၇၃။ ယေနီရိယာပထေနာယံ၊ ဘုဉ္ဇမာနော ပဝါရိတော။ တတော အညေန ဘုဉ္ဇေယျ၊ ပါစိတ္တိနတိရိတ္တကံ။ ။

၇၃။ ပဝါရဏာတိ၊ ကား။ ယေနီရိယာပထေန၊ အကြင်ဣရိယာပုထ်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇမာနော၊ ဆွမ်းစားစဉ်။ ပဝါရိတော၊ ပဝါရိတ်သင့်သော။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ တတော၊ ထိုပဝါရိတ်သင့်သော ဣရိယာပုထ်မှ။ အညေန၊ တစ်ပါးသောဣရိယာပုထ်ဖြင့်။ အနတိရိတ္တကံ၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံ မပြုသော ယာဝကာလိကကို။ ဘုဉ္ဇေယျ၊ စားငြားအံ့။ ပါစိတ္တိ၊ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏ ။

၇၄။ အသနံ ဘောဇနဉ္စေဝ၊ အဘိဟာရော သမီပတာ။ ကာယဝါစာပဋိက္ခေပေါ၊ ပဉ္စအင်္ဂါ ပဝါရဏာ။ ။

၇၄။ အသနံ၊ ဘောဇဉ်ငါးပါးတွင် တစ်ပါးပါးကိုစားဆဲ၏အဖြစ်။ ဘောဇနဉ္စေဝ၊ ဘောဇဉ်ငါးပါးတွင် တစ်ပါးပါး၏အဖြစ်။ အဘိဟာရော၊ ထိုကို‌ရှေးရှုဆောင်ခြင်း။ သမီပတာ၊ နှစ်တောင့်ထွာ ဟတ္ထပါသ်တွင်းဖြစ်၍ နီးသည်၏ အဖြစ်။ ကာယဝါစာပဋိက္ခေပေါ၊ ကိုယ်, နှုတ်ဖြင့်ပယ်ခြင်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ [ ထည့်။ ] ပဝါရဏာ၊ ပဝါရိတ်သင့်ခြင်းသည်။ ပဉ္စအင်္ဂါ၊ အင်္ဂါငါးပါးရှိ၏ ။ ပဉ္စအင်္ဂါ၊ အင်္ဂါငါးပါးရှိသောကြောင့်။ ပဝါရဏာ၊ ပဝါရိတ်သင့်၏ ။ [ ဘောဇနဉ္စေဝ၌ ဘောဇန၏သရုပ်ကို ဩဒနောစသည်ဖြင့် ပြအပ်၏ ။ ]

၇၅။ ဩဒနော သတ္တု ကုမ္မာသော၊ မစ္ဆော မံသဉ္စ ဘောဇနံ။ သာလိ ဝီဟိ ယဝေါ ကင်္ဂု၊ ကုဒြူသဝရဂေါဓုမာ။ သတ္တန္နမေသံ ဓညာနံ၊ ဩဒနော ဘောဇ္ဇယာဂု စ။ ။

၇၅။ ဩဒနော၊ ထမင်းသည်၎င်း။ သတ္တု၊ မုန့်လုံးသည်၎င်း။ ကုမ္မာသော၊ မုယောမုန့်သည်၎င်း။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်၎င်း။ မံသဉ္စ၊ အသားသည်၎င်း။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်မည်၏ ။ [ ဩဒနစသည်ကိုပြလို၍ သာလိဝီဟိစသည်ကိုမိန့်။ ]

သာလိ၊ သလေး။ ဝီဟိ၊ ကောက်။ ယဝေါ၊ မုယော။ ကင်္ဂု၊ ဆပ်။ ကုဒြူသဝရဂေါဓုမာ၊ လူး, ပြောင်းလျင်, နတ်ကောက်။ ဧသံ သတ္တန္နံဓညာနံ၊ ဤစပါးမျိုးခုနစ်ပါးတို့၏ ။ ဘောဇ္ဇယာဂုစ၊ ပျော့ပျောင်းထပ်ထပ် စားအပ်သော ယာဂုသည်လည်း။ ဩဒနော၊ ဩဒနမည်၏ ။ [ ထမင်းမှသာမဟုတ်ဟူလို ] ဝါ၊ ဩဒနော၊ သည်၎င်း။ ဘောဇ္ဇယာဂုစ၊ သည်၎င်း။ ဩဒနော၊ မည်၏ ။ [ အဓိကာရာဓိကနည်း။ ] ဝါ၊ ဘောဇ္ဇယာဂုစ၊ သည်၎င်း။ ဘတ္တဉ္စ၊ သည်၎င်း။ ဩဒနော၊ ဩဒနမည်၏ ။ [ အဝုတ္တသမုစ္စယ၊ စ-သဒ္ဒါဖြင့်ဆည်း။ ]

[ ဓညာနုလောမကိုသာမာကာစသဖြင့်ပြ၏ ။ ]

၇၆။ သာမာကာဒိတိဏံ ကုဒြူ၊ သကေ ဝရကစောရကော။ ဝရကေ သာလိယဉ္စေဝ၊ နီဝါရော သင်္ဂဟံ ဂတော။ ။

၇၆။ သာမာကာဒိတိဏံ၊ လမန်းစသော မြက်သည်။ ကုဒြူသကေ၊ လူး၌။ သင်္ဂဟံ၊ ‌ ရေတွက်ခြင်းသို့။ ဂတော၊ ရောက်၏ ။ ဝရကစောရကော၊ ပြောင်းလျင်သည်။ ဝရကေ၊ ပြောင်းကြီး၌။ သင်္ဂဟံ၊ သို့။ ဂတော၊ ၏ ။ နီဝါရော၊ ကျိတ်သည်။ သာလိယဉ္စေဝ၊ သလေး၌သာလျှင်။ သင်္ဂဟံ၊ သို့။ ဂတော၊ ၏ ။

၇၇။ ဘဋ္ဌဓညမယော သတ္တု၊ ကုမ္မာသော ယဝသမ္ဘဝေါ။ မံသော စ ကပ္ပိယော ဝုတ္တော၊ မစ္ဆော ဥဒကသမ္ဘဝေါ။ ။

၇၇။ ဘဋ္ဌဓညမယော၊ ကျက်စွာ လှော်အပ်သော စပါးမျိုး ခုနစ်ပါးဖြင့် ပြုအပ်သော မုန့်သည်။ သတ္တု၊ သတ္တုမည်၏ ။ ယဝသမ္ဘဝေါ၊ မုယောဆန်မှဖြစ်သောမုန့်သည်။ ကုမ္မာသော၊ မည်၏ ။ ကပ္ပိယောစ၊ အပ်သော အသားကိုသာလျှင်။ မံသော၊ မံသဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ အပ်၏ ။ ဥဒကသမ္ဘဝေါ၊ ရေ၌ဖြစ်သောသတ္တဝါသည်။ မစ္ဆော၊ မည်၏ ။ [ မံသောစ၌၊ အဝဓာရဏတ္ထစ-သဒ္ဒါကိုကပ္ပိယောပုဒ်နောင်ယှဉ်။ ] [ အဘယ်ကဲ့သို့သော ဘောဇဉ်ကိုစားစဉ် အဘယ်သို့ဆို၍ဆောင်သည်ကို အဘယ်သို့မြစ်သော် ပဝါရိတ် သင့်သနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးထား၍ ဘုဉ္ဇန္တောစသည်ကိုမိန့်။ ။ ဋီကာ။ ] [ ဝါ၊ ပဝါရဏာ အင်္ဂါငါးပါးတွင် ပဝါရဏာပဟောနက ဘောဇနင်္ဂကိုပြပြီး၍ ပဉ္စင်္ဂသာဓာရဏအားဖြင့် ပြလိုရကား ဘုဉ္ဇန္တော၊ စသည်ကိုမိန့်။ ] [ ဤ၌ ဘုဉ္ဇန္တောဖြင့် အသနံ-၏အရကို, ဘောဇနံဖြင့် ဘောဇနဉ္စေဝ၏ အရကို, ကပ္ပမကပ္ပံဝါ-ဖြင့် ပဋိက္ခိပိတဗ္ဗဝတ္ထုကို, နိသေဓယံ-ဖြင့် ကာယဝါ စာပဋိက္ခေပ၏အရကို, ဝါရိတော-ဖြင့် ပဝါရဏာ၏အရကို, အဘိဟဋံဖြင့် အဘိဟာရော၏ အရကို, ကပ္ပံ-ဖြင့်အသိတဗ္ဗဝတ္ထုကို, တံနာမေနဣမန္တိဝါ-ဖြင့်အဘိဟဋာကာရကိုပြ၏ ၊ သမီပတာ၏ အရကိုကား အဘိဟဋံ-ပုဒ်၏ သာမတ္ထိယဖြင့်ပြ၏ ။ ဝါ၊ အစ္စန္တသမီပဝါစီဖြစ်သောဣမံပုဒ်ဖြင့်ပြ၏ ။ ]

