တထာ ပုရေဇာတပစ္စယေတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၏။
(အတ္ထော ၌စပ်) အညမညပစ္စယေ၊ ၌။
ဝိသေသော၊ အထူးသည်။
ဝိဘင်္ဂေ၊ ဝိဘင်္ဂဝါရ၌။
အတ္ထိယထာ၊ ကဲ့သို့။
ယထာ ။ပေ။ တထာ။ ။ အညမညပစ္စည်းနှင့် ပုရေဇာတ ပစ္စည်းတို့၏ ဟေတုပစ္စည်း စသည်တို့မှ ထူးပုံကို ရည်ရွယ်၍ "တထာ ပုရေဇာတ ပစ္စယေ" ဟူသော စကားကိုအဋ္ဌကထာ၌ ဆိုသည်။ သို့သော်.... အညမညပစ္စည်း၌ ထူးပုံနှင့် ပုရေဇာတပစ္စည်း၌ ထူးပုံကား မတူတတ်။ ဘာကြောင့်နည်း အညမညပစ္စည်း၌ ပဋိသန္ဓေခဏဝယ် ဟယဒဝတ္ထုနှင့် ပဋိသန္ဓေနာမက္ခခန္ဓာ တို့ အညမညပစ္စည်းဖြစ်၍ ပုရေဇာတ ပစ္စည်း၌ ထိုတရားတို့ ပုရေဇာတ ပစ္စည်း မဖြစ်ကြသောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် "ဝတ္ထုံ ပုရေဇာတ ပစ္စယာတိ၊ ပေ။ ပဋိသန္ဓိအဘာဝေါစ" ဟု မိန့်သည်။
တထာ၊ တူ။
ပုရေဇာတပစ္စယေပိ၊ ၌လည်း။
(ဝိသေသာ) အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိအတ္ထော၊ ကို။
(ဒဋ္ဌဗ္ဗော)၊ ။
[အညမညပစ္စည်းနှင့် ပုရေဇာတ ပစ္စည်း တို့၌ အထူးရှိသော်လည်း ထူးပုံချင်းမတူပုံကို ပြလို၍ "ဝတ္ထုံ ပုရေဇာတ ပစ္စယာတိ" စသည်ကို မိန့်။]
ဟိ၊ မှန်။
ဝတ္ထုံ ပုရေဇာတ ပစ္စယာတိ၊ ဟူ၍။
တတ္ထ၊ ထိုပုရေဇာတ ပစ္စည်း၌။
ဝိသေသော၊ အထူးသည်၎င်း။
ပဋိသန္ဓိအဘာဝေါစ၊ ပဋိသန္ဓေအခါ၌ ပုရေဇာတ ပစ္စည်း၏ မဖြစ်ခြင်းသည်၎င်း။
(ဝိသေသော၊ ထူး၏)။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဝိပါကာနိ စေဝ ဝီထိစိတ္တာနိ စ န လဗ္ဘန္တီတိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
(ဒဿေတိ ၌စပ်) ကိရိယာဗျာကတံ ဧကံ ခန္ဓံ ပဋိစ္စာတိအာဒိကေ၊ အစ ရှိသော။
ဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။
ဝိပါကာဗျာကတာဘာဝံ၊ ဝိပါက် အဗျာကတ၏ မရှိခြင်းကို၎င်း။
ကိရိယာဗျာကတေ၊ ၌။
အဇဝနဿ၊ ဇော မဟုတ်သော တရား၏။
သဗ္ဗေန၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ အကုန်အစင်။
အလဗ္ဘမာနတံ၊ မရအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော။
ဝိသေသံစ၊ အထူးကို၎င်း။
(သင်္ဂဟကာရော) ဒဿေတိ၊ ။
ဧကမူလကေ။ပေ။ အာဒါယာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
(ဝုတ္တံ၌စပ်) ဧတသ္မိံ အနုလောမေ၊ ပဋိစ္စဝါရ ဤပစ္စယာနုလောမ၌။
သုဒ္ဓိက နယေ၊ သုဒ္ဓိကနယ၌(ပဌမနယ၌)။
ဒဿိတဂုဏနတော၊ ပြအပ်ပြီးသော ဂဏန်းသင်္ချာမှ။
(အညိဿာ၌စပ်)။
[ဒဿိတဂဏနတောတိ နဝ တီစိ ဧကံတိ ဧဝံ သင်္ခေပတော ဒဿိတဂဏနတော။ အနု။]
တတော၊ ထိုသုဒ္ဓိကနယမှ။
