ဘိက္ခုနီနံ အနုပခဇ္ဇာတိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနီနံ၊ ဘိက္ခုနီတို့၏။
အန္တော၊ အတွင်း၌။
ပဝိသိတွာ၊ တွင်၍။
["အနုပခဇ္ဇ၊ အနီးသို့ တိုးဝင်၍" ဟုမပေးရ။ "အတွင်းသို့ ဝင်၍" ဟုသာ ပေးပါ။]
ဝိဝါဒါဓိကရဏာဒီနံ၊ ဝိဝါဒါဓိကရဏ အစရှိသော သဒ္ဒါတို့၏။
ဝစနတ္ထော၊ ဝစနတ္ထကို။
ဒုဋ္ဌဒေါသဝဏ္ဏနာယံ၊ ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၏ အဖွင့်၌။
(မယာ) ဝုတ္တောယေဝ၊ ဆိုအပ်သည်သာ။
ဝိပစ္စတာယ ဝေါဟာရာတိ၊ ကား။
စိတ္တဒုက္ခတ္ထံ၊ စိတ် ဆင်းရဲခြင်းအကျိုးငှါ။
ဝေါဟာရော၊ ပြောဆိုကြောင်းစကားသည်။
ဖရုသဝစနံ၊ ကြမ်းတမ်းသော စကားသည်။
(အတ္ထိ)၊
ဣတိ အတ္ထော၊ ။
ယော တတ္ထ အနုဝါဒေါတိ၊ ကား။
တေသု အနုဝဒန္တေသု၊ ထိုစွပ်စွဲသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။
ဝါ၊ တို့၏။
ယော ဥပဝါဒေါ၊ အကြင်စွပ်စွဲခြင်းသည်။
(အတ္ထိ)၊
["တတ္ထ၊ စွမ်စွဲသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။]
အနုဝဒနာတိ ဧတံ၊ အနုဝဒနာဟူသော ဤသဒ္ဒါတည်း။
အာကာရနိဒဿနံ၊ စွပ်စွဲပုံအခြင်းအရာကို ညွှန်ပြကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။
ဝိပစ္စတာယ။ ။ ဝိရူပတော- ဖောက်ပြန်သော စကား၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝိပရိဏာမဋ္ဌေန- ဖောက်ပြန်ခြင်းဟူသော အနက်အားဖြင့်၊ စိတ္တဒုက္ခံ- စိတ်၏ ဆင်းရဲခြင်းသည်၊ ဝိပစ္စတိ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်၏၊ ဣတိ အာဟ စိတ္တဒုက္ခတ္ထံ ဝေါဟာရောတိ အာဒိ၊ ဝိမတိ၊ ဤအလို "ဝိပစ္စတီတိ ဝိပစ္စံ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်သော စိတ်ဆင်းရဲမှု၊ ဝိပစ္စံယေဝ ဝိပစ္စတာ၊ သဝိဘတ်ကို အာယပြု၍ ဝိပစ္စတာယ ပြီးစေ၊ ဝိပစ္စတာယ- ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ဖြစ်သော စိတ်ဆင်းရဲခြင်းအကျိုးငှါ၊ ယော ဝေါဟာရော- အကြင်ပြောဆိုကြောင်း ဖရုသဝါစာသည်၊ အတ္ထိ- ရှိ၏" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေး၊ ဝိပုဗ္ဗ ဝိကာရဘာဝေန ပတတိ ပဝတ္တတီတိ ဝိပစ္စံ၊ စိတ္တဒုက္ခံ၊ တဒေဝ ဝိပစ္ဏတာ၊ တဒတ္ထာယာတိ ဒဿန္တော အာဟ စိတ္တဒုက္ခန္တိ" ဟု ကတ္တားအနက်ပင် ဖွင့်သည်။
ဥပဝဒနာ၊ စောဒနာခြင်းဟူသော အမူအရာသည်။
(အတ္ထိ) ဣတိ အတ္ထော၊
အနုလ္လပနာ အနုဘဏနာတိ၊ ဟူသော။
ဥဘယံ၊ သဒ္ဒါ ၂ ပုဒ်သည်။
အနုဝဒနဝေဝစနမတ္တမေဝ၊ အနုဝဒနသဒ္ဒါ၏ ဝေဝုစ်ပရိယာယ် စကားလှယ်မျှသာတည်း။
["အနုဝဒနာ, အနုလ္လပနာ, အနုဘဏနာ အဖန်ဖန်ပြောဆိုခြင်းဟူသော အခြင်းအရာသည်" ဟု ပါဠိတော် ပေးပါ။]
အနုသမ္ပဝင်္ကတာတိ၊ ကား။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။
ကာယစိတ္တဝါစာဟိ၊ ကိုယ်စိတ်နှုတ်တို့ဖြင့်။
တတ္ထေဝ၊ ထိုစွပ်စွဲခြင်း၌သာလျှင်။
သမ္ပဝင်္ကတာ၊ လွန်စွာအပြားအားဖြင့် ကိုင်းညွတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။
အနုဝဒနဘာဝေါ၊ စွပ်စွဲခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
(အတ္ထိ)၊
ဣတိ အတ္ထော၊ ။
အဗ္ဘုဿဟနတာတိ၊ ကား။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
(ဘာပြုလို့)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
န ဥပဝဒိဿာမိ၊ မစွပ်စွဲဘဲနေရအံ့နည်း။
ဥပဝဒိဿာမိယေဝ၊ စွပ်စွဲရမည်သာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥဿာဟံ၊ အားတက်သရောကို။
ကတွာ၊ ၍။
အနုဝဒနာ၊ စွပ်စွဲခြင်းသည်။
(အတ္ထိ)၊
"အဘိ+ဥဿဟန" ၌ အဘိအတွက် "ကသ္မာ ၊ပေ၊ ဥပဝဒိဿာမိယေဝ" ဟု ဖွင့်သည်။
["အဗ္ဘုဿဟနတာ၊ အလွန်အားထုတ်ခြင်း ရှိသူ၏ အဖြစ်သည်" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။]
အနုဗလပ္ပဒါနန္တိ၊ ကား။
ပုရိမဝစနဿ၊ ရှေ့စကားအား။
(ပဒါနံ ၌ စပ်)။
ဝါ၊ ၏။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
ပစ္ဆိမဝစနေန၊ နောက်စကားဖြင့်။
ဗလပ္ပဒါနံ၊ အားကိုးပေးခြင်းသည်။
(အတ္ထိ)၊
