Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Cūḷavagga-aṭṭhakathā
(SP) Cūḷavagga-aṭṭhakathā

4. Samathakkhandhakaṃ

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

သမထက္ခန္ဓကေ၊ ၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂလောတိ အာဒီနိ၊ အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂလော အစရှိကုန်သော။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ မာတိကာပဒါနိ၊ မာတိကာပုဒ်တို့ကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ချထားတော်မူပြီး၍။ အဓမ္မဝါဒီ ၊ပေ၊ သညာပေတီတိ အာဒိနာ၊ အဓမ္မဝါဒီ ၊ပေ၊ သညာပေတိ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ဝိတ္ထာရော၊ အကျယ်ကို။ ဝါ၊ အကျယ်ဝေဖန်ကြောင်းး ဝိဘင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုအကျယ်ဝေဖန်ကြောင်း ဝိဘင်း၌။ သညာပေတီတိ၊ ကား။ ကာရဏပဋိရူပကာနိ၊ အတုအယောင်ဖြစ်သော အကြောင်းတို့ကို။ ဝတွာ၊ ပြော၍။ ပရိတောသေတွာ၊ နှစ်သက်စေ၍။ ဇာနာပေတိ၊ သိစေ၏။
နိဇ္ဈာပေတီတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြုလသော်။ သော၊ ထိုဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ အတ္ထံ၊ ထိုအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ နိဇ္ဈာယတိ၊ ရူ၏။ ဩကောလေတိ၊ ကြည့်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ရှုကြည့်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ကရောတိ၊ ပြု၏။


**သညာပေတိ**။    ။ အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်က သိစေသောအရာဖြစ်သောကြောင့်, မတရားသဖြင့် သိစေရမည်ဖြစ်ရကား "ကာရဏပဋိရူပကာနိဝတွာ- အကြောင်းဟု အကြောင်းယောင်တို့ကို ဆို၍" ဟု ထည့်၍ ဖွင့်သည်၊ တောသေတွာကား "သညာပေတိ" ၌ "သံ" ၏ ကောင်းစွာဟူသော အနက်ကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ခြင်းတည်း။ [သညာပေတီတိ ဧတ္ထ သံသဒ္ဓပပဒေါ ဉာသဒ္ဒေါ တောသန ဝိသိဋ္ဌေ အဝဗောဓနေ ဝတ္တတီတိ အာဟပရိတောသေတွာ ဇာနာပေတီတိ၊ ဋီကာ၊ ဤဋီကာ အလို" သညာပေတိ- ကောင်းစွာသိစေ၏၊ ဝါ- နှစ်သက်စေ၍ သိစေ၏" ဟု ပေး။]

**နိဇ္ဈာပေတိ**။    ။ နိပုဗ္ဗ ဈေဓာတ်သည် "ဩလောကန" အနက်ဟောဟု သိစေလို၍ "ဩလောကေတိ" ဟု ဖွင့်သည်၊ "ယထာ ၊ပေ၊ ဧဝံ ကရောတိ" ကား ဏာပေပစ္စည်း၏ အနက်ကို ဖွင့်ခြင်းတည်း ၊ မှန်၏ ကြည့်စေ့ခြင်းနှင့် ကြည့်အောင်ပြုခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်တူပင်တည်း၊ "နိဇ္ဈာပေတိ- သူပြောလိုအပ်သော အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ကြည့်စေ၏" ဟု ပေးပါ။
ပေက္ခေတိ အနုပေက္ခေတီတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြုလသော်။ သော၊ ထို ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ အတ္ထံ၊ ထိုအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ပေက္ခေတိ စေဝ၊ ရှေးဦးစွာလည်း ရှု၏။ ပုန ပ္ပုနံ စ၊ အဖန်ဖန်လည်း။ ပေက္ခတိ၊ ရှု၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရှေးဦးစွာ ရှုလောက်, အဖန်ဖန်ရှုလောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။ [ဤ၌လည်း "ယထာ ၊ပေ၊ ဧဝံ ကရောတိ" ဖြင့် ကာရိတ် ပစ္စည်းအနက်ကို ဖွင့်သည်၊ ထို့ကြောင့် "ပေက္ခေတိ အနုပေက္ခေတ" ဟု ကာရိတ်နှင့် တကွ ရှိရမည်၊ ပုနပ္ပုနံကား အနု၏ အဖွင့်တည်း။]
ဒဿေတိ အနုဒဿေတီတိ၊ ဒဿေတိ အနုဒဿေတိ ဟူသော သဒ္ဒါတို့သည်။ တေသညေဝ၊ ထိုပေက္ခတိ, အနုပေက္ခေတိ ဟူသော သဒ္ဒါတို့၏ပင်။ ပရိယာယဝစနာနိ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့တည်း။ ["တေသညေဝ၊ ထိုပေက္ခေတိ, အနုပေက္ခေတိသဒ္ဒါတို့ကိုပင်။ ပရိယာယဝစနာနိ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့် ဟောသော သဒ္ဒါတို့တည်း" ဟု သော်လည်း ပေး။]
အဓမ္မေန ဝူပသမ္မတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော၊ ထိုအဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဓမ္မမေဝ၊ မဟုတ်မမှန်သော သဘောကိုပင်။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဓမ္မော၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောတည်း။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ မောဟေတွာ၊ တွေဝေစေ၍။ ဝါ၊ လှည့်ပတ်၍။ ဒဿေတိ၊ မြင်စေ၏။ ဝါ၊ ပြ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဓမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဝူပသမ္မတိနာမ၊ မည်၏။
ဓမ္မေန ဝူပသမ္မတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မဝါဒီ၊ ဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဓမ္မမေဝ၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောကိုပင်။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဓမ္မော၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောတည်း။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ အမောဟေတွာ၊ မတွေဝေစေမူ၍။ ဝါ၊ မလှည်ပတ်မူ၍။ ဒဿေတိ၊ မြင်စေ၏။ ဝါ၊ ပြ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဝူပသမ္မတိနာမ၊ မည်၏။ပေက္ခေတိ။ ။ ပပုဗ္ဗ ဣက္ခဓာတ်သည် ဒဿနအနက်ကို ဟော၏၊ ဒဿေတိ၌လည်း ကာရိတ်ဏေပစ္စည်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဒဿေတိ အနုဒဿေတိ" ကိုပင် "ပေက္ခေတိ အနုပေက္ခေတိ" တို့၏ ပရိယာယ်ဖြစ်သော သဒ္ဒါတို့တည်း ဟု ဆိုသည်။
ပရိယာယဝစနာနိ။ ။ ပရိယာယဝစနာနီတိ ဝေဝစနသဒ္ဒါ၊ အတ္ထေ ပရိဗျတ္တိံ အယန္တိဂစ္ဆန္တိ ဣမေဟီတိ ပရိယာယာနိ၊ တာနိယေဝ ဝစနာနိ ပရိယာယဝစနာနိ၊ ယောဇနာ၊ ပရိယာယ၌ ပရိပုဗ္ဗ ဣဓာတ်, ပရိကို ပရိဗျတ္တိံ ဟု ဖွင့်သည်၊ အခြားနေရာ၌ကား ဝေဝစနံကို ဝိဂြိုလ် ပြုသောအခါ" ဧကသ္မိံ ယေဝ အတ္ထေ ဝိတိဓံ ဝစနံ ဝိဝစနံ၊ ဝိဝစနမေဝ ဝေဝစနံ" ဟု ပြု၏၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် "ဧကသ္မိံယေဝ အတ္ထေ ပရိ (ပုနပ္ပုနံ) အယတိ ပဝတ္တတီတိ ပရိယာယော အနက်တစ်ခုတည်း၌ အဖန်ဖန်ဖြင့်တတ်သော သဒ္ဒါ" ဟု ပြုလျှင် ကောင်းမည်ထင်သည်၊ ဤသို့ ကြံလျှင် ဝေဝစနနှင့် အနက်တူ၏။ [ပရိ+ဣဓာတ်, ဏပစ္စည်း, အာ၌ ဝုဒ္ဓိ ပြု။]
ပဉ္စိမာန ၊ပေ၊ ဒါနာနီတိ ဧတ္ထ၊ ပဉ္စိမာနိ ၊ပေ၊ ဒါနာနိဟူသော ဤပါဌ်၌။ သုဒ္ဓဿ၊ စင်ကြယ်သော။ အနာပတ္တိကဿ၊ အာပတ်မရှိသော ရဟန္တာအား။ ဒါနံ၊ ပေးရခြင်းသည်။ ဧကံ၊ တစ်ပါးသော အင်္ဂါတည်း။ အနုဝဒိတဿ၊ စွပ်စွဲအပ်သော ရဟန္တာအား။ ဒါနံ၊ ပေးရခြင်းသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ ယာစိတဿ၊ သတိဝိနည်းကို တောင်းသော ရဟန္တာအား။ ဒါနံ၊ ဧကံ၊ သံဃေန၊ သံဃာသည်။ ဝါ၊ သံဃာကို။ ဒါနံ, ဧကံ၊ ဓမ္မေန၊ ဟုတ်မှန်သော ဝတ္ထုဖြင့်။ သမဂ္ဂဒါနံ၊ ညီညွတ်သော သံဃာသည် ပေးရခြင်းသည်။ (ညီညွတ်သော သံဃာက ပေးရခြင်းသည်။) ဧကံ၊ တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးသော အင်္ဂါတို့သည်။ (ဟောန္တိ)၊
ပန၊ ဆက်။ ဧတာနိ၊ ဤငါးပါးသော အင်္ဂါတို့ကို။ ဧကေကအင်္ဂဝသေန၊ တစ်ပါး အင်္ဂါ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ န လဗ္ဘန္တိ၊ မရအပ်ကုန်။ (အင်္ဂါငါးပါး ပေါင်းမိမှ ရနိုင်သည် ဟူလို)။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတံ၊ ဤပဉ္စိမာနိ ဘိက္ခဝေ အစရှိသော စကားရပ်သည်။ ဒေသနာမတ္တမေဝ၊ ဒေသနာမျှသာတညး်။ ပန၊ စင်စစ်ကား။ ပဉ္စင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ ငါးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော။ သတိဝိနယဒါနံ၊ သတိဝိနည်းကို ပေးခြင်းသည်။ ဓမ္ပိကံ၊ တရားရှိ၏။ ဝါ၊ တရားနှင့် လျော်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ ဧတ္ထ၊ ဤပဉ္စိမာနိ ဘိက္ခဝေအစရှိသော စကားရပ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
စ၊ ဆက်။ တတ္ထ၊ ထိုပဉ္စိမာနိ ဘိက္ခဝေ အစရှိသော စကားရပ်၌။ အနုဝဒန္တီတိ၊ ကား။ စောဒေန္တိ၊ စောဒနာကြကုန်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသော အစီအရင်သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်သာ။
ပန၊ ဆက်။ အယံ သတိဝိနယော၊ ဤသတိဝိနည်းကို။ ခီဏာသဝဿေဝ၊ ရဟန္တာအားသာ။ ဒါတဗ္ဗော၊ ပေးထိုက်၏။ အညဿ၊ ရဟန္တာမှ အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အန္တမဿော၊ အထက်ဆုံးဖြစ်သော အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ အနာဂါမိနောပိ၊ အနာဂါမ်အားသော်မှလည်း။ (ပိသဒ္ဒါ သမ္ဘာဝနာ) န (ဒါတဗ္ဗော)၊ မပေးထိုက်။
စ၊ ဆက်။ သော၊ ထို သတိဝိနည်းကို။ အညေန၊ အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ စောဒိယမာ နဿေဝ၊ စောဒနာအ်သည် သာလျှင်ဖြစ်သော ရဟန္တာအား။ (ဒါတဗ္ဗော) အစောဒိယမာနဿ၊ မစောဒနာအပ်သော ရဟန္တာအား။ န (ဒါတဗ္ဗော)၊ သတိဝိနယဿ။ ။ သတိဝေပုလ္လပ္ပတ္တဿ ခီဏာသဝဿ ဒါတဗ္ဗော ဝိနယော သတိဝိနယော၊ သာရတ္ထ၊ ခီဏာသဝဿ ဝိပုလသတိံ နိဿာယ ဒါတဗ္ဗော ဝိနယော (စောဒနာဒိအသာရုပ္ပါနံ ဝိနယနုပါယော) သတိဝိနယော၊ ဝိမတိ၊ ဤဝိမတိအလို" သတိံ နိဿာယ ဒါတဗ္ဗော ဝိနယော သတိဝိနယော" ဟု ပြု၊ စောဒနာခြင်း အစရှိသော မလျောက်ပတ်သော အရာတို့ကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် "သမထ" ကိုပင် "ဝိနယ" ဟု ခေါ်သည်၊ အကျယ်အဓိပ္ပါယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။
စ ပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံံ။ တသ္မိံ၊ ထို သတိဝိနည်းကို။ ဒိန္နေ၊ ပေးအပ်ပြီးသော်။ စောဒကဿ၊ စောဒက ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကထာ၊ စောဒနာကြောင်း စကားသည်။ န ရုဟတိ၊ မတက်ရောက်။
(အထမမြောက်) စောဒေန္တောပိ၊ စောဒနာပါသော်လည်း။ (အာပဇ္ဇတိ၌ စပ်) အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကား။ သတိဝိနယလဒ္ဓေါ၊ ရအပ်ပြီးသော သတိဝိနည်းရှိသော။ ဝါ၊ သတိဝိနည်းကို ရထားသော။ ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ တုယှံ၊ သင် စောဒက၏။ ကထံ၊ စောဒနာကြောင်းစကားကို။ ဂဟေဿတ၊ ယူတော့လတံ့နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အာပသာဒေတဗ္ဗတံ၊ ခြိမ်းခြောက်ငေါက်ငမ်းထိုက်သည်၏အဖြစ််သို့။ ဝါ၊ ဖယ်ရှားထိုက်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဘာသိတပရိကန္တံတိ၊ ကား။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဘာသိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သည်။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ပရိကန္တံ၊ လွှမ်းမိုး၍ ပြုအပ်သည်။ (ဟောတိ)၊ ဘာသိတ ပရိကန္တံ။ ။ "ပရိကန္တံ" ၏ နေရာ၌ "ပရိကတံ" ဟုရှိလျှင် ကောင်း၏၊ ထိုပုဒ်များသည် ကရိုဏ်းကိုငဲ့သောပုဒ်များဖြစ်၍ "ဝါစာယ ကာယေန" ဟု ထည့်သည်၊ ကာယေန ၏ နောက်၌ စာအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း 'ပရိကတံ ပရိက္ကမိတွာ ကတန္တိ အတ္ထော" ဟု ရှိသင့်သည်၊ ပရိကို "ပရိက္ကမိတွာ" ဟု ဖွင့်၍ ကတံကို ကတံအတိုင်းပင်ထားသည်၊ ယောဇနာ၌ကား "ပရိကန္တံ" ပုဒ်ကို အတည်ပြု၍ "ပရိက္ကမေတွာ ကတန္တိ ဣမိနာ ပရိက္ကမတီတိ ပရိက္ကန္တံ၊ ပရိက္ကန္တံ ဟုတွာ ကတံ ပရိက္ကန္တံတိ ဝစနတ္ထံ ဒဿေတိ" ဟု တွေ့ရ၏၊ စာပျက်နေဟန်တူသည်။
ပါဠိတော်။ ။ ပါဠိတော်၌ "ဥမ္မတ္တကော- ရူးသည်၊ စိတ္တဝိပရိယာသကတော- ပြုအပ်သော စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းရှိသည်, ဟောတိ- ၏" ဟုပေး၊ ဝိပရိယာသသည် ဝိ, ပရိ, အသဓာတ်ဖြစ်၍ ဝိပလ္လာသနှင့် ပုဒ်ရင်းအားဖြင့် တူ၏၊ ဥမ္မတ္တကေန- သော၊ စိတ္တဝိပရိယာသကတေန- သော၊ တေန- ထိုဝဂ္ဂရဟန်းသည်၊ ဗဟု- များစွာသော၊ အဿာမဏကံ- ရဟန်းတို့၏ အမူအရာည မဟုတ်သော အလုပ်ကို၊ အဇ္ဈာစိဏ္ဏံ- လွန်ကျူး၍ ကျင့်အပ်သည်၊ဘာသိတပရိကန္တံ- နှုတ်ဖြင့်လည်း ပြောဆိုအပ်, ကိုယ်ဖြင့်လည်း လွှမ်းမိုး၍ ပြုအပ်သည်၊ ဟောတိ- ၏" ဟု ပေးပါ။
ထို့နောက် "ဝဂ္ဂံ- သော၊ ဘိက္ခုံ- ကို၊ ဥမ္မတ္တေကေန- အရူး၏ ဥစ္စာဖြစ်သော၊ စိတ္တဝိပရိယာ သကတေန- စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ပြုအပ်သော၊ အဇ္ဈာစိဏ္ဏေန- လွန်ကျူး၍ ပြုအပ်သော အကျင့်ကြောင့်၊ အာပတ္တိယာ- ဖြင့်၊ စောဒေန္တိ- စောဒနာကြကုန်၏" ဟုပေး။ [ဂဂ္ဂံ ဘိက္ခုံ ၊ပေ၊ စောဒေန္တီတိ ဧတ္ထ ပန ဥမ္မတ္တကဿ ဣဒံ ဥမ္မတ္တကံ အာစိဏ္ဏံ၊ တဒေဝ စိတ္တဝိပရိယာသေန ကတံတိ စိတ္တဝိပရိယာသကတံ၊ တေန ဥမ္မတ္တကေန စိတ္တဝိပရိယာသကတေန အဇ္ဈာစိဏ္ဏေန အနာစာရေန အာပန္နာယ အာပတ္တိယာ ဂဂ္ဂံ ဘိက္ခုံ စောဒေန္တီတိ ဧဝမတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ဝိမတိ။]
