ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
သီဟဿသတ္တင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနီတိ၊ သီဟဿသတ္တင်္ဂ နိဂဟေတဗ္ဗာနိဟူ၍။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။
ကတမာနိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
တာနိသတ္တင်္ဂါနိ၊ ထိုအင်္ဂါခုနစ်ပါးတို့ကို။
ဂဟေတဗ္ဗာနိ၊ ယူအပ်ပါကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။
သီဟောနာမ၊ ခြင်္သေ့မည်သည်။
သေတဝိမလပရိသုဒ္ဓပဏ္ဍရော၊ အဖြူစင်စစ်ညစ်ကြေး မတင်စင်ကြယ်စွာဖြူ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
သေတဝိမလပရိသုဒ္ဓပဏ္ဍရစိတ္တေန၊ အဖြူစင်စစ်ညစ်ကြေးမတင်စင်ကြယ်စွာဖြူသောစိတ်ဖြင့်။
ဗျပဂတကုက္ကုစ္စေန၊ ယုံမှားခြင်းကင်းသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
စတုစ္စရဏော၊ အခြေလေးချောင်းရှိ၏။
ဝိက္ကန္တစာရီ၊ အလွန်ရဲရင့်သောအလေ့အကျင့်ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
စတုရိဒ္ဓါပါဒစရဏေန၊ ဣဒ္ဓပါဒ်လေးပါးဟူသောအခြေရှိသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
အဘိရူပရုစိရကေသရီ၊ အလွန်လှပ၍နှစ်သက်ဘွယ်သောလည်ဆန်ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
အဘိရူပရိုရသီလကေသရိနာ၊ အလွန်လှပ၍နှစ်သက်ဘွယ်သောသီလရှိသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
ဇီဝိတပရိယာဒါနေပိ၊ အသက်ပင်ကုန်ဆုံးသော်လည်း။
ကဿစိ၊ တစုံတဦးသောသတ္တဝါကို။
နဩဏမတိ၊ မကိုင်းညွတ်လေ။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသန ဂိလာနပစ္စယ ဘေသဇ္ဇ ပရိက္ခာရ ပရိယာဒါနေပိ၊ သင်္ကန်းဆွမ်းကျောင်းသူနာ၏အထောက်အပံ့ဖြစ်သောဆေးပစ္စည်းပရိက္ခရာကုန်ဆုံးသော်လည်း။
ကဿစိ၊ တစုံတဦးသောသတ္တဝါကို။
နဩဏမိတဗ္ဗံ၊ မကိုင်းညွတ်အပ်။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
သပဒါနဘက္ခော၊ အစဉ်အတိုင်းစား၏။
ယသ္မိံဩကာသေ၊ အကြင်အရပ်၌။
နိပတတိ၊ ကျ၏။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌သာလျှင်။
ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။
ဘက္ခယတိ၊ စား၏။
ဝရမံသံ၊ ကောင်းမြတ်သောအသားကို။
နဝိစိနာဘိ၊ မစူးစမ်း။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
သပဒါနဘက္ခေန၊ အစဉ်အတိုင်းစားသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ကုလာနိ၊ ဒါယကာအမျိုးတို့ကို။
နဝိစိနိတဗ္ဗာနိ၊ မစူးစမ်းအပ်ကုန်။
ပုဗ္ဗဂေဟံ၊ ရှေးအိမ်ကို။
ဟိတွာ၊ စွန့်၍။
ကုလာနိ၊ ဒါယကာအမျိုးအိမ်တို့သို့။
နဥပသင်္ကမိတဗ္ဗာနိ၊ မကပ်အပ်ကုန်။
ဘောဇနံ၊ အစာကို။
နဝိစိနိတဗ္ဗံ၊ မစူးစမ်းအပ်။
ယသ္မိံ ဩကာသေ၊ အကြင်အရပ်၌။
ကဗဠံ၊ ဆွမ်းလုပ်ကို။
အာဒီယတိ၊ ယူအပ်၏။
ဘသ္မိံယေဝဩကာသေ၊ ထိုအရပ်၌ပင်လျှင်။
သရိရယာပနတ္ထံ၊ ခန္ဓာကိုယ်မျှတရုံသာ။
ဗုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ စားအပ်၏။
ဝရဘောဇနံ၊ ကောင်းမြတ်သော ဘောဇဉ်ကို။
နဝိစိနိတဗ္ဗံ၊ မစူးစမ်းအပ်။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
အသန္နိမိဘက္ခော၊ အစာကိုသိမ်းဆည်းသိုမှီးခြင်းမရှိ။
