နိမန္တန၊ ပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်သည်။
ပုဂ္ဂလိကံ၊ လိကသည်။
စေ (ဟောတိ)၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ) သယမေဝ၊ မိမိသည်သာ။
ဣဿရော၊ အစိုးရ၏။
(မိမိကို လာပင့်သော ပုဂ္ဂလိကဘတ်ဖြစ်သောကြောင့် မိမိသာ ပိုင်၏)။
ပန၊ ကား။
သံဃိကံ၊ ကသည်။
(စေ ဟောတိ၊ အံ့။
ဧဝံ သတိ)၊
ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ၊ ဥဒ္ဒေသဘတ်၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာ။
ဂါဟေတဗ္ဗံ၊ ယူစေထိုက်၏။
("သံဃာ့ကုန် လောက်လျှင် သံဃာကုန်သူ၊ သံဃာကုန် မလောက်လျှင် ဌိတိကာအတိုင်း ယူပါစေ" ဟူလို)။
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤပင့်ဖိတ်ရာ၌။
ဒူတော၊ တမန်သည်။
ဗျတ္တော၊ ထက်မြက်သည်၊( နားလည်သည်)။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
ဘန္တေ၊ တို့။
ရာဇဂေဟေ၊ မင်း၏ အိမ်တော်၌။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာဖို့။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
ဂဏှထ၊ ခံယူကြပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
အဝတွာ၊ မလျောက်မူ၍။
ဘိက္ခံ၊ ဆွမ်းကို။
ဂဏှထ၊ ခံယူကြပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ငစေ ဝဒတိ၊ အကယ်၍ လျှောက်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) ပိဏ္ဍပါတိကာနမ္ပိ၊ တို့အားလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ဒူတော၊ သည်။
အဗျတ္တော၊ မထက်မြက်သည်။
(ဟုတွာ) ဘတတံ ဂဏှထာတိ၊ ထဟူ၍။
(ထမင်းကို ခံယူလှည့်ပါကုန်ဟူ၍)။
အထ ဝဒတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသ တိ) သတ္တုဒ္ဒေသကော၊ ဆွမ်းကို ညွှန်ချသော ရဟန်းသည်။
ဗျတ္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ)၊
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
(ဂဏှထ၊ ပါကုန်)။
ဣတိ၊ သို့။
အဝတွာ၊ မလျှောက်မူ၍။
တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။
ယာထ၊ ကြွကြပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
အထဝဒတိ၊ အံ့။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြန်သော်လည်း။
ပိဏ္ဍပါတိကာနမ္ပိ၊ တို့အားလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ဗျတိရိက်။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏( အထံသို့)။
ပဋိပါဋိယာ၊ ရအပ်သော အစဉ်အားဖြင့်။
(ဆွမ်းလှည့်ကျသော အစဉ်အားဖင့်)။
[ပဋိပါဋိယာတိ လဒ္ဓပဋိ ပါဋိယာ၊ သာရတ္ထ။]
ဘတ္တံ၊ ဘတ်သည်။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်ပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
(ဘတ္တုဒ္ဒေသကရဟန်းက လျှောက်အပ်သော်)။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
နိမန္တေတုံ၊ ပင့်ဖိတ်ခြင်းငှါ။
အာဂတမနုဿော၊ လာသော သူသည်။
အာသန သာလံ၊ ထိုင်နေရာ စရပ်သို့။
ဝါ၊ ရွာတိုင်း ဆွမ်းစားဇရပ်သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်လုံးကုန်သော။
ပတ္တေ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပါကုန်။
ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ လျှောက်သော်လည်း။
ပိဏ္ဍပါတိကာနံ၊ တို့အား။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
တုမှေစ၊ အရှင်ဘုရားတို့ သည်လည်းကောင်း။
တုမှေ စ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်လည်းကောင်း။
ဗျတ္တော ၊ပေ၊ ဝဋ္ၒတိ။ ။ လျှောက်ပုံ လျှောက်နည်း၌ ကျွမ်းကျင်သော တမန်ကို "ဗျတ္တောဟောတိ" ဟု ဆိုသည်၊ ထိုကျွမ်းကျင်ပုံကို ပင် "ဘန္တေ ရာဇဂေဟတော ၊ပေ၊ ဂဏှထ" ဟု ပြသည်၊ ပိဏ္ဍပါတိကရဟန်းတို့သည် "အတိရေကလာဘံ ပဋိက္ခိပါဒံ" ဟု ဆောက်တည်ခဲ့၏၊ "ထို "အတိရေကလာဘ်" ဟူသည်လည်း ရဟန်းဖြစ်ပြီးခါစ ဩဝါဒ၌ အတိရေကလာဘော "သံဃ ဘတ္တံ ဥဒ္ဒေသဘတ္တံ၊ ပေ၊ ပါဋိပဒိကံ" ဟု ဘတ္တနာမည်ဖြင့် လာသော ထမင်းများကိုသရုပ်ဖော်ထား၏၊ ဤနေရာ၌ကား "ဘိက္ခံ ဂဏှထ" ဟု ကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့်လျှောက်သောကြောင့် အတိရေကလာဘ်နှင့် မဆိုင်ရကား "ပိဏ္ဍပါတိကရဟန်းအားလည်း အပ်သည်" ဟု ဆိုသည်၊ [ပိဏ္ဍပါတိကာနမ္ပိ ဝဋ္ဋတီတိ ဘိက္ခာပရိယာယေန ဝုတ္တတ္တာ ဝဋ္ဋတိ၊ သာရတ္ထ။]
ဂစ္ဆထ၊ ကြွကြပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ လျှောက်ထိုက်၏။
(ဘတ္တု ဒွေသကရဟန်းက လျှောက်ထိုက်၏)။
ပန၊ ဆက်။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပါကုန်။
ဘတ္တံ၊ ဘတ်ကို။
ဂဏှထ၊ ခံယူပါကုန်။
(ဣတိ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း)။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်လုံးကုန်သော။
ပတ္တေ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဘတ္တံ၊ ကို။
ဂဏှထ၊ ပါကုန်။
ဣတိ၊ သော်လည်းကောင်း။