၇၈။ ဘုဉ္ဇန္တော ‌ဘောဇနံ ကပ္ပ၊ မကပ္ပံ ဝါ နိသေဓယံ။ ဝါရိတောဘိဟဋံ ကပ္ပံ၊ တံနာမေန ဣမန္တိ ဝါ။ ။

၇၈။ ကပ္ပံ၊ အပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ အကပ္ပံဝါ၊ မအပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ငါးပါးတွင် တစ်ပါးပါးကို။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားစဉ်။ တံနာမေန၊ ထိုပဝါရိတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော ဘောဇဉ်ငါးပါးတို့၏ ဩဒနစသော ဝိသေသအမည်ဖြင့်၎င်း။ ဣမန္တိဝါ၊ ဤဘောဇဉ်ဟူ၍ သာမညအမည်ဖြင့်၎င်း။ ဝတွာ၊ ၍။ [ ထည့်။ ] အဘိဟဋံ၊ အနီးသို့ရောက်အောင် ရှေးရှု ဆောင်အပ်သော။ ကပ္ပံ၊ အပ်သောဘောဇဉ်ငါးပါးတွင် တစ်ပါးပါးကို။ နိသေဓယံ၊ ကိုယ်, နှုတ်ပယ်စွန့်ပစ်သောရဟန်းသည်။ ဝါရိတော၊ ပဝါရိတ်သင့်၏ ။ [ ဣမန္တိ၌၊ ဣတိသဒ္ဒါအာကာရတ္ထ၊ နာမတ္ထ။ ထိုပုဒ်နောင်တတိယာလောပ။ ဝါ၊ တံနာမေနဩဒနန္တိ ဝါ။ ပ။ မံသန္တိဝါ ဝတွာ ဣမန္တိ ဩဒနာဒိ ဝတ္ထုံဒဿေတွာဝါ အဘိဟဋံကပ္ပံနိသေဓယံ ဝါရိတော၊ သမ္ဗန်။ ] [ ပဝါရိတ်ကိုမဖြစ်စေတတ်သည်ကိုပြလို၍ လာဇာစသည်ကိုမိန့်။ ]