ပရိက္ကမိတွာ လွှမ်းမိုး၍။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။ (ဟောတိ)၊ ဣဝိ အတ္ထော၊ နက်။
သရတာယသ္မာ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇိတာတိ ဧတ္ထ၊ သရတာယသ္မာ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇိတာဟူသော ဤပါဌ်၌။ အာယသ္မာ၊ အရှင်သည်။ ဧဝရူပိံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇိတာ၊ ရောက်ပြီးသ်ည။ (ဟုတွာ) သရတု၊ အမှတ်ရပါလော။
အာယသ္မာ၊ သည်။ ဧဝရူပိယာ၊ ဤသို့သဘောရှီသော။ အာပတ္တိယာ၊ သို့။ (အာပဇ္ဇိတာ၊ ရောက်ပြီးသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သရတု၊ အမှတ်ရပါလော)။ ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ အတ္ထော၊
ဝါ၊ တစ်နည်း။ အာပဇ္ဇိတွာတိ၊ ဟူ၍။ ပါဌော၊ ပါဠိတော် ပါဌ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။ တဿ၊ ထိုအာပဇ္ဇိတွာဟူသော ပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကား။ အာယသ္မာ၊ အရှင်သည်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ အာပတ်သို့ ရောက်ပြီး၍။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ တံ အာပတ္တိံ၊ ထိုအာပတ်ကို။ သရတု၊ အမှတ်ရပါလော။ ဣတိ၊ ဤကားအနက်။ [ဤစာသွားမျိုးသည် "နာဘိဇာနာမိ သဉ္စိစ္စ ပါဏံ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေတွာ (ဝေါရော ပေတွာ" ဟူသော အင်္ဂုလိမာလပရိတ်ကြီးပါဠိနှင့် သဘောတူပင်တည်း၊ အမူဠဝိနယ၏ အကြောင်းရာကို ပါတ်မောက်ဘာသာဋီကာ ကြည့်ပါ။] အာယသ္မာ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇိတွာ။ ။ ဧဝရူပိံ အာပတ္တိံ ကို"ဧဝရူပိယာ အာပတ္တိယာ" ဟု ဖွင့်သည်၊ အာပဇ္ဇိတာ၌ အာပုဗ္ဗ ပဒဓာတ်, ဒိဝါဒိကပစ္စည်း, တုပစ္စည်းဖြစ်၍ , တုပစ္စည်းဖြစ်၍ တုပစ္စည်းနှင့် ယှဉ်ရာဝယ် "ယု ဏွု တုမှီ, ပစ္စည်းပြီး, ဆဋ္ဌီကံ နေစေ" ဟူသော သဒ္ဒထုံးစံအရ ဆဋ္ဌီကံဖြင့် ဖွင့်ခြင်းတည်း၊ ပါဠိတော်၌မူ တုပစ္စည်းယှဉ်ရာ၌ ဆဋ္ဌီကံ မမြဲသောကြောင့် "ဧဝရူပိံ အာပတ္တိ" ဟု ဒုတိယာကံဖြင့် ထားသည်။ (ယောဇနာ)။
သေယျယျသိကာယ ဝူပသေမတုံတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ယဿာကိရိယာယ၊ အကြင် စာရေးတံကိုယူစေခြင်း အမူအရာအားဖြင့်။ ဓမ္မဝါဒိနော၊ ဓမ္မဝါဒီတို့သည်။ ဗဟုတရာ၊ သာ၍ များကုန်၏။ ဧသာ၊ ဤဓမ္မဝါဒီ တို့၏ များကြောင်းဖြစ်သော စာရေးတံကိုယူစေခြင်း အမူအရာသည်။ ယေဘုယျသိကာနာမ၊ မည်၏။ ယေဘုယျသိကာ။ ။ ဓမ္မဝါဒီနံ ယေဘုယျဘာဝသမ္ပာဒိကာ ကိရိယာ ယေဘုယျသိကာတိ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ သကာရာဂမသဟိတော ဣကပစ္စယန္တော ယံ သဒ္ဒေါတိ ဒဿေတုံ အာဟ ယဿာတိ အာဒိ၊ တတ္ထ ယဿာ ကိရိယာယာတိ ဂုဠှကဝိဝဋကာဒိနာ သလာကဂ္ဂါဟာပကကိရိယာယ၊ ယေဘုယဘာဝံ နိဿိတသမထကိရိယာ ယေဘုယျသိကာတိ (များသည်၏ အဖြစ်ကို မှီ၍ သမထကို ပြုခြင်းသည် ယေဘုယျသိကာမည်၏ဟု) ဧဝံ ယေဘုယျသိကာ သဒ္ဒဿ အတ္ထော ဂဟေတဗ္ဗော၊ ဧဝဉှိ အယံ အဓိကရဏသမထောနာနမ ဟောတိ။ ဝိမတိ။
အဓမ္မိကသလာကဂ္ဂဟေတု၊ တရားနှင့် မယှဉ်သော စာရေးတံကို ယူစေခြင်းတို့၌။ ဩရမက္ကကံတိ၊ ကား။ ပရိတ္တံ၊ နည်းသော။ အပ္ပမတ္တကံ၊ နည်းသောအတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ဘဏ္ဍနမတ္တမေဝ၊ ငြင်းခုံခြင်းမျှသည်သာ။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့)။
န စ ဂတိဂတံတိ၊ ကား။ ဒွေ တယော (ဒွတ္တယော)၊ ၂ ကျောင်း, ၃ ကျောင်းကုန်သော။ အာဝါသေ၊ ကျောင်းတို့ကို။ န ဂတံ၊ မရောက်သည်။ (ဟောတိ၊ အံ့)။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ တတ္ထ တတ္ထေဝ၊ ထိုထိုအဓိကရုဏ်းဖြစ်ရာ ကျောင်းတိုက်၌ပင်။ ဒွတ္တိက္ခတ္တုံ၊ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်။ အဝိနိစ္ဆိတံ၊ မဆုံးဖြတ်အပ်သေးသည်။ (ဟောတိ၊ အံ့)။
န စ သရိတသာရိတံတိ၊ ကား။ ဒွတ္တိက္ခတ္တုံ၊ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်။ တေဟိ ဘိက္ခူဟိ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို ဆုံးဖြတ်ဖက် ရဟန်းတို့သည်။ သယံ၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်။ သရိတံဝါ၊ အမှတ်ရအပ်သည်သော်လည်းကောင်း။ အညေဟိ၊ အခြားရဟန်းတို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ သာရိတံဝါ၊ အမှတ်ရစေအပ်သည်သော်လည်းကောင်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်အံ့။
ဇာနာတီတိ၊ ကား။ သလာကံ၊ ကို။ ဂါဟေန္တော၊ ယူစေသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဓမ္မဝါဒီ၊ အဓမ္မဝါဒီတို့သည်။ ဗဟုတရာ၊ သာ၍ များကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ အံ့။
အပ္ပေဝနာမာတိ၊ ကား။ ဣမိနာ နီဟာရေန၊ ဤနည်းအားဖြင့်။ (ဂူဠှကစာရေတံယူနည်း, ဝိဝဋကစာရေးတံ ယူနည်းအားဖြင့်)။ သလာကာယ၊ စာရေးတံကို။ ဝါ၊ မဲကို။ ဂါဟိယမာနာယ၊ ယူစေအပ်သော်။ အဓမ္မဝါဒိနော၊ အဓမ္မဝါဒီတို့သည်။ ဗဟုတရာ၊ သာ၍ များကုန်သည်။ အပိနာမ အဿု၊ ဖြစ်ကုန်တန်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အဿ၊ ထို ဓမ္မဝါဒီ စာရေးတံ ယူစေသော ရဟန်း၏။ အယံ အဇ္ဈာသယော၊ ဤအလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။
အပရေသု၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒွီသုပိ၊ ၂ ပါးသော အကြောင်းတို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ [ဒွီသု အရ "ဇာနာတိ သံဃော ဘိဇ္ဇိဿတိ၊ အပ္ပေဝနာမ သံဃော ဘိဇ္ဇေယျ "တို့ကို ယူ။]ဩရမတ္တက။ ။ "ဩရ" သဒ္ဒါသည် ဤဘက်ဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ ဤဘက်ဟူသည်လည်း အကြီးအကျယ်ဖြစ်သော အဓိကရုဏ်း ၏ ဤဘက်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ပရိတ္တံ" ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သည်၊ အပ္ပမတ္တကံကား "ဩရ" နှင့် မတ္တ" ကို ပေါင်း၍ဖွင့်ပြသော သံဝဏ္ဏနာ တည်း၊ ဘဏ္ဍနမတ္တမေဝ၌ ဧဝဖြင့် အဓိကရုဏ်းဟု ခေါ်ရလောက်အောင် မကြီးကျယ်ဟု ကန့်သည်။
ဂတိဂတံ။ ။ ဂန္တဗ္ဗာတိ ဂတိယော- ရောက်ထိုက်သော ကျောင်းတိုက်သို့၊ ဂတိယော+ ဂတံ ဂတိဂတံ- ရောက်ထိုက်သော ၂ ကျောင်းတိုက်, ၃ ကျောင်းတိုက်သို့ ရောက်သော အဓိကရုဏ်း, ဒုတိယနည်း၌ကား "ဂန္တဗ္ဗာ- ရောက်ထိုက်သော တရားဆုံးဖြတ်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အထံတည်း၊ ဂတိ-ထံ ၊ ဂတိံ+ဂတံ ဂတိဂတံ- ရောက်ထိုက်သော တရားဆုံးဖြတ်မည့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အထံသို့ ရောက်ပြီးသော အဓိကရုဏ်း" ဟု ကြံပါ၊ ယောဇနာ၌ တစ်မျိုးကြံလေသေး၏။
အဓမ္မေန ဂဏှန္တီတိ၊ ကား။ အဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ စာရေးတံကို ၁ ချေင်း, ၂ ချောင်းယူကုန်လတ်သော်။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဗဟူ၊ များကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်လိမ့်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဒွေ ဒွေ၊ ၂ ချောင်း, ၂ ချေင်းကုန်သော။ သလာကာယော၊ တို့ကို။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကြကုန်အံ့။ [စာရေးထားသော ဒုက်တံတို့ကို "သလာကာ" ဟု ခေါ်၏၊ ယခုအခါ မဲလိပ်မျိုးပင်တည်း။]
ဝဂ္ဂါ ဂဏှန္တီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤ ၂ ပါးလျှင် တစ်ချောင်းကျ တစ်ချေင်းကျယူကုန်လသော်။ ဓမ္မဝါဒီနော၊ တို့သည်။ ဗဟူ၊ များကုန်သည်။ န ဘဝိဿန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်လတံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညမနာ၊ မှတ်ထင်ကုန်သည်။ (ဟုတွာ) ဒွေ၊ ၂ ပါးကုန်သော။ ဓမ္မဝါဒိနော၊ ဓမ္မဝါဒီတို့သည်။ ဧကံ၊ တစ်ချောင်းသော။ ဓမ္မဝါဒိသလာကံ၊ ဓမ္မဝါဒီစာရေးတံကို။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်အံ့။
န စ ယထာဒိဋ္ဌိယာ ဂဏှန္တီတိ၊ ကား။ ဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ဖြစ်ပါလျက်။ ဗလဝပက္ခံ၊ အားရှိသူတို့၏ဘက်သို့။ ဘဇိဿာမ၊ ကပ်ဝင်ကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ အဓမ္မဝါဒိသလာကံ၊ အဓမ္မဝါဒီ စာရေးတံကို။ ဂဏှန္တိ၊ ကုန်၏။ (စိတ်က ဓမ္မဝါဒီစိတ်ရှိသော်လည်း များရာဘက်ကို ဝင်လို၍ အဓမ္မဝါဒီ စာရေးတံကို ယူကြကုန်၏။)
ဓမ္မိကသလာကဂ္ဂါဟေသု၊ တရားနှင့်ယှဉ်သော စာရေးတံကို ယူစေခြင်းတို့၌။ အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုပင်။ ပရိဝတ္တေတွာ၊ ပြောင်းပြန်ပြန်၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ သလာကံ၊ ကို။ ဂါဟေတွာ၊ ယူစေ၍။ ဗဟုတရာ၊ သာ၍များကုန်သော။ ဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့သည်။ သစေ ဟောန္တိ၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ)၊
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တေ၊ ထိုဓမ္မဝါဒီတို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဤဓမ္မဝါဒီတို့ ပြောဆိုတိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တံ အဓိကရဏံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို။ ဝူပသမေတဗ္ဗံ၊ ငြိမ်းစေထိုက်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ငြိမ်းစေလတ်သော်။ ယေဘုယျသိကာယ၊ ယေဘုယျသိကာသမထဖြင့်။ ဝူပသန္တံ၊ ငြိမ်းအေးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ ဧတ္ထ၊ ဤယေဘုယျသိကာကထာ၌။ သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းတည်း။
ဝိတ္ထာရော ပန၊ အကျယ်သည်ကား။ ပရတောပိ၊ နောက်၌လည်း။ အာဂမိဿတိ၊ လာဦးလတံ့။ [ဤခန္ဓက၌ပင် နောက် "တိဝိဓသလာကဂ္ဂါဟ ကထာ" ၌လည်း လာလိမ့်ဦးမည်။]
အလဇ္ဇီတိ၊ ကား။ သဉ္စိစ္စအာပဇ္ဇနာဒိနာ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍ အာပတ်သို့ရောက်ခြင်း အစရှီသော။ အလဇ္ဇိလက္ခဏေန၊ အလဇ္ဇီလက္ခဏာနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ (ဟောတိ၊ အံ့)။
သာနုဝါဒေါတိ၊ ကား။ သဥပဝွဒေါ၊ စွမ်စွဲခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သည်။ (ဟောတိ၊ အံ့)။
ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဏ္ဏံ၊ ၃ ပါးကုန်သော။ ဣမေသံ အင်္ဂါနံ၊ ဤအင်္ဂါတို့၏။ ဝသေန၊ အပြားအားဖြင့်။ တီဏိ၊ ၃ ပါးကုန်သော။ ကရဏာနိစ၊ ပြုခြင်းတို့လည်းကောင်း။ သံဃေန၊ သည်။ သရဏံ၊ ပြုခြင်းလည်းကောင်း။ ဓမ္မေန၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောဖြင့်။ သမဂ္ဂေန၊ ညီညွတ်သော သံဃာဖြင့်။ ကရဏံ၊ ပြုခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ၊ ၂ ပါးကုန်သော။ ဣမာနိ (ကရဏာနိ) စ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တဿ ပါပိယသိကာကမ္မဿ၊ ကို။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ကရဏာ နိ နာမ၊ ပြုခြင်းတို့မည်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ["ပဉ္စိမာနိ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မိကာနံ" ဟူ သော ပါဠိတော်အရ ပဉ္စကရဏဖြစ်သည် ဟူလို။]
ဧတ္ထ၊ ဤ တဿပါပိယသိကကံ၌။ သေသံ၊ ကြွင်းသော အစီအရင်သည်။ တဇ္ဇနီယာဒီသု၊ တဇ္ဇနီယကံ အစရှိသည်တို့၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ သည်သာ။
ပန၊ ဆက်။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။ ဧတ္ထ၊ တဿပါပိယသိကကမ္မံဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဝစနတ္ထော၊ ဝစနတ္ထတည်း။ ဟိ၊ ချဲ့။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ အဘယ့်ကြောင့်။ ဣဒံ၊ ဤကံကို။ တဿပါပိယသိကကမ္မံတိ၊ ဟူ၍။ (ဝုစ္စတိ၌ စပ်)၊ သေသမေတ္ထ ၊ပေ၊ ဝုတ္တနယမေဝ။ ။ သေသမေတ္ထ တဇ္ဇနီယာဒီသု ဝုတ္တနယမေဝါတိ ဧတေန တဇ္ဇနီယာဒိသတ္တကမ္မာနိ ဝိယ ဣဒမ္ပိ တဿပါပိယသိကာကမ္မံ အသုစိဘာဝါဒိဒေါသ ယုတ္တဿ, သံဃဿ စ ဝိနိစ္ဆယေ အတိဋ္ဌမာနဿ ကတ္တဗ္ဗံ ဝိသုံ ဧကံ နိဂ္ဂဟကမ္မန္တိ သာဓနတ္ထံ သံဃမဇ္ဈံ ဩတရိတုံ, သံဃောစဿ ဝိနိစ္ဆယံ ဒါတုံ န လဘတိ၊ တံ ကမ္မကရဏမတ္တေနေဝ စ တံ အဓိကရဏံ ဝူပသန္တံ ဟောတိ။
ကတံ ပနေတံ ကမ္မံ ပဋိပ္ပဿမ္ဘတီတိ၊ ကေစိ ပနေတ္ထ" သော တထာနိဂ္ဂဟိတော နိဂ္ဂဟိတောဝ ဟောတိ၊ ဩသာရဏံ န လဘတိ၊ တေနေဝ ပါဠိယံ ဩသာရဏာ န ဝုတ္တာ" တိ ဝဒန္တိ၊ အညေပန "ပါဠိယံ န ဥပသမ္ပာဒေတဗ္ဗန္တိ အာဒိနာ သမ္မာဝတ္တနဿ ဝုတ္တတ္တာ သမ္မာ ဝတ္တိတွာ လဇ္ဇိဓမ္မေ ဩက္ကန္တဿ ဩသာရဏဦ အဝုတ္တာပိ တဇ္ဇနီယာဒီသု ဝိယ နယတော ကမ္မဝါစံ ယောဇေတွာ ဩကာရဏဦ ကာတဗ္ဗာ ဧဝါ" တိ ဝဒန္တိ၊ ဣဒံ ယုတ္တံ၊ တေနေဝ အဋ္ဌကထာယံ ဝက္ခတိ" သစေ သီလဝါ ဘဝိဿတိ၊ ဝတ္တံ ပရိပူရေတွာ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိံ လဘိဿတိ၊ နောစေ တထာ နာသိတကောဝ ဘဝိဿတိ" တိ။ ဝိမတိ။
