထံမှ ဇာဏုသောဏိမည်သော ပုရောဟိတ်ရာထူးကိုလည်း ရရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဇာဏုဿောဏိမည်သော)။ ဗြဟ္မဏော၊ သည်။ ။ပ။၊
သော ပစ္စယော၊ သည်။ ကော၊ နည်း။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ)။
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ကတတ္တာစ၊ ပြုလုပ်အပ်ခဲ့သည် အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ အကတတ္တာစ၊ မပြုလုပ်အပ်ခဲ့သည် အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ ဤသင့် မေးလျှောက်သည့်အတိုင်။ ။ပ။၊
ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘော ဂေါတမ၊ မ။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ ယေန (ဟေတုနာ)၊ ကြောင့်။ ။ပ။၊ သော ပစ္စယော၊ သည်။ ကော၊ နည်း။ ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ကတတ္ထာစ၊ လည်းကောင်း။ ။ပ။၊
ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ၏။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘောတော ဂေါတမဿ၊ အရှင်ဂေါတမ၏။ ဝါ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းချုပ် အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောပြအပ်ပြီး၍။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်တဝင့်အားဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ အဝိဘတ္တဿ၊ မခွဲဝေအပ်သော။ ဣမဿ၊ ဤတရားစကား၏။ ဝိတ္ထာရေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထံ၊ ကို။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န ခေါ ဇာနာမိ၊ မသိနိုင်ပါ။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့်။ (ဒေသိယမာနေ၊ ဟောပြအပ်လသော်) ။ ဘော တော ဂေါတမဿ၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ သံခိတ္တေန ။ပ။၊ အဟံ၊ သည်။ အာဇာနေယျံ၊ သိနိုင်ရာ၏။ တထာ၊ ထို (အကျွန်ုပ်သိနိုင်လောက်သော) အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဘဝံဂေါတမော၊ အရှင်ဂေါတမသည်။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတု၊ ဟောတော်မူပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ တေနဟိ၊ (အကျယ်တဝင့် ဟောဖို့ရန်) ထိုသို့ အသင့်တောင်းပန်ခြင်းကြောင့်။ (တနည်း) တေနဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ [ဥယျောဇနတ္ထနိပါတ်တည်း။] (တွံ၊ သင်သည်။ ဣမံ ဓမ္မံ၊ ဤတရားကို)။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ [သုန္ဒရ အနက်တည်း။] ဝါ၊ စွဲစွဲမြဲမြဲ (မှတ်မှတ်သားသား)။ [ဒဠှိကမ္မအနက်တည်း။] ဝါ၊ ငါ၏ စေလိုင်တိုက်တွန်းခြင်းဖြင့်။ [အာဏတ္တိအနက်။] သုဏာဟိ၊ နာယူလော။ မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။ ကရောဟိ၊ သွင်းပိုင်ထားလော။ [သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာ၌ ပါဌသေသ ထည့်စွက်၍ နောက်တနည်း အနက်ဖွင့်များရှိသေး၏။ ဤနေရာ၌မူ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း မဖွင့်၊ လိုအပ်သည်ဟုလည်း မထင်၍ ချန်ထားခဲ့တော့အံ့။]
ဘာသိဿာမိ၊ ငါဟောကြားအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘော၊ အိုအရှင်။ ဧဝံ၊ ကောင်းပါပြီ။ ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ။ပ။၊ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ (ဝစနံ၊ စကားတော်ကို)။ ပစ္စဿောသိ၊ ပြီ။ ဝါ၊ ပြီ။ ။ပ။၊
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ဣဓံ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စဿ၊ သည်။ [စာပိုဒ် ၃ နှင့် ၄ ကြည့်။] ။ပ။၊
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ဧဝံခေါ၊ ဤသို့ ငါဟောပြအပ်သည့်အတိုင်းပင်။ ကတတ္တာ စ ။ပ။၊
ဗြဟ္မဏ၊ ဏ္ဏား။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ ဣဓ၊ ၌။ ။ပ။၊
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ အာနေန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ၊ပေ၊၊
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး၍ ။ ။ပေ၊၊