(သစေ ) ဝဒတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ) ပဋိပါဋိယာ၊ ရအပ်သော အစဉ်အားဖြင့်။
ဂါဟေတဗ္ဗံ၊ ယူစေထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။
ဂါဟေန္တေန၊ ယူစေသော ရဟန်းသည်။
ဝိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ စကာကို ဖြတ်၍။
ဘတ္တံတိ၊ ဘတ္တဟူ၍။
(ထမင်းဟူ၍)။
အဝဒန္တေန၊ မဆိုဘဲ။
တုမှေစ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
တုမှေစ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
ဂစ္ဆထ၊ ကြွကြပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
ပိဏ္ဍပါတိကာနံ၊ တို့အား။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
[ဘတ္တံ ဂဏှထပုဒ်တွင် "ဘတ္တံ" မပါဘဲ တစ်ပုဒ်ဖြတ်ထားသည်ကို "ဝိစ္ဆိန္ဒိတွာ" ဟု ဆိုသည်၊ ထို့ကြောင့် "ဘတ္တန္တိ အဝဒန္တေန" ဟု ဝိစ္ဆိန္ဒိတွာ ကိုပင် ထပ်ဖွင့်သည်၊ ဝိစ္ဆိန္ဒိတွာတိ ဘတ္တံ ဂဏှ ထာတိ ပဒံ အဝတွာ၊ တေနေဝါဟ "ဘတ္တန္တိ အဝဒန္တေနာ" တိ၊ ဋီကာ။]
ပန၊ ဆက်။
ဘန္တေ၊ တို့။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
ပတ္တံ၊ ကို။
ဒေထ၊ ပါကုန်။
တုမှေ၊ တို့သည်။
ဧထ၊ ကြွကြပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္ထေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
ဥပါသက၊ ဥပါသကာ။
သာဓု၊ ကောင်းပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
သံဃတော၊ မှ။
ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ၍။
တုမှေ၊ တို့သည်။
ဧထ၊ လာပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေပိ၊ လျှောက်အပ်သော်လည်း။
ယထာဌိတိကာယ၊ အကြင်အကြင်တည်ရာ အစဉ်အားဖြင့်။
ဂါဟေတဗ္ဗံ၊ ယူစေထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။
နိမန္တနဘတ္တဃရတော၊ နိမန္တနဘတ်ရှီရာ အိမ်မှ။
ပတ္တတ္ထာယ၊ သပိတ်အကျိုးငှာ။
(သပိတ်ယူဖို့ရာ)။
အာဂတဿ၊ လာသော ဒါယကာအား။
ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်။
ဌိတိကာယ၊ အားဖြင့်။
ပတ္တော၊ ကို။
ဒါတဗ္ဗော၊ ၏။
["ဧကော သံဃုဒ္ဒေသပတ္တံ အာဟရာ" တိ ပေသိတော ၊ပေ၊ ဌိတိကာယ ဂါဟေတဗ္ဗံ" ဟူသော စကားကို "ဝုတ္တနယေနေဝ" ဟု ဆိုသည်။]
ဧကော၊ တစ်ယောက်သော ဥပါသကာသည်။
သံဃတော၊ မှ။
ပဋိပါဋိယာ၊ ရအပ်သော အစဉ်အားဖြင့်။
ပတ္တံ၊ ကို။
(ဒေထ၊ ပါကုန်)။
ဣတိ၊ သို့။
အဝတွာ၊ မလျှောက်မူ၍။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
(သံဃတော ပဋိပါဋိယာ မဖက် သက်သက်)။
ဧကံ၊ တစ်လုံးသော။
ပတ္တံ၊ ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ပတ္တေ၊ ကို။
အဂါဟိ တေယေဝ၊ မယူစေအပ်သေးမီပင်။
(ဘတ္တုဒွေသကရဟန်းက မယူစေအပ်သေးမီ ပင်)။
ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော ရဟန်း၏။
ပတ္တံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။
အာဟရတိ၊ ဆောင်ယူလာအံ့။
(ဧဝံ သတိ) တံ၊ ထိုခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်။
ပတ္တသာမိကဿေဝ၊ သပိတ်ရှင် ရဟန်း၏ အတွက်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ ဝိယ၊ ၌ကဲ့သို့။
ဌိတိကာယ၊ အားဖြင့်။
နဂါဟေတဗ္ဗံ၊ ထိုက်။
ဣဓာပိ၊ ဤနိမန္တနဘတ်၌လည်း။
(ဥဒ္ဒေသဘတ်တုန်းကလည်း ထိုကဲ့သို့ ဒါယကာလာဖူးသောကြောင့် "ဣဓာပိ" ဟု ပိဖြင့် ဆိုသည်)။
ယော၊ အကြင်ဒါယကာသည်။
အာဂန္တွာ၊ ၍။
တုဏှီဘူတော၊ သည်။
(ဟုတွာ) တိဋ္ဌတိ၊ ရပ်နေ၏။
သော၊ ထိုဒါယကာကို။
ကဿ၊ အဘယ်ရဟန်း၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
အာဂတော၊ သည်။
အသိ၊ နည်း။
ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ကဿ၊ ၏။
ပတ္တံ၊ ကို။
ဟရိဿသိ၊ ဆောင်ယူလတံ့နည်း။
ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
န ဝတ္တဗ္ဗော၊ ထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။
တစ်နည်း (ကသ္မာ, န ဝတ္တဗ္ဗော) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ပုစ္ဆာ သဘာဂေန၊ ပုစ္ဆာစကားနှင့် သဘောတူသောအားဖြင့်။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
အာဂတော၊ သည်။
(အမှိ၊ ပါ၏)။
တုမှာကံ၊ တို့၏။
ပတ္တံ၊ ကို။
ဟရိဿာမိ၊ ပါအံ့။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒေယျံ၊ လျှောက်ရာ၏။
တတော၊ ထိုသို့ လျှောက်ခြင်းကြောင့်။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်။
ဇိဂုစ္ဆနီယော၊ စက်ဆုပ်ထိုက်သည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
(တသ္မာ န ဝတ္တဗ္ဗော)၊
ပန၊ အနွယ။
ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။
ဂစ္ဆသိ၊ သွားမည်လို့နည်း။
ကိံ၊ ကို။
ကရောန္တော၊ လျက်။
အာဟိဏ္ဍသိ၊ လှည့်လည်သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ မေးအပ်သော်။
တဿ၊ ထိုဒါယကားအား။
(ဒါတဗ္ဗော ၌စပ်)။
ဝါ၊ သည်။
(ဝဒန္တဿ၌ စပ်)။
ပတ္တတ္ထာယ၊ သပိတ်အလို့ငှါ။