ဣဒံ ဟိ ၊ပေ၊ ဝုစ္စတိ။ ။ "ပါပုဿန္နတာယ" ဖြင့် ဝိသေသန ပါပေါတိ ပါပိယော" ဟူသော ဝစနတ္ထကိုပြသည်၊ တဿပါပိယဿ+ကတ္တဗ္ဗံ တဿပါပိယသိကံ၊ ဤဝိဂြိုဟ်အရ အထူးသဖြင့် ယုတ်မာသူ၏ အပေါ်၌ ပြုထိုက်သော ကံကို ရ၏၊ ဝိဂြိုလ်ဝါကျတုန်းက ပါပိယ၏ ကံဟု အနက်ထူးကို သိရပြီးဖြစ်သော်လည်း တဒ္ဓိတ် နိပ္ဖန္နပြီးသောအခါ ဏိကပစ္စည်း၏ အနက်ဖြစ်သော ကံသာမညရမည်၊ ထို့ကြောင့် "တဿ+ပါပိယသိကံ အဿပါပိယသိကံ" ဟု အလုတ္တသမာသ် ဆင့်နိုင်သည်၊ တဿ- ထိုများသော မကောင်းမှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏၊ ပါပိယသိကံ- ပါပိယသိကကံတညး်၊ တဿပါပိယသိကံ၊ သ အာဂုံ၊ တဿ ၌ သဝိဘတ် မကျေသော သမာသ်သာတည်း။ [တဿပါပိယသိကကမ္မန္တိ စ အလုတ္တသမာသောယေဝ၊ တေနာဟ "ဣဒံဟီ" တိ အာဒိ၊ ဝီမတိ။]
ယောဇနာ။ ။ "တဿပါပိယဿ+ ကတ္တဗ္ဗံ တဿပါပိယသိကံ" ဟု ပြုလေသည်၊ ထို့နောက် ကမ္မံနှင့် ကမ္မဓာရည်းတွဲ၊ အချို့စာအုပ်တို့၌ "တဿပါပိယသိကာ" ဟု တွေ့ရ၏၊ကမ္မံနှင့် မတွဲရာ၌ အဓိကရဏသမထခန်းဝယ် "တဿပါပိယသိကာ" ဟု ရှိခဲ့၏၊ ကမ္မံနှင့်တွဲရာ၌ ကား ယောဇနာ၌ ဤနေရာဝယ် "တဿပါပိယသိကံ"ဟု န ပုံလိန်ရှိ၏။
ပါပုဿန္နတာယ၊ များသော ယုတ်မာခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါပိယော၊ ပါပိယမည်သော။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။ တဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏ အပေါ်၌။ ကတ္တဗ္ဗတော၊ ပြုထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဿပါပိယသိကကမ္မံတိ၊ တဿပါပိယသိကကံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ [ဣဒံဟိ ၌ "တီတိ ဝိတ္ထာရော" ဟု ယောဇနာ ဖွင့်၏၊ ဆရာတို့ကား "ကတ္တဗ္ဗတော ဝုစ္စတိ" ဟူသော အဖြေကို ကြည့်၍ "ဟိ (ယသ္မာ) ဣဒံ ကမ္မံ တဿပါပိယသိကကမ္မန္တိ ဝုစ္စတိ" ဟု ပုစ္ဆာဝါကျလုပ်၍ အနက်ပေးကြသည်။]
ကက္ခဠတ္တာယ ဝါဠတ္တာယာတိ၊ ကား။ ကက္ခဠဘာဝါယစေဝ၊ ကြမ်းတမ်းသည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှါလည်းကောင်း။ ဝါဠဘာဝါယ စ၊ ရဲရင့်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှါလည်းကောင်း။ [ဝါဠတ္တာယာတိ ပါဏိလေဍ္ဍုဒဏ္ဍာဒီဟိပဟရဏဝသေန ကက္ခဠဘာဝတ္ထာယ၊ အင်္ဂုတ္တိုရ် ဒုကနိပါတ် အဓိကရဏဝဂ် အဋ္ဌကထာ၊ ဤအလို ကက္ခဠနှင့် ဝါဠသည် ပရိယာယ်တည်း။]
ဘေဒါယာတိ၊ ကား။ သံဃဘေဒါယ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ။ ("သံဝတ္တေယျ ဖြစ်ရာ၏" ၌စပ်)။
သဗ္ဗေဟေဝ ဧကဇ္ဈန္တိ၊ ကား။ ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်း၏။ ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကို။ အနာဟရိတွာ၊ မဆောင်မူ၍။ ဂိလာနေပိ၊ ဂိလာနတို့ကိုသော်မှလည်း။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း ငြိမ်းစေရာအရပ်သို့သာ။ အာနေတွာ၊ ပင့်ဆောင်၍။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ သန္နိပတိတဗ္ဗံ၊ စည်းဝေးရာ၏။
တိဏဝတ္ထာရကေန ဝူပသမေယျာ တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ ဤကံကို။ တိဏဝတ္ထာရကသဒိသတ္တာ၊ တိဏဝတ္ထာရကနှင့် တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တိဏဝတ္ထာရကောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဟိ၊ ချဲံ။ ဂူထံ ဝါ၊ ကျင်ကြီးသည်သော်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ မုတ္တံ ဝါ၊ ကျင်ငယ်သည်သော်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ ဃဋိယမာနံ၊ ပုတ်ခတ်အပ်သော်။ ဒုဂ္ဂန္ဓတာယ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗဓတိယထာ၊ နှိပ်စက်သကဲ့သို့။ ပန၊ အနွယ။ တိဏေပိ၊ မြက်တို့ဖြင့်။ အဝတ္ထရိတွာ၊ လွှမ်း၍။ သုပ္ပဋိစ္ဆာဒိတဿ၊ ကောင်းစွာဖုံးထားအပ်သော။ အဿ၊ ထိုကျင်ကြီး၏။ ဝါ၊ ထိုကျင်ငယ်၏။ သော ဂန္ဓော၊ ထိုအနံ့သည်။ န ဗာဓတိယထာ၊ မနှိပ်စက်တော့သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယံ အဓိကရဏံ၊ အကြင် အဓိကရုဏ်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ မူလာနုမူလံ၊ အရင်းအားလျော်သော အရင်းသို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ဝူပသမိယမာနံ၊ ငြိမ်းစေအပ်သော်။ ကက္ခဠတ္တာယ၊ ကြမ်းတန်းသည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှါလည်းကောင်း။ ဝါဠတ္တာယ၊ ရဲရင့်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှါလည်းကောင်း။ ဘေဒါယ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါလည်းကောင်း။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းသည်။ ဣမိနာ ကမ္မေန၊ ဤတိဏဝတ္ထာရက ကံဖြင့်။ ဝူပသန္တံ၊ ငြိမ်းအေးပြီးသည်။ (သမာနံ၊ ဖြစ်လတ်သော်)။ ဂူထံ၊ ကို။ တိဏဝတ္ထာရကေန၊ မြက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ ဖုံးလွှမ်းကြောင်း မြက်ဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နံ ဝိယ၊ ဖုံးထားအပ်သကဲ့သို့။ သုဝူပသန္တံ၊ ကောင်းစွာ ငြိမ်သက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ ဤကံကို။ တိဏဝတ္ထာရကသဒိသတ္တာ၊ တိဏဝတ္ထာရကနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ဖုံးလွှမ်းကြောင်းမြက်နှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တိဏဝတ္ထာရကောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ထုလ္လဝဇ္ဇန္တိ၊ ကား။ ပါရာဇိကဉ္စေဝ၊ ပါရာဇိကအာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ သံဃာဒိသေသဉ္စ၊ သံဃာဒိသေသ်အာပတ်ကိုလည်းကောင်း။
ဂိဟိပဋိသံယုတ္တံတိ၊ ကား။ ဂိဟီနံ၊ လူဝတ်ကြောင်တို့ကို။ ဟီနေန၊ ယုတ်ညံ့သော ဆဲရေခြင်းဖြင့်။ ခုံသန ဝမ္ဘနဓမ္မိကပဋိဿဝေသု၊ ဆဲရေးခြင်း, ရှုတ်ချခြင်း , တရားနှင့် ယှဉ်သော ဝန်ခံမှု ပျက်ကွက်ခြင်းတို့ကြောင့်။တိဏဝတ္ထာရကော။ ။ "တိဏဝတ္ထာရကသဒိသတ္တာ" ကိုကြည့်၍ "တိဏဝတ္ထာရက" ဟူသော ဝေါဟာရကို သဒိသူပစာဟု သိရ၏။ "တိဏဝတ္ထာရကေန ပဋိစ္ဆန္နံ" ကို ကြည့်၍ "တိဏဝတ္ထာရဏ" ကို "အဝတ္ထရီယတိ ဧတေနာတိ အဝတ္ထာရော၊ တိဏဉ္စ +တံ+ အဝတ္ထာရော စာတိ+ တိဏဝတ္ထာရော၊ တိဏဝတ္ထာရောယေဝ တိဏဝတ္ထာရကော" ဟု ဖုံးလွှမ်းကြောင်း မြက်ကို ရအောင်ပြုပြီးမှ ကံကို အရကောက်သောအခါ သဒိသူပစာ ကြံပါ။
ယောဇနာ။ ။တိဏေဟိ အဝတ္ထရိတဗ္ဗံတိ တိဏဝတ္ထာရံ၊ ဂူထမုတ္တံ၊ တိဏဝတ္ထာရမိဝ- မြက်ဖြင့် ဖုံးအပ်သော ဂူထမုတ္တနှင့် တူ၏။ (ဣတိ) တိဏဝတ္ထာရကံ- မြက်ဖြင့် ဖုံးအပ်သော ဂူထမုတ္တနှင့်တူသော အဓိကရုဏ်း၊ ဧတ္ထ အဓိကရဏမေဝ မုချတော လဗ္ဘတိ၊ သမထော ပန ဖလူပစာရတော၊ သဒိသတ္ထေ ကပစ္စယော၊ တမေဝ အတ္ထံ ပါကဋံ ကရောန္တော အာဟ" ယထာ ဟီ" ဟိ အာဒိ၊ ဤသို့ အဋ္ဌကထာအာဘော်ကို တစ်မျိုးကောက်ယူလေသည်။
အာပန္နံ၊ သင့်ရောက်အပ်သော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ (ထပေတွာ၊ ထား၍ ၌စပ်)။ [ထုလ္လဝဇ္ဇံတိ ထုလ္လစ္စယဿာပိ ထုလ္လဝဇ္ဇတ္တာ ဣဓ ပါရာဇိကသံဃာဒိသေသမေဝါ ဓိပ္ပေတံတိ အာဟ ပါရာဇိကဉ္စေဝ, သံဃာဒိသေသဉ္စာတိ၊ ယောဇနာ။]
ဧဝဉ္စ ။ပေ၊ ဟောန္တီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တိဏဝတ္ထာရက ကမ္မဝါစာယ၊ တိဏဝတ္ထာရက ကမ္မဝါစာကို။ ကတာယ၊ ပြုအပ်သော်။ ကမ္မဝါစာပရိယောသာနေ၊ ကမ္မဝါစာ၏ အဆုံး၌။ ယတ္တကာ၊ အကြင်အမျှအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ တတ္ထ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း ဆုံးဖြတ်ရာအရပ်၌။ သန္နိပတိတာ၊ စည်းဝေးကုန်ပြီ။ အန္တမတော၊ အဆုံး၌ဖြစ်သော အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ သုတ္တာပိ၊ အိပ်ပျော်နေသည်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သမာပန္နာပိ၊ သမာပတ်ဝင်စားနေသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အညဝိဟိတာပိ၊ အဓိကရုဏ်း ဆုံးဖြတ်ခြင်းမှ တစ်ပါးသော အာရုံ၌ထားအပ်သော စိတ်ရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ["အညာဝိဟိတာ" ဟု ယောဇနာ၌ ရှိ၏။] သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ (ဝုဋ္ဌိတာ ဟောန္တိ၌ စပ်)။ ယာဝ ဥပသမ္ပဒမဏ္ဍလတော၊ ပဉ္ဇင်းခံရာ တန်ဆောင်းဝန်းတိုင်အောင်သော အရပ်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ထုလ္လဝဇ္ဇဉ္စ၊ ရုန့်ရင်းသော အပြစ်ဟူသော ပါရာဇိက သံဃာဒိသေသ်အာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဂိဟိပဋိသံယုတ္တဉ္စ၊ ဂိဟိပဋိသံယုတ္တအာပတ်ကိုလည်းကောင်း။ ထပေတွာ၊ ထား၍။ (အာပန္နာ၌ စပ်၊ ဝုဋ္ဌိတာ ၌လည်း စပ်။) အဝသေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော အာပတ်တို့ကို။ အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်ပြီ။ သဗ္ဗာဟိ၊ ကုန်သော။ တာဟိ အာပတ္တီတိ၊ ထိုအာပတ်တို့မှ။ ဝုဋ္ဌိတာ၊ ထကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
[အချို့စာအုပ်တို့၌ "ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မန္တိ ယေ ပန" ဟု ရှိခြင်းသည် မကောင်း၊ ထို အတိုင်းဆိုလျှင် "ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မန္တိ- ကား " ဟု ပေးပါ။] ပန၊ အဖို့တစ်ပါးကား။ ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ (ကရောန္တိ အနာဂတာ နိသိန္နာတို့၌စပ်)။ နမေတံ ခမတီတိ၊ နမေတံ ခမတိဟူ၍။ ဝါ၊ ငါ့အား ဤကံသည် မနှစ်သက်ဟူ၍။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မံ၊ မိမိအယူကို ထင်စွာပြုမှုကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ တေဟိ၊ ထိုရဟန်းတို့နှင့်။ (အဓိကရုဏ်းဆုံးဖြတ်ရာတွင် ပါဝင်သော ရဟန်းတို့နှင့်)။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇိတွာပိ၊ ရောက်ပြီးခဲ့၍လည်း။ တတ္ထ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း ဆုံးဖြတ်ရာအရပ်သို့။ အနာဂတာ၊ မလာကုန်။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ အာဂန္တွာ၊ လာပြီး၍။ ဝါ၊ လာပြီးမှ။ ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကို။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ ပရိဝေဏာဒီသု၊ ပရိဝုဏ် အစရှိသည်တို့၌။ နိသိန္နာ၊ နေကုန်ပြီ။ တေ၊ ထို ရဟန်းတို့သည်။ (ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မကာရကရဟန်း, အနာဂတရဟန်း, ပရိဝေဏာဒီသု နိသိန္နရဟန်း ၃ မျိုးတို့သည်) ။ အာပတ္တီဟိ၊ တို့မှ။ န ဝုဋ္ဌဟန္တိ၊ မထကုန်။
တေန၊ ကြောင့်။
ထပေတွာ ၊ပေ၊ ဟောန္တီတိ၊ ထပေတွာ ၊ပေ၊ ဟောန္တိဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။ ထပေတွာ၊ပေ၊ န တတ္ထ ဟောန္တိ။ ။ ပါဠိတော်၌ "ထပေတွာ ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မံ ထပေတွာ ယေန တတ္ထ ဟောန္တိ" ဟု ပုဂ္ဂိုလ် ၂ မျိုးသာရှိ၏၊ ထိုတွင် "ထပေတွာ ယေ တတ္ထ န ဟောန္တိ" အတွက် "တေဟိ ဝါ သဒ္ဓိံ ၊ပေ၊ အနာဂတာ" ဟုလည်းကောင်း" အာဂန္တွာ ဝါ ဆန္ဒံ ဒတွာ ၊ပေ၊ နိသိန္နာ" ဟုလည်းကောင်း ထိုနေရာ၌ မရှိပုံ ၂ နည်းဖွင့်သောကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ် ၃ မျိုးဖြစ်ရသည်၊ ထို့ကြောင့် "တေဟိ ဝါ၌ ဝါသည် ထပေတွာ ဒိဋ္ဌာဝိကမ္မံကို ဝိကပ်ပြုသော ဝါတည်း၊ အာဂန္တွာဝါ၌ ဝါကား တေဟိ သဒ္ဓိံ ၊ပေ၊ အနာဂတာကို ဝိကပ်ပြုသော ဝါတည်း" ဟု ခွဲပါ။
ဘိက္ခုနီနံ အနုပခဇ္ဇာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခုနီနံ၊ ဘိက္ခုနီတို့၏။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ ပဝိသိတွာ၊ တွင်၍။ ["အနုပခဇ္ဇ၊ အနီးသို့ တိုးဝင်၍" ဟုမပေးရ။ "အတွင်းသို့ ဝင်၍" ဟုသာ ပေးပါ။]
ဝိဝါဒါဓိကရဏာဒီနံ၊ ဝိဝါဒါဓိကရဏ အစရှိသော သဒ္ဒါတို့၏။ ဝစနတ္ထော၊ ဝစနတ္ထကို။ ဒုဋ္ဌဒေါသဝဏ္ဏနာယံ၊ ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၏ အဖွင့်၌။ (မယာ) ဝုတ္တောယေဝ၊ ဆိုအပ်သည်သာ။
ဝိပစ္စတာယ ဝေါဟာရာတိ၊ ကား။ စိတ္တဒုက္ခတ္ထံ၊ စိတ် ဆင်းရဲခြင်းအကျိုးငှါ။ ဝေါဟာရော၊ ပြောဆိုကြောင်းစကားသည်။
ဖရုသဝစနံ၊ ကြမ်းတမ်းသော စကားသည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ အတ္ထော၊ ။
ယော တတ္ထ အနုဝါဒေါတိ၊ ကား။ တေသု အနုဝဒန္တေသု၊ ထိုစွပ်စွဲသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ဝါ၊ တို့၏။ ယော ဥပဝါဒေါ၊ အကြင်စွပ်စွဲခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)၊ ["တတ္ထ၊ စွမ်စွဲသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။]