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ (ကိန္တီ၊ သို့။ အဝေါစ၊ မူ)။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ။ပေ။၊ မနောဒုစရိတံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဧကံ သေန၊ တခုသော အဖို့အားဖြင့်။ ဝါ၊ ဧကန်စင်စစ်အားဖြင့် ။ [ဧကံ+အံသ]။ အကရဏီယံ၊ မပြုသင့်ဟု၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝါဒမိ၊ မိန့်ဆို၏။ ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်)။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ယပိဒံ( ယံ ဣဒံ) ကာယဒုစ္စရိတံ၊ အကြင်ကာယဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ ယမိဒံ ဝစီဒုစ္စရိတံ၊ လည်းကောင်း။ ယမိဒံ မနောဒုစ္စရိတံ၊ လည်းကောင်း။ ဧကံသေန၊ ဖြင့်။ အကရဏီယံ၊ ၍။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အက္ခာတံ၊ ဟောကြားတော်မူအပ်ပါပြီ။ အကရဏီယေ၊ မပြုသင့် မပြုထိုက်သော။ တသ္မိံ၊ ထို ဒုစရိုက် အကုသိုလ်ကို။ ကယိရမာနေ၊ ပြုအပ်လသော်။ ကော၊ အဘယ်မည်သော။ အာဒိနဝေါ၊ အပြစ်ကို။ ဝါ၊ သည်။ ပါဋိကင်္ခေါ၊ အလိုရှိအပ်ပါသနည်း။ ဝါ၊ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပါမည်နည်း။ ဣတိ (အဝေါစ)၊ လျှောက်ပြီ)။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒ။ ယမိဒံ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ။ပေ။ အကရဏီယံ၊ ၍။ မယာ၊ ငါသည်။ အက္ခာတံ၊ ပြီ။ ။ပေ။၊ အယံ အာဒိနဝေါ၊ ဤ ဆိုလတ္တံ့သော အပြစ်ကို။ ဝါ၊ သည်။ ပါဋိကင်္ခေါ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဝါ၊ မလွဲမသွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အတ္တာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဥပဝဒတိ၊ စွပ်စွဲ၏။ ဝိညူ၊ ပညာရှိတို့သည်။ အနုဝိစ္စ၊ သိမြင်ကုန်၍။ ဝါ၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကုန်၍။ ဂရဟန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ပါပကော၊ ယုတ်ညံ့သော။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုအပ်သော သတင်းစကားသံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ကျော်လွှမ်းပျံ့နံ့၍ တက်၏။ သမ္မူဠှော၊ တွေဝေလျက်။ ကာလံ၊ သေခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ [သေခါနီး၌ အိပ်ရာထဲ လဲနေစဉ် ရာပေါင်းများစွာသော ဓားလှံတို့ဖြင့် ထိုး ခုတ်ခံနေရသလို ငရဲဂတိနိမိတ်တွေ ထင်လာခြင်းကြောင့် ကယ်ပါ ကယ်ပါဟု ကြောက်လန့်စွာ ကယောင်ကယပ်၊ အော်မြည်တမ်းလျက် သေရသည်ဟူလို။] ။ပေ။၊
အယံ အာဒီနဝေါ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အပြစ်ကို။ ဝါ၊ သည်။ ပါဋိကင်္ခေါ၊ ၏။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်)။ ။ပေ။၊
ကရဏီယံ၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်၏ ဟု။ ။ပေ။၊
ကရဏီယေ၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်သော။ တသ္မိံ၊ ထို သုစရိုက် ကုသိုလ်ကို။ ။ပေ။၊
အာနိသံသော၊ အကျိုးအာနိသင်ကို။ ဝါ၊ သည်။ ။ပေ။၊ န ဥပဝဒတိ၊ မစွပ်စွဲ။ ။ပေ။၊ ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းကြကုန်၏။ ကလျာဏော၊ ကောင်းသော။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ချီးမွမ်းပြောဆိုအပ်သော သတင်းစကားသံသည်။ ။ပေ။၊ အသမ္မူဠှော၊ မတွေဝေဘဲ။ ။ပေ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အကုသလံ၊ ကို။ ဝါ၊ သည်။ ပဇဟိတုံ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်စွမ်းနိုင်၏။ [ပယ်စွန့်လျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ပယ်စွန့်လို့ရသည်ဟူလို။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ အကုသလံ၊ ဤ အကုသိုလ်ကို။ ပဇဟိတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်စွမ်းနိုင်သည်။ နော စ အဘဝိဿ၊ အကယ်၍ မဖြစ်ငြားအံ့။
အကုသလံ ဘိက္ခဝေ ပဇဟထာတိ၊ ရဟန်းတို့ အကုသိုလ်ကို ပယ်စွန့်ကြဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ န ဝဒေယျံ၊ မဟောရာပါ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ စခေါ၊ အမှတ်တကယ်ပင်။ အကုသလံ၊ ကို။ ပဇဟိတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အကုသလံ ဘိက္ခဝေ ပဇဟထာတိ၊ ကြဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ ဟောပါ၏