အာဂတော၊ သည်။
အမှိ၊ ပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒန္တဿ၊ လျှောက်လတ်သော်။
ပဋိပါဋိယာ၊ အားဖြင့်။
ဘတ္တ ဋ္ဌိတိကာယ၊ ဘတ်၏ တည်ရာ အစဉ်အားဖြင့်။
ဂါဟေတွာ၊ စေ၍။
ပတ္တော၊ ကို။
ဒါတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
(အချို့စာအုပ်၌ "ပဋိပါဋိဘတ္တဋ္ဌိတာယ- အစဉ်အတိုင်းဖြစ်သော ဘတ်၏တည်ရာ အစဉ်အားဖြင့်" ဟုလည်း ရှိ၏။)
ဘတ္တာဟရဏ ကပတ္တံ၊ ဆွမ်းကို ဆောင်ယူကြောင်း သပိတ်ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေပိ၊ အပ်သော်လည်း။
ပဋိပါဋိယာ၊ အားဖြင့်။
ဘတ္တဋ္ဌိတိကာယဧဝ၊ အားဖြင့်ပင်။
ဒါတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
(ဤ၌လည်း "ပဋိပါဋိဘတ္တဋ္ဌိတိကာယ ဧဝ" ဟု မူကွဲရှိ၏၊ ယောဇနာ၌ "ဘတ္တာဟရဏပတ္တံ" ဟု ရှိ၏၊ ကအက္ခရာ မပါ။)
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူပြီး၍။
(သပိထည်း၌ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်နှင့်တကွ ဆောင်ယူခဲ့ပြီး၍)။
သဗ္ဗော၊ သော။
သံဃော၊ သံဃာသည်။
ဘုဉ္ဇတု၊ ဘုန်းပေးပါလော။
ဣတိ၊ သို့။
သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ) ဘာဇေတွာ၊ ဝေဖန်၍။
ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ဘုန်းပေးထိုက်၏။
ပတ္တသာမိကဿ၊ သပိတ်ရှင် ရဟန်း၏။
အတိက္ကန္တမ္ပိ၊ လွန်သွားသည်လည်းဖြစ်သော။
ဌိတိကံ၊ ကို။
ထပေတွာ၊ ၍။
အညံ၊ သော။
ပဋိပါဋိဘတ္တံ၊ အစဉ်အတိုင်းဖြစ်သော ဘတ်ကို။
ဂါဟေတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
[ဤ၌ "ပဋိပါဋိဘတ္တံ" ဟု ရှိသောကြောင့် ရှေး၌လည်း "ပဋိပါဋိဘတ္တဋ္ဌိတိကာယ" ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏။]
ဧကော၊ တစ်ယောက်သော ဒါယကာသည်။
ပါတိကာ၊ ခွက်ဖြင့်။
ဘတ္တံ၊ ဘတ် ကို။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။
သံဃဿ၊ အား။
ဒိမ္မိ၊ လှူပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ လျှောက်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) အလောပကတ္တဋ္ဌိတိကတော၊ အာလောပ ဘတ်၏ တည်ရာ အစဉ်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
အာလောပသင်္ခေပန၊ အာလာပ၌ ထည့်သွင်းအပ်သော ဆွမ်းအားဖြင့်။
ဘာဇေတဗ္ဗံ၊ ဝေဖန်ထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။
ဧကော၊ သည်။
ပါတိယာ၊ ဖြင့်။
ဘတ္တံ၊ ကို။
အာဟရိတွာ၊ ၍။
(ရှေ့ဝါကျမှ လိုက်စေ)။
တုဏှီဘူတော၊ သည်။
(ဟုတွာ) အစ္ဆတံ၊ တည်နေအံ့။
("သံဃဿ ဒမ္မိ" ဟု မလျှောက်ဘဲ ရပ်တည်နေအံ့၊
(ဧဝံ ယတိ) ကဿ၊ ဖို့။
တေ၊ သည်။
အာဘတံ၊ ဆောင်ယူအပ်သနည်း။
ကဿ၊ အား။
ဒါတုကာမော၊ သည်။
အသိ၊ နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
န ဝတ္တဗ္ဗော၊ မမေးထိုက်။
[ထိုသို့ပေးခြင်း၏ အပြစ်ကို ပြခဲ့ပြီးဖြစ်၍ အထူးမပြတော့ဘဲ အနွယစကားကိုသာ ပြလိုသော ကြောင့် "သစေ ပန" စသည် မိန့်။]
ပန၊ အနွယ။
ကုဟိံ ဂစ္ဆတိ၊
ကိံ ကရောန္တော ဘာဟိဏ္ဍသိ၊
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ အပ်သော်။
သံဃဿ၊ ဖို့။
မေ၊ သည်။
ဘတ္တံ၊ ကို။
အာဘတံ၊ အပ်ပါပြီ။
ထေရာနံ၊ ထေရ်တို့ဖို့။
မေ ဘတ္တံ အာဘတံ၊
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ) ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
(ဥပါသကာ ယူလာသော ဘတ်ကို ယူ၍)။
အာလောပဘတ္တဋ္ဌိတိကာယ၊ အားဖြင့်။
ဘာဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဘတံ၊ ဆောင်ယူအပ်သော ဘတ်သည်။
ဗဟု၊ များသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
သကလဿ၊ အလုံးစုံသော။
သံဃဿ၊ အား။
သစေ ပဟောတိ၊ အကယ်၍ လောက်အံ့။
(အချို့စာ၌ "ပဟု ဟောတိ" ဟု ရှိ၏။ ဧဝံ သတိ)။
အဘိဟဋဘိက္ခာနာမ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူအပ်သော ဆွမ်းမည်သည်။
ပိဏ္ဍပါတိကာနံပိ၊ တို့အားလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဌိတိကာ ပုစ္ဆနကိစ္စံ၊ ဌိတိကာကို မေးဖွယ် ကိစ္စသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ထေရာသနတော၊ မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ပတ္တံ၊ ကို။
ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။
ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးဝေရာ၏။အာလောပဘတ္တ ၊ပေ၊ သင်္ခေပေန။ ။ သံဃာငါးဆယ်ရှိရာ၌ ဆွမ်းတစ်အုပ်ကို သံဃိကလှူလျှင် ၁ လုတ်စီ ၁ လုတ်စီ ဝေရသည်၊ ထိုသို့ ဝေရာ၌ မလောက်င၍ ချန်ထားရသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွမ်းရောက်လာသောအခါ ဌိတိကာအားဖြင့် ဝေရ၏။ ထို့ကြောင့် နိမန္တနဘတ်၌ "အာလောပ ဘတ္တဋ္ဌိတိကာ" ဟု ၁ မျိုးရှိ၏၊ ဥဒ္ဒေသဘတ်၌ကား တစ်လုတ်စားစီ မဝေရ၊ တစ်ထပ်စာ လောက်အောင် ဝေရမည်ဟု ဆိုသောကြောင့် အာလောပ ဘတ္တဋ္ဌိတိကာ မရှိခဲ့၊ တစ်လုတ်စာ တစ်လုတ်စာစီ ဝေရသောဘတ် အမျိုးအစား၌ ပါဝင်အောင် သွင်းရသော ဆွမ်းကို "အာလောပသင်္ခေပ" ဟု ခေါ်သည်။