ကိစ္စယထာ ကရဏီယတာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ကိစ္စမေဝ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စသည်ပင်။
ကိစ္စယံ၊ ကိစ္စယမည်၏။
ကိစ္စယဿ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စ၏။
ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုခြင်းကြိယာသည်။
ကိစ္စယထာ၊ ကိစ္စယတာ မည်၏။ကိစ္စယထာ။ ။ ကိစ္စနှင့် ကိစ္စယသည် ပရိယာယ်ပုဒ်တည်း၊ ယောဇနာ၌ကား - ကိစ္စနောင် (ယ)လာသည်ဟု ဆိုသည်၊ ထိုကိစ္စအရ ပြုဖွယ် (ပြုစရာ) ဟူသော ကိစ္စကို ရ၏၊ ကိစ္စဿ- ပြုဖွယ်ကိစ္စ၏၊ ဘာဝေါ- ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုလုပ်ခြင်းကြိယာသည်။ ကိစ္စယထာ- တာ၊ ဤသို့ ကြံလျှင် ကိစ္စယထာအရ သံဃာ၏ ပြုလုပ်ဆဲကံကို ရ၏၊ ကရဏီယတာ၌လည်းနည်းတူ၊ ဆိုလိုရင်းကား- ကတ္တဗ္ဗံ ကိစ္စံ၊ ကတ္တဗ္ဗံ ကရဏီယံ" ဟု ဝစနတ္ထပြု၍ မပြုသေးခင် ပြုစရာအနေအားဖြင့် တည်ရှိသော အခိုက်အတန့်ကို "ကိစ္စ, ကရဏီယ" ဟု ဆိုလို၏၊ ပြုနေသော အခိုက်အတန့်ကို "ကိစ္စယထာ, ကရဏီယထာ" ဟု ဆိုလို၏၊ ထို့ကြောင့် "ဥဘယမ္မေတံ သံဃကမ္မဿေဝ အဓိဝစနံ" ဟု ဖွင့်သည်။
ယောဇနာ။ ။ ကိစ္စယတာတိ ဧတ္ထ မာ ပဏ္ဍိစ္စယန္တိ အာဒီသု ဝိယ ဗျဉ္ဇနဝဍ္ဎနဝသေန ယကာရာဂမောတိ အာဟ ကိစ္စမေဝ ကိစ္စယန္တိ၊ ဥဘယမ္ပေတံ သံဃကမ္မဿေဝါတိ ဣမိနာ ကိစ္စ ကရဏီယသဒ္ဒေါ ကတ္တုဝါစကောတိ ဒဿေတိ၊ သံဃော ဟိ ကရောတီတိ ဝစနတ္ထေန ကိစ္စောတိစ ကရဏီယောတိ စ ဝုစ္စတိ၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဖွင့်လေသည်၊ ထို့အဖွင့်၌ အဋ္ဌကထာဝယ် "ကိစ္စမေဝ ကိစ္စယံ" ဟု န ပုံလိင်ထားပုံနှင့် မညီသောကြောင့် စဉ်းစားပါ။ ကရဏီယဿ၊ ပြုထိုက်သော ကိစ္စ၏။
ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ပြုခြင်းကြိယာ သည်။
ကရဏီယတာ၊ မည်၏။
ဥဘယမ္ပိ၊ ၂ ပါးလည်းဖြစ်သော။
ဧတံ၊ ကိစ္စယတာ, ကရဏီယတာ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။
သံဃကမ္မဿေဝ၊ ကံဃကံကိုသာ။
အဓိဝစနံ၊ ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။
ပန၊ ကား။
အပလောနကမ္မံတိ အာဒိ၊ အစရှိသော သဒ္ဒါသည်။
တဿေဝ၊ ထိုသံဃသံကိုသာ။
(ဝစနံ ၏ ကံ) ပဘေဒဝစနံ၊ အပြားအားဖြင့် ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။
["ပဘေဒတော+ ဝစနံ ပဘေဒဝစနံ" ဟု ပြု။]
(တစ်နည်း) တဿေဝ၊ ထိုသံဃကံ၏သာ။
(ပဘေဒ၌ သမ္ဗန်)။
ပဘေဒဝစနံ၊ အပြားကို ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။
["ပဘေဒဿ+ ဝစနံ ပဘေဒဝစနံ" ဟု ပြု။]
တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသော ကံတို့တွင်။
အပလောကနကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။
သီမဋ္ဌကသံဃံ၊ သိမ်တွင်း၌ တည်သော ကံဃာကို။
သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်၍။
ဆန္ဒာရဟာနံ၊ ဆန္ဒထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကို။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူပြီး၍။
သမဂ္ဂဿ၊ ညီညွတ်သော။
သံဃဿ၊ ၏။
အနုမတိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။
ဝါ၊ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်။
တိက္ခတ္တုံ၊ ၃ ကြိမ်။
သာဝေတွာ၊ ကြားသိစေ၍။
ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။
[ဤစကားအရ "အပလောကနကံကိုလည်း ဟတ္ထပါသ်စပ်လျက် ညီညွတ်သော သံဃာသာ ပြုရသည်" ဟု သိပါ။]
ဉတ္တိကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။
ဝုတ္တနေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်။
("သီမဋ္ဌကသံဃံ သောဓေတွာ ဆန္ဒာရဟာနံ ဆန္ဒံ အာဟရိတွာ" ဟု ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်)။
သမဂ္ဂဿ၊ ညီညွတ်သော။
သံဃဿ၊ ၏။
အနုမတိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။
ဝါ၊ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်။
ဧကာယ၊ ၁ ကြိမ်သော။
ဉတ္တိယာ၊ ဖြင့်။
ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။