အနုဝဒနာတိ ဧတံ၊ အနုဝဒနာဟူသော ဤသဒ္ဒါတည်း။ အာကာရနိဒဿနံ၊ စွပ်စွဲပုံအခြင်းအရာကို ညွှန်ပြကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ ဝိပစ္စတာယ။ ။ ဝိရူပတော- ဖောက်ပြန်သော စကား၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝိပရိဏာမဋ္ဌေန- ဖောက်ပြန်ခြင်းဟူသော အနက်အားဖြင့်၊ စိတ္တဒုက္ခံ- စိတ်၏ ဆင်းရဲခြင်းသည်၊ ဝိပစ္စတိ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်၏၊ ဣတိ အာဟ စိတ္တဒုက္ခတ္ထံ ဝေါဟာရောတိ အာဒိ၊ ဝိမတိ၊ ဤအလို "ဝိပစ္စတီတိ ဝိပစ္စံ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်သော စိတ်ဆင်းရဲမှု၊ ဝိပစ္စံယေဝ ဝိပစ္စတာ၊ သဝိဘတ်ကို အာယပြု၍ ဝိပစ္စတာယ ပြီးစေ၊ ဝိပစ္စတာယ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်သော စိတ်ဆင်းရဲခြင်းအကျိုးငှါ၊ ယော ဝေါဟာရော- အကြင်ပြောဆိုကြောင်း ဖရုသဝါစာသည်၊ အတ္ထိ- ရှိ၏" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေး၊ ဝိပုဗ္ဗ ဝိကာရဘာဝေန ပတတိ ပဝတ္တတီတိ ဝိပစ္စံ၊ စိတ္တဒုက္ခံ၊ တဒေဝ ဝိပစ္ဏတာ၊ တဒတ္ထာယာတိ ဒဿန္တော အာဟ စိတ္တဒုက္ခန္တိ" ဟု ကတ္တားအနက်ပင် ဖွင့်သည်။
ဥပဝဒနာ၊ စောဒနာခြင်းဟူသော အမူအရာသည်။ (အတ္ထိ) ဣတိ အတ္ထော၊
အနုလ္လပနာ အနုဘဏနာတိ၊ ဟူသော။ ဥဘယံ၊ သဒ္ဒါ ၂ ပုဒ်သည်။ အနုဝဒနဝေဝစနမတ္တမေဝ၊ အနုဝဒနသဒ္ဒါ၏ ဝေဝုစ်ပရိယာယ် စကားလှယ်မျှသာတည်း။ ["အနုဝဒနာ, အနုလ္လပနာ, အနုဘဏနာ အဖန်ဖန်ပြောဆိုခြင်းဟူသော အခြင်းအရာသည်" ဟု ပါဠိတော် ပေးပါ။]
အနုသမ္ပဝင်္ကတာတိ၊ ကား။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။ ကာယစိတ္တဝါစာဟိ၊ ကိုယ်စိတ်နှုတ်တို့ဖြင့်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုစွပ်စွဲခြင်း၌သာလျှင်။ သမ္ပဝင်္ကတာ၊ လွန်စွာအပြားအားဖြင့် ကိုင်းညွတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။
အနုဝဒနဘာဝေါ၊ စွပ်စွဲခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ အတ္ထော၊ ။
အဗ္ဘုဿဟနတာတိ၊ ကား။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ (ဘာပြုလို့)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ န ဥပဝဒိဿာမိ၊ မစွပ်စွဲဘဲနေရအံ့နည်း။ ဥပဝဒိဿာမိယေဝ၊ စွပ်စွဲရမည်သာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဿာဟံ၊ အားတက်သရောကို။ ကတွာ၊ ၍။ အနုဝဒနာ၊ စွပ်စွဲခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)၊ "အဘိ+ဥဿဟန" ၌ အဘိအတွက် "ကသ္မာ ၊ပေ၊ ဥပဝဒိဿာမိယေဝ" ဟု ဖွင့်သည်။ ["အဗ္ဘုဿဟနတာ၊ အလွန်အားထုတ်ခြင်း ရှိသူ၏ အဖြစ်သည်" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။]
အနုဗလပ္ပဒါနန္တိ၊ ကား။ ပုရိမဝစနဿ၊ ရှေ့စကားအား။ (ပဒါနံ ၌ စပ်)။ ဝါ၊ ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ပစ္ဆိမဝစနေန၊ နောက်စကားဖြင့်။ ဗလပ္ပဒါနံ၊ အားကိုးပေးခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)၊
ကိစ္စယထာ ကရဏီယတာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ကိစ္စမေဝ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စသည်ပင်။ ကိစ္စယံ၊ ကိစ္စယမည်၏။ ကိစ္စယဿ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စ၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုခြင်းကြိယာသည်။ ကိစ္စယထာ၊ ကိစ္စယတာ မည်၏။ကိစ္စယထာ။ ။ ကိစ္စနှင့် ကိစ္စယသည် ပရိယာယ်ပုဒ်တည်း၊ ယောဇနာ၌ကား - ကိစ္စနောင် (ယ)လာသည်ဟု ဆိုသည်၊ ထိုကိစ္စအရ ပြုဖွယ် (ပြုစရာ) ဟူသော ကိစ္စကို ရ၏၊ ကိစ္စဿ- ပြုဖွယ်ကိစ္စ၏၊ ဘာဝေါ- ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုလုပ်ခြင်းကြိယာသည်။ ကိစ္စယထာ- တာ၊ ဤသို့ ကြံလျှင် ကိစ္စယထာအရ သံဃာ၏ ပြုလုပ်ဆဲကံကို ရ၏၊ ကရဏီယတာ၌လည်းနည်းတူ၊ ဆိုလိုရင်းကား- ကတ္တဗ္ဗံ ကိစ္စံ၊ ကတ္တဗ္ဗံ ကရဏီယံ" ဟု ဝစနတ္ထပြု၍ မပြုသေးခင် ပြုစရာအနေအားဖြင့် တည်ရှိသော အခိုက်အတန့်ကို "ကိစ္စ, ကရဏီယ" ဟု ဆိုလို၏၊ ပြုနေသော အခိုက်အတန့်ကို "ကိစ္စယထာ, ကရဏီယထာ" ဟု ဆိုလို၏၊ ထို့ကြောင့် "ဥဘယမ္မေတံ သံဃကမ္မဿေဝ အဓိဝစနံ" ဟု ဖွင့်သည်။
ယောဇနာ။ ။ ကိစ္စယတာတိ ဧတ္ထ မာ ပဏ္ဍိစ္စယန္တိ အာဒီသု ဝိယ ဗျဉ္ဇနဝဍ္ဎနဝသေန ယကာရာဂမောတိ အာဟ ကိစ္စမေဝ ကိစ္စယန္တိ၊ ဥဘယမ္ပေတံ သံဃကမ္မဿေဝါတိ ဣမိနာ ကိစ္စ ကရဏီယသဒ္ဒေါ ကတ္တုဝါစကောတိ ဒဿေတိ၊ သံဃော ဟိ ကရောတီတိ ဝစနတ္ထေန ကိစ္စောတိစ ကရဏီယောတိ စ ဝုစ္စတိ၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဖွင့်လေသည်၊ ထို့အဖွင့်၌ အဋ္ဌကထာဝယ် "ကိစ္စမေဝ ကိစ္စယံ" ဟု န ပုံလိင်ထားပုံနှင့် မညီသောကြောင့် စဉ်းစားပါ။
ကရဏီယဿ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စ၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုခြင်းကြိယာ သည်။ ကရဏီယတာ၊ မည်၏။
ဥဘယမ္ပိ၊ ၂ ပါးလည်းဖြစ်သော။ ဧတံ၊ ကိစ္စယတာ, ကရဏီယတာ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ သံဃကမ္မဿေဝ၊ ကံဃကံကိုသာ။ အဓိဝစနံ၊ ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။
ပန၊ ကား။ အပလောနကမ္မံတိ အာဒိ၊ အစရှိသော သဒ္ဒါသည်။ တဿေဝ၊ ထိုသံဃသံကိုသာ။ (ဝစနံ ၏ ကံ) ပဘေဒဝစနံ၊ အပြားအားဖြင့် ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။ ["ပဘေဒတော+ ဝစနံ ပဘေဒဝစနံ" ဟု ပြု။] (တစ်နည်း) တဿေဝ၊ ထိုသံဃကံ၏သာ။ (ပဘေဒ၌ သမ္ဗန်)။ ပဘေဒဝစနံ၊ အပြားကို ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။ ["ပဘေဒဿ+ ဝစနံ ပဘေဒဝစနံ" ဟု ပြု။]
တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသော ကံတို့တွင်။ အပလောကနကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။ သီမဋ္ဌကသံဃံ၊ သိမ်တွင်း၌ တည်သော ကံဃာကို။ သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်၍။ ဆန္ဒာရဟာနံ၊ ဆန္ဒထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူပြီး၍။ သမဂ္ဂဿ၊ ညီညွတ်သော။ သံဃဿ၊ ၏။ အနုမတိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။ ဝါ၊ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်။ တိက္ခတ္တုံ၊ ၃ ကြိမ်။ သာဝေတွာ၊ ကြားသိစေ၍။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။ [ဤစကားအရ "အပလောကနကံကိုလည်း ဟတ္ထပါသ်စပ်လျက် ညီညွတ်သော သံဃာသာ ပြုရသည်" ဟု သိပါ။]
ဉတ္တိကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။ ဝုတ္တန‌ေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်။ ("သီမဋ္ဌကသံဃံ သောဓေတွာ ဆန္ဒာရဟာနံ ဆန္ဒံ အာဟရိတွာ" ဟု ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်)။ သမဂ္ဂဿ၊ ညီညွတ်သော။ သံဃဿ၊ ၏။ အနုမတိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။ ဝါ၊ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်။ ဧကာယ၊ ၁ ကြိမ်သော။ ဉတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။ [ဉာပေတိ ဧတာယာတိ ဉတ္တိ- ဂိုဏ်း, သံဃာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို သိစေကြောင်းဖြစ်သော စကား၊ "ဉတ္တိယေဝ+ ကမ္မံ ဉတ္တိကမ္မံ" ဟု ပြု။]သောဓေတွာ။ ။ မဟာသိမ်တွင်း၌ တည်နေသော သံဃာကို ဟတ္ထပါသ်သို့ ဆောင်ခြင်း, ဆန္ဒထိုက်သူ၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ခြင်း, မလာလိုလျှင် သိမ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေစေခြင်း ကို "သီမဋ္ဌကသံဃာသုတ်သင်ခြင်း" ဟု ဆိုသည်၊ ထိုသုသင်နည်းတို့တွင် "ဆန္ဒာရဟာနံ ဆန္ဒံ အာဟရိတွာ" ဖြင့် တစိတ်တစ်ဒေသ သုတ်သင်နည်းကို ပြသည်၊ တစ်သိမ်တည်း၌ ထိုကံပြုရာသို့ မလာနိင်အောင်လောက်အောင် မကျန်းမာသူ၊ အလုပ်ကိစ္စ များနေသူတို့ကို "ဆန္ဒထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ခေါ်သည်။
သာဝေတွာ။ ။ "သာဝေတွာ" အရ ကြားသိစေခြင်းဟူသော ဉတ်ကမ္မဝါစာ မရွတ်ဘဲ မြန်မာလိုဖြစ်စေ, ပါဠိလိုဖြစ်စေ နားလည်လောက်သော ဘာသာဖြင့် ကြားသိစေခြင်းတည်း၊ ဤကဲ့သို့ ကြားသိစေခြင်းကို "အပလောကေတိ အာပုစ္ဆတိ အနေနာတိ အပလောကနံ" ဟု ပြု၍ ပန်ပြောကြောင်းကံကို ရသည်။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ နာမ၊ မည်သည်။ ဝုတ္တနယေနေဝ သမဂ္ဂဿ သံဃဿ အနုမတိယာ, ဧကာယ၊ တစ်ကြိမ်သော။ ဉတ္တိယာ၊ ဉတ်လည်းကောင်း။ (ဣတိ ၌စပ်)။ ဧကာယ၊ သော။ အနုဿာဝနာယစ၊ ကမ္မဝါစာလည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဉတ္တိဒုတိယာယ၊ ဉတ်ဟူသော ၂ ကြိမ်မြောက်ရှိသော။ အနုဿဝနာယ၊ အဖန်ဖန်ကြားသိစေကြောင်း ကမ္မဝါစာဖြင့်။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။
ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။ ဝုတ္တနယေနေဝ သမဂ္ဂဿ သံဃဿ အနုမတိယာ ဧကာယ, ဉတ္တိယာ၊ ဉတ်လည်းကောင်း။ တီဟိ၊ ၃ ကြိမ်ကုန်သော။ အနုဿာဝနာဟိစ၊ ကမ္မဝါစာတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဉတ္တိစတုတ္ထာဟိ၊ ဉတ်ဟူသော ၄ ကြိမ်မြောက်ရှိကုန်သော။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ အနုဿာဝနာဟိ၊ ကမ္မဝါစာတို့ဖြင့်။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသော ကံတို့တွင်။ အပလောကနကမ္မံ၊ အပလောကနကံကို။ အပလောကနကေတွာ၊ ပန်ပြော၍သာ။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။ ဉတ္တိကမ္မာဒိဝသေန၊ ဉတ္တိကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ဉတ္တိကမ္မမ္ပိ၊ ဉတ္တိကံကိုလည်း။ ဧကံ၊ တစ်ကြိမ်သော။ ဉတ္တိံ၊ ကို။ ထပေတွာဝ၊ ထား၍သာ။ ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။ အပလောကနသမ္မာဒိဝသေန၊ အပလောကနကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗံ၊
ပန၊ အဖို့တစ်ပါးကား။ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ၊ ဉတ္တိဒုတိယကံသည်။ အပလောကတွာ၊ ပန်ပြော၍ ။ ကတ္တဗ္ဗမ္ပိ၊ ပြုထိုက်သော ကံသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အကတ္တဗ္ဗမ္ပိ၊ မပြုထိုက်သော ကံသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးသော ကံတို့တွင်။ သီမာသမ္မုတိ၊ သိမ်သမုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ သီမာသမူဟနံ၊ သိမ်နုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ ကထိနဒါနံ၊ ကထိန်သင်္ကန်း ပေးခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ ကထိနုဗ္ဘာရော၊ ကထိန်နုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ ကုဋိဝတ္ထုဒေသနာ၊ ကုဋိရာကို ပြောခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ ဝိဟာရ ဝတ္ထုဒေသနာ၊ ကျောင်းရာကို ပြောခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဆ၊ ၆ ပါးကုန်သော။ ဣမာနိ ကမ္မာနိ၊ ဤကံတို့သည်။ ဂရုကာနိ၊ ကြီးလေးကုန်သည်။ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ။ ။ ဉတ္တိ+ဒုတိယာ+ ယဿာတိ ဉတ္တိဒုတိယံ၊ ဉတ္တိဒုတိယံ စ+ တံ+ ကမ္မံစာတိ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ- ဉတ်ဟူသော ၂ ကြိမ်မြောက်ရှိသော ကံ၊ ယောဇနာ၌- "ဉတ္တိယေဝ+ဒုတိယံ ဉတ္တိဒုတိယံ၊ တမေဝ +ကမ္မံ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ" ဟု ပြု၏၊ ဆက်ဦးအံ့- ကံပြုသောအခါ ဉတ်ကို ပဌမ, ကမ္မဝါစာကို ဒုတိယ ရွတ်ဆိုရ၏၊ နာမည်တပ်ရာ၌ကား ကမ္မဝါစာကို ပဌမ, ဉတ်ကို ဒုတိယအနေအားဖြင့် တပ်ရ၏၊ ထို့ကြောင့် ဉတ္တိဒုတိယ " ဟု ခေါ်သည်၊ ဥပမာ- ဖဿ, ဝေဒနာ, သညာ,စေတနာ, စိတ္တံ ဟူသော တရားငါးမျိုးကို နောက်ပြန်ရေတွက်သောအခါ ဖဿသည် ငါးခုမြောက်ဖြစ်၍ "ဖဿပဉ္စမက" ဟု ခေါ်ရသကဲ့သို့နည်း၊ "ဉတ္တိစတုတ္ထ" ဟု ခေါ်ရာ၌လည်း နည်းတူ။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။) အပလောကေတွာ၊ ပန်ပြော၍။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။ န ဝဋန္တိ၊ မအပ်ကုန်။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစံ၊ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာကို။ သာဝေတွာဝ၊ ကြားသိစေ၍သာ။ ကာတဗ္ဗာနိ၊ ပြုထိုက်ကုန်၏။
အဝသေသာနိ၊ ၆ ပါးသော ကံတို့မှ ကြွင်းကုန်သော။ (ဧဝရူပါနိ၊ ၌စပ်။) တေရသ၊ ၁၃ ပါးကုန်သော။ သမ္မုတိလော၊ သမ္မုတိတို့လည်းကောင်း။ (သမ္မုတိ ၁၃ ပါးကို သေနာသနက္ခန္ဓက၌ တွေ့ရလတံ့)။ သေနာသနဂ္ဂါဟက ၊ပေ၊ သမ္မုတိယောစ၊ သေနာသနဂ္ဂါဟကသမ္မုတိ, မတကစီဝရဒါနသမ္မုတိအစရှိသော သမ္မုတိတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော ကံတို့သည်။ လဟုကကမ္မာနိ၊ လဟုကကံတို့သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။) အပလောကေတွာပိ၊ ပန်ပြော၍ လည်း။ ကာတုံ၊ ငှါ။ ဝဋ္ဋန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။ (ပိဖြင့် ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာဖြင့် အပ်သည်ဟု ပေါင်း)။