ဋီကာ။ ။ အာလောပသင်္ခေပေနာတိ ဧကေကပိဏ္ဍဝသေန (တစ်ခုတစ်ခုသော ဆွမ်းလုတ်၏အဖြစ်ဖြင့်)၊ အယဉ္စ န ယော နိမန္တနယေဝ၊ န ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ၊ တတ္ထ ဟိဧကဿ ပဟောန ကပ္ပမာဏံယေဝ ဘာဇေတဗ္ဗံ၊ တသ္မာ ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ အာလောပဌိတိကာနာမ နတ္ထိ၊ သာရတ္ထ။
ဋီကာ။ ။ အာလောပသင်္ခေပေနာတိ ဧကေကပိဏ္ဍဝသေန (တစ်ခုတစ်ခုသော ဆွမ်းလုတ်၏အဖြစ်ဖြင့်)၊ အယဉ္စ န ယော နိမန္တနယေဝ၊ န ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ၊ တတ္ထ ဟိဧကဿ ပဟောန ကပ္ပမာဏံယေဝ ဘာဇေတဗ္ဗံ၊ တသ္မာ ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ အာလောပဌိတိကာနာမ နတ္ထိ၊ သာရတ္ထ။
ဥပါသကော၊ သည်။
သံဃတ္ထေရဿ ဝါ၊ သံဃထေရ်၏ (အထံသို့ သော် လည်းကောင်း။
ဂန္ထဓုတင်္ဂဝသေန၊ ကျမ်းဂန်, ဓုတင်နှင့် စပ်သဖြင့်။
အဘိညာတဿ ဝါ၊ ထင်ရှားသော ရဟန်း၏ (အထံသို့) သော်လည်းကောင်း။
ဘတ္တုဒ္ဒေသကဿ ဝါ၊ ဆွမ်းကို ညွှန်ချသော ရဟန်း၏ (အထံသို့) သော်လည်းကောင်း။
ပဟိဏာတိ၊ စေလွှတ်အံ့။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့ မှာ၍ စေလွှတ်သနည်း)။
အမှာကံ၊ တပည့်တော်တို့၏။
ဘတ္တဂ္ဂဟဏတ္ထာယ၊ ဘတ်ကို ခံယူခြင်းအကျိုးငှာ။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ပင့်၍။
အာဂစ္ဆထ၊ ကြွခဲ့ပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှာ၍။
(ပဟိဏာတိ၊ အံ့)။
ဉာတိဥပဋ္ဌာကေဟိ၊ ဆွေမျိုးအလုပ်အကျွေးတို့သည်။
ပေသိတံ၊ စေလွှတ်အပ်သည်။
သစေ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်းဖြစ်စေဦးတော့။
(ဧဝံ သတိပိ) တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဣမေ ဇနာ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။
ပုစ္ဆိတုံ၊ မေးခြင်းငှာ။
ဝါ၊ မေးခွင့်ကို။
န လဘန္တိ၊ ကုန်။
[ဘတ္တံကို ငဲ့၍ "ပေသိတံ" ဟု ထားဟန်တူသည်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရအောင် "ပေသိတော" ဟု ရှိလျှင် ကောင်းမည်ထင်သည်။]
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
(ထည့်)၊
မာတိကံ၊ မာတိကာသို့။
အာရုဠှာယေဝ၊ တက်ရောက်ပြီးကုန်သည်သာ။
သံဃတော၊ မှ။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
(တေ) ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဥဒ္ဒိသာပေတွာ၊ ညွန်ချစေ၍။
အတ္တနဝမေဟိ၊ မိမိလျှင် ကိုးပါးမြောက်ရှိသော ရဟန်းသည်။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။ဣမေ ၊ပေ၊ နလဘန္တိ။ ။ "ဣမေ တယော ဇနာ" ဟူသည် ပြအပ်ခဲ့သော သံဃ ထေရ်, အဘိညာတရဟန်း, ဘတ္တုဒ္ဒေသရဟန်းတို့တည်း။ စေခိုင်းလိုက်သော ဥပါသကာက ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာတိ, သို့မဟုတ် ပဝါရိကဥပဋ္ဌာကပင် ဖြစ်စေကာမူ စေခိုင်းအပ်သော တမန်အား "ရဟန်းရှစ်ပါးတို့ကို သံဃာတည်းက ပင့်ခဲ့ရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ငါ၏ အသိ( ငါသဘော ကျရာ) ရှစ်ပါးကို ပင့်ခဲ့ရမညလော" ဟု မေးခွင့် မရ။[ပုစ္ဆိတုန္တိ သံဃဗတာ ဂဏှာမိ၊ ဥဒါဟု ယေ ဇာနာမိ၊ တေဟိ သဒ္ဓိံ အာဂစ္ဆာမီတိ ပုစ္ဆိတုံ ၊ယောဇနာ။]
အာရုဠှာယေ ၊ပေ၊ ဂန္တဗ္ဗံ။ ။ "မာတိက" ဟူရာ၌ "ရေမြောင်းနှင့်တူသော သံဃာအစဉ်အတန်းကို ဆိုလိုသည်၊ ထိုမာတိကာသည် ဥဒ္ဒေသဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာ, နိမန္တန ဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာ, နောက်လာမည့် သလာကဘတ် စသည်၏ အစဉ်မာတိကာဟု အမျိုးမျိုးရှိ၏၊ ထိုတွင် ဤနေရာသည် နိမန္တနဘတ်ကို ပြရာဖြစ်သောကြောင့် မာတိကာအရနိမန္တနဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာကို ယူရသည်။ "ရှေးရှေးနေ့၌ နိမန္တနဘတ် ရပြီးသာ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အဆက်ဖြစ်သော ရဟန်းရှစ်ပါးကို ပင့်၍ မိမိနှင့် တကွ ကိုးပါးကြွပါ" ဟူလို။
ဝိမတိ။ ။ အာရုဠှာယေဝ မာတိကံ၊ သံဃတော အဋ္ဌ ဘိက္ခူတိ ဧတ္ထ ယေ မာတိကံ အာရုဠှာ၊ တေ အဋ္ဌ ဘိက္ခူတိ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဥဒ္ဒေသဘတ္တနိမန္တန ဘတ္တာဒိသံဃိက ဘတ္တမာတိကာသု နိမန္တနဘတ္တမာတိကာယ ဌိတိဝသေန အာရုဠှေ ဘတ္တုဒ္ဒေသကေန ဝါ သယံ ဝါ သံဃတော ဥဒ္ဒိသာပေတွာ ဂဟေတွာ ဂန္တဗ္ဗံ၊ န အတ္တနော ရုစိတေ ဂဟေတွာတိ အဓိပ္ပာယော။ ["ရှစ်ပါးကို ပင့်၍ ကြွခဲ့ပါ" ဟု ဆိုသောကြောင့် မိမိနှင့်တကွ ကိုးပါးသွားရမည်။]
အာရုဠှာယေ ၊ပေ၊ ဂန္တဗ္ဗံ။ ။ "မာတိက" ဟူရာ၌ "ရေမြောင်းနှင့်တူသော သံဃာအစဉ်အတန်းကို ဆိုလိုသည်၊ ထိုမာတိကာသည် ဥဒ္ဒေသဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာ, နိမန္တန ဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာ, နောက်လာမည့် သလာကဘတ် စသည်၏ အစဉ်မာတိကာဟု အမျိုးမျိုးရှိ၏၊ ထိုတွင် ဤနေရာသည် နိမန္တနဘတ်ကို ပြရာဖြစ်သောကြောင့် မာတိကာအရနိမန္တနဘတ်၏ အစဉ်မာတိကာကို ယူရသည်။ "ရှေးရှေးနေ့၌ နိမန္တနဘတ် ရပြီးသာ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အဆက်ဖြစ်သော ရဟန်းရှစ်ပါးကို ပင့်၍ မိမိနှင့် တကွ ကိုးပါးကြွပါ" ဟူလို။
