ဧကာဒသမေ၊ ဧကာဒသမသုတ်၌။
ဧတမေတ္တကေန ဧတ္တကမေဝါတိ၊ ဧတမေတ္တကေန ဧတ္တကမေဝဟူသည်ကား။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။
ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ပိဏ္ဍတ္ထတည်း။
အာဝုသော၊ ငါ့အရှင်တို့။
အပိ၊ အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည်ကား။
ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ထူး၏။
ဧတ္တကေန ကာလေန၊ ဤမျှတည်းသာ မမြင့်မကြာကာလဖြင့်။
ဟေတုမှိ၊ ပညတ်ခြင်း၏အကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ရူပီတိအာဒိ ပညာပနာ၊ ရူပီ ဤသို့အစရှိသော ပညတ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အသတိ၊ မရှိသော်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိဧတံ ဗျာကရဏံ၊ ဤသို့ ခွဲ ဝေ ဖြေဆိုခြင်းသည်။
အဿ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်နိုင်ပေ၏.
တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုသို့ ဉာဏ်ပဋိဘာန် လျင်လျားဖြေကြားနိုင်ပေသော ပုဂ္ဂိုလ်ထူး၏။
ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှတည်းသော အဖြစ်ပင်သော်လည်း။
ဗဟုံ၊ အကျိုးစီးပွား ကြီးကျယ်သောအားဖြင့် များလှပေပြီ။
**ကော ပန ဝါဒေါ အတိက္ကန္တေ**တိ၊ ကော ပန ဝါဒေါ အတိက္ကန္တေ ဟူသည်ကား။
ဣတော၊ ဤမျှတည်းသော အဖြေထက်။
အဘိက္ကန္တေ၊ အလွန်အပိုဖြစ်သော။
အတိမနာပေ၊ အလွန်နှလုံးကို ပွားစေတတ်သော။
ဓမ္မဒေသနာနယေ၊ ဓမ္မဒေသနာနည်း၌။
ဝါဒေါယေဝ၊ ဆိုဖါယ်သည်သာလျှင်။
ကော အတ္ထိ အတီမှာရှိတုံအံ့နည်း။
ဝါဒေါ၊ ဆိုဖွဘ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိအံ့စင်းစင်းတည်း။
ကထာ၊ ဆိုဖွယ်စကားသည်။
ဆိန္နာ၊ ပြတ်လေပြီ။
ဣတိအဘံ၊ ဤသည်ကား။
ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ပိဏ္ဍတ္ထအနက်တည်း။
အဗျာကတသံယုတ္တံ၊ အဗျာကတသံယုတ်သည်။
သမတ္ထံ၊ ပြီးပြီ။
သဠာယတနဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သဠာယတနဝဂ္ဂသံယုတ်အဋ္ဌကထာသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ဥဿုံမကြွင်း ပြီးဆုံးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။