ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
ဝေဒနာသုခဒုက္ခံ၊ ဝေဒနာဖြစ်သော သုခဒုက္ခကို။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တံပန၊ ထိုသုခဒုက္ခသည်ကား။
ဝိပါကသုခဒုက္ခံ၊ ဝိပါတ်ဖြစ်သော သုခဒုက္ခသည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
တတိယေ၊ တတိယသုတ်၌။
ဒုက္ခဿာတိ၊ ဒုက္ခဿဟူသည်ကား။
ဝဋ္ဋဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ၏။
စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထသုတ်၌။
လောကဿာတိ၊ လောကဿဟူသည်ကား။
သင်္ခါရလောကဿ၊ သင်္ခါရလောက၏။
ပဉ္စမာဒီသု၊ ပဉ္စမသုတ် အစရှိသည်တို့၌။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဖွင့်ဆိုသင့်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တံ၊ ထိုဖွင့်ဆိုသင့်သောစကားရပ်သည်။
ခန္ဓိယဝဂ္ဂေ၊ ခန္ဓိယဝဂ်၌။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိသည်သာလျှင်တည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ယောဂက္ခေမိဝဂ္ဂေါ၊ ယောဂက္ခေမိဝဂ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။