ဝိမတိ။ ။ အာရုဠှာယေဝ မာတိကံ၊ သံဃတော အဋ္ဌ ဘိက္ခူတိ ဧတ္ထ ယေ မာတိကံ အာရုဠှာ၊ တေ အဋ္ဌ ဘိက္ခူတိ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဥဒ္ဒေသဘတ္တနိမန္တန ဘတ္တာဒိသံဃိက ဘတ္တမာတိကာသု နိမန္တနဘတ္တမာတိကာယ ဌိတိဝသေန အာရုဠှေ ဘတ္တုဒ္ဒေသကေန ဝါ သယံ ဝါ သံဃတော ဥဒ္ဒိသာပေတွာ ဂဟေတွာ ဂန္တဗ္ဗံ၊ န အတ္တနော ရုစိတေ ဂဟေတွာတိ အဓိပ္ပာယော။ ["ရှစ်ပါးကို ပင့်၍ ကြွခဲ့ပါ" ဟု ဆိုသောကြောင့် မိမိနှင့်တကွ ကိုးပါးသွားရမည်။]
ကသ္မာ၊ နည်း။
(အတ္တနဝမေဟိ၊ တို့သည်။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာသနည်း)။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ၏။
ဧတေ ဘိက္ခူ၊ ဤသုံးပါးသော ရဟန်းတို့ကို။
(သံဃထေရ်, အဘိညာတရဟန်း, ဘတ္တုဒ္ဒေသကရဟန်းတို့ကို)။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
လာဘော၊ လာဘ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(အတ္တ နဝမေဟိ ဂန္တဗ္ဗံ၊ )။
ပန၊ ကား။
ဂန္ထဂုတင်္ဂါဒီဟိ၊ ကျမ်းဂန်, ဓုတင် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
အနဘိညာတော၊ မထင်ရှားသော။
အာဝါသိကဘိက္ခု၊ အာဝါသိက ရဟန်းသည်။
ပုစ္ဆိတုံ၊ မေးခြင်းငှာ။
လဘတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
ကိံ၊ အသို့နည်း။
သံဃတော၊ မှ။
(အဋ္ဌဘိက္ခူ၊ တို့ကို)။
ဂဏှာမိ၊ ပင့်ခဲ့ရမည်လော။
ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့ကို။
ဇာနာမိ၊ ငါသိ၏။
တေဟိ၊ ထိုရဟန်းတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ ကွ။
အာဂစ္ဆာမိ၊ လာခဲ့ရမည်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မာတိကံ၊ မာတိကာသို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဒါယကာ၊ တို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ လျှောက်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုဒါယကာတို့ လျှောက်တိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ရာ၏။
ပန၊ ဆက်။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။
နိဿိတကေ၊ မှီ၍ နေသော တပည့်တို့ကို။
(ဂဟေတွာ၊ ၍)။
ဧထ၊ ကြွခဲ့ပါကုန်။
ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်တို့ကို။
ဇာနာထ၊ သိကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ကသ္မာ ၊ပေ၊ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ ။ မာတိကာ၌ တက်ရောက်နေသော သံဃာ ကိုးပါးလုံး မကြွဘဲ အဘယ့်ကြောင့် မိမိတည်းဟူသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ထည့်ရသနည်းဟု မေးသည်၊ သံဃာ့ထေရ်, အဘိညာတပုဂ္ဂိုလ်, ဘတ္တုဒ္ဒေသကပုဂ္ဂိုလ်တို့ အထံသို့ စေလွှတ်လိုက်ရကား ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အမှီပြု၍" သံဃာ့လာဘ်ဖြစ်သည်၊ ထိုကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား ဘတ္တုဒ္ဒေသထေရ်စဉ်၌ မပါသော်လည်း လိုက်သွားနိုင်သည်၊ ထို့စကား သင့်၏၊ ယခုခေတ်၌လည်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးကို အမှီပြု၍ အပင့်သာလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ ပါအောင် ထည့်ပေးမှ အလှူရှင်တို့က ကျေနပ်ကြသည်။
မာတိကံ ၊ပေ၊ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ။ ။ "မာတိကံ အာရောပေတွာ" အရ "မာတိကာ" ဟူသည် ကား "ကိံ သံဃတော ဂဏှာမိ" ဟူသော စကား "ဥဒါဟု ယေ ဇာနာမိ,တေဟိ သဒ္ဓိံ အာဂစ္ဆာမိ" ဟူသော စကားနှစ်ခွန်းတည်း၊ ထိုစကားနှစ်ခွန်းကိုပင် ရှေ့နောက် အစဉ်အဖြစ်သောကြောင့် "မာတိကာ" ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်။ဆိုလိုရင်းမှာ- "ထိုကဲ့သို့ မေးပြီး၍ ဒါယကာတို့ လျှောက်သည့်အတိုင်း "သံဃာထည်းမှ ပင့်ခဲ့ပါ" ဟု လျှောက်လျှင်လည်း သံဃာထည်းမှ ပင့်ရမည်၊ "အရှင် ဘုရားသိသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ပင့်ခဲ့ပါ" ဟု လျှောက်လျှင်လည်း "မိမိသိသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိားကို ပင့်သွားရမည်" ဟူလို။ [မာတိကံ အာရောပေတွာတိ သံဃတော ဂဏှာမီတိ အာဒိနာ ဝုတ္တ မာတိကာဒေဘံ ဒါယကဿ ဝိညာပေတွာတိ အတ္ထော၊ ဝိမတိ။] ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဧထ၊ ပါကုန်။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။ ယေ၊ အကြင် ရဟန်းတို့ကို။ (ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဂန္တုံ၊ သွားခြင်းငှာ)။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ (ဣစ္ဆန္တိနေရာ၌ "ဣစ္ဆတိ" ဟု ရှိလျှင် ကောင်းသည်)။ တေဟိ၊ ထိုရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဂန္တုံ၊ ငှါ။ လဘတိ၊ ၏။