ပန၊ ဗျတိရိက်။ ဉတ္တိကမ္မ ၊ပေ၊ ဝသေန၊ ဉတ္တိကံ, ဉတ္တိစတုတ္ထကံတို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗမေဝ၊ မပြုထိုက်သည်သာ။
ဥတ္တိစတုတ္ထကမ္မံ၊ ကို။ ဉတ္တိံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ တိဿော၊ ၃ ကြိမ်ကုန်သော။ ကမ္မဝါစာယောစ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သာဝေတွာဝ၊ ကြားသိစေ၍သာ။ ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။ အပလောကနကမ္မာဒိဝသေန၊ အပလောကနကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤသမထက္ခန္ဓက၌။ သင်္ခေပေါ၊ တည်း။
ဝိတ္ထာရတော ပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။ ဣမာနိ စတ္တာရိ ကမ္မာနိ ကတီဟာ ကာရေဟိ ဝိပဇ္ဇန္တီတိ အာဒိနာ၊ ဣမာနိ ၊ပေ၊ ဝိပဇ္ဇန္တိ အစရှိသော။ န ယေန၊ နည်းဖြင့်။ ပရိဝါရာဝသာနေ၊ ပရိဝါရ်ပါဠိတော်၏ အဆုံးနား၌။ ကမ္မဝဂ္ဂေ၊ ကမ္မဝဂ်၌။ ဧတေသံ၊ ဤကံတို့၏။ ဝိနိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်သည်။ ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်ကြောင်း စကားသည်။ အာဂတောယေဝ၊ တိုက်ရိုက်လာသည်သာ။
ပန၊ ဆက်။ တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသောကံတို့၌။ ယံ၊ အကြင်ပုဒ်သည်။ အနုတ္တာနံ၊ မပေါ်လွင်။ တံ၊ ထို ပုဒ်ကို။ ကမ္မဝဂ္ဂေယေဝ၊ ကမ္မဝဂ်၌သာ။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ပြကုန်အံ့။ [ယောဇနာ၌ကား "ယံ ပန အတ္ထဇာတံ အနုတ္တာနန္တိ သမ္ဗန္ဓော" ဟု ဖွင့်၏။]
ဟိ၊ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ဆိုဦးအံံ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ကမ္မဝဂ်ကျမှ ဖွင့်ပြခြင်းသည်။ သတိ၊ ဖြစ်လသော်။ အဋ္ဌာနေ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။ ဝဏ္ဏနာ၊ ဖွင့်ပြခြင်းသည်။ န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတံ့။ စ၊ သည်သာမကေသေး။ အာဒဒိတော၊ ကမ္မဝဂ်၏ အစမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ တဿ တဿ ကမ္မဿ၊ ထိုထိုကံ၏။ ဝါ၊ ကို။ ဝိညာတတ္တာ၊ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုဝိညေယျော၊ လွယ်ကူစွာ သိအပ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။ သုဝိညေယျော ဘဝိဿတိ။ ။ "ဝိနိစ္ဆယော" ကို ငဲ့၍ "သုဝိညေယျော" ဟု ထားသည်၊ ယောဇနာ၌မူ- ဝဏ္ဏနာ၌ ငဲ့၍ "သုခေန ဝိညာတဗ္ဗာ" ဟု ဖွင့်သည်။ [အာဒိတော ပဋ္ဌာယစ တဿ တဿ ကမ္မဿ ဝိညာတတ္တာတိ ဝိတ္ထာရတော အာဂတကမ္မဝဂ္ဂဿ အာဒိတော ပဋ္ဌာယ ဝဏ္ဏနာ သုခေန ဝိညာတတ္ထ ဝိနိစ္ဆယော သုဝိညေယျော ဘဝိဿတီတိ ယောဇနာ၊ ဝီမတိ။]
ဝိဝိဒါဓိကရဏဿ ကိံ မူလံတိ အာဒီနိ၊ ဝိပါဒါဓိကရဏဿ ကိံ မူလံ အစရှီသော စကားတို့ကို။ ပါဠိဝသေနေဝ၊ ပါဠိတော်၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်။ (ပါဠိတော်အတိုင်းပင်) ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
ဝိဝါဒါဓိကရဏံ သိယာ ကုသလံတိ အာဒီသု၊ ဝိဝါဒါဓိကရဏံ သိယာ ကုသလံ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။ ("အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော" ၌စပ်)။ ယေန၊ အကြင်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဖြင့်။ ဝိဝဒန္တိ၊ ငြင်းခုံကြကုန်၏။ သော စိတ္တုပ္ပါဒေါ၊ ထိုငြင်းခုံကြောင်း စိတ္တုပ္ပါဒ်သည်။ ဝိဝါဒေါ၊ မည်၏။ သမထေဟိ၊ သမထတို့သည်။ ဝါ၊ သမထတို့ဖြင့်။ အဓိကရဏီယတာယ၊ စွဲ၍ ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ငြိမ်စစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဓိကရဏံစ၊ အဓိကရဏလည်းမည်၏။ ဣတိ ဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော ။ နယေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။ [ဧဝမာဒိနာ နယောနာတိ အာဒိသဒ္ဒေန "အနုဒ္ဓံသနေန- စွပ်စွဲခြင်းဖြင့်)။ ဝဒန္တိ အနေန စိတ္တုပ္ပါဒေနာတိ အနုဝါဒေါ"တိ အာဒယော ဝစနတ္ထေသင်္ဂဏှာတိ၊ ယောဇနာ။]
အာပတ္တာဓိကရဏံ ၊ပေ၊ ကုသလံတိ ဧတ္ထ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ သိယာ အဗျာကတံ, န တ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ("အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော" ၌ စပ်)။ သန္ဓာယ ဘာသိတဝသေန၊ ရည်ရွယ်၍ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ဝိဝါဒါဓိကရဏ။ ။ ဝိဝဒန္တိ ဧတေနာတိ ဝိဝါဒေါ- ငြင်းခုံကြောင်း စိတ္တုပ္ပါဒ်၊ သမထေဟိ+ အဓိကရိယတီတိ အဓိကရဏံ၊ ဝိဝါဒေါဝ+ အဓိကရဏံ ဝိဝါဒါဓိကရဏံ၊ ဆိုင်ရာ သမထဖြင့် (သံဃာက) ငြိမ်းစေသော အခါ, နောက်ထပ် မငြင်းရတော့ဘဲ, ငြင်းခုံမှုဖြစ်သော အသံသည် တိတ်သွားရ၏ , ငြိမ်းသွား၏၊ ထိုအကျိုးအသံ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအေးခြင်းကို အကြောင်းစိတ္တုပ္ပါဒ်အပေါ်၌ တင်စား၍ ဝိဝါဒစိတ္တုပ္ပါဒ်ကိုလည်း (ဖလူပစာရအားဖြင့်) ငြိမ်းသည်ဟုပင် ဆိုရသည်။ ["သမထေဟိ တို့ဖြင့်" ဟု ပေးလျှင် သံဃာကို ကတ္တားထည့်၊ "သမထ တို့သည်" ဟုပေးလျှင် သံဃာကတ္တားမလို၊ အဓိကရဏသဒ္ဒါ၏ အခြားဝိဂြိုလ်တစ်မျိုးကို ပါရာဇိကဏ် ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၌ ပြခဲ့ပြီ။]
သာရတ္ထ။ ။ သာမထေဟိစ အဓိကရဏီယတာယ အဓိကရဏံတိ သမထေဟိ သမေတဗ္ဗဝါယ အဓိကရဏံတိ အတ္ထော၊ ဝိဝါဒါဟေတုဘူတဿ ဟိ စိတ္တုပ္ပါဒသ ဝူပသမေန, တပ္ပဘဝဿ သဒ္ဒဿပိ (ထိုစိတ္တုပ္ပါဒ်လျှင် အဓိကရဏီယတာ ပရိယာယော သမ္ဘဝတိ၊ (ဝိဝါဒ စိတ္တုပ္ပါဒ်၏ ကမထတို့ဖြင့် ငြိမ်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော ပရိယာယ်သည် ဖြစ်သင့်၏။) ဤဋီကာအလို စိတ္တုပ္ပါဒ်ကို အဓိကရဏ အမည်ပေးရာ၌ ပရိယာယ် (ဥပစာ) ဟု ဆို၍ ငြင်းခုံမှု အသံကို "အဓိကရဏ" အမည်ပေးရာ၌ မုချနာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
သန္ဓာယဘာသိတဝသေန။ ။ "သိယာ အကုသလံ, သိယာ အဗျာကတံ အချို့ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည် အကုသိုလ်ဖြစ်၍, အချို့က အဗျာကတဖြစ်၏" ဟူသော စကားတော်ကို လောကဝဇ္ဇအတွက် ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည် မဟုတ်, ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇအာပတ်အတွက် ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်ကို "သန္ဓာယ ဘာသိတ" ဟု ဆိုသည်၊ လောကဝဇ္ဇဤာပတ် အတွက်မှာ စင်စစ် အကုသိုလ်ချည်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် "တချို့" ဟု ဝိကပ်ပြုဖွယ် မလိုဟူလို။
အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ပထဝီခဏနာဒိကေ၊ ပထဝီခဏန အစရှိသော။ ယသ္မိံ အာပတ္တာဓိကရဏေ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်း၌။ ကုသလစိတ္တံ၊ သည်။ အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မိံ၊ ထိုအာပတ္တာ ဓိကရုဏ်းသည်။ (ကုသိုလ်စိတ်ဟူသော အကြောင်းအင်္ဂါရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။) သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တုံ၊ ဟောတော်မူခြင်းငွှ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ကုသိုလ်စိတ် ဟူသောအင်္ဂါရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းရှိလျှင် "နတ္ထိအာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟု ဟောတော်မမူသင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ (အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ , သိယာ အဗျာကတံ, နတ္ထိ အာပတ္တာဓိ ကရဏံ ကုလသံ ဟူသော ဤစကားသည်။) [ယောဇနာ၌ကား- နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ တစ်ဝါကျကိုသာ စွဲလေသည်။] အင်္ဂပဟောနကစိတ္တံ၊ အင်္ဂါလောက်သော စိတ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။ န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်မဟုတ်။
ပန၊ အဟုတ်ကား။ ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သော အကြောင်းကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ယသ္မိံ ဟိ ၊ပေ၊ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။ ။ ကသ္မာ ပနေတ္ထ သန္ဓာယဘာသိက ဝသေန အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗောတိ အာဟ၊ ယသ္မိံဟီတိ အာဒီ၊ ဋီကာ၊ ဤဋီကာ၌ နောက်လာမည့် " တသ္မာ န ယိဒံ၊ ပေ၊ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ "ကို ကြည့်၍ ယသ္မာ စသည်ဖြင့် ကျမ်းတက်သည်၊ ဤအလို "ဟိ (ယသ္မာ) " ဟု စွဲရ၏၊ ဝတ္ထာရလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုဝိတ္ထာရြား "သန္ဓာယ ဣဒံ ဝုတ္တံ၊ ပေ၊ ကုသလန္တိ" တိုင်အောင်တည်း၊ ပထဝီခဏနာဒိကေ၌ အာဒိဖြင့် ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်စသော ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်များကို ယူပါ။
ကုသလစိတ္တံ အင်္ဂံ။ ။ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဝိနည်း၌ နားမလည်းသောကြောင့် ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ် ပြုလုပ်သည့်အနေအားဖြင့် တံမြက်စည်းဖြင့် မြေကိုညှိလျက် မြေပျက်လောက်အောင် တံမြက်လှည်း၏၊ ဘုရားဝင်းထည်း၍ မြက်စသည်ကိုလည်း (တရွင်းစသည်ဖြင့်) ရှင်းလင်း၏ ၊ ထိုစိတ်များသည် ကုသိုလ်စိတ်ပင်တည်း၊ ထိုကုသိုလ်စိတ်ကြောင့် ပထဝီခဏနအာပတ်, ဘူတဂါမပါတဗျတာအာပတ်ကား သင့်သည်သာ၊ ထို့ကြောင့် ထိုကုသိုလ်စိတ်ကိုအာပတ်အကြောင်း (အင်္ဂါ) ဟု ဆိုသည်။
တသ္မိံ သတိ ၊ပေ၊ န ဝုတ္တံ။ ။ [တသ္မိံ သတီတိ တသ္မိံ ကုသလစိတ္တေ အာပတ္တိ ဘာဝေန ဂဟိတေ သတီတိ အဓိပ္ပာယော၊ သာရတ္ထ၊ ဤအဖွင့်သည် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သာ ဖြစ်၏၊ နိဿယအနက်ကိုကား ဤ၌ ပေးထားသည့်အတိုင်းသာ ပေးရသည်။] ထိုကုသိုလ်စိတ်ကို အာပတ္တာဓိကရုဏ်းအဖြစ်ဖြင့် ယူအပ်လျှင် (ကုသိုလ် အာပတ္တာဓိကရုဏ်းလည်း ရှိနိုင်ပြန်သောကြောင့်)"သိယာ အကုသလံ သိယာ အဗျာကတံ, နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟူသော စကားကိုအာပတ်၏ အင်္ဂါဖြစ်လောက်သော စိတ်ကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်မဟုတ်, ဤဆိုအပ်လတံ့သော အကြောင်းကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်ဟု မှတ်ပါ။
တာဝ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇမှ ရှေးဦးစွာ။ (နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ညွှန်ပြအပ်သော)။ ယံ အာပတ္တာမိ ကရဏံ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။ လောကဝဇ္ဇံ၊ လောကဝဇ္ဇတည်း။ တံ၊ ထိုလောကဝဇ္ဇ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။ ဧကန္တတော၊ တစ်ခုသော အဖို့အားဖြင့်။ (စင်စစ်အားဖြင့်) အကုသလေမေဝ၊ အကုသိုလ်ချည်းသာတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုလောကဝဇ္ဇ အာပတ္တာဓိကရုဏ်း၌။ သိယာ အကုသလံတိ၊ သိယာ အကုသလံ ဟူ၍။ (အချို့က အကုသိုလ်ဟူ၍)။ ဝိကပ္ပေါ၊ ဝိကပ်သည်။ ဝါ၊ တစ်သီးတစ်ခြား ပြုစီရင်ဖွယ်သည်။ နတ္ထိ၊

ပန၊ ကား။ အယံ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇတည်း။ တံ၊ ထိုပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။ (အကုသလံ ဟောတိ၊ အဗျာကတံ ဟောတိတို့၌စပ်)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍။ ဣမံ အာပတ္တိံ၊ ဤအာပတ်ကို။ ဝီတိက္ကမာမိ၊ လွန်ကျူးအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဝီတိက္ကမန္တဿေဝ၊ လွန်ကျူးသော ရဟန်း၏သာ။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပန၊ ကား။ အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် မစေ့ဆော်ဘဲ။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှုကို။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသည်ဖြစ်၍။ သဟသေယျာဒိလဝသေန၊ ဟသသေယျ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။


