Issues
Select Version
Kovidābhivaṃsa-ကောဝိဒါဘိဝံသ
မြန်မာဘာသာ
Jātaka-aṭṭhakathā(Dutiyo bhāgo)
Jātaka-aṭṭhakathā(Dutiyo bhāgo)

[255] 5. Sukajātakavaṇṇanā

Author: Kovidābhivaṃsa-ကောဝိဒါဘိဝံသ @ IAPT

သတ္တာ၊ သည်။ **"ယာဝ သော မတ္တမညာသီ"** တိအာဒိနာ၊ "ယာဝ သော မတ္တမညာသိ" ဤသို့ အစရှိသော။ ဂါထာပဒေန၊ ဖြင့်။ ပဋိမဏ္ဍိတံ၊ သော။ ဣဒံ၊ ဤသုကဇာတ်ကို။ ဇေတဝနေ၊ ၌။ ဝိဟရန္တော၊ စဉ်။ အတိဗဟုံ၊ အလွန်များစွာ။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ အဇီရဏေန၊ အစာမကြေခြင်းကြောင့်။ ကာလကတံ၊ သေလွန်ရသော။ ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ အာရဗ္ဘ၊ ၍။ ကထေသိ၊ မူပြီ။
တသ္မိံ၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ကာလကတေ၊ သေလွန်သည်ရှိသော်။ ဓမ္မသဘာယံ၊ တရားသဘင်၌။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
"အာဝုသော၊ တို့။ အသုကော နာမ၊ ဤအမည်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ကုစ္ဆိပ္ပမာဏံ၊ ဝမ်း၏ပမာဏကို။ အဇာနိတွာ၊ မသိ၍။ အတိဗဟုံ၊ အလွန်များစွာ။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ ဇီရာပေတုံ၊ အစာကြေစိမ့်သောငှာ။ အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်သည်ဖြစ်၍။ ကာလကတော၊ သေလွန်၏။ ဝါ၊ ပျံတော်မူ၏။" ဣတိ၊ သို့။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ အဂုဏကထံ၊ ကျေးဇူးမဲ့စကားကို။ သမုဋ္ဌာပေသုံ ကိရ၊ ဖြစ်စေကုန်သတတ်။
သတ္ထာ၊ သည်။ အာဂန္တွာ၊ ၍။ "ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧတရဟိ၊ ၌။ တုမှေ၊ တို့သည်။ ကာယ၊ သို့သော။ ကထာယ၊ ဖြင့်။ သန္နိသိန္နာ၊ ကုန်သည်။ အတ္ထ နု၊ ကုန်သနည်း။" ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မူ၍။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ မယံ၊ တို့သည်။ ဧတရဟိ၊ ၌။ ဣမာယ နာမ၊ ဖြင့်။ သန္နိသိန္နာ၊ ကုန်သည်။ အမှ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်သည်ရှိသော်။ "ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒါနေဝ၊ လျှင်။ ဧသ ဧသော၊ ဤရဟန်းသည်။ အတိဘောဇနပစ္စယေနေဝ၊ အလွန်စားခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ မတော၊ သေသည်ကား။ န၊ မဟုတ်သေး။ ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။ ဧသ၊ ဤရဟန်းသည်။ အတိဘောဇနပစ္စယေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ မတော၊ သေခဲ့ဖူးပြီ။" ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ မူ၍။ အတီတံ၊ ကို။ အာဟရိ၊ မူပြီ။
အတီတေ၊ ၌။ ဗာရာဏသိယံ၊ ၌။ ဗြဟ္မဒတ္တေ၊ သည်။ ရဇ္ဇံ၊ ကို။ ကာရေန္တေ၊ သော်။ ဗောဓိတ္တော၊ သည်။ ဟိမဝန္တပဒေသေ၊ ၌။ သုကယောနိယံ၊ ကျေးမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ဖြစ်၍။ သမုဒ္ဒါဂတေ၊ သမုဒ္ဒရာသို့ အစဉ်လိုက်သော။ ဟိမဝန္တပဒေသေ၊ ဟိမဝန္တာအရပ်၌။ ဝသန္တာနံ၊ နေကုန်သော။ အနေကာနံ၊ များစွာကုန်သော။ သုကသဟဿာနံ၊ ကျေးအထောင်တို့၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်းအား။ ဧကော၊ တစ်ကောင်သော။ ပုတ္တော၊ သားသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မိံ၊ ထိုသားဖြစ်သော ကျေးသည်။ ဗလပ္ပတ္တေ၊ အားနှင့်ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်လတ်သော်။ ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။ ဒုဗ္ဗလစက္ခုကော၊ မျက်စိအားနည်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