၈၀။ ဘတ္တံ ဝုတ္တာဝသေသာနံ၊ ရသယာဂု ရသော ပိ စ။ သုဒ္ဓယာဂုဖလာဒီနိ၊ န ဇနေန္တိ ပဝါရဏံ။ ။

၇၉-၈၀။ လာဇာ၊ သလေးစသည်တို့ဖြင့် ပြုအပ်သော မရွေးပေါက်ပေါက်တို့သည်၎င်း။ တံသတ္တုဘတ္တာနိ၊ ထိုမရွေးပေါက်ပေါက်တို့ဖြင့် ပြုအပ်သော မုန့်လုံး, ထမင်းတို့သည်၎င်း။ ဂေါရသော၊ ခီရစသောဂေါရသ ငါးပါးသည်၎င်း။ သုဒ္ဓခဇ္ဇကော၊ ငါး, အမဲ မရော သက်သက်သော ခဲဖွယ်သည်၎င်း။ တဏ္ဍုလာ၊ ကြွပ်ကြွပ်ရှိရုံလှော်အပ်သော သလေးဆန် စသည်တို့သည်၎င်း။ ဘဋ္ဌပိဋ္ဌဉ္စ၊ အမှတ်မရှိလှော်အပ်သော အမုန့်သက်သက်သည်၎င်း။ ပုထုကာ၊ သလေးစသည်တို့၏ မုန့်ဆန်သည်၎င်း။ ဝုတ္တာဝသေသာနံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော စပါးမျိုးခုနစ်ပါးမှ ကြွင်းကျန်သော။ ပုထုကာဝေဠုအာဒီနံ၊ မုန့်ဆန်, ဝါးသုန်းဆန်စသည်တို့၏ ။ ဘတ္တံ၊ ထမင်းသည်၎င်း။ ရသယာဂု၊ ငါးရည်, အမဲရည်် စသည်နှင့်ရောသော ယာဂုသည်၎င်း။ ရသောပိစ၊ ငါးရည်, အမဲရည်သည်၎င်း။ သုဒ္ဓ ယာ ဂုဖလာဒီနိ၊ ငါး, အမဲ မရော သက်သက်သော‌ယာဂု-သစ်သီး စသည်တို့သည်၎င်း။ ပဝါရဏံ၊ ကို။ နဇနေန္တိ၊ မဖြစ်စေတတ်ကုန်။

[ ဋီကာသစ်၌ပုထုကာ-ပုဒ်ကို သမာသ်, ဝါကျနှစ်နည်းယူသည်။ ]

[ အနတိရိတ္တဖြစ်သော ဝိနယ ကမ္မာကာရ ခုနစ်ပါးတွင် ငါးပါးကိုနောက်ဂါထာ၌ပြအပ်သော ကပ္ပိယစသည်မှပြန်သောအားဖြင့် နှစ်ပါးကို သရုပ်အားဖြင့်ပြလို၍ ပဝါရိတေန-စသည်ကိုမိန့်။

ဝါ၊ နှစ်ပါးကိုသရုပ်အားဖြင့် ငါးပါးကိုအတိရိတ္တံနကာတဗ္ဗံပုဒ်၏ သာမတ္ထိယ အားဖြင့် ပြလို၍ ပဝါရိတေနစသည်ကိုမိန့်၊ နောက်ဂါထာ၌ အတိရိတ္တံ ကရောန္တောပုဒ်ကို အတိရိတ္တံကရောန္တေနဟု ပြန်၍လိုက်စေ။ ]

၈၁။ ပဝါရိတေန ဝုဋ္ဌာယ၊ အဘုတ္တေန စ ဘောဇနံ။ အတိရိတ္တံ န ကာတဗ္ဗံ၊ ယေန ယံ ဝါ ပုရေ ကတံ။ ။

၈၁။ အတိရိတ္တံ၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံကို။ ကရောန္တေန၊ ပြုသောဝိနည်းဓိုရ်ရဟန်းသည်။ ပဝါရိတေန၊ ပဝါရိတ်သင့်သဖြင့်။ ဝါ၊ သင့်လျက်။ ဝုဋ္ဌာယ၊ နေရာမှထ၍။ အတိရိတ္တံ၊ ကို။ နကာတဗ္ဗံ၊ မပြုအပ်။ ဘောဇနံ၊ ပဝါရိတ်လောက်သော ဘောဇဉ်ကို။ အဘုတ္တေနစ၊ မစားသဖြင့်လည်း, မစားဘဲလည်း။ အတိရိတ္တံ၊ ကို။ နကာတဗ္ဗံ၊ အပ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သောဘောဇဉ်, မကပ္ပီသောဘောဇဉ်ကို။ အပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အကပ်မခံသောဘောဇဉ်ကို။ အနုစ္စာရိတံ၊ မချီ, မကြွ, မညွတ်သော ဘောဇဉ်ကို။ အဟတ္ထပါသဂံ၊ ဟတ္ထပါသ်မှ အပ ဖြစ်သော ဘောဇဉ်ကို။ အလမေတန္တိ၊ ၍။ အဘာသယံ၊ မဆိုဘဲ။ အတိရိတ္တံ၊ ကို။ နကာတဗ္ဗံ၊ အပ်။ [ နောက်ဂါထာ၌၊ ကပ္ပိယံစသည်ကိုပြန်၍လိုက်စေ။ ]‌ ယေန၊ အကြင်ဝိနည်းကံပြုသော ဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ယံ၊ အကြင်ဘောဇဉ်ကို။ ပုရေ၊ ရှေး၌။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ တေနဝါ-တေနေဝ၊ ထို‌ရှေးပြုပြီးသောဝိနည်းဓိုရ်သည်သာလျှင်။ တံဝါ-တံဧဝ၊ ထို‌ရှေးပြုပြီးသော ဘောဇဉ်ကိုပင်လျှင်။ အတိရိတ္တံ၊ ကို။ နကာတဗ္ဗံ၊ အပ်။ [ အညံပနကာတဗ္ဗံဟူလို။ ]