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စ၊ ထိုမျှမကသေး။ ဣဒံ အကုသလံ၊ သည်။ ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ (သမာနံ၊ ဖြစ်လသော်)။ အဟိတာယ၊ စီးပွားမဲ့ အလို့ငှာလည်းကောင်း။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သံဝတ္တေယျ၊ ဖြစ်လေရာငြားအံ့။ ။ပေ။၊
ဟိတာယ၊ စီးပွားအလို့ငှာလည်းကောင်း။ သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ။ပေ။၊
ဘာဝေထ၊ ဖြစ်ပွားစေကုန်လော့။ ။ပေ။၊
ဘာဝေတုံ၊ ဖြစ်ပွားစေခြင်းငှာ။ ။ပေ။၊
ဣဒံ ကုသလံ၊ ဤကုသိုလ်ကို။ ဝါ၊ သည်။ ဘာဝေတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ သည်။ နော စ အဘဝိဿ၊ အံ့။
ကုသလံ ဘိက္ခဝေ ဘာဝေတာတိ၊ ရဟန်းတို့ ကုသိုလ်ကို ဖြစ်ပွားစေကြဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အဟံ၊ သည်။ န ဝဒေယျံ၊ ပါ။ ။ပေ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စ၊ ထိုမျှမကသေး။ ဣဒံ ကုသလံ၊ သည်။ ဘာဝိတံ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်ပြီးသည်။ (သမာနံ၊ သော်)။ ။ပေ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒွေ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားသဘောတို့သည်။ သဒ္ဓမ္မဿ၊ သူတော်ကောင်းတရားဟူသော ဒေဿနာတော်၏။ သမ္မောသာယ၊ မေ့ပျောက်ပျက်စီးခြင်းငှာ။ အန္တရဓာနာယ၊ ကွယ်ပခြင်းငှာ။ သံ ဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဒွေ၊ နှစ်မျိုးတို့ဟူသည်။ ကတမေ၊ တို့နည်း။
ဒုန္နိက္ခိတ္တံ၊ (ရှေ့နောက်အစဉ်လွဲမှား) မကောင်းသဖြင့် စိတ်၌မှတ်သားထားအပ်သော။ ပဒဗျဉ္ဇနံစ၊ ပုဒ်ဗျည်းဟူသော ပါဠိလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အနက်ကို ထင်ရှား ဖော်ပြတတ်သော ပါဠိပုဒ်လည်းကောင်း။ [ဒု၊ မကောင်းသဖြင့်+ နိက္ခိတ္တ၊ မှတ်သားထားအပ်သော+ ဗျဉ္ဇန၊ အနက်ကို ထင်ရှားဖော်ပြတတ်သော+ ပဒ၊ ပုဒ်။ ပါဠိ]၊ ဒုန္နီတော၊ (ရှေ့နောက် အစဉ်လွဲမှား) မကောင်းသဖြင့် စိတ်၌ ဆောင်ကပ် မှတ်ထားအပ်သော။ အတ္ထောစ၊ အနက် အဓိပ္ပါယ်လည်းကောင်းတည်း။ (အဋ္ဌကထာဟူသော အကျယ်ဖွင့်ပြချင် အနက် အဓိပ္ပါယ်လည်းကောင်းတည်း)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒုန္နိက္ခိတ္တဿ၊ သော။ ပဒဗျဉ္ဇနဿ၊ ၏။ အတ္ထောပိ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်သည်လည်း။ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ဒုန္နယော၊ ခက်ခဲစွာ ထုတ်ဆောင် ဖွင့်ဆိုအပ်သည်။ ဝါ၊ ထုတ်ဆောင်၍ မဖွင့်ဆိုနိုင်တော့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ [ပါဠိတော် ပုဒ်များကို ရှေ့နောက်ပြောင်းပြန်ပြန်ကာ အစဉ်လွဲမှားစွာ နှုတ်တက်ကျက်မှတ်ထားသောကြောင့် ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အနက် အဓိပ္ပါယ် (အဋ္ဌကထာ) ကို ခက်ခဲစွာ ဖွင့်ဆိုရ၏၊ သို့မဟုတ် လုံးသော်လည်း မဖွင့်ဆိုနိုင်တော့ဟူလို။ ဤအဋ္ဌကထာ၊ နှာ ၂၄ နှင့် ၃၄၂ တို့နှင့်အညီ ဒုန္နယ၌ နိဓာတ်သည် နီဟရဏ အနက်ဟောတည်း၊ ဒုက္ခေန ဓနတဗ္ဗော နီဟရိတွာ ကထေတဗ္ဗောတိ ဒုန္နယော။ တနည်း- နေတ ဗ္ဗော နီဟရိတွာ ကထေတုံ သက္ကုဏေယျောတိ နယော၊ န နယော ဒုန္နယော ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြု။ ကစ္စည်းသဒ္ဒါကြီး၌ကား နီဓာတ်ကို သိခြင်းအနက် ဖွင့်ကြ၏။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ။ပေ။၊
ဌိတိယာ၊ တည်တံ့ခြင်းငှာ။ အသမ္မောသာယ၊ မမေ့ပျောက်ခြင်းငါျ။ အနန္တရဓာနာယ၊ မကွယ်ပခြင်းငှာ။ ။ပေ။၊
နိက္ခိတ္တံ၊ ကောင်းမွန်မှန်ကန်စွာ စိတ်၌မှတ်သားထားအပ်သော။ ပဒဗျဉ္စနံ စ၊ လည်းကောင်း။ သုနိတော၊ ကောင်းမွန်မှန်ကန်စွာ စိတ်၌ဆောင်ကပ် မှတ်ထားအပ်သော။ အတ္ထော စ၊ လည်းကောင်းတည်း။ ။ပေ။၊
သုနယော၊ လွယ်ကူစွာ ထုတ်ဆောင်ဖွင့်ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ။ပေ။၊
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ အဓိကရဏဝဂ္ဂေါ၊ အဓိကရဏဝဂ်တည်း။