သုကာနံ၊ ကျေးတို့အား။ သီဃော၊ လျင်မြန်သော။ ဝေဂေါ၊ အဟုန်သည်။ ဟောတိ ကိရ၊ ရှိသတတ်။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ တေသံ၊ ထိုကျေးတို့အား။ မဟလ္လကကာလေ၊ အိုသောကာလ၌။ ပဌမံ၊ စွာ။ စက္ခုမေဝ၊ မျက်စိသည်သာလျှင်။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားနည်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဗောဓိသတ္တဿ၊ ၏။ ပုတ္တော၊ သားဖြစ်သော ကျေးသည်။ မာတာပိတရော၊ ကျေးမိခင်ဖခင်တို့ကို။ ကုလာဝကေ၊ အသိုက်၌။ ဌပေတွာ၊ ထားခဲ့၍။ ဂေါစရံ၊ အစာကို။ အာဟရိတွာ၊ ယူဆောင်၍။ ပေါသေသိ၊ ကျွေးမွေးပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်း၏သားသည်။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။ ဂေါစရဘူမိံ၊ ကျက်စားရာ အရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပဗ္ဗတမတ္ထကေ၊ တောင်ထိပ်ဖျား၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ သမုဒ္ဒံ၊ သမုဒ္ဒရာကို။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လတ်သော်။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ ဒီပကံ၊ ကျွန်းငယ်ကို။ ပဿိ၊ မြင်ပြီ။
တသ္မိံ ပန၊ ထိုကျွန်းငယ်၌ကား။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်းနှင့်တူသော။ မဓုရဖလံ၊ ချိုမြိန်သော အရသာရှိသော။ အမ္ဗဝနံ၊ သရက်တောသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သော၊ ထိုကျေးသားသည်။ ပုနဒိဝသေ၊ နက်ဖြန်နေ့၌။ ဂေါစရဝေလာယ၊ အစာရှာသော အခါ၌။ ဥပ္ပတိတွာ၊ ပျံ၍။ တသ္မိံ အမ္ဗဝနေ၊ ထိုသရက်တော၌။ ဩတရိတွာ၊ ဆင်းသက်၍။ အမ္ဗရသံ၊ သရက်သီးအရသာကို။ ပိဝိတွာ၊ သောက်၍။ အမ္ဗပက္ကံ၊ သရက်သီးမှည့်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ မာတာပိတူနံ၊ မိဘတို့အား။ အဒါသိ၊ ပေး၏။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။ တံ၊ ထိုသရက်သီးကို။ ခါဒေန္တော၊ စားလတ်သော်။ ရသံ၊ အရသာကို။ သဉ္ဇာနိတွာ၊ ကောင်းစွာ မှတ်မိ၍။ "တာတ၊ အမောင်။ ဣမံ၊ ဤသရက်သီးမှည့် မဟုတ််လော။" ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ "တာတ၊ အမောင်။ ဧတံ ဒီပကံ၊ ဤကျွန်းငယ်သို့။ ဂစ္ဆ န္တာ၊ သွားကုန်သော။ သုကာ နာမ၊ ကျေးတို့မည်သည်ကား။ ဒီဃမာယုံ၊ ရှည်မြင့်စွာသော အသက်ကို။ ပါလေန္တာ နာမ၊ စောင့်နိုင်ကုန်သည် မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ တွံ၊ သင်သည်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ တံ ဒီပကံ၊ ထိုကျွန်းငယ်သို့။ မာ အဂမာသိ၊ မသွားလင့်။" ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ဖခင်ကဆို၏။
သော၊ ထိုကျေးသားသည်။ တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အဂ္ဂဟေတွာ၊ မနာယူမူ၍။ အဂမာသိယေဝ၊ သွားမြဲသွားနေသည်သာလျှင်တည်း။
