ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
အဇဂရဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗန္တိ၊ အဇဂရဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗံဟူ၍။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။
ကတမံ၊ အဘယမည်သော။
တံဧကံအင်္ဂံ၊ ထိုအင်္ဂါတပါးကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။
အဇဂရော၊ စပါးကြီးမြွေသည်။
မဟတိမဟာကာယော၊ အလွန်ကြီးသောကိုယ်ရှိ၏။
ဗဟူပိဒိဝသေ၊ များစွာသောနေ့တို့ပတ်လုံး။
ဦနုဒရော၊ ယုတ်လျော့သောဝမ်းခေါင်းရှိလျက်။
ကုစ္ဆိပူရံ၊ ဝမ်းခေါင်းပြည့်အောင်။
အာဟာရံ၊ အစာအဟာရကို။
နလဘတိ၊ မရ။
အပရိပုဏ္ဏောယေဝ၊ ဝမ်းခေါင်းမပြည့်ဘဲလျက်သာလျှင်။
ယာဝဒေဝသရီရယာပနမတ္တကေန၊ ကိုယ်၏ မျှတနိုင်လောက်ရုံမျှဖြင့်သာ။
ယာပေတိ၊ မျှတ၍နေရ၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
ပိဏ္ဍာစရိယပ္ပသုတဿ၊ ဆွမ်းခံအကျင့်၌ လေ့ကျက်သော။
ပရပိဏ္ဍ၊ သူတပါးတို့၏ဆွမ်းကို။
ဥပဂတဿ၊ အနီးရရန်ကပ်သော။
ပရဒိန္နပါဋိကင်္ခဿ၊ သူတပါးတို့၏လှူဒါန်းသည်ကိုသာလိုလားသော။
သယံဂါဟပ္ပဋိဝိရတဿ၊ ကိုယ်တိုင်မပေးဘဲယူခြင်းမှ ကြဉ်ရှောင်သော။
ယောဂါဝစရဿ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းလုံ့လ၌လေ့ကျက်သူအား။
ဥဒရပရိပူရံ၊ ဝမ်းပြည့်လောက်အောင်။
အာဟာရံ၊ ဆွမ်းအဟာရကို။
ဒုလ္လဘံ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့်ရအပ်၏။
အပိစ၊ ဧကန်စင်စစ်အားဖြင့်လည်း။
အတ္ထဝသိကေန၊ အကျိုးစီးပွါးကိုသာပွါးများစေလိုရင်းရှိသော။
ကုလပုတ္တေန၊ အမျိုးကောင်းသားဖြစ်သော။
ယောဂိနာ၊ ယောဂီရဟန်းသည်။
စတ္တာရောပဉ္စအာလောပေ၊ လေးလုပ်ငါးလုပ်တို့ကို။
အသုဉ္စိတွာ၊ မစားမူ၍။
အဝသေသံ၊ အကြွင်းကို။
ဥဒကေန၊ ရေဖြင့်။
ပရိပူရေတဗ္ဗံ၊ ပြည့်စေအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
အဇဂရဿ၊ စပါးကြီးမြွေ၏။
ဣဒံဧကံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါတပါးကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။
ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ တရား စစ်သူကြီးဖြစ်တော်မူသော။
သာရိပုတ္တေနထေရေန၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းမည်သည်။
အလ္လံ၊ စွတ်စိုသောဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
သုက္ခဉ္စ၊ ခြောက်သွေ့သောဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
ဘုဉ္ဇန္တော၊ ရရသမျှစားသုံး၍။
ဗါဠှံ၊ အလွန်။
သုဟိတော၊ ပြည့်စုံဝပြောသည်။
နသိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
ဦနူဒရော၊ ယုတ်လျော့သောဝမ်းရှိ၍။
မိတာဟာရော၊ အတိုင်းအရှည်ရှိသောအစာအာဟာရရှိလျက်။
သတော၊ သတိပြုလျက်။
ပရိဗ္ဗဇေ၊ ကျင့်သုံးရာ၏။
စတ္တာရောအာလောပေ၊ လေးလုပ်မျှသောဆွမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ပဉ္စအာလောပေ၊ ငါးလုပ်မျှသောဆွမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
အဘုတွာ၊ မစားဘဲ။
ဥဒကံပိဝေ၊ ရေသောက်ရာ၏။
ပဟိတတ္တဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့စေလွှတ်သောကိုယ်စိတ်ရှိသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဖာသုဝိဟာရာယ၊ ချမ်းသာစွာနေနိုင်ခြင်းငှါ။ အလံ၊ သင့်လျော်လောက်ပေ၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။
ဒသမီ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော။
အဇဂရင်္ဂပဉှာ၊ စပါးကြီးမြွေ၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
သီဟဝဂ္ဂေါ၊ သီဟဝင်တည်း။
တဿ၊ ထိုသီဟဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒါန်းကား။
ကေသရီ၊ ခြင်္သေ့၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။
စက္ကဝါကောစ၊ စက္ကဝါက်ငှက်၏။
အင်္ဂါပဉှာ၊ လည်းကောင်း။
ပေဏာဟိ၊ အောက်ခြင်းငှက်၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။
ဃရကပေါတကော၊ အိမ်ခို၏အင်္ဂါပဉှာ လည်းကောင်း။
ဦလူကော၊ ခင်ပုပ်ငှက်၏ အင်္ဂါကိုလည်းကောင်း။
သတပတ္တောစ၊ ခေါက်ရှာငှက်၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။
ဝဂ္ဂုလီစ၊ လင်းနို့၏အင်္ဂါပဉှာ လည်းကောင်း။
ဇလူပိကာ၊ မျှော့၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။
သပ္ပေါ၊ မြွေ၏အင်္ဂါပဉှာလည်းကောင်း။
အဇဂရောစေဝ၊ စပါးကြီးမြွေ၏အင်္ဂါပဉှာ လည်းကောင်း။
တေန၊ ထိုပြဿနာဆယ်ခုဖြင့်။
ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်ဟူ၍။
ပဝုစ္စတီတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဥဒါန်းတည်း။