[ဉာပေတိ ဧတာယာတိ ဉတ္တိ- ဂိုဏ်း, သံဃာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို သိစေကြောင်းဖြစ်သော စကား၊ "ဉတ္တိယေဝ+ ကမ္မံ ဉတ္တိကမ္မံ" ဟု ပြု။]သောဓေတွာ။ ။ မဟာသိမ်တွင်း၌ တည်နေသော သံဃာကို ဟတ္ထပါသ်သို့ ဆောင်ခြင်း, ဆန္ဒထိုက်သူ၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ခြင်း, မလာလိုလျှင် သိမ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေစေခြင်း ကို "သီမဋ္ဌကသံဃာသုတ်သင်ခြင်း" ဟု ဆိုသည်၊ ထိုသုသင်နည်းတို့တွင် "ဆန္ဒာရဟာနံ ဆန္ဒံ အာဟရိတွာ" ဖြင့် တစိတ်တစ်ဒေသ သုတ်သင်နည်းကို ပြသည်၊ တစ်သိမ်တည်း၌ ထိုကံပြုရာသို့ မလာနိင်အောင်လောက်အောင် မကျန်းမာသူ၊ အလုပ်ကိစ္စ များနေသူတို့ကို "ဆန္ဒထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ခေါ်သည်။
သာဝေတွာ။ ။ "သာဝေတွာ" အရ ကြားသိစေခြင်းဟူသော ဉတ်ကမ္မဝါစာ မရွတ်ဘဲ မြန်မာလိုဖြစ်စေ, ပါဠိလိုဖြစ်စေ နားလည်လောက်သော ဘာသာဖြင့် ကြားသိစေခြင်းတည်း၊ ဤကဲ့သို့ ကြားသိစေခြင်းကို "အပလောကေတိ အာပုစ္ဆတိ အနေနာတိ အပလောကနံ" ဟု ပြု၍ ပန်ပြောကြောင်းကံကို ရသည်။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ နာမ၊ မည်သည်။
ဝုတ္တနယေနေဝ သမဂ္ဂဿ သံဃဿ အနုမတိယာ, ဧကာယ၊ တစ်ကြိမ်သော။
ဉတ္တိယာ၊ ဉတ်လည်းကောင်း။
(ဣတိ ၌စပ်)။
ဧကာယ၊ သော။
အနုဿာဝနာယစ၊ ကမ္မဝါစာလည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဉတ္တိဒုတိယာယ၊ ဉတ်ဟူသော ၂ ကြိမ်မြောက်ရှိသော။
အနုဿဝနာယ၊ အဖန်ဖန်ကြားသိစေကြောင်း ကမ္မဝါစာဖြင့်။
ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ ပြုထိုက်သော ကံတည်း။
ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။
ဝုတ္တနယေနေဝ သမဂ္ဂဿ သံဃဿ အနုမတိယာ ဧကာယ, ဉတ္တိယာ၊ ဉတ်လည်းကောင်း။
တီဟိ၊ ၃ ကြိမ်ကုန်သော။
အနုဿာဝနာဟိစ၊ ကမ္မဝါစာတို့လည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဉတ္တိစတုတ္ထာဟိ၊ ဉတ်ဟူသော ၄ ကြိမ်မြောက်ရှိကုန်သော။
တီဟိ၊ ကုန်သော။
အနုဿာဝနာဟိ၊ ကမ္မဝါစာတို့ဖြင့်။
ကတ္တဗ္ဗကမ္မံ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသော ကံတို့တွင်။
အပလောကနကမ္မံ၊ အပလောကနကံကို။
အပလောကနကေတွာ၊ ပန်ပြော၍သာ။
ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။
ဉတ္တိကမ္မာဒိဝသေန၊ ဉတ္တိကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ဉတ္တိကမ္မမ္ပိ၊ ဉတ္တိကံကိုလည်း။
ဧကံ၊ တစ်ကြိမ်သော။
ဉတ္တိံ၊ ကို။
ထပေတွာဝ၊ ထား၍သာ။
ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
အပလောကနသမ္မာဒိဝသေန၊ အပလောကနကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
န ကာတဗ္ဗံ၊
ပန၊ အဖို့တစ်ပါးကား။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ၊ ဉတ္တိဒုတိယကံသည်။
အပလောကတွာ၊ ပန်ပြော၍ ။
ကတ္တဗ္ဗမ္ပိ၊ ပြုထိုက်သော ကံသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
အကတ္တဗ္ဗမ္ပိ၊ မပြုထိုက်သော ကံသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထို ၂ ပါးသော ကံတို့တွင်။
သီမာသမ္မုတိ၊ သိမ်သမုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
သီမာသမူဟနံ၊ သိမ်နုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
ကထိနဒါနံ၊ ကထိန်သင်္ကန်း ပေးခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
ကထိနုဗ္ဘာရော၊ ကထိန်နုတ်ခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
ကုဋိဝတ္ထုဒေသနာ၊ ကုဋိရာကို ပြောခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
ဝိဟာရ ဝတ္ထုဒေသနာ၊ ကျောင်းရာကို ပြောခြင်းဟူသော ကံလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဆ၊ ၆ ပါးကုန်သော။
ဣမာနိ ကမ္မာနိ၊ ဤကံတို့သည်။
