ပါတိမောက္ခတ္ထပနက္ခန္ဓ ကေ၊ က၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
နန္ဒိမုခိယာ ရတ္တိယာတိ ဧတ္ထ၊ ယာဟူသော ဤပါဌ်၌။
(ဂူဠတ္ထံ၊ လျှို့ဝှက် တိမ်မြှုပ်သော အနက်ကို)။
ဟိ (ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ၊ ထုတ်၍ ပြဦးအံ့)။
အရုဏုဋ္ဌိတကာလေပိ၊ အရုဏ်တက်ရာ အခါ၌လည်း။
(ပိဖြင့် အခြားနှစ်သက်ဖွယ်ရာ အခါကိုပေါင်း)။
နန္ဒိမုခါ ဝိယ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော မျက်နှာရှိသကဲ့သို့။
ရတ္တိ၊ ညဉ့်သည်။
ခါယတိ၊ ထင်ရ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
နန္ဒိမုခိယာ ရတ္တိယာတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂီတိကာရော၊ သင်္ဂါယနာတင် ထေရ်အပေါင်းသည်)။
အာဟ၊ မိန့်သည်။
အန္တောပူတိန္တိ၊ ကား။
အတ္တစိတ္တသန္တာနေ၊ မိမိ၏ စိတ်အစဉ်၌။
ကိလေသာပူတိဘာဝေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အပုတ်ရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အန္တောပူတိံ၊ အတွင်း၌ ကိလေသာတည်းဟူသော အပုတ်ရှိသာ။
အဝဿုတန္တိ၊ ကား။
ကိလေသာဝဿဝ ဝသေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မိုးစိုစွတ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
အဝဿုတံ၊ စိုစွတ်အပ်သော ။
ကသမ္ဗုဇာတန္တ၊ ကား။နန္ဒိမုခိယာ။ ။ နန္ဒိတဗ္ဗောတိ နန္ဒော၊ နှစ်သက်ဖွယ်အဆင်း၊ နန္ဒော+ယဿ+အတ္ထီတိ နန္ဒိ၊ မုခံကိုငဲ့၍ နပုံလိင်၊ (ယောဇနာ၌ "နန္ဒိယတိ တုသီယတီတိ နန္ဒိ" ဟုန နန္ဒဓာတ် , ဣပစ္စည်းဖြင့် ကမ္မရုပ်ကြံလေ၏)၊ နန္ဒိ+မုခံ+ယဿာတိ နန္ဒိမုခီ၊ ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းသက်၊ "နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော မျက်နှာ ရှိလတ်သော်" ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်၏၊ အရုဏ်တက်ချိန်အခါ၌ အရှေ့ဘက်အရပ်သည် စဉ်းငယ်နီသော အရောင်ဖြင့် အလွန်တင့်တယ်၏၊ နှစ်သက်ဖွယ်မျက်နှာရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏ ဟူလို၊ [အရုဏော ကိဉ္စိရတ္တောထ၊ အဘိဓာန် (၈၇)။] ဝိမတိ၌ကား "နန္ဒိမုခိယာတိ ဩဒါတဒိသာမုခတာယ (ဖြူစင်သော အရပ်မျက်နှာရျိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်) တုဋ္ဌမုခိယာ( နှစ်သက်ဖွယ် မျက်နှာရှိသည်) " ဟု ဆို၏။
အန္တောပူတိံ။ ။ ပူတိနာ ကမ္မေန သီလဝိပတ္တိယာ အန္တော အနုပဝိဋ္ဌတ္တာ အန္တော ပူတိံ၊ သာရတ္ထ၊ အန္တော+ ပူတိ(ကိလေသာတည်းဟူသော အပုတ်တည်း၊ ဝါ- သီလပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော အပုတ်သည်) ယဿာတိ အန္တောပူတိ။
အဝဿုတံ။ ။ ဆဟိ ဒွါရတေိ ရာဂါဒိ ကလေသာဝဿဝေန တိန္နတ္တာ အဝဿုတံ၊ သာရတ္ထ၊ စာအုပ်တို့၌ "ကိလေဝဿနဝသနေ" ဟု ရှိ၏၊ အဝဿုတံ၏ အဖွင့်ဖြစ်သောကြောင့် အဝပုဗ္ဗ သုဓာတ်, ဥကို ဩပြု၊ ဩကို အဝပြု၍ "ကိလေသာဝဿဝသေန" ဟု ရှိသင့်သည်၊ အဝ ရှေးရှိသောကြောင့် သုဓာတ်သည် တိန္တ အနက်ကို ဟော၏၊ ဩု (သရု) ဟု သက္ကတ၌ ရှိသောကြောင့် သ ဒွေဘော်လာရသည်။
ကသမ္ဗုဇာတံ။ ။ ကသမ္ဗုသဒ္ဒါသည် "အမှိုက်သရိုက်" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ အာကိဏ္ဏဒေါသတာယ သံကိလိဋ္ဌဇာတံ" ကား အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တည်း၊ ယောဇနာ၌ "ကသမ္ဗူတိ သင်္ကာရော( အမှိုက်)၊ သော ဟိ သမ္မုဉ္ဇနိယာ ကသိကမာနေ ဝိလေခိယမာနေ အမ္ဗတိ သဒ္ဒံ ကရောတီတိ ကသမ္ဗု၊ အဋ္ဌကထာယံ ပန အဓိပ္ပာယ ဝသေန သံကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ ဝုတ္တံ၊ အတိဝိယ ကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ အတ္ထော၊ အာကိဏ္ဏဒေါသတာယ ကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ ပိပါဌော" ဟု ဖွင့်၏။ [သဉ္ဇာတ ဒုဿီလျကစဝရတ္တာ ကသမ္ဗုဇာတံ၊ (လွန်စွာ ဖြစ်သော ဒုဿီလျျ အညစ်အကြေးရှိသည်" ဟု ပေးပါ။) အသာရတာယဝါ ကသမ္ဗုဝိယ ဇာတံ၊ ဝိမတိ၊ ဒုတိယနည်းအလို "အနှစ်သာရ မရှိသည့်အတွက် အမှိုက်သရိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော" ဟု ပေး။] အာကိဏ္ဏဒေါသဟာယ၊ ရောပြွမ်းသော အပြစ်ရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သံကိလိဋ္ဌဇာတံ၊ ဖြစ်သော ညစ်ပေးခြင်းရှိသော။ ("တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အဒ္ဒသာ၊ မြင်ရပြီ" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။ ယာဝ ဗာဟာဂဟဏာပိနာမာတိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ (ဒဿေတိ ၌စပ်)။ ဟိ၊ မိန့်တော်မူသင့်၏။ (ယောဇနာ၌ "ဟီတိ ပဒပူရဏမတ္တံ" ဟု ဆို၏)။ အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ပရိသာ၊ ပရိသတ်သည်။ အပရိသုဒ္ဓါ၊ မစင်ကြယ်။ ဣတိ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားတော်ကို။ သုတွာယေဝ၊ ကြား၍သာလျှင်။ (ကြားလျှင်ကြားခြင်းပင်)။ တေန၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပက္ကမိတဗ္ဗံ၊ ဖဲသွားထိုက်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပက္ကမိတွာ၊ ဖဲမသွားမူ၍။ သောမောဃပုရိသော၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်မမှီးအချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောင်္ကျားသည်။ ယာဝ ဗာဟာဂဟဏာပိ၊ လက်ရုံးကိုကိုင်ရခြင်းတိုင်အောင် သော်မှလည်း။ အာဂမိဿတိနာမ၊ ဆိုင်းငံ့တုံဘိ၏။ ဣဒံ၊ ဤဆိုင်ငံ့ခြင်းကို။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဩအပ်ပါပေစွ။ ဝါ၊ အံ့ဩလောက်ပါပေစွ။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
အန္တောပူတိံ။ ။ ပူတိနာ ကမ္မေန သီလဝိပတ္တိယာ အန္တော အနုပဝိဋ္ဌတ္တာ အန္တော ပူတိံ၊ သာရတ္ထ၊ အန္တော+ ပူတိ(ကိလေသာတည်းဟူသော အပုတ်တည်း၊ ဝါ- သီလပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော အပုတ်သည်) ယဿာတိ အန္တောပူတိ။
အဝဿုတံ။ ။ ဆဟိ ဒွါရတေိ ရာဂါဒိ ကလေသာဝဿဝေန တိန္နတ္တာ အဝဿုတံ၊ သာရတ္ထ၊ စာအုပ်တို့၌ "ကိလေဝဿနဝသနေ" ဟု ရှိ၏၊ အဝဿုတံ၏ အဖွင့်ဖြစ်သောကြောင့် အဝပုဗ္ဗ သုဓာတ်, ဥကို ဩပြု၊ ဩကို အဝပြု၍ "ကိလေသာဝဿဝသေန" ဟု ရှိသင့်သည်၊ အဝ ရှေးရှိသောကြောင့် သုဓာတ်သည် တိန္တ အနက်ကို ဟော၏၊ ဩု (သရု) ဟု သက္ကတ၌ ရှိသောကြောင့် သ ဒွေဘော်လာရသည်။