**ဝိမတိ ဝါဒ**။   ။ ပြခဲံသော သာရတ္ထအလိုအားဖြင့် "အာပတ်ဟူသည် အကုသိုလ်, အဗျာကတဖြစ်သော ပရမတ္ထသဘောလည်း" ဟု အဓိပ္ပယ်ရ၏၊ ဝိမတိကား "အာပတ်ဟူသည် ဘုရာင်းရှင်ပညတ်တော်မူအပ်သောကြောင့် ပညတ်သာတည်း" ဟူသော စကားတော်ကား "အကြောင်း အကုသိုလ် အဗျာကတတို့၏ အမည်ကို အကျိုးအာပတ်၍ တင်စားအပ်သော ကာရဏူပစာရ စကားတည်း" ဟု ယူသည်။

အာပဇ္ဇတော၊ ရောက်သော ရဟန်း၏။ အဗျာကတံ၊ အဗျာကတသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇ၏ အကုသိုလ် အဗျာကတ ၂ မျိုးရှိနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။ တတ္ထ၊ ထိုပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇ အာပတ္တာဓိကရုဏ်း၌။ သဉ္စိစ္စာသဉ္စိစ္စဝသေန၊ သဉ္စိစ္စ အသဉ္စိစ္စ၏ အပြားအားဖြင့်။ ဣမံ ဝိကပ္ပဘာဝံ၊ ဤဝိကပ်၏ အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ ဤဝိကပ်၏ သဘောကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ္တော်မူ၍။ အာပတ္တာဓိကရဏံ ၊ပေ၊ ကုသလန္တိ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ ၊ပေ၊ ကုသလံ ဟူသော။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။သန္ဓာယ ဘာသိတ။ ။ သို့ဖြစ်လျှင် ပထဝီခဏန စသည်၌ ကုသိုလ်ကြောင့်လည်း အာပတ်သင့်ရကား ကုသိုလ်၏အမည်ကို အာပတ်၌ တင်စား၍ ကာရဏူပစာရအားဖြင့် "သိယာ ကုသလံ" ဟုလည်း ဟောတော်မူထိုက်သည် မဟုတ်ပါလာ ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် ထိုသို့ မဟောရခြင်း၏ အကြောင်းိကု ပြခြင်းငှါ" ဧတ္ထ သန္ဓာယ ဘာသိတဝသေန အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော" ဟုအဋ္ဌကထာ မိန့်သည်ဟု ဆိုသည်။ သမ္မုတိသဘာဝါယပိ (ပညတ်သဘောရှိပါသော်လည်း) အာပတ္တိယာ ကာရဏူပစာရေန အကုသလာ အဗျာကတဘာဝေ ဝုစ္စမာနေ ကုသလဿာပိ အာပတ္တိကာရဏတ္တာ တဒုပစာရေန (ထိုကာရဏူပစာရအားဖြင့်) "အာပတ္တိဓိကရဏံ သိယာ ကုသလ" န္တိ ဝတ္တဗ္ဗံ ဘဝေယျ၊ တထာ အဝတွာ" နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလ"န္တိ ဧဝံ ဝစနဿ ကာရဏံ ဒဿေတုံ "ဧတ္ထ သန္ဓာယဘာသိတဝသေန အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော" တိ ဝုတ္တံ။
သန္ဓာယ ဘာသိတ အဓိပ္ပါယ်။ ။ ဝိမတိအလိုအားဖြင့် သန္ဓာယဘာသိတ၏ အဓိပ္ပါယ်ကား- အကုသိုလ် အဗျာကတ၏ အမည်ကို အာပတ်၌ တင်စားထိုက်သောအကြောင်းရှိခြင်း, ကုသိုလ်၏ အမည်ကို အာပတ်၌တင်စားထိုက်သောအကြောင်း မရှိခြင်းသည်" သိယာ အကုသလံ, သိယာ အဗျာကတံ, နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟု ဟောတောမူရခြင်း၌ သန္ဓာယဘာသိတတည်း၊ ထိုသန္ဓာယဘာသိတ၏ အစွမ်းဖြင့် ဤပါဠိတော်၌ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို သိထိုက်သည်ဟူလို။ [ယတောစေတံ ဝစနံ အာပတ္တိယာ အကုသလာဗျကတူပစာရာ နာရဟတ္တဿ ကုသလူပစာရာနာရဟတ္တဿ ဝိသုံကာရဏသဗ္ဘာဝံ သန္ဓာယ ဘာသိတံ၊ တသ္မာ ယံ တံ ကာရဏဝိသေသံ သန္ဓာယ ဣဒံ ဘာသိတံ၊ တဿ ဝသေနေဝေတ္ထ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။]
ကာရဏဝိသေသ။ ။ "အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ " စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူရာ၌အကုသိုလ်အဗျာကတတို့၏ အာပတ်အားလုံးအတွက် အကြောင်းဖြစ်ခြင်း သည် ဝိသေသကာရဏတည်း၊ ချဲ့ဦးအံ့- အကုသိုလ်သည် ပညတ်တော်ကို သိလျက် ကျူးလွန်လျှင် အာပတ်အားလုံးအတွက် အကြောင်းဖြစ်၏၊လောကဝဇ္ဇအာပတ်၌ကား ပညတ်တော်ကို သိသည်ဖြစ်စေ, မသိသည်ဖြစ်စေ ကျူးလွန်လျှင် အကုသိုလ်စိတ်ကြောင့်ချည်းသာဖြစ်၏။ အဗျာကတဟူသည်ကားကာယဝစီဒွါရဟူသော ရုပ်တရားတည်၊ မည်သည့် အာပတ်မဆို ထိုကာယဝစီ တစ်ပါးပါးနှင့် ကင်း၍ မဖြစ်။
မှန်၏။ ။ ကျောင်းခန်းဝယ် ညည့်အခါ၌ နိရောဓသမာပတ်ဝင်စား၍ လဲလျောင်းနေသော အနာဂါမ်ရဟန္တာသော်မှလည်း မာတုဂါမကဝင်၍ အိပ်လျှင် ကာယဒွါရ အဗျာကတကြောင့်သဟသေယျ အာပတ်သင့်နိုင်သေး၏၊ ဤသို့လျှင် အကုသိုလ် အဗျာကတ၏ အာပတ်အားလုံးအတွက် အကြောင်းဖြစ်နိုင်ခြင်းသည် ဝိသေသကာရဏတည်း၊ ထိုသို့ ဝိသေသကာရဏဖြစ်သောကြောင့် အကြောင်း အကုသိုလ် အဗျာကတ၏ အမည်ကို အကျိုးအားပတ်၌ တင်စားနိုင်၏၊ ကိုသိုလ်ကား အချို့အာပတ်အတွက် အနည်းငယ်သာ အကြောင်းဖြစ်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်၏ အမည်ကို အာပတ်၌ မတင်စားနိုင်။

ပန၊ ဆက်။ ယံ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်းကို။ ကုသလစိတ္တော၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဣဒံ၊ ဤအာပတ္တာဓိကရုဏ်းကို။ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလန္တိ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

(ဣတိ၊ ဤသို့)။ သစေ ဝဒေယျ၊ အကယ်၍ ဟောတော်မူအံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ ဤသို့ ဟောတော်မူလတ်သော်။ (ပန အနက် မရှိ)။ အစိတ္တကာနံ၊ အစိတ္တကဖြစ်ကုန်သော။ ဧဠကလောမ ပဒသောဓမ္မာဒိသမုဋ္ဌာနာနမ္ပိ၊ ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန်, ပဒသောဓမ္မ သမုဋ္ဌာန်အစရှိသော သမုဋ္ဌာန်ရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းတို့၏လည်း။ ကုသလတ္တံ၊ ကုသိုလ်၏အဖြစ်သည်။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ စ၊ စင်စစ်ကား။ တတ္ထ၊ ထိုအစိတ္တက အာပတ်တို့၌ ။ ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ထင်ရှားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ် စိတ်သည်။


**သစေ ပန ၊ပေ၊ အဗျာကတံ**။    ။ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ်ကို "အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟု ဟောတော်မူလျှင် အဘယ်အပြစ်ရောက်ရာ သနည်းဟု မေးဖွယ်ရှီသောကြောင့် "သစေ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်၊ ဤသို့ ဟောတော်မူလျှင် အစိတ္တကဖြစ်ကြသော ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန်, ပဒသောဓမ္မသမုဋ္ဌာန်ရှိသော အာပတ်တို့၏ အတွက်လည်း (ကမ္မဋ္ဌာန်းနှလုံးသွင်းလျက် သိုးမွေးတို့ကို ယူဆောင်သွားစဉ် ၃ ယူဇနာလွန်လျှင် အာပတ်သင့်ခြ်ငးစသည်ဖြစ်သောကြောင့်) ကုသိုလ်စိတ်ဖြစ်သော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းဖြစ်စရာ ရှိခြင်းဟူသော အပြစ်‌ောက်စရာ ရှိသည် ဟူလို။ ထိုသို့ ခရီးသွားခြင်း, တရားဟောခြင်း စသည်၌ ကုသိုလ်စိတ်ထင်ရှားရှိသော်လည်း အာပတ်၏ အင်္ဂါမဟုတ်၊ စလိတပ္ပဝတ္တဖြစ်သော ကိုယ်နှုတ်တို့တွင် တစ်ပါးပါးသော အာပတ်၏ အင်္ဂါဖြစ်သည်၊ ထိုကိုယ်နှုတ် ၂ ပါးလုံးပင် ရုပ်အဗျာကတတရားတည်း။ [စလိတပ္ပဝတ္တာနံတိ စလိတာနံ ပဝတ္တာနဉ္စ၊ စလိတော ဟိ ကာယော၊ ပဝတ္တာ ဝါစာ၊ ဋီကာ။]

အာပတ္တိယာ၊ အာပတ်၏။ အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။ န၊ မဟုတ်။

ပန၊ အဟုတ်ကား။ ကာယဝစီဝိညတ္တိဝသေန၊ ကာယဝိညာတ် ဝစီဝိညတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ စလိတပ္ပဝတ္တာနံ၊ လှုပ်ရှားသော ကိုယ်, အဆက်မပြတ်ဖြစ်သောနှုတ်ဟူကုန်သော။ ကာယဝါစာနံ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့တွင်။ အညတရမေဝ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသည်သာ။ အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါတည်း။ တဉ္စ၊ ထိုတစ်ပါးပါးသော အင်္ဂါသည်လည်း? ရူပက္ခန္ဓပရိယာပန္နတ္တာ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၌ အကျုံဝင်သည်လည်းအဖြစ်ကြောင့်။ အဗျာကတံ၊ အဗျာကတတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [စလိတပ္ပဝတ္တာနံ ဝယ် စလိတဖြင့် ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန် အာပတ်, ပဝတ္တဖြင့် ပဒသောဓမ္မသမုဋ္ဌာန် အာပတ်တို့ကို ပြသည်။]အဗျာကတအာပတ် အပါယ်မချ။ ။ အဗျာကတအာပတ်ရှိလျှင် "သာပတ္တိကဿ ဘိက္ခဝေ နိရယံဝါ ဝဒါမိ, တိရစ္ဆာနယောနိဝါ" ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် ၊အဗျာကတ အာပတ်အတွက် အပါယ်သို့ ကျရမည်လော ဟု မေးဖွယ်ရှိ၏။ အဖြေကား အသဉ္စိစ္စအာပတ် များတွက် အပါယ်မကျနိုင်ပါ၊ သို့သော် အာပတ်သင့်မှန်းသိလျက် ဖုံးထားလျှင်ကား ထိုဖုံးထားမှုကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏၊ ထိုဖုံးထားကြောင်းစိတ်သည် အကုသိုလ်စိတ်တည်း၊ ထိုအကုသိုလ်ကြောင့်ကား အပါယ်ကျနိုင်၏၊ ထိုသဉ္စိစ္စအာပတ်များကို ရည်ရွယ်တော်မူ၍ "သာပတ္တိကဿ ၊ပေ၊ ယောနိံဝါ" ဟု ဟောတော်မူပါသည်။ အသဉ္စိစ္စဖြစ်သော အဗျာကတ အတွက်ကား အပါယ်မကျနိုင်ပါ ဟူလို၊ သာရတ္ထဋီကာ။
စဉ်းစားဖွယ်။ ။ သာရတ္ထဋီကာ၌ "အရိယူပဝါဒ အကုသိုလ်ကံ၏ ကန့်တော့တောင်းပန်ပြီးသောအခါ အဟောိကံဖြစ်ရသကဲ့သိုာ့ အကုသိုလ်အာပတ်လည်း ဒေသနာပြောပြီး, ဝုဋ္ဌာနကံပြုသောအခါ အဟောသိကံ ဖြစ်" ဟု ဆိုထား၏၊ ထိုစကား၌ စဉ်းစားဖွယ်ရှိသည်ကား- ရဟန်းတစ်ပါးသည် နွားကို သတ်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား သူတစ်ပါး မှားယွင်းလောက်အောင် လိမ်လည်မှုကြောင့် မုသာဝါဒပါစိတ်အာပတ်သင့်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား။ တစ်မတ်လောက် လျော့သော ဥစ္စာကို ခိုးခြင်းကြောင့် ထုလ္လစဉ်းအာပတ် သင့်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား သူတစ်ပါးမယာ၌ ကာယသံသဂ္ဂပြုမှုကြောင့် သံဃာဒိသေသ်အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအကုသိုလ်တို့သည် ဒေသနာပြောရုံ, ဝုဋ္ဌာနကံ ပြုရုံမျှဖြင့် အဟောသိကံ ဖြစ်မည်တဲ့လော။
ဆိုဖွယ်ရှိသေး၏။ ။ လူထွက်ခြင်းသည် ပါရာဇိကအာပတ်ကို ဒေသနာကြားခြင်းပင်တည်း၊ သူ့မယားကို ကျူးလွန်ခြင်း , အမိသတ်ခြင်းစသော ပါရာဇိကအမှုကို ပြုပြီးမှ လူထွက်လျှင် ထိုအကုသိုလ်ကံတို့သည် အဟောသိကံဖြစ်မည်တဲ့လော၊ ထို့ကြောင့် သာရတ္ထ၏ "အာပတ်ဟူသည် ပရမတ္တတရားတည်း" ဟူသော ဝါဒကို စဉ်းစားသင့်သည် " ဝိမတိ၏ "အာပတ်ဟူသည် ပညတ်တည်း" ဟူသော ဝါဒ၌ကား ဒေသနာကြားခြင်း, ဝုဋ္ဌာနကံပြုခြင်းတို့ကြောင့် အာပတ်တို့သည် ပြေပျောက်သွားကုန်၏၊ အာပတ်သင့်စဉ်က အကုသိုလ်တို့မှာကား ထုံးစံ အတိုင်းဆိုင်ရာအကျိုးကို ပေးကြဦးမည်သာ၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာဝယ် "ဝိမတိ ဝါဒက သဘာဝကျသည်" ဟု ယူဖွယ်ရှိသည်။
ပန၊ ဆက်။ ယံ ဇာနန္တောတိ အာဒိမှိ၊ ယံဇာနန္တော အစရှိသော စကားရပ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်။ အာပတ္တိယာ၊ ၏။ အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိိုစိတ်ဖြင့်။ ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုကို။ ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ ဝီတိက္ကမာမိ၊ ကျူးလွန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝီတိက္ကမာကာရေန၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဇာနန္တော၊ သိသည်။ သဉ္ဇာနန္တော၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်တကွ သိသည်။ (ဟုတွာ) ဝီတိက္ကမစေတနာဝသေန၊ ကျူးလွန်ကြောင်း စေတနာ၏ အစွမ်းဖြင့်။ စေတေတွာ၊ စေ့ဆော်၍။ ပကပ္ပေတွာ၊ အပြားအားဖြင့် ပြုလုပ်၍။ ဥပက္ကမဝသေန၊ လုံ့လပြုခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ မဒ္ဒန္တော၊ နှိမ်နင်းလျက်။ အဘိဝိတရိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ နိရာသင်္ကစိတ္တံ၊ ကင်းသော ရွံရှားခြင်းရှိသူ၏ စိတ်ကို။ (ရွံရှာခြင်းကင်း, ရဲတင်းသော စိတ်ကို)။ ပေသေတွာ၊ စေလွှတ်၍။ အာပတ္တာဓိကရဏံ၊ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းဟူသော။ ယံဝီတိက္ကမံ၊ အကြင် ကျူးလွန်ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝီတိက္ကမတော၊ ကျူးလွန်သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ယော ဝီတိက္ကမော၊ အကြင်ကျူးလွန်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣဒံ၊ ဤကျူးလွန်ခြင်းကို။ အာပတ္တာဓိကရဏံ အကုသလံတိ၊ "အာပတ္တာဓိကရဏံ အကုသလံ" ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အဗျာကတဝါရေပိ၊ အဗျာကတဝါရ၌လည်း။ ယံ စိတ္တံ၊ သည်။ အာပတ္တိယာ၊ ၏။ အင်္ဂံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုစိတ်၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ အဇာနန္တော၊ မသိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍လည်းကောင်း)။ ဝီတိက္ကမာကာရေန၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ အဇာနန္တော၊ မသိသည်။ယံ စိတ္တံ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇတီ။ ။ "ယံ စိတ္တံ ၊ပေ၊ တေန" ဖြင့် ဇာနန္တော၏ ကရိုဏ်းနှင့် ကံကို ထည့်၍ ဖွင့်သည် ၊ ဣဒံ ၊ပေ၊ ဇာနန္တောကား သဉ္ဇာနန္တော၏ အနက်အဖွင့်တည်း၊ ထိုသို့ ဖွင့်သဖြင့် "သဉ္ဇာနန္တော၌ "သံ"သည် သဟ (သဒ္ဓိံ) အနက်ဟောတည်း" ဟု သိစေ၏၊ စေစ္စ၌ စိတ်ဓာတ် တွာပစ္စည်းတည်း၊ ကပပ္ပေတွာကား စေတေတွာ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တည်း၊ ဥပက္ကမဝသေန မဒ္ဒန္တောသည် အဘိဝိတရိတွာ၏ ကျူးလွန်ပုံ အခြင်းအရာကို ပြသော စကားတည်း၊ နိရာသင်္ဥစိတ္တံ ပေသေတွာကား အဘိဝိတရိတွာ၏ ကျူးလွန်ပုံ အခြင်းအရာကို ပြသော စကားတည်း၊ နိရာသင်္ကစိတ်တံ ပေသေတွာကား အဘိဝိတရိတွာ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တည်း၊ "ဘံ အာပတ္တာဓိကရဏံ ဝီတိက္ကမံ" သည် ယံ အနက်ကို ဖွင့်ပြသော စကားတည်း၊ "အာပဇ္ဇတိ" ဟု ကြိယာထည့်စပ်ပါဟူလို။
