ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသုတ်၌။
အဒုက္ခမသုခံ သဟာတိ၊ အဒုက္ခမသုခံသဟဟူသည်ကား။
သုခဒုက္ခေဟိ၊ သုခဒုက္ခတို့နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
အဒုက္ခမသုခဉ္စ၊ ဒုက္ခလည်းမဟုတ်သော သုခလည်းမဟုတ်သော ဝေဒနာသည်လည်းကောင်း။
**အဇ္ဈတ္တဉ္စ ဗဟိဒ္ဓါ စာ**တိ၊ အဇ္ဈတ္တဉ္စ ဗဟိဒ္ဓါ စဟူသည်ကား။
အတ္တနော စ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။
ပရဿ စ၊ သူတစ်ပါး၏လည်းကောင်း။
သန္တာနေ၊ သန္တာန်၌။
**မောသဓမ္မန္တိ**၊ မောသဓမ္မံဟူသည်ကား။
နဿနသဘာဝံ၊ တိုသောခဏရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဘင်္ဂက္ခဏမှ အထက်၌ မမြင်ကောင်းသော သဘောရှိသော။
**ပလောကိနန္တိ**၊ ပလောကိနံဟူသည်ကား။
ပလုဇ္ဇနကံ ဘိဇ္ဇနသဘာဝံ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသော။
**ဖုဿဖုဿာဝသမ္ဖုဿန္တိ** ``ဖုဿ ဖုဿ ဝယံ ပဿန္တိ (ဆဋ္ဌ)``၊ ဖုဿဖုဿာဝသမ္ဖုဿံ ဟူသည်ကား။
ဉာဏေန၊ ဝိပဿနာ၏ နောက်ကာလ၌ ဖြစ်သောဉာဏ်ဖြင့်။
ဖုသိတွာ ဖုသိတွာဝ ``ဖုသိတွာ ဖုသိတွာ (ဆဋ္ဌ)``၊ အဖန်ဖန်တွေ့မြင်၍သာလျှင်။
သံဖုသန္တော ``ပဿန္တော(ဆဋ္ဌ)``၊ ကောင်းစွာ တွေ့မြင်၍။
**ဧဝံ တတ္ထ ဝိရဇ္ဇတီ**တိ၊ ဧဝံ တတ္ထ ဝိရဇ္ဇတိ ဟူသည်ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
တာသု ဝေဒနာသု၊ ထိုသုံးပါးသော ဝေဒနာတို့၌။
ဝိရဇ္ဇတိ၊ မဂ်ဟူသော ဝိရာဂဖြင့် တပ်ခြင်းကင်း၏။
ဣဓာပိ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌လည်း။
သမ္မသနစာရဝေဒနာ၊ ဝိပဿနာ၏ကျက်စားရာ ဝေဒနာတို့ကို။
ကထိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။
ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။
ဉာဏဖုသနံ၊ လောကီလောကုတ္တရာဉဦဏ်တို့ဖြင့် တွေ့ခြင်းကို။
ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။