ကသမ္ဗုဇာတံ။ ။ ကသမ္ဗုသဒ္ဒါသည် "အမှိုက်သရိုက်" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ အာကိဏ္ဏဒေါသတာယ သံကိလိဋ္ဌဇာတံ" ကား အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တည်း၊ ယောဇနာ၌ "ကသမ္ဗူတိ သင်္ကာရော( အမှိုက်)၊ သော ဟိ သမ္မုဉ္ဇနိယာ ကသိကမာနေ ဝိလေခိယမာနေ အမ္ဗတိ သဒ္ဒံ ကရောတီတိ ကသမ္ဗု၊ အဋ္ဌကထာယံ ပန အဓိပ္ပာယ ဝသေန သံကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ ဝုတ္တံ၊ အတိဝိယ ကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ အတ္ထော၊ အာကိဏ္ဏဒေါသတာယ ကိလိဋ္ဌဇာတန္တိ ပိပါဌော" ဟု ဖွင့်၏။ [သဉ္ဇာတ ဒုဿီလျကစဝရတ္တာ ကသမ္ဗုဇာတံ၊ (လွန်စွာ ဖြစ်သော ဒုဿီလျျ အညစ်အကြေးရှိသည်" ဟု ပေးပါ။) အသာရတာယဝါ ကသမ္ဗုဝိယ ဇာတံ၊ ဝိမတိ၊ ဒုတိယနည်းအလို "အနှစ်သာရ မရှိသည့်အတွက် အမှိုက်သရိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော" ဟု ပေး။] အာကိဏ္ဏဒေါသဟာယ၊ ရောပြွမ်းသော အပြစ်ရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သံကိလိဋ္ဌဇာတံ၊ ဖြစ်သော ညစ်ပေးခြင်းရှိသော။ ("တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အဒ္ဒသာ၊ မြင်ရပြီ" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။ ယာဝ ဗာဟာဂဟဏာပိနာမာတိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ (ဒဿေတိ ၌စပ်)။ ဟိ၊ မိန့်တော်မူသင့်၏။ (ယောဇနာ၌ "ဟီတိ ပဒပူရဏမတ္တံ" ဟု ဆို၏)။ အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ပရိသာ၊ ပရိသတ်သည်။ အပရိသုဒ္ဓါ၊ မစင်ကြယ်။ ဣတိ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားတော်ကို။ သုတွာယေဝ၊ ကြား၍သာလျှင်။ (ကြားလျှင်ကြားခြင်းပင်)။ တေန၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပက္ကမိတဗ္ဗံ၊ ဖဲသွားထိုက်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပက္ကမိတွာ၊ ဖဲမသွားမူ၍။ သောမောဃပုရိသော၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်မမှီးအချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောင်္ကျားသည်။ ယာဝ ဗာဟာဂဟဏာပိ၊ လက်ရုံးကိုကိုင်ရခြင်းတိုင်အောင် သော်မှလည်း။ အာဂမိဿတိနာမ၊ ဆိုင်းငံ့တုံဘိ၏။ ဣဒံ၊ ဤဆိုင်ငံ့ခြင်းကို။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဩအပ်ပါပေစွ။ ဝါ၊ အံ့ဩလောက်ပါပေစွ။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
အာယတကေနေဝ ပပါတောတိ၊ ကား။
ပဌမမေဝ၊ စလျှင် စခြင်းပင်။
န ဂမ္ဘီရော၊ နက်သည်မဟုတ်။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။
ဂမ္ဘီရော၊ နက်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ယာဝ ဗာဟာဂဟဏာပိ ၊ပေ၊ အစ္ဆရိယံ။ ။ ဣဒဉ္စ ဂရဟဏစ္ဆရိယမေဝါတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သာရတ္ထ၊ ဤ အစ္ဆရိယ သည် ဂရဟဏစ္ဆရိယ (ကဲ့ရဲ့ကြောင်း အစ္ဆရိယ) ဖြစ်၏၊ ပသံ သစ္ဆရိယ မဟုတ်။ [ယာဝါတိ နိပါတပယောဂတ္တာ ဗဟာဂဟာဏာပီတိ ဧတ္ထ ပဉ္စမီတိဘတ္တ အဝဓိအတ္ထေ ဟောတိ၊ နာမသဒ္ဓေါ ဂရဟတ္ထဇောတကော၊ တဿ ပယောဂတ္တာ အာဂမိဿတီ တိ ဧတ္ထ အတီတတ္ထေ အနာဂတဝစနံ (စောင့်ဆိုင်းခြင်း ကြိယာသည် ပြီးခဲ့ပြီ၊ သို့သော် နာမ သဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်သောကြောင့် ဘဝိဿန္တီဝိဘတ် သက်ထားသည် ဟူလို) အာဂမိဿတိနာမာတိ၊ အာဂမိဿတီတိ ဤသံအဝဓိဝါသိဿတိ၊ အာပုဗ္ဗော ဂမုဓာတု ဤသံအဓိဝါသနေဝါတိ (စဉ့်ငယ် သည်းခံခြင်း၌ ဟူ၍) ဟိ ဓာတုပါဌေသု ဝုတ္တံ ယောဇနာ။]
ပပါတော။ ။ ပပတန္တိ ဧတ္ထာတိ ပပါတော- ကျရောက်ရာဖြစ်သော ချောက်, ထို ချောက်သည်နက်သကဲ့သို့ အနက်ချင်းတူသောကြောင့် "ပပါတောဝိယာတိ မပါတော" ဟု ပြု၊ ထို့ကြောင့်"ဂမ္ဘီရော" ဟု ဖွင့်သည်၊ အာယတသဒ္ဒါသည် ဤနေရာ၌ "အစပဌမ" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ (ယောဖနာပ အာယတသဒ္ဒါသည် ဒီဃ (အရှည်) ဟူသော အနက်ကို ဟောသည်ဟု ဆို၏)၊ ချောက်ကမ်းပါးသည် စလျှင်စခြင်း နက်သကဲ့သို့ မဟာသမုဒြာကား စလျှင်စခြင်း နက်သည် မဟုတ်၊ အစဉ်အတိုင်းတဖြည်းဖြည်း နက်သည် ဟူလို။ [န အာယတကေနေဝ မပါတောတိ န ဆိန္နတဋ္ဋ မဟာသောဗ္ဘောဝိယ အာဒိတော ဧဝ ပပါတော၊ သော (ထိုမဟာသမုဒြာသည်) ဟိ တီရဒေသတော ပဋ္ဌာယ ဧကင်္ုလ ဒွင်္ဂုလ ဝိဒတ္ထိရတန ယဋ္ဌိဥသဘအဍ္ဎဂါဝုတ ဂါဝုတအဍ္ဎယောဇနေ ယောဇနာဒိဝသေန ဂမ္ဘီရော ဟုတွာ ဂစ္ဆန္တော သိနေရုပါဒမူလေ စတုရာသီတိ ယောဇနသဟဿာဂမ္ဘီရော ဟုတွာ ဌိတောတိ ဒဿေတိ၊ သာရတ္ထ။]
ပပါတော။ ။ ပပတန္တိ ဧတ္ထာတိ ပပါတော- ကျရောက်ရာဖြစ်သော ချောက်, ထို ချောက်သည်နက်သကဲ့သို့ အနက်ချင်းတူသောကြောင့် "ပပါတောဝိယာတိ မပါတော" ဟု ပြု၊ ထို့ကြောင့်"ဂမ္ဘီရော" ဟု ဖွင့်သည်၊ အာယတသဒ္ဒါသည် ဤနေရာ၌ "အစပဌမ" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ (ယောဖနာပ အာယတသဒ္ဒါသည် ဒီဃ (အရှည်) ဟူသော အနက်ကို ဟောသည်ဟု ဆို၏)၊ ချောက်ကမ်းပါးသည် စလျှင်စခြင်း နက်သကဲ့သို့ မဟာသမုဒြာကား စလျှင်စခြင်း နက်သည် မဟုတ်၊ အစဉ်အတိုင်းတဖြည်းဖြည်း နက်သည် ဟူလို။ [န အာယတကေနေဝ မပါတောတိ န ဆိန္နတဋ္ဋ မဟာသောဗ္ဘောဝိယ အာဒိတော ဧဝ ပပါတော၊ သော (ထိုမဟာသမုဒြာသည်) ဟိ တီရဒေသတော ပဋ္ဌာယ ဧကင်္ုလ ဒွင်္ဂုလ ဝိဒတ္ထိရတန ယဋ္ဌိဥသဘအဍ္ဎဂါဝုတ ဂါဝုတအဍ္ဎယောဇနေ ယောဇနာဒိဝသေန ဂမ္ဘီရော ဟုတွာ ဂစ္ဆန္တော သိနေရုပါဒမူလေ စတုရာသီတိ ယောဇနသဟဿာဂမ္ဘီရော ဟုတွာ ဌိတောတိ ဒဿေတိ၊ သာရတ္ထ။]
ဌိတဓမ္မော ဝေလံ နာတိဝတ္တတီတိ၊ ကား။
ဝီစီနံ၊ လှိုင်းတို့၏။
ဩသက္က န ကန္ဒရံ၊ သက်လျှောရာ ချောက်ဟူသော။
မရိယာဒဝေလံ၊ အပိုင်းအခြားဖြစ်သော ကမ်းကို။
နာတိက္ကမတိ၊ မလွန်။
တီရံ ဝေါဟေတီတိ၊ ကား။
တီရတော၊ ကမ်းသို့။
အပ္ပေတိ၊ ရောက်စေ၏။
ဥဿာရေတိ၊ အထက်သို့ တက်စေ၏။
ဝါ၊ တင်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အညပဋိဝေဓောတိ၊ ကား။
အရဟတ္တပ္ပတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းသည်။
("န မဖြစ်" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။
(အညာကို "အရဟတ္တ" ဟုလည်းကောင်း, ပဋိဝေဓောကို "ပတ္တိ" ဟု လည်းကောင်း၊ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။)
ဆန္နမတိဝဿတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
အာပဇ္ဇိတွာ၊ သင့်ရောက်၍။
ပဋိစ္ဆာဒေန္တော၊ ဖုံးလွှမ်းသော ရဟန်းသည်။
အညံ၊ အခြားသော။
နဝံ၊ အသစ်ဖြစ်သော။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ သင့်ရောက်၏။
