ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣမေဒါယကာ၊ ဤအလှူရှင်တို့သည်။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ပုဗ္ဗပေတာနံ၊ ရှေးကသေလွန်ကုန်သူတို့အား။ ဣမံ၊ ဤဒါနသည်။ တေသံ၊ ထိုသေလွန်သူတို့အား။ ပါပုဏာတု၊ ရောက်ရစေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဒိသန္တိ၊ ရည်ညွှန်းကုန်၏။ တေ၊ ထိုသေလွန်သူတို့သည်။ တတောနိဒါနံ၊ ထိုလှူဒါန်းရည်ညွှန်းခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ကိဉ္စိဝိပါကံ၊ တစုံတရာသော အကျိုးကို။ ပဋိလဘန္တိ၊ ရပါကုန်၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ပဋိလဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ နပဋိလဘန္တိ၊ မရကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နိရယူပပန္နာ၊ ငရဲသို့ကျရောက်ကုန်သောသူတို့သည်။ နပဋိလဘန္တိ၊ မရကုန်။။ သဂ္ဂဝတာ၊ နတ်ပြည်သို့ရောက်ကုန်သောသူတို့သည်။ နပဋိလဘန္တိ၊ မရကုန်။ တိရစ္ဆာနယောနိဂတာ၊ တိရစ္ဆာန်အမျိုးသို့ရောက်ကုန်သောသူတို့သည်။ နပဋိလဘန္တိ၊ မရကုန်။ စတုန္နံဝေသာနံ၊ ပြိတ္တာလေးမျိုးတို့တွင်။ ဝန္တာသိကာ၊ ဝန္တာသိကပြိတ္တာမျိုးတို့လည်းကောင်း။ ခုပ္ပိပါသိနော၊ ခုပ္ပိပါသီပြိတ္တာမျိုးတို့လည်းကောင်း။ နိဇ္ဈာမတဏှိကာ၊ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာမျိုးတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တယောပေတာ၊ သုံးဦးသော ပြိတ္တာမျိုးတို့သည်။ နပဋိလဘန္တိ၊ မရကုန်။ ပရဒတ္တူပဇီဝိနော၊ ပရဒတ္တူပဇီဝိမည်ကုန်သော။ ပေတာ၊ ပြိတ္တာတို့သည်။ လဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုပရဒတ္တူပဇီဝိပြိတ္တာမျိုးတို့သည်လည်း။ သရမာနာယေဝ၊ အောက်မေ့နိုင်သူတို့သည်သာလျှင်။ လဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေသံ၊ အကြင်သူတို့အား။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော ကုသိုလ်အတို့ကို။ တေ၊ ထိုပြိတ္တာတို့သည်။ ယဒိနပဋိလဘန္တိ၊ အကယ်၍မရကုန်အံ့။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ဒါယကာန အလှူရှင်တို့၏။ ဒါနံ၊ အလှူသည်။ ဝိသောတိယံ၊ ခန်းခြောက်သည်။ အဖလံ၊ အကျိုးမဲ့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒါနံ၊ အလှူသည်။ အဖလံ၊ အကျိုးမဲ့သည်။ အဝိပါကံ၊ အကျိုးမရှိသည်။ နဟိဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒါယကာယေဝ၊ အလှူရှင်တို့သည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုအလှူ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစံရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းအားဖြင့်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ သညာပေတိ၊ သိစေလော။ ဣတိ၊ ဤဿို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ မစ္ဆမံသသုရာဘတ္တခဇ္ဇကာနိ၊ ငါးအမဲသေရည်ထမင်း မုန့်ခဲဖွယ်တို့ကို။ ပဋိယာဒေတွာ၊ စီရင်၍။ ဉာတိကုလံ၊ ဆွေမျိုးအိမ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ တေဉာတကာ၊ ထိုဆွေမျိုးတို့သည်။ တံဥပါယနံ၊ ထိုလက်ဆောင်ကို။ ယဒိနသမ္ပဋိစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်ရွဲ့မခံကုန်အံ့။ တံဥပါယနံ၊ ထိုလက်ဆောင်သည်။ ဝိသော သိတံ၊ ခန်းခြောက်ခြင်းသို့ ဂစ္ဆေယျဝါအပိနု၊ ရောက်မူလည်းရောက်ရာသလော။ ဝိနဿေယျဝါအပိနု၊ ပျက်မူလည်း ပျက်စီးရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မပျက်ရာ။ သာမိကာနံယေဝ၊ အရှင်တို့အားသာလျှင်။ တံဥပါယနံ၊ ထိုလက်ဆောင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဒါယကာယေဝ၊ အလှူရှင်တို့သည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုအလှူ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစံရကုန်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာပန၊ ဥပမာသော်ကား။ ဂဗ္ဘံ၊ တိုက်ခန်းသို့။ ပဝိဋ္ဌော၊ ဝင်ရောက်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ပုရတော၊ ရှေး၌။ နိက္ခမနမုခေ၊ ထွက်ရံတံခါးသည်။ အသတိ၊ မရှိသော်။ ကေန၊ အဘယ်တံခါးဖြင့်။ နိက္ခမေယျ၊ ထွက်ရာမည်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ပဝိဋ္ဌေနေဝ၊ ဝင်ရာတံခါးဖြင့်သာလျှင်။ နိက္ခမေယျ၊ ထွက်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဒါယကာယေဝ၊ အလှူရှင်တို့သည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုဒါန၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အနုဘာန္တိ၊ ခံစံရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဟေတု၊ ဤအတိုင်းဖြစ်ပါစေလော့။ ဧဝမေတံ၊ ဤအတိုင်းဟုတ်လှပါပြီ။ တထာ၊ ထိုအရှင်ဆိုတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဒါယကာယေဝ၊ အလှူရှင်တို့သည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုဒါန၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစံရကုန်၏။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ တံကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ဝိလောမေမာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မပြုကုန်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣမေသံဒါယကာနံ၊ ဤအလှူရှင်တို့၏။ ဒိန္နဒါနံ၊ လှူအပ်သောအလှူသည်။ ပုဗ္ဗပေတာနံ၊ ရှေးကသေလွန်ကုန်သူတို့အား။ ယဒိပါပုဏာတိ၊ အကယ်၍ ရောက်သည်ဖြစ်အံ့။ စ၊ ထို့ပြင်။ တေ၊ ထိုသေသောသူတို့သည်။ တဿ၊ ထိုဒါန၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ ယဒိအနုဘဝန္တိ၊ အကယ်၍ ခံစံရကုန်အံ့။

တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ပါဏာတိပါတီ၊ သူ့အသက်ကိုသတ်လေ့ရှိသော။ လုဒ္ဒေါ၊ ကြမ်းတမ်းသော။ လောဟိတပါဏီ၊ သွေးကပ်သော လက်ရှိသော။ ပဒုဋ္ဌမသင်္ကပ္ပေါ၊ ပြစ်မှားတတ်သောစိတ်အကြံရှိသော။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မနုဿေ၊ လူတို့ကို။ ဃာတေတွာ၊ သတ်၍။ ဒါရုဏံ၊ ကြမ်းကြုတ်သော။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပုဗ္ဗပေတာနံ၊ ရှေး၌သေလွန်သောသူတို့အား။ မေ၊ ငါ၏။ ဣမဿကမ္မဿ၊ ဤမကောင်းမှုကံ၏။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ပုဗ္ဗပေတာနံ၊ ရှေး၌သေလွန်သောသူတို့အား။ ပါပုဏာတု၊ ရောက်ရစေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဒိသေယျ၊ ရည်ညွှန်းခဲ့အံ့။ တဿ၊ ထိုမကောင်းမှု၏။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ပုဗ္ဗပေတာနံ၊ ရှေး၌သေလွန်သောသူတို့အား။ အပိနုပါပုဏာတိ၊ ရောက်ပါအံ့လေ။

ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နဟိပါပုဏာတိ၊ မရောက်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ နပါပုဏာတိ၊ မရောက်။ တတ္ထ၊ ထိုအရာ၌။ ဟေတု၊ ဖြစ်ကြောင်းကား။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ကာရဏံ၊ အဟောက်ကား။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧသောပဉှော၊ ဤပြဿနာကို။ နပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ မမေးသင့်။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တွံ၊ သင်သည်။ ဝိဿဇ္ဇကော၊ ဖြေဆိုသောသူသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ အပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ မသင့်သည်ကို။ မာစပုစ္ဆိ၊ မမေးလေလင့်။ ကိဿ၊ အဘယ်ကြောင့်။ အာကာသော၊ ကောင်းကင်သည်။ နိရာလမ္ဗော၊ မှီရာမရှိသနည်း။ ဂင်္ဂါ၊ ဂင်္ဂါသည်။ ဥဒ္ဓံမုခါ၊ အထက်ရေဆန်သို့ရှေးရှူ။ ကိဿနသန္ဒတိ၊ အဘယ်ကြောင့် မစီးလေသနည်း။ ဣမေမနုဿာစ၊ ဤလူတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣမေဒိဇာစ၊ ဤငှက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ကိဿဒွိပဒါ၊ အဘယ်ကြောင့်ခြေလေးချောင်းရှိကုန်သနည်း။ မိဂါ၊ သားတို့ကား။ တိဿစတုပ္ပဒါ၊ အဘယ်ကြောင့် ခြေလေးချောင်းရှိကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တမ္ပိ၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။ မံ၊ ငါ့ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ ပုစ္ဆိဿတိ၊ မေးလေလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤဿို့ပယ်လှန်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။ ဝိဟေသာပေက္ခေါ၊ နှိပ်နင်းလို၍။ နပုစ္ဆာမိ၊ မမေးလျှောက်ပါ။ အပိစ၊ သဘောမှန်ကား။ သန္ဒေဟသာ၊ ယုံမှားခြင်းကို။ နိဗ္ဗာနတ္ထာယ၊ အေးငြိမ်းပါရခြင်းငှာ။ ပုစ္ဆာမိ၊ မေးလျှောက်ပါ၏။ လောကေ၊ လောက၌။ ဝါမဂါဟိနော၊ သဘောပေါက်ပြန်၍ယူကုန်သော။ ဝိစက္ခုကာ၊ ဉာဏ်စက္ခုကင်းကုန်သော။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဗဟူ၊ များလှပါကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဩကာရံ၊ အခွင့်ကို။ နလဘေယျုံ၊ မရကုန်ဘဲရှိအံ့နည်း။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့စိတ်ထား၍သာ။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။ ပုစ္ဆာမိ၊ မေးပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အကတေန၊ မကောင်းမှုကို မပြုကျင့်သူနှင့်။ အနနုမတေန၊ အလိုတူသဖြင့်အခွင့်မပြုသူနှင့်။ သက၊ အတူတကွ။ ပါပံကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကံကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်ပေ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဥဒကနိဗ္ဗာဟနေန၊ ရေဆောင်ပြွန်ဖြင့်။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ သုဝိဒူရမ္ပိ၊ အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်သို့လည်း။ ဟရန္တိ၊ ဆောင်ယူကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဃနမဟာသေနပဗ္ဗတတော၊ တခဲနက်သော ကျောက်တောင်ကြီးမှ။ နိဗ္ဗာသနေန၊ ထုတ်သဖြင့်။ ယတိစ္ဆိတံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ဟရိတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။ အပိနုသက္ကာ၊ တတ်နိုင်အံ့သော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မတတ်နိုင်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာအားဖြင့်ကား။ တေလေန၊ ဆီဖြင့်။ ပဒီပေါ၊ ဆီမီးကို။ ဇလေတုံ၊ ထွန်းညှိခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဥဒကေန၊ ရေဖြင့်။ ပဒီပေါ၊ ဆီမီးကို။ ဇလေတုံ၊ ထွန်းညှိခြင်းငှာ။

အပိနုသက္ကာ၊ တတ်နိုင်အံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာအားဖြင့်ကား။ ကဿကာ၊ လယ်သမားတို့သည်။ တဠာကတော၊ တဖက်ဆည်ကုန်မှ။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ နီဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ဓညံ၊ စပါးကို။ ပရိပါစေန္တိ၊ ရင့်ကျက်စေကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ မဟာသမုဒ္ဒတော၊ မဟာသမုဒ္ဒရာမှ။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ နီဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ဓညံ၊ စပါးကို။ ပရိပါစေတုံ၊ ရင့်ကျက်စေခြင်းငှာ။ အပိနုခေါသက္ကာ၊ တတ်နိုင်အံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသတ္တာ၊ မတတ်နိုင်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်သနည်း။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်သနည််း။

ကာရဏေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ သညာပေဟိ၊ သိစေပါလော။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နအန္ဓော၊ ပညာမျက်စိမကန်းပါ။ နအနာလောကော၊ ပညာမျက်စိအလင်းမရသူမဟုတ်ပါ။ သုတွာ၊ ကြားနာရပါမူ။ ဝေဒိဿာမိ၊ သိနိုင်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ထောကံ၊ နည်းပါး၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဗဟုကံ၊ များပြား၏။ ထောကတ္တာ၊ နည်းသည့်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ကတ္တာရံယေဝ၊ ပြုတတ်သူကိုသာ။ ပရိယာဒိယတိ၊ သိမ်းယူနိုင်၏။ ဗဟုကတ္တာ၊ များသည့်အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ သဒေဝကံ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကံ၊ လူအပေါင်းကို။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဩပမ္မံ၊ ဥပမာကို။ ကရောဟိ၊ ပြတော်မူပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ပရိတ္တံ၊ အနည်းငယ်သော။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ ဥဒကဗိန္ဒု၊ ရေပေါက်သည်။ ပထဝိယံ၊ မြေ၌။ နိပတေယျ၊ ကျရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တံဥဒကဗိန္ဒု၊ ထိုရေပေါက်သည်။ ဒသဝိယောဇနာနိ၊ ဆယ်ယူဇနာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒွါဒသ ပိယောဇနာနိ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာတို့ကိုလည်းကောင်း။ အပိနုခေါအဇ္ဈောတ္ထရေယျ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်အံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရာား။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ တံဥဒကဗိန္ဒု၊ ထိုရေပေါက်သည်။ နိပတိတံ၊ ကျ၏။ တတ္ထေဝ၊ ထိုကျရာအရပ်၌ပင်လျှင်။ နဟိပရိယာဒိယတိ၊ မသိမ်းယူနိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နဟိပရိယာဒိယတိ၊ မသိမ်းယူနိုင်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဥဒကဗိန္ဒုဿ၊ ရေပေါက်၏။ ပရိတ္တတ္တာ၊ နည်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ပရိတ္တံ၊ နည်းသော။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ပရိတ္တတ္တာ၊ နည်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကတ္တာရံယေဝ၊ ပြုတတ်သူကိုသာလျှင်။ ပရိယာဒိယတိ၊ သိမ်းယူနိုင်၏။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာတနည်းကား။ မဟတိ၊ ကြီးသောအရပ်၌။ မဟာမေဃော၊ မိုးကြီးသည်။ ဓရဏီတလံ၊ မြေပြင်ကို။ တပ္ပယန္တော၊ တင်းတိမ်စေလျှက်။ အဘိဝဿေယျ၊ ရွာရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သောမဟာ မေဃော၊ ထိုမိုးကြီးသည်။ သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ အပိနုခေါ၊ ဩတ္ထရေယျ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်အံ့သော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪလွှမ်းမိုးနိုင်ရာ၏။ ပူရယိတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ သောမဟာမေဃော၊ ထိုမိုးကြီးသည်။ သောဗ္ဘသရသရိတသာခါကန္ဒရပဒရဒဟမာတိကာတဠာကဥဒပါနပေါက္ခရဏိယောပိ၊ ထုံးအိုင်ရေကန်မြစ်ချောင်း သစ်ခက်ချောက်ကြား ချောက်လက်တက် ရေအိုင်မြောင်းတဖက်ဆည်ကန်ရေတွင်းလေးထောင့်ကန် တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒသပိယောဇနာနိ၊ ဆယ်ယူဇနာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒွါဒသပိ ယောဇနာနိ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာတို့ကိုလည်းကောင်း။ အဇ္ဈောတ္ထရေယျ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ အဇ္ဈောတ္ထရေယျ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ မေဃဿ၊ မိုး၏။ မဟန္တတ္တာ၊ ကြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဗဟုကံ၊ များပြား၏။ ဗဟုကတ္တာ၊ များပြားသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဒေဝမနုဿေဟိပိ၊ နတ်လူတို့ကိုလည်း။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သတ္တာ၊ တတ်နိုင်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်ကြောင်းကြောင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ထောကံ၊ နည်းပါးသနည်း။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဗဟုတရံ၊ များပြားသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣဓ၊ ဤလောက၌၊။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိတစုံတယောက်သောသူသည်။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏။ သီလံ၊ သီလကို။ သမာဒိယတိ၊ ဆောက်တည်၏။ ဥပေါသထကမ္မံ၊ ဥပုသ်ကံကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဟဋ္ဌော၊ ရွှင်ပြသည်။ ပဟဋ္ဌော၊ အပြားအားဖြင့် ရွှင်ပြသည်။ ဟသိတော၊ ပြုံးရယ်သည်။ ပမုဒိတော၊ ဝမ်းမြောက်သည်။ ပသန္နမာနသော၊ ကြည်လင်သောစိတ်ရှိသည်။ ဝေဒဇာတော၊ နှစ်သက်စွာဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုသူအား။ အပရာပရံ၊ အဆက်ဆက်အပြန်ပြန်။ ပီတိ၊ နှစ်မြို့ခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ပီတိမနဿ၊ နှစ်မြို့သော စိတ်ရှိသူ၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဘိယျောဘိယျော၊ လွန်စွာလွန်စွာ။ ပဝဍ္ဎဘိ၊ တိုးပွား၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာပ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဗဟုသလိလသမ္ပုဏ္ဏေ၊ များစွာရေပြည့်လျှံသော။ ဥဒပါနေ၊ ရေတွင်း၌။ ဧကေနဒေသေန၊ တစ်ခုသောအရပ်ဖြင့်။ ဥဒကံ၊ ရေသည်။ ပဝိသေယျ၊ ဝင်ရာ၏။ ဧကေန၊ တစ်ခုသောအရပ်ဖြင့်။ နိက္ခမေယျ၊ ထွက်ရာ၏။ နိက္ခမန္တေပိ၊ ထွက်သော်လည်း။ အပရာပရံ၊ အဆက်ဆက်အပြန်ပြန်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ခယံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ ပါပေတုံ၊ ရောက်စေခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဘိယျောဘိယျော၊ အလွန့်အလွန်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွား၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝဿသတေပိ၊ အနှစ်တစ်ရာမြောက်၌လည်း။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ စေအာဝဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ ဆင်ခြင်အောက်မေ့ငြားအံ့။ အာဝဇ္ဇိတေ အာဝဇ္ဇိတေ၊ ဆင်ခြင်တိုင်း ဆင်ခြင်တိုင်း။ ဘိယျောဘိယျော၊ အလွန့်အလွန်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွား၏။

တဿ၊ ထိုယောကျ်ား၏။ တံကုသလံ၊ ထိုကုသိုလ်ကို။ ယထိစ္ဆကေဟိ၊ အလိုအားလျော်သူတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သံဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဗဟုတရံ၊ များပြား၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အကုသလံ ပန၊ အကုသိုလ်ကိုကား။ ကရောန္တော၊ ပြုသောသူသည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိပ္ပဋိသာရိနော၊ နှလုံးမသာယာသောသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ပဋိလီယတိ၊ တွန့်တို၏။ ပဋိကုဋတိ၊ ကုဋ်၏။ ပဋိဝတ္တတိ၊ လည်၏။ နသမ္ပသာရိယတိ၊ မပြန့်ပြူး။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်၏။ တပ္ပတိ၊ ပူပန်၏။ ဟာယတိ၊ အားယုတ်၏။ ခီယတိ၊ အားကုန်၏။ နပရိဝဍ္ဎတိ၊ မတိုးပွား။ တတ္ထေဝ၊ ထိုပြုပြီးအကုသိုလ်၌သာလျှင်။ ပရိယာဒိယတိ၊ သိမ်းယူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ သုက္ခာယ၊ ခြောက်သော။ မဟာပုဠိနာယ၊ ဆွဲအားကြီးသော။ ဥန္နတာဝနံတာယ၊ တိန်ကောသော။ ကုဋိလသင်္ကုဋိလာယ၊ ကောက်ကွေ့သော။ နဒိယာ၊ မြစ်၌။ ဥပရိဘော၊ အထက်မှ။ ပရိတ္တံ၊ အနည်းငယ်မျှ။ အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာသော။ ဥဒကံ၊ ရေသည်။ ဟာယတိ၊ အားယုတ်၏။ ခီယတိ၊ အားကုန်၏။ နပရိဝဍ္ဎတိ၊ မတိုးပွား။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌ပင်လျှင်။ ပရိယာဒိယတိ၊ သိမ်းယူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသောသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ပဋိလီယတိ၊ တွန့်တို၏။ ပဋိကုဋတိ၊ ကုဋ်၏။ ပဋိဝတ္တတိ၊ လည်၏။ နသမ္ပသာရီယတိ၊ မပြန့်ပြူး။ သောစတိ၊ စိုးရိမ်၏။ တပ္ပတိ၊ ပူပန်၏။ ဟာယတိ၊ အားယုတ်၏။ ခီယတိ၊ အားကုန်၏။ နပရိဝတ္တတိ၊ မတိုးပွား။ တတ္ထေဝ၊ ထိုပြုပြီး အကုသိုလ်၌သာ။ ပရိယာဒိယတိ၊ သိမ်းယူ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ထောကံ၊ နည်းပါး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းလှပေ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ တထာ၊ ထိုအရှင်ဆိုတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

စတုတ္ထီ၊ လေးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗပေတာဒိသပဉှာ၊ ရှေး၌သေလွန်သူစသည်တို့ကို မေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်၏။