"ဝနပ္ပတိကထာဝဏ္ဏနာ"
၁၁၀။
ဝနပ္ပတိကထာယံ၊ ၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
"ဥဇုကမေဝ တိဋ္ဌတီတိ၊ ကား။
ရုက္ခဘာရေန၊ သစ်ပင်ဟူသောဝန်ဖြင့်။
ကိဉ္စိဒေဝ၊ တစ်စုံတစ်ခုသာလျှင်။
ဘဿိတွာ၊ လျှောကျ၍။
ဌိတတ္တာ၊ တည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဌာနာစာဝနံ၊ တည်ရာအရပ်မှရွှေ့လျှောစေခြင်းသည်။
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။
ဣတိ အဓိပ္ပါယေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။
ဝါတမုခံ သောဓေတီတိ၊ ကား။
ယထာ ယေန အာကာရေန၊ အားဖြင့်။
ဝါတော၊ လေသည်။
အာဂန္တွာ၊ လာ၍။
ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။
ပါတေတိ၊ လဲကျစေ၏။
ဧဝံ တထာ တေန အာကာရေန၊ ထိုသို့သစ်ပင်ကို လဲကျစေနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါတဿ၊ လေ၏။
အာဂနမဂ္ဂံ၊ လာရာလမ်းကို။
ရုန္ဓိတွာ၊ ပိတ်ဆို့၍။
ဌိတာနိ၊ တည်ရှိကုန်သော။
သာခါဂုမ္ဗာနိ၊ သစ်ခက်+ခြုံ အစရှိသည်တို့ကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်တောက်၍။
အပနေန္တော၊ ပယ်ရှားလျှက်။
သောဓေတိ၊ သုဓ်သင်ရှင်းလင်း၏။
"မဏ္ဍူကကဏ္ဋကံ ဝါ ဝိသန္တိ၊ ကား။
မဏ္ဍူကာနံ၊ လိပ်ကျောက်တို့၏။
နင်္ဂုဋ္ဌေ၊ အမြီး၌။
အဂ္ဂကောဋိယံ၊ အစွန်အဖျား၌။
ဌိတကဏ္ဋကံ၊ တည်ရှိသောအရိုးတည်း"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။
"ဧကံ၊ တစ်ခုသော။
ဝိသမစ္ဆကဏ္ဋကံ၊ အဆိပ်ရှိသော ငါးရိုးတည်း"။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။
ဝနပ္ပတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ ဝနပ္ပတိကထာကိုဖွင့်ဆိုခြင်းသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ အပြီးအဆုံးသို့ရောက်ပြီ။