ဣဒံ၊ ဆန္နမတိဝဿတိဟူသော ဤစကားကို။
ဧတံ၊ ဤအသစ်ဖြစ်သေအာပတ်သို့ သင့်ရောက်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဝိဝဋံ နာတိဝဿတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တိံ၊ သို့။ဌိတဓမ္မော ၊ပေ၊ နာတိက္ကမတိ။ ။ "ဌိတဓမ္မော- တည်တံ့သော သဘောရှိ၏၊ ဝေလံ- လမ်းကို၊ နာတိက္ကမတိ- မကျော်လွန်" ဟူရာ၌ "ဝေလာသဒ္ဒါသည် မရိယာဒအနက်ကို ဟော၏" ဟု သိစေလို၍ "မရိယာဒဝေလံ"ဟု ဖွင့်သည်၊ ထိုမရိယာဒဝေလာ ဟူသည်လည်းလှိုင်းပုတ်၍ ပြန်ကျသောအခါ ချောက်ကဲ့သို့ နက်၍နေသော ကမ်းပါးစောင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဟသက္ကနကန္ဒရံ" ဟု မရိယာဒဝေလံကို ဝိသေသနပြုသည်။ "ဤကဲ့သို့ ချောက်ကမ်းပါးမျိုးကို သာ မလွန်တတ်" ဟု မိန့်တော်မူသည်၊ သမုဒြာရေ၏ အပိုင်းအခြားဖြစ်သော သာမန်ကမ်းကို ကား ယခုအခါ ဒီရေတက်လျှင်ပင် လွန်တက်၍ လာတတ်ပါသေး၏။
ယောဇနာ နှင့် ရှေးနိဿယ။ ။ ဝေလံ နာတိဝတ္တတီတိ ဝေလာသဒ္ဒဿ တီရ မရိယာဒတ္တေသု ပဝတ္တဘာဝံ ဒဿေန္တော အာဟ ဩသက္ကနကန္ဒရ မရိယာဒ ဝေလန္တိ၊ တတ္ထ ဩသက္ကနသန္ဒရ ဣတိ ပဒေန တီရတ္ထံ ဒဿေတိ၊ မရိယာဒ ဣတိ ပဒေန ပရိယာ ဒတ္ထံ" ဟု ယောဇနာဖွင့်၏။ ကျမ်း၏အာဘော်ကျမည် မထင်၊ ရှေးနိဿယ၌ "ဩသက္ကနကန္ဒရံ သက်လေသော မြင့်မိုရ်တောင်ခြေခံသော, မရိယာဒဝေလံ ပိုင်းခြားအပ်သော ကမ်းပါးကို" ဟု ပေး၏၊ "ဩသက္ကနကန္ဒရ" အရ မြင်းမိုရ်တောင်ခြေကမ်းကို ယူသည်၊ ဝီစီနံပုဒ် မပါ၊ အချို့ အဋ္ဌကထာစာအုပ်၌လည်း ဤပုဒ်မပါ။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။ ဝိဝရန္တော၊ ဖွင့်ဖော်သော ရဟန်းသည်။ (ဒေသနာကြားသော ရဟန်းသည်)။ အညံ၊ အခြားသော အာပတ်သို့။ နာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။ ဣဒံ၊ ဝိဝဋံနာတိ ဝဿတိဟူသော ဤစကားကို။ ဧတံ၊ ဤအခြာသော အာပတ်သို့ မသင့်ရောက် ခြင်းကို။ သန္ဓာယ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ (ဤဂါထာသည် ပရိဝါအဋ္ဌကထာ, ပဌမဂါထာ သင်္ဂစိကအဖွင့်၌ အဓိပ္ပာယ်နှင့်တကွ အကျယ်လာလတံ့။)
ယောဇနာ နှင့် ရှေးနိဿယ။ ။ ဝေလံ နာတိဝတ္တတီတိ ဝေလာသဒ္ဒဿ တီရ မရိယာဒတ္တေသု ပဝတ္တဘာဝံ ဒဿေန္တော အာဟ ဩသက္ကနကန္ဒရ မရိယာဒ ဝေလန္တိ၊ တတ္ထ ဩသက္ကနသန္ဒရ ဣတိ ပဒေန တီရတ္ထံ ဒဿေတိ၊ မရိယာဒ ဣတိ ပဒေန ပရိယာ ဒတ္ထံ" ဟု ယောဇနာဖွင့်၏။ ကျမ်း၏အာဘော်ကျမည် မထင်၊ ရှေးနိဿယ၌ "ဩသက္ကနကန္ဒရံ သက်လေသော မြင့်မိုရ်တောင်ခြေခံသော, မရိယာဒဝေလံ ပိုင်းခြားအပ်သော ကမ်းပါးကို" ဟု ပေး၏၊ "ဩသက္ကနကန္ဒရ" အရ မြင်းမိုရ်တောင်ခြေကမ်းကို ယူသည်၊ ဝီစီနံပုဒ် မပါ၊ အချို့ အဋ္ဌကထာစာအုပ်၌လည်း ဤပုဒ်မပါ။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။ ဝိဝရန္တော၊ ဖွင့်ဖော်သော ရဟန်းသည်။ (ဒေသနာကြားသော ရဟန်းသည်)။ အညံ၊ အခြားသော အာပတ်သို့။ နာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။ ဣဒံ၊ ဝိဝဋံနာတိ ဝဿတိဟူသော ဤစကားကို။ ဧတံ၊ ဤအခြာသော အာပတ်သို့ မသင့်ရောက် ခြင်းကို။ သန္ဓာယ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ (ဤဂါထာသည် ပရိဝါအဋ္ဌကထာ, ပဌမဂါထာ သင်္ဂစိကအဖွင့်၌ အဓိပ္ပာယ်နှင့်တကွ အကျယ်လာလတံ့။)
ထပိတံ ဟောတိ ပါတိမောက္ခန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ပုရေဝါ၊ ဉတ်၏ရှေ့၌သော်လည်းကောင်း။
ပစ္ဆာဝါ၊ ဉတ်၏ နောက်၌ သော်ည်းကောင်း။
ထပိတံ၊ တန့်ထားအပ်သည်။
(သမာနံ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
အတ္ထပိတံ၊ တန့်ထားအပ်သည် မမည်သည်။
(တန့်ထားအပ်ရာ မရောက်သည်)။
ဟောတိ၊ ၏။
(ပုရေဝါ ပစ္ဆာဝါတိ ဉတ္တိအာရမ္ဘတော ပုဗ္ဗေဝါ, ဉတ္ထိနိဋ္ဌာနတော ပစ္ဆာဝါ၊ ဝိမတိ)။
ပန၊ အနွယ။
ခေတ္တေ၊ ပါတိမောက်တန့်ထားရာခေတ်၌။
ထပိတံ၊ သည်။
(သမာနံ) ဧဝ၊ ဖြစ်သော်သာ။
(ဖြစ်မှသာ)။
ထပိတံနာမ၊ တန့်ထားအပ်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သုဏာတု ၊ပေ၊ ကရေယျာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤဉတ်၌။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော အခါ၌။
ရေကာနံ၊ ရေအက္ခရာကို။
ဘဏတိ၊ ရွတ်ဆို၏။
တာဝ၊ ထိုရေအက္ခရာကို ရွတ်ဆိုရာ ကာလတိုင်အောင်။
ထပေတဗ္ဗံ၊ တန့်ထားရာ၏။
(တန့်ထားနိုင်၏)။
ဟိ၊ မှန်။
ဣဒံ၊ ဤအခါသည်။
(သုအက္ခရာကို ရွတ်ရာကာလမှ စ၍ ရေအက္ခရာကို ရွတ်ရာကာလတိုင်အောင်သော အခါသည်။)
ခေတ္တံ၊ ခတ်တည်း။
(ပါတိမောက်ကို ဆက်မရွတ်စေဘဲ တန့်ထားဖို့ရာ ခေတ်တည်း)။
ပန၊ ကား။
ယျကာရေ၊ ယျ အက္ခရာကို။
ဝုတ္တေ၊ ရွတ်ဆိုအပ်ပြီးသော်။
(ဉတ်ထားသော ရဟန်းက ရွတ်ဆိုအပ်ပြီးသော်)။
ထပေန္တေန၊ တန့်ထားသော ရဟန်းသည်။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ထပိတံနာမ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သုဏာတုမေတိ၊ ဟူ၍။
အနာရဒ္ဓေယေဝ၊ အားမထုတ်အပ်သေးမီပင်။
ထပေန္တေန၊ သည်။
ပုရေ၊ ရှေ့၌။
ထပိတံ(နာမ)၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပါတိမောက္ခတ္ထပန။ ။ "အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ယော သာပတ္တိကော သုဏာတိ၊ တဿ ပါတိမောက္ခံ ထပေတုံ" ဟု မိန့်တော်မူသောကြောင့်ဥပုသ်ပြုရာဌာန၌ အာပတ်သင့်နေသော ရဟန်းပါလျှင် ပါတိမောကို မရွတ်ပြသေးဘဲ တန့်ရန့်ထားဖို့ရန် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဉတ်ဖြင့် ပါတိမောက်ကို မရွတ်စေသေးဘဲ တန့်ရပ်ထားခြင်းကို "ပါတိမောက္ခတ္ထပန" ဟု ခေါ်၏။ [ပါတိမောက္ခဿ- ကို+ ထပနံ- မရွတ်ပြစေသေးဘဲ တန့်ရပ်ထားခြင်းတည်း၊ ပါတိမောက္ခတ္ထပနံ- ခြင်း။]
အမူလိကာယ ၊ပေ၊ အကတာယာတိ၊ ကား။
တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပါတိမောက် တန့်ထားအပ်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သာဝိပတ္တိ၊ သီလဝိပတ္တိစသော တစ်မျိုးမျိုးသော ထိုဝိပတ္တိသည်။
ဝါ၊ ကို။
ကတာဝါ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်မူလည်း။
ဟောတု၊ စေ။
အကတာဝါ၊ မပြုအပ်သေးသည်မူလည်း။
ဟောတု၊ စေ။
ပါတိမောက္ခတ္ထပနကဿ၊ ပါတိမာက်တန့်ထားရာ ရဟန်း၏။
သညာအမူလိကဝသေန၊ သညာ၏ အခြေအမြစ်မရှိသည်၏အစွမ်းဖြင့်။
အမူလိကာ၊ အမူလိကမည်သော ဝိပတ္တိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[ပါတိမောက်တန့်ထားအပ်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်က ထိုဝိပတ္တိကို ပြုပြီးသည်ဖြစ်စေ, မပြုရသေးသည်ဖြစ်စ, ပါတိမောက်တန့်ထားတာ ရဟန်း၏ အမှတ်သညာက အခြေအမြစ်မရှိလျှင် အမူလိကာဝိပတ္တိပင်ဖြစ်၏ ဟူလို။]
