၁။ ရူပီ ရူပါနိ
။ ။ ကတမေ ဓမ္မာ ကုသလာ၊ ယသ္မိံ သမယေ (ယောဂါ ဝစရော)၊ပေ၊ဘာဝေတိ၊ ရူပိ၊ အဇ္ဈတ္တကေသ စသည်တို့၌ ဖြစ်စေအပ်သော ရူပ ဈာန်ရှိသည်၊ (ဟုတွာ)၊
ရူပါနိ၊ ဗဟိဒ္ဓ၌လည်း ကသိုဏ်းရုပ်တို့ကို၊
ပဿတိ၊ ဈာန်စက္ခုဖြင့် ကြည့်ရှု၏၊
ကာမေဟိ ဝိဝိစ္စေ၊ပေ၊ဝိဟရတိ၊ တသ္မိံ သမယေ၊ ၌၊
ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တရူပဈာန်ကို ရပြီး၍ ဗဟိဒ္ဓ၌လည်း ကသိုဏ်းရုပ်တို့ကို ရှုလျက် နေရာ ထိုအခါ၌ ၊ပေ၊ ဣမေ ဓမ္မာ ကုသလာ။
၂။ အရူပသညီ ရူပါနိ
။ ။ ကတမေ ဓမ္မာ ကုသလေ၊ ယသ္မိံ သမယေ (ယောဂါဝစရော)၊ပေ၊ဘာဝေတိ၊ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်၌၊
အရူပသညီ၊ ကသိုဏ်းရုပ်၌ဖြစ်သော ပရိကမ်သညာရှိသူ မဟုတ်သည်၊ (ဟုတွာ)
ဗဟိဒ္ဓါ၊ ၌၊
ရူပါနိ၊ ကသိုဏ်းရုပ်တို့ကို၊
ပဿတိ၊ ဈာန်စက္ခုဖြင့် ကြည့်ရှု၏၊
ကာမေဟိ ဝိဝိစ္စေဝ၊ပေ၊ဝိဟရတိ၊ တသ္မိံ သမယေ၊ ၌၊
ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တ၌ အရူပသညီဖြစ်၍ ဗဟိဒ္ဓ၌ ကသိုဏ်းရုပ်တို့ကို ရှုလျက်နေရာ ထိုအခါ၌၊ပေ၊ဣမေ ဓမ္မ ကုသလာ။
၃။ သုဘန္တိ
။ ။ ကတမေ ဓမ္မာ ကုသလာ၊ ယသ္မိံ သမယေ (ယောဂါ ဝစရော)၊ပေ၊ဘာဝေန္တိ၊
သုဘန္တိ၊ သုဘဟူ၍၊
ဝါ၊ တင့်တယ်၏ဟူ၍၊
အဓိမုစ္စိတွာ၊ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် သက်ဝင်၍၊
ဝါ၊ နှလုံးသွင်း၍၊
ကာမေဟိ ဝိဝိစ္စေဝ၊ပေ၊ဝိဟရတိ၊
တသ္မိံ သမယေ၊ ၌၊
ဝါ၊ သုဘဟု နှလုံးသွင်းလျက် ဈာန်သို့ရောက်၍နေရာ ထိုအခါ၌၊ပေ၊ ဣမေ ဓမ္မာ ကုသလာ၊
သုဘန္တိ
။ ။ “သုဘန္တိ အာဘောဂေါ”ဟုလည်းကောင်း, “သုဘန္တွေ အဓိမုတ္တော”ဟု လည်းကောင်း အဋ္ဌကထာဆိုသောကြောင့်“သုဘန္တိ”သည် နှလုံသွင်းပုံ အခြင်းအရာကို ပြသော အာကာရစကားဟု သိသာ၏၊ ထို့ကြောင့် “အဓိမုစ္စိတွာ”ဟု ထည့်သည်၊ အဘိဘာယတန၌ ဇာနာမိ ပဿာမိဟု အာဘောဂပြုသကဲ့သို့ ဤဝိမောက္ခ၌ သုဘန္တိဟု နှလုံးသွင်းမှု အာဘောဂပြုသည်-ဟူလို၊ ဝိမောက္ခမည်ပုံကို အဋ္ဌကထာ၌ ရှုပါ။
တီဏိ၊ ၃ ပါးကုန်သော၊
ဣမာနိပိ ဝိမောက္ခာနိ၊ တို့သည်လည်း၊
သောဠသက္ခတ္တုကာနိ၊ ကုန်၏။
ဣမာနိပိ၊ပေ၊က္ခတ္တုကာနိ
။ ။ ပါဠိတော်၌ ပဋိပဒါစတုက္က, အာရမဏစတုက္ကတို့ကို ချုံး၍ အဆုံးအာရမဏပဋိပဒါမိဿကနယကို “ဣမာနိပိ၊ပေ၊ သောဠသက္ခတ္တုကာနိ” ဟု မိန့်သည်၊ ပိဖြင့် အဘိဘာယတနတို့ကို ပေါင်း၏၊ ထို့ကြောင့် ဝိမောက္ခတစ်ပါး တစ်ပါးလျှင် ၁၆ ကြိမ်စီပြားပုံကို အဘိဘာယတနအတိုင်း သိပါ။
**ဝိမောက္ခဈာန်များပြီး၏။