[ ယေန ယံ ဝါပုရေကတန္တိ ဧတ္ထ စ ဧဝသဒ္ဒေါ ဒီဃံကတွာ နိဒ္ဒိဋ္ဌော-စသည်ဖြင့်ဋီကာသစ်မိန့်၏ ။ ပတ္ထဒ္ဓေါဘဝတိကာယော၊ ဒဋ္ဌောကဋ္ဌမုခေနဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါ ဧဝတ္ထဟူသောမူလဋီကာ။ ယံပနာနိစ္စံတံ ဒုက္ခံဝါ သုခံဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါ ဧဝတ္ထ-ဟူသော ဝိမတိဝိနောဒနီဋီကာအလိုကား ယံဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါပင် ဧဝတ္ထဖြစ်၏ ၊ ဤဋီကာသစ်နည်းဖြင့် ထိုဋီကာတို့ဆုံးဖြတ်သောထိုပါဌ်တို့၌လည်း ဧဝသဒ္ဒါကို ဒီဃပြုသည်ဟု သိအပ်၏ ။

အဘုတ္တေန စ ဘောဇနန္တိ ယေနပဉ္စန္နံဘောဇနာနံ အညတြ ဘောဇနံ အန္တမသောကုသဂ္ဂေနပိအဘုတ္တံ၊ တေနာပိ အတိရိတ္တံ နကာတဗ္ဗန္တိအတ္ထော။ ယေန ပနအရုဏုဂ္ဂေပိဘုတ္တံဟောတိ၊ သောစေအပ္ပ ဝါရိတော အာသနာ ဝုဋ္ဌိတောပိ မဇ္ဈန္တိကသမယေပိ ပုနကိဉ္စိအဘုတွာပိ ကာတုံ လဗ္ဘတိ။ ။ ဋီကာဟောင်း။ ဤတွင်သောစေ အပ္ပဝါရိတောအာသနာ ဝုဋ္ဌိတောပိ၌ ပိဖြင့် ပဝါရိတော အာသနာ အဝုဋ္ဌိတောပိကိုပေါင်း။

ဘောဇနန္တိပဝါရဏပ္ပိဟောနကံ ဘောဇနံ၊ အဘုတ္တေနာတိ ဧကသိတ္ထမတ္တမ္ပိ အဘုတ္တာ ဝိနာ။ ။ ဋီကာသစ်။ ဤသို့ ဋီကာတို့၌ ပဝါရဏပ္ပဟောနက ဘောဇဉ်ကိုဆိုသောကြောင့် ဘုတ္တာဝီအရာ၌လည်း ပဝါရဏပ္ပဟောနကကို လိုအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဝါရိတ်သင့်သောရဟန်း ကွမ်းစားလိုသော် အဘယ်သို့ပြုအပ်သနည်းဟု ဆင်ခြင်အပ်၏ ။

ယံဖလံဝါ ကန္ဒမူလံဝါပဉ္စဟိ သမဏကပ္ပေဟိ ကတကပ္ပိယံ အညံပိ ကပ္ပိယ ဘောဇနံဝါ ကပ္ပိယံနာမ။ ။ ဋီကာဟောင်း။ ယံဖလံဝါ ကန္ဒမူလာဒိဝါ ပဉ္စဟိ သမဏကပ္ပေတိကပ္ပိယကတံ၊ ယဉ္စကပ္ပိယမံသံဝါ ကပ္ပိယဘောဇနံဝါ၊ ဧတံ ကပ္ပိယံနာမ။ ။ ဋီကာသစ်။ ဤသို့သမဏကပ္ပဖြင့် ကမ္ပီသော ဖလစသည်၏ ကပ္ပိယကတအဖြစ်ကိုဆိုသောကြောင့် ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းပြုစေသော ဖလစသည်ကိုပင်စား၍ ပြုအပ်၏ ဟူသောအနက်သည် ထင်၏ ။