ကတာကတာ ယာတိ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ကတဉ္စ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ဝိပတ္တိကို လည်းကောင်း။
အကတဉ္စ၊ မပြုအပ်သေးသော ဝိပတ္တိကိုလည်းကောင်း။
ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[ကတဉ္စ အကတဉ္စ ဥဘယံ ဂဟေတွာတိ ယဿ ကတာပိ အတ္ထိ အကတာပိ၊ တဿ တဒုဘယံ ဂဟေတွာ၊ ဝိမတိ။]
ဂမ္မိကံ သာမဂ္ဂိံ န ဥပေတီတိ၊ ကား။
ကမ္မံ၊ ကံကို။
ကောပေတုကာမတာယ၊ ပျက်စေခြင်းငှါ အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သံဃဿ၊ ၏။
ဝါ၊ သည်။
ကမ္မေ၊ ကို။
ကရိယမာနေ၊ ပြုအပ်သော်။
နေဝ အာဂစ္ဆတိ၊ ကိုယ်တိုင်လည်းမလာ။
ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကိုလည်း။
န ဒေတိ၊ မပေး။
သမ္မုခီဘူတော၊ မျက်မှောက်ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။
(သမာနော) စ၊ ဖြစ်ပြန်သော်လည်း။
ပတိက္ကောသတိ၊ တားမြစ်၏။
(စာအုပ်တို့၌ "သမ္မုခီဘူတောဝ- မျက်မှောက်ဖြစ်လျက်သာလျှင်" ဟုရှိ၏၊ "သမ္မုခီဘူတောစ" ဟုရှိမှကောင်းမည်ထင်သည်)။
တေန၊ ထိိုသို့ မလာခြင်းစသည်ကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
(တေနာတိ အနာဂမနာဒိ ကာရဏေန၊ ယောဇနာ)။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့ ရောက်ခြင်းကြောင့်)။
သာပတ္တိကဿေဝ၊ အာပတ်နှင့်တကွသာလျှင်ဖြစ်သော။
အဿာပိ၊ ထိုရဟန်း၏ အပေါက်၌လည်း။
ပါတိမောက္ခံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ထပိတံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပစ္စာဒိယတီတိ၊ ကား။
ပုန၊ တစ်ဖန် (ထပ်၍)။
ကမ္မံ၊ ကို။
ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ပစ္စာဒိယတိ၊ တစ်ဖန်ယူ၏။
ပစ္စာဒိယတိ။ ။ ဓမ္မိကံ သာမဂ္ဂိံ ပစ္စာဒိယတိဟူသော ပါဠိတော်၏ အဖွင့်တည်း။ ပန ကာတဗ္ဗံ ကာမ္မံကား ပစ္စာဒိယန ပြုပုံအခြင်းအရာကို ပြသော အာကာရ စကားတည်း၊ "အကတံ ကမ္ပံ၊ ဒုက္ကဋံ ကမ္မံ၊ ပုန ကမ္မံ ကာတဗ္ဗံ" ဟူသော စကားများလည်း ပစ္စာဒိယနာကာရ စကားများပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဓမ္ပိကံ၀ တရားနှင့် လျော်သော၊ သာမဂ္ဂိံ- ညီညွတ်သူတို့၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သဘောတူ ပြုအပ်သောကံကို၊ ပစ္စာဒိယတိ - တစ်ဖန်ပြုဖို့ရန် ယူ၏၊ ဝါ- ကန့်မြစ်၏" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ၊ ပစ္စာဒိယတိ၌ ပတိ+ အရှေ့ရှိသော ဒါဓာတ် ဒိဝါဒိယပစ္စည်း၊ ဒါ၌ (အာ)ကို ဣပြု၊ သမာဒိယာမိကဲ့သို့တည်း၊ (ဓမ္မိကံ သာမဂ္ဂိန္တိ ဓမ္မိကံ သမဂ္ဂကမ္မံ, ပစ္စာဒိယတီတိ ဥက္ကောဋနာဓိပ္ပာယေ န ပုန ကာတုံ အာဒိယတိ( ဝိမတိ)၊ ပစ္စာဒီယတီတိပတိအာဒိယတိ၊ အကတံ ကမ္မန္တိ အာဒိနာ ပနု အာရဘတီတိ အတ္ထော၊ (သာရတ္ထ)။
တေန ဥက္ကောဋနကေန၊ ထိုတားမြစ် ကန့်ကွက်ခြင်းကြောင့်။
ပါစိတ္တိယံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(ပါစိတ်အာပတ်သို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။
သာပတ္တိကဿေဝ၊ အာပတ်နှင့်တကွသာလျှင်ဖြစ်သော။
အဿာပိ၊ ၏ အပေါ်၌ လည်း။
ပါတိမောက္ခံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ထပိတံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပါစိတ္တယံ အာပဇ္ဇတိ။ ။ ပါစိတ်အာပတ်သို့ ရောက်သူသည် ပါတိမောက်တန့်ထားသော ရဟန်းမဟုတ်၊ ပါတိမောက် တန့်ထားရာ( အတန့်ထားခံရသော) ရဟန်းတည်း၊ ဒုက္ကဋံ အာပဇ္ဇတိ တုန်းကလည်း ဤအတန့်ထားခံရသော ရဟန်းပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် ယောဇနာ၌ "အာပဇ္ဇတီတိ ပါတိမောက္ခတ္ထပနကော အာပဇ္ဇတိ" ဟု ရှိသည်ကို စဉ်းစားပါ။
ယေဟိ၊ပေ၊ နိမိတ္တေဟီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
မဂ္ဂေန မဂ္ဂပဋိပါဒနာဒီသု၊ မိမိမဂ်ဖြင့် သူတစ်ပါးမဂ်သို့ သွင်းယူခြင်းအစရှိသည်တို့၌။
အာကာရာဒိသညာ၊ အခြင်းအရာအစရှိသည်တို့၏ အမည်သညာကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်၏။
[အာကာရာဒိ၌ အာဒိဖြင့် လိင်္ဂ, နိမိတ္တတို့ကို ယူ၊ အာကာရာဒိသညာ ဝေဒိ တဗ္ဗာတိ အာကာရလိင်္ဂနိမိတ္တနာမာနိ ဝုတ္တာနီတိ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ဝိမတိ, သညာကို "နာမ" ဟု ဖွင့်သည်)။
]
တေန ဒိဋ္ဌေန ၊ပေ၊ ပရိသင်္ကာယာတိဧတ္ထ၊ ယဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဒိဋ္ဌဉ္စ၊ မြင်အပ်သော အကြောင်းအရာသည်လည်းကောင်း။
သုတဉ္စ၊ ကြားအပ်သော အကြောင်းအရာသည်လည်းကောင်း။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။
အာဂတမေဝ၊ တိုက်ရိုက်လာသည်သာ။
("ဘိက္ခု ဘိက္ခုံ ပဿတိ ပါရာဇိကံ ဓမ္မံ အဇ္ဈာပန္နံ" စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း, "အပိစ အညောဘိက္ခု ဘိက္ခုဿ အာရောစေတိ၊ သော ဧဝ ဘိက္ခု ဘိက္ခုဿ အာရောစေတိ" စသည်ဖြင့် လည်းကောင်း ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်လာသည်သာ)။
ပန၊ ကား။
တေဟိ ဒိဋ္ဌသုတေဟိ၊ ထိုမြင်အပ်သော အကြောင်းအရာ, ကြားအပ်သော အကြောင်းအရာတို့ကြောင့်။
ပရိသင်္ကံ၊ ယုံမှားခြင်းကို။
သစေ ဥပ္ပာဒေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်စေအံ့။
(ဧဝံ သတိ) တံ၊ ထိုယုံမှားခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
တာယ ပရိသင်္ကာယာတိ၊ ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊
အတ္တာဒါနံ အာဒါတုကာမေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(အတ္တာဒါနံ ဝုစ္စတိ ၌ စပ်)။
သာသနံ၊ သာသနာတော်သို့။
သောဓေတုကာမေန၊ သုတ်သင်ခြင်းငှာ အလိုရှိသော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ယံ အဓိကရဏံ၊ အကြင်အဓိကရုဏ်းကို။
အတ္တနာ၊ မိမိသည်။
အာဒီယတိ၊ ယူအပ်၏။
တံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို။
အတ္တာဒါန္တိ၊ နဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အကာလော၊ပေ၊ အာဒါတုန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ရာဇဘယံ၊ မင်းဘေးလည်းကောင်း။
စောရဘယံ၊ ဒါးပြဘေးလည်းကောင်း။
ဒုဗ္ဘိက္ခဘယံ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး အစာရှားခင်းဘေးလည်းကောင်း။
ဝဿာရတ္တော၊ မိုးအခါတို့၌ ညဉ့်ကာလလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မိုးအခါတို့၏ ညဉ့်ကာလလည်းကောင်း။
ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောအခါသည်။အတ္တာဒွနံ။ ။ အတ္တနာ အာဒီယတိကို ကြည့်၍ "အာဒါနံ" ၌ အာပုဗ္ဗဒါဓာတ်, ကံဟော ယုပစ္စည်းဟု ကြံသင့်၏၊ "အာဒါတဗ္ဗန္တိ အာဒါနံ၊ အတ္တနာ+ အာဒါနံ အတ္တာဒါံ" ဟု ပြု၊ "အဘယ္သို့ သဘောရှိသော မိမိပါနည်း" ဟု မေးဖွယ်ရှိသာကြောင့် "သာသနံသောဓေတုကာမေန ဘိက္ခုနာ" ဟု ဝိသေသန ပြုသည်၊ "သာသနာတော်ကို သုတ်သင်လိုသော ရဟန်းတည်းဟူသော မိမိ" ဟူလို၊ "ယံ အဓိကရဏံ၊ တံ အတ္တာဒါနန္တိ ဝုစ္စတိ" ကို ကြည့်၍ "အတ္တာဒါန" အရ အဓိကရုဏ်းကို ကောက်ပါ။ [ပရံ စောဒေတုံ အတ္တနာ အာဒါတဗ္ဗံ ဂဟေတဗ္ဗံ အဓိကရဏံ အတ္တာဒါနံ၊ တေနာဟ "သာသနံ ဓောဓေတုကာမေနာ" တိ အာဒိ၊သာရတ္ထ၊ ဋီကာစာအုပ်များ၌ "သောဓေတုကာမော" ဟုချည်း ရှိ၏၊ ယောဇနာ၌ကား "သောဓေတုကာမေန" ဟုရှိသည်၊ နောက်ကြိယာကိုထောက်၍ "ကာမေန" ဟုရှိခြင်းက ကောင်းပါသည်။]
ဝဿာရတ္တော။ ။ သက္ကတအဘိဓာန်၌ "ဝဿာ" ကို ဣတ္ထိလိန်, ဗဟုဝုစ်ဟု ဆို၏၊ မောဂ္ဂလ္လာန်သမာသ် (၄၅) သုတ်၌ "ဝဿာသု- မိုးဥတုတို့၌+ရတ္တိ- ညဉ့်တည်း၊ ဝဿာရတ္တံ (ဝဿာရတ္တော)- မိုးဥတုတို့၌ ညဉ့်" ဟု သတ္တမီတပ္ပုရိသ်ပြု၍၊(ကလာပ်၌ "ဝဿာနံ- တို့၏၊ ရတ္တိ" ဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်ပြု၍) ရတ္တိနောင် (အပစ္စည်းဖြင့် ဝဿာ၌ အာကိုလည်း ရဿမပြုဘဲ "ဝဿာရတ္တော" ဟု ပြီးရသည်၊ ထို့ကြောင့် "ဝဿာရတ္တေနာ မိုးအခါတို့၌ (တို့၏) ညဉ့်ကာလ" ဟု အနက်ပေးပါ၊ ညဉ့်ကို မှတ်၍ဆိုသည်၊ နေ့အခါပါယူ၊ ထို့ကြောင့် သာရတ္ထ၌ "ဝဿာရတ္တော တိ ဝဿကာလော မိုးအခါ" ဟု ဖွင့်သည်။
ဝိမတိ။ ။ ဝဿာရတ္တောတိ ဝဿကာလော၊ သောပိ ဟိ ဒုဗ္ဘိက္ခာဒိ ကာလောဝိယ အဓိကရဏဝူပသမတ္ထ လဇ္ဇိပရိသာယ ဒူရတော အာနယနဿ, အာဂတာနဉ္စ ပိဏ္ဍာယ စရဏာဒိသမာစာရဿ ဒုက္ကရတ္တာ အကာလော ဧဝ၊ ဤသို့ ဝိမတိ၌ အကျယ်ဖွင့်ပြ၏၊ အနက်သဘောမှာ သာရတ္ထနှင့် အတူပင်တည်း။ [ယောဇနာ၌ကား "သောဟိ ဝဿော အတိဝိယ ရဉ္ဇတိ ဧတ္ထ ကာလေတိ ဝဿာရတ္တောတိ ဝုစ္စတိ" ဟု ဗဟုဗ္ဗိဟိသမာသ်ပြု၏၊ ထိုအဖွင့်၌ ဝဿ+ အာ+ ရတ္တော" ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ အာကို "အတိဝိယ" ဟု ဘုသအနက်ဖွင့်ဟန်တူသည်။ သက္ကတကျမ်းရင်းများနှင့်မညီပါ။] အကာလော၊ အကာလတည်း။ ဝိပရီတော၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော အခါသည်။ (ရာဇဘယ စသည် မရှိရာအခါသည်)။ ကာလော၊ ကာလတည်း။
ဝဿာရတ္တော။ ။ သက္ကတအဘိဓာန်၌ "ဝဿာ" ကို ဣတ္ထိလိန်, ဗဟုဝုစ်ဟု ဆို၏၊ မောဂ္ဂလ္လာန်သမာသ် (၄၅) သုတ်၌ "ဝဿာသု- မိုးဥတုတို့၌+ရတ္တိ- ညဉ့်တည်း၊ ဝဿာရတ္တံ (ဝဿာရတ္တော)- မိုးဥတုတို့၌ ညဉ့်" ဟု သတ္တမီတပ္ပုရိသ်ပြု၍၊(ကလာပ်၌ "ဝဿာနံ- တို့၏၊ ရတ္တိ" ဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်ပြု၍) ရတ္တိနောင် (အပစ္စည်းဖြင့် ဝဿာ၌ အာကိုလည်း ရဿမပြုဘဲ "ဝဿာရတ္တော" ဟု ပြီးရသည်၊ ထို့ကြောင့် "ဝဿာရတ္တေနာ မိုးအခါတို့၌ (တို့၏) ညဉ့်ကာလ" ဟု အနက်ပေးပါ၊ ညဉ့်ကို မှတ်၍ဆိုသည်၊ နေ့အခါပါယူ၊ ထို့ကြောင့် သာရတ္ထ၌ "ဝဿာရတ္တော တိ ဝဿကာလော မိုးအခါ" ဟု ဖွင့်သည်။
ဝိမတိ။ ။ ဝဿာရတ္တောတိ ဝဿကာလော၊ သောပိ ဟိ ဒုဗ္ဘိက္ခာဒိ ကာလောဝိယ အဓိကရဏဝူပသမတ္ထ လဇ္ဇိပရိသာယ ဒူရတော အာနယနဿ, အာဂတာနဉ္စ ပိဏ္ဍာယ စရဏာဒိသမာစာရဿ ဒုက္ကရတ္တာ အကာလော ဧဝ၊ ဤသို့ ဝိမတိ၌ အကျယ်ဖွင့်ပြ၏၊ အနက်သဘောမှာ သာရတ္ထနှင့် အတူပင်တည်း။ [ယောဇနာ၌ကား "သောဟိ ဝဿော အတိဝိယ ရဉ္ဇတိ ဧတ္ထ ကာလေတိ ဝဿာရတ္တောတိ ဝုစ္စတိ" ဟု ဗဟုဗ္ဗိဟိသမာသ်ပြု၏၊ ထိုအဖွင့်၌ ဝဿ+ အာ+ ရတ္တော" ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ အာကို "အတိဝိယ" ဟု ဘုသအနက်ဖွင့်ဟန်တူသည်။ သက္ကတကျမ်းရင်းများနှင့်မညီပါ။] အကာလော၊ အကာလတည်း။ ဝိပရီတော၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော အခါသည်။ (ရာဇဘယ စသည် မရှိရာအခါသည်)။ ကာလော၊ ကာလတည်း။
အဘူတံ ဣဒံ အတ္တာဒါနန္တိ၊ ကား။
ဣဒံ၊ ဤအဓိကရုဏ်းသည်။
အသန္တံ၊ ထင်ရှားမရှိ။
မယာ၊ ငါသည်။
(ဂဟိတော ၌ စပ်)။
အဓမ္မောဝါ၊ အဓမ္မကိုမူလည်း။
ဓမ္မောတိ၊ ဓမ္မဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ယူအပ်ပြီ။
ဓမ္မော ဝါ၊ ဓမ္မကိုမူလည်း။
အဓမ္မောတိ၊ အဓမ္မဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ပြီ။
အဝိနယော ဝါ၊ အဝိနယကိုမူလည်း။
ဝိနယောတိ၊ ဝိနယဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ပြီ။
ဝိနယော ဝါ၊ ဝိနယကိုမူလည်း။
အဝိနယောတိ၊ အဝိနယဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ပြီ။
ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသော။
ပုဂ္ဂလောဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမူလည်း။
သီလဝါတိ၊ သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ပြီ။
သီလဝါ ဝါ၊ သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမူလ်း။
ဒုဿီလောတိ၊ သီလမရှီသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဂဟိတော၊ ပြီ။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
(အသန္တမိဒံ၏ အနက်ဖွင့်တည်း)။
ဝိပရိယာယေန၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့်။
(သန္တမိဒံ မယာ အဓမ္မောဝါ အဓမ္မောတိ စသည်ဖြင့်)။
ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိသော အတ္တာဒါနကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အနတ္ထသံဟိတံ ဣဒံ အတ္တာဒါနန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ယံ၊ အကြင်အတ္တာဒါနသည်။
ဇီဝိတန္တရာယဝါ၊ အသက်၏ အန္တရာယ်အကျိုးငှါသော်လည်းကောင်း။
ဗြဟ္မစရိယန္တရာယဝါ၊ ဗြဟ္မစရိယ၏ အန္တရာယ်အကျိုးငှာသော်လည်းကောင်း။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဒံ၊ ဤအတ္တာဒါနသည်။
အနတ္ထသံဟိတံ၊ အနတ္ထသံဟိတမည်၏။
ဝိပရီတံ၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော အတ္တာဒါနသည်။
အတ္ထသံဟိတံနာမ၊ တမည်၏။
န လဘိဿာမိ၊ပေ၊ ဘိက္ခူတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(ဂူဠတ္ထံ၊ ကို)။
ဟိ (ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ၊ အံ့)။
အပ္ပေကဒါ၊ တစ်ရံတစ်ခါ၌။
ရာဇဘယာဒီသု၊ မင်းဘေး အစရှိသည်တို့ကြောင့်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့ သဘောရှိကုန်သော။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ပက္ခဿ၊ အသင်းအပင်ကို (မိမိဘက်ကို)။
