ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ ဘဏထ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တပါးသော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ဝေဒယတိ၊ ခံစား၏။ စေတသိကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ နဝေဒယတိ၊ မခံစား။

ဣတိ၊ ဤသို့။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ ဘဏထ၊ ဆိုတော်မူကုန်၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကိံ၊ အသို့ပါနည်း။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ယံကာယံ၊ အကြင်ကိုယ်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုကိုယ်၌။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ အနိဿရော၊ အစိုးမရသည်။ ဟောတိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။ အသာမိ၊ ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သည်။ ဟောတိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။ အဝသဝတ္တီ၊ အလိုသို့ မလိုက်စေနိုင်သည်။ ဟောတိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အာမ၊ ဪစိုးရ ကိုယ်ပိုင်အလိုသို့လိုက်စေနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ နာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သော၊ ထိုရဟန္တာသည်။ သကစိတ္တဿ၊ မိမိစိတ်၏။ ပဝတ္တမာနေ၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သော။ ကာယေ၊ ကိုယ်၌။ အနဿရော၊ အစိုးမရသည်။ အသာမိ၊ မပိုင်သည်။ အဝသဝတ္တီ၊ အလိုသို့မလိုက်စေနိုင်သည်။ ယံဟောတိ၊ အကြင်သို့ဖြစ်ပေ၏။

ဧတံ၊ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းသည်။ နခေါယုတ္တံ၊ မသင့်မလျော်ပေ။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သကုဏောပိ၊ ငှက်သော်မှလည်း။ ယသ္မိံကုလာဝကေ၊ အကြင်အသိုက်၌။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်ကာလပတ်လုံး။ ပဋိဝသတိ၊ ထင်ရှားစွာနေသေး၏။ တတ္ထ၊ ထိုအသိုက်၌။ သော၊ ထိုငှက်သည်။ ဣဿရော၊ အစိုးရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာမီ၊ ကိုယ်ပိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝသဝတ္တီ၊ အလိုသို့လိုက်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကာယာနုပတာ၊ ကိုယ်သို့အစဉ်လိုက်တတ်ကုန်သော။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမေဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဘဝေဘဝေ၊ ဘဝတိုင်းဘဝတိုင်း၌။ ကာယံ၊ ကိုယ်သို့။ အနုဓာဝန္တိ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်၏။ အနုပရိဝတ္တန္တိ၊ အစဉ်လိုက်၍လိုက်ကုန်၏။

ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သောတရားတို့သည်။ ဂတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။

