ရာဇာအာဟ၊ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်အရှင်ဘုရား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပဋိသန္ဓေအားဖြင့် ဘဝသစ်၌ဖြစ်ပေါ်၏။ သော၊ ထိုပဋိသန္ဓေစွဲနေဖြစ်လာသော သူသည်။ သောဧဝ၊ ထိုရှေးဘဝတည်းကသူပင်ဖြစ်ပါသလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်ချေသော်။ အညော၊ တဦးတခြားစီသာဖြစ်သော။ ဣတိ၊ သို့မေး၏။

ထေရောအာဟ၊ သော၊ ထိုရှေးဘဝကသူသည်။ နစ၊ ဟုတ်လည်းမဟုတ်ချေ။ အညော၊ အခြားတပါးကသူသည်။ နစ၊ ဟုတ်လည်းမဟုတ်ချေ။ နစသော၊ ထိုရှေးဘဝသူလည်းမဟုတ်။ နစအညော၊ အခြားတပါးကသူလည်းမဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဩ၊

မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ တွံ၊ သင်မင်းကြီးသည်။ ဒဟရော၊ ငယ်ရွယ်သော။ တရုဏော၊ နုပျိုသော။ မန္ဒေါ၊ သေးကွေးသော။ ဥတ္တာနသေယျကော၊ ပက်လက်သာ အိပ်သေးသောသူငယ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ သောယေဝတွံ၊ ထိုငယ်ခဲ့သောသင်သည်ပင်။ ဧတရဟိ၊ ယခုစဉ်အခါ၌။ မဟန္တော၊ ကြီးသောသူဖြစ်သလော။ တံ၊ ထိုငါမေးသည်ကို။ ကိံမညသိ၊ အသို့အောက်မေ့တုံသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ နဟိ၊ ယင်းသို့မဟုတ်ချေ။ ဒဟရော၊ သော။ တရုဏော,မန္ဒေါ,ဥတ္တာနသေယျကော၊ သော။ သော၊ ထိုသူသည်ကား။ အညော၊ ယခုကြီးသောတပည့်တော်မှတခြားသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဧတရဟိ၊ ၌။ မဟန္တော၊ သော။ အဟံ၊ အကျွနုပ်ကား။ အညော၊ တပါးတခြားသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

ဧဝံသန္တေခေါ၊ ယင်းသို့ငယ်သူတခြား,ကြီးသူတပါးဖြစ်ခဲ့လေသော်။ မာတာတိပိ၊ အမိဟူ၍, အမိဟူသည်, အမိမည်သည်လည်း။ နဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်တော့ရာ။ ပိတာတိပိ၊ အဘမည်သည်လည်း။ အာစရိယောတိပိ၊ ဆရာသမားမည်သည်လည်း။ သိပ္ပဝါတိပိ၊ အတတ်တတ်သိသောသူမည်သည်လည်း။ သီလဝါတိပိ၊ သီလရှိသူမည်သည်လည်း။ ပညာဝါတိပိ၊ ပညာရှိသူမည်သည်လည်း။ နဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။

မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ကိံ၊ အသို့နည်း။ ကလလဿ၊ ဘဝအစရေကြည်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ အညာဧဝနုခေါ၊ အခြားတပါးသာဖြစ်လေတော့သလော။ သဗ္ဗုဒဿ၊ အမြှုပ်၏။ မာတာ၊ သည်။ အညာဧဝနုခေါ၊ လော။ ပေသိယာ၊ သားတစ်စိုင်၏။ ဃနဿ၊ အခဲ၏။ ခုဒ္ဒကဿ၊ ငယ်သောသူ၏။ မဟန္တဿ၊ ကြီးသောသူ၏။ မာတာ၊ သည်။ အညာဧဝနုခေါ၊ တခြားတပါးလေလော။ အညော၊ တပါးသောသူသည်။ သိပ္ပံ၊ အတတ်ပညာကို။ သိက္ခတိ၊ သင်ယူ၏။ အညော၊ သည်။ သိက္ခိတော၊ သင်ပြီးသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ အညော၊ သည်။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အညဿ၊ ၏။ ဟတ္ထပါဒါ၊ လက်ခြေတို့သည်. ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ရကုန်ချေ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ နဟိ၊ ဤသို့ကားမဟုတ်သင့်ပါ။

ဘန္တေ၊ ရား။ တွံပန၊ အရှင်မြတ်မူကား။ ဧဝံ၊ ဤအရှင်မေးသည်အတိုင်း။ ဝုတ္တေ၊ သူတထူးမေးခဲ့သော်။ ကိံဝဒေယျာသိ၊ အဘယ်သို့ဖြေဆိုတော်မူလိမ့်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မင်းကမေးလျှောက်၏။

ထေရောအာဟ၊ အဟံယေဝခေါ၊ ငါသည်ပင်လျှင်။ ဒဟရောတရုဏောမန္ဒေါဥတ္တာနသေယျကော၊ ပက်လက်အိပ်ကာမျှသူငယ်သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ အဟံယေဝ၊ ငါသည်ပင်။ ဧကရဟိ၊ ၌။ မဟန္တော၊ ကြီးရင့်၏။ ဣမံယေဝကာယံ၊ ဤကိုယ်ကိုသာလျှင်။ နိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ သဗ္ဗေ၊ န်သော။ တေ၊ ထိုငယ်သောအရွယ်စသည်တို့ကို။ ဧကသင်္ဂဟိတာ၊ တခုတည်း,တပေါင်းတည်းသိမ်းရုံးအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊

ဩ၊

ယထာကောစိဒေဝပုရိသော၊ တစုံတဦးသောယောက်ျားသည်။ ပဒီပံ၊ မီးတိုင်ကို။ ပဒီပေယျ၊ ညှိထွန်းရာ၏။ သော၊ ထိုမီးတိုင်သည်။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ တညဉ့်လုံးလုံး။ ပဒီပေယျာကိံ၊ ထွန်းလင်းအံ့လော။ ဣတိပုစ္ဆိ၊

ဘန္တေ၊ ရား။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ လုံး။ အာမပဒီပေယျ၊ ဪထွန်းလင်းရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ကိံ၊ အသို့နည်း။ ပုရိမေယာမေ၊ ညဉ့်ဦးယံ၌။ ယာအစ္စိ၊ အကြင်မီးတောက်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ မဇ္ဈိမေယာမေ၊ သန်းခေါင်ယံ၌။ သာအစ္စိနုခေါ၊ ထိုရှေးညဉ့်ဦးယံကမီးတောက်ပင်လော။ ဣတိပုစ္ဆိ၊

ဘန္တေ၊ ရား။ နဟိ၊ မဟုတ်ပါ။

မဇ္ဈိမ, ယာမေ, ယာအစ္စိ,အတ္ထိ,ပစ္ဆိမေယာမေ၊ မိုးသောက်ယံ၌။ သောအစ္စိနုခေါ၊ ထိုရှေးသန်းခေါင်ယံကမီးတောက်ပင်လော။ ဣတိပုစ္ဆိ၊

နဟိဘန္တေ၊

ကိံ၊ နည်း။ ပုရိမေယာမေ၊ ၌။ သောပဒီပေါ၊ ထိုမီးသည်။ အညော၊ တခြားတပါးသည်။ အဟောသိနုခေါ၊ ဖြစ်သလော။ မဇ္ဈိမေယာမေ၊ ၌။ ပဒီပေါအညော အဟောသိနုခေါ,ပစ္ဆိမေ,၊ ပေ၊

ဘန္တေ၊ ရား။ နဟိ၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ တံယေဝ၊ ထိုညဉ့်ဦးမီးကိုသာ။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ လုံး။ ပဒီပိတော၊ ထွန်းလင်းပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဧဝမေဝခေါ၊ ဤယခုဆီမီးအတိုင်းသာ။ ဓမ္မသန္တတိ၊ တရားအစဉ်အဆက်သည်။ သန္ဒဟတိ၊ ရှေ့,နောက်စပ်ဆက်၏။ အညော၊ တပါးသောတရားသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အညော၊ တပါးသောတရားသည်။ နိရဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ငြိမ်း၏။ အပုဗ္ဗံအစရိမံဝိယ၊ မရှေးမနှောင်းတပြိုင်နက်ကဲ့သို့။ သန္ဒဟတိ၊ ရှေ့နောက်စပ်ဆက်၏။ တေန၊ ထိုသို့တပြိုင်နက်ကဲ့သို့ဖြစ်၍ချုပ်ပျက်ဆက်စပ်သောကြောင့်။ နစသော၊ ထိုရှေးသူလည်းမဟုတ်။ နစအညော၊ ထိုရှေးသူမှတခြားတပါးကသူလည်းမဟုတ်။ ပုရိမဝိညာဏေ၊ ရှေးဘဝဖြစ်သောဝိညာဉ်တရား၌။ ပစ္ဆိမဝိညာဏံ၊ နောက်ဘဝဖြစ်သောဝိညာဉ်တရားသည်။ သင်္ဂဟံ၊ ပေါင်းရုံးခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လေ၏။ ဣတိ၊

ဩ၊

ခီရံ၊ နို့ရည်သည်။ ဒုယှမာနံ၊ ညှစ်အပ်သော်။ ကာလန္တရေန၊ ကာလတပါးခြားကွာသဖြင့်။ ဒမိ၊ နို့ဓမ်းသည်။ ပရိဝတ္တေယျ၊ ဘောက်ပြန်၍ဖြစ်ရာ၏။ ဒမိတော၊ မှ။ နဝိနီတံ၊ ဆီဥသည်။ ဃတံ၊ ထောပတ်သည်။ ပရိဝတ္တေယျ၊ ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ နခေါ၊ ဧကန်စင်စစ်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ ကိံ၊ ယံယေဝခီရံ၊ အကြင်နို့ရည်သည်ပင်။ တံယေဝဒမိ၊ ထိုနို့ဓမ်းသည်။ ယံယေဝဒမိ၊ သည်ပင်။ တံယေဝ နဝနီတံ၊ တည်း။ ယံယေဝနဝနီတံ၊ သည်ပင်။ တံယေဝဃတံ၊ ထိုထောပတ်တည်း။ ဣတိဝဒေယျ၊ ဝဒမာနော= ဆိုသော။ သော၊ ထိုသူသည်။ သမ္မာ၊ မဘောက်မပြန်မှန်ကန်စွာ။ ဝဒေယျနုခေါ၊ ဆိုသည်မည်ပါမည်လော။ ဣတိပုစ္ဆိ၊

ဘန္တေနဟိ၊ မှန်ကန်စွာဆိုသည်မမည်ရာ။ တံယေဝ၊ ထိုနို့ရည်စသည်ကိုသာ။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ သမ္ဘူတံ၊ နို့ဓမ်းစသည်ဖြစ်ချေ၏။ ဣတိ၊ ၏။

ဧဝမေဝခေါ၊ ပေ၊

ဓမ္မသန္တတိပဉှာပဌမာ၊