ထို့နောက် ပါဠိတော်၌ "ဝီတိက္ကမော" ကို "ယော ဝီတိက္ကမော" ဟု ဖွင့်သည်၊ ဤ "ယော " သဒ္ဒါသည် အပိုထည့်ပါဌ်ညလ်း ဟုတ်နိုင်၏၊ "ယံ" ကို ဝိဘတ်ပြောင်းလွှဲ၍ လိုက်စေသည်ဟု လည်း ကြံသင့်၏၊ ဝီတိက္ကမဟူသည် ကိုယ် နှုတ်တို့ကြောင့်ဖြစ်သော ကျူးလွန်မှုတည်း။ [ဧဝံ ဝီတိက္ကမတော ယောဝီတိက္ကမောတိဧတ္ထ အကုသလစိတ္တေန ဉတွာ ဝီတိက္ကမန္တဿ ကာယဝစီ ဝီတိက္ကမသနုဋ္ဌိတာ အာပတ္တိ ဝီတိက္ကမောတိ ဝုတ္တေ၊ ဝိမတိ။]
အသဉ္ဇာနန္တော၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်တကွ မသိသည်။ (ဟုတွာ) စ၊ ၍လည်းကောင်း။ အာပတ္တိအင်္ဂဘူတာယ၊ အာပတ်၏ အကြောင်းအင်္ဂါဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဝီတိက္ကမစေတနာယ၊ ကျူးလွန်ကြောင်း စေတနာ၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ အစေတေတွာ၊ မစေ့ဆော်မူ၍။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တွ စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍။ မဒ္ဒနဿ၊ နှိပ်နှင်းခြင်း၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ အနဘိဝိတရိတွာ၊ မလွှမ်းမိုးမူ၍။ နိရာသင်္ကစိတ္တံ၊ ကင်းသေ ရွံရှားခြင်းရှိသူ၏ စိတ်ကို။ အပေသေတွာ၊ မစေလွှတ်မူ၍။ အာပတ္တာဓိကရဏံ၊ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းဟူသော။ ယံ ဝီတိက္ကမံ၊ ကို။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဧဝံ ဝီတိက္ကမတော, တဿ၊ ထို ရဟန်း၏။ ယော ဝီတိက္ကမော (အတ္ထိ)၊ ဤဒံ၊ ဤကျူးလွန်ခြ်းကို။ အာပတ္တာဓိကရဏံ အဗျာကတန္တိ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ အဗျာကတံ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အယမတ္ထော၊ ကို။ ပြန်၍လှည့်သည်။)
အယံ ဝိဝါဒေါ, နော အဓိကရဏံတိ အာဒီသု၊ အယံ ဝိဝါဒေါ နော အဓိကရဏံ အစရှီသော စကားရပ်တို့၌။ သမထေဟိ၊ သမထတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ ငြိမ်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ နော အဓိကရဏံ၊ အဓိကရုဏ်းမမည်။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
ယာဝတိကာစ ၊ပေ၊ ကမ္မပ္ပတ္တာတိ ဧတ္ထ၊ ယာဝတိကာစ ၊ပေ၊ ကမ္မပ္ပတ္တာ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ စတုဝဂ္ဂကရဏေ၊ ၄ ပါး အစုရှိသော သံဃာသည် ပြုထိုက်သော။ ကမ္မေ၊ သီမာသမ္မုတိ အစရှိသော ကံ၌။ စတ္တာရော၊ ၄ ပါးကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ပဉ္စဝဂ္ဂကရဏေ၊ ၅ ပါးအစရှိသော သံဃာသည် ပြုထိုက်သော။ (ကမ္မေ၊ ပစ္စနတရာဇ်ဝယ် ဥပသမ္ပဒအစရှိသော ကံ၌)။ ပဉ္စ၊ ၅ ပါးကုန်သော။ (ဘိက္ခူ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း)။ ဒဿဝဂ္ဂကရဏေ၊ တစ်ကျိပ်အစုရှိသော သံဃာသည် ပြုထိုက်သော။ (ကမ္မေ၊ မဇ္ဈိမဒေသဝယ် ဥပသမ္ပဒ အစရှိသော ကံ၌)။ ဒသ၊ တစ်ကျိပ်ကုန်သော။ (ဘိက္ခူ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း)။ ဝီသတိဝဂ္ဂကရဏေ၊ ၂ ကျိပ်အစုရှိသောသံဃာသည် ပြုထိုက်သော။ (ကမ္မေ၊ အဗ္ဘာနကံ၌)။ ဝီသတိ၊ ၂ ကျိပ်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ကမ္မပ္ပတ္တာတိ၊ ကမ္မပတ္တတို့ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်ကုန်၏။
သုပရိဂ္ဂဟိတံတိ၊ ကား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ပရိဂ္ဂဟိတံ၊ ပိုင်းခြား၍ ယူအပ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သမ္ပဋိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ လက်ခံထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာစ၊ လက်ခံ ပြီး၍လည်း။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ဘဏ္ဍကံ၊ ဘဏ္ဍာကလေးကို။ ဓေါဝါမ၊ ဖွပ်လျှောက်ကုန်အံ့။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ပစာမ၊ ဖုတ်ကုန်အံ့။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ပစာမ၊ ဖုတ်ကုန်အံ့။ အဇ္ဇ, ဧကော၊ တစ်မျိုးသော။ ပလိဗောဓမ္မာ၊ ကိစ္စကို နှောင့်ယှက်တတ်သော ပလိဗောဓသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မာနနိဂ္ဂဟတ္ထာယ၊ အဓိကရုဏ်းရှင်တို့၏ မာနကိုနှိပ်ခြင်းအကျိုးငှါ။ ကတိပါဟံ၊ အနည်းငယ်သော ရက်ကို။ အတိက္ကာမေတဗ္ဗံ၊ လွန်စေထိုက်၏။
အနန္တာနိ ၊ပေ၊ ဇာယန္တီတိ၊ ကား။ အပရိမာဏာနိ၊ အတိုင်းအရှည်မရှိကုန်သော။ ဣတောစ၊ ဤသူ၏ အထံမှလည်း။ ဣတောစ၊ ဤသူ၏ အထံမှလည်း။ ဝစနာနိ၊ ပြောဆိုအပ်သော စကားတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဘာသာနီတိပိ၊ ဘာသာနိဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဠိတော်ပါဌ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။ အယမေဝ၊ ဤဝစာနိဟူသော အနက်သည်ပင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ [ကံဟော ဏျပစ္စည်းနှင့် ဏပစ္စည်းသာ ကွဲ၍, ဓာတ်မှာ ဘာသဓာတ်ချည်းဖြစ်သောကြောင့် အနက်တူဟုဆိုသည်၊ နပုံလိင်ဖြစ်၍ ဏျပစ္စည်းဖြင့် "ဘဿာနိ" ပုဒ်က ကောင်းသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။]
ဥဗ္ဗာဟိကာယ သမ္မန္နိတဗ္ဗော၊ ကား။ အပလောကေတွာ ဝါ၊ ပန်ပြော၍ သော်လည်းကောင်း။ ပရတော၊ နောက်၌။ ဝုတ္တာယ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ (ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူအပ်သော)။ ဉတတိဒုတိယာယ၊ ဉတ်ဟူသော နှစ်ကြိမ်မြောက်ရှိသော။ ကမ္မဝါစာယဝါ၊ ကမ္မဝါစာဖြင့် သော်လည်းကောင်း။ သမ္မန္နိတဗ္ဗော၊ သမုတ်ထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမ္မတေဟိ၊ သမုတ်အပ်ပြီးကုန်သော။ ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ (ပရိသတ်မှ အသီးအခြား)။ နိသီဒိသွာဝါ၊ နေ၍ သော်လည်းကောင်း။ တဿာယေဝ ပရိသာယ၊ ထိုပရိသတ်၌ပင်။ အညေဟိ၊ သမ္မတရဟန်းတို့မှ အခြားကုန်သော။ အသမ္မတေဟိ၊ မသမုတ်အပ်သော ရဟန်းတို့သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံ တစ်ခုသော စကားကို။သမ္မဋိစ္ဆိတဗ္ဗံ ၊ပေ၊ အတိက္ကာမေတဗ္ဗံ။ ။ ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် အဓိကရုဏ်းကို လက်ခံသောအခါ မိမိတို့ အဆုံးအဖြတ်၌ တည်စေဖို့ရန် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ကြီး ပြောဆိုပြီးမှ (ချည်ပြီးတုပ်ပြီး၍) လက်ခံရသည်၊ ထိုသို့ လက်ခံပြီးသော်လည်း ချက်ခြင်းမဆုံးဖြတ်သေးဘဲ၊ အဓိကရုဏ်းရှင်တို့၏ မာန်မာနကို နှိပ်ခြင်းအကျိုးငှါ "ယနေ့ သင်္ကန်းဖွယ်လျှောက်စရာ ရှိသေး၏၊ သပိတ်ဖုတ်စရာ ရှိသေး၏၊ ဆရာ မိဘ စသည်တို့တွက် ပလိဗောဓရှိသေး၏" စသည်ဖြင့် ပြော၍ ၂ ရက် ၃ ရက် လောက် လွန်စေရမည် ဟူလို။
ဥဗ္ဗာဟိကာယ။ ။ ဥဗ္ဗဟန္တိ ဝိယောဇေန္တိ ဧတာယ အလဇ္ဇီနံ တဇ္ဇနိံဝါ ကလဟံဝါ တိ ဥဗ္ဗာဟိကာ- အဇ္ဇီတို့၏ ခြိမ်းချေက်မှုကိုသော်လည်းကောင်း, ခိုက်ရန်ဖြစ်မှုကိုသော်လည်းကောင်း၊ ကင်းစေကြောင်းဖြစ်သော သမ္မုတိကို "ဥဗ္ဗာဟိကာ" ဟု ခေါ်သည်၊ ဝီမတိ ဒုဋ္ဌဗဒါသ သိက္ခာပုဒ်အဖွင့်၊ ဥ+ဝဟဓာတ် ဏွုပစ္စည်း၊ ဥ- ဥပသာရကြောင့် ဝဟဓာတ်သည် "ဝိယောဇန အနက်ကို ဟော၏" ဟု ဆိုလိုဟန်တူသည်၊ ယောဇနာ၌ကား "အနန္တာနိ ဘဿာနိ, ဓမ္မကထိကံ ဝါ ဥဒ္ဓရိတွာ ဗာဟတိ ပဋိသေဓေတိ ဣမာယ သမ္မုတိယာတိ ဥဗ္ဗာဟိကာ" ဟု ပြု၏၊ သူတစ်ခွန်း ငါတစ်ခွန်းပြောကြသော စကားများစွာတို့ကိုလည်းကောင်း, ဓမ္မကထိကကိုလည်းကောင်း ထုတ်နှုတ်၍ တားမြစ်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ထိုသမ္မုတိကို "ဥဗ္ဗာဟိတာ" ခေါ်သည်ဟု ဖွင့်သည်။
(ဘာကိုမျှ)။ န ကထေတဗ္ဗံ၊ မပြောဆိုထိုက်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သာဝေတွာ ဝါ၊ ကြားသိစေ၍ သော်လည်းကောင်း။ တံ အဓိကရဏံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း ကို။ ဝိနိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ဆုံးဖြတ်ထိုက်၏။
တတြာဿာတိ၊ ကား။ တဿံ ပရိသတိ၊ ထိုပရိသတ်၌။ ဘဝေယျ၊ ရှိရာ၏။ [ပရိသတိ၌ ပရိသာနောင် သ္မိံဝိဘတ်ကို "တိ သဘာပရိသာယ" ဟူသော မောဂ္ဂလ္လာန် (သျှာဒိသဏ္ဍ ၁၄၀) သုတ်ဖြင့် " တိ" ပြုထားသည်။]
နေဝသုတ္တံ အာဂတံတိ၊ ကား။ မာတိကာ၊ ဒွေမာတိကာဟူသော သုတ်သည်။ န အာဂတာ၊ နှုတ်၌မလာ။ (နှုတ်မတက်)။
နော သုတ္တဝိဘင်္ဂေါတိ၊ ကား။ ဝိနယောပိ၊ ဝိနည်းသည်လည်း။ ပဂုဏော၊ အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်ပြီးသည်။
န၊ မဟုတ်။ ဗျဉ္ဇန ၊ပေ၊ ပဋိဗာဟတီတိ၊ ကား။ ဗျဉ္ဇနမတ္တမေဝ၊ သဒ္ဒါမျှကိုသာ။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ပဋိသေဓေတိ၊ တားမြစ်၏။
[တားမြစ်ပုံကို ပြလို၍ "ဇာတရူပ" စသည်မိန့်။] ဇာတရူပ ၊ပေ၊ ပဋိဂ္ဂဟဏာဒီသု၊ ရွှေငွေကိုခံယူခြင်း, လယ်ယာကိုခံယူခြင်း အစရှိသည်တို့၌။ ဝိနယဓရေဟိ၊ ဝိနည်းဓိုရ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ကာရိယမာနေ၊ ပြုစေအပ်သည်တို့ကို။ ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်သည် တို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဣမေ၊ ဤဝိနည်းဓိုရ် ရဟန်းတို့သည်။ ကိံ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ အာပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ကာရေထ၊ ပြုစေကြကုန်ဆိုသနည်း။ ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်ကြကုန်ဘိသနည်း။ ဇာတရူပ ၊ပေ၊ ဟောတီတိ၊ ဇာတရူပ ၊ပေ၊ ဟောတိဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်ပါဠိတော်၌။ ပဋိဝိရမတိ မတ္တမေဝ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းမျှကိုသာ။ ဝုတ္တံ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်ပါလာ။ ဧတ္ထ၊ ဤ ရွှေငွေကို ခံယူရာ၌။ အာပတ္တိ၊ သည်။ န တ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒတိ၊ ပြေဆို၏။ [ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းကား ယော ပန ဘိက္ခု ဇာတရူပရဇတံ ဥဂ္ဂဏှေယျဝါ ဥဂ္ဂဏှာ ပေယျဝါ ဥပနိက္ခိတ္တံ ဝွ သာဒယေယျ၊ နိသဂ္ဂိယံ ပါစိတ္တိယံ" ဟု ဒွေမာတိကာ၌ပါသော သိက္ခာပုဒ်ကို မသိသောကြောင့်တည်း၊ ခေတ္တဝတ္ထုပဋိဂ္ဂဟဏကြောင့် အာပတ်သင့်ပုံကို ရူပိယသိက္ခာပုဒ်အဖွင့်၌ ဆို၏။]ဝိနယောပိ။ ။ယောဇနာ၌ ဝိနယောအရ" ဝိနယောပီတိ ခန္ဓကဝိနယောပိ၊ ပိသဒ္ဒေန သုတ္တဝိဘင်္ဂံ အပေက္ခတိ" ဟု ဖွင့်၏၊ မိမိကား သုတ္တဝိဘင်္ဂေါကိုပင် "ဝိနယော" ဟု ဖွင့်သည်ဟု ယူပါသည်၊ ပိဖြင့် ရှေ့က သုတ္တကို ပေါငး်၊ နောက်၌လ်း ခန္ဓကကို မသိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မပြဘဲ ပဒဘာဇနီကို မသိသောဓမ္မကထိကပုဂ္ဂိုလ်သာ ပြသည်။
ဗျဉ္ဇနစ္ဆာယာယ။ ။ ဆာယာသဒ္ဒါသည် တကယ်အရာဝတ္ထုဒြဗ် မရှိသော" အရိပ် အရောင်" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "ဗျဉ္ဇနမတ္တမေဝ" ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သည်၊ "အနက်မပါ၊ သဒ္ဒါ အရိပ်အရောင်မျှဖြင့်" ဟူလို၊ သဒ္ဒါ အရိပ်အရောင်ဖြင့် တားမြစ်ပုံကို ပြလို၍ "ဇာတရူပ ၊ပေ၊ ပဋိဂ္ဂဟဏာဒီသု" စသည်ကို မိန့်သည်။
အပရော၊ သော။ ဓမ္မကထိကော၊ သည်။ (ပါဠိတော်၌ ဒုတိယဖြစ်သော ဓမ္မကထိကသည်)။ သုတ္တဿ၊ ဒွေမာတိကာဟူသော ပါဠိတော်၏။ အာဂတတ္တာ၊ နှုတ်၌လာသည်အဖြစ်ကြောင့်။ (နှုတ်တက်ရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။ ဩလမ္ဗေတွာ၊ တွဲရရွဲဆွဲ၍။ နိဝါသေန္တာနံ၊ ဝတ်သော ရဟန်းတို့၏ အပေါ်၌။ အာပတ္တိယာ၊ ကို။ အာရောပိယမာနာယ၊ ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့က တင်အပ်သော်။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့၏ အပေါ်၌။ ကိံ၊ ကြောင့်။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ရောပေထ၊ တင်ကြကုန်ဘိသနည်း။ ပရိမဏ္ဍလံ ၊ပေ၊ ကရဏီယာတိ၊ ယာဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဤသင်္ကန်းကို တွဲရရွဲချ၍ ဝတ်ရာ၌။ သိက္ခာကရဏမတ္တမေဝ၊ ကျင့်မှုကို အားထုတ်ခြင်းမျှကိုသာ။ ဝုတ္တံ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဧတ္ထ၊ ဤသင်္ကန်းကို တွဲရရွဲချ၍ ဝတ်ရာ၌။ အာပတ္တိ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ပြောဆို၏။ [ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းကား ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၏ အကျယ်ဝိဘင်းဖြစ်သော ပဒဘာဇနီကို နားမလည်ခြင်းကြောင့်တည်း၊ မှန်၏၊ ထိုပဒဘာဇနီ၌ "ယော အနာဒရိယံ ပဋိစ္စ ပုရတောဝါ ပစ္ဆာ တောဝါ ဩလမ္ဗန္တော နိဝါသေတိ၊ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ" ဟု ပညတ်တော်မူသည်။]
