"ဒန္တပေါနကထာဝဏ္ဏနာ"
၁၀၉။ ဒန္တကဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
တတော ပဋ္ဌာယ အဝဟာရော နတ္ထီတိ၊ ကား။
"ယထာသုခံ၊ ချမ်းသာသည်အားလျှော်စွာ။
(ဝါ)၊ အလိုရှိတိုင်း။
ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းသံဃာအပေါင်းသည်။
ဒန္တပေါနံ၊ ဒန်ပူကို။
ပရိဘုဉ္ဇတု၊ သုံးဆောင်စေသတည်း"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယထာသုခံ၊ ချမ်းသာသည်အားလျှော်စွာ။
(ဝါ)၊ အလိုရှိတိုင်း။
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ သုံးဆောင်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ဌပိတတ္တာ စ၊ ထားအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဝဿဂ္ဂေန၊ ဝါစဉ်ဖြင့်။
(ဝါ)၊ ဝါအရေအတွက်ဖြင့်။
အဘာဇေတဗ္ဗတ္တာ စ၊ မဝေဘန်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
အရက္ခိတဗ္ဗတ္တာ စ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
သဗ္ဗသာဓာရဏတ္တာ စ၊ အလုံးစုံသောရဟန်းတို့နှင့် ဆက်ဆံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
အညံ၊ တစ်ပါးတစ်ခြားသော။
သံဃိကံ ဝိယ၊ သံဃိက ပစ္စည်းဝတ္ထုကဲ့သို့။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ထေယျစိတ္တေန၊ ခိုးယူလိုသောစိတ်ဖြင့်။
ဂဏှန္တဿပိ၊ ယူသောရဟန်းအားလည်း။
အဝဟာရော၊ ခိုးယူခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဝတ္တန္တိ၊ ကား။
ဒန္တကဋ္ဌဂ္ဂဟဏေ၊ ဒန်ပူကိုယူရာ၌။
ဝတ္တံ၊ ကျင့်ဝတ်တည်း။
ဣဒါနိ ဣမသ္မိံ ကာလေ၊ ဤယက္ခုအခါ၌။
တဒေဝ ဝတ္တံ၊ ထိုဒန်ပူကိုယူရာ၌ ကျင့်အပ်သော ကျင့်ဝတ်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြလိုသည်ဖြစ်၍။
"ယော ဟီ"တိ အာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ မိန့်ဆိုပြီ။
"ပုန သာမဏေရာ အာဟရိဿန္တီ"တိ၊ ကား။
ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။
ထေရာ၊ မထေရ်တို့သည်။
ဝဒေယျုံ၊ ပြောဆိုကုန်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်စေထိုက်၏။
ဒန္တပေါနကထာဝဏ္ဏနာ၊ ဒန္တပေါနကထာကိုဖွင့်ဆိုခြင်းသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ အပြီးအဆုံးသို့ရောက်ပြီ။