ဥပထမ္ဘကာ၊ ထောက်ပံ့တတ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ၊ ထို ဥပထမ္ဘကဘိက္ခုတို့ကို မရခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
န လဘိဿာမီတိ၊ မိ ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ပန၊ အနွယ။
အပ္ပေကဒါ၊ ၌။
ခေမသုဘိက္ခာဒီသု၊ ဘေးကင်းရာ, သာယာဝပြော အစာပေါရာအခါ အစရှိသည်တို့၌။
(ဧဝရူပါ အတ္တနော ပက္ခဿ ဥပထမ္ဘကာ၊ ဘိက္ခူ- တို့ကို)။
လဒ္ဓုံ၊ ငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ၊ ထို ဥပထမ္ဘကဘိက္ခုတို့ကို ရခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
လဘိဿာမီတိ၊ မိဟူ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊
ဘဝိဿတိ ၊ပေ၊ ဘဏ္ဍနန္တိ၊ ကား။
ကောသမ္ဗကာနံဝိယ၊ ကောသမ္ဗကရဟန်းတို့၏ ကဲ့သို့။
ဘဏ္ဍနံ၊ မိမိတို့အချင်းချင်း တိုင်ပင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ကလဟော၊ ခိုက်ရန်သည်လည်းကောင်း။
ဝိဂ္ဂဟော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ယူခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဝိဝါဒေါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြောဆိုခြင်းသည်လည်းကောင်း။
သံဃဘေဒေါစ၊ သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
[ဘဝိဿတီတိဟု ဣတိသဒ္ဒါပါသည်ကား ပိုဟန်တူသည်၊ ရှေးနိဿယ၌ "ဣတိ- ဤကား အနက်နည်း" ဟု ပေး၏။]
ပစ္ဆာပိ အဝိပ္ပဋိသာရကရံ ဘဝိဿတီတိ၊ ကား။
သုဘဒ္ဒံ၊ သုဘဒ္ဒမည်သော။
ဝုဍ္ဎပဗ္ဗဇိတံ၊ ကြီးသည်ဖြစ်၍ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သော ရဟန်းကို။
(တောထွက် ရဟန်းကြီးကို)။
နိဂ္ဂဟေတွာ၊ နှိပ်၍။
ပဉ္စသတိကသင်္ဂီတိံ၊ ပဉ္စသတိကသင်္ဂါယနာကို။
ကရောန္တေဿ၊ ပြုသော။
မဟာကဿပထေရဿေဣဝ၊ မဟာကဿပထေရ်၏ ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဒသဝတ္ထုကေ၊ ဆယ်ပါးသော ဝတ္ထုရှိသော။
အဓိကရဏေ၊ အဓိကရုဏ်း၌။
ဒသဘိက္ခုသဟဿာနိ၊ တစ်သောင်းသော ရဟန်းတို့ကို။
နိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။
သတ္တသတိကသင်္ဂီတိံ၊ သတ္တသတိကသင်္ဂါယနာကို။
ကရောန္တဿ၊ သော။
အာယသ္မတော ယသဿ ဣဝ၊ အရှင်ယသ၏ ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
သဋ္ဌိဘိက္ခုသဟဿာနိ၊ ခြောက်သောင်းသော ရဟန်းတို့ကို။
နိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။
သဟဿိကသင်္ဂီတိံ၊ သဟဿိကသင်္ဂါယနာကို။
ကရောန္တဿ၊ သော။
မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿတ္ထေရဿ ဣဝစ၊ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿထေရ်၏ ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌.
သမုဿရဏကရဏံ၊ အဖန်ဖန် အမှတ်ရခြင်းကို ပြုတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သာသနဿစ၊ သာသနာတော်၏လည်း ။
ဝိဂတုပက္ကိလေသ စန္ဒိမ သူရိယသဿိရိကတာယ၊ ကင်းသော ညစ်နွမ်းကြောင်းဘေးရန်ရှိသော လနေတိ့၏ အသရေနှင့်တူသော အသရေရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
သမနုဿရဏ၊ပေ၊ သံဝတ္တတိ။ ။ အနုဿရိတာမနုဿရိတက္ခဏေ (အမှတ်ရအပ်ရာ ,အမှတ်မရအပ်ရာ ခဏ၌) ပီတိပေါမောဇ္ဇဇနနတော အနုဿရဏုပ္ပါဒကံ(ပီတိ ပါမောဇ္ဇကို ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့် မကြာမကြာ အမှတ်ရခြင်းကို ပြုတတ်သည် မကြာမကြာ အမှတ်ရစရာကောင်းသည်) ဝိဂတုပက္ကိလေသ ၊ပေ၊ သံဝတ္တတီဝိ ဧတ္ထ ယထာ အဗ္ဘဟိမာဒိ ဥပက္ကိလေသဝိရဟိတာနံ စန္ဒိမသူဓရိယာနံ သဿိရကတာ ဟောတိ၊ (အသရေရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်သည်ဖြစ်၏) ဧဝမဿာပိ စောဒကဿ ပါပပုဂ္ဂလူပက္ကိလေသဝိဂမေန သဿိရိကတာ ဟောတီဝိ အဓိပ္ပါယော၊ ဝိမတိ။
အစ္ဆိဒ္ဒေန အပ္ပဋိမံသေနာတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဂဟဋ္ဌပဗ္ဗဇိတေသု၊ အိမ်၌တည်သူ လူဝတ်ကြောင်ရသေ့ ရဟန်းတို့တွင်။
ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိတစ်စုံတစ်ယောက်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ပဟဋော ဝါ၊ ပုတ်ခတ်အပ်ပြီးသည်သော်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
("ပဟဋော" နေရာ၌ "ဂဟဋ္ဌော" ဟု ရှေးစာအုပ်များ၌ ရှိ၏၊ ကာယသမာစာရ မစင်ကြယ်ပုံကို ပြရာဖြစ်သောကြောင့် "ပဟဋော" ဟု ရှိသော ပါဌ်သာကောင်းသည်)။
ဂိဟီနံ၊ လူဝတ်ကြောင်တို့၏ ။
ဂဏ္ဍဖာလနာနိ၊ မြင်းဖုအနာကို ဖောက်ခွဲခြင်းအစရှိကုန်သော။
ဝေဇ္ဇကမ္မာနိဝါ၊ ဆေးဆရာ၏ အလုပ်တို့သည်သည်သော်လည်း ။
(ဆေးကုမှုတို့သည်သော်လည်း)။
ဝါ၊ တို့ကိုသော်လည်း။
ကတာနိ၊ ပြုအပ်ပြီးကုန်သည်။
(ဟောန္တိ)၊
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ကာယသမာစာရော၊ ကာယသမာစာရ သည်။
ဆိဒ္ဒေါ, သပ္ပဋိမံသော တို့၌စပ်)။
ဥပစိကာဟိ၊ ခြတို့သည်။
ခါယိတတာလပဏ္ဏမိဝ၊ ခဲစားအပ်သော ထန်းရွက်သည်ကဲ့သို့။
ဆိဒ္ဒေါစ၊ ပေါက်သည်လည်းကောင်း။
ပဋိမံသိတုံ၊ လိုရာအရပ်၌ သုံးသပ်ခြင်းငှာ။
ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အရပ်၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
အာကဍ္ဎိတုံ၊ ဆွဲငင်ခြင်းငှာ။
(ပဋိမံသိတုံကို ထပ်ဖွင့်သည်)။
သက္ကုဏေယျတာယ၊ တတ်ကောင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သပ္ပဋိမံသော စ၊ လိုရာအရပ်၌ သုံးသပ်ကိုင်တွယ်အပ်သည်၏ အဖြစ်နှင့်တကွဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိပရီတော၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော ကာယသမာစာရကို။
အစ္ဆိဒ္ဒေါ (တိ)၊ အစ္ဆိဒ္ဒဟူ၍လည်းကောင်း။
အပ္ပဋိမံသောတိ၊ အပ္ပဋိမံ သဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ပန၊ ကား။
တစီသမာစာရော၊ ဝစီသမာစာရသည်။
မုသာဝါဒ ၊ပေ၊ ဒီဟိ၊ မုသားပြောခြင်း, နှုတ်လှံထိုး၍ ပြောခြင်း, ချောပစ် ကုန်းတိုက်ခြင်း, အခြေအမြစ်မရှိသော အားပတ်ဖြင့် စွပ်စွဲခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဆိဒ္ဒေါစ၊ ပေါက်သည်လည်းကောင်း။
သပ္ပဋိမံသောစ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိပရီတော၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော ဝစီသမာစာရသည်။
အစ္ဆိဒ္ဒေါ၊ အစ္ဆိဒ္ဒမည်၏။