အထ၊ ၌။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ အမ္ဗရသံ၊ သရက်သီးရည်ကို။ ပိဝိတွာ၊ သောက်၍။ မာတာပိတူနံ၊ မိဘတို့၏။ အတ္ထာယံ၊ အကျိုးငှာ။ အမ္ဗပက္ကံ၊ သရက်သီးမှည့်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ သမုဒ္ဒမတ္ထကေန၊ သမုဒ္ဒရာ၏အထက်အပြင်ဖြင့်။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာလတ်သည်ရှိသော်။ အတိဓာတတာယ၊ အလွန်ဆောင်လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတိဒါဝတာယ၊ အလွန်ပြေးလာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကိလန္တကာယော၊ ပင်ပန်းသော ကိုယ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ နိဒ္ဒါယ၊ ငိုက်မျဉ်းခြင်းသည်။ အဘိဘူတော၊ အလွန်နှိပ်စက် အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုကျေးသားသည်။ နိဒ္ဒါယန္တောပိ၊ ငိုက်မျဉ်းလျက်လည်း။ အာဂစ္ဆတေဝ၊ လာလတ်သည်သာလျှင်ကတည်း။ အဿ၊ ထိုကျေးသားအား။ တုဏ္ဍေန ပန၊ နှုတ်သီးဖြင့်ကား။ ဂဟိတံ၊ ကိုက်ချီအပ်သော။ အမ္ဗပက္ကံ၊ သရက်သီးမှည့်သည်။ ပတိ၊ ကျလေ၏။ သော၊ ထိုကျေးသားသည်။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်း၏သားသည်။ အနုက္ကမေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ အာဂမနဝီထိံ၊ လာသော လမ်းခရီးကို။ ဇဟိတွာ၊ စွန့်၍။ ဩသီဒန္တော၊ နစ်လျက်။ ဥဒကပိဋ္ဌေနေဝ၊ ရေအပြင်ဖြင့်သာလျှင်။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသည်ရှိသော်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ပတိ၊ ကျလေ၏။
အထ၊ ၌။ ဧကော၊ တစ်ကောင်သော။ မစ္ဆော၊ ငါးသည်။ နံ၊ ထိုကျေးသားကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်း၍။ ခါဒိ၊ စားပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ သည်။ တသ္မိံ၊ ထိုကျေးသားသည်။ အာဂမနဝေလာယ၊ ပြန်လာချိန်အခါ၌။ အနာဂစ္ဆန္တေယေဝ၊ မရောက်သည်ရှိသော်သာလျှင်။ "သမုဒ္ဒေ၊ သမုဒ္ဒရာ၌။ ပတိတွာ၊ ကျ၍။ မတော၊ သေသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။ ဣတိ၊ သို့။ အညာသိ၊ သိပြီ။
အထ၊ ၌။ အဿ၊ ထိုကျေးသား၏။ မာတာပိတရောပိ၊ မိိဘတို့သည်လည်း။ အာဟာရံ၊ အစာအာဟာရကို။ အလဘမာန၊ မရကုန်ရကား။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်ကပ်၍။ မရိံသု၊ သေကုန်ပြီ။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမံ အတီတံ၊ ဤအတိတ်ကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်တော်မူ၍။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဣမာ ဂါထာ၊ ဤဂါထာတို့ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ သော ဝိဟင်္ဂမော၊ ထိုငှက်သည်။ ဘောဇနသ္မိံ၊ အစာ၌။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကို။ အညာသိ၊ သိ၏။
တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ အဒ္ဓါနံ၊ အသက်ရှည်သောကာလကို။ အာပါဒိ၊ ရ၏။ မာတရဉ္စ၊ မိဘတို့ကိုလည်း။ အပေါသယိ၊ မွေးမြူ၏။
ယတော စ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ သော၊ ထိုငှက်သည်။ ဗဟုတရံ၊ အလွန်များစွာ။ ဘောဇနံ၊ သရက်သီးအရည်ဘောဇဉ်ကို။ အဇ္ဈဝါဟရိ၊ စား၏။
