7. Dhātuvāravaṇṇanā
332-340.
Appahīnuppattirahabhāvā idha anugamanasayanānīti dassento ‘‘ yasmiṃ
V0.212 … pe … attho ’’ ti āha .Idhāpi yuttāti pubbe vuttamevatthaṃ parāmasati .
Tathā hi vuttaṃ ‘‘ kāraṇalābhe uppattiarahataṃ dassetī ’’ ti ( yama . mūlaṭī . anusayayamaka 1).
Cha paṭisedhavacanānīti tissannaṃ dhātūnaṃ cutūpapātavisiṭṭhānaṃ paṭisedhanavasena vuttavacanāni , tato eva dhātuvisesaniddhāraṇāni na honti .
Paṭisedhoti hi idha sattāpaṭisedho vuttoti adhippāyena vadati .
Aññatthe pana na-kāre nāyaṃ doso .
Imaṃ nāma dhātuṃ .
Taṃmūlikāsūti paṭisedhamūlikāsu .
Evañhīti ‘‘ na kāmadhātuyā cutassa kāmadhātuṃ upapajjantassā ’’ tiādinā paṭhamayojanāya sati .
Nakāmadhātuādīsu upapattikittaneneva nakāmadhātuādiggahaṇenapi dhātuvisesasseva gahitatāya atthato viññāyamānattā .
Tenāha ‘‘ na kāmadhātu … pe … viññāyatī ’’ ti .
Bhañjitabbāti vibhajitabbā .
Vibhāgo panettha duvidho icchitoti āha ‘‘ dvidhā kātabbāti attho ’’ ti .
Pucchā ca vissajjanāni ca pucchāvissajjanāni .
Yathā avutte bhaṅgābhāvassa aviññātattā ‘‘ anusayā bhaṅgā natthī ’’ ti vattabbaṃ , tathā tayidaṃ ‘‘ kati anusayā bhaṅgā ’’ ti etadapekkhanti tadapi vattabbaṃ .
Pucchāpekkhañhi vissajjananti .
Dhātuvāravaṇṇanā niṭṭhitā .
Anusayayamakavaṇṇanā niṭṭhitā .