အပ္ပဋိမံသော၊ အပ္ပဋိမံသမည်၏။သပ္ပဋိမံသော။ ။ "ပဋိမံသိတုံ" နေရာ၌ စာအုပ်များဝယ် "ပဋိမာသိတုံ" ဟုရှိ၏၊ ပတိပုဗ္ဗ မသဓာတ်ဖြစ်၍ "မာ" ဟု ဝဒ္ဓိ မရှိနိုင်၊ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗအတိုင်း နိဂ္ဂိဟတ်လာ၍ "ပဋိမံ သိတုံ" ဟုသော်လည်းကောင်း, "ပဋိမသိတုံ" ဟုသော်လည်းကောင်း ရှိသင့်၏၊ အပေါက် အပေါက် ဖြစ်၍ နေသော အရာဝတ္ထုသည် မည်သည့်နေရာ၌ မဆို ဆွဲငင်၍ရကောင်းသကဲ့သို့ အပေါက်အပေါက်ဖြစ်နေသော ကာယသမာစာရသည်လည်း သူတစ်ပါးက ပြန်၍ ပုတ်ခတ်သော အားဖြင့် သုံးသပ်ဆွဲငင်လျှင် မည်သည့်အကျင့်၌ မဆို သုံးသပ်ဆွဲငင်၍ ရကောင်းသောကြောင့် "သပ္ပဋိမံသ" မည်၏။
ဝစနတ္ထ။ ။ ပဋိမသီယတေတိ ပဋိမသော၊ နိဂ္ဂဟိတ်လာ၍ "ပဋိမံသောဂ" ဟု ဖြစ်၏၊ ဘာဝပ္ပဓာနဘာဝလောပကြံ၍"သုံးသပ် ဆွဲငင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သုံးသပ်ဆွဲငယ်ဖွယ်အကျင့်" ကို ကောက်ပါ။ သဟ+ ပဋိမံသေန+ ယော ဝတ္တတီတိ သပ္ပဋိမံ သော ၊(ကာယသမာစာရော) သုံးသပ် ဆွဲငင်အပ်သည်၏ အဖြစ်နှင့် တကွဖြစ်သော ကာယသမာစာရ အပ္ပဋိမံသော ၌"နတ္ထိ+ ပဋ္ဌိမံသော+ ယဿာတိ အပ္ပဋိမံသော" ဟု ပြု၊ [ပဋိ (ပုနပ္ပုနံ) မသိယတိ အာမသိယတီတိ ပဋိမံသော၊ နိဂ္ဂဟိတာဂမော၊ ဘာဝပ္ပဓာနောယံ ကမ္မနိဒ္ဒေသော၊ သဟ+ ပဋိမံသေနာတိ သပ္ပဋိမံသော၊ ကာယသမာစာရော၊ ယောဇနာ။) ဤ၌ ပတိကို "ပုနပ္ပုနံ" ဟု ဖွင့်၏၊ မိမိကား "ယတ္ထကတ္ထစိ" ကို ကြည့်၍ "ပတိ (ပတိရူပံ) သင့်လျော်သလို" ဟု ကြံလိုက်ပါသည်။]
ဝစနတ္ထ။ ။ ပဋိမသီယတေတိ ပဋိမသော၊ နိဂ္ဂဟိတ်လာ၍ "ပဋိမံသောဂ" ဟု ဖြစ်၏၊ ဘာဝပ္ပဓာနဘာဝလောပကြံ၍"သုံးသပ် ဆွဲငင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သုံးသပ်ဆွဲငယ်ဖွယ်အကျင့်" ကို ကောက်ပါ။ သဟ+ ပဋိမံသေန+ ယော ဝတ္တတီတိ သပ္ပဋိမံ သော ၊(ကာယသမာစာရော) သုံးသပ် ဆွဲငင်အပ်သည်၏ အဖြစ်နှင့် တကွဖြစ်သော ကာယသမာစာရ အပ္ပဋိမံသော ၌"နတ္ထိ+ ပဋ္ဌိမံသော+ ယဿာတိ အပ္ပဋိမံသော" ဟု ပြု၊ [ပဋိ (ပုနပ္ပုနံ) မသိယတိ အာမသိယတီတိ ပဋိမံသော၊ နိဂ္ဂဟိတာဂမော၊ ဘာဝပ္ပဓာနောယံ ကမ္မနိဒ္ဒေသော၊ သဟ+ ပဋိမံသေနာတိ သပ္ပဋိမံသော၊ ကာယသမာစာရော၊ ယောဇနာ။) ဤ၌ ပတိကို "ပုနပ္ပုနံ" ဟု ဖွင့်၏၊ မိမိကား "ယတ္ထကတ္ထစိ" ကို ကြည့်၍ "ပတိ (ပတိရူပံ) သင့်လျော်သလို" ဟု ကြံလိုက်ပါသည်။]
မေတ္တံ နုခေါ မေ စိတ္တန္တိ၊ ကား။
ပလိဗောဓေ၊ ပလိဗောဓတို့ကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။
ကမ္မဋ္ဌာနဘာဝနာနုယောဂေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဘာဝနာကို အဖန်ဖန်အားထုတ်ခြင်းကြောင့်။
အဓိဂတံ၊ ရအပ်သော။
မေတ္တစိတ္တံ၊ မေတ္တာရှိသော စိတ်သည်။
("ပစ္စုပဋ္ဌိတံ၊ ရှေးရှုတည်သည်။
ဟောတိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော" ဟု ပါဠိတော် ၌စပ်)။
အနာဃာတန္တိ၊ ကား။
အာဃာတဝိရဟိတံ၊ လွန်စွာထိပါးနှိပ်စက်တတ်သော ဒေါသမှကင်းသော။
ဝိက္ခမ္ဘနဝသေန၊ ပယ်ခွါခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
(ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်ဖြင့်)။
ဝိဟတာဃာတံ၊ ပယ်ဖျတ်အပ်ပြီးသော အာဃာတရှိသော။
(စိတ္တံ ၌ စပ်)။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဣဒံ ၊ပေ၊ ဘဂဝတာတိ၊ ကား။
ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်တော်ကို။
ကတရသ္မိံ နဂရေ၊ အဘယ်မြို့၌။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သနည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
မေတ္တံ နုခေါပိ မေတ္တံ။ ။ "မေတ္တာ+ယဿ+ အတ္ထီတိ မေတ္တ- မေတ္တာရှိသော စိတ်" ဟု ပြု၊ ထိုမေတ္တာရှိသော စိတ်ဟူသည် မေတ္တာဈာန်တည်း၊ (ပလိဗောဓော၊ ပေ၊ အဓိဂတံ မေတ္တစိတ္တန္တိ ဣမိနာ အပ္ပနာပတ္တံ မေတ္တာဘာဝနံ ဒဿေတိ၊ တေနေဝါဟ "ဝိက္ခမ္ဘန ဝသေန ဝိဟတာဃာတ" န္တိ၊ သာရတ္ထ။
ကာလေန ဝက္ခာမီတိအာဒီသု၊ မိ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ဧကော၊ ၁ ပါးသော စောဒရဟန်းသည်။
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော စုဒိတကကို။
ဩကာသံ၊ စောဒနာခွင့်ကို။
ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။
စောဒေန္တော၊ စောဒနာလသော်။
ကာလေန၊ သင့်လျော်သောအခါ၌။
ဝဒတိနာမ၊ ပြောသည်မည်၏။
သံဃမဇ္ဈေ ၊ပေ၊ အာသနသာလာဒီသု၊ သံဃအလယ်, ဂိုဏ်းအလယ်, စာရေးတံ ယူရာအရပ်, ယာဂုယူရာအရပ်, ကမ္မဋ္ဌာန်း ကို ကြံစည်ရာ တန်ဆောင်းဝန်း, ဆွမ်းခံလည့်လည်ရာလမ််း, ထိုင်နေရာစရပ် အစရှိသော အရပ်တို့ကို၌သော်လည်းကောင်း။
ဥပဋ္ဌာကေဟိ၊ အလုပ်အကျွေးတို့သည်။
ပါရီတါရိက္ခဏေဝါ၊ ခြံရံအပ်ရာ ခဏ၌သော်လည်းကောင်း။
စောဒေန္တော၊ စောဒနာသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အကာလေန၊ မသင့်လျော်သော အခါ၌။
ဝဒတိနာမ၊ ၏။
တစ္ဆေန၊ ဟုတ်မှန်သော စကားဖြင့်။
ဝဒန္တော၊ ပြောသော စောဒကသည်။
ဘူတေန၊ ဟုတ်မှန်သော အကြောင်းအရာဖြင့်။
ဝဒတိ နာမ၊ ၏။
အမ္ဘော မဟလ္လက၊ အိုသက်ကြား အိုကြီး။
အမ္ဘော ပရိသာဝစရ၊ အိုပရိသတ်၌ ကျင်လည်သူ။
အမ္ဘောပံသုကူလိက၊ အို ပံသုကူဓုတင်ဆောင်။
အမ္ယောဓမ္မကထိက၊ အို တရားဟော ပုဂ္ဂိုလ်။
တဝ၊ သင့်အား။
ဣဒံ၊ ဤအမှုသည်။
ပတိရူပံ၊ လျောက်ပတ်ပါ၏လော။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တော၊ ပြောသော စောဒကသည်။
ဖရုသေန၊ ကြမ်းတမ်းသော စကားဖြင့်။
ဝဒတိနာမ၊ ၏။
ပန၊ ကား။
ကာရဏနိဿိတံ၊ အကြောင်းကို မှီသည်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
(တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်)။
မဟလ္လကာ၊ ကြီးကုန်သည်။
အတ္ထ၊ ဖြစ်ပါကုန်၏။
ပရိသာဝစရာ၊ ပရိသတ်၌ ကျင်လည်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
(အတ္ထ) ပံသုကူလိကာ၊ ပံသုကူဓုတင်ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
(အတ္ထ)၊
ဓမ္မကထိကာ၊ တရား ဟော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အတ္ထ၊ ပါကုန်၏။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့အား။
ဣဒံ၊ ဤအမှုသည်။
ပတိရူပံ၊ သင့်လျော်ပါ၏လော။
ဣတိ, ဝဒန္တော၊ ပြောသော စောဒက သည်။
သဏှေန၊ သိမ်မွေ့သော စကားဖြင့်။
ဝဒတိနာမ၊ ၏။
ကာရဏနိဿိတံ၊ ကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဝဒန္တော၊ သည်။
အတ္ထသံဟိတေန၊ စီးပွားနှင့် စပ်ယှဉ်သော စကားဖြင့်။
ဝဒတိနာမ၊ ၏။
မေတ္တစိတ္တော ဝက္ခာမိ နော ဒေါသန္တရောတိ၊ ကား။
မေတ္တစိတ္တံ၊ မေတ္တာနှင့် ယှဉ်သော စိတ်ကို။
ဥပဋ္ဌာပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍.