သီတံ၊ ချမ်းအေးခြင်းလည်းကောင်း။ ဥဏှံ၊ ပူအိုက်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဇိဃစ္ဆာ၊ ဆာလောင်ခြင်းလည်းကောင်း။ ပိပါသာ၊ မွတ်သိပ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဥစ္စာရော၊ ကျင်ကြီးလည်းကောင်း။ ပဿာဝေါ၊ ကျင်ငယ်လည်းကောင်း။ ထိနမိဒ္ဓံ၊ ပျင်းရိငိုက်မြည်းခြင်းလည်းကောင်း။ ဇရာ၊ အိုခြင်းလည်းကောင်း။ ဗျာဓိ၊ နာခြင်းလည်းကောင်း။ မရဏံ၊ သေခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တို့တည်း။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမေခေါဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဘဝေဘဝေ၊ ဘဝတိုင်းဘဝတိုင်း၌။ ကာယံ၊ ကိုယ်သို့။ အနုဓာဝန္တိ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်၏။ အနုပရိဝတ္တန္တိ၊ အစဉ်လည်၍ လိုက်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုတရားဆယ်ပါး၌။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ အနိဿရော၊ အစိုးမပိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အသာမိ၊ အရှင်မဟုတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝသဝတ္ထီ၊ အလိုသို့မလိုက်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သညည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ ကာယေ၊ ကိုယ်၌။ အာဏာ၊ အာဏာသည်။ နပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်သနည်း။ ဣဿရိယံဝါ၊ အစိုးရခြင်းသည်လည်း။ နပဝတ္တိ၊ မဖြစ်သနည်း။ တတ္ထ၊ ထိုအမေး၌။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဗြူဟိ၊ ဟောတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ယေကေစိ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ပထဝိနိဿိတာ၊ မြေသို့မှီကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ ပထဝိံ၊ မြေကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ စရန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။ ဝုတ္တိံ၊ အသက်မွေးခြင်းကို။ ကပ္ပေန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အပိ၊ မေးပါအံ့။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ ပထဝီယာ၊ မြေ၌။ အာဏာ၊ အစိုးရခြင်းသည်။ ပဝတ္တတိနု၊ ဖြစ်လေသလော။ ဣသာရိယံဝါ၊ ပိုင်နင်းခြင်းသည်လည်း။ ပဝတ္တတိနု၊ ဖြစ်လေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ ထိုသို့အစိုးမရပါ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်တော်သည်။ ကာယံ၊ ကိုယ်တော်ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ ကာယေ၊ ကိုယ်၌။ အာဏာ၊ အာဏာသည်။ နပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်စေနိုင်။ ဣသာရိယံ၊ အစိုးရခြင်းသည်။ နပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်စေနိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ နာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံပိ၊ ဝေဒနာကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒယတိ၊ ခံစားသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မပွားအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံပိ၊ ဝေဒနာကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒယတိ၊ ခံစား၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဆာတော၊ ဆာလောင်လှသော။ ပရိတသိတော၊ မွတ်သိပ်လှသော။ ဂေါဏော၊ နွားသည်။ အဗလဒုဗ္ဗလပရိတ္တကတိဏေသုဝါ၊ အားမဲ့ အားချည့်၍အနည်းငယ်ကုန်သောမြက်တို့၌လည်းကောင်း။ လတာယဝါ၊ နွယ်၌လည်းကောင်း။ ဥပနိဗဒ္ဓေါ၊ ဖွဲ့ချည်ထားအပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ သောဂေါဏော၊ ထိုနွားသည်။ ပရိကုပိတော၊ ပျက်စီးဖောက်ပြန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဥပနိဗန္ဒေန၊ ဖွဲ့ချည်ရာ မြက်ဖုတ်နွယ်တန်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ပက္ကမတိယထာ၊ သွားလေသကဲ့သို့။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဘာဝိတစိတ္တဿ၊ မပွားအပ်သောစိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိကောပေတိ၊ ဖောက်ပြန်စေ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ပရိကုပိတံ၊ ဖောက်ပြန်သော်။ ကာယံ၊ ကိုယ်သည်။ အာဘုဇတိ၊ တွန့်ခွေ၏။ နိဗ္ဘုဇတိ၊ မစောင့်ထိန်းနိုင်။ သမ္ပရိဝတ္တကံ၊ ပြန်လှန်သည်။ ကိ၊ ကရောတိ၊ ပြု၏။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အဘာဝိတစိတ္တော၊ မပွားအပ်သောစိတ်ရှိသော။ သော၊ ထိုပုထုဇဉ်သည်။ တသတိ၊ ထိတ်လန့်၏။ ရဝတိ၊ မြည်တမ်း၏။ ဘေရဝံ၊ ကြောက်ဖွယ်သော အသံကို။ အဘိရဝတိ၊ အော်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံပိ၊ ဝေဒနာကိုလည်း။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစား၏။ စေတသိကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံပိ၊ ဝေဒနာကိုလည်း။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစား၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်။ ကာရဏံ့၊ အကြောင်းတည်း။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ဝေဒယတိ၊ ခံစား၏။ စေတသိကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ နဝေဒယတိ၊ မခံစားပေ။ တံကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဘာဝိတံ၊ ပွားအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုဘာဝိတံ၊ ကောင်းစွာပွားအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒန္တံ၊ ဆုံးမယဉ်ကျေးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုဒန္တံ၊ ကောင်းစွာယဉ်ကျေးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဿဝံ၊ ကောင်းစွာနာယူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝစနကရံ၊ ဆိုတိုင်းလိုက်နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုရဟန္တာသည်။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာနှင့်။ ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လတ်သော်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဠံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ သမာဓိထမ္ဘေ၊ သမာဓိဟူသောတိုင်၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပနိဗန္ဓတိ၊ ဖွဲ့ချည်၏။ သမာဓိထမ္ဘေ၊ သမာဓိဟူသောတိုင်၌။ တသ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ ဥပနီဗန္ဓံ၊ ဖွဲ့ချည်၍ထားအပ်သော။ တံစိတ္တံ၊ ထိုစိတ်သည်။ နဝေဓတိ၊ မယိမ်းယိုင်။ နစလတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ဋ္ဌိတံ၊ တည်တန့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝိက္ခိတ္တံ၊ မပျံ့လွင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကာယောပန၊ ကိုယ်သည်ကား။ ဝေဒနာဝိကာရဝိပ္ပါရေန၊ ဝေဒနာဖောက်ပြန်ခြင်းဖြင့်နှံ့သော်လည်းကောင်း။ အာဘုဇတိ၊ တွန့်ခွေ၏။ နိဗ္ဘုဇတိ၊ မစောင့်ထိန်းနိုင်။ သမ္ပရိဝတ္တတိ၊ ပြန်လှန်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တပါးသော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ဝေဒယတိ၊ ခံစား၏။ စေတသိကံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ နဝေဒထိ၊ မခံစား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဣဒံ၊ ဤသည်လျှင်။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဆဋ္ဌီ၊ ခြောက်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအရှင်မြတ်၏။ ကာယိကစေတသိက ဝေဒနာပဉှာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဝေဒနာကိုခံစားရ၍ စိတ်၌ဖြစ်သောဝေဒနာကို မခံစားရခြင်း၌ ပြဿနာမေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