မာတိကံ ၊ပေ၊ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ။ ။ "မာတိကံ အာရောပေတွာ" အရ "မာတိကာ" ဟူသည် ကား "ကိံ သံဃတော ဂဏှာမိ" ဟူသော စကား "ဥဒါဟု ယေ ဇာနာမိ,တေဟိ သဒ္ဓိံ အာဂစ္ဆာမိ" ဟူသော စကားနှစ်ခွန်းတည်း၊ ထိုစကားနှစ်ခွန်းကိုပင် ရှေ့နောက် အစဉ်အဖြစ်သောကြောင့် "မာတိကာ" ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်။ဆိုလိုရင်းမှာ- "ထိုကဲ့သို့ မေးပြီး၍ ဒါယကာတို့ လျှောက်သည့်အတိုင်း "သံဃာထည်းမှ ပင့်ခဲ့ပါ" ဟု လျှောက်လျှင်လည်း သံဃာထည်းမှ ပင့်ရမည်၊ "အရှင် ဘုရားသိသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ပင့်ခဲ့ပါ" ဟု လျှောက်လျှင်လည်း "မိမိသိသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိားကို ပင့်သွားရမည်" ဟူလို။ [မာတိကံ အာရောပေတွာတိ သံဃတော ဂဏှာမီတိ အာဒိနာ ဝုတ္တ မာတိကာဒေဘံ ဒါယကဿ ဝိညာပေတွာတိ အတ္ထော၊ ဝိမတိ။] ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဧထ၊ ပါကုန်။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။ ယေ၊ အကြင် ရဟန်းတို့ကို။ (ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဂန္တုံ၊ သွားခြင်းငှာ)။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ (ဣစ္ဆန္တိနေရာ၌ "ဣစ္ဆတိ" ဟု ရှိလျှင် ကောင်းသည်)။ တေဟိ၊ ထိုရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဂန္တုံ၊ ငှါ။ လဘတိ၊ ၏။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ပဟိဏထ၊ စေလွှတ်တော်မူပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှာ၍။
သစေ ပေသေန္တိ၊ အကယ်၍ စေလွှတ်ကုန်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) သံဃတောဝ၊ သံဃာမှသာ။
(ဧဝဖြင့် မိမိကိုလည်းကောင်း , မိမိ အလိုရှိအပ်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်းကောင်း ကန့်)။
ပေသေတဗ္ဗာ၊ စေလွှတ်ထိုက်ကုန်၏။
အတ္တနာ၊ မိမိသည်။
အညသ္မိံ၊ အခြားသော။
ဂါမေ၊ ၌။
ဘိက္ခာ၊ ဆွမ်းသည်။
ဝါ၊ ကို။
လဘိတုံ၊ ရခြင်းငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ)။
အညော၊ သော။
ဂါမော၊ သို့။
ဂန္တဗ္ဗော၊ သွားထိုက်၏။
[ရဟန်းရှစ်ပါးကို စေလွှတ်ထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် နိမန္တနဘတ်ရှိရာ ရွာသို့ပင် ဆွမ်းခံဝင်လျှင် ဒါယကာတို့ မြင်လတ်သော် အားနာစရာကောင်းသောကြောင့် "ဆွမ်းရနိုင်လျှင်အခြားရွာသို့ ဆွမ်းခံဝင်ပါ" ဟု ဆိုလိုသည်။]
လဘိတုံ၊ ငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းသည်။
စေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ) သောယေဝ ဂါမော၊ ထိုရွာကိုပင်။
(ရဟန်းရှစ်ပါးစေလွှတ်အပ်ရာ ရွာသို့ပင်)။
ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။
ပဝိသိတဗ္ဗော၊ ဝင်ထိုက်၏။
နိမန္တိကဘိက္ခူ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သော ရဟန်းတို့သည်။
အာသနသာလာယ၊ ထိုင်နေရာ စရပ်၌။
(ရွာတွင်း ဆွမ်းစားစရပ်၌)။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။
တတြ၊ ထိုသို့ ထိုင်နေစရာစရပ်သို့။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ပတ္တေ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၍။
စေ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်အံ့။
(ဧဝံ သတိ)၊
အနိမန္တိတေဟိ၊ မပင့်ဖိတ်အပ်သော ရဟန်းတို့သည်။
(ပတ္တာ၊ တို့ကို)။
န ဒါတဗ္ဗာ၊ မပေးထိုက်ကုန်။
ဧတေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။
နိမန္တိတဘိက္ခူ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သော ရဟန်းတို့တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြောရာ၏။
တုမှေပိ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်လည်း။
(ပတ္တံ၊ ကို)။
ဒေထ၊ ပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ ပန၊ လျှောက်အပ်သော်ကား။
ဒါတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ဥဿဝါဒီသု၊ ပွဲသဘင် အရှိသော အခါတို့၌။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
သယမေဝ၊ မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။
[ဧဝဖြင့် သူတစ်ပါးကို စေလွှတ်ခြင်းကို ကန့်။]
ပရိဝေဏာနိစ၊ ပရိဝုဏ်တို့သို့လည်းကောင်း။
ပဓာနဃရာနိစ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းတို့သို့ လည်းကောင်း။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
တိပိဋကေစ၊ တိပိဋကရဟန်းတို့ကို လည်းကောင်း။
ဓမ္မကထိကေစ၊ ဓမ္မကထိရဟန်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဘိက္ခုသတေနပိ၊ ရဟန်းအရာနှင့်လည်း။
ဝါ၊ များစွာသော ရဟန်းနှင့်လည်း။
[သတသဒ္ဒါ အနေကသင်္ချာဝါစက။]