တတော စ၊ ထိုအခါ၌ကား။ တတ္ထေဝ၊ ထိုသမုဒ္ဒရာ၌သာလျှင်။ သံသီဒိ၊ နစ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ ထိုသစ္စာစကားသည်မှန်၏။ သော၊ ထိုငှက်သည်။ အမတ္တညူ၊ အတိုင်းအရှည်ကို မသိသည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘောဇနသ္မိံ၊ ဘောဇဉ်၌။ မတ္တညုတာ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်၏အဖြစ်သည်။ သာဓု၊ ကောင်း၏။ အဝိဒ္ဓတာပိ၊ မမက်မော သည်၏အဖြစ်သည်လည်း။ သာဓု၊ ကောင်း၏။ ဟိသစ္စံ၊ ထိုစကားသည် မှန်၏။
အမတ္တညူ၊ ဘောဇဉ်၌ အတိုင်းအရှည်ကို မသိကုန်သောသူတို့သည်။ သီဒန္တိ၊ နစ်ကုန်၏။ မတ္တညူ စ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိကုန်သောသူတို့သည်ကား။ န သိဒရေ၊ မနစ်မြုပ်ကုန်။
တတ္ထ၊ ထို"ယာဝ သော" အစချီသော ဂါထာ၌။ **ယာဝ သော** တိ၊ ဟူသည်ကား။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ သော ဝိဟင်္ဂ‌မော၊ ထိုကျေးသားငှက်သည်။ ဘောဇနေ၊ စားဖွယ်ဘောဇဉ်၌။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကို။ အညာသိ၊ သိ၏။
**တာဝ အဒ္ဓါန'မာပါဒီ** တိ၊ ဟူသည်ကား။ တတ္တကံ ကာလံ၊ ထိုမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော ကာလပတ်လုံး။ ဇီဝိတအဒ္ဓါနံ၊ အသက်ရှည်သော ကာလကို။ အာပါဒိ၊ ရ၏။ အာယုံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။ ဝိန္ဒိ၊ ရ၏။
**မာတရဉ္စာ** တိ ဧတံ၊ ဟူသော ဤပါဌ်သည်။ ဒေသနာသီသံ၊ ဒေသနာတော်ကို ဦးခေါင်းတပ်ကာမျှတည်း။ မာတာပိတရော စ၊ မိဘတို့ကိုလည်း။ အပေါသယိ၊ မွေးမြူရ၏။ ဣတိ၊ အယံကား။ အတ္တော၊ တည်း။
**ယတော စ ခေါ** တိ၊ ဟူသည်ကား။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ယသ္မိံ စ ကာလေ၊ အကြင်အခါ၌လည်း။
**ဘောဇနံ အဇ္ဈဝါဟရီ** တိ၊ ဟူသည်ကား။ အမ္ဗရသံ၊ သရက်သီးအရည်ဘောဇဉ်ကို။ အဇ္ဈောဟရိ၊ စားမျို၏။
**တတော** တိ၊ ဟူသည်ကား။ တသ္မိံ ကာလေ၊ ထိုအခါ၌။
**တတ္ထေဝ သံသီဒီ** တိ၊ ဟူသည်ကား။ တသ္မိံ သမုဒ္ဒေယေဝ၊ ထိုသမုဒ္ဒရာ၌သာလျှင်။ ဩသီဒိ၊ နစ်၏။ နိမုဇ္ဇိ၊ မြုပ်လေ၏။ မစ္ဆဘောဇနတံ၊ ငါးတို့၏အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇိ၊ ရောက်လေ၏။
**တသ္မာ မတ္တညုတာ သာဓူ**တိ၊ ဟူသည်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ဘောဇနေ၊ စားဖွယ်ဘောဇဉ်၌။ အမ္မတညူ၊ အတိုင်းအရှည်ကို မသိသော။ သုကော၊ ကျေးသားသည်။ သမုဒ္ဒေ၊ သမုဒ္ဒရာ၌။ ဩသီဒိတွာ၊ နစ်၍။ မတော၊ သေရလေ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘောဇနသ္မိံ၊ ဘောဇဉ်၌။ အဂိဒ္ဓိတာသင်္ခါတော၊ မမက်မောသည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ မတ္တညုဘာဝေါ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်၏ အဖြစ်သည်။ သာဓု၊ ကောင်း၏။ ပမာဏဇာနနံ၊ ပမာဏကို နားလည်သိရှိခြင်းသည်။ သုန္ဒရံ၊ အကောင်းဆုံးတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္တော၊ တည်း။
အထ ဝါ၊ ထို့ပြင်တစ်နည်းကား။ "ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍။ အာဟာရံ၊ ဆွမ်းစသော အာဟာရကို။ အာဟာရေတိ၊ စားမျိုသုံးဆောင်၏။ ဒဝါယ၊ ရွာသူရွာသားငယ်တို့ကဲ့သို့မြူးထူးပျော်ပါးကစားခြင်းငှာ။ အာဟာရံ၊ ကို။ နေဝ အာဟာရေတိ၊ မသုံးဆောင်။ မဒါယ၊ နန်းတွင်းသူ ပြည့်တန်ဆာမတို့ကဲ့သို့ အားဟူသော မာန်ယစ်ခြင်းငှာ။ အာဟာရံ၊ ကို။ န အာဟာရေတိ၊ မသုံးဆောင်။ပ။ ဖာသုဝိဟာရော စ၊ ဣရိယာပတ်လေးဖြာ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းသည်လည်း။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ။ ဣတိ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ "အလ္လံ သုက္ခဉ္သ။ပ။အာယုံ ပါလယ"န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏(ထည့်)။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အလ္လဉ္စ၊ စိုစွတ်သိမ်မွေ့သော အစာကိုလည်းကောင်း။ သုက္ခဉ္စ၊ ခြောက်သွေ့ ကြမ်းတမ်းသော အစာကိုလည်းကောင်း။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသည်ရှိသော်။ ဗာဠံ၊ အလွန်ပြင်းထန်စွာ။ သုဟိတော၊ ဝအောင်စားသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
ဉီနုဒရော၊ ယုတ်လျော့သောဝမ်းရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ မိတာဟာရော၊ နှိုင်းချိန်သော စားမျိုခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သတော၊ သတိရှိလျက်။ ပရိဗ္ဗဇေ၊ နေရာ၏။
ဘောဇနာဝသာနတော၊ ဆွမ်းစား၍ ပြီးဆုံးခါနီးမှ။ အန္တိမေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော။ စတ္တာရော ပဉ္စ အာလောပေ၊ ဆွမ်း လေးလုတ် ငါးလုတ်တို့ကို။ အဘုတွာ၊ မသုံးဆောင်မူ၍။ ဥဒကံ၊ သောက်ရေကို။ ပိဝေ၊ သောက်ရာ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ စတ္တရော ပဉ္စ အာလောပေ၊ လေးလုတ် ငါးလုတ် တို့ကို။ ဘုတွာ၊ လျော့စား၍။ ဒကပါတံ၊ ရေသောက်ခြင်းသည်။
ပဟိတတ္တဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်ထားသော စိတ်ရှိသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဖာသုဝိဟာရာယ၊ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းငှာ။ အလံ၊ စွမ်းနိုင်၏။
သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သတီမတော၊ သတိရှိသော။ ဝါ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသော။ လဒ္ဓဘောဇနေ၊ ရအပ်သောဘောဇဉ်၌။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအရှည်ကို။ ဇာနတော၊ သိသော။ အဿ မနုဇဿ၊ ထိုလူအား။ ဝေဒနာ၊ အစာကြောင့်ဖြစ်သော ဝေဒနာတို့သည်။
တနုကာ၊ နည်းပါးကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဘုတ္တာဟာရောပိ၊ သုံးဆောင်သော အာဟာရသည်လည်း။ အာယုံ၊ အသက်ကို။ ပါလယံ၊ စောင့်သည်ဖြစ်၍။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ ဇီရတိ၊ ကျက်ရ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဂဏ္ဏိတာ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်သော။ မတ္တညုတာပိ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်၏အဖြစ်သည်လည်း။ သာဓု၊ ကောင်း၏။