ပရေသု၊ နောက်ဖြစ်ကုန်သော။
နယေသု၊ ဒုမူလက အစရှိသော နယတို့၌။
အညိဿာ၊ နဝ အစရှိသာ ဂဏန်းသင်္ချာမှ အခြားသော ဂဏန်းသင်္ချာ၏။
[အညသာတိ နဝါဒိဘေဒတော အညိဿာ ဂဏနာယ ။ အနု။]
အဘာဝံ၊ မရှိခြင်းကို။
သန္ဓာယ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
အဗဟုဂဏနေန၊ များသော ဂဏန်းသင်္ချာမရှိသော ပစ္စည်းနှင့်။
ယုတ္တဿ၊ ယှဉ်ရသော များသော ဂဏန်း သင်္ချာရှိသော ပစ္စည်း၏။
တေန၊ ထိုအဗဟုဂဏန ပစ္စည်းနှင့်။
သမာနဂဏနတာစ၊ တူသော ဂဏန်းသင်္ချာရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း။
ဣမသ္မိံ အနုလောမေယေဝ၊ ၌သာ။
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊
ပစ္စနီယေ ပန၊ ၌ကား။
န ဟေတုပစ္စယာ နာရမဏေ ဧကံတိအာဒိံ၊ အစရှိသော စကားကို။
(ဘဂဝါ) ဝက္ခတိ၊ ဟောတော်မူလတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
တေ ပန ။ပေ။ ဒဿိတောတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ပစ္ဆာဇာတဝိပါကာနံ၊ ပစ္ဆာဇာတပစ္စည်း ဝိပါကပစ္စည်းတို့၏။
ပရိဟီနတ္တာ၊ ယုတ်လျော့ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သာသေသဝနဝိပါကာနံ၊ သာသေဝန ဝီသတိမူလကနယ, သဝီပါကတေဝီသတိ မူလကနယတို့၏။
ဝသေန၊ စပ်သဖြင့်။
ဒွါဝီသတိမူလကောတိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ပန၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဒုဝိဓံပိ၊ ၂ ပါး အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဒွါဝီသတိမူလကံ၊ ဒွါဝီသတိမူလကနယကို။
သဟ၊ တကွ။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
သင်္ဂဟိတေ၊ သိမ်းယူအပ်သော။
တသ္မိံ၊ ထိုဒွါဝီသတိ မူလက၌။
ဥဘယ သဗ္ဘာဝတော၊ ၂ ပါးသော ပစ္စည်းတို့၏ ထင်ရှားရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေဝီသိမူလကောပိ၊ တေဝီသတိမူလကနယဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ပြီ။
ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ။
ဝါ၊ တနည်း။
အာသေဝနဝိပါကာနံ၊ အာသေဝန ပစ္စည်း ဝိပါကပစ္စည်းတို့၏။
ဝိရောဓာဘာဝေ၊ ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ မရှိခြင်းသည်။
သတိ၊ သော်။
ပုစ္ဆာယ၊ ပုစ္ဆာ၌။
ဒဿိတနယေန၊ ပြအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
တေဝီသတိမူလကေန၊ တေဝီသတိမူလကနယသည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တဿ၊ ထိုတေဝီသတိမူလကနယ၏။
နာမံ၊ အမည်ကို။
ဒွါဝီသတိမူလကေ၊ ဒွါဝီသတိမူလကနယ၌။