ဂရုကာနိ၊ ကြီးလေးကုန်သည်။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ။ ။ ဉတ္တိ+ဒုတိယာ+ ယဿာတိ ဉတ္တိဒုတိယံ၊ ဉတ္တိဒုတိယံ စ+ တံ+ ကမ္မံစာတိ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ- ဉတ်ဟူသော ၂ ကြိမ်မြောက်ရှိသော ကံ၊ ယောဇနာ၌- "ဉတ္တိယေဝ+ဒုတိယံ ဉတ္တိဒုတိယံ၊ တမေဝ +ကမ္မံ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ" ဟု ပြု၏၊ ဆက်ဦးအံ့- ကံပြုသောအခါ ဉတ်ကို ပဌမ, ကမ္မဝါစာကို ဒုတိယ ရွတ်ဆိုရ၏၊ နာမည်တပ်ရာ၌ကား ကမ္မဝါစာကို ပဌမ, ဉတ်ကို ဒုတိယအနေအားဖြင့် တပ်ရ၏၊ ထို့ကြောင့် ဉတ္တိဒုတိယ " ဟု ခေါ်သည်၊ ဥပမာ- ဖဿ, ဝေဒနာ, သညာ,စေတနာ, စိတ္တံ ဟူသော တရားငါးမျိုးကို နောက်ပြန်ရေတွက်သောအခါ ဖဿသည် ငါးခုမြောက်ဖြစ်၍ "ဖဿပဉ္စမက" ဟု ခေါ်ရသကဲ့သို့နည်း၊ "ဉတ္တိစတုတ္ထ" ဟု ခေါ်ရာ၌လည်း နည်းတူ။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။)
အပလောကေတွာ၊ ပန်ပြော၍။
ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။
န ဝဋန္တိ၊ မအပ်ကုန်။
ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစံ၊ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာကို။
သာဝေတွာဝ၊ ကြားသိစေ၍သာ။
ကာတဗ္ဗာနိ၊ ပြုထိုက်ကုန်၏။
အဝသေသာနိ၊ ၆ ပါးသော ကံတို့မှ ကြွင်းကုန်သော။
(ဧဝရူပါနိ၊ ၌စပ်။)
တေရသ၊ ၁၃ ပါးကုန်သော။
သမ္မုတိလော၊ သမ္မုတိတို့လည်းကောင်း။
(သမ္မုတိ ၁၃ ပါးကို သေနာသနက္ခန္ဓက၌ တွေ့ရလတံ့)။
သေနာသနဂ္ဂါဟက ၊ပေ၊ သမ္မုတိယောစ၊ သေနာသနဂ္ဂါဟကသမ္မုတိ, မတကစီဝရဒါနသမ္မုတိအစရှိသော သမ္မုတိတို့လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော ကံတို့သည်။
လဟုကကမ္မာနိ၊ လဟုကကံတို့သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။)
အပလောကေတွာပိ၊ ပန်ပြော၍ လည်း။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။
(ပိဖြင့် ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာဖြင့် အပ်သည်ဟု ပေါင်း)။
ပန၊ ဗျတိရိက်။
ဉတ္တိကမ္မ ၊ပေ၊ ဝသေန၊ ဉတ္တိကံ, ဉတ္တိစတုတ္ထကံတို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
န ကာတဗ္ဗမေဝ၊ မပြုထိုက်သည်သာ။
ဥတ္တိစတုတ္ထကမ္မံ၊ ကို။
ဉတ္တိံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
တိဿော၊ ၃ ကြိမ်ကုန်သော။
ကမ္မဝါစာယောစ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။
သာဝေတွာဝ၊ ကြားသိစေ၍သာ။
ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။
အပလောကနကမ္မာဒိဝသေန၊ အပလောကနကံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤသမထက္ခန္ဓက၌။
သင်္ခေပေါ၊ တည်း။
ဝိတ္ထာရတော ပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။
ဣမာနိ စတ္တာရိ ကမ္မာနိ ကတီဟာ ကာရေဟိ ဝိပဇ္ဇန္တီတိ အာဒိနာ၊ ဣမာနိ ၊ပေ၊ ဝိပဇ္ဇန္တိ အစရှိသော။
န ယေန၊ နည်းဖြင့်။
ပရိဝါရာဝသာနေ၊ ပရိဝါရ်ပါဠိတော်၏ အဆုံးနား၌။
ကမ္မဝဂ္ဂေ၊ ကမ္မဝဂ်၌။
ဧတေသံ၊ ဤကံတို့၏။
ဝိနိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်သည်။
ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်ကြောင်း စကားသည်။
အာဂတောယေဝ၊ တိုက်ရိုက်လာသည်သာ။
ပန၊ ဆက်။
တတ္ထ၊ ထို ၄ ပါးသောကံတို့၌။
ယံ၊ အကြင်ပုဒ်သည်။
အနုတ္တာနံ၊ မပေါ်လွင်။
တံ၊ ထို ပုဒ်ကို။
ကမ္မဝဂ္ဂေယေဝ၊ ကမ္မဝဂ်၌သာ။
ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ပြကုန်အံ့။
[ယောဇနာ၌ကား "ယံ ပန အတ္ထဇာတံ အနုတ္တာနန္တိ သမ္ဗန္ဓော" ဟု ဖွင့်၏။]
ဟိ၊ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ဆိုဦးအံံ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကမ္မဝဂ်ကျမှ ဖွင့်ပြခြင်းသည်။
သတိ၊ ဖြစ်လသော်။
အဋ္ဌာနေ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။
ဝဏ္ဏနာ၊ ဖွင့်ပြခြင်းသည်။
န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတံ့။
စ၊ သည်သာမကေသေး။
အာဒဒိတော၊ ကမ္မဝဂ်၏ အစမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
တဿ တဿ ကမ္မဿ၊ ထိုထိုကံ၏။