သကိံ၊ တကြိမ်။
ဂေါစရံ၊ ကျက်စားရာအရပ်၌။
ဘက္ခယိတွာ၊ စား၍။
ပုန၊ တဖန်။
တံ၊ ထိုအရပ်သို့။
နဥပဂစ္ဆတိ၊ မကပ်ရောက်။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
အသန္နိမိကာရပရိဘောဇနာ၊ သိုမှီးခြင်းကိုမပြုမူ၍သုံးဆောင်လေ့ရှိသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
ဘောဇနံ၊ အစာကို။
အလဒ္ဓါ၊ မရ၍။
နပရိတဿတိ၊ မပူပင်မတောင့်တ။
ဘောဇနံ၊ အစာကို။
လဒ္ဓါပိ၊ ရပြန်သော်လည်း။
အဂဓိတော၊ မတပ်မက်ဘဲ။
အမုစ္ဆိတော၊ မတွေဝေဘဲ။
အနဇ္ဈာပန္နော၊ လောဘအလွန်မသက်ရောက်ဘဲ။
ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ စား၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။
ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။
အလဒ္ဓါ၊ မရ၍။
နပရိတဿိတဗ္ဗံ၊ မပူပင်မတောင့်တအပ်။
ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။
လဒ္ဓါပိ၊ ရပြန်သော်လည်း။
အဂမိတေန၊ မတပ်မက်သဖြင့်။
အမုစ္ဆိတေန၊ မတွေဝေသဖြင့်။
အနဇ္ဈာပန္နေန၊ လောဘ အလွန်မသက်ရောက်သဖြင့်။
အာဒီနဝဒဿာဝီနာ၊ အပြစ်ကိုရှုဆင်ခြင်၍။
နိဿရဏပညေန၊ ဝဋ်မှထွက်မြောက်ကြောင်းပညာဖြင့်။
ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ သုံးဆောင်အပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့၏။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သော။
ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဒေဝါတိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက် နတ်မြတ်ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သံယုတ္တနိကာယဝရေ၊ သံယုတ္တနိကာယ်မြတ်၌။
ထေရံမဟာကဿပံ၊ မဟာကဿပထေရ်ကို။
ပရိကိတ္တိယမာနေန၊ ခြီးကျုးထောမနာလျက်။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
အယံကဿပေါ၊ ဤကဿပသည်ကား။
ဣတရီတရေန၊ ရရသမျှသော။
ပိဏ္ဍပါတေန၊ ဆွမ်းဖြင့်။
သန္တုဋ္ဌော၊ ရောင့်ရဲနိုင်၏။
ဣတရီတရပိဏ္ဍပါတသန္တုဋ္ဌိယာ၊ ရရသမျှသော ဆွမ်းဖြင့်ရောင့်ရဲခြင်း၏။
ပဏ္ဏဝါဒီစ၊ ခြီးမွမ်းစကားကိုလည်းဆိုလေ့ရှိ၏။
ပိဏ္ဍပါတဟေတု၊ ဆွမ်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
အပ္ပတိရူပံ၊ မတင့်တယ်မလျောက်ပတ်သော။
သေနာသနံ၊ မသင့်သော ရှာမှီးခြင်းသို့။
နစအာပဇ္ဇဘိ၊ ရောက်လည်းမရောက်။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။
အလဒ္ဓါစ၊ မရခြင်းကြောင့်လည်း။
နပရိတဿတိ၊ မပူပင်မတောင့်တ။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။
လဒ္ဓါစ၊ ရပြန်သော်လည်း။
အဂဓိတော၊ မတပ်မက်။
အမုစ္ဆိတော၊ မတေွဝေ။
အနဇ္ဈာပန္နော၊ လောဘအလွန်မသက်ရောက်။
အာဒီနဝဒဿဝီ၊ အပြစ်ကိုရှုဆင်ခြင်၍။
နိဿရဏပညော၊ ဝဋ်မှထွက်မြောက်ကြောင်းပညာရှိသည်ဖြစ်၍။
ပရိသုဉ္ဇတိ၊ သုံးဆောင်၏။
ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။
ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။
ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာသော။
သီဟင်္ဂပဉှာ၊ ခြင်္သေ့၏ အင်္ဂါကိုမေးသော ပြဿနာသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။