ယထာ ၊ပေ၊ ဘိက္ခူတိ ဧတ္ထ၊ ယထာ ၊ပေ၊ ဘိက္ခူဟူသော ဤစကားရုပ်၌။ ဧကေနပိ၊ တစ်ပါးဖြစ်လည်း။ အဓိကာ၊ ယထာ ၊ပေ၊ ဘိက္ခူဟူသော ဤစကားရပ်၌။ ဧကေနပိ၊ တစ်ပါးဖြင့်လည်း။ အဓိကာ၊ ပိုလွန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဗဟုတရာဝ၊ ဗဟုတရာမည်ကုန်သည်သာ။ ဒွီဟိ၊ ၂ ပါးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ တီဟိ၊ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ (အဓိကဘာဝေ၊ ပိုလွန်ကုန်သည်၏ အဖြစ်၌)။ ဝါဒေါ၊ ဗဟုတရာဟု ပြောဆိုဖွယ်သည်။ ကော ပန၊ အဘယ်မှာ ရှိပါအံ့နည်း။ [ဧကေနပိ၌ ပိသဒ္ဒါသည် ဂရဟာဇောတကသမ္ဘဝနာကမုစ္စည်းဖြစ်ရကား "ကော ပန ဝါဒေါ" ဖြင့် သမ္ဘဝနာ ဝါကျကို ပြသည်။]
သညတ္တိယာတိ၊ ကား။ သညာပနတ္ထာယ၊ သိစေခြင်းအကျိုးငှါ။ ("တတော သလာကဂ္ဂါဟေ အနုဇာနာမိ" ၌ စပ်)။ [သညာ ပန ဟု ဖွင့်သဖြင့် "သညတ္တိ" ၌ သံပုဗ္ဗဉာဓာတ်, ကာရိတ်ကျေ, တိပစ္စည်း" ဟု မှတ်ပါ။]
ဂူဠှကံတအာဒီသု၊ ဂူဠှကံ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။ အလဇ္ဇုဿန္နာယ၊ များသော အလဇ္ဇီရှိသော။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်၌။ ဂူဠှကော၊ လျှို့ဝှက်အပ်သော။ သလာကဂ္ဂါဟော၊ စာရေးတံ ယူစေခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုထိုက်၏။ လဇ္ဇုဿန္နာယ၊ များသော လဇ္ဇီရှိသော။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်၌။ ဝိဝဋကော၊ ဖွင့် လှစ်အပ်သော။ (ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဖစ်သော)။ (သလာကဂ္ဂါဟော ကာတဗ္ဗော)၊ ဗာလုဿန္နာယ၊ များသောဗာလရှိသော။ ဂူဠှကော စသည်။ ။ ဂုယှတေ- လျှို့ဝှက်အပ်၏၊ ဣတိ ဂူဠှော၊ ဂူဠှေယေဝ ဂူဠှကော၊ ဝိဝရီယတေဟိ ဝိဝဋော၊ ဝိဝဋောယေဝ ဝိဝဋကော - ဖွင့်လှစ်အပ်သော စာရေးတံ ယူခြင်း၊ ဇပ္ပနံ ဇပ္ပေါ၊ ကဏ္ဏေ+ ဇပ္ပေါ ကဏ္ဏဇပ္ပေါ -နား၌ (နား၏အနီး၌) ပြောဆိုခြင်း၊ ကဏ္ဏေ ဇပ္ပေန +သဟ+ ဝတ္တတီ သကဏ္ဏဇပ္ပကော- နား၏အနီး၌ ကပ်၍ပြောဆိုခြင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စားရေတံယူစေခြင်း, သမာသန္တ ကပစ္စည်းတည်း၊ ယောဇနာ၌ကား "သဿ အတ္တနော ကဏ္ဏ သမီပေ ဇပ္ပီယတိ ကထီယတီတိ သကဏ္ဏဇပ္ပေါ၊ သောယေဝ သကဏ္ဏဇပ္ပကော" ဟု ပြုလေသည်၊ မိမိနား၌ကပ်၍ ပြောရသည် မဟုတ်, သူ၏ နား၌ ကပ်၍ တိုးတိုးပြောရသောကြောင့် စဉ်းစားပါ။ (ပရိသာယ၊ ၌)။ သကဏ္ဏဇပ္ပကော၊ နား၏အနီး၌ ကပ်၍ ပြောဆိုခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော။ (သလာကဂ္ဂါဟော ကာတဗ္ဗော)၊
ဝဏ္ဏာဝဏ္ဏာယော ကတွာတိ၊ ကား။ ဓမ္မဝါဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ အဓမ္မဝါဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ သလာကောယော၊ တို့ကို။ ("ဝိသဘာဂါ ကာတဗ္ဗာ" ၌ စပ်)။ နိမိတ္တသညံ၊ မှတ်သားကြောင်းအမှတ်ကို။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ (အမှတ်အသားပြု၍) အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဝိသဘာဂါ၊ သဘောမတူသည်တို့ကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုထိုက်ကုန်၏။
တတော၊ ထိုမှ နောက်၌။ သဗ္ဗာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တာ၊ ထိုစာရေးတံ တို့ကို။ စီဝရဘာဂေ၊ သင်္ကန်းအခွေ၌။ (အိပ်ကဲသို့ ပြုထားသော သင်္ကန်း၌) ။ ကတွာ၊ ထား၍။ ဝုတ္တနယေန၊ ဟောတော်မူအပ်သော နည်းဖြင့်။ (ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူအပ်သော နည်းဖြင့်)။ ဂါဟေတဗ္ဗာ၊ ထိုက်ကုန်၏။
ဒုဂ္ဂဟောတိ ပစ္စုက္ကဍ္ဎိတဗ္ဗံတိ၊ ကား။ သလာကာယော၊ တို့ကို။ ဒုဂ္ဂဟိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ယူအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ပြောဆို၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ (ပြန်သိမ်း၍)။ ယာဝတယိတံ၊ ၃ ကြိမ်တိုင်အောင်။ ဂါဟေတဗ္ဗာ၊ ထိုက်ကုန်၏။ဝဏ္ဏာ ဝဏ္ဏာယော။ ။ ဝဏ္ဏသဒ္ဒါသည် ပုံသဏ္ဌာန် ဟူသော အနက်, ပမာဏဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ အဝဏ္ဏဦ၌ "အ" သဒ္ဒါကား မဟန္တ (အကြီး) အနက်ကို ဟော၏၊ စာရေးတံတို့ကို ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး အရွယ်ပမာဏ အမျိုးမျိုးရှိအောင် ပြုထားခြင်းကို "ဝဏ္ဏာဝဏ္ဏာယော ကတွာ" ဟု ဆိုသည်၊ ဤ အငယ်စာရေးတံများသည် ဓမ္မဝါဒီစာရေးတံ, ဤ အကြီးစားရေးတံ များကား အဓမ္မဝါဒီစာရေးတံ" ဟု အချင်းချင်း ပုံမတူအောင် အမှတ်သားပြုထားပါ" ဟူလို၊ နိမိတ်တသညံ အာရောပေတွာကား အဓိပ္ပါယ်အဖွင့်တည်း၊ အဝဏ္ဏာဝဏ္ဏာယော ကတွာတိ ခုဒ္ဒက မဟန္တေဟိ သညာဏေဟိ ဝုတ္တာယော ကတွာ၊ ဝိမတိ၊ ထိုသို့ အဆင်းပုံသဏ္ဍန် အမျိုးမျိုးရှိအောင် ပြု၍ "ဧကမေကော ဘိက္ခု ဥပသင်္ကမိတွာ" စသည်ဖြင့် ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူသည့် အတိုင်း ယူစေရသည်။
ပစ္စုက္ကဍ္ဎိတဗ္ဗံ။ ။ ဝါထပ်ရာ၌ "ပစ္စုက္ကဍ္ဎန" ဟု ဆိုရာဝယ် ဝါဆိုလကို တစ်ဖန် အထက်သို့ ငင်ခြင်းကို ခေါ်သကဲ့သို့ ဤ၌လည်း ပဌမယူအပ်သော စားရေးတံတို့ကို သိမ်းယူပြီးလျှင် ထပ်၍ ယူစေခြင်းကို "ပစ္စုက္ကဍ္ဎန" ဟု ဆိုသည်၊ ပစ္စုက္ကဍ္ဎိတဗ္ဗံ၌ "ပတိ+ ဥတ္တဍ္ဎိတဗ္ဗံ" ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ ပတိသဒ္ဒါ ပုန အနက်ဟော ကြံပါ။ ပစ္စုက္ကဍ္ဎိတဗ္ဗံ- တစ်ဖန်အထက်သို့ ငင်ထိုက်၏" ဟု သဒ္ဒတ္ထပေး။
သုဂ္ဂဟောတိ သာဝေတဗ္ဗံတိ၊ ကား။ ဧကသ္မိံမ္ပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ ဓမ္မဝါဒိမှိ၊ ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတိရေကဇာတေ၊ အပိုအလွန်ဖြစ်လသော်။ သလာကာယော၊ တို့ကို။ သုဂ္ဂဟိတာ၊ ကောင်းစွာ ယူအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သာဝေတဗ္ဗံ၊ ကြားသိစေရာ၏။
စ၊ ဆက်။ ယထာ၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တေ ဓမ္မဝါဒီနော၊ ထိုဓမ္မဝါဒီ တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကြကုန်၏။ တထာ၊ ထိုဓမ္မဝါဒီ တို့ ပြောဆိုတိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေတဗ္ဗံ၊ ငြိမ်းစေထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ ယာဝတတိယမ္ပိ၊ ၃ ကြိမ်တိုင်အောင်လည်း။ အဓမ္မဝါဒီနောဝ၊ အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာ။ ဗဟုတရာ၊ သာ၍များကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံံ။ (ဧဝံသတိ) အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ အကာလော၊ အခါမဟုတ်။ သွေ၊ နက်ဖြန်၌။ ဇာနိဿာမ၊ သိကြကုန်စို့။ ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ အလဇ္ဇီနံ၊ တို့၏။ ပက္ခဘေဒါယ၊ အသင်းအပင်း ပျက်ခြင်းငှါ။ ဓမ္မဝါဒိပက္ခံ၊ ဓမ္မဝါဒီ အသင်းအပင်းကို။ ပရိယေသိတွာ၊ ရှားမှီး၍။ ပုနဒိဝသေ၊ နောက်တစ်နေ့၌။ သလာကဂ္ဂါဟော၊ ကိ။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုထိုက်၏။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ ဝူဠှကော၊ လျှို့ဝက်အပ်သော။ သလာကဂ္ဂါဟော၊ စာရေးတံကို ယူစေခြင်းတည်း။
ပန၊ ကား။ သကဏ္ဏဇပ္ပကေ၊ သကဏ္ဏဇပ္ပကစာရေးတံကို ယူစေခြင်း၌။ ဂဟိတေ ဝတ္တဗ္ဗောတိ ဧတ္ထ၊ ဂဟိတေ ဝတ္တဗ္ဗောဟူသော ဤပါဌ်၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊ သံဃတ္ထေရော၊ သံဃာ့ထေရ်သည်။ အဓမ္မဝါဒိသလာကံ၊ အဓမ္မဝါဒီတို့၏ စာရေးတံကို။ သစေ ဂဏှာတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ) သော၊ ထိုသံဃာ့ထေရ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝဗောဓေတဗ္ဗော၊ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သိစေထိုက်၏။
(ကိံ) ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ မဟလ္လတာ၊ ကြီးရင့်ပါကုန်ပြီ။ ဝယော အနုပ္ပတ္တာ၊ ပစ္ဆိမ အရွယ်သို့ ရောက်ပါကုန်ပြီ။ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ ဧတံ၊ ဤအဓမ္မဝါဒီစာရေးတံကို ယူခြင်းသည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်ပါ။ အယံ ပန၊ ဤစာရေးတံသည်ကား။ ဓမ္မဝါဒီသလာကာ၊ ဓမ္မဝါဒီတို့၏ စာရေးတံ ပါတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝဗောဓေတဗ္ဗော၊ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သိစေထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ သိစေပြီး၍။ အဿ၊ ထိုသံဃာ့ထေရ်အား။ ဣတရာ၊ အဓမ္မဝါဒီစာရေးတံမှ အခြားသော။ သလာကာ၊ ဓမ္မဝွဒီစာရေးတံကို။ ဒဿေတဗ္ဗာ၊ ပြထိုက်၏။
သော၊ ထိုသံဃာ့ထေရ်သည်။ တံ၊ ထိုဓမ္မဝါဒီစာရေးတံကို။ သစေ ဂဏှာတိ၊ အကယ်၍ ယူအံ့။ (ဧဝံ သတိ)၊ ဒါတဗ္ဗာ၊ ပေးထိုက်၏။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ နေဝ ဗုဇ္စုတိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။ တတော၊ ထိုသို့ မသိခြင်းကြောင့်။ ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်အား။ မာ အာရောစေဟိ၊ မပြောပါနှင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ လျှောက်ထိုက်၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ သော။
ဝိဝဋကော၊ ဝိဝဋကစာရေးတံကို ယူစေခြင်းသည်။ ဝိဝဋတ္ထောယေဝ၊ ဖွင့်လှစ်အပ်သော အနက်ရှိသည်သာ။ [ဥတ္တာနတ္ထောယေဝ ကိုပင် သဒ္ဒါလင်္ကာရဂုဏ်ရောက်အောင် "ဝိဝဋတ္ထောယေဝ" ဟု ဆိုသည်။]
ပါရာဇိကသာမန္တံဝါတိ၊ ပါရာဇိကသာမန္တံဝါဟူသော ဤပါဌ်၌။ မေထုန ဓမ္မေ၊ မေထုန်မှု၌။ ပါရာဇိကသာမန္တံနာမ၊ ပါရာဇိက၏ အနီးဖြစ်သော အာပတ်မည်သည်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ ဟောတိ၊
အဒိန္နာဒါနာဒီသု၊ အဒိန္နာဒါန အစရှိသော အမှုတို့၌။ (ပါရာဇိကဿ မန္တံနာမ၊ မည်သည်။) ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။ (ဟောတိ)၊
နိဗ္ဗေဌေန္တံတိ၊ တား။ န သရာမီတိဝစနေန၊ န သရာမိဟူသော စကားဖြင့်။ နိဗ္ဗေဌယမာနံ၊ ဖြေရှင်းသော။ (တမေနံ၊ ထိုရဟန်းကို။ အတိဝေဌေတိ၊ ၌ စပ်)။
အတိဝေဌေတီတိ၊ ကား။ ဣင်္ဃာယသ္မာတိ အာဒိဝစနေဟိ၊ ဣင်္ဃာယသ္မာ အစရှိသော စကားတို့ဖြင့်။ အတိဝေဌယတိ၊ အလွန်ရစ်ပတ်၏။ ("အတိဝေဌိယတိ" ဟုလည်းရှိနိုင်၏။)
သရာမိ ၊ပေ၊ အာဝုသောတိ၊ သရာမိ ၊ပေ၊ အာဝုသော ဟူသည်ကား။ ပါရာဇိက ပဋိစ္ဆာဒနတ္ထာယ၊ ပါရာဇိကအာပတ်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်းအကျိုးငှါ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (သရာမိဟူ၍)။ ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်ခံ၏။
ပုန၊ တစ်ဖန်။ တေန၊ ထိုစောဒက ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတိဝေဌိယမာနော၊ အလွန်ရစ်ပတ်အပ်သော။ သရာမိခေါတိ၊ သရာမိခေါဟူ၍။ ပဋိညံ၊ ပဋိညာဉ်ကို။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ မံ၊ ငါ့ကို။ နာသေဿန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကြတော့လတံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့တွေး၍။ ဘယေန၊ ကြောက်ခြင်းကြောင့်။ ဒဝါယမေတိ အာဒိံ၊ ဒဝါယမေ အစရှိသော စကားကို ။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဧတဿ၊ ဤကဲ့သို့ ရှုအပ်သော ရဟန်း၏ အပေါ်၌။ တဿပါပိယဿိကာကမ္မံ၊ တဿပါပိယဿိကာ ကံကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။
သီလဝါ၊ သီလရှိသူသည်။ သစေ ဘဝိဿတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ) ဝတ္တံ၊ ကျင့်ဝတ်ကို။ (ပါဠိတော်၌ "တတြာယံ သမ္မာဝတ္တနာ" အရ ပြအပ်သော ကျင့်ဝတ်ကို)။ ပရိပူရေတွာ၊ ဖြည့်ကျင့်၍။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိံ၊ တဿပါပိယသိကာ ကံ၏ ငြိမ်းအေးခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ ["လဘိဿတိ၊ ရလတံ့" ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏။] (သီလဝါ၊ သည်)။ နော စေ (ဘဝိဿတိ)၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ) တထာ၊ ထို တဿပါပိယသိကာတံ ပြုအပ်တိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နာသိတကောဝ၊ ဖျက်ဆီးအ်သည်သာ။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံံ။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါကျတို့၌။ သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
သမထက္ခန္ဓကဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။