ဝါ၊ ကို။
ဝိညာတတ္တာ၊ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုဝိညေယျော၊ လွယ်ကူစွာ သိအပ်သည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
သုဝိညေယျော ဘဝိဿတိ။ ။ "ဝိနိစ္ဆယော" ကို ငဲ့၍ "သုဝိညေယျော" ဟု ထားသည်၊ ယောဇနာ၌မူ- ဝဏ္ဏနာ၌ ငဲ့၍ "သုခေန ဝိညာတဗ္ဗာ" ဟု ဖွင့်သည်။ [အာဒိတော ပဋ္ဌာယစ တဿ တဿ ကမ္မဿ ဝိညာတတ္တာတိ ဝိတ္ထာရတော အာဂတကမ္မဝဂ္ဂဿ အာဒိတော ပဋ္ဌာယ ဝဏ္ဏနာ သုခေန ဝိညာတတ္ထ ဝိနိစ္ဆယော သုဝိညေယျော ဘဝိဿတီတိ ယောဇနာ၊ ဝီမတိ။]
ဝိဝိဒါဓိကရဏဿ ကိံ မူလံတိ အာဒီနိ၊ ဝိပါဒါဓိကရဏဿ ကိံ မူလံ အစရှီသော စကားတို့ကို။
ပါဠိဝသေနေဝ၊ ပါဠိတော်၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်။
(ပါဠိတော်အတိုင်းပင်) ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
ဝိဝါဒါဓိကရဏံ သိယာ ကုသလံတိ အာဒီသု၊ ဝိဝါဒါဓိကရဏံ သိယာ ကုသလံ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။
("အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော" ၌စပ်)။
ယေန၊ အကြင်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဖြင့်။
ဝိဝဒန္တိ၊ ငြင်းခုံကြကုန်၏။
သော စိတ္တုပ္ပါဒေါ၊ ထိုငြင်းခုံကြောင်း စိတ္တုပ္ပါဒ်သည်။
ဝိဝါဒေါ၊ မည်၏။
သမထေဟိ၊ သမထတို့သည်။
ဝါ၊ သမထတို့ဖြင့်။
အဓိကရဏီယတာယ၊ စွဲ၍ ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ ငြိမ်စစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဓိကရဏံစ၊ အဓိကရဏလည်းမည်၏။
ဣတိ ဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော ။
နယေန၊ ဖြင့်။
အတ္ထော၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။
[ဧဝမာဒိနာ နယောနာတိ အာဒိသဒ္ဒေန "အနုဒ္ဓံသနေန- စွပ်စွဲခြင်းဖြင့်)။
ဝဒန္တိ အနေန စိတ္တုပ္ပါဒေနာတိ အနုဝါဒေါ"တိ အာဒယော ဝစနတ္ထေသင်္ဂဏှာတိ၊ ယောဇနာ။]
အာပတ္တာဓိကရဏံ ၊ပေ၊ ကုသလံတိ ဧတ္ထ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ သိယာ အဗျာကတံ, န တ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
("အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော" ၌ စပ်)။
သန္ဓာယ ဘာသိတဝသေန၊ ရည်ရွယ်၍ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ဝိဝါဒါဓိကရဏ။ ။ ဝိဝဒန္တိ ဧတေနာတိ ဝိဝါဒေါ- ငြင်းခုံကြောင်း စိတ္တုပ္ပါဒ်၊ သမထေဟိ+ အဓိကရိယတီတိ အဓိကရဏံ၊ ဝိဝါဒေါဝ+ အဓိကရဏံ ဝိဝါဒါဓိကရဏံ၊ ဆိုင်ရာ သမထဖြင့် (သံဃာက) ငြိမ်းစေသော အခါ, နောက်ထပ် မငြင်းရတော့ဘဲ, ငြင်းခုံမှုဖြစ်သော အသံသည် တိတ်သွားရ၏ , ငြိမ်းသွား၏၊ ထိုအကျိုးအသံ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအေးခြင်းကို အကြောင်းစိတ္တုပ္ပါဒ်အပေါ်၌ တင်စား၍ ဝိဝါဒစိတ္တုပ္ပါဒ်ကိုလည်း (ဖလူပစာရအားဖြင့်) ငြိမ်းသည်ဟုပင် ဆိုရသည်။ ["သမထေဟိ တို့ဖြင့်" ဟု ပေးလျှင် သံဃာကို ကတ္တားထည့်၊ "သမထ တို့သည်" ဟုပေးလျှင် သံဃာကတ္တားမလို၊ အဓိကရဏသဒ္ဒါ၏ အခြားဝိဂြိုလ်တစ်မျိုးကို ပါရာဇိကဏ် ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ်၌ ပြခဲ့ပြီ။]
သာရတ္ထ။ ။ သာမထေဟိစ အဓိကရဏီယတာယ အဓိကရဏံတိ သမထေဟိ သမေတဗ္ဗဝါယ အဓိကရဏံတိ အတ္ထော၊ ဝိဝါဒါဟေတုဘူတဿ ဟိ စိတ္တုပ္ပါဒသ ဝူပသမေန, တပ္ပဘဝဿ သဒ္ဒဿပိ (ထိုစိတ္တုပ္ပါဒ်လျှင် အဓိကရဏီယတာ ပရိယာယော သမ္ဘဝတိ၊ (ဝိဝါဒ စိတ္တုပ္ပါဒ်၏ ကမထတို့ဖြင့် ငြိမ်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော ပရိယာယ်သည် ဖြစ်သင့်၏။) ဤဋီကာအလို စိတ္တုပ္ပါဒ်ကို အဓိကရဏ အမည်ပေးရာ၌ ပရိယာယ် (ဥပစာ) ဟု ဆို၍ ငြင်းခုံမှု အသံကို "အဓိကရဏ" အမည်ပေးရာ၌ မုချနာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