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
နိမန္တေန္တိ၊ ပင့်ဖိတ်တတ်ကြကုန်၏။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ယေ၊ အကြင် ရဟန်းတို့ကို။
ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုရဟန်းတို့ကိုလည်း။
ဂဟေတွာ၊ ပင့်၍။
ဂန္တုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ယေ ဇာနန္တိ၊
တေပိ ဂဟေတွာ ဂန္တုံ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်သနည်း)။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
မဟာဘိက္ခုသံဃေန၊ များစွာသော ရဟန်းအပေါင်းဖြင့်။
အနတ္ထိကာ၊ အလိုမရှိကုန်သော။
မနုဿာ၊ ဆွမ်းဒါယကာတို့သည်။
ပရိဝေဏာနိစ၊ တို့သို့လည်းကောင်း။
ပဓာနဃရာနိစ၊ တို့သို့လည်းကောင်း။
န ဂစ္ဆန္တိ၊ မသွားတတ်ကုန်။
သန္နိပါတဋ္ဌာနတောယေဝ၊ ရဟန်းများစွာ စုဝေးနေရာ အရပ်မှ သာလျှင်။
ယထာသတ္တိ၊ စိတ်စွမ်းရှိသလောက်။
ယထာ ဗလံ၊ အင်အားရှိသလော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဂဏှိတွာ၊ ပင့်၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားတတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(ယေ ဇာနန္တိ, တေပိ ဂဟေတွာ ဂန္တုံ ဝဋ္ဋတိ)၊
ပန၊ ဆက်။
သံဃတ္ထေရော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဂန္ထဓုတင်္ဂဝသေန၊ စပ်သဖြင့်။
အဘိညာတကော ဝါ၊ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း။
ဘတ္တုဒ္ဒေသကော ဝါ၊ သည်သော်လည်းကောင်း။
အညတြ၊ အခြားအရပ်၌။
ဝဿံ၊ မိုးလပတ်လုံး။
ဝသိတွာဝါ၊ နေပြီး၍သော်လည်းကောင်း။
ကတ္ထစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အရပ်သို့။
ဂန္တွာ ဝါ၊ သွားပြီး၍ သော်လည်းကောင်း။
ပုန၊ ဖန်။
သကဋ္ဌာနံ၊ မိမိအရပ်သို့။
သစေ အာဂစ္ဆန္တိ၊ အကယ်၍ ပြန်လာကုန်အံ့။
[သံဃတ္ထေရော ဝါ, အဘိညာတကောဝါ,ဘတ္တုဒ္ဒေသကော ဝါဟူသော ကတ္တား ၃ ခုနောက်၌ ဝါသဒ္ဒါများသည် အချင်းချင်း ဝိကပ္ပနတ္ထ၊ အညတြ ဝါ ကတ္ထစိ ဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါ ၂ မျိုးလည်း အချင်းချင်းဝိကပ္ပနတ္ထ။ ]
မနုဿာစ၊ တို့သည်လည်း။
အာဂန္တုကဿ၊ အာဂန္တုကရဟန်းအား။ကသ္မာ ၊ပေ၊ ဂစ္ဆန္တိ။ ။ "ဘိက္ခုသကနှင့် အတူကြွပါ" ဟူရာ၌ ထေရ်စဉ် ဝါစဉ် အတိုင်းသာ မဟုတ်ဘဲ မိမိသိရာ ရဟန်းများကိုလည်း တစ်ရာထက် လွန်နေစေကာမူ ခေါ်၍သွားခြင်းငှါ အဘယ့်ကြောင့် အပ်သနည်းဟု မေးသည်၊ ဆွမ်းဒါယကာ လူတို့သည် ရဟန်းအများကို အလိုမရှိလျှင် ပရိဝုဏ် ကျောင်းဝင်း, သို့မဟုတ် ပဓာနဃရတို့ကို ရောက်အောင် သွားဖွယ် မလို၊ အများစုဝေးရ နေရာ ဆွမ်းစားစရပ်၌ပင် လိုသလောက် ရဟန်းများကို ပင့်၍ သွားနိုင်၏၊ ယခုသော်ကား ပရိဝုဏ်ကျောင်းဝင်း, ပဓာနဃရတို့ကို ရောက်အောင် သွားကြသောကြောင့် ရဟန်းအမျိားကို အလိုရှိကြောင်း သိသာ၏၊ ထိုသို့ ရဟန်းများကို အလိုရှိသည့် အတွက် ရဟန်းတစ်ရာက ကျော်လွန်စေကာမူ ထေရ်စဉ် ဝါစဉ်တွင် မပါသော မိမိသိအပ်သော ရဟန်းများကိုလည်း ခေါ်၍ သွားခြင်းငှာ အပ်ပါသည် ဟူလို။[စာအုပ်တို့၌ "အတ္ထိကာ" ဟု တွေ့ရ၏၊ "အနတ္ထိကာ" ဟု ရှိမှ "န ဂစ္ဆန္တ" နှင့် အဓိပ္ပာယ် ဖြောင့်ပါသည်။]
မှတ်ချက်။ ။ ယထာသတ္တိကိုပင် ယထာဗလံဟု ထပ်ဖွင့်သည်ဟု ယောဇနာတို့၏။ "သတ္တ" အရ ဥစ္စာအစွမ်းကို ယူ၍ "ဗလ" အရ ချက်ပြုတ် လုပ်ကိုင်နိုင်မည့် အားအစွမ်းကို ယူမှ အဓိပ္ပာယ်သင့်မည် ထင်သည်၊ တစ်ချို့နေရာ၌ စိတ်အစွမ်းရှိသော်လည်း အားမတန်မာန်လျှော့ရသောကြောင့် အားအစွမ်း မလိုက်နိုင်ဘဲ ရှိတတ်သည်။ သက္ကာရံ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်သော ပူဇော်မှုကို။ သစေ ကရောန္တိ၊ အကယ်၍ ပြူကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ) ဧက ဝါရံ၊ တစ်လှည့်၍။ ဝါ၊ ပဌမအကြိမ်၌။ ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့ကို။ ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
မှတ်ချက်။ ။ ယထာသတ္တိကိုပင် ယထာဗလံဟု ထပ်ဖွင့်သည်ဟု ယောဇနာတို့၏။ "သတ္တ" အရ ဥစ္စာအစွမ်းကို ယူ၍ "ဗလ" အရ ချက်ပြုတ် လုပ်ကိုင်နိုင်မည့် အားအစွမ်းကို ယူမှ အဓိပ္ပာယ်သင့်မည် ထင်သည်၊ တစ်ချို့နေရာ၌ စိတ်အစွမ်းရှိသော်လည်း အားမတန်မာန်လျှော့ရသောကြောင့် အားအစွမ်း မလိုက်နိုင်ဘဲ ရှိတတ်သည်။ သက္ကာရံ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်သော ပူဇော်မှုကို။ သစေ ကရောန္တိ၊ အကယ်၍ ပြူကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ) ဧက ဝါရံ၊ တစ်လှည့်၍။ ဝါ၊ ပဌမအကြိမ်၌။ ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့ကို။ ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
ပန၊ ကား။
ပဋိဗဒ္ဓကာလတော၊ ဆက်စပ်မိရာ အခါမှ။
ဝါ၊ အမြဲနေရာ အခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဒုတိယဝါရေ၊ ဒုတိယအကြိမ်ကို။
အာရဒ္ဓေ၊ အားထုတ်အပ်သော်။