နကာတဗ္ဗံ၌ ကရဓာတ်သည် သုဝဏ္ဏံကဋကံကတံ၌ကဲ့သို့ ဒွိကမ္မကဖြစ်၍ ဘောဇနံ၊ အတိရိတ္တံဟု ကံနှစ်ခုရှိသင့်သတည်း၊ ထိုတွင်အဘယ်ကံသည် ဝုတ္တဖြစ်၍ အဘယ်ကံကို တဗ္ဗပစ္စည်း ဟောသနည်းဟူမူ ဒွိကမ္မကဓာတ်၏ ဒုဟာဒိဂိုဏ်း, နျာဒိဂိုဏ်းနှစ်ပါးတို့တွင် ကရဓာတ်သည် ဒုဟာဒိဂိုဏ်း၌ ဖြစ်၍ အပဋ္ဌာနကို ဟောရကား၊ ကရဏကိရိယာဖြင့် အလိုရှိအပ်သော မုချပဋ္ဌာနဝိကတိ ဖြစ်သော အတိရိတ္တကိုပြုလိုသော ဝိနည်းဓိုရ်သည် ဘောဇနကိုပြုအပ်သောကြောင့် ဘောဇနံ၊ ဟူသောအမုချ၊ အပဋ္ဌာနပကတိကံကို ဟော၏ဟူပေ၊ ထို့ကြောင့်ဘောဇနံကား ပဌမန္တ၊ အတိရိတ္တံကား ဒုတိယန္တ။ ]

[ အတိရိတ္တဖြစ်သော ဝိနယကမ္မာကာရခုနစ်ပါးတို့တွင် နှစ်ပါးကို ရှေးဂါထာ၌ ပြုအပ်သောဝုဋ္ဌာယစသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့် ငါးပါးကိုသရုပ်အားဖြင့် ပြလို၍ ကပ္ပိယံ စသည်ကိုမိန့်။ ]

၈၂။ ကပ္ပိယံ ဂဟိတဉ္စေဝု၊ စ္စာရိတံ ဟတ္ထပါသဂံ။ အတိရိတ္တံ ကရောန္တေဝံ၊ အလမေတန္တိ ဘာသတု။ ။

၈၂။ ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပီပြီးလည်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ အပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဂဟိတဉ္စေဝ၊ အကပ်ခံသည်လည်းဖြစ်သော။ ဥစ္စာ‌ရိတံ၊ ဇဉ်းငယ်မျှလည်း ဝိနည်းဓိုရ်ရှေ့ ချီရွှေ့အပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ ညွှတ်အပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ဟတ္ထပါသဂံ၊ နှစ်တောင့်ထွာ ဟတ္ထပါသ်သို့ ရောက်သည်လည်းဖြစ်သော ယာဝကာလိကကို။ အတိရိတ္တံ၊ ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသောဝိနည်းဓိုရ်သည်။ ပဝါရိတေန၊ သဖြင့်။ အဝုဋ္ဌာယ၊ နေရာမှမထမူ၍။ ဘောဇနံ၊ ကို။ ဘုတ္တေနစ၊ ဖြင့်လျှင်။ အလမေတန္တိ၊ အလမေတံသဗ္ဗံ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘာသတု၊ ဆိုဘိလော့။

[ ပဝါရိတေနစသည်ကား ရှေးဂါထာမှပြန်၍ လိုက်စေသည်။ ။ ဥစ္စာရိတန္တိ ဤသကံပိဥက္ခိတ္တံ အဝပဏာမိတံဝါ။ ။ ဋီကာ။ ဤ၌ဥက္ခိတ္တဖြင့် ဥ-၏ဥဒ္ဓကမ္မတ္ထကို, အဝပဏာမိတံဖြင့် အာ-၏ ကာရိယဖြစ်သောဩ၊ ထိုဩ၏ဝိပရိတ် ဥ၊ အပြုကိုပြ၏ ၊ အဝကား ဩနတတ္ထ။