သန္ဓာယဘာသိတဝသေန။ ။ "သိယာ အကုသလံ, သိယာ အဗျာကတံ အချို့ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည် အကုသိုလ်ဖြစ်၍, အချို့က အဗျာကတဖြစ်၏" ဟူသော စကားတော်ကို လောကဝဇ္ဇအတွက် ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည် မဟုတ်, ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇအာပတ်အတွက် ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်ကို "သန္ဓာယ ဘာသိတ" ဟု ဆိုသည်၊ လောကဝဇ္ဇဤာပတ် အတွက်မှာ စင်စစ် အကုသိုလ်ချည်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် "တချို့" ဟု ဝိကပ်ပြုဖွယ် မလိုဟူလို။ အတ္ထော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။
(တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ပထဝီခဏနာဒိကေ၊ ပထဝီခဏန အစရှိသော။
ယသ္မိံ အာပတ္တာဓိကရဏေ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်း၌။
ကုသလစိတ္တံ၊ သည်။
အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မိံ၊ ထိုအာပတ္တာ ဓိကရုဏ်းသည်။
(ကုသိုလ်စိတ်ဟူသော အကြောင်းအင်္ဂါရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။)
သတိ၊ ရှိလတ်သော်။
နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံတိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္တုံ၊ ဟောတော်မူခြင်းငွှ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ကုသိုလ်စိတ် ဟူသောအင်္ဂါရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းရှိလျှင် "နတ္ထိအာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟု ဟောတော်မမူသင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
(အာပတ္တာဓိကရဏံ သိယာ အကုသလံ , သိယာ အဗျာကတံ, နတ္ထိ အာပတ္တာဓိ ကရဏံ ကုလသံ ဟူသော ဤစကားသည်။)
[ယောဇနာ၌ကား- နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ တစ်ဝါကျကိုသာ စွဲလေသည်။]
အင်္ဂပဟောနကစိတ္တံ၊ အင်္ဂါလောက်သော စိတ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။
န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်မဟုတ်။
ပန၊ အဟုတ်ကား။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သော အကြောင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ယသ္မိံ ဟိ ၊ပေ၊ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။ ။ ကသ္မာ ပနေတ္ထ သန္ဓာယဘာသိက ဝသေန အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗောတိ အာဟ၊ ယသ္မိံဟီတိ အာဒီ၊ ဋီကာ၊ ဤဋီကာ၌ နောက်လာမည့် " တသ္မာ န ယိဒံ၊ ပေ၊ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ "ကို ကြည့်၍ ယသ္မာ စသည်ဖြင့် ကျမ်းတက်သည်၊ ဤအလို "ဟိ (ယသ္မာ) " ဟု စွဲရ၏၊ ဝတ္ထာရလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုဝိတ္ထာရြား "သန္ဓာယ ဣဒံ ဝုတ္တံ၊ ပေ၊ ကုသလန္တိ" တိုင်အောင်တည်း၊ ပထဝီခဏနာဒိကေ၌ အာဒိဖြင့် ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်စသော ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်များကို ယူပါ။
ကုသလစိတ္တံ အင်္ဂံ။ ။ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဝိနည်း၌ နားမလည်းသောကြောင့် ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ် ပြုလုပ်သည့်အနေအားဖြင့် တံမြက်စည်းဖြင့် မြေကိုညှိလျက် မြေပျက်လောက်အောင် တံမြက်လှည်း၏၊ ဘုရားဝင်းထည်း၍ မြက်စသည်ကိုလည်း (တရွင်းစသည်ဖြင့်) ရှင်းလင်း၏ ၊ ထိုစိတ်များသည် ကုသိုလ်စိတ်ပင်တည်း၊ ထိုကုသိုလ်စိတ်ကြောင့် ပထဝီခဏနအာပတ်, ဘူတဂါမပါတဗျတာအာပတ်ကား သင့်သည်သာ၊ ထို့ကြောင့် ထိုကုသိုလ်စိတ်ကိုအာပတ်အကြောင်း (အင်္ဂါ) ဟု ဆိုသည်။