သံဃာတောယေဝ၊ မှသာ။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။
အဘိနဝအာဂန္တုကာဝ၊ အသစ်ဖြစ်သော အာဂန္တုကတို့သည်သာ။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဉာတီ ဝါ၊ ဆွေမျိုးတို့ကို သော်လည်းကောင်း။
ဥပဋ္ဌာ ကေဝါ၊ အလုပ်အကျွေးတို့ကိုသော်လည်းကောငး်။
ပဿိဿာမ၊ ကြည်ကုန်အံ့။
ဝါ၊ တွေ့ကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားတတ်ကြကုန်၏။
(လူတို့က မင့်ဘဲ သွားတတ်ကြကုန်၏)။
တတြ၊ ထိုသို့ သွားရာ၌။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
[ယောဇနာ၌ "နေသံ" ဟု ရှိ၏။]
ဉာတီ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
ဥပဋ္ဌာ ကာစ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
သက္ကာရံ၊ ကို။
ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဧတ္ထ ပန၊ ဤသို့ သွားရာ၌ကား။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့ကို။
ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
တေ၊ တို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဂန္တုံ ဝဋ္ဋတိ၊
ပန၊ ဆက်။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
အတိလာဘီ၊ အလွန်လာဘ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သကဋ္ဌာနဉ္စ၊ မိမိအရပ်သည်လည်းကောင်း။
အာဂန္တုကဋ္ဌာနဉ္စ၊ အာဂန္တုက၏ အရပ်သည်လည်းကောင်း။
ဧကသဒိသံ၊ တစ်ထပ်တည်းတူသည်။
(ဟောတိ)၊
(အလှူအဒါန်း အမြဲများသည် ဟူလို)။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရပ်တို့၌။
(သကဋ္ဌာန, အာဂန္တုကဋ္ဌာနတို့၌)။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
သံဃဘတ္တံ၊ ကို။
သဇ္ဇေတွာဝ၊ ပြင်ဆင်၍သာ။
နိသီဒေန္တိ၊ တည်နေစေကြကုန်၏။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
သံဃတောဝ၊ မှသာ။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။
ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ဧကဝါရံ ၊ပေ၊ ဂန္တဗ္ဗံ။ ။ ဧကဝါရန္တိ ယာဝ တသ္မိံ အာဝါသေ ဝသန္တိ ဘိက္ခူ၊ သဗ္ဗေ လဘန္တီတိ ဂဏ္ဌိဒေသု ဝုတ္တံ၊ အယံ ပနတ္ထေ အဓိပ္ပာယော၊ ဧကဝါရန္တိ န ဧကဒိဝသံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ယတ္တကာ ပန ဘိက္ခူ တသ္မိံ အာဝါသေ ဝသန္တိ တေ သဗ္ဗေ၊ ဧကသ္မိံ ဒိဝသေ ဂဟိတဘိက္ခူ အညဒါ အဂ္ဂဟေတွာ ယာဝ ဧကဝါရံ သဗ္ဗေ ဘိက္ခူ ဘောဇိတာ ဟောန္တိ၊ တာဝ ယော ဇာနန္တိ၊ တေ ဂဟေတွာ ဂန္တဗ္ဗန္တိ၊ သာရတ္ထ၊ ဆိုလိုရင်းကား "ဧကဝါရံ" ဟု ဆိုသော်လည်း" ပဌမတစ်ရက် တစ်ကြိမ်" ဟု မဆိုလို၊ ထိုကျောင်းတိုက်၌ နေကြသော ရဟန်းအများတို့ ကုန်လောက်အောင် (တစ်ပတ်စေ့လောက်အောင်) တစ်ကြိမ်ကို "ဧကဝါရံ" ဟု ဆိုလိုသတတ်၊ သို့သော် နောက်ဝါကျ၌ "ပဋိဗဒ္ဓကာလတော ပဋ္ဌာယ" ကို "တတ္ထေဝ ဝါသဿ နိဗဒ္ဓကာလတော ပဋ္ဌာယ- အမြဲနေရာ အခါမှစ၍ ဒုတိယတစ်ကြိမ်" ဟု ဖွင့်သော ဝိမတိအလိုဖြင့်သာ "ဧကဝါရံ" အရ အာဂန္တုက အဖြစ်၌ နေခိုက် ပဌမတစ်ကြိမ်ကိုသာ ယူစေလိုဟန်တူပါသည်။
အယံ ဝိသေသော။ ။ ဤနိမန္တရဘတ်နှင့် ဥဒ္ဒေသဘတ်သည် အချို့နေရာ၌ သံဃိကချင်း သဘောတူ၏၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော စကားရပ်များသာဥဒ္ဒေသဘတ်ထက် ထူးသည်၊ ကြွင်းသော စကားရပ်များကို ဥဒ္ဒေသဘတ်၌ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း သိပါ။ နိမန္တေန၊ နိမန္တနဘတ်၌။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
အယံ ဝိသေသော။ ။ ဤနိမန္တရဘတ်နှင့် ဥဒ္ဒေသဘတ်သည် အချို့နေရာ၌ သံဃိကချင်း သဘောတူ၏၊ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော စကားရပ်များသာဥဒ္ဒေသဘတ်ထက် ထူးသည်၊ ကြွင်းသော စကားရပ်များကို ဥဒ္ဒေသဘတ်၌ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း သိပါ။ နိမန္တေန၊ နိမန္တနဘတ်၌။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
အဝသေသော၊ ကြွင်းသော။
သဗ္ဗပဉှော၊ အလုံးစုံသော ပြဿနာကို။
[မိမိတို့ သိလိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကို "ပဉှော" ဟု ဆိုသည်။]
ဥဒ္ဒေသဘတ္တေ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
ပန၊ ဝါဒန္တရ။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
အဋ္ဌ၊ ကုန်သော။
အဟာထေရေ၊ မဟာထေရ်တို့ကို။
ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
မဟာထေရာဝ၊ တို့ကိုသာ။
ဒါတဗ္ဗာ၊ ပေးထိုက်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။
မဇ္ဈိမာဒီသု၊ မဇ္ဈိမ အစရှိသော ထေရ်တို့၌။
ဧသနယော၊ ဤနည်းတည်း။
ပန၊ ဆက်။
အဝိသေသေတွာ၊ အထူး မပြုမူ၍။
("မဟာထေရ်တို့" ဟု အထူး မပြုမူ၍)။
အဋ္ဌ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဒေထ၊ ပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ) သံဃတော၊ မှ။
ဒါတဗ္ဗာ၊ ပေးထိုက်ကုန်၏။
နိမန္တနဘတ္တကာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။