အာရောပေတွာစ၊ တင်၍လည်း။
တေဝီသတိမူလကောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
ဧတ္ထ၊ တေဝီသတိမူလကနယ၌။
[တေဝီသတိမူလကနယ၏ အမည်ကို ဒွါဝီသတိမူလကနယဝယ် တင်စားရာ၌။]
ရုဠီ၊ အတင်ရုဠီတည်း။
အာရမဏပဒေစေဝါတိ ဧတေန၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဧကမူလကေ၊ ၌။
အညပဒါနိ၊ အာရမဏပုဒ်မှ တပါး အခြားသော ပုဒ်တို့ကို။
(ဟေတုအဓိပတိ အစရှိသော ပုဒ်တို့ကို။)
ဝဇ္ဇေတိ၊ ကြဉ်၏။
ဟိ၊ မှန်။
ဧကမူလကေ၊ ၌။
ဟေတာဒီသု၊ ဟေတုအစရှိသော ပစ္စည်းတို့၌။
တယောဝ၊ ၃ ပါးသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
(ပဉှာ၊ တို့သည်။)
န (ဟောန္တိ)၊ မဖြစ်ကုန်။
ဣတိ (အယံ)၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာ ဆရာ၏ အလိုတည်း။
ပန၊ ဆက်။
သုဒ္ဓိကနယော၊ ကို။
အာရမဏမူလကာဒီသု၊ တို့၌။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
အာရမဏမူလကေ၊ ၌။
နဝါတိ၊ ဟူသော။
ဧတာယ အဓိက ဂဏနာယ၊ ဤအလွန်ဆုံးဖြစ်သော ရေတွက်ကြောင်းသင်္ချာ၏။
အဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ မရှိခြင်းကို ပြခြင်းအကျိုးငှါ။
အာရမဏေ ။ပေ။ တီဏေဝ ပဉှာတိ၊ ဟူသော စကားကို။
(သင်္ဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ၊
တတ္ထ၊ ထိုတီဏေဝ ပဉှာဟူသော ပါဌ်၌။
[တတ္ထာတိ တီဏေဝ ပဉှာတိ ပါဌေ။ အနု။]
ကာတဗ္ဗာတိ၊ ဟူသော။
ဝစနသေသော၊ စကားအကြွင်းကို။
(ဒဋ္ဌဗ္ဗော)၊
["ကာတဗ္ဗာ" ဟူသော ကိရိယာကို ထည့်၍ စပ်ပါ။ ဟူလို။]
စ၊ ဆက်။
တီဏေဝါတိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
တီဏေဝ။ ။ ဝတ္ထု အဓိပ္ပါယာနုဝိဓာယီ သဒ္ဒပ္ပယောဂေါ (သဒ္ဒါ ပြယုဂ်သည် ဝဒန္ဒ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဓိပ္ပါယ်အားလျော်စွာ စီစဉ်ရခြင်းရှိ၏။) ဣတိ ကတွာ (ဤအကြောင်းကြောင့်) အဓိပ္ပါယံ ဝိဘာဝန္တော အာဟ "တတော ။ပေ။ ပဋိက္ခိပတီ" တိ၊ ဂဏနာယဥပနိက္ခိတ္တပညတ္တိဘာဝတော (တစ်ကို ထောက်၍ နှစ်, နှစ်ကို ထောက်၍ သုံး။ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အနီး၌ချထားအပ်သော ပညတ်၏ အဖြစ်ကြောင့်) ဟေဋ္ဌာဂဏနံ အမုဉ္စိတွာဝ ဥပရိဂဏနာ သမ္ဘဝတီတိ အာဟ၊ "တီသု။ပေ။ တီဏေဝါ" တိ ဝုတ္တံတိ။
(တီဏေ၌ ဧဝသဒ္ဒါဖြင့်)။
တတော၊ ထို ၃ ပါးထက်။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
ဂဏနာ၊ ရေတွက်ကြောင်းသင်္ချာကို။
နိဝါရေတိ၊ တားမြစ်၏။
အဓော၊ အောက်၌။
န ပဋိက္ခိပတိ၊ မပယ်။
တေန၊ ကြောင့်။
ဝိပါကေ ဧကံတိ၊ ဟူသော။