ဆဋ္ဌီ၊ ခြောက်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအရှင်မြတ်၏။ ကာယိကစေတသိက ဝေဒနာပဉှာ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဝေဒနာကိုခံစားရ၍ စိတ်၌ဖြစ်သောဝေဒနာကို မခံစားရခြင်း၌ ပြဿနာမေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကာယေ၊ ကိုယ်သည်။ စလမာနေ၊ လှုပ်ပါလျက်။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ယံနစလတိ၊ အကြင်မတုန်လှုပ်လေ။ လောကေ၊ လောက၌။ တံနာမ၊ ထိုအကြောင်းမည်သည်ကား။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဖွယ်ရှိစွ။ တတ္ထ၊ ထိုအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဗြူဟိ၊ ဟောတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ မဟတိ၊ ကြီးစွာသော။ ခန္ဓသာခါပလာသ သမ္ပန္နေ၊ ပင်စည်အခက်အရွက်နှင့်ပြည့်စုံသော။ မဟာရုက္ခေ၊ သစ်ပင်ကြီးကို။ အနိထဗလသမာဟတေ၊ လေအားဖြင့်ပုတ်ခတ်အပ်သော်။ သာခါ၊ အခက်သည်။ စလတိ၊ လှုပ်၏။ တဿ၊ ထိုသစ်ပင်၏။ ခန္ဓောပိ၊ ပင်စည်သည်လည်း။ အပိ၊ စင်စစ်။ စကတိနု၊ လှုပ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ ထိုသို့မလှုပ်ရာ။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာနှင့်။ ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လတ်သော်။ အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဒဠံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သမာဓိထမ္တေ၊ သမာဓိဟူသောတိုင်၌။ ဥပနိဗန္ဓတိ၊ ဖွဲ့ချည်၏။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ သမာဓိထမ္ဘေ၊ သမာဓိဟူသောတိုင်၌ ဥပနိဗန္ဓနံ၊ ဖွဲ့ချည်အပ်သော။ တံစိတ္တံ၊ ထိုစိတ်သည်။ နဝေဒတိ၊ မယိုင်းယိုင်။ နစေလတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ဋ္ဌိတံ၊ တည်တန့်သည်။ အဝိက္ခိတ္တံ၊ မပျံ့လွင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဝေဒနာဝိကာရဝိပ္ဖာရေန၊ ဝေဒနာဖောက်ပြန်သဖြင့်လှုပ်ရှားသော်လည်းကောင်း။ အာဘုဇတိ၊ တွန့်ခွေ၏။ နိဗ္ဘုဇတိ၊ မစောင့်ထိန်းနိုင်။ သမ္ပရိဝတ္တတိ၊ ပြန်လှန်၏။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ နဝေဒတိ၊ မယိမ်းယိုင်။ နစလတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ရုက္ခဿ၊ သစ်ပင်၏။ ခန္ဓောဝိယ၊ ပင်စည်ကဲ့သို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဖွယ်ရှိပေစွ။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရာား။ အဗ္ဘူတံ၊ မဖြစ်ဘူး မြဲဖြစ်ပေစွ။ မေ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ သဗ္ဗကာလိကော၊ အခါခပ်သိမ်းတည်သော။ ဓမ္မပ္ပဒီပေါ၊ တရားမီးတိုင်ကို။ နဒိဋ္ဌပုဗ္ဗော၊ မမြင်ဖူးပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ ‌ လျှောက်ဆို၏။

သတ္တမီ၊ ခုနစ်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာ၏။ ကာယိကဝေဒနာယ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဝေဒနာ၏။ နာနာကရဏပဉှာ၊ အထူးထူးပြုကြခြင်း၏ ပြဿနာမေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။