ကန္တာရံ၊ ခရီးခဲ၌။ ပုတ္တမံသံ၊ သား၏အသားကို။ အာဟရန္တာနံ၊ သုံးဆောင်ကုန်သော။ ဇယမ္ပတိကာ ဣဝ၊ ဇနီးမောင်နှံတို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ အက္ခဿ၊ လှည်းဝင်ရိုးကို။ အဗ္ဘဉ္ဇနံ ယထာ၊ ဆီထိုးသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ယာပနတ္ထံ၊ ကိုယ်ခန္ဓာမျှတခြင်းငှာ။ အာဟာရံ၊ ဆွမ်းစသော အစာအာဟာရကို။ အမုစ္ဆိတော၊ မမက်မေ မတွေဝေသည်ဖြစ်၍။ အာဟာရေ၊ သုံးဆောင်ရာ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဝဏ္ဏိတာ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်သော။ အဂိဒ္ဓိတာပိ၊ မမက်မောသည်၏ အဖြစ်သည်လည်း။ သာဓု၊ ကောင်းလှ၏။
ပါဠိယံ ပန၊ ပါဠိတော်၌ကား။ "အဂိဒ္ဓိမာ"တိ၊ "အဂိဒ္ဓိမာ"ဟူ၍။ လိခိတံ၊ ရေးအပ်ပြီ။ တတော၊ ထိုပါဠိတော်၌ ရေးအပ်သောပါဌ်ထက်။ အယံ အဋ္ဌကထာပါဌောဝ၊ ဤအဋ္ဌကထာပါဌ်သည်သာလျှင်။ သုန္ဒရတရော၊ သာ၍ကောင်းလွန်၏။
**အမတ္တညူ ဟိ သီဒန္တီ**တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဘောဇနေ၊ ဆွမ်းစသောဘောဇဉ်၌။ ပမာဏံ၊ အတိုင်းအရှည်ပမာဏကို။ အဇာနန္တာ၊ မသိကုန်သော သူတို့သည်။ ရသတဏှာဝသေန၊ ရသာရုံ၌ တပ်မက်မောသော တဏှာ၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှု ကံကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ အပါယေသု၊ အပါယ်တို့၌။ သီဒန္တိ၊ နစ်ကြကုန်၏။
**မတ္တညူ စ န သီဒရေ**တိ၊ ဟူသည်ကား။ ယေ ပန၊ အကြင်သူတို့သည်ကား။ ဘောဇနေ၊ ဆွမ်းစသော ဘောဇဉ်၌။ ပမာဏံ၊ အတိုင်းအရှည်ပမာဏကို။ ဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေ၊ ဘောဇဉ်၌ အတိုင်းပမာဏကို သိကုန်သော ထိုသူတို့သည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မေပိ၊ မျက်မှောက်ပစ္စက္ခ အတ္တဘော၌ လည်းကောင်း။ သမ္ပရာယေပိ၊ စုတိနောက်ချွန် တမလွန်၌လည်းကောင်း။ န သီဒန္တိ၊ အပါလေးပါးတို့၌မနစ်ကုန်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ ဂါထာ၏ အနက်အဖွင့်တည်း။
သတ္တာ၊ သည်။ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။ အာဟရိတွာ၊ ၍။ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ပကာသေတွာ၊ မူ၍။ ဇာတကံ၊ ကို။ သမောဓာနေသိ၊ မူပြီ။ သစ္စပရိယောသာနေ၊ အဆုံး၌။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ သောတာပန္နာပိ၊ သောတာပန်တို့သည်လည်းကောင်း။ သကဒါဂါမိနောပိ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အနာဂါမိနောပိ၊ အနာဂါမ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အရဟန္တာပိ၊ ရဟန္တာတို့သည်လည်းကောင်း။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ကိံ၊ သို့။ သမောဓာနေသိ၊ ဟူမူကား။ "ဧတရဟိ ဘောဇနေ၊ ၌။ အမတ္တညူ၊ အတိုင်းအရှည်ကို မသိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ တဒါ၊ ၌။ သုကရာဇပုတ္တော၊ ကျေးမင်း၏သားသည်။ အဟောသိ၊ ဖူးပြီ။ ဧတရဟိ ပန၊ ၌ကား။ အဟမေဝ၊ သာလျှင်။ တဒါ၊ ၌။ သုကရာဇာ၊ ကျေးမင်းသည်။ အဟောသိံ၊ ဖူးပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာတကံ၊ ကို။ သမောဓာနေသိ၊ ပြီ။ ဣတိဣဒံ ပရိသမာပနံ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။
ပဉ္စမာ၊ သော။ သုကဇာတကဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။