ဂဏနာ၊ ကို။
န နိ ဝါရိတာ၊ မတားမြစ်အပ်။
("နဝိစာရိတာ၊ မစိစစ်အပ်" ဟု အနုဋီကာ၌ရှိ၏။)
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊
တီသု၊ ၃ ပါးတို့၌။
ဧကဿ၊ တပါး၏။
အန္တောဂတောယစ၊ အတွင်းဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
တီဏေဝါတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
["တီဏိ" ဆိုလိုက်လျှင် ၂ သည်၎င်း၊ ၁ သည်၎င်း ၃ ၌ပါဝင်၏။ ထို့ကြောင့် တီဏိဟူသာ မိန့်ကြသည် ဟူလို။]
ဣတီတိအာဒိနာ၊ ဣတိ အစရှိသော စကားဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထ တီဏေဝါတိ ဝစနေန၊ ဟူသော စကားနှင့် တကွ။
အတ္တနော၊ ၏။
ဝစနံ၊ ကို။
["တတြိဒံ လက္ခဏံ" အစရှိသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ခဲံပြီးသော စကားကို။]
ဒဠှံ၊ ခိုင်မြဲအောင်။
(သင်္ဂဟကာရော) ကရောတိ၊
["သဗ္ဗတ္ထ တီဏေဝ" ဟူသော စကားကား ပါဠိတော စကားတည်း။ ထိုစကားနှင့် မိမိဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော "တတြိဒံ လက္ခဏံ- ဗဟုဂဏနောပိ" အစရှိသော စကားသည် သဘောတူပင်ဖြစ်သည် ဟူလို။]
ယေ ။ပေ။ တံ ဒဿေတုံတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
အဝိဂတာနန္တရံ၊ အဝိဂတပစ္စည်း၏ အခြားမဲ့၌။
အာရမဏပစ္စယာ ဟေတုယာ တီဏီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေပိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပါသော်လည်း။
ဦနတရဂဏနေန၊ ယုတ်လျော့သော ဂဏန်းသင်္ချာရှိသော ပစ္စည်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
သံသန္ဒနေ၊ ရောနှောရာ၌။
ယာ ဂဏနာ၊ ကို။
လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
သာ၊ ထိုဂဏန်းသင်္ချာသည်။
ဝါ၊ ကို။
ဒဿိတာ၊ ပြအပ်သည်။
ယဒိပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ မူလည်းဖြစ်ပါပေ၏။
ယဒိပိ ဝုတ္တေပိ။ ။ အဋ္ဌကထာစာ၌ "ယေ ။ပေ။ တံ ဒဿေတုံ" ဟူသော စကားရပ်သည် ၂ ဌာန ၌ ပါ၏။ ထိုတွင် ဝတ္တဗ္ဗေ၏ နောက်၌ရှိသော "ယေ ဟေတုပစ္စယာဒယော ။ပေ။ တံ ဒဿေတုံ" ကို ဖွင့်သော စကားဟု ရှေးဦးစွာ မှတ်ပါ။ ထိုစကားရပ်၌ "အာရမဏပစ္စယာ ဟေတုယာ တီဏိ" ဟူသော စကားသည် အာရမဏပစ္စည်းနောက်မှ ဟေတုပစ္စည်းကို ပြသောကြောင့် ဝိပလ္လာသယောဇနာ (ပြောင်းပြန်ယှဉ်စေသော စကား) ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ပြောင်းပြန်ယှဉ်စေရန် ဆိုအပ်သောကြောင့် "ဝုတ္တေပိ" ဟု ဂရဟာဇောတကပိသဒ္ဒါဖြင့် ဆိုသည်။ ထိုသို့ ဝိပလ္လာသယောဇနာ ဖြစ်သော်လည်း အဓိပ္ပါယ်မှာ ဦနတရ ပစ္စည်းနှင့် ဗဟုဝရ ပစ္စည်းတို့ ယှဉ်ရာ၌ (ရှေ့က နေနေ, နောက်က နေနေ) ဦနတရပစ္စည်း၏ သင်္ချာသုိ့ လိုက်ရသောကြောင့် မှန်သော သင်္ချာကို ပြနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် သမ္ဘာဝနာဇောတကပိဖြင့် "ယဒိပိ ဒဿိတာ ဟောတိ" ဟု ဆိုသည်။ [အနု၌ "ဝိပလ္လာသယောဇနံ အကတွာ" ဟု တွေ့ရ၏။ "ကတွာ" ဟု ရှိမှ မှန်မည်ထင်သည်။]
တထာပိ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။
တထာပိ ။ပေ။ သမာနာစ။ ။ တထာပိဖြင့် ရှေ့စကား၏ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသေးပုံ (အရုဈတ္တ) ကိုပြ၏။ မှန်၏- ရှေ့စကား၌ ဦနတရဂဏနပစ္စည်းနှင့် ရောရာဝယ် ရထိုက်သော ဂဏန်းသင်္ချာကိုသာ ပြ၍ သမာနဂဏနပစ္စည်းနှင့်ရောရာဝယ် ရထိုက်သော ဂဏန်းသင်္ချာကို မပြသောကြောင့် မပြည့်စုံသေးပါ။ ထို တထာပိကို " ဒဿိဘာန ဟောတိ၊ တထာ ဒဿေတိ" တိုင်အောင် စပ်ပါ။ ထိုတထာပိ ကို" ဒဿိဘာန ဟောတိ၊ တထာ ဒဿေတိ" တိုင်အောင် စပ်ပါ။ ဟေတုပစ္စည်းကို ထောက်၍ ဦနတရဂဏန်းပစ္စည်းဟူသော အောက်ကျသော ဂဏန်းရှိသော အာရမဏစသော ပစ္စည်းများတည်း။ သမာနဂဏနပစ္စည်းဟူသည် အာရမဏပစ္စည်းနှင့် ဂဏန်းချင်းတူသော အဓိပတိ စသော ပစ္စည်းတည်း။
ဦနတရဂဏနေဟိ၊ ယုတ်လျော့သော ဂဏန်းသင်္ချာရှိသော ပစ္စည်းတို့နှင့်၎င်း။
သမာနဂဏနေဟိစ၊ တူသော ဂဏန်းသင်္ချာရှိသော ပစ္စည်းတို့နှင့်၎င်း။
သဒ္ဓိံ, သံသန္ဒနေ၊ ၌။
ဦနတရာ၊ ယုတ်လျော့သော ဂဏန်းသင်္ချာသည်၎င်း။
သမာနာစ၊ တူသော ဂဏန်းသင်္ချာသည်၎င်း။
ဟောတိ၊
ဧဝံ၊ ဤသို့။
နဧဝံ ။ပေ။ ဒဿေတိ။ ။ အဋ္ဌကထာဝယ် "တေနေသံ အာဝီ ကရောတိ" စချီသော ဝါကျ၌ "အာရမဏပစ္စည်းနှင့် တွဲသမျှဝယ် တီဏိဟူသော ပဉှဝိသဇ္ဇနာ တို့ကိုသာ ရထိုက်ကုန်၏" ဟု အဓိပ္ပါယ်ပြ၏။ အာရမဏပစ္စည်းအောက် သင်္ချာယုတ်လျော့သော ပစ္စည်းနှင့်တွဲရာဝယ် ဦနတရဂဏန်းသင်္ချာရှိရမည်ဟူသော အနက်အထူးကိုကား မပြ။ အာရမဏပစ္စည်း၏ နောက်၌ ဟေတုပစ္စည်းထား၍ ဝိပလ္လာသယောဇနာရာ၌ကား တထာ (ဦနတရဂဏန်းရှိသော ပစ္စည်းနှင့်တွဲလျှင် ဦနတရဂဏန်းသင်္ချာဖြစ်၍ သမာနဂဏန်းသင်္ချာရှိသော ပစ္စည်းနှင့်တွဲလျှင် သမာန သင်္ချာဖြစ်ကြောင်း) ကို ပြသည်။ [ဤ၌ အာရမဏပစ္စယာ ဟေတုယာ" ကို ဝိပလ္လာသယောဇနာ ဟု ဆိုထားသည်ကို သတိပြုပါ။]
အာဝိကရဏဝသေန၊ ထင်စွာပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ဒဿိတာ၊ သည်။
နဟောတိ၊
ဝိပလ္လာသယောဇနာယ ပန၊ ပြောင်းပြန် ယောဇနာရာ၌ကား။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