တသ္မိံ သတိ ၊ပေ၊ န ဝုတ္တံ။ ။ [တသ္မိံ သတီတိ တသ္မိံ ကုသလစိတ္တေ အာပတ္တိ ဘာဝေန ဂဟိတေ သတီတိ အဓိပ္ပာယော၊ သာရတ္ထ၊ ဤအဖွင့်သည် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သာ ဖြစ်၏၊ နိဿယအနက်ကိုကား ဤ၌ ပေးထားသည့်အတိုင်းသာ ပေးရသည်။] ထိုကုသိုလ်စိတ်ကို အာပတ္တာဓိကရုဏ်းအဖြစ်ဖြင့် ယူအပ်လျှင် (ကုသိုလ် အာပတ္တာဓိကရုဏ်းလည်း ရှိနိုင်ပြန်သောကြောင့်)"သိယာ အကုသလံ သိယာ အဗျာကတံ, နတ္ထိ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟူသော စကားကိုအာပတ်၏ အင်္ဂါဖြစ်လောက်သော စိတ်ကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်မဟုတ်, ဤဆိုအပ်လတံ့သော အကြောင်းကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူအပ်သည်ဟု မှတ်ပါ။
တာဝ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇမှ ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ညွှန်ပြအပ်သော)။
ယံ အာပတ္တာမိ ကရဏံ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။
လောကဝဇ္ဇံ၊ လောကဝဇ္ဇတည်း။
တံ၊ ထိုလောကဝဇ္ဇ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းသည်။
ဧကန္တတော၊ တစ်ခုသော အဖို့အားဖြင့်။
(စင်စစ်အားဖြင့်) အကုသလေမေဝ၊ အကုသိုလ်ချည်းသာတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုလောကဝဇ္ဇ အာပတ္တာဓိကရုဏ်း၌။
သိယာ အကုသလံတိ၊ သိယာ အကုသလံ ဟူ၍။
(အချို့က အကုသိုလ်ဟူ၍)။
ဝိကပ္ပေါ၊ ဝိကပ်သည်။
ဝါ၊ တစ်သီးတစ်ခြား ပြုစီရင်ဖွယ်သည်။
နတ္ထိ၊
ပန၊ ဆက်။
ယံ၊ အကြင်အာပတ္တာဓိကရုဏ်းကို။
ကုသလစိတ္တော၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤအာပတ္တာဓိကရုဏ်းကို။
အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလန္တိ၊ အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ဣတိ၊ ဤသို့)။
သစေ ဝဒေယျ၊ အကယ်၍ ဟောတော်မူအံ့။
(ဧဝံသတိ)၊ ဤသို့ ဟောတော်မူလတ်သော်။
(ပန အနက် မရှိ)။
အစိတ္တကာနံ၊ အစိတ္တကဖြစ်ကုန်သော။
ဧဠကလောမ ပဒသောဓမ္မာဒိသမုဋ္ဌာနာနမ္ပိ၊ ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန်, ပဒသောဓမ္မ သမုဋ္ဌာန်အစရှိသော သမုဋ္ဌာန်ရှိသော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းတို့၏လည်း။
ကုသလတ္တံ၊ ကုသိုလ်၏အဖြစ်သည်။
အာပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
စ၊ စင်စစ်ကား။
တတ္ထ၊ ထိုအစိတ္တက အာပတ်တို့၌ ။
ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ထင်ရှားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ် စိတ်သည်။
**သစေ ပန ၊ပေ၊ အဗျာကတံ**။ ။ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ်ကို "အာပတ္တာဓိကရဏံ ကုသလံ" ဟု ဟောတော်မူလျှင် အဘယ်အပြစ်ရောက်ရာ သနည်းဟု မေးဖွယ်ရှီသောကြောင့် "သစေ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်၊ ဤသို့ ဟောတော်မူလျှင် အစိတ္တကဖြစ်ကြသော ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန်, ပဒသောဓမ္မသမုဋ္ဌာန်ရှိသော အာပတ်တို့၏ အတွက်လည်း (ကမ္မဋ္ဌာန်းနှလုံးသွင်းလျက် သိုးမွေးတို့ကို ယူဆောင်သွားစဉ် ၃ ယူဇနာလွန်လျှင် အာပတ်သင့်ခြ်ငးစသည်ဖြစ်သောကြောင့်) ကုသိုလ်စိတ်ဖြစ်သော အာပတ္တာဓိကရုဏ်းဖြစ်စရာ ရှိခြင်းဟူသော အပြစ်ောက်စရာ ရှိသည် ဟူလို။ ထိုသို့ ခရီးသွားခြင်း, တရားဟောခြင်း စသည်၌ ကုသိုလ်စိတ်ထင်ရှားရှိသော်လည်း အာပတ်၏ အင်္ဂါမဟုတ်၊ စလိတပ္ပဝတ္တဖြစ်သော ကိုယ်နှုတ်တို့တွင် တစ်ပါးပါးသော အာပတ်၏ အင်္ဂါဖြစ်သည်၊ ထိုကိုယ်နှုတ် ၂ ပါးလုံးပင် ရုပ်အဗျာကတတရားတည်း။ [စလိတပ္ပဝတ္တာနံတိ စလိတာနံ ပဝတ္တာနဉ္စ၊ စလိတော ဟိ ကာယော၊ ပဝတ္တာ ဝါစာ၊ ဋီကာ။]
အာပတ္တိယာ၊ အာပတ်၏။
အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။
န၊ မဟုတ်။
ပန၊ အဟုတ်ကား။
ကာယဝစီဝိညတ္တိဝသေန၊ ကာယဝိညာတ် ဝစီဝိညတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
စလိတပ္ပဝတ္တာနံ၊ လှုပ်ရှားသော ကိုယ်, အဆက်မပြတ်ဖြစ်သောနှုတ်ဟူကုန်သော။
ကာယဝါစာနံ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့တွင်။
အညတရမေဝ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသည်သာ။
အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါတည်း။
တဉ္စ၊ ထိုတစ်ပါးပါးသော အင်္ဂါသည်လည်း?