ကပ္ပိယံ ပဋိဂ္ဂဟိတု၊ စ္စာရိတံ ဟတ္ထပါသဂံ။ ဘုတ္တာဝီ အဝုဋ္ဌိတေန၊ အလမေတန္တိ သတ္တဓာ။ ။ သင်္ဂဟဂါထာ။

ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပီပြီးသောသစ်သီးစသည်ကို အတိရိတ်ပြုခြင်း, အပ်သောအသား-အပ်သောဘောဇဉ်ကိုပြုခြင်း။ ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အကပ်ခံပြီးသောဝတ္ထုကို အတိရိတ်ပြုခြင်း။ ဥစ္စာရိတံ၊ အတိရိတ်ပြုခြင်းငှါလာသော ရဟန်းသည် သပိတ်ခွက်ကိုဝိနည်းဓိုရ်သို့ ချီရွှေ့စောင်းငဲ့သည်ကို အတိရိတ်ပြုခြင်း။ ဟတ္ထပါသဂံ၊ ဝိနည်းဓိုရ်၏ဟတ္ထပါသ်သို့ ရောက်သည်ကိုပြုခြင်း။ ဘုတ္တာဝီ၊ ယူခဲ့သည်ကိုဝိနည်းဓိုရ်စား၍ပြုခြင်း။ [ စားပြီးဖြစ်မူ ယူခဲ့သည်ကို မစားဘဲပင် အလမေတံသဗ္ဗံ- ဟု ဆိုလျှင်အပ်၏ဟု ဋီကာဟောင်းအဆိုကို အောက်၌ရေးခဲ့ပြီ၊ ] အဝုဋ္ဌိတေန၊ ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းသည် နေရာမှမထဘဲ တစ်ပါးရဟန်း၏ဘောဇဉ်ကို အတိရိတ်ပြုခြင်း။ ဧတံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံကို။ အလံ၊ ငါတန်ပြီ။ ဝါ၊ သင်စားထိုက်ပြီ။ ဝါ၊ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံခုနစ်ပါး အပြားရှိသော။ ဧတံဝိနယကမ္မာကာရံ၊ ဤဝိနည်းကံဟူသော အကြောင်းသည်။ အနာပတ္တိံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ အလံ၊ စွမ်းနိုင်၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတိရိတ္တံ၊ သည်။ သတ္တဓာ၊ ၏ ။

အတိရိတ်ဝိနည်းကံပြုရာ၌ အလမေတံသဗ္ဗံ-ဟူသောစကားကို ပဝါရိတ်သင့်သောရဟန်းဆိုအပ်၏ ၊ ဝိနည်းဓိုရ်ရဟန်းကား တစ်လုံးသော ဆွမ်းကိုမျှယူ၍ မယှံသန္တကံပရိဟုဉ္ဇဝါဝိဿဇ္ဇေဟိဝါ ယထာပစ္စယံကရောတိ၊ ဟု ဆို၍ ပြုအပ်၏ဟု ရွှေဥမင် ဘုန်းတော်ကြီးစီရင်သော ပါစိတ်နိဿယ၌ဆို၏ ။ ယင်းသို့ဆိုရာ၌ ပဝါရိတ်သင့်သောကြောင့် စားလို၍ဝိနည်းကံပြုရကား၊ အလမေတံသဗ္ဗံ၊ ဟုမဆိုရာ၊ ယင်းသို့ဆိုရုံမျှဖြင့် ဒါနလက္ခဏာ အမြွက်မျှမရှိရကား၊ မယှံသန္တကံစသည်ကို ဝိနည်းဓိုရ်မဆိုရာ၊ တောင်ဘီလာ ဘုန်းတော်ကြီးစီရင်သော ဓုတင်္ဂဝိနိစ္ဆယ၌ကား၊ ပဝါရိတ်သင့်သောရဟန်းသည် အတိရိတ်ပြုသော ဝိနည်းဓိုရ်ရဟန်းသည်အထံ၌ အတိရိတ္တံ ကရောထဘန္တေ-ဟု ဆိုအပ်၏ ၊ ဝိနည်းဓိုရ်ရဟန်းကား သပိတ်၌ ရှိသော တစ်လုံး‌သောဆွမ်းကိုမျှယူ၍ အလမေတံသဗ္ဗံ-ဟုဆိုအပ်၏ဟုဆို၏ ၊ ဤစကားနှစ်ရပ်တွင် နောက်စကားသင့်ကြောင်းကိုဋီကာပါဌ်ကိုဆောင်၍ မဏိရတနာ နိဿယ၌ ဆုံးဖြတ်၏ ၊ ထိုဋီကာပါဌ်သည် အတိရိတ္တံကရောန္တေဝံ၊ အလမေတန္တိဘာသတု၊ ဟူသောအဋ္ဌကထာကို ယောဇနာရုံမျှသာ၊ အဋ္ဌကထာဖြင့်ပင် ဝိနည်းဓိုရ်ဆိုရမည့်စကား ထင်ရှားလှလေပြီ၊ ဤသာမဟုတ်သေး ကပ္ပိယကတံဟောတိ၊ အစရှိသော သတ္တဝိဓဝိနယကမ္မာကာရကိုပြသော ပါဠိတော်၌-