ဟိ၊ မှန်။
တနည်း၊
(ကသ္မာ ဝိပလ္လာသယောဇနာယ ပန တထာ ဒဿေတိ၊ ဣတိ၊ သို့။
ဝိညာယတိ၊ နည်း။)
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ဝစနေနဝါ၊ တိုက်ရိုက်ဖွင့်ပြအပ်သော အဋ္ဌကထာစကားဖြင့်သော်၎င်း။
ဝစနေနဝါ ဟိ လိင်္ဂေနဝါ။ ။ ရှေ့ဝါကျ၏ ဒဠှိဝါကျလည်း ဟုတ်၏။ "ဟောတီတိ" ဟု ဣတိသဒ္ဒါ ပါသောကြောင့် ကာရဏဝါကျလည်း ဟုတ်၏။ "ဝစနေန" ဟူသည် အဋ္ဌကထာဆရာ၏ တိုက်ရိုက်ဖွင့်ပြအပ်သော သံဝဏ္ဏနာ စကားတည်း။ "လိင်္ဂေန" ဟူသည်အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို သွယ်ဝိုက်၍ သိစေသော (တိုက်ရိုက် ဖွင့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သွင်းရင်းဟန်လွှဲဆိုသကဲ့သို့ အနက်အဓိပ္ပါယ်အထူးကို သိစေတတ်သော) "အာရမဏပစ္စယာ ဟေတုယာ တီဏိ" ကဲ့သို့သော အာပိကရဏ စကားမျိုးတည်း။ [ဝစနေနာတိ သင်္ဂဟကာရဿ သံဝဏ္ဏနာဝဝနေန၊ တဉ္စ ဗဟုဂဏနော ပစ္စယော အဗဟုဂဏနေန သဒ္ဓိံ ယုတ္တောတိ အာဒိံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ လိင်္ဂေနာတိ ဝိပလ္လာသယောဇနာ ကရဏေန၊ အနု။] လိင်္ဂ၌ လိဂိဓာတ်သည် ဂတိအနက်ကိုဟော၏။ ဝတျတ္တဖြစ်လျှင် ဗောဓျတ္ထ- အနက်အဓိပ္ပါယ်အထူးကို သိစေခြင်း အနက်ကိုလည်း ဟော၏။
လိင်္ဂေနဝါ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို သွယ်ဝိုက်၍ သိစေတတ်သော စကားဖြင့်သော်၎င်း။
အတ္ထဝိသေသာဝိကရဏံ၊ အနက်အထူးကို ထင်စွာပြုခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ဝိပလ္လာသ ယောဇနာယ ပန တထာ ဒဿေတိ ဣတိ ဝိညာယတိ)၊
ဣတိ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
(အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
(တေနေတံ အာပိကရောတီတိ ဧတ္ထာပိ၊ ဤပါဌ်၌ လည်း။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူပင်။
အဓိပ္ပါယော၊ ကို။
ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေထိုက်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုဖြစ်ပါသော်လည်း။
ပစ္စယာဒီသုပိ ပန။ ။ [ဤဋီကာဆရာသည် ကောက်ချက်ချ၍ အပြစ်ပြစရာရှိလျှင် ရှေးဦးစွာ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုကို ဖွင့်လေ့ရှိ၏။ ဤ၌လည်း အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုကို ဖွင့်ပြပြီးလျှင် အပြစ်ပြလိုသောကြောင့် "ပစ္စယာဒီသု ပန" စသည်မိန့်။] န ကေဝလံ အတ္ထဝိသေသာဝီကရဏတ္ထမေဝတ္ထ တထာ ယောဇနာ တထာ၊ အထခေါ ဒေသနာက္ကမောယေဝ ဟောတိ (စင်စစ်ကားမူလပုဒ်ကို ရှေ့ထား၍ မူလီပုဒ်ကို နောက်ထားခြင်းသည် ဒေသနာက္ကမပင်ဖြစ်၏။ ဣတိ ဒဿေတုံ "ပစ္စနီယာဒီသိုပ ပနာ" တိ အာဒိမာဟ၊ အနု။