ဝက္ခာမိ၊ ပြောဆိုအံ့။
ဒုဋ္ဌစိတ္တော၊ ဒေါသသည် ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ်ရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
န (ဝက္ခာမိ)၊ မပြောဆိုအံ့။
ဒေါသန္တရော။ ။ "ဒူသီယတေတိ ဒေါသံ၊ ဒေါသံ+ အန္တရံ ယဿာတိ ဒေါသန္တရော" ဒေါသသည် ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ်ရှိသည်။ [နော ဒေါသန္တရောတိ ဧတ္ထ စိတ္တပရိယာယော အန္တရသဒ္ဒေါတိ အာဟ" န ဒုဋ္ဌစိတ္တော ဟုတွာ တိ၊ သာရတ္ထ။
]
အဇ္ဈတ္တံ မနသိ ကရိတွာတိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
စိတ္တေ၊ စိတ်၌။
ဥပ္ပါဒေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
("ပရော၊ သူတစ်ပါးကို။
စောဒေတဗ္ဗော၊ စောဒနာထိုက်၏" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်၊
"အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိစိတ်၌" ဟုပေး)။
ကာရုညတာတိ၊ ကား။
ကရုဏာဘာဝေါ၊ ကရုဏာ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာတည်း။
ဣမိနာ၊ ဤကာရုညတာဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ကရုစဉ္စ၊ အပ္ပနာသို့ ရောက်သော ကရုဏာဈာန်ကိုလည်းကောင်း။
ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂဉ္စ၊ ကရုဏာဈာန်၏ ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော ပရိကမ် ဥပစာရ ကရုဏာကိုလည်းကောင်း။
ကာရုညတာ။ ။ ကရုဏာယေဝ ကာရုညံ၊ သွတ္ထ၌ ဏျပစ္စည်းသက်၊ ကာရုညဿ+ဘာဝေါ ကာရုညတာ၊ဘာဝအနက်၌ တာပစ္စည်းသက်၊ ထို့ကြောင့် "ကရုဏာ ဘာဝေါ" ဖွင့်သည်၊ "ကရုဏာဘာဝေါ" ၌ "ဏာ"ဝယ် ဣတ္ထီဇောတက အာပစ္စည်းမကျေ" ကရုဏာ၏ ဖြစ်ကြောင်း" ဟူသည် ကရုဏာနှင့်ယှဉ်သော အပ္ပနာဈာန်, ထိုဈာန်၏ ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော ဥပစာရဈာန်တည်း၊ ထိုဈာန် နှစ်မျိုးလုံးပင် ကရုဏာ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ဘာဝတ္တဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် "ဣမိနာ ကရုဏဉ္စ ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂဉ္စ ဒဿေတိ" ဟု မိန့်သည်။ [ကရဏန္တိ အပ္ပနာပတ္တံ ကရုဏဇ္ဈာနံ၊ ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂန္တိ- ပရိကမ္မုပစာရသပ္ပဝတ္တံ ကရုဏံ၊ မေတ္တဉ္စ မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂဉ္စာတိ ဧတ္ထာပိ ဧသေဝန ယော၊ သာရတ္ထ။]
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဟိတေသိတာတိ၊ ကား။
ဟိတဂဝေသနတာ၊ စီးပွားကို ရှားခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
အနုကမ္မိတာတိ၊ ကား။
တေန ဟိတေန၊ ထိုစီးပွားနှင့်။
သံယောဇနတာ၊ စပ်ယှဉ်စေထိုက်သူ၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
ဒွီဟိပိ၊ ဟိတေသိတာ အနုကမ္မိတာဟူသော နှစ်ပုဒ်တို့ဖြင့်လည်း။
မေတ္တဉ္စ၊ အပ္ပနာသို့ ရောက်သော မေတ္တာဈာန်ကိုလည်းကောင်း။
မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂဉ္စ၊ မေတ္တာဈာန်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော ပရိကမ် ဥပစာရမေတ္တာကိုလည်းကောင်း။
ဒဿေတိ၊ ၏။
အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနတာတိ၊ ကား။
အာပတ္တိတော၊ အာပတ်မှ။
ဝုဋ္ဌာပေတွာ၊ ထစေ၍။
သုဒ္ဓန္တေ၊ စင်ကြယ်သော အဖို့၌။
သတိဋ္ဌာပနာ၊ တည်စေခြင်းလည်းကောင်း။
ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုုကို။
စောဒေတွာ၊ စောဒနာ၌။
သာရေတွာ၊ အပြစ်ကို အမှတ်ရစေ၍။
ပဋိညံ၊ ပဋိညာဉ်သို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ယထာ ပဋိညာယ၊ အကြင်အကြင်ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့်။
ကမ္မကရဏံ၊ ကံကို ပြုခြင်းသည်။
ဝိနယပုရေက္ခာရတာ နာမ၊ ဝိနည်းကို ရှေးရှုသူ၏ အဖြစ်မည်၏။
ဣမေ ပဉ္စ ဓမ္မေတိ၊ ကား။
ကာရုညတာတိ အာဒိနာ၊ ကာရုညတာ အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ယေ ဧတေ၊ အကြင်တရားတို့ကို။
ဝုတ္တာ၊ မိန့်တော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ ဤတရားတို့ကို။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိစိတ်၌။
မနသိကရိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။
ပရော၊ သူတစ်ပါးကို။
စောဒေတဗ္ဗော၊ စောဒနာထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤကား အနက်တည်း။
သစ္စေစ အကုပ္ပေစာတိ၊ ကား။
ဝစီသစ္စေ၊ ဝစီသစ္စာ၌လည်းကောင်း။
အကုပ္ပနတာယစ၊ စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိသူ၏ အဖြစ်၌လည်းကောင်း။
("ပတိဋ္ဌာတဗ္ဗံ၊ တည်ရာ၏" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။
ဟိ၊ မှန်။
စုဒိတကေန၊ စုတိတကပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သစ္စဉ္စ၊ မှန်သော စကားကိုလည်း။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုထိုက်၏။
ကောပေါစ၊ စိတ်ဆိုခြင်းကိုလည်း။
န ကာတဗ္ဗော၊ မပြုထိုက်။
အတ္တနာ၊ မိမိသည်။
နေဝကုဇ္ဈိတဗ္ဗော၊ စိတ်လည်း မဆိုးထိုက်။
ပရော၊ သူတစ်ပါးကို။
န ဃဋ္ဋေတဗ္ဗော၊ ထိုလည်းမထိခိုက်ထိုက်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါရတို့၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော အစီအရင်သည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်သည်သာ။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
စောဒက စုဒိတက။ ။ စောဒ ကပုဂ္ဂိုလ်သည် စုဒိတကအပေါ်၌ သနားစိတ်, စီးပွားလိုလားသော စိတ်, စောင့်ရှောက်လိုသော စိတ်, အာပတ်မှ ထစေလိုသော စိတ်, ဝိနည်းတရားတော် ကို ရှေးရှုပြုသောစိတ်, ဤငါးပါးကို ဖြစ်စေရ၏၊ စုဒိတကသည် ဝစီသစ္စာ၌လည်းကောင်း, စိတ်မဆိုခြင်း၌လည်းကောင်း တည်စေရသည်။
ပါတိမောက္ခတ္ထပနက္ခန္ဓက ဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။