အတိရိတ္တံ ကရောန္တော ဗျတ္တော ဘိက္ခု ပဋိဗလော ဝိနယဓရော ကပ္ပိယကတံဟောတိ၊ အတိရိတ္တံကရောန္တော ပဋိဂ္ဂဟိတံကတံဟောတိ၊ အတိရိတ္တံကရောန္တော ဥစ္စာရိတံကတံဟောတိ၊ အတိရိတ္တံကရောန္တော ဟတ္ထပါသေဌိတံကတံဟောတိ၊ အတိရိတ္တံကရောန္တေန ဘုတ္တာဝိနာကတံဟောတိ၊ အတိရိတ္တံကရောန္တေန ဗျတ္တေန ဘိက္ခုနာပဋိဗလေနဝိနယဓရေန ပဝါရိတေန အာသနာ အဝုဋ္ဌိတေန ကတံ ဟောတိ။ အတိရိတ္တံ ကရောန္တော ဗျတ္တော ဘိက္ခု ပဋိဗလော ဝိနယဓရော အလမေတံ-သဗ္ဗန္တိ ဘာသိတံ ဟောတိ၊ ဟူ၍အတိရိတ္တကာရကချည်းကတ္တားဖြစ်သောကြောင့် အလမေတံ သဗ္ဗံ၊ ဟူသောဝိနယကမ္မာ ကာရကို ဝိနည်းဓိုရ်သာဆိုအပ်၏ ၊ ပဝါရိတ်သင့်သသူ မဆိုအပ်။ ]

၈၃။ န ကရေနုပသမ္ပန္န၊ ဟတ္ထဂံ ပေသယိတွာ ပိ။ ကာရေတုံ လဘတေ သဗ္ဗော၊ ဘုဉ္ဇိတုံ တမကာရ‌ကောတိ။ ။

၈၃။ အနုပသမ္ပန္နဟတ္ထဂံ၊ ပဝါရိတ်သင့်သသူစေသောလူသာမဏေ လက်၌ဖြစ်သော ယာဝကာလိကကို။ နကရေ၊ အတိရိတ်မပြုရာ။ ပေသယိတွာပိ၊ တစ်ပါးကိုစေခိုင်း၍လည်း။ ကာရေတုံ၊ အတိရိတ်ပြုစေခြင်းငှါ။ လဘတေ၊ ရ၏ ။ တံ၊ ထိုအတိရိတ်ပြုပြီးသော ယာဝကာလိကကို။ အကာရကော၊ အတိရိတ်တိနည်းကံပြုသော ရဟန်းမှ တစ်ပါးသော။ သဗ္ဗော၊ ပဝါရိတ်သင့်, မသင့်သောရဟန်းခပ်သိမ်း‌သည်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ငှါ။ လဘတေ၊ ရ၏ ။

ပဝါရဏာပြီး၏ ။