ရူပက္ခန္ဓပရိယာပန္နတ္တာ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၌ အကျုံဝင်သည်လည်းအဖြစ်ကြောင့်။
အဗျာကတံ၊ အဗျာကတတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
[စလိတပ္ပဝတ္တာနံ ဝယ် စလိတဖြင့် ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန် အာပတ်, ပဝတ္တဖြင့် ပဒသောဓမ္မသမုဋ္ဌာန် အာပတ်တို့ကို ပြသည်။]အဗျာကတအာပတ် အပါယ်မချ။ ။ အဗျာကတအာပတ်ရှိလျှင် "သာပတ္တိကဿ ဘိက္ခဝေ နိရယံဝါ ဝဒါမိ, တိရစ္ဆာနယောနိဝါ" ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် ၊အဗျာကတ အာပတ်အတွက် အပါယ်သို့ ကျရမည်လော ဟု မေးဖွယ်ရှိ၏။ အဖြေကား အသဉ္စိစ္စအာပတ် များတွက် အပါယ်မကျနိုင်ပါ၊ သို့သော် အာပတ်သင့်မှန်းသိလျက် ဖုံးထားလျှင်ကား ထိုဖုံးထားမှုကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏၊ ထိုဖုံးထားကြောင်းစိတ်သည် အကုသိုလ်စိတ်တည်း၊ ထိုအကုသိုလ်ကြောင့်ကား အပါယ်ကျနိုင်၏၊ ထိုသဉ္စိစ္စအာပတ်များကို ရည်ရွယ်တော်မူ၍ "သာပတ္တိကဿ ၊ပေ၊ ယောနိံဝါ" ဟု ဟောတော်မူပါသည်။ အသဉ္စိစ္စဖြစ်သော အဗျာကတ အတွက်ကား အပါယ်မကျနိုင်ပါ ဟူလို၊ သာရတ္ထဋီကာ။
စဉ်းစားဖွယ်။ ။ သာရတ္ထဋီကာ၌ "အရိယူပဝါဒ အကုသိုလ်ကံ၏ ကန့်တော့တောင်းပန်ပြီးသောအခါ အဟောိကံဖြစ်ရသကဲ့သိုာ့ အကုသိုလ်အာပတ်လည်း ဒေသနာပြောပြီး, ဝုဋ္ဌာနကံပြုသောအခါ အဟောသိကံ ဖြစ်" ဟု ဆိုထား၏၊ ထိုစကား၌ စဉ်းစားဖွယ်ရှိသည်ကား- ရဟန်းတစ်ပါးသည် နွားကို သတ်ခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား သူတစ်ပါး မှားယွင်းလောက်အောင် လိမ်လည်မှုကြောင့် မုသာဝါဒပါစိတ်အာပတ်သင့်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား။ တစ်မတ်လောက် လျော့သော ဥစ္စာကို ခိုးခြင်းကြောင့် ထုလ္လစဉ်းအာပတ် သင့်၏၊ ရဟန်းတစ်ပါးကား သူတစ်ပါးမယာ၌ ကာယသံသဂ္ဂပြုမှုကြောင့် သံဃာဒိသေသ်အာပတ် သင့်၏၊ ထိုအကုသိုလ်တို့သည် ဒေသနာပြောရုံ, ဝုဋ္ဌာနကံ ပြုရုံမျှဖြင့် အဟောသိကံ ဖြစ်မည်တဲ့လော။
ဆိုဖွယ်ရှိသေး၏။ ။ လူထွက်ခြင်းသည် ပါရာဇိကအာပတ်ကို ဒေသနာကြားခြင်းပင်တည်း၊ သူ့မယားကို ကျူးလွန်ခြင်း , အမိသတ်ခြင်းစသော ပါရာဇိကအမှုကို ပြုပြီးမှ လူထွက်လျှင် ထိုအကုသိုလ်ကံတို့သည် အဟောသိကံဖြစ်မည်တဲ့လော၊ ထို့ကြောင့် သာရတ္ထ၏ "အာပတ်ဟူသည် ပရမတ္တတရားတည်း" ဟူသော ဝါဒကို စဉ်းစားသင့်သည် " ဝိမတိ၏ "အာပတ်ဟူသည် ပညတ်တည်း" ဟူသော ဝါဒ၌ကား ဒေသနာကြားခြင်း, ဝုဋ္ဌာနကံပြုခြင်းတို့ကြောင့် အာပတ်တို့သည် ပြေပျောက်သွားကုန်၏၊ အာပတ်သင့်စဉ်က အကုသိုလ်တို့မှာကား ထုံးစံ အတိုင်းဆိုင်ရာအကျိုးကို ပေးကြဦးမည်သာ၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာဝယ် "ဝိမတိ ဝါဒက သဘာဝကျသည်" ဟု ယူဖွယ်ရှိသည်။
ပန၊ ဆက်။
ယံ ဇာနန္တောတိ အာဒိမှိ၊ ယံဇာနန္တော အစရှိသော စကားရပ်၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ယံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်။
အာပတ္တိယာ၊ ၏။
အင်္ဂံ၊ အကြောင်းအင်္ဂါသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိိုစိတ်ဖြင့်။
ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုကို။
ဇာနန္တော၊ သိလျက်။
ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။
ဝီတိက္ကမာမိ၊ ကျူးလွန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝီတိက္ကမာကာရေန၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဇာနန္တော၊ သိသည်။
သဉ္ဇာနန္တော၊ ကျူးလွန်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာနှင့်တကွ သိသည်။
(ဟုတွာ) ဝီတိက္ကမစေတနာဝသေန၊ ကျူးလွန်ကြောင်း စေတနာ၏ အစွမ်းဖြင့်။
စေတေတွာ၊ စေ့ဆော်၍။
ပကပ္ပေတွာ၊ အပြားအားဖြင့် ပြုလုပ်၍။
ဥပက္ကမဝသေန၊ လုံ့လပြုခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
မဒ္ဒန္တော၊ နှိမ်နင်းလျက်။
အဘိဝိတရိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
နိရာသင်္ကစိတ္တံ၊ ကင်းသော ရွံရှားခြင်းရှိသူ၏ စိတ်ကို။
(ရွံရှာခြင်းကင်း, ရဲတင်းသော စိတ်ကို)။
ပေသေတွာ၊ စေလွှတ်၍။
အာပတ္တာဓိကရဏံ၊ အာပတ္တာဓိကရုဏ်းဟူသော။
ယံဝီတိက္ကမံ၊ အကြင် ကျူးလွန်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝီတိက္ကမတော၊ ကျူးလွန်သော။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ယော ဝီတိက္ကမော၊ အကြင်ကျူးလွန်ခြင်းသည်။
(အတ္ထိ)၊
ဣဒံ၊ ဤကျူးလွန်ခြင်းကို။
အာပတ္တာဓိကရဏံ အကုသလံတိ၊ "အာပတ္တာဓိကရဏံ အကုသလံ" ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အယံ ဝိဝါဒေါ, နော အဓိကရဏံတိ အာဒီသု၊ အယံ ဝိဝါဒေါ နော အဓိကရဏံ အစရှီသော စကားရပ်တို့၌။
သမထေဟိ၊ သမထတို့ဖြင့်။
ဝါ၊ ငြိမ်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်၏။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
နော အဓိကရဏံ၊ အဓိကရုဏ်းမမည်။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
အတ္ထော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။