ပစ္စနီယာဒိသုပိ၊ ပစ္စနီယ အစရှိသည်တို့၌လည်း။
[အာဒိဖြင့် အနုလောမ ပစ္စနိယပစ္စနီယနုလောမတို့ကိုယူပါ။]
နာရမဏပစ္စယာ။ပေ။ ဧကံတိအာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။
မူလပဒံ၊ မူလပုဒ်ကို။
အာဒိမှိယေဝ၊ အစ၌သာ။
ထပေတွာ၊ ထား၍။
ယောဇနာ၊ ယှဉ်စေခြင်းကို။
(သင်္ဂီတိကာရကေဟိ၊ တို့သည်။
တနည်း- ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ သည်။)
ကတာ၊ ပြီ။
စ၊ ဆက်။
တတ္ထ၊ ထိုပစ္စနိယအစရှိသည်တို့၌။
ဧတံ လက္ခဏံ၊ ဤလက္ခဏာကို ။
(တတြိဒံ လက္ခဏံ၊ ဗဟုဂဏနောပိ ပစ္စယော အဗဟုဂဏနေန သဒ္ဓိံ ယုတ္တော တေန သမနဂဏနောဝ ဟောတိ စသော လက္ခဏာကို။)
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
မူလပဒဿ၊ မူလပုဒ်၏။
အာဒိမှိ၊ အစ၌။
ထပေတွာ၊ ၍။
ယောဇနမေဝ၊ ယှဉ်စေခြင်းသည်သာ။
ကမော၊ ဒေသနာအစဉ်တည်း။
စက္ကဗန္ဓနံ၊ စက်ဖွဲ့ခြင်းသည်။
(ကမော၊ သည်)။
န၊ မဟုတ်။
[အာရမဏမူဆိုလျှင် အာရမဏပုဒ်ကို အစထားခြင်းသည် ဒေသနာက္ကမဖြစ်၏ ဟူလို။]
ဣတိ၊ ကြောင့်။
အာရမဏပစ္စယာ ဟေတုယာ တီဏိတိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
(သင်္ဂီတိကာရေဟိ, တနည်း- ဓမ္မာသေနာပတိနာ) ယောဇိတံ၊ ယှဉ်စေအပ်ပြီ။
စ၊ ဆက်။
အတ္ထေ၊ အနက်ကို။
ဝိညာတေ၊ သိအပ်သိနိုင်လသော်။
န စ ဝိညာတေ ။ပေ။ အတ္ထိ။ ။ ယဒိဧဝံ လိင်္ဂနေန အတ္ထဝိသေသာဝိကရဏံ ကထံ ("ဤသို့ဖြစ်လျှင် ရှေ့ပစ္စည်းကို နောက်ထား၍ ဝိပလ္လာသအားဖြင့် ယောဇနာခြင်း၌ အတ္ထဝိသေသကို အဘယ်သို့ မှတ်ရပါမည်နည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိ၏) ဣတိ အာဟ "န စ ဝိညာတေအတ္ထေ ဝစနေန လိင်္ဂေနစ ပယောဇနံ အတ္ထီ"တိ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်မှန်ကို သိအပ်ပြီးဖြစ်လျှင် အဖွင့်စကားဖြင့်၎င်း, မှတ်ဖွယ်စကားဖြင့်၎င်း အကျိုးမရှိတော့။ ဖွင့်ဘွယ်လည်း မလို။ မှတ်ချက် ပြဘွယ်လည်း မလိုတော့ပါဟူလို။ မှန်၏ ရေးအပ်သမျှ စာတွေသည် အနက်အဓိပ္ပါယ် မသိသေးသူတို့ သိဘို့ရန် ဖြစ်၏။ အနက်အဓိပ္ပါယ် သိပြီးသူတို့အတွက် ထိုစာတွေ အကျိုးမများတော့။
ဝစနေန၊ ဖြင့်၎င်း။
လိင်္ဂေန၊ ဖြင့်၎င်း။
ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။
နအတ္ထိ၊
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ပစ္စယာနုလောမဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ၊ ။